iEpikaira

«Σε μιαν αγάπη δίχως όρια

Σ’ ένα αίσθημα δίχως φειδώ

τώρα που σύννεφα πεθαίνουν τα παιδιά

Και γεννιούνται

Οι γυναίκες αλλάζουν τα δάκρυα

Αφήνουν αμάραντη χλόη την ηδονή

Και φεύγουν

Τώρα που ο χρόνος δεν μεταβάλλει τον άνθρωπο

Αλλά η σιωπή

Ο απέραντος καρπός της γης

Αποκοιμιέται ο ουρανός»

Μας έπλασε, μας έδωσε, μας άφησε. Μοιάζει σαν να έχει αποκοιμηθεί. Δίχως όρια η αγάπη Του. Δίχως φειδώ τα αισθήματά Του για μας. Και τα δάκρυά Του μπροστά στον θάνατο γεννούν αναστάσεις. Εμείς δεν αλλάζουμε. Όλα φεύγουν μέσα στον χρόνο και μας αφήνουν ίδιους. Δεν θέλουμε να μοιραστούμε το λίγο ή το πολύ μας. Ξέρει όμως ότι ο καρπός που μας άφησε είναι απέραντος και κάποτε η σιωπή Του θα πάψει. Αγάπη, αισθήματα, δάκρυα θα μας ζητήσει τι γέννησαν. Ουρανό ή χώμα. Τέλος ή πέρασμα. Την εικόνα Του ή μόνο το εγώ μας. Το «είσελθε εις την χαράν» ξεκινά από τον τόκο στο καλύβι.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός themistoklismourtzanos

Κατά την Μεγάλη Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση της περί των δέκα παρθένων γνωστής παραβολής του Κυρίου. Η Εκκλησία μας καλεί να είμεθα έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών μας, τον ουράνιον Νυμφίο, τον Κύριον Ιησού, ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία.

Επίσης μας καλεί, φέρουσα ενώπιό μας και τη παραβολή των ταλάντων, να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός.

Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, όταν ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα και πλησίαζε προς το εκούσιο Πάθος, έλεγε στους μαθητές Του ορισμένες παραβολές για να τους προετοιμάσει. Μερικές, μάλιστα, τις έλεγε για να καυτηριάσει και να χτυπήσει του Γραμματείς και τους Φαρισαίους. Μια από αυτές, τη σημερινή των δέκα παρθένων, την είπε για να παρακινήσει μεν όλους προς την ελεημοσύνη, αλλά και να διδάξει όλους μας να είμαστε έτοιμοι πριν μας προλάβει το τέλος του θανάτου. Επειδή έχει πολλή δόξα η παρθενία (πραγματικά είναι μεγάλο κατόρθωμα!) και για να μη βρεθεί κάποιος που κατορθώνει αυτό το μεγάλο έργο, αλλά παραμελεί τα άλλα και ιδίως την ελεημοσύνη, προβάλλει αυτή τη παραβολή. Τρέχει πολύ γρήγορα η νύκτα της παρούσης ζωής, έτσι οι παρθένες όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν, δηλαδή πέθαναν, γιατί ο θάνατος λέγεται και ύπνος. Καθώς κοιμόντουσαν, στη μέση της νύχτας ακούσθηκε μια δυνατή φωνή που έλεγε: «Να ΄τος ο Νυμφίος, έρχεται! Βγείτε όλες να Τον προϋπαντήσετε!». Τότε οι φρόνιμες παρθένες που είχαν φροντίσει να έχουν άφθονο λάδι, συνάντησαν τον Νυμφίο και μπήκαν μέσα μαζί Του, όταν ανοίχθηκαν οι πύλες. Αυτές κοντά στις άλλες αρετές και μάλιστα της παρθενίας, φρόντισαν να έχουν άφθονο και το λάδι της ελεημοσύνης. Αντίθετα οι άλλες πέντε παρθένες που δεν είχαν αρκετό λάδι, όταν ξύπνησαν ζητούσαν λίγο από τις φρόνιμες, αλλά μετά θάνατο δεν είναι εύκολο να αγοράσεις λάδι από αυτούς που το πουλούν, δηλαδή τους φτωχούς. Αυτές, η παραβολή, τις ονομάζει μωρές, γατί ενώ κατόρθωσαν το δυσκολότερο, την »παρθενία», παραμέλησαν το ευκολότερο γιατί ήταν ανελεήμονες καρδιές.

Όποιος λοιπόν κατορθώσει μια αρετή – έστω μεγάλη – αλλά δε φροντίσει και για τις άλλες και ιδίως την ελεημοσύνη, δε μπορεί να μπει μαζί με το Χριστό στην αιώνια ανάπαυση και γυρίζει πίσω ντροπιασμένος. Και τίποτα δεν είναι πιο λυπηρό και πιο ντροπιαστικό από μια «παρθένο» που νικιέται απ’ τον έρωτα των χρημάτων.

Πηγή: e-mesara.gr

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι μεγάλα, σπουδαία, κοσμοϊστορικά και κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας. Την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τρίτης. Την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης κ.ο.κ.).

Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα

(Κυριακή Βαϊων βράδυ):

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς (Ματθ. 21, 18-22) που ξέρανε ο Χριστός:

Η συκιά συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Συμβολίζει ακόμη και την ψυχή του κάθε ανθρώπου που παραμένει άκαρπη από αρετές.

Μεγάλη Τρίτη

(Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία καθώς και να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, για να υποδεχθούμε τον Νυμφίο Χριστό, γιατί κανείς δεν γνωρίζει πότε θα «φύγει» απ΄αυτήν εδώ την ζωή.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και ότι πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη

(Μεγάλη Τρίτη βράδυ):

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη

(Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):

Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :

α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και

δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή

(Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:

α) Τα πτυσίματα

β) τα μαστιγώματα

γ) τις κοροϊδίες

δ) τους εξευτιλισμούς

ε) τα κτυπήματα

ς) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την

ζ) Σταύρωση και

η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο

(Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ):

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε:

α) την Ταφή Του Κυρίου και

β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς.

Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.

Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!

Κυριακή του Πάσχα

(Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ.):

Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

(ΠΡΟΣΟΧΗ! Επειδή πολλοί δεν γνωρίζουν και συγχέουν τα πράγματα και όταν ακούν για «1η Ανάσταση», νομίζουν ότι ήδη Αναστήθηκε ο Χριστός και σπεύδουν να πουν το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» και να καταλύσουν κρέας, αυγά κλπ., πρέπει να διευκρινήσουμε το εξής: ΜΙΑ είναι η Ανάσταση του Χριστού μας και γίνεται κανονικά στις 12 το βράδυ. Ούτε φυσικά και έχουμε δύο Αναστάσεις του Χριστού, που η μία γίνεται το πρωϊ και η άλλη το βράδυ. Άπαγε της βλασφημίας!).

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 τα μεσάνυκτα (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.

Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική – προσωπική σωτηρία!

Πηγή: simeiakairwn

Ο Τραμπ απειλεί ότι θα αφανίσει «τον πολιτισμό του Ιράν απόψε!»

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απείλησε σήμερα ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, για να μην επιστρέψει ποτέ ξανά», λίγες ώρες πριν από τη λήξη του τελεσιγράφου του προς το Ιράν.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει θέσει τελεσίγραφο που λήγει σήμερα στις 20.00 ώρα Ουάσινγκτον (03.00 της Τετάρτης ώρα Ελλάδος) για να άρει η Τεχεράνη τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ.

«Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, για να μην επιστρέψει ποτέ ξανά. Δεν θέλω να συμβεί αυτό, αλλά πιθανότατα θα συμβεί. Ωστόσο, τώρα που έχουμε Πλήρη και Ολοκληρωτική Αλλαγή Καθεστώτος, όπου επικρατούν διαφορετικά, εξυπνότερα και λιγότερο ριζοσπαστικοποιημένα μυαλά, ίσως κάτι επαναστατικά υπέροχο μπορεί να συμβεί, ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ; Θα το μάθουμε απόψε, μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στη μακρά και περίπλοκη ιστορία του Κόσμου. 47 χρόνια εκβιασμού, διαφθοράς και θανάτου θα τελειώσουν επιτέλους. Ο Θεός να ευλογεί τον Σπουδαίο Λαό του Ιράν!», έγραψε ο Τραμπ στο Truth Social.

Βομβαρδίζουν το Χαργκ

Ο αμερικανικός στρατός προχώρησε σε επιπλέον πλήγματα σε στρατιωτικούς στόχους στη νήσο Χαργκ του Ιράν, δήλωσε σήμερα Αμερικανός αξιωματούχος στο Reuters, προσθέτοντας ότι τα πλήγματα δεν επηρέασαν πετρελαϊκές υποδομές.

Οι ΗΠΑ έπληξαν πάνω από 50 στρατιωτικούς στόχους στη νήσο Χαργκ, σύμφωνα με την εφημερίδα Wall Street Journal.

Σύσκεψη στη Βρετανία

Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη διεθνή ασφάλεια και την παγκόσμια ενεργειακή επάρκεια, η Βρετανία φιλοξενεί σήμερα σύσκεψη υψηλού επιπέδου στρατιωτικών αξιωματούχων με αντικείμενο την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ. Η σύσκεψη πραγματοποιείται στο Μόνιμο Κοινό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου στο Νόρθγουντ, βορειοδυτικά του Λονδίνου.

Το βασικό αντικείμενο της σύσκεψης δεν αφορά άμεση στρατιωτική επέμβαση, αλλά τον σχεδιασμό μακροπρόθεσμων μέτρων που θα διασφαλίσουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά μετά το τέλος των εχθροπραξιών. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, μεταξύ άλλων στο τραπέζι βρίσκονται σενάρια δημιουργίας διεθνούς ναυτικής δύναμης, η οποία θα αναλάβει την μελλοντική προστασία εμπορικών πλοίων και αγωγών.

«Η επιλογή αυτή αντανακλά τη σημερινή πραγματικότητα στο πεδίο. Είναι ξεκάθαρο πως είναι πολύ σοβαρή η απειλή από ιρανικά ντρόουν και πυραυλικά συστήματα για τα πλοία που θα προσπαθήσουν να περάσουν την περιοχή. Γι’ αυτό και οποιαδήποτε άμεση ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων θεωρείται κίνηση υψηλού κινδύνου», σημειώνουν οι αναλυτές, τονίζοντας με νόημα πως ο κίνδυνος αυτός αφορά «ακόμη και το αμερικανικό ναυτικό».

Η σημερινή πρωτοβουλία αποτελεί τη συνέχεια εντατικών διπλωματικών εργασιών των τελευταίων ημερών. Την προηγούμενη εβδομάδα πάνω από 40 χώρες συμμετείχαν σε τηλεδιάσκεψη υπό την προεδρία της βρετανίδας Υπουργού Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ με στόχο τον συντονισμό διεθνών πιέσεων προς την Τεχεράνη για την άρση του αποκλεισμού. Σε αυτήν μάλιστα συμμετείχαν τόσο ο Έλληνας όσο και ο Κύπριος Υπουργός Εξωτερικών.

Ωστόσο, παρά τη διπλωματική κινητικότητα, οι εξελίξεις επηρεάζονται καθοριστικά από τη σκληρή στάση της Ουάσιγκτον και το νέο τελεσίγραφο που έχει στείλει ο πρόεδρος Τραμπ στο Ιράν, σημειώνουν οι αναλυτές. Το γεγονός αυτό εντείνει την αβεβαιότητα και περιπλέκει τον στρατηγικό σχεδιασμό των συμμάχων, υπογραμμίζουν βρετανικά δημοσιεύματα.

Για το Λονδίνο, η φιλοξενία της σύσκεψης αποτελεί ένδειξη της πρόθεσης του να διαδραματίσει ρόλο συντονιστή μεταξύ στρατιωτικής ετοιμότητας και διπλωματικής αποκλιμάκωσης, υποστηρίζουν κυβερνητικές πηγές. Την ίδια στιγμή τονίζουν πως η κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ εδώ και καιρό έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμεί καμία άμεση στρατιωτική εμπλοκή, ενώ προτεραιότητά της είναι η διεθνής συνεργασία και η εξεύρεση λύσης μέσω της διπλωματικής οδού.

