iEpikaira

Εκοιμήθη, σήμερα Καθαρά Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2026, ο π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος σε ηλικία 96 ετών.

Σήμερα το μεσημέρι θα μεταφερθεί το σκήνωμα του μακαριστού π.Στεφάνου από την Πάτρα στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αμφιάλης Κερατσινίου.

Αύριο, Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου το πρωί στις 10.00 θα τελεσθεί η Εξόδιος Ακολουθία και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στην Ιερά Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας Φωκίδας όπου θα ενταφιαστεί.

Το σκήνωμα του αοιδίμου πατρός θα τεθεί σε προσκύνημα από σήμερα έως αύριο κατά την Εξόδιο Ακολουθία.

Ο π. Στέφανος γεννήθηκε στη Δράμα της Μακεδονίας το 1930 από Έλληνα πατέρα και Ρουμάνα μητέρα.

Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στη Δράμα, περνώντας τα παιδικά του χρόνια με φτώχεια και πολλές στερήσεις.

Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό για 30 μήνες ως έφεδρος ανθυπολοχαγός.

Μετά τη θητεία του εργάστηκε ως λογιστής.

Το 1957 νυμφεύθηκε την Ελένη Λιασκοπούλου (μετέπειτα Μοναχή Εφραιμία) από τη Θεσσαλονίκη, με την οποία απέκτησαν 7 παιδιά. 6 κορίτσια και 1 αγόρι.

Απορρίπτοντας σημαντική υποτροφία για σπουδές στην Γαλλία στην κλασική φωνητική μουσική, και έχοντας ιερατική κλήση, εισήλθε το έτος 1958 στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης.

Στις 22 Αυγούστου 1959 χειροτονείται Διάκονος και στις 26 Μαρτίου 1961 Πρεσβύτερος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, Παντελεήμονα Παπαγεωργίου, ενώ τοποθετείται Εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Ευόσμου.

Το 1973 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 1962 συνδέθηκε πνευματικά με τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη-Αριζονίτη, σύνδεσμος που απετέλεσε ορόσημο στη ζωή του.

Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, στους Ιερούς Ναούς Αγίου Βασιλείου Πειραιώς και στον Ιδρυματικό Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αμφιάλης Κερατσινίου, επί μακαριστών Μητροπολιτών Πειραιώς, Χρυσοστόμου Ταβλαδωράκη και Καλλινίκου Καρούσου, από τον οποίο έλαβε το Οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου, ενώ διέμεναν με την οικογένειά του, αρχικά στο Πέραμα και στη συνέχεια στην Αμφιάλη Κερατσινίου.

Κατά την ιερατική του πορεία εξομολόγησε χιλιάδες χριστιανών, κήρυξε τον θείο λόγο, υπήρξε πνευματικός πατέρας γυναικείων αδελφοτήτων, ενώ συνέγραψε δεκάδες βιβλία θεολογικού περιεχομένου.

Ο π.Στέφανος εκάρη Μοναχός από τον Γέροντα Φιλόθεο, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Καρακάλλου Αγίου Όρους, επίσης πνευματικό τέκνο του Γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου-Αριζονίτου.

Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Πάτρα, φιλοξενούμενος από πνευματικά του τέκνα.

Εκοιμήθη στην Πάτρα την Καθαρά Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 96 ετών.

Είναι ένας σύγχρονος νηπτικός πατέρας της Εκκλησίας μας.

Να έχουμε την ευχή του!

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς ἀγγέλλει μετά βαθυτάτης κατ’ ἄνθρωπον θλίψεως ὅτι μετέστη πρός Κύριον ὁ σεπτός Ἱερομόναχος κυρός Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος, ἡγιασμένος Ἱερεύς καί ἐπί ἔτηἘφημέριος Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Βαρβάρας Ἀμφιάλης.

Τό ἱερό σκήνωμα αὐτοῦ θά ἐκτεθῇ εἰς προσκύνησιν τῶν πνευματικῶν του τέκνων καί τῶν πιστῶν εἰς τόν Ἱ. Ν. Ἁγ. Βαρβάρας Ἀμφιάλης ἀπό τῆς 10ης πρωϊνῆς τῆς σήμερον, 24ης Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. και ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία αὐτοῦ τελεσθήσεται αὔριον 25ῃ Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. καί περί ὥραν 10ην πρωϊνήν εἰς τόν ὡς εἴρηται Ἱ. Ναόν.

Ἡ ταφή του γενήσεται εἰς τήν Ἱ. Μονήν Παναγίας Βαρνάκοβας τῆς Ἱ. Μ. Φωκίδος.

Δεόμεθα ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς μακαρίας ψυχῆς αὐτοῦ.

Από την ημέρα της Μοναχικής του Κουράς από τον Γέροντα Φιλόθεο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Καρακάλλου Αγίου Όρους.

Το σκήνωμα του μακαριστού π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Πηγή: romfea.gr

Ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι δήλωσε ότι το Ισραήλ έχει «βιβλικό δικαίωμα» να καταλάβει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή – ή τουλάχιστον τη μερίδα του λέοντος από αυτήν.

«Θα ήταν μια χαρά αν (το Ισραήλ) τα έπαιρνε όλα», είπε σε podcast που δημοσιεύθηκε χθες.

The Mike Huckabee interview, and the truth about America’s deeply unhealthy relationship with Israel.

(0:00) Why We Were Interrogated in Israel

(25:38) Why Did Huckabee Meet With American Traitor Jonathan Pollard?

(34:26) Has Huckabee Advocated to Extradite Sex Offenders Who… pic.twitter.com/wPoF4GfSpt

— Tucker Carlson (@TuckerCarlson) February 20, 2026

Ο Χάκαμπι έκανε την τοποθέτηση αυτή σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Αμερικανό δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον, κατά την οποία ο Αμερικανός πρεσβευτής υπερασπίστηκε τις ενέργειες του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας.

Αφού ο Χάκαμπι ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ έχει βιβλικό δικαίωμα σε τεράστια τμήματα της Μέσης Ανατολής, ο Κάρλσον του ζήτησε να διευκρινίσει «σε ποια εδάφη αναφέρεστε;».

«Θα ήταν μια χαρά αν τα έπαιρναν όλα», απάντησε ο Χάκαμπι, αναφερόμενος στο βιβλικό δικαίωμα του Ισραήλ στην περιοχή που εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη.

«Αλλά δεν νομίζω ότι αυτό είναι το θέμα που συζητάμε σήμερα εδώ… Δεν θέλουν να το καταλάβουν, δεν ζητούν να το καταλάβουν», είπε.

Τόνισε πως το Ισραήλ αναφέρεται στην περιοχή όπου υπάρχει σήμερα το κράτος του Ισραήλ και επιδιώκει να ζήσει ειρηνικά, σημειώνοντας ότι το εβραϊκό κράτος δεν επιχειρεί να καταλάβει τον έλεγχο της Ιορδανίας, της Συρίας, του Ιράκ ή οποιασδήποτε άλλης χώρας, αλλά θέλει να διαφυλάξει τον πληθυσμό του.

[iEpikaira: Με άλλα λόγια ο διορισμένος υπό το Τραμπ εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Ισραήλ ξεκαθαρίζει ότι στόχος τους είναι η δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ ΕΔΩ; 

Η Βαλκανιοποίηση της Μέσης Ανατολή για την οποία μιλούσαμε εδώ και χρόνια, προ των πυλών! Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ, Anadolu kathimerini.gr

Ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, «βλέπει» σημαντικούς κινδύνους σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν

Σημαντικούς κινδύνους για τις ΗΠΑ, σε περίπτωση στρατιωτικής επίθεσης εναντίον του Ιράν «βλέπει» ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Axios, που επικαλείται δύο πηγές με γνώση των συζητήσεων, ο στρατηγός έχει προειδοποιήσει τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και ανώτατους αξιωματούχους για τον κίνδυνο εμπλοκής των ΗΠΑ σε παρατεταμένη σύγκρουση.

Κατά τις ίδιες πηγές, στα ανώτατα κλιμάκια της κυβέρνησης Τραμπ βρίσκεται σε εξέλιξη έντονη συζήτηση για τον τρόπο διαχείρισης της αντιπαράθεσης με την Τεχεράνη και για τις συνέπειες κάθε επιλογής. Προς το παρόν, αρκετές από τις φωνές στο στενό περιβάλλον του προέδρου των ΗΠΑ εισηγούνται αυτοσυγκράτηση, αν και ορισμένες πηγές εκτιμούν ότι ο ίδιος ο Τραμπ εμφανίζεται να κλίνει προς το ενδεχόμενο πλήγματος.

Πρώτιστο ερώτημα παραμένει τι θα μπορούσε να θεωρηθεί «επιτυχία» σε περίπτωση στρατιωτικής δράσης και πόσο ριψοκίνδυνη θα ήταν. Από την άλλη πλευρά, η επίτευξη μιας νέας πυρηνικής συμφωνίας θα συνεπαγόταν πιθανότατα αναδίπλωση από ορισμένες «κόκκινες γραμμές» που έχει θέσει δημοσίως ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ενώ ο Τραμπ σταθμίζει εάν και πώς θα επιτεθεί στο Ιράν, οι απεσταλμένοι του, Τζάρεντ Κουσνέρ και Στιβ Γουίτκοφ, τον προτρέπουν να δώσει μια ευκαιρία στη διπλωματία.

«Η αποτύπωση των θέσεων που διατυπώνονται στον στενό κύκλο του προέδρου βασίζεται σε συνομιλίες με πέντε πηγές που συμμετείχαν ή ενημερώθηκαν για τις συσκέψεις υψηλού επιπέδου. Η στάση του στρατηγού Κέιν ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστική, καθώς είναι ο κορυφαίος στρατιωτικός σύμβουλος του προέδρου και χαίρει της ιδιαίτερης εκτίμησής του» επισημαίνει το δημοσίευμα.

Πηγή: Axios, kathimerini.gr

ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΚΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ

Με κίνητρο την πρόσφατη υπογραφή παραχώρησης των τεσσάρων θαλασσοτεμαχίων στην πετρελαϊκή εταιρία CHEVRON, θα ήταν χρήσιμο να εξετάσουμε και τις παράλληλες δραστηριότητες που συντελούνται την ίδια στιγμή στον ευρύτερο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Ο κονιορτός που δημιουργεί η πρόσφατη υπογραφή με την CHEVRON, εμποδίζει να παρακολουθήσουμε γεγονότα που έχουν σχέση με την ανάπτυξη των ενεργειακών πηγών και οι οποίες συνεχίζονται αδιάκοπα.

Τα ήδη ανακαλυφθέντα κοιτάσματα σε Κύπρο και Ισραήλ αρχίζουν να υλοποιούν οδούς εξαγωγής τους και εμπορικής τους εκμετάλλευσης. Το Ισραήλ μετά την επιτυχημένη ανακάλυψη των κοιτασμάτων Karish (2,7 Tcf/96 bcm) Karish North (1,2 Tcf/34 bcm), Tanin (920 bcf/26 bcm) και την γρήγορη υλοποίηση του αγωγού μεταφοράς των προς την ενδοχώρα, εξασφαλίζει ενεργειακή επάρκεια.

Παράλληλα, μετά από τις συμφωνίες με την Αίγυπτο, υλοποιείται σταδιακά η εκμετάλλευση του γιγαντιαίου κοιτάσματος Leviathan (22,5 Tcf/635 bcm) αλλά και του Tamar (13,7 Tcf/390 bcm (σχ.1). Ήδη από τον Ιούλιο του 2025, το σκάφος KOBI RUEGG χαρτογράφησε τις υποθαλάσσιες διαδρομές από τα κοιτάσματα προς τα κέντρα επεξεργασίας και υγροποίησης στην Damietta της Αιγύπτου και ετοιμάζεται η πόντιση των αγωγών που θα τα μεταφέρουν.

