iEpikaira

Η Ιορδανία αναχαίτισε ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία βομβάρδισαν φιλοϊρανικές δυνάμεις στο Ιράκ και οι Χούθι απειλούν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα. Η σύγκρουση αποκτά πλέον περιφερειακές διαστάσεις, με σοβαρές συνέπειες για την ενέργεια, το παγκόσμιο εμπόριο και την Ελλάδα.

Σε νέα και περισσότερο επικίνδυνη φάση εισέρχεται ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, καθώς οι συγκρούσεις επεκτείνονται ταυτόχρονα στην Ιορδανία, στο Ιράκ, στη Σαουδική Αραβία και στις θαλάσσιες οδούς του Περσικού Κόλπου και της Ερυθράς Θάλασσας.

Η σύντομη περίοδος σχετικής ηρεμίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν διακόπηκε απότομα, έπειτα από την εκτόξευση ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων προς αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ιορδανία και τα κοινά πλήγματα αμερικανικών και σαουδαραβικών μαχητικών εναντίον θέσεων φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών στο ανατολικό Ιράκ.

Παράλληλα, η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε ότι αναχαίτισε drones που είχαν στόχο πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο ανατολικό τμήμα της χώρας, ενώ οι Χούθι της Υεμένης υποστήριξαν ότι επιτέθηκαν σε σαουδαραβικό πετρελαιοφόρο στην Ερυθρά Θάλασσα.

Οι εξελίξεις δείχνουν ότι η σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον στην αντιπαράθεση της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα αντίποινα διαμορφώνουν ένα ενιαίο μέτωπο που εκτείνεται από το Ιράν και το Ιράκ έως την Αραβική Χερσόνησο και τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες της περιοχής.

Ιρανικοί πύραυλοι προς αμερικανικές εγκαταστάσεις

Σύμφωνα με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, το Ιράν εξαπέλυσε νέα πυραυλική επίθεση εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι η αντιαεροπορική της άμυνα αναχαίτισε πέντε βαλλιστικούς πυραύλους, οι οποίοι κατευθύνονταν προς αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο έδαφός της.

Οι Φρουροί της Επανάστασης ανέλαβαν την ευθύνη, υποστηρίζοντας ότι στοχοθέτησαν την αεροπορική βάση Μουαφάκ Σάλτι και εγκαταστάσεις που συνδέονται με την αμερικανική Κεντρική Διοίκηση.

Η αμερικανική πλευρά δήλωσε ότι οι δυνάμεις της παραμένουν σε υψηλό επίπεδο ετοιμότητας και προειδοποίησε ότι τυχόν νέες επιθέσεις εναντίον Αμερικανών στρατιωτικών ή ενεργειακών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας θα μπορούσαν να προκαλέσουν πρόσθετη στρατιωτική απάντηση.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί απώλειες από την πυραυλική επίθεση.

Αμερικανικά και σαουδαραβικά μαχητικά αεροσκάφη έπληξαν εγκαταστάσεις εφοδιασμού και αποθήκευσης όπλων φιλοϊρανικών οργανώσεων στο ανατολικό Ιράκ.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι η επιχείρηση αποτέλεσε απάντηση σε περισσότερες από 30 επιθέσεις με drones, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μέσα σε 72 ώρες και, κατά την αμερικανική εκδοχή, κατευθύνθηκαν από τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Associated Press, από τα πλήγματα σκοτώθηκαν τουλάχιστον 20 μαχητές των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης και τραυματίστηκαν άλλοι 32.

Η κυβέρνηση του Ιράκ συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη ασφαλείας και διαμήνυσε ότι δεν θα επιτρέψει να χρησιμοποιείται το ιρακινό έδαφος ως σημείο εκτόξευσης επιθέσεων εναντίον γειτονικών ή φιλικών χωρών.

Οι ιρακινές πολιτοφυλακές αρνήθηκαν οποιαδήποτε συμμετοχή στις επιθέσεις με drones κατά της Σαουδικής Αραβίας. Η Ισλαμική Αντίσταση στο Ιράκ χαρακτήρισε τις σαουδαραβικές καταγγελίες «κατασκευασμένες» και άφησε να εννοηθεί ότι πίσω από ορισμένες επιθέσεις βρίσκονται οι Χούθι της Υεμένης.

Το υπουργείο Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε ότι, για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, η αντιαεροπορική άμυνα αναχαίτισε drones που κατευθύνονταν προς πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην ανατολική περιοχή του βασιλείου.

Το Ριάντ συμμετείχε ακολούθως στα πλήγματα στο Ιράκ, υπογραμμίζοντας ότι δεν επιδιώκει την κλιμάκωση, αλλά θα απαντήσει σε κάθε επίθεση που δέχεται.

Η ενεργός συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας αποτελεί σημαντική μεταβολή. Το βασίλειο δεν περιορίζεται πλέον στην αναχαίτιση επιθέσεων στο έδαφός του, αλλά προχωρεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός των συνόρων του, δίπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η εξέλιξη αυτή αυξάνει τον κίνδυνο άμεσης αντιπαράθεσης του Ριάντ με την Τεχεράνη και τις οργανώσεις που υποστηρίζει το Ιράν στην περιοχή.

Την ίδια στιγμή, οι Χούθι ανακοίνωσαν ότι εκτόξευσαν πυραύλους εναντίον του σαουδαραβικού πετρελαιοφόρου «NCC Ghazal», αναγκάζοντάς το να αλλάξει πορεία.

Το Κέντρο Επιχειρήσεων Θαλάσσιου Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου επιβεβαίωσε ότι δεξαμενόπλοιο που έπλεε στη νότια Ερυθρά Θάλασσα ανέφερε εκρήξεις. Δεν κατονόμασε το πλοίο, σημείωσε όμως ότι το πλήρωμα και το σκάφος παρέμειναν ασφαλή.

Οι Χούθι έχουν ανακοινώσει την επιβολή αποκλεισμού στη σαουδαραβική ναυσιπλοΐα. Εάν επιχειρήσουν να εφαρμόσουν την απειλή τους, θα τεθεί σε μεγαλύτερο κίνδυνο η διέλευση από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ, που συνδέουν τον Ινδικό Ωκεανό με την Ερυθρά Θάλασσα και, μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, με τη Μεσόγειο.

Δημιουργούνται, έτσι, δύο ταυτόχρονα θαλάσσια μέτωπα: τα Στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο και το Μπαμπ ελ Μαντέμπ στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.

Η νέα στρατιωτική κλιμάκωση συμπίπτει με το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Το Ιράν απέρριψε πρόταση του Ομάν, η οποία προέβλεπε ένα σύστημα κοινής περιφερειακής διαχείρισης των στενών. Το σχέδιο, το οποίο υποστήριξαν και άλλα κράτη του Κόλπου, περιελάμβανε την καταβολή προαιρετικών τελών από τα διερχόμενα πλοία για τη χρηματοδότηση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας και της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Η Τεχεράνη επιμένει ότι πρέπει να διατηρήσει τον έλεγχο ολόκληρης της εισερχόμενης θαλάσσιας διαδρομής και μέρους της εξερχόμενης. Υποστηρίζει ότι διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα ρύθμισης της ναυσιπλοΐας και επιβολής τελών στα πλοία που διέρχονται από την περιοχή.

Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές διόδους του κόσμου. Υπό κανονικές συνθήκες, από εκεί διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του πετρελαίου που διακινείται διεθνώς.

Η απόρριψη της πρότασης του Ομάν περιορίζει τις ελπίδες για άμεση διπλωματική λύση και διατηρεί την παγκόσμια αγορά ενέργειας εκτεθειμένη στη στρατιωτική αντιπαράθεση.

Ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και του Μπαμπ ελ Μαντέμπ δεν αποτελεί δευτερεύουσα πτυχή της σύγκρουσης. Είναι ένας από τους βασικούς στρατηγικούς της στόχους.

Το Ιράν και οι περιφερειακοί του σύμμαχοι διαθέτουν τη δυνατότητα να αυξήσουν το οικονομικό κόστος του πολέμου χωρίς να πλήξουν άμεσα το έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιθέσεις ή απειλές κατά δεξαμενόπλοιων προκαλούν αύξηση των τιμών του πετρελαίου, των ναύλων και των ασφαλίστρων πολεμικού κινδύνου.

Μετά τη νέα κλιμάκωση, οι τιμές του πετρελαίου κινήθηκαν έντονα ανοδικά, καθώς οι αγορές φοβούνται μεγαλύτερη και παρατεταμένη διακοπή των εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο.

Το ενεργειακό κόστος μεταφέρεται γρήγορα στις μεταφορές, στη βιομηχανία και στις τιμές καταναλωτή, επηρεάζοντας οικονομίες που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα μέτωπα.

Για την Ελλάδα, η σύγκρουση δεν είναι ένα μακρινό περιφερειακό επεισόδιο. Η χώρα επηρεάζεται άμεσα λόγω της εξάρτησής της από τις εισαγωγές ενέργειας, της γεωγραφικής της θέσης και του μεγάλου μεριδίου της ελληνόκτητης ναυτιλίας στις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές.

Μια παρατεταμένη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ ή στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ θα μπορούσε να αυξήσει:

-τις τιμές των καυσίμων και της ηλεκτρικής ενέργειας,

-τα ασφάλιστρα και το λειτουργικό κόστος των ελληνόκτητων πλοίων,

-τον χρόνο και το κόστος μεταφοράς εμπορευμάτων προς την Ευρώπη,

-τις πληθωριστικές πιέσεις στην ελληνική οικονομία.

Παράλληλα, η ενεργός εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας και η διεύρυνση της σύγκρουσης αναβαθμίζουν τη στρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος, οι βρετανικές βάσεις, η Κρήτη και οι ενεργειακές και στρατιωτικές υποδομές της περιοχής αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα στους σχεδιασμούς των δυτικών δυνάμεων.

Η Αθήνα ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με πιέσεις για παροχή διευκολύνσεων ή για σαφέστερη πολιτική τοποθέτηση. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη γεωγραφική της θέση και τους διαύλους που διατηρεί με διαφορετικές πλευρές, προκειμένου να ενισχύσει τον ρόλο της ως αναγκαίου περιφερειακού μεσολαβητή.

Η νέα ανάφλεξη αποδεικνύει ότι η προηγούμενη παύση των επιχειρήσεων δεν στηριζόταν σε μια βιώσιμη πολιτική συμφωνία. Οι βασικές αιτίες της σύγκρουσης παρέμειναν άλυτες: το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή, το δίκτυο φιλοϊρανικών οργανώσεων και ο έλεγχος των στρατηγικών θαλάσσιων περασμάτων.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον εάν θα πραγματοποιηθεί ακόμη μία επίθεση, αλλά εάν οι εμπλεκόμενες δυνάμεις μπορούν να σταματήσουν την αλληλουχία αντιποίνων πριν από μια πλήρη περιφερειακή σύρραξη.

Όσο η διπλωματία δεν παράγει ένα σταθερό πλαίσιο ασφαλείας, κάθε προσωρινή ηρεμία θα αποτελεί απλώς μια παύση ανασύνταξης πριν από τον επόμενο γύρο του πολέμου.

Πηγή: Με πληροφορίες από Reuters και Associated Press, anixneuseis.gr

-The Rimland's Ruin: Capital, Corridors, and the Violent Demolition of the American Order. 

-A Geostrategic Assessment in the Tradition of Nicholas J. Spykman

του Φοίβου Κλόκκαρη *

Η κινητικότητα που υπάρχει σήμερα, για να πραγματοποιηθεί πενταμερής διάσκεψη με στόχο την επανέναρξη συνομιλιών για λύση του Κυπριακού προβλήματος, μας προκαλεί μεγάλη ανησυχία, γιατί τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί είναι εξαιρετικά αρνητικά για την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ).

Ουσιαστικά βρισκόμαστε σε ένα επικίνδυνο στρατηγικό αδιέξοδο, αφού οι δύο λύσεις που υπάρχουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων είναι τουρκικών όρων. Η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ (συγκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόμενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών).Οι δύο λύσεις δεν διαφέρουν πολύ μεταξύ τους.Εξυπηρετούν και οι δύο τον στρατηγικό στόχο τής Τουρκίας, να καταλυθεί το κράτος της ΚΔ και να επεκταθεί ο έλεγχος της Τουρκίας σε όλη την Κύπρο. Είναι ωσάν να βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο μυλόπετρες έτοιμες να περιστραφούν και να μας συνθλίψουν. Οδηγηθήκαμε σε αυτό το στρατηγικό αδιέξοδο επειδή οι κυβερνήσεις μας διέπραξαν σοβαρά λάθη στη Διαχείριση του Κυπριακού: (1) δεν σεβάστηκαν την ετυμηγορία του λαού που απέρριψε τη λύση ΔΔΟ στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν το 2004 (2) δεν ενημερώνουν τον λαό για τις συγκλίσεις των συνομιλιών(βασικά οι δικές μας υποχωρήσεις),που είναι γνωστές στην Τουρκία και Βρετανία (3) τρέφουν αυταπάτες, που καλλιεργούν και στον λαό, ότι η ΔΔΟ συγκροτεί κανονικό δημοκρατικό κράτος(4)δεν έθεσαν ώς βάση των συνομιλιών, το Πρωτόκολλο 10 ένταξης τής Κύπρου στην ΕΕ ώς ενιαίο κράτος και την Αντιδήλωση τής 21/9 τού 2005, όπως αναλυτικά περιγράφει σε άρθρο του στην εφημερίδα η σημερινή τής 19/7/2026 ο Δρ. Γιάννος Χαραλαμπίδης.