Πηγή: militaire.gr

Του Robert A. Pape*

Ο δρ. Pape είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και μελετά τη στρατιωτική στρατηγική και τη διεθνή ασφάλεια.

Τα τελευταία χρόνια, η συμβατική γεωπολιτική σοφία υποστήριζε ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων κινούνταν προς τρία κέντρα ισχύος: τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και τη Ρωσία. Η άποψη αυτή βασιζόταν στην παραδοχή ότι η ισχύς προερχόταν κυρίως από το οικονομικό μέγεθος και τη στρατιωτική ικανότητα.

Αυτή η παραδοχή δεν ισχύει πλέον. Ένα τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος αναδύεται γρήγορα — το Ιράν — το οποίο δεν ανταγωνίζεται αυτές τις τρεις χώρες ούτε οικονομικά ούτε στρατιωτικά. Αντίθετα, η νέα του ισχύς προέρχεται από τον έλεγχό του στο σημαντικότερο ενεργειακό σημείο ασφυξίας της παγκόσμιας οικονομίας, τα Στενά του Ορμούζ.

Τα Στενά επί μακρόν αποτελούσαν διεθνή θαλάσσια οδό, μέσω της οποίας πλοία από όλες τις χώρες μπορούσαν να διέρχονται. Όμως, η κοινή στρατιωτική εκστρατεία που ξεκίνησαν φέτος οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν οδήγησε την Τεχεράνη στη δημιουργία ενός επιλεκτικού στρατιωτικού αποκλεισμού των Στενών.

Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται από αυτά τα Στενά. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές εναλλακτικές για αυτές τις διαδρομές εφοδιασμού στο άμεσο μέλλον. Αν ο ιρανικός έλεγχος στα Στενά διατηρηθεί για μήνες ή και χρόνια, όπως πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί, θα αναδιαμορφώσει δραστικά την παγκόσμια τάξη εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ είναι μόνο προσωρινός. Υπάρχει ευρέως η προσδοκία ότι οι αμερικανικές και συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις σύντομα θα σταθεροποιήσουν την κατάσταση και ότι οι ροές πετρελαίου θα επανέλθουν στις γνώριμες γραμμές.

Αυτή η προσδοκία είναι εσφαλμένη. Υποθέτει ότι, για να συνεχίσει να ελέγχει τα Στενά, το Ιράν πρέπει να τα κλείσει φυσικά. Όμως, όπως έχουμε ήδη δει, μπορείς να ελέγχεις τα Στενά χωρίς να τα κλείνεις. Σήμερα, τα Στενά παραμένουν ανοικτά για τα δεξαμενόπλοια. Ωστόσο, η κίνηση έχει μειωθεί πάνω από 90% από την έναρξη του πολέμου, όχι επειδή το Ιράν βύθισε κάθε πλοίο που εισήλθε στα Στενά, αλλά επειδή, υπό την αξιόπιστη απειλή επίθεσης, οι ασφαλιστικές εταιρείες απέσυραν ή ανατιμολόγησαν την ασφαλιστική κάλυψη πολεμικού κινδύνου. Το να πλήττεται ένα φορτηγό πλοίο κάθε λίγες ημέρες ήταν υπεραρκετό για να καταστήσει τον κίνδυνο μη αποδεκτό.

Οι σύγχρονες οικονομίες δεν χρειάζονται απλώς πετρέλαιο. Χρειάζονται επίσης πετρέλαιο που να παραδίδεται στην ώρα του, σε μεγάλη κλίμακα και με προβλέψιμο ρίσκο. Όταν αυτή η αξιοπιστία καταρρέει, οι ασφαλιστικές αγορές σφίγγουν, τα ναύλα εκτοξεύονται και οι κυβερνήσεις αρχίζουν να βλέπουν την ενεργειακή πρόσβαση ως μια σύνθετη στρατηγική πρόκληση και όχι ως μια απλή συναλλαγή της αγοράς.

Το πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ζήτημα ασυμμετρίας. Η προστασία κάθε πετρελαϊκής αποστολής που διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ απέναντι σε πιθανές επιθέσεις — νάρκες, drones, πυραυλικά πλήγματα — είναι μια επιχείρηση πλήρους απασχόλησης. Απαιτεί συνεχή στρατιωτική παρουσία. Το Ιράν χρειάζεται μόνο να πλήττει ένα πετρελαιοφόρο πού και πού για να θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν το είπε ξεκάθαρα την Πέμπτη, όταν δήλωσε ότι ήταν «μη ρεαλιστικό» να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ διά της βίας και ότι «αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συνεννόηση με το Ιράν». Ουσιαστικά παραδεχόταν ότι η ροή πετρελαίου δεν μπορεί να εξασφαλιστεί χωρίς τη συμφωνία της Τεχεράνης.

Για δεκαετίες, ο Περσικός Κόλπος λειτουργούσε με μια απλή διευθέτηση: οι πετρελαιοπαραγωγοί εξήγαν, οι αγορές τιμολογούσαν και οι Ηνωμένες Πολιτείες διασφάλιζαν τη διαδρομή. Το σύστημα αυτό επέτρεπε τον ανταγωνισμό χωρίς αστάθεια. Τώρα, όμως, καταρρέει.

Τα κράτη του Κόλπου εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές ενέργειας για τα κρατικά τους έσοδα. Όταν τα ασφάλιστρα εκτοξεύονται και η ναυσιπλοΐα γίνεται αβέβαιη, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις είναι άμεσες. Οι κυβερνήσεις προσαρμόζονται. Τα φορτία ανακατευθύνονται. Τα συμβόλαια επαναδιαπραγματεύονται.