Το πιο κάτω σχήμα 2 δείχνει τις διαδρομές χαρτογράφησης του σκάφους, όπου εύκολα διακρίνονται το λιμάνι της Λεμεσού, το κοίτασμα Αφροδίτη (στο θαλασσοτεμάχιο 12), το λιμάνι του Σουέζ και το εργοστάσιο της Damietta.

Σχήμα 2: Υποθαλάσσιες αποτυπώσεις σκάφους KOBI RUEG για τον ορισμό διαδρομών αγωγών από τα κοιτάσματα στα εργοστάσια υγροποίησης της Αιγύπτου.

Συγχρόνως στην Κύπρο μετά από μακροχρόνιες καθυστερήσεις συμφωνήθηκαν: Η εκμετάλλευση και μεταφορά του κοιτάσματος της Αφροδίτης στον αιγυπτιακό σταθμό DAMIETTA για υγροποίηση και εξαγωγή. Δεύτερον, η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων Κρόνος και Γλαύκος που ανακαλύφθηκαν στο θαλασσοτεμάχιο 10 από την εταιρία EXXONMOBIL πάλι μέσω της εξαγωγής τους στην Αίγυπτο για υγροποίηση αλλά εκμεταλλευόμενοι τις εγκαταστάσεις που έγιναν για την εκμετάλλευση του κοιτάσματος ZOHR. Βέβαια οι πιο πάνω διαδικασίες αποδυναμώνουν την υλοποίηση του αγωγού EASTMED, με το δεδομένο ότι σημαντικές ποσότητες προωθούνται προς την Αίγυπτο (βλ. σχ. πιο κάτω Map10).

Παρόλα αυτά, το έργο παραμένει ζωντανό στην περίπτωση που ανακαλυφθούν μεγαλύτερες ποσότητες και αποφασισθεί η χρηματοδότηση, σαν εναλλακτική διαδρομή με το πλεονέκτημα της μη μεσολάβησης της διαδικασίας της υγροποίησης που προσθέτει κοστολογικά βάρη.

ΣΗΜΕΡΑ, αγαπητοί μου, είνε η πρώτη ­μέρα της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ονομάζεται Κα­θαρά Δευτέρα και μας εισάγει στο πνευματικό κλίμα της πνευματικής αυ­της περιόδου. Ποια είνε τα χαρακτηριστι­κα γνωρίσματα του «κλίματος» αυτού;

* * *

Είνε πρώτα – πρώτα η μνήμη του θανάτου. Αυτό μας υπενθύμισε σήμερα πολλές φορές η Εκ­κλησία μας και μάλιστα με το κοντάκιο του Μεγάλου Κανόνος «Ψυχή μου ψυχή μου, …το τέλος εγγίζει και μελ­λεις θορυβεί­σθαι». Το τέλος πλησιάζει. Δυσάρεστο πρα­γμα. Αν υπάρχη κα­τι που τρο­μάζει τον άνθρωπο, αυ­το είνε ο θάνατος, η ω­ρα του θανάτου. Όλοι προσπαθούμε να το διώχνουμε από τη σκέψι μας. Ει­νε όμως γεγονός. Μήπως άραγε και η αγία αυ­­τη και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είνε η τελευ­ταία του βίου μας; Και οι αρ­χαίοι πρόγονοί μας έλεγαν· «όρος φιλοσοφί­ας μνήμη θα­να­του»· η μνήμη του θανάτου οδηγεί σε ανώτε­ρες σκέψεις. Ο δε ειδωλολάτρης βασιλεύς Φίλιππος, ο πατέρας του Μεγάλου Α­λεξάν­δρου, είχε διατάξει ένα στρατιώτη να παρουσιάζεται κάθε πρωΐ μπροστά του και να του υ­πενθυμίζη· «Φίλιππε, μέμνησο ότι θνη­τος ει»· Φίλιππε, να θυμάσαι ότι είσαι θνητός. Αν λοι­πον αυτό το έκανε εκείνος, που έζησε 400 χρόνια προ Χριστού, πόσο μάλλον εμείς; Αυ­το λέει και ο ποιητής του Με­­γάλου Κανό­νος, ο άγιος Ανδρέας Κρήτης.

Τι άλλο είνε η Μεγάλη Σαρακοστή; Είνε μνήμη των πειρασμών του Κυρίου. Όπως ξε­ρουμε, ο Χριστός ύστερα από τη βάπτισί του πέρασε τον Ιορδάνη ποταμό, πήγε στην έρημο, έμεινε εκεί μόνος σαράντα μέρες και πα­λεψε στήθος με στήθος με το διάβολο. Πως τώρα τόλμησε ο διάβολος να πειράξη το Χριστό; Οι πατέρες λένε, ότι ο διάβολος έβλεπε τον άνθρωπο Χριστό, αλλά δε μπορούσε να φανταστή ότι μέσα του κρύβεται η θεότης. Αυτό λέει και ο κατηχητικός λόγος του ι. Χρυ­σο­στόμου, που θ’ ακούσουμε το Πάσχα· Ο α­δης «επικράνθη, και γαρ εδεσμεύθη· …έλαβε σώμα, και Θεώ περιέ­τυχεν»· πήρε ένα σω­μα και δεν κατάλαβε ότι πίσω από αυτό είνε η θε­ότης. Είνε όπως το ψάρι, που βλέπει το δόλω­μα, αλλά δεν καταλαβαίνει ότι πίσω απ’ αυτό ο ψαράς ε­χει το αγ­κίστρι. Δόλωμα ήταν το αν­θρώπινο σώμα, που είχε ο Χριστός, και αγκί­στρι η θεότης. Ε­τσι νίκησε ο Χριστός στην ε­ρημο. Ο σατα­νας έφυγε, αλλά «άχρι καιρού» (Λουκ. 4,13). Ε­πανήλ­θε πάλι και έκανε την τελευταία έφοδό του για να κλονίση το Χριστό – πότε; Τις ημέρες των παθών, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Αφού λοι­πον ο διάβολος πείραξε το Χριστό, θα πειρά­ξη κ’ εμάς. Αλλά μη πτοηθούμε. Έχουμε την προστασία του Χριστού. Να δείξουμε υπομο­νη και ν’ αγωνιστούμε με τα πνευματι­κα ο­πλα, που μας δίνει ο ίδιος ο Κύριος, τη νηστεία δηλαδή και την προσευχή, για τα ο­ποία θα πούμε εν συνεχεία.

Έως εδώ είπαμε· τη Μεγάλη Σαρακο­στη χαρακτηρίζει η μνήμη θανάτου, η υπομονή κι ο αγώνας στους πειρασμούς. Προχωρούμε τώρα. Η Μεγάλη Σαρακο­στη έχει βέβαια και νηστεία. Είνε μνήμη και μίμησις της νηστείας του Χριστού. Σα­ράντα μέρες νήστεψε εκείνος στην έρημο. Και νη­στε­ψε αυστη­­­ρα, ούτε έφαγε ούτε ή­πιε. Καλούμεθα λοιπόν κ’ εμείς τώρα να τον μιμηθού­με. Είνε υποχρεωτική για ο­λους η νηστεία; Για τον κόσμο όχι, προαιρετική είνε· για τους ορθοδόξους Χριστιανούς ναί, εκείνους βέβαια που είνε υγιείς. Οι κα­νόνες της Εκκλη­σίας λένε, ότι εξαιρούν­ται από τη νηστεία οι άρρωστοι, αυτοί που ει­νε στο κρεβάτι· διότι η τροφή γι’ αυτούς είνε ε­να είδος φαρμάκου. Μακάρι να ήταν υγιείς και να νηστεύουν. Εξ­αι­ρούνται επίσης οι γε­ροντες, οι πολύ γέρον­τες, που λόγω της ηλι­κίας τους είνε κι αυτοί ασθενείς· γιατί το γη­ρας είνε σοβαρά ασθέ­νεια, κατάπτωσις δυνά­μεων. Σ’ ένα γηροκομείο λ.χ., που οι τρόφιμοι μόλις κινούνται, δε μπορούμε να τους υποχρεώσουμε σε νηστεία. Εξαιρούνται ακόμη, σε ειδικές περιπτώσεως, γυναίκες που εγκυμονούν, που γέννησαν και γαλουχούν βρέφη η κρατούν μικρά παιδιά. Όλοι οι άλλοι όμως, που έχουν την υγεία τους, υποχρεούνται να νηστεύουν.

Το ένα όπλο στον πνευματικό αγώνα της Σαρακοστής είνε η νηστεία. Το άλλο είνε η προσευχή. «Τούτο το γένος (των δαιμόνων δη­λαδή) ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία» (Ματθ. 17,21). Χρειάζεται λοιπόν τώρα προσ­­ευχή. Τι προσευχή; Εκτενής. Έτσι προσ­­ευ­χη­θηκε ο Χριστός, έτσι προσευχήθηκαν οι α­πόστολοι, οι πατέρες, οι άγιοι, οι μάρτυρες, οι όσιοι, άντρες και γυναίκες όλων των αιώ­νων, όπως λ.χ. η οσία Μαρία η Αιγυπτία· τόσο προσευχόταν, ώστε δεν πατούσε στη γη, γι­νο­­ταν άγγελος, πουλί πετούμενο· έτσι την είδαν να περνά τον Ιορδάνη. «Γρηγορείτε και προσ­εύχεσθε», λέει και σ’ εμάς ο Χριστός (ε.α. 26,41).

- Εμείς, λένε μερικοί, δε μπορούμε να κάνουμε μεγάλες προσευχές… Καλά λοιπόν· δε μπορείς να κάνης εκτενείς προσευχές, που κάνουν τη νύχτα στα μοναστήρια; κάνε του­λα­χιστον μια σύντομη προσευχή. Έχει η Εκ­κλησία μας και σύντομες προσευχές. Να λο­γου χάριν, η πιο σύντομη προσευχή είνε το «Κύριε, ελέησον». Πόσες φορές ακούστηκε στον Μέγα Κανόνα που εψάλη σήμερα το «Κυ­ριε, ελέησον»; Απόψε είνε το εν τέταρτον του Μεγάλου Κανόνος, όχι ολόκληρος ο κα­νων· αργότερα θα διαβαστή ολόκληρος. Αυ­τος ο κανών, αν μετρήσουμε όλα τα τροπάριά του, είνε 250 περίπου. Απόψε ακούσαμε τα 65 περίπου, κ’ εμπρός απ’ το καθένα ακου­γόταν το «Ελέησόν με, ο Θεός, ελέησόν με».

