Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ, στις 07 Σεπ 26 ξεκίνησε στο Ηνωμένο Βασίλειο η πτητική εκπαίδευση των ιπτάμενων της τουρκικής Π.Α στον τύπο του μαχητικού Α/Φ EF-2000 Eurofighter.
Στην ανακοίνωση προβάλλεται το παρακάτω εποπτικό υλικό, στο οποίο παρατηρείται Βρετανός Σμχος ιπτάμενος εκπαιδευτής, να είναι πλαισιωμένος από 2 Τούρκους εκπαιδευόμενους χειριστές.
(Σ.Σ-1: Δεν φαίνεται ο βαθμός και η Πολεμική Μοίρα προέλευσης τους. Το μόνο σήμα που διαφαίνεται είναι αυτό του τουρκικού ΑΤΑ).
Υπενθυμίζεται ότι, το μήνα Αύγουστο ξεκίνησε στη Βρετανία η θεωρητική εκπαίδευση του ιπτάμενου προσωπικού της τουρκικής Π.Α στο εν λόγω μαχητικό, με την πτητική εκπαίδευση να ξεκινάει στις 07 Σεπ 26 και να έχει διάρκεια 8 μηνών. Κατόπιν θα χορηγηθεί επιπλέον 3μηνη εκπαίδευση, για τη δημιουργία εκπαιδευτών στον τύπο του Α/Φ, οι οποίοι θα αναλάβουν στην Τουρκία την εκπαίδευση των συναδέλφων τους. Περιοδικά θα αποστέλλονται για εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες σειρές Τούρκων χειριστών.
Η Τουρκία έχει αποφασίσει την αγορά 12 + 12 μεταχειρισμένων μαχητικών EF-2000 Eurofighter Trench-3Α από το Κατάρ, καθώς και 12 μεταχειρισμένων μαχητικών EF-2000 Eurofighter Trench-3Α από το Ομάν.
(Σ.Σ-2: Τα Α/Φ που θα προμηθευτούν από το Ομάν, θα υποβληθούν σε αναβάθμιση, προκειμένου να δύναται να εξοπλιστούν με σύγχρονα Ο/Σ όπως πυραύλους Α2Α μεγάλου βεληνεκούς METEOR. Δεν χρήζουν τέτοιας αναβάθμισης τα Α/Φ που θα αγοραστούν από το Κατάρ).
(Σ.Σ-3: Οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στη Μέση Ανατολή καθυστερούν την παράδοση των συγκεκριμένων Α/Φ).
Η Τουρκία έχει συμφωνήσει επίσης με το Ηνωμένο Βασίλειο για την αγορά 20 καινούργιων μαχητικών Α/Φ EF-2000 Eurofighter της έκδοσης Trench-4, η παράδοση των οποίων θα πραγματοποιηθεί μεταξύ των ετών 2028 – 2030. Στη συμφωνία προμήθειας υφίσταται προαίρεση (option), για άλλα 20 μαχητικά του τύπου. Τα Α/Φ θα δύναται να εξοπλιστούν και με μεγάλη ποικιλία σύγχρονων Ο/Σ τουρκικής κατασκευής.
«Πολεμική απειλή»: Με αυτόν τον χαρακτηρισμό πέρασαν οι δηλώσεις Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη από τα τουρκικά τηλεοπτικά πάνελ των τελευταίων ημερών. Ό,τι στην Αθήνα παρουσιάστηκε ως αμυντική θωράκιση, στα τουρκικά στούντιο συζητήθηκε ως προοίμιο σύγκρουσης. Από εκεί η κουβέντα κύλησε γρήγορα σε πολεμικά πλοία στο Αιγαίο και σε αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά.
Είναι εντυπωσιακό το πώς η Αθήνα, εγκλωβισμένη στη ρητορική περί Διεθνούς Δικαίου, τείνει να ξεχνά τον πιο αμείλικτο κανόνα: Κανείς δεν πολεμάει τον πόλεμο κάποιου άλλου. Στη σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα δεν υπάρχουν «ασφαλιστικά συμβόλαια προστασίας» που αγοράζονται με εξοπλιστικές επενδύσεις ή επικλήσεις κοινών -δήθεν- αξιών. Τα κράτη επιβιώνουν επειδή διαθέτουν ισχύ και, κυρίως, επειδή αντιλαμβάνονται εγκαίρως το πώς στήνονται τα παιχνίδια γύρω τους. Και αυτή τη στιγμή, το γήπεδο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο επανασχεδιάζεται με όρους που η αθηναϊκή αδράνεια δείχνει να υποτιμά.