Αν αυτή η αβεβαιότητα επιμείνει, η διευθέτηση στον Κόλπο θα αλλάξει αναπόφευκτα, δίνοντας τη θέση της σε μια διαφορετική περιφερειακή τάξη — μια τάξη στην οποία τα κράτη του Κόλπου θα προσαρμόζονται ολοένα περισσότερο στον δρώντα που μπορεί να επηρεάζει πιο άμεσα την αξιοπιστία των εξαγωγών τους. Και αυτός ο δρών είναι πλέον το Ιράν.

Οι παγκόσμιες συνέπειες θα είναι πιο έντονες στην Ασία. Η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ινδία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ενέργεια του Κόλπου. Η Κίνα, αν και πιο διαφοροποιημένη, επίσης εξαρτάται από την περιοχή για μεγάλο μέρος των ενεργειακών της εισαγωγών. Αυτές οι εξαρτήσεις είναι ενσωματωμένες σε υποδομές — διυλιστήρια, θαλάσσιες διαδρομές και συστήματα αποθήκευσης — που δεν μπορούν να αναδιαμορφωθούν γρήγορα.

Αν η διαταραχή στον ενεργειακό εφοδιασμό συνεχιστεί, οι επιπτώσεις θα είναι εκτεταμένες. Το υψηλότερο κόστος ασφάλισης και μεταφοράς θα αυξήσει τις τιμές. Τα εμπορικά ισοζύγια θα επιδεινωθούν. Τα νομίσματα θα αποδυναμωθούν. Ο πληθωρισμός θα αυξηθεί. Η ενεργειακή εξάρτηση θα αρχίσει να διαμορφώνει την πολιτική. Οι κυβερνήσεις θα δίνουν προτεραιότητα στην πρόσβαση στην ενέργεια. Οι διπλωματικές επιλογές θα περιοριστούν. Οι ενέργειες που ενέχουν κίνδυνο περαιτέρω αστάθειας θα γίνουν δυσκολότερο να διατηρηθούν. Ένας κόσμος σαν εκείνον της δεκαετίας του 1970, όπου τα πετρελαϊκά σοκ οδήγησαν σε χρόνια στασιμοπληθωρισμού, δεν θα είναι πλέον μια μακρινή ανάμνηση αλλά μια πραγματικότητα που πλησιάζει.

Και πάλι, το Ιράν θα είναι ο ωφελημένος.

Η Κίνα εξαρτάται από την ενέργεια του Κόλπου για να διατηρήσει την ανάπτυξή της. Η Ρωσία ωφελείται από τις υψηλότερες και πιο ασταθείς τιμές της ενέργειας. Το Ιράν αποκτά διαπραγματευτική ισχύ χάρη στη θέση του στο στρατηγικό σημείο ασφυξίας του Ορμούζ. Καθεμία από αυτές τις τρεις χώρες έχει κίνητρα που στρέφονται ενάντια στην οικονομική σταθερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Οι τρεις αυτές χώρες δεν χρειάζεται να συντονιστούν με τυπικό τρόπο. Η ίδια η δομή του συστήματος τις ωθεί προς την ίδια κατεύθυνση. Έτσι αναδύεται μια νέα τάξη πραγμάτων — όχι μέσω μιας επίσημης συμμαχίας, τουλάχιστον όχι στην αρχή, αλλά μέσω συγκλινόντων κινήτρων που με τον χρόνο αλληλοενισχύονται.

Άλλα πιθανά σενάρια στη διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας τάξης είναι ακόμη πιο σκοτεινά. Φανταστείτε το Ιράν να ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, τη Ρωσία περίπου το 11% και την Κίνα να μπορεί να απορροφήσει μεγάλο μέρος αυτής της προσφοράς. Θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα καρτέλ που θα στερούσε από τη Δύση το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερα σύνθετη ανάλυση για να αντιληφθεί κανείς τις καταστροφικές συνέπειες: απότομη υποχώρηση της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης και μια παγκόσμια μετατόπιση προς την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή: είτε να δεσμευθούν σε μια μακροπρόθεσμη προσπάθεια επαναφοράς του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ, είτε να αποδεχθούν μια νέα παγκόσμια ενεργειακή διευθέτηση στην οποία ο αμερικανικός έλεγχος δεν θα είναι πλέον διασφαλισμένος.

Αν επιλέξουν την αποδοχή, το αποτέλεσμα είναι σαφές: το διεθνές σύστημα θα αναδιοργανωθεί με το Ιράν ως τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος. Αν όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες επιλέξουν να επαναφέρουν τον στρατιωτικό έλεγχο, τότε τις περιμένει μια μακρά σύγκρουση, την οποία είναι πολύ πιθανό να χάσουν.

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι μια στρατιωτική σύγκρουση από την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν απλώς να αποχωρήσουν, με τα πράγματα να επιστρέφουν στην προηγούμενη κατάσταση. Το Ιράν ασφαλώς θα απαιτήσει βαρύ τίμημα σε μια νέα συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες — όμως αυτό το τίμημα θα είναι σίγουρα μικρότερο από εκείνο του εναλλακτικού μέλλοντος. Πρόκειται για έναν πόλεμο που μετασχηματίζει τα πάντα και, αν αυτές οι αλλαγές συνεχιστούν έστω και για λίγα χρόνια, η παγκόσμια τάξη θα αλλάξει αμετάκλητα.

*καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όπου διευθύνει το Chicago Project on Security and Threats.

Πηγή: The New York Times απόδοση anixneuseis.grΦωτογραφία πηγής: Vahid Salemi/Associated Press

Φανούλα Αργυρού

Η κρυφή ατζέντα Αβέρωφ/Ζορλού/Βρετανών που έκρυψαν από τους Κυπρίους -1959-1960

Δεκαετίες αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι ακόμα και η αρχική προσφορά Μακαρίου/Γρίβα κάλυπτε και ξεπερνούσε τις βρετανικές στρατιωτικές ανάγκες. Τους έφτανε και το 22% του εδάφους που πήραν.