Λέει κάποιος άγιος, ότι, όταν ένα «Κύριε, ελέησον» βγαίνη απ’ την καρδιά του ανθρώ­που με βαθειά μετάνοια, φτάνει ―ναί― να τον σω­ση. Λέμε κ’ εμείς, ψαλτάδες και πα­­πα­δες, «Κύριε, ελέησον» «Κύριε, ελέησον» «Κυ­­ριε, ελέησον», αλλά ο νούς μας την ώρα ε­κεί­νη δεν είνε στο Θεό. Θεομπαί­χτες καταν­τη­σαμε. Θα μας τιμωρήση ο Θεός, θα κλείση τις εκκλησίες μας. Μου έλεγαν, ότι στη 'Ρω­σία οι πιστοί, όταν λένε το «Κύριε, ε­λε­ησον» γονα­τίζουν και δακρύζουν. Εδώ όλα έγιναν συνή­θεια! Δεν κατηγορώ κανέναν· πρώτα το λέω για τον εαυτό μου κ' έπειτα για τους αλ­λους. Αυτή είνε μία σκληρά πραγματικότης. Ξέρετε πότε μόνο λέμε το «Κύριε, ελέησον» με την καρδιά μας; Όταν το τομαράκι μας κιν­δυνεύη· τότε φωνάζουμε «Κύριε, ελέησον» και βγαίνει απ’ την καρδιά μας. Εάν ο­μως το λέμε για το σώμα, πόσο μάλλον για την ψυχή; Πες πολλές φορές «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»· είνε η πιο σύντομη και περιεκτική προσευχή.

Άλλες σύντομες προσευχές είνε το «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» που είπε ο τελώνης (Λουκ. 18,13), το «Ήμαρτον εις τον ου­ρα­νον και ενώπιόν σου» που είπε ο άσωτος (ε.α. 15,18), το «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν ελ­θης εν τη βασιλεία σου» που είπε ο ληστής (ε.α. 23,42). Μία μικρή επίσης προσευχή, που τη γνωρίζετε, είνε αυτή που λέμε την περίοδο της Σαρακοστής στο Μέγα Απόδειπνο· την ακούσαμε απόψε και πιστεύω ότι όλοι θα την αισθανθήκαμε· είνε το «Κύριε των δυνάμεων, μεθ' ημών γενού· άλλον γαρ εκτός σου βοη­θον εν θλίψεσιν ουκ έχομεν· Κύριε των δυνά­μεων, ελέησον ημάς». Την ξέρουν όλοι. Παλαι­ότερα στα σπίτια την έλεγαν το βράδυ και τα μικρά παιδιά κάνοντας μετάνοιες.

* * *

Τέτοιο κλίμα, αγαπητοί μου, καλλιεργεί η Ορθόδοξος Εκκλησία μας την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Το είπα πολλές φορές και με συγχωρείτε αν επαναλαμβάνω μερικά πράγματα. Ανα­στε­νάζω όταν βλέπω ότι φτάσαμε σε μια εποχή που δυστυχώς ο χριστιανισμός δεν ζη ως μία αγία πραγματικότης· δεν ζη ως πνευματικός αγών, δεν ζη ως άσκησις, δεν ζη ως νηστεία, δεν ζη ως προσ­ευ­χη, δεν ζη ως ελεημοσύνη, δεν ζη ως συναί­σθησις και μετάνοια, δεν ζη ως λατρεία του Θεού.

Πρέπει να σταματήσω για να κλα­ψω. Γιατί; Διότι έχετε οικογένειες, κάθεστε στο τραπέ­ζι, αλλά σταυρό δεν κάνετε. Το πρωί, το μεση­μέρι, το βράδυ προσευχή δεν γίνεται. Ζη­τη­μα αν προσεύχωνται δέκα οικογένειες· ούτε δε­κα δεν είνε. Δείξτε μου ένα σπίτι, όπου μάνα πατέρας παιδιά προσεύχονται οι­κογενεια­κως, να πέσω να τους προσκυνήσω. Ώρες ολόκλη­ρες στο ραδιόφωνο και στην τη­λεόρασι. Ποιο το αποτέλεσμα; Η ψυχή αδειάζει, η καρδιά σκληρύνεται, η ζωή εκφυλίζεται. Όπως λέω ―και κακοφαίνεται σε μερικούς―, γίναμε ρε­μα­λια. Εξωτερικώς έχουμε τη μορφή του αν­θρω­που, εσωτερικώς αποκτηνωθήκαμε. Και αν αυ­­το οι άνθρωποι έξω δεν το αισθάνωνται, ας το αισθανθούμε τουλάχιστον εμείς και διά με­τανοίας και αγώνος ας επιστρέψουμε στον Κύριο. Το κλίμα της Σαρακοστής βοηθεί.

† επίσκοπος Αυγουστίνος

Πηγή: (Α΄ μέρος απομαγνητοφωνημένης ομιλίας, η οποία έγινε στον ι. ναό 'Αγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης την 25-2-1985) tideon.org

Το περίφημο ιδιόμελο του της Κυριακής της Τυρινής «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται» που μας προετοιμάζει για τον ψυχοσωτήριο αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής:

"Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τόν καλόν τῆς Νηστείας ἀγῶνα·"

Το στάδιο της άσκησης των αρετών έχει ανοίξει. Όσοι θέλετε να αγωνιστείτε μπέστε μέσα αναλαμβάνοντας τον αγώνα τον καλό της Νηστείας.

"οἱ γάρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται,"

Γιατί όσοι αθλούνται νόμιμα, δίκαια στεφανώνονται.

"καί ἀναλαβόντες τήν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα,"

Κι αφού φορέσετε την πανοπλία του Σταυρού, αντιπαραταχθείτε στον εχθρό

"ὡς τεῖχος ἄρρηκτον κατέχοντες τήν Πίστιν, καί ὡς θώρακα τήν προσευχήν,"

καί περικεφαλαίαν τήν ἐλεημοσύνην, έχοντας ως τείχος απαρασάλευτο την Πίστη και ως θώρακα την προσευχή και ως περικεφαλαία την ελεημοσύνη.

"ἀντί μαχαίρας τήν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπό καρδίας πᾶσαν κακίαν."

Αντί για κοφτερό μαχαίρι να έχετε την Νηστεία, η οποία αποκόπτει από την καρδιά κάθε κακία.

"Ὁ ποιῶν ταῦτα, τόν ἀληθινόν κομίζεται στέφανον, παρά τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως."

Αυτός που κάνει αυτά παίρνει το αληθινό στεφάνι από τον Παμβασιλέα Χριστό την ημέρα της κρίσης.

Φωτό από την Financial Times

Γίνεται πολύς λόγος σήμερα για τις «σφαίρες επιρροής» στην παγκόσμια πολιτική. Τι είναι αυτές οι σφαίρες;

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επικαλεστεί το δικαίωμά τους να «κυριαρχούν στο Δυτικό Ημισφαίριο» για να δικαιολογήσουν τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και τις απειλές τους κατά της Γροιλανδίας. Καθώς η Ρωσία συνεχίζει τη στρατιωτική της εκστρατεία για την εισβολή στην Ουκρανία και οι φιλοδοξίες της κινεζικής κυβέρνησης απέναντι στην Ταϊβάν αυξάνονται, τίθεται το ερώτημα εάν το διεθνές σύστημα βιώνει μια επιστροφή στο δίκαιο του ισχυρότερου και την άνοδο των σφαιρών επιρροής.

«Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μίλησε στις κάμερες του κόσμου το Σάββατο 3 Ιανουαρίου για το ότι «δεν θα αμφισβητηθεί ποτέ ξανά η κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στο Δυτικό Ημισφαίριο», μετά τη νυχτερινή επιχείρηση των αμερικανικών δυνάμεων στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, Καράκας, για τη σύλληψη του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο.»

Αυτή η ομιλία αποτελεί ρητή αναφορά στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 2025, η οποία βασίζεται ρητά στην κληρονομιά του «Δόγματος Μονρόε», μιας πολιτικής που ξεκίνησε ο πέμπτος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέιμς Μονρόε, το 1823, βασισμένη στην αρχή ότι η Λατινική Αμερική θα πρέπει να αποτελεί σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, εκτός ορίων για ξένες δυνάμεις.

Λίγο μετά από αυτήν την παρέμβαση, η οποία παραβίασε το διεθνές δίκαιο, οι ΗΠΑ απείλησαν να καταλάβουν τη Γροιλανδία, ένα νησί που ο Τραμπ θεωρεί ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της χώρας του. Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν διαφέρουν από εκείνους που χρησιμοποίησε ο Βλαντίμιρ Πούτιν για να δικαιολογήσει την εισβολή στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει κρύψει την επιθυμία του να επαναφέρει την επιρροή της Μόσχας στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.

Ενώ η Κίνα θεωρεί την «επανένωση» με την Ταϊβάν στρατηγική και ιστορική αναγκαιότητα, ένας αυξανόμενος αριθμός ειδικών μιλά για μια επιστροφή σε έναν κόσμο διαιρεμένο σε «σφαίρες επιρροής» που κυριαρχείται από αυτοκρατορίες και όπου επικρατεί το δίκαιο του ισχυρότερου.

Παρακάτω απαντάμε σε έξι ερωτήσεις, μοιράζοντας τις απόψεις ενός ειδικού, συνοψίζοντας τις πιο σημαντικές πληροφορίες για την κατανόηση των διαστάσεων του θέματος.

Για τι ακριβώς μιλάμε;

Ο Σεντρίκ Ντουπόντ (Cédric Dupont), καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών της Γενεύης, εξήγησε ότι «όταν μιλάμε για σφαίρες επιρροής, εννοούμε ό,τι υπήρχε πριν από την τρέχουσα παγκόσμια τάξη, δηλαδή πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα, όταν ο κόσμος ήταν χωρισμένος σε αυτοκρατορίες».

Πρόσθεσε ότι «αυτό το σύστημα, στο οποίο δεν γίνεται σεβαστή η κυριαρχία των κρατών, είναι ασυμβίβαστο με την τρέχουσα παγκόσμια τάξη που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο. Εάν ένα κράτος θεωρεί, για λόγους που σχετίζονται με την οικονομική ή στρατιωτική ασφάλεια, ότι χρειάζεται να παρέμβει στην περιοχή του, το κάνει χωρίς να ακούσει τη γνώμη κανενός άλλου μέρους. Είναι προφανές ότι κάθε μέρος θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο εντός της σφαίρας επιρροής του».

Αυτό βλέπουμε σήμερα;

Ο Ντουπόν πιστεύει ότι «η επιθυμία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να ελέγξει τη Βενεζουέλα είναι στην πραγματικότητα σύμφωνη με την πολιτική των σφαιρών επιρροής. Αλλά μένει να δούμε αν οι άλλες μεγάλες δυνάμεις, η Κίνα και η Ρωσία, αποδέχονται πραγματικά ότι κάθε μέρος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στη σφαίρα επιρροής του».

Το Πεκίνο και η Μόσχα καταδίκασαν την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, θεωρώντας την και οι δύο παραβίαση της κυριαρχίας. Ωστόσο, ούτε η Κίνα, η οποία έχει επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια στη Βενεζουέλα, ούτε η Ρωσία, στενός σύμμαχος του καθεστώτος, έχουν παρέμβει στρατιωτικά. Αποτελεί αυτό εν λευκώ άδεια για τις Ηνωμένες Πολιτείες;

Ο Ντουπόν δήλωσε ότι «η Ρωσία, η οποία έχει εξαντληθεί από τον τετραετή πόλεμο στην Ουκρανία, δεν είχε τους πόρους για να βοηθήσει τη Βενεζουέλα», υποστηρίζοντας ότι η συγκρατημένη αντίδραση της Μόσχας δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως αντανάκλαση καλής θέλησης προς την Ουάσιγκτον, αλλά μάλλον ως αναγνώριση ότι η Ρωσία θα επικεντρωθεί στη σφαίρα επιρροής της.