Οι δηλώσεις για την υπογραφείσα συμφωνία Αθήνας και Τελ Αβίβ για την εγκατάσταση στην Ελλάδα, τα επόμενα χρόνια, του αντιαεροπορικού συστήματος, γνωστού ως «Ασπίδα του Αχιλλέα», ως μέσου αντιμετώπισης αεροπορικών, πυραυλικών και άλλων σύγχρονων απειλών, συνιστούν πολιτικά και στρατιωτικά θετική εξέλιξη
Tου Δρος Άριστου Αριστοτέλους*
Τεχνικά και επιχειρησιακά, όμως, παραμένει αδιευκρίνιστο με ποιόν ακριβώς τρόπο το σύστημα θα «καλύπτει» και την Κύπρο, όπως, επισήμως ή μη, έχει λεχθεί και ευρέως μεταδοθεί.
Η αγορά και εγκατάσταση του συστήματος αντιαεροπορικής άμυνας, εφ’ όσον υλοποιηθεί έγκαιρα, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα χρονοδιαγράμματα, και εφ’ όσον τα διάφορα υποσυστήματα και επίπεδα που το συναποτελούν λειτουργήσουν αποτελεσματικά ως ενιαίο σύνολο, θα αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές ικανότητες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και θα δημιουργήσει αυξημένο αποτρεπτικό κόστος για οποιονδήποτε επιτιθέμενο.
Παράλληλα, σε οποιονδήποτε αεροπορικό και αντιαεροπορικό σχεδιασμό θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψη –χωρίς ούτε να υποτιμώνται ούτε να υπερτιμώνται– οι αυξανόμενες δυνατότητες και τα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου, καταστολής αεράμυνας και μη επανδρωμένων συστημάτων που διαθέτει η Τουρκία.
Χρειάζεται, επίσης, να διευκρινιστεί ένα ζήτημα που προκύπτει από πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις και κυρίως από τη δήλωση του Κύπριου υπουργού Άμυνας κ. Βασίλη Πάλμα, από τις οποίες έχει δημιουργηθεί η εντύπωση –και ευρέως μεταδοθεί– ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα», στο πλαίσιο της στρατηγικής και αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Ισραήλ, κατά κάποιον τρόπο περιλαμβάνει ή καλύπτει και την Κύπρο.
Τα οπλικά μέσα που συναποτελούν τα διάφορα επίπεδα αναχαίτισης της αντιαεροπορικής αυτής ασπίδας και προβλέπεται να συγκροτήσουν την προστατευτική ομπρέλα αφορούν, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, πρωτίστως την προστασία της ελληνικής γεωγραφικής επικράτειας.
Οι αναφερόμενες εμβέλειες αναχαίτισης στόχων είναι ή μπορεί να είναι περίπου οι εξής:
1. SPYDER – εγγύς επίπεδο: 40-50 χλμ.
2. BARAK – μέσο επίπεδο: BARAK MR 35 χλμ., BARAK LR 70 χλμ. και BARAK ER 150 χλμ.
3. David’s Sling – ανώτερο επίπεδο: μέχρι περίπου 300 χλμ., ανάλογα με το είδος του στόχου και τις επιχειρησιακές συνθήκες.
Πρέπει, ωστόσο, να υπογραμμιστεί ότι οι πιο πάνω αποστάσεις αφορούν μέγιστες ή αναφερόμενες εμβέλειες αναχαίτισης υπό συγκεκριμένες επιχειρησιακές συνθήκες και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως γεωγραφικές ακτίνες εντός των οποίων κάθε σημείο «καλύπτεται» ή προστατεύεται αυτομάτως.