Σε συνέχεια των δύο προηγούμενων άρθρων μου για το θέμα των βρετανικών μη κυρίαρχων στρατιωτικών Βάσεων (Ακρωτηρίου και Δεκέλειας), στη «Σημερινή», 15.3.2026 και 29.3.2026 (οι σύνδεσμοι στο τέλος), επανέρχομαι για ορισμένα παραλειπόμενα, εφόσον άνοιξε πλέον το θέμα για συζήτηση και διαπραγμάτευση…

Παραθέτω απόσπασμα από την ομιλία μου στην Αδελφότητα Λονδίνου στις 31.1.2014, σε εκδήλωση που διοργάνωσε το «Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών ΗΒ». Ομιλητές, ο Δρ Κλέαρχος Α. Κυριακίδης (τότε λέκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Hertfordshire) και η γράφουσα, με θέμα «Βρετανικές Βάσεις και Βρετανική Διπλωματία 1914-2014».

« Ελευθερία» Λονδίνου, σελ. 6, 6.2.2014

 http://www.eleftheria.co.uk/pdf/922016122214ELEFTHERIA06022014.pdf

Εκ προοιμίου να πω ότι, παρόλα τα λάθη του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου πριν από και μετά την Ανεξαρτησία, σύμφωνα με τα βρετανικά έγγραφα, στο θέμα των Βάσεων προσπάθησε όσο μπορούσε, έχοντας υπόψη ότι τόσο η Αθήνα όσο και κάποιοι πέριξ του, Ε/κ και Τ/κ , δούλευαν υπέρ των Βρετανών αντί υπέρ της δικής των πατρίδας. Τις διαπραγματεύσεις των εκκρεμών θεμάτων καλύψαμε με το βιβλίο μας «Η Κύπρος στο Σφυρί», που εκδώσαμε στο Λονδίνο το 1991 με τον συνάδελφο Ανδρέα Παπακωνσταντίνου (το 2014 παρέμενε η μοναδική βιβλιογραφία για τις διαπραγματεύσεις των εκκρεμών θεμάτων - απευθείας από τα μόλις τότε αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα - που απέρρεαν από τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου πριν από την Ανεξαρτησία).

Η Βρετανία κατ’ αρχήν και έχοντας εξασφαλίσει από τους Υπ. Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας (Ευάγγελο Αβέρωφ και Φατίν Ζορλού) στις συνομιλίες του Λονδίνου τον Φεβρουάριο του 1959 ότι όλες της οι στρατηγικές ανάγκες θα εξασφαλίζονταν, αλλά τις λεπτομέρειες θα τις διαπραγματεύονταν οι Κύπριοι, ξεκίνησε αρχές του 1960 με την απαίτηση για 170 τετραγωνικά μίλια. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος υποστήριζε 80 ως γενναιόδωρη προσφορά. Αρχικά συμφωνούσε με τον Στρατηγό Γρίβα Διγενή ότι 36-40 τ. μίλια ήταν αρκετά. Δεκαετίες αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι ακόμα και η αρχική προσφορά Μακαρίου/Γρίβα κάλυπτε και ξεπερνούσε τις βρετανικές στρατιωτικές ανάγκες. Τους έφτανε και το 22% του εδάφους που πήραν.

Οι Βρετανοί από τα 170 τετραγωνικά μίλια κατέβηκαν στα 120, 115, 105,100 και τελικά στα 99, με την τάχατες συμβιβαστική πρόταση Δρος Κουτσιούκ. Όμως, από τις αρχές του 1960 έβρισκαν ότι θα μπορούσαν να δεχθούν τα 100 τετραγωνικά μίλια, φοβόντουσαν για αναταραχές και επαναστάσεις από τους Κυπρίους σε περίπτωση αδιεξόδου, σχεδίαζαν την απομάκρυνση των Βρετανών κατοίκων στην περιοχή των Βάσεων σε τέτοια περίπτωση, αλλά το κυριότερο: είχαν ετοιμάσει σχέδια -έγγραφο 8.3.1960- για... πλήρη αποχώρηση από την Κύπρο σε περίπτωση ναυαγίου των διαπραγματεύσεων, το οποίο τόνιζε:

«Ο Υπουργός Άμυνας μελετά διάφορες πιθανότητες σε περίπτωση που οι Κύπριοι αρνηθούν το μίνιμουμ των απαιτήσεών μας για κυρίαρχες Βάσεις και ζήτησε τη συμβουλή των Αρχηγών των Επιτελείων α) για πλήρη αποχώρηση από την Κύπρο, β) να κρατήσουμε μόνο το Ακρωτήρι/Επισκοπή ως κυρίαρχη περιοχή και γ) εναλλακτικές λύσεις για στάθμευση των χερσαίων και αεροπορικών μας δυνάμεων στη Μεσόγειο σε περίπτωση που αποτύχουν τόσο η μία όσο και η δεύτερη επιλογή».

(“The Minister of Defence is considering possible courses of action in the event of Cypriot refusal to accept the minimum British requirements for Sovereign Areas. He has asked the Chief of Staff for advice on the military implications of: α) Complete withdrawal from Cyprus β) Retaining only the Akrotiri/Episkopi sovereign area c) Alternative deployment for United Kingdom land and air forces in the Mediterranean area in the circumstances of either (a) or (b) above…”).

Σε άλλη δε μελέτη του Γρ. Αποικιών, ημερ. 27 Νοεμβρίου 1959, γινόταν εισήγηση ότι ήταν καλύτερα αν αποσκοπούσαν σε μια διευθέτηση ενοικιαγοράς για 30 χρόνια, που θα βοηθούσε μάλιστα στην καλυτέρευση της ατμόσφαιρας μετά την Ανεξαρτησία.

Τον Απρίλιο του 1960 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος είπε στον Δρα Φαζίλ Κουτσιούκ (τον Τουρκοκύπριο Αντιπρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας) ότι 80 μίλια ήταν αρκετά. Αν οι Βρετανοί δεν συμβιβάζονταν, τότε θα έπρεπε να τους πουν να τα μαζέψουν και να φύγουν, εφόσον Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι θα ανακήρυτταν μαζί τη Δημοκρατία.