Όσο για την Κίνα, ίσως θα ήταν πιο συνετό να παρατηρήσει πώς θα αντιδρούσε εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτίθεντο στο Ιράν, από το οποίο εισάγουν το 13% του πετρελαίου τους. Ο Ντουπόν σημείωσε ότι «το Πεκίνο ενεργεί ρεαλιστικά. Τα κύρια συμφέροντά του στη Λατινική Αμερική δεν επικεντρώνονται στη Βενεζουέλα, επομένως δεν υπήρχε πραγματικό κόστος για τη μη παρέμβασή του».

Γιατί επιστρέφουμε στο δίκαιο του ισχυρότερου;

Ο Ντουπόν υποστήριξε ότι «η επιστροφή των σφαιρών επιρροής είναι το αποτέλεσμα μιας στρατηγικής μηδενικού αθροίσματος, την οποία συμμερίζονται κυρίως ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν», μια στρατηγική που βασίζεται στη λογική ότι τα κέρδη οποιασδήποτε δύναμης είναι αναπόφευκτα απώλειες για μια άλλη.

Σύμφωνα με τον ειδικό διεθνών σχέσεων, αυτή η προσέγγιση δεν ευνοείται από τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος προτιμά να κάνει εμπόριο με όσο το δυνατόν περισσότερους εταίρους.

Πρόσθεσε ότι η επιστροφή σε αυτή τη λογική οφείλεται στην αναγνώριση ότι οι πόροι της Γης είναι περιορισμένοι, συμπεριλαμβανομένων των ορυκτών καυσίμων όπως ο άνθρακας, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, καθώς και των σπάνιων ορυκτών, και ότι ορισμένες χώρες δεν θα μπορέσουν να επιτύχουν ανάπτυξη στο μέλλον, παρά την τεχνολογική πρόοδο, η οποία ωθεί τις δυνάμεις να ακολουθήσουν μια «αρπακτική» συμπεριφορά.

Ποια είναι τα όρια αυτής της προσέγγισης στις διεθνείς σχέσεις;

Ο όρος «περιοχές επιρροής» χρησιμοποιείται συνήθως στα μέσα ενημέρωσης, αλλά δεν αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την τρέχουσα κατάσταση.

Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα περιοριστούν στην Αμερική.

Ο Σεντρίκ Ντουπόντ σχολίασε:

«Η Ουάσιγκτον δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τη Μέση Ανατολή», επισημαίνοντας το υψηλής ποιότητας πετρέλαιο της περιοχής και την παρουσία συμμάχων όπως το Ισραήλ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης συμφέρον να κρατήσουν την Ταϊβάν, τον μεγαλύτερο παραγωγό ημιαγωγών στον κόσμο, εκτός της σφαίρας επιρροής της Κίνας.

Από την άλλη πλευρά, η Λόρενς Νάρντον /Laurence Nardon, ειδικός σε αμερικανικές υποθέσεις στο Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, επεσήμανε ότι «πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των περιοχών πολιτικής επιρροής και των περιοχών οικονομικής επιρροής, οι οποίες δεν επικαλύπτονται στον χάρτη· όταν εξετάζουμε τις οικονομικές σχέσεις, παρατηρούμε ότι σε χώρες που η Ουάσινγκτον πιστεύει ότι κυριαρχεί, το Πεκίνο έχει στην πραγματικότητα το πάνω χέρι».

Έτσι, η Κίνα έχει γίνει ο σημαντικότερος οικονομικός εταίρος για μια σειρά από χώρες της Νότιας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων της Βραζιλίας, της Χιλής και του Περού. Η Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος», η οποία χρηματοδοτεί την ανάπτυξη υποδομών μέσω διμερών δανείων, έχει επίσης ριζώσει σε αυτές τις χώρες.

Μπορεί ένας τέτοιος κόσμος να είναι σταθερός;

Η Νάρντον υποστηρίζει ότι «ένας κόσμος που διέπεται από σφαίρες επιρροής δεν είναι καθόλου σταθερός. Οι δυνάμεις βρίσκονται σε μια συνεχή κατάσταση έντασης και έλξης, καθώς θέλουν να επιβληθούν στην περιοχή τους, και πάντα θα υπάρχει αντίσταση».

Είπε: «Οι σφαίρες επιρροής θα συγκρουστούν μεταξύ τους. Τον 19ο αιώνα, ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να περιγράψει τις αποικιακές δυνάμεις, καθεμία από τις οποίες επέβαλε τους δικούς της κανόνες, και οι αποικιοκρατούμενες χώρες δεν είχαν πραγματικό περιθώριο ελιγμών. Είναι σαφές σήμερα ότι η Ουκρανία αντιστέκεται, όπως και η Ταϊβάν, και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής θα αντισταθούν με τη σειρά τους».

Ποιος είναι ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών;

Τα Ηνωμένα Έθνη, αποδυναμωμένα κυρίως από μια κρίση προϋπολογισμού και ρευστότητας, φαίνονται ανίσχυρα απέναντι στις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες των μεγάλων δυνάμεων.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ρωσία μπορούν να παραλύσουν ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιώντας το δικαίωμα βέτο που έχουν, δεν μπόρεσε να αποτρέψει την εισβολή στην Ουκρανία, να συλλάβει τον Νικολάς Μαδούρο ή ακόμα και να αντιδράσει σε οποιοδήποτε από αυτά τα γεγονότα.

Ο Σεντρίκ Ντουπόντ δήλωσε: «Σημαίνει αυτό το τέλος του οργανισμού ή θα πρέπει τώρα να αποσυρθεί από τα ζητήματα ασφαλείας και να επικεντρωθεί αποκλειστικά σε οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα; Αυτό είναι ένα ανοιχτό ερώτημα».

Μετά την αποχώρησή της από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε πρόσφατα την αποχώρησή της από δεκάδες άλλες υπηρεσίες του ΟΗΕ. Έχει επίσης μειώσει δραστικά τις συνεισφορές της σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ ιστορικά ήταν ο μεγαλύτερος δωρητής του οργανισμού.

Η Λόρενς Νάρντον αναγνωρίζει ότι «τα Ηνωμένα Έθνη περνούν μια δύσκολη περίοδο, είτε σε πολυμερείς θεσμούς είτε σε εξειδικευμένους οργανισμούς. Σήμερα, μόνο η φιλελεύθερη Ευρώπη παραμένει προσηλωμένη στη διατήρηση της παγκόσμιας τάξης όπως υπάρχει τις τελευταίες οκτώ δεκαετίες, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, την κρατική κυριαρχία, την ισότητα μεταξύ των χωρών και την ισότιμη εκπροσώπηση όλων εντός των Ηνωμένων Εθνών».

Ο Τραμπ ανακοίνωσε την ίδρυση ενός «Συμβουλίου Ειρήνης» κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας και το παρουσίασε ρητά ως εναλλακτική λύση στα Ηνωμένα Έθνη. Οι χώρες που επιθυμούν να αποκτήσουν μόνιμη έδρα σε αυτό πρέπει να καταβάλουν τέλος ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων.

Helen James / swissinfo.ch

—

Η κεμαλική Cumhuriyet, που εκφράζει σε μεγάλο βαθμό την οπτική κύκλων προσκείμενων στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), παρουσιάζει την ελληνοαμερικανική συμφωνία για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης ως στρατηγικό πλήγμα στην ίδια τη λογική της "Γαλάζιας Πατρίδας" και ως αποτέλεσμα λαθών της Άγκυρας τα προηγούμενα χρόνια.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Ελλάδα υπέγραψε στις 16 Φεβρουαρίου συμφωνία με κοινοπραξία υπό την αμερικανική Chevron για έρευνες σε τέσσερις θαλάσσιες περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο, δύο εκ των οποίων επικαλύπτονται με ζώνες που η Τουρκία θεωρεί ότι εμπίπτουν στο παράνομο μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε με τη Λιβύη το 2019. Ο ενεργειακός αναλυτής Αλί Αρίφ Ακτούρκ ερμηνεύει την κίνηση αυτή ως σαφές μήνυμα ότι οι ΗΠΑ "δεν λαμβάνουν υπόψη" το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας", ενώ υπενθυμίζεται ότι το αφήγημα αυτό άρχισε να προβάλλεται επιθετικά ακριβώς μετά τη συμφωνία Άγκυρας–Τρίπολης.

Το δημοσίευμα στέκεται ιδιαίτερα στην ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, την οποία χαρακτηρίζει αντιφατική: από τη μία υποστηρίζει ότι οι έρευνες νότια της Κρήτης "δεν επηρεάζουν άμεσα" τις τουρκικές θαλάσσιες δικαιοδοσίες, από την άλλη τις καταγγέλλει ως αντίθετες τόσο με το μνημόνιο του 2019 όσο και με τις συντεταγμένες που έχει αποστείλει η Λιβύη στον ΟΗΕ τον Μάιο του 2025. Η Cumhuriyet επισημαίνει ότι αυτή η διατύπωση θολώνει τη στάση της Άγκυρας και θέτει ερωτήματα για τη συνέπεια της τουρκικής πολιτικής.

Κεντρικό ρόλο στο άρθρο έχει η ανάλυση του ειδικού σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Αϊντίν Σεζέρ, ο οποίος αποδομεί συνολικά το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" και θεωρεί το μνημόνιο με τη Λιβύη "αυτοκτονική" κίνηση. Υποστηρίζει ότι ο "βυθός" και η υφαλοκρηπίδα, όπου υπάρχουν υδρογονάνθρακες και περιορισμένα δικαιώματα εκμετάλλευσης, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως "πατρίδα", σε αντίθεση με τα χωρικά ύδατα, που είναι ο πραγματικός χώρος πλήρους κυριαρχίας. Κατά τον Σεζέρ, με την υπογραφή της συμφωνίας του 2019 η Τουρκία "έσπασε" ένα ευνοϊκό για την ίδια status quo στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου μέχρι τότε Ελλάδα και Αίγυπτος δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε οριοθέτηση, και άνοιξε τον δρόμο για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία που "κλείδωσε" τον 28ο μεσημβρινό ως όριο και περιόρισε τις τουρκικές διεκδικήσεις δυτικά.

Ο Σεζέρ περιγράφει εκτενώς και το πολιτικό–ιστορικό υπόβαθρο της τουρκικής εμπλοκής στη Λιβύη: από τη χρηματοδότηση των δυνάμεων των "Αδελφών Μουσουλμάνων" το 2011–2012, μέχρι την υπογραφή, μέσα σε μία ημέρα, τόσο της στρατιωτικής συμφωνίας όσο και του μνημονίου θαλασσίων ζωνών με την κυβέρνηση της Τρίπολης, το οποίο όμως δεν εγκρίθηκε ποτέ από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης. Τονίζει ότι η Άγκυρα "πώλησε" στο εσωτερικό της κοινής γνώμης τη συμφωνία ως νομικά θεμελιωμένη στην αναγνώριση της κυβέρνησης της Τρίπολης από τον ΟΗΕ, κάτι που ο ίδιος αμφισβητεί, ενώ υπογραμμίζει πως η Τουρκία αποφεύγει το Διεθνές Δικαστήριο ακριβώς επειδή τα επιχειρήματά της στο Αιγαίο είναι πολιτικά και όχι νομικά.

Το άρθρο συνδέει τη συμφωνία του 2019 με τη συνολική επιδείνωση των σχέσεων Άγκυρας–ΕΕ, επισημαίνοντας ότι, καθώς Ελλάδα και Κύπρος είναι κράτη–μέλη, οι θαλάσσιες διεκδικήσεις τους μετατρέπονται αυτομάτως σε εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Ο Σεζέρ αναφέρει ότι από το 2019 και μετά, σε κάθε Σύνοδο Κορυφής, η ΕΕ "τραβά το αυτί" της Τουρκίας για τη συμπεριφορά της στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η παράλληλη σύγκρουση με Κύπρο και η ύπαρξη βρετανικών βάσεων με δικές τους θαλάσσιες ζώνες καθιστούν ακόμη πιο περίπλοκη τη θέση της Άγκυρας.

