iEpikaira

Στην Ελλάδα συνηθίζουμε, διαχρονικά, να διαβάζουμε τις διεθνείς εξελίξεις μέσα από τον παραμορφωτικό φακό των δικών μας επιθυμιών. Πιστεύουμε ότι το διεθνές δίκαιο και το ιστορικό δίκιο αρκούν για να μας θωρακίσουν, ξεχνώντας το βασικό αξίωμα που υπογράμμιζε ο Παναγιώτης Κονδύλης, ότι η επίκληση του «δικαίου» ή των «κανονιστικών αξιών» αποτελεί πάντοτε είτε την ιδεολογική εκλογίκευση των αξιώσεων ισχύος του εκάστοτε κυρίαρχου, είτε την απελπισμένη, πολεμική ρητορεία του αδυνάμου που στερείται πραγματικής αποτρεπτικής ικανότητας. Αγνοώντας λοιπόν τον βαθύ, σχεδόν αμείλικτο κυνισμό με τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις σχεδιάζουν τον χάρτη των συμφερόντων τους, πορευόμαστε «στο άγνωστο με βάρκα» τις ψευδαισθήσεις μας. 

-The Rimland's Ruin: Capital, Corridors, and the Violent Demolition of the American Order. 

-A Geostrategic Assessment in the Tradition of Nicholas J. Spykman

Ο Πρόεδρος Τραμπ στην Ελλάδα για να μοιράσει την ΑΟΖ μας; Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πάρει… φόρα και διορθώνει τα «λάθη της γεωλογίας»… Θα το επιχειρήσει ξανά για χάρη του φίλου του, Ερντογάν;

Του καθηγητή ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ

Η γνωστή πλέον στους πάντες Κίμπερλυ Γκίλφοϊλ ανακοίνωσε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ πρόκειται να επισκεφτεί την Ελλάδα. Μήπως στην περίπτωση του ισχύει το αρχαίο ρητό «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»;

Γιατί φοβούμαι ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έρχεται για να δει τον Παρθενώνα. Έρχεται για να δωρίσει μέρος της ΑΟΖ μας στον φίλο του Ερντογάν.

Η μοιρασιά ήταν πάντα στο μυαλό των Αμερικανών από την εποχή του Σχεδίου Άτσεσον. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν, για πολλές δεκαετίες, ότι το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου αποτελεί το κομβικό σημείο για την μοιρασιά της Ανατολικής Μεσογείου. Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου δημιουργεί ένα εδαφικό τόξο με τις ανατολικές ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και της Κρήτης διεκδικώντας τίτλο τόσο για ΑΟΖ, όσο και για υφαλοκρηπίδα. Έτσι, το Καστελλόριζο δεν είναι ένα απομονωμένο νησί στην εσχατιά της Ελλάδος και της ΕΕ, αλλά αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης εδαφικής ενότητας.

Οι Αμερικανοί δεν χρειάζονταν να μάθουν για τον πλούτο των υδρογονανθράκων των θαλασσών μας από τον Αντώνη Φώσκολο και τον Ηλία Κονοφάγο. Έχουν τους δικούς τους Φώσκολους και Κονοφάγους που γνωρίζουν επακριβώς που βρίσκονται οι υδρογονάνθρακες του πλανήτη Γη.

Έτσι είναι απόλυτα ενήμεροι ότι η Τουρκία στην δική της θάλασσα δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες και σήμερα ο φίλος του Ταγίπ, ο Ντόναλντ, μπορεί να αποφασίσει οτι πρέπει να διορθωθεί αυτό το λάθος της γεωλογίας, όπως πράττει και σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Μέτρησα 41 τουρκικές ενέργειες από το 1974 μέχρι σήμερα γύρω τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δεν βρήκα ούτε μια προδραστική ελληνική πρωτοβουλία. Κατανοώ τώρα καλύτερα τους Αμερικανούς, που για πολλά χρόνια, μου επαναλαμβάνουν στην Ουάσιγκτον «You are always reactive and never proactive».

Η παγίδα Άτσεσον

Η Ελλάδα ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το Καστελλόριζο, όταν πληροφορήθηκε το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς όρια. Επιπλέον το Καστελλόριζο θα παραχωρείτο στην Τουρκία.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο. Ο Άτσεσον πρότεινε μια αλλαγή, που προέβλεπε ότι η Τουρκία θα διατηρούσε την Καρπασία μόνο για 50 χρόνια και η Τουρκία απέρριψε το νέο σχέδιο.

Έχουν περάσει από τότε 60 χρόνια, αλλά οι Τούρκοι εξακολουθούν να εποφθαλμιούν τα νησιά μας. Όπως έχω τονίσει παλαιότερα, το Σχέδιο Άτσεσον ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο.

Όταν παρατηρήσει κανείς πόσο μικρό είναι το Καστελλόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα ήταν διατεθειμένη να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό. Αλλά ο Άτσεσον είχε κάτι άλλο στο μυαλό του: Οι Αμερικανοί, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αναγνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα.

Έτσι σήμερα, ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν είχε δεχθεί να πάρει το Καστελλόριζο, μία κίνηση που δεν θα μπορούσε βέβαια να πραγματοποιηθεί, διότι το σχέδιο Άτσεσον είχε ήδη απορρίψει η τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.

Έγραψα για πρώτη φορά για την αξία του Καστελόριζου το 1985, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Τότε, ακόμα και οι ελληνικοί χάρτες δεν συμπεριελάμβαναν το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου (Μεγίστη, Ρω και Στρογγύλη).

Τώρα όλοι ομνύουν στην αξία του, αλλά λίγοι κατανοούν γιατί είναι τόσο σημαντικό νησί για τα εθνικά μας συμφέροντα. Ο κύριος λόγος είναι ότι το σύμπλεγμα αυτών των νησιών δίνει την δυνατότητα, βάσει της UNCLOS του 1982, στην ΑΟΖ της Ελλάδας να εφάπτεται της ΑΟΖ της Κύπρου.

Το 2013 ήταν μια σημαντική και κρίσιμη χρονιά για τα θέματα της ΑΟΖ, γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε μια νέα μελέτη με τίτλο «Βελτιώνοντας τη διακυβέρνηση του θαλάσσιου χώρου: Μια ευκαιρία για Γαλάζια Ανάπτυξη στη Μεσόγειο Θάλασσα».

Παρατηρώντας τον σχετικό χάρτη , αντιλαμβάνεται κανείς ότι μέσα στις ΑΟΖ των 200 ν.μ. των κρατών-μελών της ΕΕ, το μεγαλύτερο ποσοστό της Μεσογείου σε αλιεία και σε υδρογονάνθρακες θα είναι ευρωπαϊκή ιδιοκτησία. Ο επόμενος χάρτης καταγράφει την ΑΟΖ της Ελλάδας που είναι και ΑΟΖ της Ευρώπης!

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Flanders Marine Institute, European Commission Map

Επίλογος

Στις δύσκολες και τραγικές αυτές στιγμές, ήρθε η ώρα να ορθώσουμε το ανάστημά μας.

Προσέξτε πως ενεργούν τα νησιά της Καραϊβικής, που δεν διαθέτουν τον δικό μας θαλάσσιο πλούτο. Εξετάστε τις επεκτατικές τάσεις της Κίνας, που προσπαθεί με δεκάδες τεχνάσματα να αυξήσει την έκταση της ΑΟΖ της.

Μελετήστε την προσπάθεια που κάνουν οι μεγάλες δυνάμεις για την εξερεύνηση του θαλάσσιου πλούτου της Αρκτικής.

Σίγουρα οι Αθηναίοι του Περικλή δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο τον πλούτο των θαλασσών μας, ούτε αναξιοποίητη τη ναυτική ισχύ με την οποία μεγαλούργησαν.