Ο Δρ Κουτσιούκ διαχώρισε τη θέση του (όπως θα την διαχώριζε και η Αθήνα) και δούλεψε, σε συνεργασία με τον Γλ. Κληρίδη, τον Βρετανό Υφυπουργό Αποικιών Julian Amery και τον Κυβερνήτη Sir Hugh Foot, ούτως ώστε ο Αρχιεπίσκοπος τελικά να δεχθεί να κλείσει το θέμα στα 99 τετραγωνικά μίλια. Συμφωνία επιτεύχθηκε επί όλων των θεμάτων την 1η Ιουλίου 1960.

Εκχώρηση

Σύμφωνα με τα έγγραφα, ο Ευάγγελος Αβέρωφ είχε συμφωνήσει ιδιωτικά με τον Τούρκο συνάδελφό του Φατίν Ζορλού και τους Βρετανούς, στη διάσκεψη του Λονδίνου το 1959, ότι «οι βρετανικές κυρίαρχες Βάσεις δεν θα πρέπει να απαλλοτριωθούν δίχως τη συγκατάθεση όλων των μερών της Συνθήκης». Και, σύμφωνα με τους Βρετανούς, εκείνη η συμφωνία βρισκόταν μονάχα στον μυστικό τυπωμένο τόμο, ο οποίος δεν ήταν στην κατοχή ούτε της ελληνικής ούτε της τουρκικής κυβέρνησης ή των Κυπρίων. Στην ουσία, η συμφωνία προέβλεπε βέτο της Ελλάδας σε περίπτωση μεταβίβασης των Βάσεων στην Τουρκία αλλά, χειρότερα, βέτο της Τουρκίας σε περίπτωση μεταβίβασης των Βάσεων στην ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία. Η ακύρωση της τελευταίας επιλογής ήταν ακριβώς ο στόχος του Μακαρίου, αν κάποτε οι Βρετανοί αποφάσιζαν να φύγουν από την Κύπρο.

Τον Ιούνιο του 1960, δε, ο Αβέρωφ διαμήνυσε στους Άγγλους μέσω του Εργατικού μεσάζοντος, Άγγλου βουλευτού Francis Noel-Baker, ότι αν το Λονδίνο ανελάμβανε να επιστρέψει τις Βάσεις στη Δημοκρατία, τότε ο ίδιος δεν θα είχε αντιρρήσεις να έδιδαν υπόσχεση στους Τούρκους ότι δεν θα το έκαναν δίχως και τη δική τους συγκατάθεση, νοουμένου ότι η υπόσχεση θα διδόταν μυστικά και δίχως δημοσιοποίηση!

Με το επίτευγμα Μακαρίου, όμως, με την ανταλλαγή επιστολών που ενσωματώθηκαν ως το APPENDIX P του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στο οποίο η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε πλήρη συμφωνία στα όσα γράφτηκαν στις επιστολές, εξουδετερώθηκαν οι μυστικές (και παράνομες) συνεννοήσεις Αβέρωφ/Ζορλού/Βρετανών εις βάρος των Ελλήνων Κυπρίων…

Τα δύο πρόσφατα προηγούμενα άρθρα μου για το θέμα, εδώ -

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Ο Ευάγγελος Αβέρωφ.

Ο Γλαύκος Κληρίδης.

Julian Amery (γαμπρός του Harold Macmillan). Τον αδελφό του τον κρέμασαν για εσχάτη προδοσία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1957 ετοίμασε τριχοτομικό χάρτη. Το 1986 εισηγήθηκε στη Μάργκαρετ Θάτσερ υφέρπουσα αναγνώριση των κατεχομένων… (13.2.2024, Φ.Α.).

σχόλιο iΕpikaira

Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ, του επονομαζόμενου “Παγκάλου” του γιου του Ιακώβ, που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην άκαρπη συκιά, που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε μ’ ένα του λόγο.

Ο Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ ο οποίος όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του λόγω της ενάρετης ζωής του και αρχικά τον έριξαν σ’ ένα λάκκο και προσπάθησαν να εξαπατήσουν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο.

Αφού δεν μπόρεσαν να εξαπατήσουν τον πατέρα τους, τον πούλησαν σε εμπόρους, οι οποίοι με την σειρά τους τον πούλησαν στον αρχιμάγειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Φαραώ Πετεφρή. Εκεί ο Ιωσήφ αφού δεν ενέδωσε στις ερωτικές επιθυμίες της συζύγου του Πετεφρή, συκοφαντήθηκε από την ίδια και ο Φαραώ τον φυλάκισε.

Κάποτε όμως ο Φαραώ είδε ένα παράξενο όνειρο και ζήτησε έναν ερμηνευτή. Ο Ιωσήφ ερμήνευσε ότι θα έλθουν στη χώρα επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και λιμού. Ο Φαραώ ευχαριστημένος και ενθουσιασμένος από τη σοφία του, έδωσε στον Ιωσήφ αξιώματα.

Ο Ιωσήφ διαχειρίσθηκε άριστα την εξουσία και φρόντισε στα δύσκολα χρόνια του λιμού τον λαό. Στα πρόθυρα του λιμού τα αδέρφια του που τον είχαν φθονήσει φανερώθηκαν μπροστά του ζητώντας βοήθεια. Εκείνος όχι μόνο δεν τους κρατούσε κακία, αλλά αντιθέτως τα συγχώρεσε και τα προσκάλεσε μόνιμα στην Αίγυπτο μαζί με τους γονείς του.

Η Άκαρπη Συκιά

Ο Χριστός χρησιμοποίησε την άκαρπη συκιά, ως συμβολισμό του Ισραηλιτικού λαού της εποχής του. Γιατί οι Ισραηλίτες, ενώ όφειλαν να έχουν καρπούς πίστης, είχαν μόνο «φύλλα», δηλαδή μόνο φαινόμενο καρπών, και όχι αληθινούς καρπούς. Όπως η συκιά με τα φύλλα της ξεγελούσε, ότι δήθεν είχε και καρπό, έτσι και ο λαός Ισραήλ, με τα λόγια ξεγελούσε, όμως τα έργα τους ήταν μακριά από τον Θεό, και δεν είχαν καρπούς αξίους μετανοίας.