Τέλος, η Cumhuriyet δίνει ιδιαίτερο βάρος στο μήνυμα που εκπέμπει η εμπλοκή της Chevron, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται ήδη σε Κύπρο και νότια της Ελλάδας και έχει σχέσεις συνεργασίας και με την Τουρκία. Ο Σεζέρ σημειώνει ότι με τη νέα συμφωνία η Ουάσιγκτον, μέσω Chevron, δείχνει καθαρά ότι δεν αναγνωρίζει στην πράξη το τουρκο–λιβυκό μνημόνιο και ότι η εποχή της επιθετικής ρητορικής περί "Γαλάζιας Πατρίδας" έχει τελειώσει, με τους επικριτές της να αισθάνονται πλέον δικαιωμένοι.

Π.Κ. capital.gr

Η τουρκική εφημερίδα Aydınlık καταγγέλλει ότι τα οθωμανικά–τουρκικά μνημεία στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα και τη Δυτική Θράκη, αφήνονται στην εγκατάλειψη και σταδιακά εξαφανίζονται, παρουσιάζοντάς το ως συνειδητή πολιτική που στοχεύει τόσο στην ιστορική μνήμη όσο και στην τουρκική ταυτότητα των μουσουλμανικών κοινοτήτων.

Το θέμα της εκδήλωσης

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αφορμή είναι μια εκδήλωση που διοργάνωσε στη Σμύρνη το ROİSDER (οργάνωση που φέρει την ονομασία "Τουρκοι της Ρόδου, της Κω και των Δωδεκανήσων") και το Παράρτημα Σμύρνης του "Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων της Δυτικής Θράκης".

Η εκδήλωση είχε τίτλο "Τα τουρκικά αρχιτεκτονικά έργα στην Ελλάδα που έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου" και πραγματοποιήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου στο κέντρο "Sancar Maruflu Sivil Toplum Yerleşkesi".

Τι υποστηρίζει η Νεβάλ Κονουκ Χαλατσόγλου

Κεντρική ομιλήτρια ήταν η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μαρμαρά, Νεβάλ Κονουκ Χαλατσόγλου, η οποία ισχυρίστηκε ότι τα πολιτιστικά και αρχιτεκτονικά μνημεία της οθωμανικής περιόδου στην Ελλάδα "σταδιακά εξαφανίζονται".

Κατά την ίδια, η "εξάλειψη" αυτών των μνημείων οφείλεται σε δύο λόγους: πρώτον, επειδή συμβολίζουν την οθωμανική–τουρκική κυριαρχία και υπενθυμίζουν την ήττα και αποχώρηση της Ελλάδας από τη Μικρά Ασία, και δεύτερον, επειδή η καταστροφή τους αποσκοπεί –κατά την άποψή της– στη διακοπή της ιστορικής συνέχειας των εκεί τουρκικών/μουσουλμανικών κοινοτήτων, ώστε "να ξεχάσουν το παρελθόν τους" και να πληγεί η τουρκική τους ταυτότητα.

Η οπτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η Χαλατσόγλου παρουσιάζει τη σταδιακή απώλεια των μνημείων όχι ως απλή φθορά του χρόνου, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας "πολιτισμικού αφανισμού".

Στο ρεπορτάζ αυτό συνδέεται με τον σχηματισμό της σύγχρονης ελληνικής εθνικής ταυτότητας, η οποία –κατά την Aydınlık– θεωρείται ότι επιδιώκει να αποσυνδεθεί από την οθωμανική κληρονομιά.

Παρέμβαση του προέδρου του ROİSDER

Ο πρόεδρος του ROİSDER, καθηγητής Μουσταφά Καϊμακτσί, δηλώνει ότι τα οθωμανικά–τουρκικά μνημεία στην Ελλάδα αποτελούν "κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας" και πως η εγκατάλειψή τους συνιστά και "έγκλημα κατά της ανθρωπότητας" λόγω της υπονόμευσης της πολιτισμικής ποικιλομορφίας.

Καλεί την Ελλάδα να αποδεχθεί την πρόταση της τουρκικής υπηρεσίας TİKA για κοινά προγράμματα αποκατάστασης, υποστηρίζοντας ότι τα μνημεία πρέπει να αποκατασταθούν "σύμφωνα με την αυθεντική τους μορφή" και να αποκτήσουν νέες, κατάλληλες χρήσεις μέσα από διακρατικές συμφωνίες.

ΠΚ capital.gr

Η ανάπτυξη από την Τουρκία μαχητικών αεροσκαφών F-16 στη Σομαλία, δεν ισοδυναμεί μόνο για την προστασία των τουρκικών επενδύσεων.

Είναι πιθανό ότι αυτό αποτελεί μέρος των προετοιμασιών της Τουρκίας για μια εκστρατεία κατά της Σομαλιλάνδης που θα διεξαχθεί υπό τη σημαία του νεοσύστατου «Ισλαμικού ΝΑΤΟ» που σχηματίζεται ραγδαία γύρω από τη Σαουδική Αραβία.

Το Middle East Eye ανέφερε ότι η ανάπτυξη τριών F-16 από την Turkiye στο Μογκαντίσου «στοχεύει στην προστασία των τουρκικών επενδύσεων σε ενέργεια και διαστημικά λιμάνια».

Επικαλέστηκε επίσης μια επίσημη τουρκική δήλωση που επιβεβαιώνει την εδαφική ακεραιότητα της Σομαλίας εν μέσω της αναγνώρισης της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ και δεσμεύεται για υποστήριξη στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, υπονοώντας ότι σχεδιάζει να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο σε τέτοιες αποστολές εκεί. Το μέσο πρόσθεσε ότι η Turkiye διαθέτει ήδη οπλισμένα drones και επιθετικά ελικόπτερα στο Μογκαντίσου.

Το άρθρο τονίζει ότι «η Τουρκία λειτουργεί πλέον μια μεγάλη στρατιωτική βάση στο Μογκαντίσου, ενώ τουρκικές εταιρείες διαχειρίζονται τόσο το αεροδρόμιο όσο και το λιμάνι της πόλης. Η Άγκυρα έχει επίσης εκπαιδεύσει χιλιάδες Σομαλούς στρατιώτες, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τρίτο του σομαλικού στρατού, τόσο στην Τουρκία όσο και στη βάση της στο Μογκαντίσου, γνωστή ως Turksom».

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η Τουρκία φέρεται να λαμβάνει το επιβλητικό 90% των εσόδων της Σομαλίας από υπεράκτιες δραστηριότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου βάσει ασύμμετρης συμφωνίας που έχει υπογράψει το καλοκαίρι του 2024.

De facto τουρκικό προτεκτοράτο

Συνολικά, αυτή η συλλογή γεγονότων υποδηλώνει πειστικά ότι η Σομαλία έχει γίνει de facto τουρκικό προτεκτοράτο, γεγονός που αυξάνει τα διακυβεύματα στην αντιπαλότητα της Τουρκίας με το Ισραήλ μετά την αναγνώριση από αυτό, της Σομαλιλάνδης.

Ενώ ορισμένοι αρνούνται ότι υπάρχει τέτοια αντιπαλότητα, δεδομένου ότι η Τουρκία συνέχισε να επιτρέπει στο αζερικό πετρέλαιο να διαμετακομίζει το έδαφός της προς το Ισραήλ καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου της Γάζας, αυτό είναι εξίσου ανέντιμο με τον ισχυρισμό ότι η Ρωσία και το ΝΑΤΟ δεν είναι αντίπαλοι επειδή η Ρωσία εξακολουθεί να πουλάει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα ευρωπαϊκά μέλη του μπλοκ.

Απειλή κατά της Σομαλιλάνδης

Προχωρώντας μετά την διευκρίνιση αυτής της σημαντικής λεπτομέρειας, είναι επομένως πιθανό η ανάπτυξη F-16 της Τουρκίας στο Μογκαντίσου να αποτελεί μέρος των προετοιμασιών της για μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον της Σομαλιλάνδης, της οποίας η Άγκυρα θεωρεί δικά της υπεράκτια πετρελαιοπηγή και φυσικό αέριο μετά τη συμφωνία της με το Μογκαντίσου.

Για να αποφευχθεί οποιαδήποτε παρεξήγηση, μια τέτοια εκστρατεία μπορεί να μην είναι άμεση ή αναπόφευκτη, αλλά παρόλα αυτά εκτιμήθηκε τον περασμένο μήνα ότι « το αναδυόμενο «ισλαμικό ΝΑΤΟ» μπορεί σύντομα να θέσει στο στόχαστρο τη Σομαλιλάνδη ».

Η ουσία είναι ότι η συμμαχία της Τουρκίας με τη Σομαλία θα μπορούσε να συνδυαστεί με τη φερόμενη ως σχεδιαζόμενη συμμαχία της Σαουδικής Αραβίας με τη Σομαλία και την Αίγυπτο, καθώς και με τη συμμαχία του περασμένου Σεπτεμβρίου με το Πακιστάν, το οποίο είναι επίσης σύμμαχο με την Τουρκία και πέρυσι σύναψε το δικό του σύμφωνο ασφαλείας με τη Σομαλία, για να δημιουργηθεί μια συμμαχία κατά της Σομαλιλάνδης.

Συμβολικό πλήγμα στο Ισραήλ

Και οι πέντε βρίσκονται σε αντίθεση με το Ισραήλ για διάφορους λόγους, επομένως έχουν κοινό πολιτικό συμφέρον να βοηθήσουν τη Σομαλία να ανακτήσει τη Σομαλιλάνδη, προκειμένου να καταφέρει ένα συμβολικό πλήγμα στο εβραϊκό κράτος με αυτά τα μέσα.

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν όλα αυτά, ειδικά επειδή εξακολουθούν να είναι ο κορυφαίος εταίρος της Σομαλίας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, παρά τα σκληρά σχόλια του Τραμπ για αυτήν και τον λαό της, αλλά οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη αντιδράσει σε αυτή την αναδυόμενη αντι-σομαλιλάνδη συμμαχία ούτε στην ανάπτυξη F-16 της Τουρκίας στη Σομαλία. Αυτό υποδηλώνει σιωπηρή έγκριση (τουλάχιστον προς το παρόν), η οποία κινδυνεύει να οδηγήσει σε δίλημμα ασφαλείας μεταξύ του «ισλαμικού ΝΑΤΟ» και της ηπειρωτικής Αιθιοπίας, της οποίας ο ηγέτης θέλει να διαφοροποιηθεί από την εξάρτηση της χώρας του από το Τζιμπουτί για πρόσβαση στη θάλασσα.

Το Τζιμπουτί μπορεί να θεωρηθεί μέρος αυτού του μπλοκ δεδομένων των πρόσφατων λιμενικών συμφωνιών του με τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο , ενώ η Ερυθραία και το Σουδάν έχουν ήδη συμμαχήσει με την Αίγυπτο, η οποία έχει επίσης στρατεύματα στη Σομαλία με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι αναδύεται μια περιφερειακή συμμαχία εναντίον της Σομαλιλάνδης, της οποίας η πιθανή ανακατάληψη από το de facto σομαλικό προτεκτοράτο της Τουρκίας θα οδηγούσε στον έλεγχο αυτού του μπλοκ από την μόνη εναλλακτική οδό της Αιθιοπίας προς τη θάλασσα, κάτι που θα μπορούσε στη συνέχεια να οδηγήσει στην υποταγή της σε αυτήν, εάν συμβεί αυτό.