[iEpikaira: Περισσότερα για την "Παγίδα Άτσεσον" η οποία σχετίζεται άμεσα με τον χάρτη Μπάιντεν ΕΔΩ! Όσο για το ποιός θα επωφεληθεί τα μέγιστα από την πρόταση Τραμπ... Νομίζουμε ότι δε χρειάζεται να είναι κανείς καθηγητής διεθνών σχέσεων για να το αντιληφθεί. Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Πηγή: hellasjournal.com

Η ΑΟΖ της Ελλάδας μας και ο Πρόεδρος της Αμερικανικής Υπερδύναμης: Η επιμονή της Αθήνας να ζητά βοήθεια από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα…

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ

Διαβάζοντας αυτό το άρθρο στην Καθημερινή κατάλαβα ότι τα πράγματα σκουραίνουν για την πατρίδα μου:“H απώλεια συμμάχων είναι εμφανέστατη στα ελληνοτουρκικά. Ενώ η Ελλάδα αποδυναμώνεται, η Τουρκία ενδυναμώνεται. Υλοποιεί τη στρατηγική επιδίωξη να γίνει ηγεμονική περιφερειακή δύναμη, παρακαθήμενη, όπως κάποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, δίπλα στις μεγάλες χώρες τής – διακυβερνητικής πλέον – Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Μεσιτεύει στον πόλεμο της Ουκρανίας…

Η Τουρκία είναι «πολύφερνη νύφη» στο εκκολαπτόμενο σύστημα ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας, ενώ ακυρώνεται η πολυετής ελληνική προσπάθεια για αμυντική θωράκιση της Κύπρου μέσω Ε.Ε.”

Το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας στην ελληνοτουρκική διένεξη είναι ξεκάθαρα η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία 40 χρόνια. Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι του Κυριάκου Μητσοτάκη, παίζουν το ίδιο βιολί συνιστώντας στις ελληνικές κυβερνήσεις να συνεργαστούν με την Τουρκία και να μοιραστούμε τον πλούτο των θαλασσών μας μαζί τους.

Σήμερα, ο ακροδεξιός Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, βλέποντας την τεράστια κρίση που υπάρχει στην γειτονιά μας από την Ουκρανία μέχρι το Ιράν, και τον έρωτά του με τον Ερντογάν θα προσπαθήσει, μια για πάντα, να κλέψει ένα μέρος της ΑΟΖ μας και να την δωρίσει στον φίλο του Ταγίπ.

Βλέποντας τον πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν να δημιουργεί μια επικίνδυνη κατάσταση στην περιοχή, η Τουρκία δημοσιοποίησε τον δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. Η τουρκική αυτή κίνηση ήταν αναμενόμενη από την ελληνική κυβέρνηση που απάντησε με μία σκληρή ανακοίνωση, σημειώνοντας ότι σε αντίθεση με τον ελληνικό χάρτη «ο τουρκικός χάρτης δεν έχει έρεισμα στο διεθνές δίκαιο, καθώς επιχειρεί να σφετεριστεί περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας».

Κυκλοφόρησα τους παρακάτω χάρτες από το 1982 αλλά πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβουν οι ελληνικές κυβερνήσεις την αξία τους

H ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Πηγή: Global Marine Boundaries Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA

H ΑΟΖ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Η ΑΟΖ της κατοχικής δύναμης Τουρκίας.

Αυτοί οι αμερικανικοί χάρτες καταδεικνύουν το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας, που ο Ταγίπ Ερντογάν δεν μπορεί να σκεπάσει προβάλλοντας την θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», που ουσιαστικά είναι η «Κόκκινη Πατρίδα» του, μια και η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι δικιά μας για τουλάχιστον τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Τα κέρδη που μπορούν να προκύψουν από τη δημιουργία ΑΟΖ μπορεί να είναι σημαντικά , αν π.χ. ένα πολύ μικρό κατοικήσιμο νησάκι βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένο σε απόσταση πέραν των 400 ν.μ. από οποιαδήποτε γειτονική χώρα.

Η μοιρασιά ήταν πάντα στο μυαλό των Αμερικανών από την εποχή του Σχεδίου Άτσεσον. [iEpikaira: Περισσότερο ΕΔΩ και ΕΔΩ!] Οι Αμερικανοί γνωρίζουν, για πολλά χρόνια, ότι το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου αποτελεί το κομβικό σημείο για την μοιρασιά της Ανατολικής Μεσογείου.

Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου δημιουργεί ένα εδαφικό τόξο με τις ανατολικές ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και της Κρήτης διεκδικώντας τίτλο τόσο για ΑΟΖ, όσο και για υφαλοκρηπίδα. Έτσι, το Καστελλόριζο δεν είναι ένα απομονωμένο νησί στην εσχατιά της Ελλάδος και της ΕΕ, αλλά αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης εδαφικής ενότητας.

Σήμερα, η επιμονή της Αθήνας να ζητά βοήθεια από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε μόνοι μας.

Φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα για την μεγάλη παρέμβαση των ΗΠΑ στην ελληνοτουρκική διένεξη, που θεωρείται μία μεγάλη πληγή για την Αμερική από το 1974.

Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Κλίντον μέχρι την εποχή του Τραμπ, δεν έχουν καταφέρει να λύσουν το πρόβλημα της Ανατολικής Μεσογείου αλλά τώρα όλα δείχνουν ότι ετοιμάζονται να επιδιώξουν μια λύση στην ελληνοτουρκική διαφορά, μια και δεν γνωρίζουν ποια θα είναι η κατάληξη του ρωσοουκρανικού πολέμου.Ένα άλλο στοιχείο, στο οποίο δεν έχουμε δώσει την αρμόζουσα προσοχή είναι ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά. Θεωρούν ότι οι Τούρκοι δεν θα αποδεχθούν την απόφαση της Χάγης, διότι δεν θα της δίνει αυτά που επιδιώκει.

Επιπλέον, πιστεύουν ότι η πρόταση Μητσοτάκη «προσφεύγουμε στην Χάγη μόνο για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας» δεν πρόκειται να αλλάξει και η αντιπαλότητα των δύο κρατών θα ενταθεί περαιτέρω και σύντομα.

Οι Αμερικανοί θεωρούν κρίσιμο γεωπολιτικό οικόπεδο την Ανατολική Μεσόγειο για τα συμφέροντά τους και θέλουν να απασφαλίσουν την ελληνοτουρκική κρίση φέρνοντας στο προσκήνιο την παλιά ιδέα τους για συνεκμετάλλευση ή καλύτερα συνδιαχείριση του πλούτου της θάλασσάς μας στο τρίγωνο Καστελόριζο-Κρήτη-Κύπρο. [iEpikaira: Περισσότερο ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι η μεγαλύτερη έκταση αυτής της περιοχής ανήκει στις ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου. Γνωρίζουν όμως και κάτι άλλο, ότι η θάλασσα της Τουρκίας δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες! Έτσι επιμένουν στην ιδέα της συνδιαχείρισης που δεν είναι τίποτε άλλο από το διαμοιρασμό του δικού μας ορυκτού πλούτου με τους Τούρκους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, με την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στην γειτονιά μας, θα προσπαθήσει να λύσει, μια για πάντα, την ελληνοτουρκική διαφορά, δίνοντας ένα μικρό δωράκι στον φίλο του Ταγίπ και σίγουρα δεν θα μπορέσουν να τον σταματήσουν οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του.

Πηγή: hellasjournal.com φωτο protagon.gr

-Το σχέδιο Άτσεσον για παραχώρηση του Καστελόριζου

-Οι Αμερικανοί επιθυμούν, όπως το αποκαλούν, ένα «package deal» που να περιλαμβάνει την συνεκμετάλλευση ή συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας

-Παρακολουθώντας τις τελευταίες κινήσεις των Αμερικανών στην Ουάσιγκτον, προκύπτει ότι ενδιαφέρονται να λύσουν μια για πάντα την ελληνοτουρκική διαφορά.

-Σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης είναι διατεθειμένοι να παρέμβουν άμεσα, ώστε η σύρραξη να μη διαρκέσει πάνω από δύο ημέρες και στη συνέχεια οι εμπόλεμοι να συρθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με στόχο την συνδιαχείριση.

-Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά

Κάτι θα πάει στραβά στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, αλλά ελάχιστοι στην Αθήνα αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συμβαίνει, ενώ οι Αμερικανοί μας θεωρούν τόσο δεδομένους, που δεν ανησυχούν.

Η Μεσόγειος, σήμερα, είναι η μία από τις πλέον έκρυθμες περιοχές στον πλανήτη Γη και οι εξελίξεις στο τομέα της ενέργειας δημιουργούν περισσότερα γεωπολιτικά προβλήματα. Βέβαια, η τραγωδία είναι ότι στην περιοχή βρίσκεται και η Τουρκία που παραβιάζει, για μεγάλο χρονικό διάστημα το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), όπως ακριβώς πράττουν και οι Κινέζοι στην Σινική Θάλασσα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες όμως εφαρμόζοντας δύο μέτρα και δύο σταθμά καυτηριάζουν μεν τις παρανομίες των Κινέζων, αλλά αρνούνται να κάνουν το ίδιο με τις παρανομίες των Τούρκων.

Όταν ο Ελληνισμός παραπονείται για την προτίμηση των ΗΠΑ προς την Τουρκία, οι Αμερικανοί δηλώνουν ότι δεν έχουν φίλους και εχθρούς αλλά συμφέροντα. Έτσι εξηγούν την προτίμησή τους προς την Τουρκία έναντι της Ελλάδας. Το επιχείρημα που ακούω, για δεκαετίες, στην Ουάσιγκτον είναι:

«Κοιτάχτε τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής. Η Τουρκία έχει μια τεράστια έκταση, ενώ εσείς υστερείτε καταφανώς έναντι της Τουρκίας». Σιωπούν όμως, όταν τους επισημαίνουμε ότι το Ισραήλ είναι πολύ μικρότερο της Ελλάδας, από πλευράς έκτασης και πληθυσμού.

Το Αμερικανικό Σχέδιο

Η ανάληψη της εξουσίας εκ νέου από τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί μια πρόκληση για την πατρίδα μας. Ο πρόεδρος Τραμπ θέλει την Γροιλανδία, την Γάζα, τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας και σίγουρα έχει και άλλες περιοχές στο μυαλό του. Η Σούδα και η Αλεξανδρούπολη δεν είναι αρκετές για αυτόν στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το αμερικανικό σχέδιο δεν είναι πλέον καθόλου μυστικό. Οι Αμερικανοί επιθυμούν, όπως το αποκαλούν, ένα «package deal» που να περιλαμβάνει την συνεκμετάλλευση ή συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Το πρόβλημα με αυτή την συνεκμετάλλευση είναι ότι η Κύπρος και η Ελλάδα θα υποχρεωθούν να μοιράσουν τον πλούτο των υδρογονανθράκων τους με μια χώρα που δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες στις θάλασσές της.

Από το 1923 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 με την UNCLOS συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δύο θερμών εξαιρέσεων (1987 και 1996), αλλά από το 2018 προβάλλουν πλέον παρανοϊκές απαιτήσεις, που σίγουρα θα συνεχιστούν και στο μέλλον.

Ο Τραμπ με τις ακραίες θέσεις του, την φιλία του με τον Πούτιν, την αμφιλεγόμενη σχέση του με τον Ερντογάν και τη δέσμευσή του στην προστασία του Ισραήλ θέλει να διευθετήσει τα προβλήματα της Ανατολικής Μεσογείου επιβάλλοντας την δική του λύση.

Ο μόνος τρόπος για να ακυρώσει η Ελλάδα τα σχέδια αυτά είναι, άμεσα και πριν είναι πολύ αργά, να προβεί σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με αυτή της Κύπρου βάσει της μέσης γραμμής, σύμφωνα με τις προβλέψεις της UNCLOS, που θα δίνει πλήρη επήρεια στην νήσο Στρογγύλη, με αποτέλεσμα η Τουρκία να μην διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και φυσικά ούτε με την Λιβύη.

Η ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου

Πηγή: Θεόδωρος Καρυώτης, Η ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνη 2014.

Πέρασαν 40 χρόνια από την δημιουργία της κυπριακής ΑΟΖ, από τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο και τώρα γίνεται σαφές ότι η μη οριοθέτηση των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου ήταν αποτέλεσμα αμερικανικής επιθυμίας και όχι πρωτοβουλία των ελληνικών κυβερνήσεων.

Οι Αμερικανοί από τον Λευκό Οίκο, το State Department και το Πεντάγωνο, υποστηρίζουν ότι μια τέτοια οριοθέτηση θα προκαλέσει ένα δεύτερο casus belli της Τουρκίας και θέλουν, πάση θυσία, να μην υλοποιηθεί. Επιπλέον, οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!

Παρακολουθώντας τις τελευταίες κινήσεις των Αμερικανών στην Ουάσιγκτον, προκύπτει ότι ενδιαφέρονται να λύσουν μια για πάντα την ελληνοτουρκική διαφορά.

Σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης είναι διατεθειμένοι να παρέμβουν άμεσα, ώστε η σύρραξη να μη διαρκέσει πάνω από δύο ημέρες και στη συνέχεια οι εμπόλεμοι να συρθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με στόχο την συνδιαχείριση, δηλαδή το μοίρασμα των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα περιλαμβάνει όχι μόνο την Ελλάδα και την Τουρκία αλλά και την Κύπρο.

Η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα από 3 ν.μ. σε 6 ν.μ. τον Σεπτέμβρη του 1936, αλλά από τότε κόλλησε σε αυτό το εύρος στο Αιγαίο, ενώ σήμερα, όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη μας, διαθέτουν 12 ν.μ.

Με τα σημερινά δεδομένα των 6 ν.μ. η πατρίδα μας διαθέτει τον έλεγχο στο 43,5% του Αιγαίου Πελάγους, ενώ η Τουρκία έχει τον έλεγχο στο 7,5% και η ανοιχτή θάλασσα καταλαμβάνει το 49%. Εάν τα χωρικά ύδατα των δύο κρατών φτάσουν τα 12 ν.μ., τότε το 71,5% θα ανήκει στην ελληνική κυριαρχία και μόνο το 8,7% στην τουρκική.

Το Σχέδιο Άτσεσον

Οι Αμερικανοί, πριν σκεφθούν για συνεκμετάλλευση, είχαν προτείνει κάτι άλλο, το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά όρια. Παράλληλα το Καστελόριζο θα παραχωρείτο στην Τουρκία.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο όπως και ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου. Όταν δει κανείς στον χάρτη πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα θα εδέχετο να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό.

Ο Άτσεσον όμως είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για την καταγραφή του μεγάλου ορυκτού πλούτου της περιοχής.

Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν αυτή είχε δεχθεί την παραχώρηση του Καστελόριζου. Έτσι οι Αμερικανοί θα είχαν λύσει τότε την ελληνοτουρκική διαφορά μια για πάντα.

Τώρα όμως επανέρχονται αποφασισμένοι να αφαιρέσουν οριστικά το «καρκίνωμα», όπως αποκαλούν στην Ουάσιγκτον το ελληνοτουρκικό πρόβλημα, αφού είναι πεπεισμένοι ότι οι δύο λαοί αποκλείεται να τα βρουν μεταξύ τους.

Ένα άλλο στοιχείο, στο οποίο δεν έχουμε δώσει την αρμόζουσα προσοχή είναι ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά. Θεωρούν ότι οι Τούρκοι δεν θα αποδεχθούν την απόφαση της Χάγης, διότι δεν θα της προσφέρει αυτά που επιδιώκει. Επιπλέον, πιστεύουν ότι η πρόταση Μητσοτάκη «προσφεύγουμε στην Χάγη μόνο για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας» δεν πρόκειται να μεταβληθεί και η αντιπαλότητα των δύο κρατών θα ενταθεί περαιτέρω.