Έτσι, με την ενέργειά του αυτή, ο Χριστός έδωσε μια προφητεία, ότι όπως η συκιά αυτή, που δεν έδωσε στον Δημιουργό της αυτό που περίμενε Εκείνος, (καρπούς), έτσι και ο Ισραήλ, επειδή δεν είχε καρπούς πίστεως και μετανοίας, θα ξεραινόταν. Κάτι που συνέβη λίγο μόλις καιρό μετά τη σταύρωση του Χριστού, με την πτώση της Ιερουσαλήμ, και τον διασκορπισμό των Ισραηλιτών.

Το ότι η συκιά πράγματι ξεράθηκε μετά το λόγο του Χριστού, ήταν εγγύηση ότι και η προφητεία αυτή προς τον Ισραήλ θα εκπληρωνόταν. Όπως και έγινε.

Το βράδυ στις Εκκλησίες ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τρίτης, όπου στην υμνολογία κυριαρχεί η Παραβολή των 10 Παρθένων (Ιδού ο Νυμφίος έρχεται, Τον νυμφώνα σου βλέπω).

Η Βασιλεία των Ουρανών, μας λέει ο Ιησούς, μοιάζει με την παραβολή των 10 Παρθένων. Η ιστορία τους εν τάχει: Πέντε φρόνιμες και πέντε μωρές παρθένοι περιμένουν το Νυμφίο (γαμπρό) να έλθει να παραλάβει τη νύφη. Οι φρόνιμες παίρνουν μαζί με τα αναμμένα λυχνάρια τους και λάδι, όχι όμως και οι μωρές. Ο νυμφίος, όμως, αργεί, οι παρθένες νυστάζουν και κοιμούνται. Όταν ακούγεται η φωνή «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται», οι μωρές παρθένες ψάχνουν να βρουν λάδι για να ανάψουν τα σβησμένα λυχνάρια τους, αργοπορούν και μένουν έξω από το γάμο, δηλαδή «εκτός νυμφώνος».

Προσπελάστηκε: e-mesara.gr

"Εύχομαι, αυτή η Μεγάλη Εβδομάδα να είναι σημαντικός σταθμός στη ζωή μας.

Να δώσει ο Κύριος να είναι εβδομάδα αγίων σκέψεων, ιερών συναισθημάτων, ηρωικών αποφάσεων, αγιασμού ψυχής.

Είθε να σφραγίσουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα με τα λόγια «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου» (Λουκ. 23, 42)."

+Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

Η πρώτη προειδοποίηση για μια γενική έλλειψη καυσίμων που θα μπορούσε να καθηλώσει πολλά αεροπλάνα αυτό το καλοκαίρι ή απλώς για ένα ενδεχόμενο επεισόδιο που συνδέεται με την έντονη κυκλοφορία το Πάσχα;

Η ανακοίνωση που εξέδωσε η Air BP Italia προς τις αεροπορικές εταιρείες σχετικά με τους περιορισμούς καυσίμων σε τέσσερα αεροδρόμια (Μπολόνια, Λινάτε Μιλάνου, Τρεβίζο και Βενετία) έχει σημάνει συναγερμό σε ένα ολοένα και πιο περίπλοκο σενάριο όπου ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να εμποδίζει το Στενό του Ορμούζ από το μεγαλύτερο μέρος της πετρελαϊκής κυκλοφορίας.

Προτεραιότητα στον ανεφοδιασμό, εξήγησε η εταιρεία, η οποία ανήκει στον βρετανικό γίγαντα BP, θα δοθεί σε πτήσεις ασθενοφόρων, κρατικές πτήσεις και πτήσεις που διαρκούν περισσότερο από τρεις ώρες. Για άλλες πτήσεις, η διανομή θα είναι περιορισμένη τουλάχιστον μέχρι τις 9 Απριλίου. Ο πρόεδρος της ENAC, Πιερλουίτζι Ντι Πάλμα, προσπαθεί να καθησυχάσει τους άμεσους φόβους. Οι δυσκολίες στην τροφοδοσία με καύσιμα, δήλωσε στο ANSA, «συνδέονται με την περίοδο του Πάσχα με την έντονη κυκλοφορία, όχι με τον αποκλεισμό του Ορμούζ». «Εάν η σύγκρουση συνεχιστεί, θα υπάρξουν συνέπειες», παραδέχτηκε. «Αλλά προς το παρόν, βλέπω διπλωματία να λειτουργεί».

Ο όμιλος Save, ο οποίος διαχειρίζεται τα αεροδρόμια της Βενετίας, του Τρεβίζο και της Βερόνα, σημειώνει επίσης ότι οι περιορισμοί στα καύσιμα «δεν είναι σημαντικοί». Το πρόβλημα αφορά «μόνο έναν προμηθευτή και υπάρχουν άλλοι στα αεροδρόμια του ομίλου που προμηθεύουν τις περισσότερες αεροπορικές εταιρείες». Η κατάσταση είναι φυσιολογική, με τα εφόδια να διατηρούνται στα αεροδρόμια της Περούτζια και της Απουλίας.

Αλλά από την έναρξη της σύγκρουσης, και καθώς έγινε σαφές ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα συνεχίζονταν, η αγορά άρχισε να υπολογίζει τις επιπτώσεις στα αεροπορικά ταξίδια, κάτι που θα επηρέαζε τις τιμές των μετοχών. Για την Ryanair, «δεν υπάρχουν βραχυπρόθεσμες ελλείψεις καυσίμων, αλλά η κατάσταση εξελίσσεται. Προς το παρόν, οι προμηθευτές μας μπορούν να εγγυηθούν καύσιμα μέχρι τα μέσα έως τα τέλη Μαΐου». Με λίγα λόγια, «αν ο πόλεμος τελείωνε σύντομα, οι προμήθειες δεν θα διακόπτονταν.