Σήμερα η κυβέρνησή μας και οι ηγεσίες των περισσότερων κομμάτων, που υποστηρίζουν την ΔΔΟ, τρέφουν την αυταπάτη, που καλλιεργούν και στο λαό, ότι η ΔΔΟ συγκροτεί ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος, το οποίο θα επανενώσει/απελευθερώσει την Κύπρο. Είναι μία πολύ επικίνδυνη πλάνη και αυτό συνάγεται από τις συγκλίσεις των συνομιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από τις διαρροές στα ΜΜΕ (όπως το έγγραφο συγκλίσεων Ντάουνερ).Η ΔΔΟ όχι μόνο δεν επανενώνει/απελευθερώνει την Κύπρο, αλλά καταλύει την ΚΔ, νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής/κατοχής και επεκτείνει τον έλεγχο της Τουρκίας σε όλο το νησί.Συγκροτεί ένα θνησιγενές διχοτομικό κράτος, δυσλειτουργικό, πολύπλοκο, τεράστιο και οικονομικά μη βιώσιμο.Παραβιάζει , τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα , την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων (δικαίωμα βέτο στη μειοψηφία των Τουρκοκυπρίων (ΤΚ), που θα οδηγεί σε παράλυση του κράτους), την ενότητα του κράτους με την επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών και τη δυνατότητα αυτοάμυνας (αφοπλισμός του Κυπριακού κράτους μετά τη λύση).Είναι παραβιάσεις που εξυπηρετούν το στόχο της Τουρκίας να αποκτήσει τον στρατηγικό έλεγχο ΟΛΗΣ της Κύπρου μέσω του βέτο των ΤΚ, που είναι εξαρτημένοι από την Τουρκία (πλειοψηφία εποίκων, διμερείς συμφωνίες εξάρτησης του ψευδοκράτους από την Τουρκία).Με την ΔΔΟ η Τουρκία ,μέσω του βέτο των ΤΚ, θα αδρανοποιήσει το ενεργειακό πρόγραμμα της ΚΔ, την οριοθέτηση της ΑΟΖ της και τις στρατηγικές συνεργασίες της με φίλες χώρες ,επειδή έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της Τουρκίας, η οποία επιδιώκει να εκμηδενίσει το γεωπολιτικό βάρος του κυπριακού κράτους στη περιοχή της Ανατ.Μεσογείου.

Η αψυχολόγητη εμμονή της κυβέρνησής μας και των ηγεσιών των περισσοτέρων κομμάτων, που υποστηρίζουν την ΔΔΟ, να μην σέβονται την ετυμηγορία του λαού, που απέρριψε την ΔΔΟ και να μην λαμβάνουν υπόψιν τους, εμπεριστατωμένες αναλύσεις ειδικών (σε βιβλία και άρθρα) , που τεκμηριώνουν επιστημονικά, ότι η ΔΔΟ δεν συγκροτεί ένα βιώσιμο δημοκρατικό κράτος , μας οδήγησε στο σημερινό στρατηγικό αδιέξοδο .Λύση παρόμοια με τη ΔΔΟ εφαρμόστηκε μόνο στη Βοσνία και παρέλυσε το κράτος.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού και πρέπει να ανακοπεί η πορεία που ακολουθείται και οδηγεί σε τουρκοποίηση όλης της Κύπρου.Απαιτείται τάχιστη ενίσχυση της αμυντικής θωράκιση της ΚΔ προς αντιμετώπιση της άμεσης στρατιωτικής απειλής των τουρκικών δυνάμεων κατοχής .Απαιτείται και τάχιστη αναθεώρηση της πολιτικής της κυβέρνησης μας ,η οποία εμμένει αδικαιολόγητα στη ΔΔΟ και δεν συνειδητοποιεί ότι η λύση αυτή είναι τουρκικών όρων .Μόνο η αφύπνιση τού λαού,αν ενημερωθεί για τις συγκλίσεις των συνομιλιών και αντιληφθεί τον θανάσιμο κίνδυνο, δυνατόν να αναγκάσει την κυβέρνηση μας να αλλάξει πολιτική στο κυπριακό.Μικρή ελπίδα αλλαγής πολιτικής δυνατόν να υπάρξει και από αυτόβουλη δράση ξένων κρατών, των οποίων τα συμφέροντα απειλούνται. Κρατών όπως η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Γαλλία, των οποίων τα στρατηγικά συμφέροντα στην Ανατ.Μεσόγειο (ασφάλεια, ενέργεια, ναυσιπλοΐα, εμπόριο, οικονομία, κ.α.), θα υποστούν σοβαρό πλήγμα, αν υιοθετεί η ΔΔΟ, η οποία μετατρέπει την Κύπρο ,σε Τουρκικό προτεκτοράτο.Ίσως αυτή η απειλή κατά των ζωτικών συμφερόντων τους, οδηγήσει στην αυτόβουλη δράση τους , να ασκήσουν έντονη επιρροή στην κυβέρνηση της ΚΔ, για να αναγκασθεί να αναθεωρήσει τη θέση της στο κυπριακό.Να απορρίψει την ΔΔΟ και να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην ορθή βάση του, ως θέματος εισβολής, κατοχής, εποικισμού και εθνοκάθαρσης.

*αντιστράτηγος ε.α

1974 – 22 Ιουλίου: Τουρκική Εισβολή. Γιατί τα Φάντομ δεν έφτασαν ποτέ στην Κύπρο

52 χρόνια μετά τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές στη πατρίδα μας, τέτοιες μαύρες μέρες λέγονται, ξαναλέγονται, γράφονται διάφορα άλλα σωστά και άλλα διαστρεβλωμένα πράγμα που δυσκολεύει πλέον να ξεχωρίσει ένας την αλήθεια. ΄Οσον αφορά τα Φάντομ, ξαναδημοσιεύω το παρόν άρθρο μου που έγραψα το 2014 και το 2018 στην ομογενειακή "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" Λονδίνου. Για το γιατί τα πολύ συζητημένα ελληνικά Φάντομ δεν έφθασαν ποτέ στην Κύπρο (όπως και τα υποβρύχια). Το 2020 το αναδημοσίευσε η ιστοσελίδα www.onisilos.gr και δεύτερη αναδημοσίευση στις 26 Ιουλίου 2026. Οι σύνδεσμοι της "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" στο τέλος.

Ο πρόεδρος και το Πεντάγωνο δεν μιλούν με ειλικρίνεια για όσα έχουν συμβεί έπειτα από περισσότερες από 20 εβδομάδες εχθροπραξιών.

Του Τομ Νίκολς

22 Ιουλίου 2026

Εδώ και σχεδόν πέντε μήνες, ο Ντόναλντ Τραμπ και το υπουργικό του συμβούλιο παραπλανούν τον αμερικανικό λαό σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν. Όταν ο πρόεδρος κάνει δηλώσεις για τον πόλεμο, αυτές είναι γεμάτες ευσεβείς πόθους, υπερβολές και απροκάλυπτα ψεύδη. Μόνο μία φορά αφιέρωσε ολόκληρο διάγγελμα στο θέμα: μια ασυνάρτητη ομιλία σε ώρα υψηλής τηλεθέασης, πριν από σχεδόν τέσσερις μήνες, η οποία είχε ελάχιστο ουσιαστικό περιεχόμενο.

Στο σημείο όπου βρισκόμαστε σήμερα, έπειτα από περισσότερες από 20 εβδομάδες εχθροπραξιών, με τουλάχιστον 18 Αμερικανούς νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, οι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών δεν γνωρίζουν —και δεν μπορούν να γνωρίζουν— πλήρως τι συμβαίνει, ποια πρόοδο σημειώνουν οι αμερικανικές δυνάμεις ή ποιοι είναι οι στόχοι του προέδρου.