Ο Ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα ζήτησε από την Ελλάδα να στείλει χάρτες που να δείχνουν τα σύνορα της ελληνικής ΑΟΖ και η Ελλάδα αρνήθηκε να ανταποκριθεί! Αντίθετα, η Κύπρος συμμορφώθηκε με την οδηγία και δημιούργησε τον δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό.

Η Ελλάδα πρέπει, χωρίς άλλη χρονοτριβή να προχωρήσει στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό της, που δεν είναι άλλος από την οριοθέτηση της ΑΟΖ της στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κύπρος έχει ήδη προβεί σε αυτόν τον Σχεδιασμό και έστειλε τον χάρτη της στην ΕΕ που συμπίπτει, απολύτως με την ΑΟΖ της!

Η θέσπιση μιας οριοθετημένης ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο που είναι, ταυτόχρονα, και ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα προστατέψει την ΑΟΖ μας από τα σχέδια του Τραμπ. Παραμένει πάντως αβέβαιη η στάση που θα διαμορφώσει η Ε.Ε. απέναντι στον αναθεωρητισμό του νέου Αμερικανού προέδρου.

[iEpikaira: Τι σας γράφουμε τόσα χρόνια; Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Πηγή: hellasjournal.com φωτο protagon.gr

φωτο: protagon.gr

-Η απώλεια της Ανατολικής Μεσογείου έχει τις ρίζες στις «εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ» του 1956 οι οποίες υιοθετήθηκαν από τους Βρετανούς και προωθούνται από τους Αμερικανούς μέχρι και σήμερα μέσω του γνωστού χάρτη Μπάιντεν.

-Από την εποχή της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε πρωταγωνιστής στην προώθηση του λεγόμενου «σχεδίου Άτσεσον» το οποίο εκτός των άλλων προέβλεπε και έμμεση ή άμεση απώλεια του Καστελόριζου.

-Η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, με οδοδείκτη το «όραμα Μητσοτάκη», έχει αποποιηθεί του δικαιώματος για κοινό θαλάσσιο σύνορο με την Κύπρο.

iEpikaira.- [δημοσιεύτηκε 15:05-17/07/24, ανανεώθηκε 00:12-18/07/24] Επιχειρώντας μια σύντομη αλλά διαφωτιστική ιστορική αναδρομή, αναδημοσιεύουμε έγγραφο από τη βιβλιοθήκη του 36ου Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον, με ημερομηνία 24 Αυγούστου 1964 το οποίο αναφέρει: «Κατά τη διάρκεια συνομιλιών με υπουργούς στο Λονδίνο ο [Γεώργιος] Παπανδρέου επιβεβαίωσε ότι θα μπορούσε να προσφέρει μια βάση στο Καστελλόριζο ως αντάλλαγμα για μια συμφωνία στην Κύπρο» η οποία θα οδηγούσε υποτίθεται στην ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

Στις 26 Νοεμβρίου 2016 η τουρκική ιστοσελίδα www.foreignpolicy.org.tr ανάρτησε θύμισες του Δρ. Νιχάτ Ερίμ που είχαν δοθεί στο «Foreign Policy» σε μια ειδική συνέντευξη. Ο Δρ. Ερίμ το 1956 με δύο εκθέσεις του σχεδίασε τη τουρκική πολιτική πως να επανακτήσει η Τουρκία την Κύπρο, που ακολουθείται κατά γράμμα μέχρι σήμερα. Δια στόματος Δρ. Νιχάτ Ερίμ, για όσους σε Ελλάδα και Κύπρο συνεργούν με τα τουρκικά συμφέροντα εις βάρος της αλήθειας και των δικών μας συμφερόντων.

Επανα-επιβεβαιώνονται : H συνεργασία Λονδίνου/Άγκυρας προωθώντας από το 1956 την δικοινοτικότητα και το 1957 τη διζωνική ομοσπονδία

Γιατί πιστεύουμε η ΔΔΟ είναι τουρκο-βρετανική από το 1956

Ουτοπία για όσους ισχυρίζονται ότι το 1964 χάσαμε ευκαιρία για Ένωση

Η μόνη χαμένη ευκαιρία για μας ήταν η καταδικαστέα ιστορικώς, μονομερής ενυπόγραφη μεταστροφή Μακαρίου προς την Ανεξαρτησία το 1958 και αποδοχή των Συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου.

Εξιστορεί ο Δρ. Ερίμ

Η πρώτη του ανάμειξη με την Κύπρο ήταν το 1956 όταν ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ατναν Μεντερές του ζήτησε ως καθηγητής νομικής, να ετοιμάσει μια νομική βάση πως να επανακτήσουν την Κύπρο. Ο Δρ. Εριμ αποφάνθηκε ότι αν η Βρετανία ήθελε να εγκαταλείψει τη Κύπρο έπρεπε να την επιστρέψει στην Τουρκία…

Στην έκθεσή του έγραψε: «Σήμερα στη Κύπρο υπάρχουν δύο ξεχωριστοί λαοί. Ομολογουμένως οι Έλληνες είναι η πλειοψηφία, όμως υπάρχει και ο Τουρκικός λαός με ξεχωριστή θρησκεία, γλώσσα, παρελθόν, μέλλον, ελπίδες και φιλοδοξίες που δεν συμπίπτουν με τον Ελληνικό λαό. Καθώς αυτοκυβέρνηση θέλει τον Ελληνικό λαό να ικανοποιείται, οι φιλοδοξίες των Τούρκων πρέπει επίσης να ικανοποιούνται».

(Σημ. Φ.Α. ο Δρ. Ερίμ στην έκθεσή του εξήγησε πως θα αυξανόντανε ο αριθμός των Τ/κ με Τούρκους έποικους – η Τουρκία ξεκίνησε μαζικό εποικισμό μετά τις δύο βάρβαρες εισβολές αρχές του 1975).

Ο Δρ. Νιχάτ Ερίμ δολοφονηθείς στις 19 Ιουλίου 1980 στην Κωνσταντινούπολη. https://www.biyografya.com/biyografi/14821

Η τουρκική κυβέρνηση του ανέθεσε να την παρουσιάσει στην αντιπροσωπεία τους στον ΟΗΕ και περιλήφθηκε στην παρουσίαση τους στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1957 επιπλέον των θέσεων τους για την Συνθήκη της Λοζάνης έτσι ψήφισμα της ΓΣ τότε αναφέρθηκε σε «Λύση αποδεκτή από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη».

Σημείωση Φ.Α. Η πρώτη έκθεση Νιχάτ Ερίμ δόθηκε στον Α. Μεντερές το Νοέμβριο του 1956. Ο Βρετανός Υπ. Αποικιών σε μυστική συνάντηση με τον Μεντερές στην Κωνσταντινούπολη δέχθηκε ότι του ζήτησε ο τελευταίος και στις 19 Δεκεμβρίου 1956 από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων, έβαλε τα πρώτα θεμέλια της ρατσιστικής δικοινοτικότητας, αναβαθμίζοντας το 18% της τουρκικής μειονότητας σε 50% υποσχόμενος σε τελική λύση ξεχωριστή αυτοδιάθεση και για τους Τούρκους της Κύπρου!