Αν, ωστόσο, συνεχιζόταν τον Μάιο ή τον Ιούνιο, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κινδύνους για τις προμήθειες καυσίμων σε ορισμένα ευρωπαϊκά αεροδρόμια», προειδοποίησε η ιρλανδική αεροπορική εταιρεία. Η Lufthansa προειδοποίησε επίσης ότι προκύπτουν προβλήματα σε ορισμένα ασιατικά αεροδρόμια και όλα θα εξαρτηθούν από το χρονοδιάγραμμα της σύγκρουσης.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της IATA (Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών), η Ευρώπη εισάγει το 30% των αναγκών της σε καύσιμα αεριωθούμενων αεροσκαφών και το κλείσιμο ορισμένων διυλιστηρίων στην ήπειρο τα τελευταία χρόνια έχει διευρύνει το έλλειμμα. Οι μεγάλες εταιρείες προστατεύονται από υπερβολικές αυξήσεις τιμών για το 70% των αναγκών τους χρησιμοποιώντας παράγωγα χρηματοοικονομικά μέσα, αλλά αυτές οι συμβάσεις δεν προβλέπουν φυσική παράδοση και επομένως δεν λύνουν το πρόβλημα των ελλείψεων προϊόντων.

Παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος του αργού πετρελαίου του Κόλπου προορίζεται για την Ασία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι παραδόσεις σε όλο τον κόσμο αυξάνονται και οι επιπτώσεις στην πλευρά της προσφοράς για την Ευρώπη είναι αναπόφευκτες.

Κ.Θ.Κ.

[iEpikaira: Ενεργειακό lockdown ενόψει... Έρχονται πολύ δύσκολες καταστάσεις που λίγοι έχουν αντιληφθεί τί ακριβώς πρόκειται να συμβεί. Ο άμεσος συσχετισμός καυσίμων και τροφίμων θα επιφέρει ίσως τις τραγικότερες επιπτώσεις από το σύνολο των προβλημάτων που θα δημιουργηθούν στο άμεσο μέλλον. Περισσότερα ΕΔΩ!]

Πηγή: voicenews.gr

Ας βιάσουμε τους εαυτούς μας, για να βρεθούμε  γρηγορούντες!

Ας βιαστούμε, για να εισέλθουμε στον νυμφώνα του Χριστού· διότι «των βιαστών είναι η Βασιλεία των Ουρανών». Αμήν

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας έπειτα από τη δημόσια συζήτηση για την ίδρυση Νατοϊκής Βάσης στον Βόσπορο καθώς και Αρχηγείου Πολυεθνικού Σώματος στα Άδανα, προέβη σε διευκρινιστική ανακοίνωση.

Όπως σημειώνει η Sözcü Gazetesi:

«Δεν θα υπάρξει συμβιβασμός στην αρχή της περιφερειακής ιδιοκτησίας και στη Σύμβαση του Μοντρέ».

Η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου για το θέμα σημειώνει τα εξής:

«Πρόσφατα, έχει περιέλθει στην αντίληψή μας ότι ορισμένα μέσα ενημέρωσης και πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης κάνουν αξιολογήσεις βασισμένες σε ελλιπείς πληροφορίες και συγχέουν ορισμένες έννοιες σχετικά με τις συνεισφορές της χώρας μας στο ΝΑΤΟ, τον Συνασπισμό Εθελοντών της Ουκρανίας και τις δραστηριότητες που διεξάγονται στη Μαύρη Θάλασσα».

Πρώτα και κύρια, το Υπουργείο μας δίνει προτεραιότητα στην παροχή ακριβούς και έγκαιρης πληροφόρησης στο κοινό.

Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιούνται τακτικές ενημερώσεις Τύπου κάθε εβδομάδα και απαντώνται οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

Οι εργασίες για θέματα άμυνας και ασφάλειας διεξάγονται σε συντονισμό με τις αρμόδιες αρχές και, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, οι απαραίτητες πληροφορίες κοινοποιούνται με διαφάνεια στο κοινό με τρόπο που δεν θέτει σε κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ακόλουθες πληροφορίες αφορούν τη θεμελιώδη στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στη Μαύρη Θάλασσα και το πολυεθνικό Ναυτικό Αρχηγείο (τόσο του ΝΑΤΟ όσο και εκτός ΝΑΤΟ) που έχουμε θεσπίσει ως αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής, καθώς και το Αρχηγείο Πολυεθνικού Σώματος που βρίσκεται υπό κατασκευή στα Άδανα.

Δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός όσον αφορά την αρχή της περιφερειακής ευθύνης και τη Σύμβαση του Μοντρέ.

Όλες οι εργασίες εκτελούνται αναλόγως. Η προσέγγιση της Τουρκίας στην ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας βασίζεται στη διατήρηση της ισορροπίας και της σταθερότητας που παρέχει η Σύμβαση του Μοντρέ για τα Στενά, και στην αρχή της περιφερειακής ιδιοκτησίας, με τα παράκτια κράτη της Μαύρης Θάλασσας να αναλαμβάνουν πρωταρχικό ρόλο.

Χάρη σε αυτήν την προσέγγιση, η Μαύρη Θάλασσα δεν έχει γίνει ζώνη σύγκρουσης μεγάλης κλίμακας, όπως στο παρελθόν.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, η Τουρκία εφάρμοσε αποφασιστικά τις διατάξεις της Σύμβασης του Μοντρέ, αποτρέποντας την επέκταση της σύγκρουσης στη θάλασσα.

Παρά τον αυξανόμενο γεωπολιτικό ανταγωνισμό και τους κινδύνους ασφαλείας στη Μαύρη Θάλασσα, η χώρα μας διατηρεί τη θέση της για τη διατήρηση της σταθερότητας στην περιοχή, την πρόληψη της κλιμάκωσης των εντάσεων και τη διασφάλιση της ασφάλειας πρωτίστως από τα παράκτια κράτη.

Από αυτή την άποψη, η Τουρκία συνεχίζει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να αποτρέψει τη Μαύρη Θάλασσα από το να γίνει πεδίο ανταγωνισμού και παίζει ενεργό ρόλο στη διατήρηση της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας.

—