Αυτή η αδιαφάνεια φαίνεται να είναι σκόπιμη. Ο πρόεδρος και οι στενοί συνεργάτες του δείχνουν απρόθυμοι να παραδεχθούν ότι ξεκίνησαν —και τώρα χάνουν— έναν πόλεμο εναντίον ενός από τους πιο αποφασισμένους εχθρούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Πιθανότατα θεωρούν ότι η συσκότιση της πραγματικότητας θα προκαλέσει μικρότερη ζημιά από την παραδοχή αυτής της οδυνηρής αλήθειας.

Ορισμένες από τις δηλώσεις τους, ασφαλώς, αποτελούν απλώς λάθη. Άλλες είναι προσπάθειες επικοινωνιακής διαχείρισης. Κάποιες είναι υπερβολές. Πολλές, όμως, είναι ξεκάθαρα ψέματα, τα οποία ο Τραμπ και οι διορισμένοι αξιωματούχοι του διοχετεύουν στη δημόσια συζήτηση, φαινομενικά χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πόσες φορές ο Τραμπ δήλωσε ότι ο πόλεμος τελείωσε ή πλησιάζει στο τέλος του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δήλωσή του στη USA Today, στις 17 Απριλίου, ότι η μάχη για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ «τελείωσε — είναι μια μεγάλη νίκη». Σύμφωνα με μία καταμέτρηση, έχει διακηρύξει τουλάχιστον 30 φορές ότι επίκειται η νίκη.

Εδώ και μήνες επιμένει ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τελειώσει και δεν διαθέτουν πλέον τίποτε. Το ίδιο έκανε και κατά την πρώτη εβδομάδα του πολέμου, όταν δήλωσε:

«Αποδεκατίσαμε ολόκληρη τη μοχθηρή αυτοκρατορία τους».

Μόνο κατά τον πρώτο μήνα του πολέμου έκανε τουλάχιστον έξι παρόμοιες δηλώσεις.

Έχει υποστηρίξει ότι το πυρηνικό υλικό του Ιράν πρέπει να παραδοθεί. Στη συνέχεια δήλωσε ότι το ίδιο υλικό είναι άχρηστο και μπορεί να παραμείνει εκεί όπου βρίσκεται. Τώρα επανήλθε στον ισχυρισμό ότι ο τερματισμός του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος αποτελεί τον σημαντικότερο στόχο του πολέμου.

Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί μοιάζουν με ντόμινο που στήθηκαν για να πέσουν το ένα μετά το άλλο, εξαιτίας του σοβαρότερου λάθους που έκανε ο Τραμπ όταν επέλεξε να προχωρήσει σε πόλεμο: πόνταρε σε μια γρήγορη αλλαγή καθεστώτος σε μια τρομοκρατική δικτατορία και δεν διέθετε κανένα εναλλακτικό σχέδιο για την περίπτωση που αυτό το εξαιρετικά αβέβαιο στοίχημα αποτύγχανε.

Ίσως ο Τραμπ, έπειτα από τις συνομιλίες του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, πίστεψε στα αισιόδοξα σενάρια περί ταχείας κατάρρευσης του καθεστώτος, τα οποία προέβαλαν ο Νετανιάχου και άλλοι. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών του Τραμπ είχε προειδοποιήσει τον πρόεδρο ότι του πουλούσαν «παραμύθια».

Παρ’ όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι κατά την πρώτη νύχτα του πολέμου ο Τραμπ παρέθεσε ένα συνονθύλευμα δικαιολογιών, κατέστησε τουλάχιστον σαφές ότι πρόθεσή του ήταν η ανατροπή του καθεστώτος.

Μέσα σε λίγες ημέρες, όμως, έγινε φανερό ότι η αλλαγή καθεστώτος δεν επρόκειτο να συμβεί. Αδυνατώντας να αντιμετωπίσει την αποτυχία, ο Τραμπ κατέφυγε σε υπεκφυγές.

Ο πόλεμος υποτίθεται ότι θα τελείωνε μέσα σε λίγες εβδομάδες —ίσως σε έναν μήνα ή λίγο περισσότερο. Όταν αυτό το χρονοδιάγραμμα κατέρρευσε, ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του άρχισαν να προβάλλουν διαδοχικά διαφορετικούς λόγους για την παραμονή των ΗΠΑ στον πόλεμο. Η αλλαγή καθεστώτος, όμως, η οποία είχε παρουσιαστεί ως τόσο σημαντικός στόχος κατά τις πρώτες ώρες της σύγκρουσης, δεν συγκαταλεγόταν πλέον σε αυτούς.

Τελικά, ο Τραμπ ισχυρίστηκε, ανειλικρινώς, ότι ποτέ δεν είχε τέτοια πρόθεση. Έχει δηλώσει επίσης ότι οι αμερικανικές ενέργειες προκάλεσαν έτσι κι αλλιώς αλλαγή καθεστώτος, επειδή σκοτώθηκαν κορυφαίοι Ιρανοί ηγέτες.

«Είχαμε αλλαγή καθεστώτος», δήλωσε στα τέλη Μαρτίου.

Αυτό υποδηλώνει είτε ότι δεν γνωρίζει τι σημαίνει «αλλαγή καθεστώτος» είτε ότι γνωρίζει και προσπαθούσε να διασώσει το κύρος του.

Στη συνέχεια, πρόσθεσε ακόμη περισσότερα ψεύδη. Ο πόλεμος εξελισσόταν εξαιρετικά, διαβεβαίωναν ο πρόεδρος και ο αυτοδιορισμένος «υπουργός Πολέμου».

«Πλήρης και ολοκληρωτική νίκη. Εκατό τοις εκατό», δήλωσε ο Τραμπ στις 8 Απριλίου στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP. «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία».

Την ίδια ημέρα, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ χαρακτήρισε την Επιχείρηση Epic Fury:

«Μια ιστορική και συντριπτική νίκη στο πεδίο της μάχης — μια στρατιωτική Νίκη με κεφαλαίο Ν».

Υποστήριξε επίσης ότι το Ιράν είχε καταστεί «ανίκανο να διεξαγάγει πολεμικές επιχειρήσεις για πολλά χρόνια».

Οι συγκεκριμένες δηλώσεις ήταν προφανώς παράλογες. Κατά τις πρώτες ενημερώσεις στο Πεντάγωνο, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Νταν Κέιν —ο οποίος είναι αναγκασμένος να κινείται στον κόσμο των πραγματικών γεγονότων και αριθμών— ήταν πολύ πιο συγκρατημένος στις τοποθετήσεις του. Περιοριζόταν κυρίως στην παράθεση γεγονότων και αριθμητικών στοιχείων σχετικά με τις αμερικανικές επιχειρήσεις.

Μία από τις αγαπημένες λέξεις του προέδρου είναι η λέξη «εξαλείφθηκε». Είναι ένας όρος που έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα για το πυρηνικό πρόγραμμα και τις στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράν.

Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί είναι καταφανώς ψευδείς και, σχεδόν σίγουρα, ήταν εξαρχής εν γνώσει του ψευδείς. Οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν υποβαθμίστηκαν, αλλά δεν εξαλείφθηκαν. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η συγκεκριμένη διατύπωση επέστρεψε για να στοιχειώσει τον Τραμπ.