«Ακόμα (συνέχισε ο Δρ. Ερίμ) η βρετανική κυβέρνηση ετοίμασε προσχέδιο συντάγματος (Λόρδου Ράτκλιφ) βασισμένο στην ύπαρξη δύο ξεχωριστών κοινοτήτων στη Κύπρο που θα ήταν συνέταιροι με δύο κυβερνήσεις και δύο κεφαλές… επισκέφθηκα τη Κύπρο, συζήτησα με τον Βρετανό κυβερνήτη, Σερ Χιού Φούτ και τους ηγέτες της Τουρκικής κοινότητας και παρουσίασα τις αντιπροτάσεις μου στο Ράτκλιφ. Αλλά λόγω των ελπίδων που είχαν οι Έλληνες για καλύτερους όρους από τον ΟΗΕ δεν υπήρξε πρόοδος για το σχέδιο Ράτκλιφ. Το 1958 ο Χάρολτ Μακμίλλαν έβαλε μπροστά ακόμα ένα σχέδιο που απορρίφθηκε από την ελληνική κυβέρνηση και τον Αρχ. Μακάριο. ΄Όμως, οι συνταγματικές προτάσεις Ράτκλιφ αποτέλεσαν τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και ετοιμάστηκε το σύνταγμα του 1960.

Δεν αναμείχθηκα στην προετοιμασία των Συμφωνιών (Ζυρίχης Λονδίνου) όμως ήμουν στην προετοιμασία του Συντάγματος της Κύπρου όπως μου ζήτησε ο Πρωθυπουργός Μεντερές και ηγήθηκα της τουρκικής αντιπροσωπείας στη μικτή επιτροπή για την προετοιμασία του. Ξεκινήσαμε δουλειά στη Κύπρο και δουλέψαμε για λίγο στη Λοζάνη επειδή ο ουδέτερος σύμβουλος Καθηγητής Bridel δεν μπορούσε φύγει από το πανεπιστήμιο της Λοζάνης. Οι συνταγματικές ετοιμασίες διήρκεσαν από το 1959 μέχρι το Μάρτιο του 1960 και σε ένα χρόνο περάσαμε 183 μέρες στη Κύπρο. Το κρίσιμο, δύσκολο σημείο ήταν τα δικαιώματα του εκτελεστικού οργάνου. Ο Αρχ. Μακάριος δεν μπορούσε να δεχθεί ότι έπρεπε να μοιραστεί τις προεδρικές εξουσίες με ένα τούρκο αντιπρόεδρο. Ο Μακάριος παραμέρισε τον Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή Κληρίδη και ήθελε να διαπραγματευτή απευθείας ο ίδιος. Μετά από λίγο έφερε τις συζητήσεις σε ρήξη και έφυγα από τη Κύπρο. Τελικά η Αθήνα και η Άγκυρα συμφώνησαν στη ανάγκη το άρθρο της συμφωνίας της Ζυρίχης για τις εξουσίες να περιληφθεί και ο Μακάριος δέχθηκε. Ο στόχος του Αρχιεπισκόπου ήταν να διαφθείρει τη Συμφωνία Ζυρίχης με πρόνοιες που σύμφεραν στον ίδιο, και εμείς δεν θα το επιτρέπαμε. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς εξηγεί τις περαιτέρω ενέργειες του Αρχιεπισκόπου. Μετά την ανεξαρτησία του κράτους όλες του οι προσπάθειες ήταν βασισμένες στην άρνησή του να δεχθεί το Τούρκο αντιπρόεδρο συνέταιρό του…Το 1963 επισκέφθηκε την Άγκυρα και στις συζητήσεις του με τον πρωθυπουργό Ινονού δεν δεχόταν την ύπαρξη ξεχωριστών δημαρχείων, το δικαίωμα των Τούρκων να θέτουν βέτο στο προϋπολογισμό … Η τουρκική κυβέρνηση απάντησε ότι αυτά τα σημεία ήταν αυτά που είχαν συμφωνηθεί στη Ζυρίχη και στο Λονδίνο και αποτέλεσαν μέρος του κυπριακού συντάγματος, επομένως έπρεπε να το πάρει απόφαση και να μοιράζεται το κράτος με τους Τούρκους…»

Ταυτόχρονα με την καθοδήγηση Δρ. Ερίμ για «δύο λαούς» και την απαίτηση για δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία , ο Δρ. Φαζίλ Κουτσούκ το 1957 εξέδωσε στην Κύπρο βιβλίο με τη Κύπρο διχοτομημένη στο εξώφυλλο.

Στη συνέχεια ο Ερίμ κατηγορεί το Μακάριο ότι αποπειράθηκε να αλλάξει το ισοζύγιο με μονομερή δράση το 1963… εκμεταλλευόμενος τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, όμως η Τουρκία και η ηρωική αντίδραση των Τούρκων δεν το επέτρεψαν (Φ.Α. τουρκικό πραξικόπημα για διάλυση της ΚΔ και αντικατάστασής της με δύο ομόσπονδα κράτη). « Το επανέλαβε το 1967», προσθέτει, «και ο πρωθυπουργός Σ. Ντεμιρέλ αντιστάθηκε δυναμικά». (Φ.Α. απαίτηση Τουρκίας για απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας). «Μετά το 1967 τα ΗΕ αύξησαν το ενδιαφέρον τους και ξεκίνησαν ενδοκοινοτικές συνομιλίες που διήρκεσαν μέχρι το 1974…»

Τζόνσον και Άτσεσον 1964

Ο Ερίμ διηγείται ότι το 1964 συνόδευσε τον Πρωθυπουργό Ινονού στην Ουάσιγκτον ως σύμβουλος του. Αρχές του 1964 ο πρόεδρος Τζόνσον (είπε) είχε εμποδίσει τουρκική απόβαση στη Κύπρο μέσω μιας παράξενης, δριμείας και απειλητικής επιστολής που δεν άρεσε καθόλου στην Τουρκία. Για να διορθώσει την επίδραση της κάλεσε τους πρωθυπουργούς Τουρκίας και Ελλάδας στην Ουάσιγκτον και διόρισε τον κ. Ντίν Άτσεσον γι΄αυτό, και ο Ινονού διόρισε τον Δρ. Ερίμ να κάνει τη διαπραγμάτευση με τον Άτσεσον. Ο Γ. Παπανδρέου έφθασε δύο μέρες αργότερα και δέχθηκε την αρχή τριμερών συζητήσεων. Όμως ήθελε ως βάση τη Γενεύη και όχι το Camp David κάτω από την ομπρέλα του ΟΗΕ. Ο Τζόνσον δέχθηκε. Ο Δρ.Ερίμ συνάντησε τον Άτσεσον σε ένα γιότ στο ποταμό Πόταμακ και ετοιμάστηκε μια δήλωση …Καθώς ήταν στη Νέα Υόρκη έμαθαν ότι ο Στρατηγός Γρίβας έφθασε στο νησί αλλά τους καθησύχασαν οι Αμερικανοί ότι είχε πάει να πολεμήσει τους κομμουνιστές …

(Φ.Α. Ο Άτσεσον, είχε ενημερωθεί από τουρκικές πηγές ότι ο τουρκικός στόλος δεν ήταν έτοιμος για εισβολή και ενημέρωσε και το Λονδίνο).

Και συνεχίζει ο Δρ.Ερίμ. « Φθάσαμε στη Γενεύη. Η ελληνική κυβέρνηση είπε όχι σε τριμερή συνεδρία, θα διαπραγματεύονταν ξεχωριστά με τον Άτσεσον και το ίδιο να κάναμε και εμείς. ΄Εβαλε μπροστά ο Άτσεσον τη πρότασή του που θεωρήθηκε το «πρώτο (του) σχέδιο». Το σχέδιο προέβλεπε μια γραμμή από την Ακανθού, ανατολικά της Κερύνειας μέχρι ανατολικά της Αμμοχώστου – αυτό το κομμάτι της νήσου- και Ανατολικά και Βόρεια της γραμμής αυτής να μείνει στη Τουρκία. Η Τουρκία θα έχει το δικαίωμα να διατηρεί σ΄αυτή τη ζώνη στρατιωτική δύναμη divisional strength… και καθώς (τουρκικοί) οικισμοί ήταν σκορπισμένοι παντού όπως Πάφο, Λεμεσό, Λάρνακα, Κερύνεια, Μόρφου, Αμμόχωστο και Λευκωσία και άλλες περιοχές, προτάθηκε η δημιουργία περίπου 8 τουρκικών καντονίων στο σχέδιο… Δεχθήκαμε τη αρχή του γεωγραφικού διαχωρισμού όμως είχαμε κάποιους προβληματισμούς για τη τοποθέτηση στρατιωτικής δύναμης… Σε τόσο μικρή περιοχή δίχως χώρο για αεροπορική βάση. Μπορούσαν να συζητηθούν όμως έτσι και οι Έλληνες δεχόντουσαν την αρχή.