—

Η δυσαρέσκεια των πολιτών αφορά τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και όχι τα ιδεώδη του.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ. Προτιμότερη της δημοκρατίας θεωρεί σε ορισμένες περιπτώσεις τη δικτατορία ένας στους πέντε Ευρωπαίους πολίτες, σύμφωνα με σφυγμομέτρηση της εταιρείας AboutPeople για λογαριασμό του προοδευτικού ινστιτούτου Progressive Lab, σε Ελλάδα, Γαλλία, Σουηδία, Βρετανία και Ρουμανία. Η έρευνα διαπίστωσε δυσαρέσκεια με τον τρόπο που ασκείται το δημοκρατικό πολίτευμα και όχι τόσο με την έννοια της δημοκρατίας, όπως επισημαίνει το περιοδικό Politico. Το 76% των Ελλήνων εξέφρασε τέτοια δυσαρέσκεια, με το ποσοστό αυτό να είναι 68% στη Γαλλία, 66% στη Ρουμανία, 42% στη Βρετανία και 32% στη Σουηδία.

«Χώρες όπως η Ρουμανία, που βίωσαν ταχεία οικονομική ανάπτυξη, δεν μοιάζουν να εμπιστεύονται περισσότερο τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Εύπορες χώρες, όπως η Σουηδία, βλέπουν τους δημοκρατικούς θεσμούς να υφίστανται πίεση και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς αυτούς να υποχωρεί. Η Γαλλία και σε μικρότερο βαθμό η Βρετανία βρίσκονται σε βαθιά κρίση. Η Ελλάδα μοιάζει να ακροβατεί άβολα μεταξύ γενικευμένης κρίσης εμπιστοσύνης στους θεσμούς και νεφελώδη πίστη στα δημοκρατικά ιδεώδη», λέει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, στη Βρετανία.

Ποσοστό 22% των ερωτηθέντων είπε ότι σε κάποιες περιπτώσεις η δικτατορία είναι προτιμότερη, ενώ 26% είπαν ότι συμφωνούν με το παρακάτω: «Αν υπήρχε ικανός και αποτελεσματικός ηγέτης στη χώρα μου, δεν θα με ενοχλούσε εάν περιόριζε τα δημοκρατικά δικαιώματα και δεν ήταν αναγκασμένος να λογοδοτεί στους πολίτες για τις πράξεις του». Η αντίδραση σε κάθε πρόταση αυταρχικής διακυβέρνησης παραμένει ωστόσο ισχυρή, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση. Ποσοστό 69% των ερωτηθέντων απέρριψε διαρρήδην δικτατορική πρόταση. «Οι πολίτες δεν απορρίπτουν άκριτα το δημοκρατικό πολίτευμα. Εκφράζουν όμως τη δυσαρέσκειά τους με τον τρόπο λειτουργίας του και τιμωρούν τις ελίτ απορρίπτοντας το κατεστημένο», λέει ο βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θράκης, Γιώργος Σιακάς.

Για τους θεσμούς

Σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, την Ευρωπαϊκή Ενωση εμφανίζονται να εμπιστεύονται 43% των ερωτηθέντων, με τα μέσα ενημέρωσης να θεωρούνται αξιόπιστα από το 27% των πολιτών και τα πολιτικά κόμματα από το 24%. Το ένα τρίτο των ερωτηθέντων εξέφρασε τη διαφωνία του με τη δήλωση ότι η Ακροδεξιά αποτελεί κίνδυνο για τη δημοκρατία. Οι Ελληνες εμφανίσθηκαν να έχουν απομακρυνθεί περισσότερο από τα πολιτικά κόμματα, με το 55% να δηλώνει ότι δεν νιώθει κοντά στο κόμμα που ψήφισε στις τελευταίες εκλογές, ενώ το ποσοστό αυτό είναι 53% στη Ρουμανία, 47% στη Βρετανία, 43% στη Γαλλία και 32% στη Σουηδία.

[iEpikaira: Είχαμε μιλήσει παλαιότερα περί «Πνευματικών Νόμων» που λειτουργούν στην ζωή μας, είτε πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό είτε όχι. Ένας από αυτούς είναι: «Θα σας δώσω άρχοντας σύμφωνα με τις καρδιές σας» (παράβ. Ιερεμ. γ'15). Έτσι οι μεν άρχοντες που είναι άξιοι αυτής της τιμής προχειρίζονται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό. Οι δε άλλοι που είναι ανάξιοι, αναλαμβάνουν κατά παραχώρηση Θεού. Εν προκειμένω μιλάμε για επιθυμία του λαού να κυβερνάται από δυνάστες... Περισσότερα ΕΔΩ!]

Πηγή: kathimerini.gr

Βάση Ντιέγκο Γκαρσία

Βρετανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ δεν έχει ακόμη χορηγήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες επίσημη άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές στρατιωτικές βάσεις σε πιθανές αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν, σε περίπτωση που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διατάξει κάτι τέτοιο.

Η εφημερίδα The Times σημείωσε ότι η διαμάχη επικεντρώνεται σε δύο στρατηγικές βάσεις: την εξαιρετικά στρατηγικής σημασίας Κοινή Βάση Ντιέγκο Γκαρσία στο αρχιπέλαγος Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό και την RAF Fairford στο Γκλόστερσαϊρ, η οποία φιλοξενεί βαρέα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ στην Ευρώπη.

Πηγές αναφέρουν ότι ο Λευκός Οίκος έχει καταρτίσει στρατιωτικά σχέδια για τη χρήση των δύο βάσεων σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα αποτύχουν ή για την αντιμετώπιση άλλων απειλών. Ωστόσο, το Λονδίνο δείχνει σημαντική απροθυμία λόγω νομικών ζητημάτων και ανησυχιών.

Το Λονδίνο φοβάται ότι η άδεια χρήσης του εδάφους του θα θεωρηθεί εμπλοκή σε πράξη επιθετικότητας που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, εκτός εάν η στρατιωτική δράση βασίζεται σε σαφή και αποδεκτή νομική βάση, όπως το διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα αυτοάμυνας.

Αυτή η διαμάχη συμπίπτει με τη βρετανική συμφωνία με τον Μαυρίκιο για τη μεταβίβαση της κυριαρχίας του στο αρχιπέλαγος Τσάγκος σε αντάλλαγμα για μακροχρόνια μίσθωση της βάσης Ντιέγκο Γκαρσία για τουλάχιστον 99 χρόνια.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε την προηγούμενη υποστήριξή του για αυτή τη συμφωνία και επέκρινε έντονα τον Στάρμερ στο Truth Social, προειδοποιώντας ότι η παραίτηση από τη βάση θα ήταν ένα σοβαρό λάθος.

Ο Τραμπ τόνισε τη στρατηγική της σημασία για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε πιθανής επίθεσης από ένα καθεστώς που χαρακτήρισε ασταθές και επικίνδυνο, μια σαφή αναφορά στο Ιράν.

Ο Τραμπ πρόσθεσε στις αναρτήσεις του ότι η χρήση της βάσης «Ντιέγκο Γκαρσία» και του αεροδρομίου «Φέρφορντ» μπορεί να καταστεί απαραίτητη εάν η Τεχεράνη δεν καταφέρει να καταλήξει σε συμφωνία, υπαινισσόμενος την πιθανότητα να στοχοποιηθούν άμεσα το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες συμμαχικές χώρες.

Σε μια κίνηση που αντικατοπτρίζει την πολυπλοκότητα της «ειδικής σχέσης» μεταξύ των δύο χωρών, η βρετανική κυβέρνηση ανέβαλε ορισμένες νομοθετικές ενέργειες που σχετίζονται με τη συμφωνία για τα Νησιά Τσάγκος, εν μέσω αναφορών για κλιμάκωση των διπλωματικών εντάσεων μεταξύ Λονδίνου και Ουάσινγκτον.

Παρόλο που η βρετανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη εκδώσει λεπτομερή επίσημη ανακοίνωση, πηγές του Τύπου επιβεβαιώνουν ότι δεν έχει ακόμη χορηγηθεί στρατιωτική άδεια λόγω βρετανικών νομικών ανησυχιών.

Αυτό συμβαίνει εν μέσω σκλήρυνσης της πολιτικής των ΗΠΑ έναντι του Ιράν και σημαντικής αύξησης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή μέσω της ανάπτυξης αεροπλανοφόρων και μαχητικών αεροσκαφών, γράφει το βρετανικό δημοσίευμα.

—

«Είμαστε αντίθετοι σε αυτή την παράνομη δραστηριότητα», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας

«Παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας» χαρακτηρίζει η Άγκυρα τις έρευνες για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, κάνοντας λόγο για «μονομερείς δραστηριότητες» της Ελλάδας, με φόντο τις υπογραφές με την κοινοπραξία Chevron – Helleniq Energy.

«Είμαστε αντίθετοι σε αυτήν την παράνομη δραστηριότητα, η οποία επιχειρείται κατά παράβαση του Μνημονίου Συνεργασίας του 2019 για τη Θαλάσσια Δικαιοδοσία μεταξύ της Λιβύης και της χώρας μας», δήλωσε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.

Πρόσθεσε ότι η δραστηριότητα, αν και δεν επηρεάζει άμεσα την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στην περιοχή, παραβιάζει τη θαλάσσια δικαιοδοσία της Λιβύης.

«Υποστήριξη στις αρχές της Λιβύης»

«Συνεχίζουμε να παρέχουμε την απαραίτητη υποστήριξη στις αρχές της Λιβύης για να αναλάβουν δράση κατά αυτών των μονομερών και παράνομων δραστηριοτήτων της Ελλάδας» συμπλήρωσε.

Υπενθυμίζεται ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο έχει χαρακτηριστεί επανειλημμένα από την Ελλάδα παράνομο και ανυπόστατο, καθώς αγνοεί την παρουσία της Κρήτης και των υπολοίπων ελληνικών νησιών μεταξύ των ακτών της Τουρκίας και της Λιβύης.

Πηγή: naftemporiki.gr

Η κόντρα των δύο ισχυρότερων πετρελαιομοναρχιών αναδιαμορφώνει την Υεμένη, περιπλέκει το εμπόριο και απειλεί να πυροδοτήσει νέες εστίες έντασης από το Κέρας της Αφρικής έως τη Συρία

Νατάσα Στασινού • nstasinou@naftemporiki.gr

Την ώρα που όλα τα βλέμματα στρέφονται στο Ιράν και σε ένα πιθανό πλήγμα από τις ΗΠΑ, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μία άλλη ρήξη, αυτή ανάμεσα στις δύο ισχυρότερες οικονομίες της περιοχής, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά, θα μπορούσε να φέρει βαθύτερες ακόμη ανατροπές.

Το τελευταίο διάστημα οι δύο δυνάμεις είναι ξεκάθαρα σε τροχιά σύγκρουσης. Οι πρώτες ενδείξεις ήρθαν τον Δεκέμβριο. Το υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας σε ανακοίνωσή του τότε χαρακτήριζε τέσσερις φορές «αδελφικά» τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έτσι είναι η αραβική γλώσσα, ειδικά στη διπλωματία, γεμάτη τιμητικές προσφωνήσεις και «αδελφικές» αναφορές. Το ύφος, ωστόσο, δεν αντιστοιχούσε στην ουσία: το Ριάντ είχε μόλις βομβαρδίσει αποστολή όπλων που συνδεόταν με τα Εμιράτα στην Υεμένη, κατηγορώντας το Άμπου Ντάμπι ότι απειλεί την εθνική του ασφάλεια.