Τις τελευταίες ημέρες έγινε ευρέως γνωστό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα απόσπασμα με την παρουσιάστρια του Fox Business Μαρία Μπαρτιρόμο. Σε αυτό, η Μπαρτιρόμο διατυπώνει την εύλογη απορία που θα μπορούσε να έχει οποιοσδήποτε έχει ακούσει τον Τραμπ να μιλά για τον πόλεμο:

«Δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν το Ιράν να διαθέτει τις ικανότητες να πολεμά με αυτόν τον τρόπο και να συνεχίζει να επιχειρεί να αντεπιτεθεί».

Πρόσθεσε ότι απορούσε:

«Επειδή οι ΗΠΑ έχουν εξαλείψει τις στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράν και ο πρόεδρος συνεχίζει να το επαναλαμβάνει».

Η παρατήρηση της Μπαρτιρόμο επιδέχεται μόνο τρεις πιθανές απαντήσεις.

Η πρώτη είναι ότι ο πρόεδρος πραγματικά δεν έχει ιδέα για το τι λέει. Αυτό θα ήταν εξαιρετικά ανησυχητικό υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αλλά ιδιαιτέρως σε περίοδο πολέμου.

Η δεύτερη πιθανότητα είναι ότι ο Χέγκσεθ και άλλοι σύμβουλοί του τού αποκρύπτουν την αλήθεια. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε κρίση στις σχέσεις μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας πρωτοφανούς σοβαρότητας.

Η τρίτη πιθανότητα είναι ότι ο Τραμπ ψεύδεται.

Τώρα που η κακώς διαπραγματευμένη κατάπαυση του πυρός κατέρρευσε οριστικά, ο Τραμπ επέστρεψε σε έναν από τους πιο αμήχανους και εξωφρενικούς ισχυρισμούς του: ότι οι Ιρανοί επιθυμούν πραγματικά μια συμφωνία.

Το έχει επαναλάβει πολλές φορές. Τον προηγούμενο μήνα, το CNN υπολόγισε ότι είχε δηλώσει σχεδόν 40 φορές πως βρισκόταν κοντά στην επίτευξη συμφωνίας.

Και, σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ιρανοί δεν επιθυμούν απλώς μια συμφωνία: ικετεύουν γι’ αυτήν. Βρίσκονται σε απελπιστική ανάγκη για μια συμφωνία.

Η Τεχεράνη φαίνεται να απολαμβάνει να διαψεύδει δημοσίως τον Τραμπ ως προς αυτό. Ορισμένες φορές, οι Ιρανοί μοιάζουν να εξαπολύουν επιθέσεις στην περιοχή μόνο και μόνο για να αποδείξουν ότι ο Τραμπ κάνει λάθος. Χθες, το Ιράν ισχυρίστηκε ότι έπληξε στο Μπαχρέιν ένα κέντρο δεδομένων που ανήκει στην Amazon.

Το Πεντάγωνο, ο θεσμός που θα έπρεπε να εξηγεί στο κοινό τις λεπτομέρειες του πολέμου, έχει ως επί το πλείστον σιωπήσει. Ο Χέγκσεθ δημοσιεύει ευχαρίστως αποσπάσματα στα οποία εκτελεί με κωμικά κακή τεχνική έλξεις σε μονόζυγο. Ούτε εκείνος, όμως, ούτε ο Κέιν έχουν πραγματοποιήσει ενημέρωση για τον πόλεμο από τις 5 Μαΐου.

Έπειτα από μήνες πολέμου, οι Αμερικανοί δεν μπορούν να γνωρίζουν με βεβαιότητα ούτε πόσοι ένστολοι άνδρες και γυναίκες έχουν τραυματιστεί ούτε πόσο σοβαροί είναι οι τραυματισμοί τους.

Αυτό το κενό ενημέρωσης στην έδρα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων αποτελεί δραματική απόκλιση από όσα συνέβαιναν σε προηγούμενες συγκρούσεις. Τότε, δημοσιογράφοι συνόδευαν αμερικανικές στρατιωτικές μονάδες, το Πεντάγωνο πραγματοποιούσε τακτικές —και σε πολλές περιπτώσεις καθημερινές— ενημερώσεις για τις επιχειρήσεις και η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας απαντούσε σε πραγματικές ερωτήσεις πραγματικών δημοσιογράφων.

Σήμερα, οι δημοσιογράφοι έχουν εκδιωχθεί από το Πεντάγωνο. Παράλληλα, οι υποτακτικοί του Λευκού Οίκου επιτίθενται στους δημοσιογράφους, τους χαρακτηρίζουν με προσβλητικές εκφράσεις και τους κατηγορούν ότι εξαπολύουν κακόπιστες επιθέσεις εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.

Ο δημοσιογράφος της Washington Post Νταν Λαμόθ, για παράδειγμα, ζήτησε πρόσφατα απαντήσεις από το υπουργείο Άμυνας σχετικά με δημοσίευμα των New York Times. Το δημοσίευμα αποκάλυπτε ότι το Πεντάγωνο καθυστερούσε να ενημερώσει μια διαδικτυακή βάση δεδομένων με τα ονόματα όσων είχαν σκοτωθεί ή τραυματιστεί στον πόλεμο του Ιράν.

Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Σον Πάρνελ έγραψε στην πλατφόρμα Χ ότι οι «κομματικοί κονδυλοφόροι» των Times προσπαθούσαν «απεγνωσμένα να συκοφαντήσουν τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις».

Ένας άλλος εκπρόσωπος, ο Τζόελ Βαλντές, επιτέθηκε στον Λαμόθ μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα Χ, χαρακτηρίζοντάς τον «δυσαρεστημένο κονδυλοφόρο της Washington Post».

Το παράπτωμα του Λαμόθ, όπως φαίνεται, ήταν ότι επιβεβαίωσε πως το δημοσίευμα των Times ήταν πράγματι ακριβές.

Όπως επισημαίνει ο δημοσιογράφος του CNN Μπράιαν Στέλτερ:

«Ο Χέγκσεθ δεν έχει εξηγήσει τη στρατιωτική στρατηγική πίσω από την επανάληψη των αεροπορικών επιδρομών. Το υπουργείο του δεν έχει αποκαλύψει τις συνθήκες που οδήγησαν στους πρόσφατους θανάτους Αμερικανών στρατιωτικών. Όλα αυτά αποτελούν ενδείξεις μιας ευρύτερης προσπάθειας ελέγχου των πληροφοριών, περιορισμού της πρόσβασης και αποφυγής δύσκολων ερωτημάτων σχετικά με τον πόλεμο».

Αυτό δεν αποτελεί απλώς έλλειψη διαφάνειας. Το Πεντάγωνο αφαιρεί από τους δημοσιογράφους τη δυνατότητα να υποβάλλουν ερωτήσεις σε πραγματικούς ανθρώπους και τους παραπέμπει σε μια διαδικτυακή πηγή, η οποία λειτουργεί η ίδια ως εμπόδιο στην έγκαιρη εξασφάλιση έγκυρων και ακριβών πληροφοριών.

Και η παραπλάνηση συνεχίζεται.

Όταν ο Χέγκσεθ και ο Κέιν εμφανίστηκαν χθες ενώπιον της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας, ο γερουσιαστής Τζον Όσοφ παρέθεσε λεπτομερώς τις ίδιες τις δηλώσεις του Χέγκσεθ σχετικά με τη νίκη και τη βεβαιότητα ότι το Ιράν θα παραδινόταν. Στη συνέχεια τον ρώτησε εάν εξακολουθούσε να τις υποστηρίζει.