Ο Άτσεσον μας είπε ο Παπανδρέου είχε δεχθεί το σχέδιο, αλλά έπρεπε να γίνει δεκτό και από τον Αρχ. Μακάριο. Τον κάλεσε στην Αθήνα. Αμέσως έχασα κάθε ελπίδα…Πράγματι ο Αρχιεπίσκοπος είπε στους δημοσιογράφους ότι το σχέδιο ήταν ουσιαστικά διχοτομικό παρόλο που δεν ονομαζόταν έτσι. Το απέρριψε κατηγορηματικά. Ονόμασε τον Άτσεσον «αυτό-προσκαλεσμένο μεσολαβητή» και ότι η λύση μόνο από τον ΟΗΕ μπορούσε να έλθει.

Στις 8 Αυγούστου 1964, οι δυνάμεις του Μακαρίου επιτέθηκαν των τουρκικών οικισμών στη περιοχή Erenkoy-Mansoura και επιτεθήκαμε με την αεροπορία μας. (Φ.Α. βλέπε βομβαρδισμοί ολοκαύτωμα Τυλληρίας). Φοβήθηκαν οι Ελληνικές δυνάμεις και σταμάτησαν την επιχείρηση. Ο ΟΗΕ κάλεσε την Τουρκία να σταματήσει.

Επιστρέψαμε στη ουδέτερη Γενεύη και ο Άτσεσον μου έδειξε μια πρόταση όχι δική του αλλά του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και Τζόνσον και διάβαζε από ένα τέλεξ. Η πρόταση άλλαξε εντελώς το αρχικό σχέδιο του Άτσεσον. Δεν υπήρχε πια ξεχωριστή γεωγραφική περιοχή για τους Τούρκους απλά μια μικρή στρατιωτική βάση με ενοικιοαγορά (lease) στη Τουρκία βόρεια της βρετανικής βάσης Δεκέλειας. Ούτε κυριαρχία και η βάση ενοικιαγοράς από την Κυπριακή Δημοκρατία. Είχα μαζί μου τον Στρατηγό Τ. Σουνάλπ. Απορρίψαμε και τερματίστηκαν οι συνομιλίες. Απορρίφθηκε και από Αθήνα και Άγκυρα.

Κατάλαβα ότι υπήρχαν δύο σχολές σκέψεις στην Ουάσιγκτον. Η μία του Άτσεσον για μια δυνατή Τουρκία στην οποία να βασίζονται οι ΗΠΑ και η άλλη του Ντίν Ράσκ (Υπ, Εξωτερικών ΗΠΑ) που ήθελε να κρατήσει τη Tουρκία και τη Ελλάδα ισότιμα (same footing) δίχως να ενοχλεί τα αισθήματα αμφοτέρων. Επίσης πιστεύω ότι και η πολιτική του κ. Κίσινγκερ υπήρξε παρόμοια και ακόμα πιο έντονη από εκείνη του κ. Άτσεσον…»

Όταν ήταν πρωθυπουργός το 1971 είπε, βρήκε ευνοϊκή ανταπόκριση από τον κ. Παπαδόπουλο (χουντικό πρωθυπουργό) στη θέση του ότι «… οι σχέσεις μεταξύ κρατών δεν μπορούν να είναι με τη λογική του Αρχ. Μακαρίου… Έχουμε μια εξαίρετη ευκαιρία. Στη Κύπρο δυο κοινότητας ζουν πλάι πλάι σε μια ντε φάκτο ομοσπονδία. Πόσο ωραία θα ήταν να τη κάνουμε λειτουργική….» Ο Παπαδόπουλος όμως ήθελε, είπε, πρώτα να καλυτερεύσουν τις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. «Απάντησα αυτό ήταν αδύνατο… Θα θυμάστε τότε υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ Μακαρίου και Παπαδόπουλου, δεν γνωρίζω τη πραγματική αιτία αλλά έχω την εντύπωση ότι σχετίζονταν με τις δικές μας ανταλλαγές» πρόσθεσε ο Ερίμ.

Και ολοκληρώνει ο Δρ. Ερίμ συνοπτικά ότι ενόσω ο Μακάριος θεωρούσε τους Τούρκους ως μειονότητα και δεν δεχόταν την αρχή ότι το κράτος της Κύπρου βασίζεται σε ένα τουρκο-ελληνικό συνεταιρισμό… καμία τουρκική κυβέρνηση δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά…

Α) Σχετικά στο βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία» 2019 Λεμεσός. Β)

Οι δύο εκθέσεις του Δρ. Ν. Ερίμ στα ελληνικά στο βιβλίο του κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή «Επτά Προεδρικά Πορτραίτα» και Γ) στα ελληνικά και αγγλικά επίσης εδώ –

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 14/7/2024 onisilos.gr

iEpikaira.-  (published 12:26-29/03/2024, updated 13:30-08/04/2024) This article presents evidence that sheds light on the background of a looming plan to redraw the maritime borders between Greece, Turkey and Cyprus. The Aegean and the Eastern Mediterranean are examined separately, but it turns out that they constitute parts of the “Grand Strategy of the United States”, which is being implemented step by step.

Starting from the Aegean, “erasing” instead of “redrawing” the existing borders is a more accurate description of what is planned, creating a corridor that will be considered as an “International Strait” and not as “Open Sea”.

Professor Ioannis Mazis, in June 1997, argued that “the Aegean will not belong as Area of Responsibility to Greece, instead Greece will be responsible [only] for the defense of greek islands and the territorial waters”. He added, “it is obvious that the concept of the Area of Responsibility in the form of command and control ... is significantly degraded with the new architecture of the NATO Alliance. In maritime operations, the so-called Task Force Concept will be applied, according to which NATO forces will act dominantly in the central Aegean, over which they will also have operational control. Regarding air defense and information exchange (Cross Tel) it is almost certain that the Turks will try to push the geographical border of Information Exchange to the middle of the Aegean archipelago! This would likely mean -if accepted- the loss of the Aegean.”

The well-informed journalist Manolis Kottakis wrote in “ESTIA” newspaper back in August 2020 (republished in March 2022):

“My reliable source from the other side of the Atlantic at an unsuspected time -the EEZ segmental delimitation agreement between Greece and Egypt had not even been signed back then- informed me, as per a confidential conversation with a high-ranking member of the US Congress. My reliable source reported that the Congressman conveyed an assessment according to which a Peace Agreement between Greece and Turkey is being conceived by which Greece will be invited:

1. To expressly give up -throught an international treaty- its right to extend its territorial waters to 12 miles in the Aegean. The declaration of Madrid, which led to the suspension of the exercise of the Greek sovereign right for 23 years, is no longer enough. Its formalization is requested. The US argued that even if Greece extended to 12 nautical miles of territorial waters, it does not have sufficient forces to carry out surveillance on warships or on commercial ships. So it should settle with “selective expansion” of territorial waters as former PM Kostas Simitis suggested (in some places 10 n.m., in others 8 n.m. and some will remain at 6 n.m.).

2. A bilateral agreement or arbitration will call for withdrawal of greek troops from the Aegean greek islands with the simultaneous retreat of the Fourth Army of Smyrna to the turkish hinterland.

The goal of such an agreement would be -according to the Congressman-, to create a “neutral zone” west of 28 supposedly demilitarized greek islands. A “neutral zone” to serve international navigation between Suez and the Dardanelles.”