Δύο μήνες μετά, οι φιλοφρονήσεις έχουν δώσει τη θέση τους σε μια ανοιχτή αντιπαράθεση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Economist ανώτατοι αξιωματούχοι αποφεύγουν τις επαφές, τα φιλοκυβερνητικά μέσα ανταλλάσσουν κατηγορίες και οι επιχειρηματίες ανησυχούν για το τι έρχεται.

Η κρίση δεν έχει λάβει ακόμη διαστάσεις ανάλογες με τον αποκλεισμό του Κατάρ το 2017. Όμως ακόμη και μια «μικρότερη» ρήξη μεταξύ των δύο ισχυρότερων χωρών του Κόλπου μπορεί να έχει εκτεταμένες συνέπειες.

Από στρατηγικοί σύμμαχοι σε ανταγωνιστές

Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπήρξαν επί δεκαετίες στενοί σύμμαχοι. Μαζί ηγούνται του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) και συμμετέχουν στον πυρήνα του ΟΠΕΚ.

Πολέμησαν από κοινού στην Υεμένη κατά των Χούθι, της οργάνωσης που υποστηρίζεται από το Ιράν και κατέλαβε μεγάλο μέρος της χώρας το 2014.

Οι οικονομικοί δεσμοί είναι βαθιοί: το διμερές εμπόριο αγγίζει τα 31 δισ. δολάρια ετησίως, ενώ η αεροπορική γραμμή Ντουμπάι–Ριάντ συγκαταλέγεται στις πιο πολυσύχναστες διεθνώς. Ωστόσο, οι αποκλίσεις άρχισαν να γίνονται εμφανείς ήδη από το 2018 στην Υεμένη και το 2021, όταν διαφωνίες για τις ποσοστώσεις παραγωγής παρέλυσαν προσωρινά τον ΟΠΕΚ.

Το σημείο καμπής ήρθε το 2023 με τον εμφύλιο στο Σουδάν. Το Ριάντ στήριξε τον εθνικό στρατό, ενώ τα ΗΑΕ κατηγορήθηκαν ότι ενίσχυσαν τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης. Για τους Σαουδάραβες, αυτή η εμπλοκή σε έναν πόλεμο μόλις 200 χλμ. από τις ακτές τους στη Ερυθρά Θάλασσα θεωρήθηκε επικίνδυνη παρέμβαση. Για τα Εμιράτα, ο στρατός του Σουδάν είχε έντονα ισλαμιστικά στοιχεία.

Υεμένη, Σουδάν και ισλαμιστικές οργανώσεις

Η ένταση κλιμακώθηκε εκ νέου στην Υεμένη όταν το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC), που στηρίζεται από τα ΗΑΕ, κατέλαβε αιφνιδιαστικά εδάφη από φιλοσαουδαραβικές δυνάμεις. Το Ριάντ αντέδρασε δυναμικά, πιέζοντας για υποχώρηση και ουσιαστικά εκτοπίζοντας τα ΗΑΕ από το πεδίο.

Πίσω από τα γεγονότα κρύβονται βαθύτερες διαφωνίες. Η Σαουδική Αραβία αντιμετωπίζει με καχυποψία τη στήριξη των Εμιράτων σε αποσχιστικά ή παραστρατιωτικά σχήματα σε Σομαλία, Σουδάν και Υεμένη. Τα Εμιράτα, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν ότι σε «κράτη μόνο κατ’ όνομα» η συνεργασία με ισχυρές τοπικές δυνάμεις είναι πιο ρεαλιστική από την επένδυση σε αδύναμες κεντρικές κυβερνήσεις.

Η διαφωνία επεκτείνεται και στις ισλαμιστικές οργανώσεις. Τα ΗΑΕ τις αντιμετωπίζουν ως υπαρξιακή απειλή. Το Ριάντ εμφανίζεται διατεθειμένο να συνυπάρξει με ορισμένες ισλαμιστικές ομάδες, εφόσον εξυπηρετούν τα συμφέροντά του. Παράλληλα, τα Εμιράτα έχουν υιοθετήσει πιο ανοιχτή στάση έναντι του Ισραήλ μετά την αναγνώρισή του το 2020.

Μάχη αφηγημάτων και επιχειρηματικές τριβές

Η πολιτική αντιπαράθεση έχει μετατραπεί σε πόλεμο αφηγημάτων. Σαουδαραβικοί κύκλοι κατηγορούν τα ΗΑΕ για υπερβολική ευθυγράμμιση με ισραηλινά συμφέροντα, ενώ εμιρατινοί σχολιαστές αφήνουν αιχμές για τη στρατηγική του πρίγκιπα διαδόχου της Σαουδικής Αραβίας.

Στο επιχειρηματικό πεδίο, εταιρείες με έδρα τα ΗΑΕ διαμαρτύρονται για νέες γραφειοκρατικές δυσκολίες στη Σαουδική Αραβία: καθυστερήσεις στα σύνορα, προβλήματα σε θεωρήσεις εισόδου. Εταιρείες των εμιράτων απέσυραν συμμετοχές από αμυντική έκθεση στο Ριάντ, ενώ σύμφωνα με τον Economist όμιλοι και από τις δύο πλευρές καταρτίζουν σχέδια έκτακτης ανάγκης.

Παρότι λίγοι αναμένουν πλήρη οικονομικό αποκλεισμό, η αβεβαιότητα επηρεάζει τις επενδυτικές αποφάσεις σε μια περίοδο που και οι δύο χώρες επιδιώκουν να διαφοροποιήσουν τις οικονομίες τους πέρα από το πετρέλαιο.

Περιφερειακές παρενέργειες και αμερικανικός παράγοντας

Η ανησυχία δεν περιορίζεται στο εμπόριο. Στο Κέρας της Αφρικής, η ένταση μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας –που στηρίζονται αντίστοιχα από τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία– θα μπορούσε να επιδεινωθεί. Στη Συρία, τα Εμιράτα εμφανίζονται επιφυλακτικά απέναντι στη νέα ηγεσία μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, σε αντίθεση με πιο πραγματιστικές φωνές στο Ριάντ.

Το Κατάρ επιχειρεί διαμεσολάβηση, σε μια ειρωνική ανατροπή ρόλων, ενώ και άλλες χώρες της περιοχής προσπαθούν να γεφυρώσουν το χάσμα. Ένα διακριτικό σπρώξιμο από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να βοηθήσει, αν και η Ουάσιγκτον εμφανίζεται επιφυλακτική στο να εμπλακεί άμεσα σε διαμάχη δύο στενών της εταίρων.

Στιγμιότυπο από επίσκεψη του Τραμπ στο Ριάντ. REUTERS/Jonathan Ernst

Μια κρίση που ωρίμαζε χρόνια

Η σημερινή ρήξη δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι το αποτέλεσμα συσσωρευμένων διαφορών, προσωπικών φιλοδοξιών και ανταγωνιστικών οραμάτων για το μέλλον της Μέσης Ανατολής.

Η Σαουδική Αραβία, με τον πληθυσμό και το θρησκευτικό της βάρος, θεωρεί εαυτόν «πρώτο μεταξύ ίσων» στον Κόλπο. Τα ΗΑΕ, με πιο διαφοροποιημένη οικονομία και ευέλικτη εξωτερική πολιτική, δεν δείχνουν πλέον πρόθυμα να ακολουθούν.

Το αν η κρίση θα αποκλιμακωθεί ή θα μετατραπεί σε μακροχρόνια στρατηγική αντιπαλότητα θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι δύο ηγεσίες θα επιλέξουν τον συμβιβασμό έναντι της επίδειξης ισχύος. Προς το παρόν, τα σημάδια δείχνουν ότι το ρήγμα βαθαίνει — με συνέπειες που ξεπερνούν τα σύνορα του Κόλπου.

Πηγή: naftemporiki.gr

Το Ισραήλ προετοιμάζεται για την πιθανότητα να λάβει το πράσινο φως από τις ΗΠΑ ώστε να εξαπολύσει επίθεση κατά των εγκαταστάσεων βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, ανέφερε την Τετάρτη η ισραηλινή κρατική τηλεόραση KAN.

Ωστόσο, η ίδια πηγή που μίλησε στο δίκτυο πρόσθεσε ότι, από όσο είναι γνωστό, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει τελική απόφαση.

Αν υπάρξει επίθεση αυτή θα γίνει σύντομα, όπως είναι εξάλλου η γενική εκτίμηση.

Οι εκτιμήσεις των ισραηλινών αρχών ασφαλείας τις τελευταίες 24 ώρες δείχνουν αυξανόμενη πιθανότητα αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν, μετά τον τελευταίο γύρο συνομιλιών μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, ανέφερε η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.

Την ίδια ώρα στην περιοχή αναμένεται να φτάσει και το αεροπλανοφόρο Ford που θα φτάσει στην ανατολική Μεσόγειο, ανοιχτά του Ισραήλ, στα τέλη της εβδομάδας.

Το ισραηλινό δίκτυο μετέδωσε ακόμη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μετέφεραν μήνυμα ότι το Ισραήλ θα λάβει προειδοποίηση λίγες ημέρες πριν από μια επίθεση στο Ιράν. Χωρίς να αποκλείεται να πραγματοποιήσουν οι δύο χώρες κοινή επίθεση. Όπως συνεχίζει το ΚΑΝ, στο Ισραήλ λένε ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτεθούν στο Ιράν με τρόπο που θα αιφνιδίαζε το Ισραήλ.

Σε παράλληλη εξέλιξη, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπένιαμιν Νεταμνιάχου διέταξε τις Ένοπλες Δυνάμεις να προετοιμαστούν για την πιθανότητα πολέμου με το Ιράν, ενώ αναφορές στα μέσα ενημέρωσης φέρουν τις υπηρεσίες ασφαλείας του Ισραήλ να είναι σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού.

Το Ιράν εκδίδει ΝΟΤΑΜ για προγραμματισμένες εκτοξεύσεις πυραύλων

Το Ιράν εξέδωσε ανακοίνωση προς τους πιλότους ότι προγραμματίζει εκτοξεύσεις πυραύλων σε περιοχές του νότου της χώρας την Πέμπτη, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA) την Τετάρτη, σύμφωνα με το Reuters.

Όπως αναφέρεται, το χρονικό διάστημα προσδιορίζεται από τις 3:30 έως τις 13:30 (ώρα GMT) και 05:30 έως 15:30 (ώρα Ελλάδος)

Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν πραγματοποίησε αυτή την εβδομάδα ναυτικές ασκήσεις στο Στενό του Ορμούζ και σχεδιάζει να διεξαγάγει κοινή ναυτική άσκηση με τη Ρωσία την Πέμπτη.

Η ειδοποίηση εκδόθηκε εν μέσω αυξημένων εντάσεων με τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν αναπτύξει πολεμικά πλοία κοντά στο Ιράν, την ώρα που ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο είτε να συνεχίσει τη διπλωματική σχέση με την Τεχεράνη είτε να επιδιώξει άλλες επιλογές.

Το σύστημα NOTAM παρέχει κρίσιμες ειδοποιήσεις ασφαλείας σε πιλότους, πληρώματα πτήσης και άλλους χρήστες του εναέριου χώρου.