Με όλη την εκτίμηση προς τους αρμόδιους υπουργούς και όσους έχουν εκφράσει ανάλογες απόψεις, προκύπτει συνεπώς ένα εύλογο και ουσιαστικό ερώτημα: Με τα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένα τεχνικά και επιχειρησιακά δεδομένα, με ποιόν ακριβώς τρόπο «καλύπτεται», «προστατεύεται» ή εντάσσεται στην εξίσωση της αεράμυνας της Ελλάδας –ή και μιάς ευρύτερης περιφερειακής αντιαεροπορικής αμυντικής αρχιτεκτονικής– η Κυπριακή Δημοκρατία;
Η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί τον πιο αδύνατο και ευάλωτο κρίκο στην εξίσωση αυτή έναντι της τουρκικής στρατιωτικής απειλής. Θα βοηθούσε επομένως τόσο τον εαυτό της όσο και την Ελλάδα –από την οποία πρωτίστως θα ανέμενε κανείς άμεση στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση νέας τουρκικής επίθεσης– εάν, παρά τα τρωτά και τους περιορισμούς της, η Λευκωσία ενίσχυε περαιτέρω τη δική της πολυεπίπεδη αντιαεροπορική και αντιπυραυλική ομπρέλα, αυξάνοντας το αποτρεπτικό κόστος οποιασδήποτε επιδρομικής ενέργειας εναντίον της.
Η αξιοπιστία, άλλως τε, οποιασδήποτε ευρύτερης αμυντικής αρχιτεκτονικής Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ θα πρέπει να κρίνεται πρωτίστως από το κατά πόσον ενισχύει στην πράξη τον περισσότερο εκτεθειμένο και ευάλωτο κρίκο της, δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία.
Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η ουσιαστική «κάλυψη» της Κύπρου δεν θα εξαρτάται κατ’ ανάγκην από το εάν ένας πύραυλος εγκατεστημένος στην ελληνική επικράτεια έχει θεωρητική εμβέλεια μέχρι το νησί. Θα εξαρτάται κυρίως από το εάν η κυπριακή αεράμυνα διαθέτει επαρκή δικά της μέσα και εάν αυτά μπορούν να διασυνδεθούν επιχειρησιακά με την ελληνική αρχιτεκτονική μέσω κοινής ή συμβατής εικόνας αεράμυνας, αισθητήρων και ραντάρ, ασφαλών δικτύων επικοινωνιών, ανταλλαγής δεδομένων, διοίκησης και ελέγχου και προκαθορισμένου συντονισμού ενεργειών.
Αυτό είναι το σημείο που, κατά την άποψή μου, χρειάζεται να αποσαφηνιστεί. Διότι άλλο η πολιτική δήλωση ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» καλύπτει και την Κύπρο και άλλο η ύπαρξη συγκεκριμένης και λειτουργικής επιχειρησιακής αρχιτεκτονικής που να μετατρέπει αυτή τη δήλωση σε πραγματική αμυντική δυνατότητα.
Λέξη για την Μονή του Σινά, ναι στον διάλογο με «αμοιβαίες συγκλίσεις»
«Η Ελλάδα δεν φοβάται να υπερασπισθεί τις θέσεις της ούτε και να συνομιλήσει»
Aκόμη και για την ομαλή ροή των νερών του ποταμού Νείλου συζήτησε ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την χθεσινή τριμερή στο Ελ Αλαμέιν με τους Προέδρους της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη.
Μόνον για την Μονή του Σινά, που είναι φλέγον ζήτημα στις σχέσεις των Αθηνών με το Κάιρο, δεν είπε ούτε μία λέξη. Η εύκολη δικαιολογία είναι ότι το ζήτημα της Μονής, με το οποίο έχουν ασχοληθεί ακόμη και Αμερικανοί νομοθέτες, δεν μπορούσε να περιλαμβάνεται στην συζήτηση των τριών ηγετών. Μπορούσε όμως να περιλαμβάνεται η λειτουργία του φράγματος που έχει κάνει η Αιθιοπία για τα ύδατα του Νείλου (αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν), η κατάστασις στην Γάζα, η κατάστασις στον Λίβανο, οι μεταναστευτικές ροές από την Λιβύη και η προοπτική «συμπεριληπτικών» (;) εκλογών στην χώρα αυτή.
Το Σινά μόνον δεν μπορούσε. Κατά τα λοιπά, συζητήθηκαν η θαλάσσια ασφάλεια, η ελευθερία της ναυσιπλοίας, η ηρεμία σε θαλάσσιες οδούς, όπως τα Στενά του Ορμούζ, η Ερυθρά Θάλασσα και το Μπάμπ ελ Μαντέμπ. Το Σινά όμως δεν μπορούσε να συζητηθεί ούτε στο περιθώριο!