Στην ουσία, ο Όσοφ ρωτούσε τον Χέγκσεθ εάν έλεγε ψέματα τότε ή εάν λέει ψέματα τώρα.

Ο Χέγκσεθ αντέδρασε αμυντικά, προσπαθώντας να μιλά πάνω από τον Όσοφ. Απάντησε μόνο με τυποποιημένες υπεκφυγές σχετικά με το μεγαλείο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και τη διαβεβαίωση ότι το Ιράν δεν θα αποκτούσε ποτέ πυρηνικό όπλο.

Αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε άλλη απάντηση. Ολοκλήρωσε την απογευματινή κατάθεσή του χάνοντας την ψυχραιμία του, όταν ο γερουσιαστής Γκάρι Πίτερς τον χαρακτήρισε αποτυχημένο.

Ο Τραμπ και ο Χέγκσεθ προσπαθούν να εμφανίζονται ατρόμητοι, προειδοποιώντας το Ιράν ότι θα πληρώσει για τον θάνατο περισσότερων Αμερικανών.

«Κάθε φορά που το Ιράν σκοτώνει έναν Αμερικανό στρατιώτη», έγραψε τη Δευτέρα ο Τραμπ στο Truth Social, «θα πληρώνει για αυτή τη δολοφονία πολλές φορές περισσότερο!».

Σήμερα το πρωί, ο Τραμπ έγραψε ότι για κάθε πλοίο που δέχεται επίθεση στα Στενά:

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βομβαρδίζουν και θα καταστρέφουν ΜΙΑ ΓΕΦΥΡΑ Ή ΕΝΑΝ ΣΤΑΘΜΟ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται δίπλα ή μέσα στην πρωτεύουσα, την Τεχεράνη».

Πέρα από το γεγονός ότι αυτή η απειλή ενδέχεται να αφορά τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται ότι αρχίζουν να εξαντλούν τα πυρομαχικά τους.

Τη Δευτέρα, η Washington Post ανέφερε ότι Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος γνωρίζει τις εσωτερικές συζητήσεις της κυβέρνησης και μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, προειδοποίησε:

«Δεν διαθέτουμε αρκετά πυρομαχικά για να συνεχίσουμε με ασφάλεια τις επιχειρήσεις και δεν νομίζω ότι ο Λευκός Οίκος το γνωρίζει».

Άλλοι, όμως —συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων στο Πεντάγωνο και στις υπηρεσίες πληροφοριών— πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια. Και αν ο Λευκός Οίκος δεν γνώριζε αυτές τις ανησυχίες χθες, τις γνωρίζει πλέον.

Ο Τραμπ, ο Χέγκσεθ και άλλοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης γνωρίζουν επίσης πολλές ακόμη αλήθειες. Θα πρέπει να αρχίσουν να τις μοιράζονται με τον αμερικανικό λαό.

Πηγή: The Atlantic απόδοση anixneuseis.gr

The Structural Unwinding: Empirical Confirmation from the newly launched Global Power Shift Index Dashboard...

Οι Ρώσοι προελαύνουν, οι Ουκρανοί αμύνονται όπου οι οχυρώσεις τους είναι ακόμη ισχυρές…Οι απώλειες των Ουκρανών είναι πολύ μεγάλες στο μέτωπο την ίδια ώρα που στο Κίεβο οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης κυκλοφορούν με τα πιο σπάνια μοντέλα Μερσεντές και τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο!

Η Μόσχα δηλώνει πλέον ανοιχτά ότι δεν υπάρχει «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και ότι οδεύουμε σε ολοκληρωτικό πόλεμο στον οποίο «σπρώχνουν» με τις ακατανόητες συμπεριφορές τους οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Στο τραπέζι πλέον επανέρχονται προτάσεις για χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων.

Για όλα αυτά μιλά στο militaire news ο Αντιστράτηγος ε.α και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ κ.Ιωάννης Μπαλτζώης. Και όπως πάντα δεν μασά τα λόγια του: «Η Ευρώπη της ειρήνης δεν υπάρχει πια. Η ΕΕ βρίσκεται στα χέρια τυχοδιωκτών που λειτουργούν για δικά τους συμφέροντα και μόνο γι’ αυτά», λέει. Μιλά για τα σκάνδαλα που ταλανίζουν την κυβέρνηση Ζελένσκι και αναφέρεται στην ανοχή που δείχνει η Ελλάδα στις απαράδεκτες κινήσεις της Ουκρανίας ,επικεντρώνοντας στο γεγονός της «θαλάσσιας βόμβας» που εντοπίστηκη τυχαία στη Λευκάδα. Γνωρίζοντας την περιοχή ο κ. Μπαλτζώης εκτιμά ότι ο στόχος μπορεί να μην ήταν μόνο κάποιο πλοίο, αλλά το νησί Σκορπιός το οποίο είναι ιδιοκτησία Ρώσου μεγιστάνα. Αναρωτιέται ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για την Ελλάδα αν είχε γίνει ένα τέτοιο χτύπημα ή αν ακόμη χειρότερα τιναζόταν στον αέρα κάποιο τουριστικό σκάφος ή επιβατηγό πλοίο. Μετά απ’ όλα αυτά εύλογα προκαλούνται ερωτήματα για την χαλαρή αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο κ. Μπαλτζώης μιλά και για το δεύτερο μεγάλο μέτωπο της Μέσης Ανατολής ,όπου το Ιράν έχει ακόμη το πάνω χέρι. Πως μπορούν να αντιδράσουν ΗΠΑ και Ισραήλ; Ποια μπορεί να είναι η χερσαία δύναμη που θα χρησιμοποιηθεί στην περίπτωση που αποφασιστούν επιχειρήσεις στο έδαφος του Ιράν;

Πηγή: militaire.gr

Φανούλα Αργυρού

Κίσινγκερ, 13.8.1974: Η επιστολή - φάντασμα Νίξον προς Ετζεβίτ δεν είχε να κάνει με την Κύπρο!

Αλλά με την παραγωγή παπαρούνας στην Τουρκία!

Το νέο στοιχείο που προβλήθηκε αυτές τις μέρες με το νέο βιβλίο «Ένοχος» των Μ. Ιγνατίου και Κ. Βενιζέλου (‘‘Φιλελεύθερος’’, 21.7.2026), για μια επιστολή - φάντασμα του Προέδρου Νίξον υποτίθεται με «σκληρή γλώσσα προς τον Ετζεβίτ να μην προχωρούσε με την εισβολή», που θα παραδιδόταν στον Τούρκο Πρωθυπουργό Μπ. Ετζεβίτ στις 19 Ιουλίου 1974 από δύο Αμερικανούς διπλωμάτες και δεν παραδόθηκε και μπορούσε να σταματούσε την τουρκική εισβολή, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, 13.8.1974, αλλιώς είχαν τα πράγματα (Οι δύο διπλωμάτες ήταν ο William Butts Macomber Jr, πέθανε 19.11.2003, και ο James William Spain, πέθανε 2.1.2008).

«Η επιστολή Νίξον που μπορούσε να σταματήσει την εισβολή: Γιατί δεν παραδόθηκε ποτέ στον Ετζεβίτ; Νέα στοιχεία για τον βρόμικο ρόλο Κίσινγκερ».