Η Τεχεράνη οχυρώνει κρίσιμες τοποθεσίες εν μέσω εντάσεων με τις ΗΠΑ

Στο μεταξύ, δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι το Ιράν κατασκεύασε πρόσφατα μια τσιμεντένια «ασπίδα» πάνω από νέα εγκατάσταση σε ευαίσθητη στρατιωτική τοποθεσία και την κάλυψε με χώμα, σύμφωνα με ειδικούς. Οι εργασίες εξελίσσονται σε σημείο που φέρεται να βομβαρδίστηκε από το Ισραήλ το 2024, εν μέσω εντάσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εικόνες δείχνουν επίσης ότι το Ιράν έχει θάψει εισόδους σηράγγων σε πυρηνική εγκατάσταση που βομβαρδίστηκε από τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου Ισραήλ–Ιράν πέρυσι, έχει ενισχύσει εισόδους σηράγγων κοντά σε άλλη τοποθεσία και έχει επισκευάσει βάσεις πυραύλων που επλήγησαν στη σύγκρουση.

Τα ευρήματα προσφέρουν εικόνα των ιρανικών δραστηριοτήτων σε σημεία που βρίσκονται στο επίκεντρο των εντάσεων με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει συμφωνία με την Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα, προειδοποιώντας παράλληλα για στρατιωτική δράση σε περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών.

Satellite images show Iran repairing and fortifying sites amid US tensions - https://t.co/hoNHeQXzl2— Reuters Iran (@ReutersIran) February 18, 2026

Στρατιωτικό συγκρότημα Παρτσίν

Περίπου 30 χλμ. νοτιοανατολικά της Τεχεράνη, το συγκρότημα Παρτσίν συγκαταλέγεται στις πλέον ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει ότι εκεί πραγματοποιήθηκαν δοκιμές σχετικές με πυροδοτήσεις πυρηνικών όπλων πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες. Το Ιράν αρνείται ότι επιδιώκει την απόκτηση ατομικών όπλων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ισραήλ έπληξε την Παρτσίν τον Οκτώβριο του 2024. Δορυφορικές εικόνες πριν και μετά την επίθεση καταγράφουν εκτεταμένες ζημιές σε ορθογώνιο κτίριο και μεταγενέστερη ανακατασκευή. Εικόνες του Οκτωβρίου–Νοεμβρίου 2025 δείχνουν νέα κατασκευή με μεταλλική στέγη, ενώ έως τα μέσα Φεβρουαρίου η εγκατάσταση είχε καλυφθεί πλήρως.

Το Ινστιτούτο Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας ανέφερε πρόοδο στην κατασκευή «τσιμεντένιας σαρκοφάγου» γύρω από νεόκτιστη εγκατάσταση (Taleghan 2), επισημαίνοντας στοιχεία που θα μπορούσαν να συνδέονται με δομές υψηλής εκρηκτικότητας. Ο αναλυτής William Goodhind της Contested Ground εκτίμησε ότι η οροφή καλύφθηκε με χώμα για απόκρυψη του σκυροδέματος. Ο ιδρυτής του Ινστιτούτου, Ντέιβιντ Άλμπραϊτ, σημείωσε ότι η εγκατάσταση ενισχύεται για μεγαλύτερη προστασία από αεροπορικές επιδρομές.

Είσοδοι σηράγγων θαμμένες στο πυρηνικό συγκρότημα Ισφαχάν

Το συγκρότημα του Ισφαχάν είναι ένα από τα τρία ιρανικά κέντρα εμπλουτισμού ουρανίου που βομβαρδίστηκαν από τις ΗΠΑ τον Ιούνιο. Εκτός από τις εγκαταστάσεις του κύκλου πυρηνικών καυσίμων, περιλαμβάνει υπόγειες υποδομές όπου, σύμφωνα με διπλωμάτες, φυλάσσεται σημαντικό μέρος εμπλουτισμένου ουρανίου.

Το Ινστιτούτο Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας ανέφερε ότι έως τις αρχές Φεβρουαρίου και οι τρεις είσοδοι σηράγγων είχαν καλυφθεί πλήρως, γεγονός που δυσχεραίνει τόσο αεροπορικά πλήγματα όσο και ενδεχόμενη επιχείρηση ειδικών δυνάμεων.

Είσοδοι σηράγγων ενισχυμένες κοντά στη Νατάνζ

Κοντά στη Νατάνζ, εικόνες δείχνουν εργασίες σκλήρυνσης και αμυντικής ενίσχυσης δύο εισόδων σε συγκρότημα σηράγγων κάτω από βουνό, με έντονη κινητικότητα βαρέος εξοπλισμού. Τα σχέδια για την εγκατάσταση, γνωστή ως Pickaxe Mountain, παραμένουν ασαφή.

Βάση πυραύλων νότια του Σιράζ

Περίπου 10 χλμ. νότια του Σιράζ, η βάση συγκαταλέγεται στις κύριες εγκαταστάσεις εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς, σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης Άλμα. Μεταγενέστερες εικόνες δείχνουν εργασίες εκκαθάρισης και ανασυγκρότησης, χωρίς ακόμη πλήρη αποκατάσταση επιχειρησιακής ικανότητας.

Βάση πυραύλων κοντά στην Κομ

Περίπου 40 χλμ. βόρεια της Κομ, καταγράφονται επισκευές υπέργειων ζημιών, με νέα στέγη σε κατεστραμμένο κτίριο. Οι εργασίες φαίνεται να ολοκληρώθηκαν εντός δέκα ημερών από την έναρξή τους.

Πηγή: liberal.gr

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει στρατιωτικά σενάρια κατά της Τεχεράνης – Διπλωματία και βομβαρδισμοί σε λεπτή ισορροπία

Η Ουάσιγκτον μετακινεί μαχητικά αεροσκάφη, αεροπλανοφόρα και κρίσιμα συστήματα αεράμυνας στη Μέση Ανατολή, συγκροτώντας τη μεγαλύτερη αμερικανική αεροπορική ισχύ στην περιοχή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Walll Street Journal το μήνυμα είναι σαφές: οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να πλήξουν το Ιράν. Το ερώτημα είναι αν – και πότε – ο Ντόναλντ Τραμπ θα δώσει την εντολή. Το CNN την ίδια ώρα μεταδίδει πως ο αμερικανικός στρατός είναι έτοιμος να πλήξει το Ιράν ακόμη και αυτό το Σαββατοκύριακο, αν και ο Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει την τελική απόφαση.

Μαχητικά 5ης γενιάς και δύο αεροπλανοφόρα

Σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους και δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων, προηγμένα μαχητικά F-22 και F-35 κατευθύνονται τις τελευταίες ημέρες προς βάσεις στη Μέση Ανατολή. Μαζί τους μεταφέρονται αεροσκάφη διοίκησης και ελέγχου, ιπτάμενα ραντάρ και πλατφόρμες ηλεκτρονικού πολέμου – κρίσιμα στοιχεία για τη διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας αεροπορικής εκστρατείας.

Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln επιχειρεί ήδη στην περιοχή, συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά ικανά να αντιμετωπίσουν βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ καθ’ οδόν βρίσκεται και το USS Gerald R. Ford με τη δική του ομάδα κρούσης. Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί πρόσθετα χερσαία συστήματα αεράμυνας.

Η συγκέντρωση αυτή δεν ισοδυναμεί με την τεράστια ανάπτυξη δυνάμεων του 1991 ή του 2003, ωστόσο αποτελεί την ισχυρότερη αμερικανική παρουσία των τελευταίων ετών.

Το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, το Gerald Ford/SHUTTERSTOCK

Τα σενάρια στο τραπέζι του Τραμπ

Η WSJ αναφέρει πως ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ενημερωθεί επανειλημμένα για τις στρατιωτικές επιλογές. Τα σενάρια που εξετάζονται κυμαίνονται από:περιορισμένα πλήγματα σε πυρηνικές και βαλλιστικές εγκαταστάσεις,

έως πολυεβδομαδιαία αεροπορική εκστρατεία με στόχο την αποδυνάμωση – ακόμη και

ανατροπή – του ιρανικού καθεστώτος.

Η Ουάσιγκτον φέρεται να επιθυμεί πλήρη κατάργηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, διάλυση των περιφερειακών παραστρατιωτικών δικτύων και αποδόμηση της βαλλιστικής ισχύος της Τεχεράνης. Το τελευταίο θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς το Ιράν βασίζεται στους πυραύλους του ως κύριο μέσο αποτροπής.

Την ίδια ώρα, διαπραγματεύσεις διεξάγονται στη Γενεύη, με τον Λευκό Οίκο να κάνει λόγο για «μικρή πρόοδο», αλλά για σημαντικές διαφορές που παραμένουν.

Η γεωγραφία του πολέμου

Η αμερικανική αεροπορική ισχύς έχει συγκεντρωθεί κυρίως στην Ιορδανία και σε βάσεις στη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, σε αντίθεση με προηγούμενες δεκαετίες, ορισμένες χώρες του Κόλπου έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμούν τη χρήση του εναέριου χώρου τους για επιθετικές επιχειρήσεις.

Στο τραπέζι βρίσκεται και η χρήση της βρετανικής βάσης στο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, από όπου μπορούν να επιχειρούν στρατηγικά βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς.

Παρά τη σαφή τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ – stealth αεροσκάφη, κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας και δορυφορικές δυνατότητες – το Ιράν διατηρεί ισχυρό οπλοστάσιο πυραύλων και τη δυνατότητα να απειλήσει αμερικανικές βάσεις και συμμάχους, καθώς και να επιχειρήσει παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ.

Τι θα ακολουθήσει;

Η μεγάλη αβεβαιότητα αφορά την «επόμενη ημέρα». Σε περίπτωση εκτεταμένων πληγμάτων, ποιος θα αναλάβει την εξουσία στην Τεχεράνη; Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι δεν υπάρχει σαφής εικόνα. Αναλυτές εκτιμούν ότι οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον έλεγχό τους.

Υπάρχει επίσης ο παράγοντας της εσωτερικής κοινωνικής πίεσης. Αντιπολιτευτικά κινήματα στο Ιράν ενδέχεται να επιχειρήσουν κινητοποιήσεις σε περίπτωση αποδυνάμωσης του καθεστώτος. Ωστόσο, μια σκληρή καταστολή θα έθετε την Ουάσιγκτον μπροστά σε ένα νέο δίλημμα: συνέχιση της στρατιωτικής εκστρατείας ή περιορισμός των επιχειρήσεων;

Διπλωματία ή πόλεμος;

Ορισμένοι πρώην στρατιωτικοί εκτιμούν ότι η ενίσχυση των δυνάμεων μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά και να ωθήσει την Τεχεράνη σε ουσιαστικές παραχωρήσεις. Άλλοι, πιο απαισιόδοξοι, θεωρούν ότι το Ιράν θα επιδιώξει απλώς χρονική παράταση, ποντάροντας στην κόπωση ή σε πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «δεν θέλει πόλεμο», αλλά δεν θα δεχθεί πυρηνικά όπλα στο Ιράν. Η συγκέντρωση ισχύος στην περιοχή μετατρέπει τη διπλωματία σε διαπραγμάτευση υπό τη σκιά των βομβαρδιστικών.

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται και πάλι σε κομβικό σημείο. Και αυτή τη φορά, η απόφαση θα ληφθεί στον Λευκό Οίκο.

Πηγή: naftemporiki.gr