Αυτό είναι το ένα από τα ζητήματα, καθώς κατά την συνάντηση συνεζητήθησαν θέματα που αφορούν σε θαλάσσιες οριοθετήσεις επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης. Αλλά επί του ζητήματος αυτού ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να μιλήσει για «διάλογο» και «συγκλίσεις» υπονοώντας με σαφήνεια τα ελληνο-τουρκικά. Ομίλησε για διάλογο και συγκλίσεις μίαν μόλις ημέρα μετά τις τελευταίες επιθετικές δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν και την επομένη της αποκαλύψεως ότι πήγε και τον απείλησε μέσα στο γραφείο του στο Μέγαρο Μαξίμου ο έμπιστος του Τούρκου Προέδρου, Ιμπραήμ Καλίν.
Είχε την ευκαιρία από το Ελ Αλαμέιν ο κ. Μητσοτάκης να δώσει απάντηση. Να στείλει μήνυμα. Και επέλεξε το μήνυμά του να είναι περί διαλόγου και συγκλίσεων. Είπε συγκεκριμένα: «Ακριβώς όπως η Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ, έξι χρόνια πριν, απέδειξε ότι όταν τελικά υπάρχει πολιτική βούληση, αλλά και προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα, μπορούμε να πετύχουμε αμοιβαία ωφέλιμες συγκλίσεις, ενισχύοντας παράλληλα τη σταθερότητα στην περιοχή.
Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η προσέγγισή μας συνολικά, και στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, επιδιώκει τη σταθερότητα μέσα από λειτουργικές σχέσεις καλής γειτονίας, πάντα με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Σταθερότητα, ωστόσο, δεν σημαίνει σε καμμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε και να συνομιλήσει. Είναι οι δύο όψεις μιας υπεύθυνης εξωτερικής πολιτικής».
Να θυμίσουμε ότι και η συμφωνία Ελλάδος-Αιγύπτου είναι ελλιπής, αλλά εν πάση περιπτώσει έγινε σε ένα πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κατανοήσεως. Με την Τουρκία τι υπάρχει; Το κλίμα των απειλών του Ερντογάν, στις οποίες δεν δίδεται η δέουσα απάντησις από την Αθήνα;
Τη συνεργασία της Ελλάδας και του Ισραήλ στον τομέα της άμυνας χαιρέτισε η Ουάσιγκτον στον απόηχο της υπογραφής της συμφωνίας για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα».
Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ σχετικά με τη συμφωνία και την ενίσχυση της ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέφερε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες χαιρετίζουν τη συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ, η οποία προωθεί τους κοινούς μας στόχους στον τομέα της ασφάλειας».
Η αμερικανική τοποθέτηση ακολουθεί την υπογραφή στο Τελ Αβίβ της διακρατικής συμφωνίας, συνολικού ύψους 3,035 δισ. ευρώ, για την ανάπτυξη ενός πολυεπίπεδου αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού συστήματος, το οποίο θα παρέχει επίσης προστασία από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
[iEpikaira: Εννοείται ότι την χαιρετίζει αφού αποτελεί κομμάτι της ενιαίας στρατηγικής ΗΠΑ-Ισραήλ για την εργαλειοποίηση της Ελλάδας ως ένα «λειτουργικό αντίβαρο» έναντι της Τουρκίας. Η απάντηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποτελεί επιβεβαίωση των όσων γράφουμε ΕΔΩ και ΕΔΩ]
Δημοσιεύματα και άρθρα στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης (όπως η El Confidencial) προειδοποιούν πρόσφατα ότι το Μαρόκο εξοπλίζεται με σύγχρονα ισραηλινά οπλικά συστήματα
Δημοσιεύματα και άρθρα στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης (όπως η El Confidencial) προειδοποιούν πρόσφατα ότι το Μαρόκο εξοπλίζεται με σύγχρονα ισραηλινά οπλικά συστήματα ικανά να χτυπήσουν την καρδιά της ισπανικής επικράτειας.
Τα παράπονα των ισπανικών μέσων ενημέρωσης δεν έπεσαν στο κενό και η ισπανική κυβέρνηση έσπευσε να μετακινήσει προηγμένα συστήματα αεράμυνας στα νότια της χώρας για να αποτρέψει οποιαδήποτε ζημιά που θα μπορούσε να προέλθει από τη μαροκινή κατεύθυνση.