Η συγκεκριμένη επιστολή (σ.σ. που δεν βρέθηκε πουθενά μέχρι σήμερα), στην πραγματικότητα σχετιζόταν με την παραγωγή της παπαρούνας στην Τουρκία και, ακριβώς, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ήταν που δεν παραδόθηκε και όχι ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Αυτό εξηγείται με επίσημο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Η εξήγηση λοιπόν βρίσκεται στο επίσημο αμερικανικό έγγραφο πρακτικών αρ.129, ημερομηνίας 13.8.1974, από τον ίδιο τον Χένρι Κίσινγκερ. Ο οποίος είπε στον νέο Πρόεδρο Φορντ: «Θέλω να αναφέρω το θέμα της τουρκικής παπαρούνας (poppy - ηρωίνης). Ο Πρόεδρος Νίξον υπέγραψε μια επιστολή προς τον Ετζεβίτ, την οποία, λόγω της Κύπρου, ακόμα δεν παραδώσαμε. Μπορούμε να ξανακάνουμε την επιστολή για τη δική σας υπογραφή, ή μπορώ να την στείλω εγώ. Νομίζω η όλη υπόθεση της παπαρούνας είναι χαμένη…».

Το έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρ.129 Memorandum of Conversation (πρακτικά συνομιλίας) μεταξύ του Προέδρου Gerald Ford, του Δρος Henry Kissinger, του Υπουργού Εξωτερικών και Βοηθού του Προέδρου για Θέματα Εθνικής Ασφαλείας, και του Major General Brent Scowcroft, χρησιμοποίησα και στο άρθρο μου «Επικήδειος» στον Χένρι Κίσινγκερ από τα βρετανικά αρχεία», στη «Σημερινή», 12.12.2023, στην ομογενειακή «Ελευθερία», 7.12.2023, και στην ελλαδική ιστοσελίδα «Onisilos.gr, 10.12.2023, με φωτοτυπίες εγγράφων που αναρτήθηκαν και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες.

Το είχα χρησιμοποιήσει για να εξηγήσω πόσο λανθασμένος, επιπόλαιος και ανιστόρητος είναι και ο λανθασμένος μονομερής ισχυρισμός ότι ο Κίσινγκερ υποστήριζε οι Τούρκοι να πάρουν το 1/3 της Κύπρου. Δίχως να λαμβάνεται υπόψη πότε το είπε και υπό ποίες συνθήκες. Και όταν πρώτοι το είχαν αποφασίσει οι Βρετανοί, τεκμηριωμένα και αδιαμφισβήτητα από τις 17 Ιουλίου 1974, με τις συνεννοήσεις των με τον Ετζεβίτ στο Λονδίνο και το είπαν εμπιστευτικά στους Αυστραλούς στις 20 Ιουλίου 1974, και όχι ο Κίσινγκερ που το είπε στις 13.8.1974, σε συνομιλία με τον Πρόεδρο Φορντ, συζητώντας πόσο στραβά είχαν δουλέψει οι Βρετανοί στη Γενεύη ΙΙ, όταν τα είχαν πια τελειώσει όλα (οι Βρετανοί) με τον Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Τζέιμς Κάλαχαν στο τιμόνι, όπως ακριβώς ήθελαν για να προχωρούσε η εισβολή…

https://simerini.sigmalive.com/article/2023/12/12/epikedeios-ston-khenri-kisingker-apo-ta-bretanika-arkheia/

Βλέπε και άρθρο «Σημερινή», 19.7.2026, Μέρος Α’ «Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974»

Έντονα ενοχλημένος ο Νίξον με τους Τούρκους

Ο Πρόεδρος Richard Nixon τις μέρες εκείνες ήταν έντονα θυμωμένος με τους Τούρκους, οι οποίοι αρχικά είχαν συμφωνήσει να απαγορεύσουν την καλλιέργεια της παπαρούνας και μετά άλλαξαν ιδέα (Ο R. Nixon παραιτήθηκε στις 8.8.1974, όταν Πρόεδρος ανέλαβε στις 9.8.1974 ο G. Ford).

1 Ιουλίου 1971 – «The New York Times», «Nixon Says Turks Agree To Ban the Opium Poppy» (O Νίξον λέγει οι Τούρκοι συμφώνησαν να απαγορεύσουν την παπαρούνα ηρωίνης). Του John Berbers.

2 Ιουλίου 1974 - 18 μέρες πριν από την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974 - «The New York Times». «U.S. Tries to Avoid Showdown With Turks on Poppies» (Οι ΗΠΑ προσπαθούν να αποφύγουν τον τσακωμό με τους Τούρκους για τις παπαρούνες).

Macomber

Αναλυτικό το τηλεγράφημα 204 από την αμερικανική πρεσβεία στην Τουρκία προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, από τον τότε πρέσβη Macomber και η έντονη συζήτηση/διαφωνία του με τον Ετζεβίτ, διάρκειας μίας ώρας, για την απόφαση της Τουρκίας να ξεκινήσει ξανά την παραγωγή της παπαρούνας. Εν τη παρουσία και του διπλωμάτη Spain.

Πώς βρέθηκε

Τώρα, πώς βγήκε στην επιφάνεια η επιστολή - φάντασμα Νίξον προς Ετζεβίτ. Πολύ εύκολα βρήκαμε στο διαδίκτυο την ανάρτηση (7.6.2021) του κ. Σπύρου Κατσούλα, στρατηγικού ιστορικού, ο οποίος, με υποστήριξη του Fulbright Foundation στην Ελλάδα, έκανε έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης τον χειμώνα μεταξύ 2018 και 2019 με θέμα τη διπλωματική ιστορία. Και ο οποίος αναφέρεται στην επιστολή Νίξον προς Ετζεβίτ, ότι αυτή δεν έφθασε ποτέ στα χέρια του Ετζεβίτ και κανένας δεν άκουσε γι’ αυτή, και γράφει όλα όσα αναφέρονται και στον «Φιλελεύθερο», 21.7.2026, αλλά ασχολείται με αυτήν βασισμένος στο τι αποκάλυψε ο διπλωμάτης Spain, σε βιβλία του. Δεν αποφεύγει να κάνει και μιαν αναφορά ίσως για κάποια πιθανότητα ο διπλωμάτης Spain να σύγχυσε το περιεχόμενο άλλων μηνυμάτων προς Ετζεβίτ με εκείνη την επιστολή…

Ολοκληρώνω - 1) Μέχρι κάποιος να βρει την εν λόγω επιστολή και να πιστοποιηθεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι είναι γνήσια, όσα λέχθηκαν και λέγονται είναι άπιαστα λόγια (hearsay) -άνθρακας ο θησαυρός- κρατούμενο παραμένει η επίσημη αναφορά στο επίσημο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη δήλωση Κίσινγκερ:

«Ο Πρόεδρος Νίξον υπέγραψε μια επιστολή προς τον Ετζεβίτ, την οποία, λόγω της Κύπρου, ακόμα δεν παραδώσαμε» - «President Nixon signed a letter to Ecevit which, because of Cyprus, we have not yet delivered».

2) Τονίζω γι’ ακόμα μια φορά πόσο επικίνδυνο είναι για την ιστορία να χρησιμοποιούνται τα αμερικανικά έγγραφα μονομερώς και δίχως διασταύρωση με τα ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ βρετανικά, καθώς το Κυπριακό δεν υπήρξε ΠΟΤΕ αμερικανικό θέμα, αλλά βρετανικό από το 1878 μέχρι σήμερα! Και ο Κίσινγκερ ακολούθησε τη βρετανική πολιτική.