The well known defence and security greek website militaire.gr wrote on 03/21/22: “The Congressman’s cynical confession is partially confirmed by Admiral Christos Lymberis -then Chief of the Hellenic National Defence General Staff-, who has publicly stated that: “What I experienced in November 1994 [when the international convention on the Law of the Sea came into force which allows the extension of the territorial sea to 12 n.m.] as well as in January 1996 [during Imia crisis] was the burdensome pressure on the part of the US to NOT exercise the right to extend the territorial waters. Thus, Athens renounced the use of a strategic weapon, both in the active phase of the crisis during the mediation and in the political dialogue that followed the de-escalation”. The Admiral, in his briefing to the Greek Ministry of Foreign Affairs, even stated that: “The Americans argue that the extension of our territorial waters will negatively affect American naval operations, because Greece refuses to accept that all of the straits are governed by the right of free transit passage. What will this mean for Americans? Firstly, US submarines will surface in straits that are not designated as international. Secondly, American aircraft will be prohibited from overflying these straits and thus will be forced to seek the consent of Athens… I have been informed of US instructions to their submarines, according to which five specific straits in the Aegean are considered as ‘straits of free passage’”. »

It is clarified here that the geostrategic value of the Aegean is based on the control of the “Greek Straits”. Beyond their obvious value as a trade/energy corridor, Michael McGuire once wrote that “in wartime, the Black Sea becomes a grenade in Russia’s bowel” and in this sense, the “Greek Straits” are the fork.

The abovementioned revelations were confirmed by a statement of Prime Minister, Kyriakos Mitsotakis, who “discovered” in 2023 the existence of “NATO islands” (1, 2), and indirectly implied the looming concession of sovereignty (“Lebensraum”) in the Aegean. This clearly undermines the Treaty of Lausanne that Tayyip Erdoğan forcefully puts in the public debate by instrumentalizing the revisionist/maximalist doctrine of the “Blue Homeland” - whose foundations were laid since the 70s -, together with some “willing” Greeks (1, 2, 3, 4) and the well-known fifth column that promotes the dubious so-called “Greek-Turkish friendship” (1, 2, 3). In fact, many characterize the pending Greek-Turkish agreement as the “Prespes of the Aegean – Southern Mediterranean”, for which most of the political system bears responsibility, especially those who governed the country in the post-Junta period.

In hindsight, all these revelations cast light on the deeper reason upon which Turkey sought and achieved the dual name for the Dardanelles Straits (1, 2, 3, 4) on NATO maps -now also referred to as “Turkish Straits”-. Renaming the Dardanelles as “Turkish Straits” - appart from undermining the Treaty of Montreux and the Lausanne - it secures turkish sovereignty of the Straits perpetyally, even if/when the plan to create a “neutral zone” in the Aegean is implemented with the consequent redrawing of borders. At the same time, Turkey - with US blessings - succeeded in undermining the internationally recognized Republic of Cyprus, as its name, areas of jurisdiction and exercises therein, will be described on NATO maps only with coordinates, which foreshadows border changes there as well.

After sketching the picture of the undergoing transformation of the Aegean status quo, we will examine the Eastern Mediterranean, in light of the notorious so-called “Biden’s map” that was leaked in 2019. Thiw map:

-abolishes the “Seville map” which is based on the UNCLOS III provisions,

-takes into consideration claims dictated by Turkey to the US, and

-is currently at an advanced stage of implementation.

In a previous analysis (15/10/22) we wrote: “The “prophetical” Biden map (located and republished in Cyprus by Marios Poulados “Simerini of Cyprus”, 11/06/19), was constructed by state cartographers and the energy diplomacy experts of State Department’s, Bureau of Energy Resources, under the instructions/supervision of then Vice President Joe Biden. The map, among many other paradoxes it depicts the following:

-Describes in detail the southeastern limits of the turkish claim for the “turkish continental shelf”, as submitted to the UN one year later (18/05/2020), without incorporating the illegal and unsubstantiated Turkish-Libyan maritime deal provisions.

-It does not depict the EastMed pipeline (see iEpikaira’s detailed analysis), instead it envisages natural gas pipelines running through Turkey leaning towards turkish requests.

-It eliminates the influence of Kastelorizo complex in maritime delimitation, endowing to Turkey the EEZ east of the 28th Meridian [an area in which turkish Research/Survey Vessel, Oruc Reis, carried out illegal surveys for 4.5 months and was not included in the Greek-Egyptian EEZ delimitation agreement. It is noted that Turkey had granted illegal research licenses to TPAO since the 70s in the area in question]…

–It depicts signs of annexation of the occupied northern Cyprus by Turkey.”

It is pointed out that the Doctrine of the “Unified Defense Area” (DUSD) -between Greece and the Republic of Cyprus- opposes the provisions of Biden’s map and is therefore “red flagged”. The DUSD was abandoned after US urging and pressure induced by the Turks, as you will see in the following top secret Greek Ministry of Foreign Affairs telegram (September 18, 2001) that was intercepted and published in Dimitris Milakas' book: “The Secret History of the Aegean” (2012, topontiki.gr). The American intervention therein clearly sets diplomatic obstacles in the preeminent military exercise code name “Nikiphoros” that was inspired in order to settle the DUSD.

“A7 DIRECTORATE

During today’s visit by the American Chargé d’Affaires to Deputy Minister, Mr. Cleverly reported that instructions had been given to raise to the highest possible level in Athens, Nicosia, and Ankara the American concern for the possibility of an accidental and unintended accident during the coming “Nikiforos” military exercise. Mr. Cleverly mentioned that in the past an effort had been made to build confidence measures between Greece and Turkey to avoid unpleasant consequences. Under the current circumstances, he added, when everyone’s attention is focused on the concerted effort to suppress terrorism and cohesion is required, any mishap will create unpleasant consequences. Mr. Cleverly provided yet another potentially unfavorable dimension. He said that in the event of an unavoidable accident, Denktash would take advantage of the event to further hinder the efforts of the UN.

The present Political Adviser, Mr. Kiesling, clarified that the US does not propose to cancel the exercise, but urges for the demonstration of “moderation” and that the Turks are willing to respond “in a restrained and reciprocated manner”, a statement proving that informing of the Turks preceded.”

By gradually abandoning the DUSD, Kostas' Simitis government undermined the security of Kastellorizo as a link between Greek and Cypriot maritime space, allowing Turkey in 2012 to make specific claims in the area, which were taken into consideration by the State Department and were depicted on Biden’s map (2015-2017).

Simultaneously with the abandoning of the DUSD, NATO erased from its maps the maritime borders between Greece and Turkey, as clearly mentioned in another intercepted (topontiki.gr, 31/08/23) top secret Greek Ministry of Foreign Affairs telegram (December 2001). This confirms the implicit intention to re-draw them at a later time:

“DIRECTORATE of Aeronautical Department

As GEETHA (Greek Pentagon) informed us, our country, after signing a relevant agreement in 1996, with the US Geographical Service (National Imagery and Mapping Agency/NIMA/USA) participates in the 1:250,000 scale digital / vector map training program (VMAP). Turkey also participates in this program.

These maps have been agreed to depict the elements contained in the current NATO analog (paper) maps, many of which have been drawn up in 1973 by NIMA. Five (5) of the maps in question (two editions in 1973 and the third edition in 1983) depict the greek and turkish territory and depict the line of the maritime borders between Greece and Turkey.

During the meeting of the VMAP Steering Committee, in May 2001, the US proposed to the Greek side not to display the Greece-Turkey maritime borders on the digital map that was going to prepare. It also stated that was oriented to the revision of the common maps, so that the maritime borders in question are not depicted, following a relevant instruction from the State Department.

After the reaction of the Greek side (in accordance with instructions from the Ministry of Foreign Affairs), NIMA proceeded, in June 2001, unilaterally and without following NATO's procedures for Geographical Policy (i.e. without prior information from NATO, nor prior cooperation with the countries whose territory is depicted), it produced a revision of four analog (paper) maps of Joint Operations Graphic-Air/JOG-A, where the maritime borders of Greece – Turkey -as they are depicted on the maps of 1973- were erased.