Αυτές οι αναφορές καταδεικνύουν μια στενότερη στρατιωτική και τεχνολογική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Μαρόκου, παράλληλα με την ιδιαίτερα οξεία διπλωματική κρίση μεταξύ Ιερουσαλήμ και Μαδρίτης.
Η στρατιωτική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Μαρόκου
Από την υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ και την εγκαθίδρυση επίσημων σχέσεων, το Μαρόκο έχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους πελάτες όπλων του Ισραήλ.
Το Ισραήλ παρέχει στο Μαρόκο εξαιρετικά προηγμένα αμυντικά και επιθετικά συστήματα, μερικά από τα οποία αλλάζουν την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων στη Βόρεια Αφρική και το Στενό του Γιβραλτάρ.
Στο πλαίσιο των γιγαντιαίων συμφωνιών, το Μαρόκο αγόρασε προηγμένα τακτικά και στρατηγικά όπλα από ισραηλινές εταιρείες (όπως η Elbit Systems):
Συστήματα πυραύλων PULS: Το Μαρόκο έχει αποκτήσει προηγμένους εκτοξευτές πυραύλων ικανούς να χτυπούν στόχους με μεγάλη ακρίβεια σε αποστάσεις δεκάδων και εκατοντάδων χιλιομέτρων.
Πυροβόλα ATMOS: αυτοκινούμενα συστήματα πυροβολικού 155 mm.
Μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και αεροσκάφη αυτοκτονίας: μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα για επιθέσεις και συλλογή πληροφοριών.
Γιατί αυτό θέτει την Ισπανία σε εμβέλεια;
Η στενή γεωγραφική απόσταση μεταξύ του Μαρόκου και της νότιας Ισπανίας (μόνο περίπου 14 χιλιόμετρα κατά μήκος του Πορθμού του Γιβραλτάρ), μαζί με την ύπαρξη των ισπανικών θυλάκων στη Βόρεια Αφρική (Θέουτα και Μελίγια) επί των οποίων το Μαρόκο έχει ιστορικές εδαφικές διεκδικήσεις, καθιστά οποιαδήποτε προηγμένα όπλα μεγάλου βεληνεκούς που αποκτά το Μαρόκο ικανά να καλύψουν εύκολα τη νότια Ισπανία και την «καρδιά» της.
Η διπλωματική ρήξη και το ισπανικό εμπάργκο
Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι η Ισπανία, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, ακολουθεί μια έντονα αντιισραηλινή πολιτική.
Η Ισπανία έχει αναγνωρίσει ένα παλαιστινιακό κράτος, έχει κατηγορήσει το Ισραήλ για «γενοκτονία» στη Γάζα και έχει επιβάλει πλήρες εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ (συμπεριλαμβανομένης της ακύρωσης τεράστιων συμφωνιών για την αγορά πυραύλων Spike και εκτοξευτών πυραύλων από ισραηλινές εταιρείες).
Ως αποτέλεσμα, έχει προκύψει μια κατάσταση στην οποία η Ισπανία αποφάσισε να μποϊκοτάρει την ισραηλινή τεχνολογία και να μην την αγοράσει για τον στρατό της, ενώ ο γείτονάς της και αποσταθεροποιητής στα νότια, το Μαρόκο, εξοπλίζεται με τα ίδια ακριβώς ισραηλινά συστήματα.
Η απάντηση της Ισπανίας
Η ισπανική απάντηση συνίσταται σε στρατιωτική πίεση, παράλληλα με εξαιρετικές πολιτικές κατηγορίες:
Βαθιά ανησυχία στο αμυντικό κατεστημένο
Δημοσιεύματα και άρθρα στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης (όπως η El Confidencial ) έχουν συχνά εκφράσει «ανησυχία» ότι το Μαρόκο επιτυγχάνει τεχνολογική και υλική υπεροχή στην περιοχή του Γιβραλτάρ.
Το ισπανικό Υπουργείο Άμυνας έχει μάλιστα αναγκαστεί να αναπτύξει αμυντικά συστήματα κατά των UAV στα χωρικά του ύδατα για να αντιμετωπίσει τις νέες μαροκινές δυνατότητες.