According to the argument of the American side, the revision of these maps was done at the behest of the State Department, which is allegedly unaware of the existence of conditions defining the maritime borders of Greece and Turkey acceptable to both countries. Moreover, as an impartial third party, it does not wish to take sides on the conflicting views of Greece and Turkey in this matter. Finally, the aforementioned revision is based on the decision of US to not depict maritime borders on any maps of this type.

According to our information provided by GEETHA, the procedure followed in order to use maps within NATO, is NIMA officially circulating them to the Organization’s countries. At the same time, the USA includes them in its annual publication, the “Geostar A”, which they send to all NATO authorities. Once the maps are released and published as above, possible objections of any allie can be presented at the NATO Geographic Conference, which meets once a year (June), and all member countries participate, while decisions are made with unanimity. Therefore, our subsequent protest at the NATO Geographical Conference will not only be fruitless (due to the unanimity principle), but will also be an opportunity for Turkey to raise the issue of “Greek-Turkish border disputes”, within the framework of a NATO body. Most likely, the issue will be referred for resolution at a bilateral level, between Greece and Turkey.

Based on the above, it is evident that the drawing of the maps in question within NATO will seriously harm our national interests, it will instigate an issue of “border disputes” between Greece and Turkey and will create a precedent for similar actions in the future.”

Summarizing, following State Department’s instructions, the US Geographical Service (National Imagery and Mapping Agency/NIMA) erased the Greek-Turkish maritime borders in 2001. Was this a message to the Turks? Let us investigate this further, going back in time, so that the whole picture of the US plan can be drawn. On 10/15/22 iEpikaira published an article under the headline: “Biden’s map is the evolution of ‘Acheson’s plan’ and its in final stages of implementation!”, from which we copy an excerpt:

“In a book entitled “Exclusive Economic Zone” (2019) written by Professor Theodoros Karyotis it is pointed out that the biggest problem facing Hellenism is the US policy regarding co-exploitation/co-management of hydrocarbons in the Eastern Mediterranean. US is constantly trying to find the appropriate formula to cede a part of this area to Turkey. This is exactly what the intervention [of former US Secretary of State, Dean Acheson, was aiming for back in 1964. It is clarified that “Acheson’s Plan” -although it is commonly known as that-, was in fact a series of exploratory proposals, under the supervision of the Foreign Office]. According to Professor Karyotis, Acheson’s proposal was very carefully thought through. The Americans knew that Kastellorizo was a key problem but also a “golden fleece”. [Thus Acheson’s proposal included a long-term lease of the Kastellorizo complex by the Turks. The Americans] from an early stage realised that without Kastellorizo, Turkey is completely cut off from the Southern Mediterranean and the rich deposits of the area which they had since then estimated and methodized their division between Greece and Turkey (1, 2, 3, 4, 5). Fifty years on from Acheson proposal, US diplomacy returned to their goal and produced “Biden’s map”. […]

– Biden’s map assigns to Turkey the Greek sovereign rights east of the 28th Meridian, possible even the Megistis complex itself, as in the suggestion put forward by Acheson.

– Biden’s map has indications of annexation by Turkey of the occupied Northern Cyprus which are more prominent at Karpasia, as Acheson’s proposal also put forward (on a smaller scale thought, since Acheson’s proposal was put forward 10 years before turkish invasion of 1974). It is also no coincidence that Turkey now insists on the two-state solution in Cyprus, that may act as an intermediate step before annexation. It is clarified that Biden’s map was disclosed to turkish President Recep Tayyip Erdogan between 2015-2017 [-or less likely on late 2014].”

Seven years before Acheson’s proposal, in 1957, Hastings Ismay, the first NATO Secretary General, exempted Leros island from NATO Defence Plans, yielding to turkish demands. Then came, Dean Acheson’s 1964 plans, paving the way for turkish invasion of 1974 as well as the illegal research permits in the greek continental shelf, which started in 1973 running up until the end of 2012 (note that the 2012 permits depict a west border on the 28th Meridian, as does Biden’s map). 

In 1980, NATO Secretary General, Joseph Luns issued new the policy directives for Aegean islands entitled: “Infrastructure as related to treaty arrangements”, which imposed the exclusion of Lemnos island from NATO’s defence projects. The next step was the elimination of the Greek-Turkish maritime borders from NATO maps in 2001. In 2006, the SACEUR, General James Jones, exempted all the “demilitarized” islands – according to the turkish narrative – from NATO military exercises.

After the intention was cemented, the new theoretical maritime borders were then marked on Biden’s map (2015 – 2017), solemnly graying out greek maritime jurisdiction in the Southern Mediterranean. An area that in 2020 turkish Research/Survey Vessel, Oruc Reis “plowed”, achieving a feat on the field that will be difficult to undo, with the Greek Armed Forces having been instructed to monitor discreetly the procedure from a distance.

It is recalled that the illegal seismic surveys of Oruc Reis were carried out in a specific area that essentially cuts off the maritime boundary between Greece and the Republic of Cyprus and also blocks the route of EastMed (the pipeline to which the US dropped its support by issuing a non-paper which – for the record – was leaked in January 2022 but it is speculated to have been distributed in October-November 2021 and had a “strong turkish flavor” [1, 2, 3]).

State Department’s announcement regarding the illegal turkish surveys for the first time described the specific area as “disputed waters”, which came to complement the preceding remark of the former British Minister for Europe, Sir Alan Duncan (14/05/19), about “sovereignty under dispute”, when asked in the House of Commons about Turkey’s decision to illegally drill in the Republic of Cyprus’ EEZ.

The overall redrawing of the maritime borders will inevitably affect the airspace as well – without going into details here –, as iEpikaira already explained (20/03/24). The addition of “Skies” to the “Blue Homeland” doctrine by turkish Minister of National Defence, Yaşar GÜLER, means that the maritime borders aimed to coincide with the FIR.

For those who may look for a reason behind redrawing the borders in the Aegean and the Southern Mediterranean, the answer can be found in the announcement of the connecting route between Europe and the Indian Ocean, through the Southern Mediterranean and the Aegean, otherwise known as India-Middle East-Europe Economic Corridor (IMEC).

Although the announcement of implementing IMEC refers to the port of Piraeus as the gateway to the EU, it is possible that the port of Thessaloniki or Alexandroupolis may be chosen instead. After all, it is not a secret that some consider these wider areas prime candidates for Special Economic Zones (SEZ) (1, 2, 3, 4), which on one hand would allow easier control of the economic corridor by third parties and on the other hand would connect IMEC with the NATO-inspired “Three Seas Initiative” which reaches the Baltic Sea -now turned into a “NATO lake”-. All these constitute individual parts of the overall “Grand Strategy of USA” – not analyzed here – which is implemented gradually, with Greece and Cyprus being in the “eye” of the global “geopolitical cyclone”.

Panagiotis Kondylis, one of the greatest thinkers and theorists of war, in his iconic work “Theory of War” (1997), makes the grim observation that Hellenism has been shrinking continuously over the last century. He writes: “this is an extremely dense chain of national catastrophes within a period that is small from a historical point of view”, and explains:

“The nation finally coincided with the states' borders, not because the state expanded, but because the nation was mutilated and shrunk, because the Hellenism of Russia (after 1919), of Asia Minor (after 1922), of the Balkans and the Middle East (especially after 1945) disappeared or was displaced. This was followed by the expulsion of Hellenism from Constantinople (1955) and turkish invasion to Northern Cyprus (1974).”

He added that “the proven inability of the Greek state to defend the Greek nation – that is, to fulfill its mission par excellence – is the most ominous sign for the future”, while he concluded that “Greece is steadily turning into a country with undermined sovereign rights, i.e. rights whose sovereign exercise depends on the will and reactions of third parties, while at the same time its attitude is becoming more and more passive or contradictory.”