Πρωτοφανείς κατηγορίες εναντίον του Ισραήλ
Η κορύφωση ήρθε μετά από μια σοβαρή μεταναστευτική κρίση στον θύλακα της Θέουτα, κατά την οποία δεκάδες χιλιάδες Μαροκινοί μετανάστες διέσχισαν τα σύνορα και εισήλθαν στην Ισπανία.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Σάντσες προσπάθησε να απαλλάξει το Μαρόκο από τις ευθύνες και κατηγόρησε δημόσια τα ισραηλινά και ρωσικά δίκτυα πληροφοριών ότι τροφοδότησαν σκόπιμα την κρίση προκειμένου να βλάψουν την Ισπανία για τις πολιτικές της θέσεις.
Η κατάρρευση του αφηγήματος του Σάντσεθ
Οι ισχυρισμοί του Σάντσες κατά του Ισραήλ υπέστησαν μοιραίο πλήγμα μετά τη διαρροή επίσημης έκθεσης των ισπανικών αστυνομικών υπηρεσιών στο δικαστήριο, η οποία ανέφερε κατηγορηματικά ότι οι ίδιες οι μαροκινές αρχές ήταν αυτές που διαχειρίστηκαν, διηύθυναν και σχεδίασαν τη μαζική διέλευση των συνόρων ως μέρος πολιτικής και εδαφικής πίεσης στην Ισπανία – και όχι ως ισραηλινή προπαγανδιστική εκστρατεία.
Το Ισραήλ αντέδρασε οργισμένα στις αρχικές κατηγορίες του Σάντσες, αποκαλώντας τες «κατάφωρο ψέμα».
Sources say the war on Iran and subsequent Iranian retaliations exposed ‘deep vulnerabilities’ within Washington’s regional military infrastructure
US army and intelligence officials have been having “quiet discussions” recently about reducing Washington’s military presence across West Asia, six sources were cited as saying in a CNN report released on 8 September.
Ο επί κεφαλής της ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν Ο επί κεφαλής της ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν
«Yeni Safak»: Ο αρχηγός της ΜΙΤ συνάντησε μυστικά τον Πρωθυπουργό και τον προειδοποίησε ότι «η Τουρκία δεν θα δεχθεί τετελεσμένα στο Αιγαίο» – Ερντογάν: «Δεν θα μείνουμε άπραγοι»
Από την τουρκική εφημερίδα «Yeni Safak» πληροφορηθήκαμε ότι ο επί κεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ) Ιμπραήμ Καλίν, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, έγινε δεκτός στο Μέγαρο Μαξίμου και συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Δηλαδή πρέπει να διαβάζουμε τον τουρκικό Τύπο για να ενημερωνόμαστε για ζητήματα του οίκου μας;
Η ιστορία σπάνια γράφεται από βολικές συμπτώσεις. Οι αποκαλύψεις της Haaretz, σύμφωνα με τις οποίες ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε στα χέρια του ρητές προειδοποιήσεις πριν από το αιματοκύλισμα της 7ης Οκτωβρίου και επέλεξε να μην ενημερώσει τους επικεφαλής ασφαλείας, διαλύουν οριστικά μια βολική ψευδαίσθηση. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν έκανε λάθος. Άφησε τα γεγονότα να εξελιχθούν. Η 7η Οκτωβρίου δεν ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία των μυστικών υπηρεσιών στην ιστορία. Ήταν η απαραίτητη, αιματηρή θρυαλλίδα.
In September '23, UAE President bin Zayed called Netanyahu to deliver a harsh warning. Netanyahu did nothing. An extensive investigation, conducted for a new book, reveals the PM's failures surrounding Oct. 7. Netanyahu: 'This is an absolute lie'
Πολιτική αντιπαράθεση στην Αθήνα και απαντήσεις του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας για τον έλεγχο του λογισμικού
Σε επίσημες διευκρινίσεις σχετικά με τη διαχείριση του πηγαίου κώδικα στο πλαίσιο του εξοπλιστικού προγράμματος «Ασπίδα του Αχιλλέα» προχώρησε το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ, έπειτα από πολιτικές και δημοσιογραφικές αντιδράσεις που προκλήθηκαν στην Ελλάδα για το αν το “πακέτο” περιλαμβάνει και τον πηγαίο κώδικα, δηλαδή τον “εγκέφαλο” του συστήματος.
.png)