Η εισβολή συμφωνήθηκε μεταξύ Βρετανών και Ετζεβίτ στις 17 Ιουλίου 1974 στο Λονδίνο, στο 10 Downing Street. Τεκμηριωμένα και αδιαμφισβήτητα.

Το αμερικανικό έγγραφο 129, ημερ. 13.8.1974.

Το αμερικανικό έγγραφο αριθμός 204, ημερ. 2.7.1974.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Σημ.: Το Μέρος Β΄ «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1974» θα δημοσιευτεί την επόμενη Κυριακή.

Αποκάλυψις-σοκ στην εισήγηση του εισαγγελέως

Ο υφυπουργός «κάρφωσε» τον κ. Μητσοτάκη – Είπε ότι οι αρμοδιότητές του διευρύνθηκαν μετά από τηλεφώνημα του επί κεφαλής του Γραφείου Πρωθυπουργού Γ.Μπρατάκου, που του μετέφερε άνωθεν εντολές – Δριμύ κατηγορώ για «αλλοίωση του χώρου», «καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων», «παρεμπόδιση Δικαιοσύνης» και «βλάβη στις οικογένειες των θυμάτων»

Σε μια αποκάλυψη-σοκ προχωρά ο εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Δημήτρης Μητρούλιας στο κείμενο της εισηγήσεως που απευθύνει στο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, το οποίο θα αποφασίσει ή μη την παραπομπή του τέως υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για την θλιβερή υπόθεση του μπαζώματος των Τεμπών. Η οποία, όπως περιγράφεται στις 132 σελίδες της εισηγήσεως που ο κύριος Μητρούλιας υπογράφει ως ο «εισαγγελέας του άρθρου 86 παρ. 4 του Συντάγματος», πιο πολύ με «τσιμέντωμα» προσιδιάζει παρά με μπάζωμα. Η τριμμένη πίσσα και το χαλίκι με τα οποία επιστρώθηκε ο τόπος του δυστυχήματος απέκρυψε 150 μέλη ανθρωπίνων οστών («σπασμένα και καμένα κομμάτια» οστών), τα οποία ανασύρθηκαν επτά μήνες μετά την τραγωδία, τον Νοέμβριο του 2023!

Σε χρόνο που ήταν αδύνατη η ταυτοποίησή τους με DNA. Σύμφωνα με το κείμενο της εισηγήσεως λοιπόν, αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας, τόσο που γίνεται δεσμευτικό για τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου, ότι υπήρξε απ’ ευθείας εμπλοκή του Γραφείου Πρωθυπουργού και του ιδίου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ανάθεση του συντονισμού των εργασιών του μπαζώματος στον κύριο Τριαντόπουλο. Στην εισήγηση αναφέρεται ότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης του ανέθεσε με απόφασή του, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ, «τον συντονισμό δράσεων συναρμοδίων υπουργείων και φορέων σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος από φυσικές καταστροφές».

Ωστόσο, όπως αναφέρει ο κύριος Μητρούλιας, επικαλούμενος και την ομολογία -κάρφωμα Τριαντόπουλου στην ανωμοτί κατάθεσή του, «την 2-3-2023 τον κάλεσε τηλεφωνικά ο επί κεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου, υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Ιωάννης Μπρατάκος, και με εντολή του Πρωθυπουργού, ένεκα της ως άνω κυβερνητικής του αρμοδιότητας και της μέχρι τότε εμπειρίας του, του ανατέθηκαν επιπροσθέτως και τα καθήκοντα της παρακολούθησης και του συντονισμού των δράσεων των συναρμόδιων φορέων στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος».

Από το σημείο αυτό ξεκινά το σκάνδαλο: Ο Πρωθυπουργός απέφυγε να επικυρώσει με την υπογραφή του σε νέο ΦΕΚ την διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του κυρίου Τριαντόπουλου. Η απόφαση για το μπάζωμα επίσης ελήφθη σε άτυπη, χωρίς πρακτικά, συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου, παρουσία του κυρίου Τριαντόπουλου και του γενικού γραμματέως του Υπουργείου Μεταφορών. Τιμολόγιο με αιτιολογία τις εργασίες για το μπάζωμα δεν εκδόθηκε ποτέ από την Περιφέρεια ούτε ενταλματοποιήθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο που πλήρωσε τις μπουλντόζες. Αν δεν υπήρχαν οι καταθέσεις, νομικά θα ήταν το τέλειο έγκλημα. Δεν υπάρχει τίποτε στο χαρτί. Διακυβέρνηση και συγκάλυψη στο «μιλητό».

Υπάρχει όμως και συνέχεια! Μετά το τηλεφώνημα Μπρατάκου εκ μέρους Μητσοτάκη, «στο πλαίσιο αυτό συνεστήθη στον Χρήστο Τριαντόπουλο να μεταβεί στην Λάρισα ώστε να εκτελέσει τα ως άνω ανατεθειμένα καθήκοντα». Το ότι εκτελούσε οδηγίες του Πρωθυπουργού δεν το έκρυψε από την αρχή, αφ’ ότου μετέβη στον τόπο του δυστυχήματος, χωρίς να υπολογίζει τι τον περιμένει, ο κύριος Τριαντόπουλος. «Εγώ έτυχε με εντολή του Πρωθυπουργού να διαχειριστώ…» (συνεντεύξεις στα ραδιόφωνα του Βόλου ΒΕΡΑ και στην τηλεόραση TRT). Η πρώτη πράξη του μπαζώματος έγινε με απόφαση του διοικητή της Πυροσβεστικής κ. Φαλάρα, ο οποίος, κατά τον εισαγγελέα, «χωρίς να ζητήσει την άδεια των αρμοδίων έδωσε εντολή σε χειριστές μηχανημάτων να απομακρύνουν από τα συντρίμμια 300 κυβικά χώματος αδρανών υλικών». Ο κύριος Μητρούλιας στην εισήγησή του κάνει λόγο για «άτυπη συνάντηση» που έγινε στις 3-3-2023, την επομένη της αναθέσεως καθηκόντων συντονισμού στον κύριο Τριαντόπουλο.

Ήταν παρών ο ίδιος, προεδρεύοντας ατύπως, και συμμετείχαν ο περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός, ο γενικός γραμματέεύς Μεταφορών Ιωάννης Ξιφαράς και ανώτεροι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. και της Πυροσβεστικής. Αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. κατέθεσε στον εισαγγελέα πως «αντιλήφθηκα ότι ο κύριος Τριαντόπουλος και ο κύριος Αγοραστός συζητούσαν για την απομάκρυνση των συντριμμιών από τον χώρο του δυστυχήματος» και «τους γνώρισα ότι δεν μπορούν να πειράξουν τίποτε από τον χώρο του δυστυχήματος γιατί διενεργείται πραγματογνωμοσύνη». Και τούτο διότι «ο τόπος του δυστυχήματος από την αρχή δεν αντιμετωπίστηκε ως να περιείχε πολύτιμα αποδεικτικά στοιχεία, δεν δόθηκε η δυνατότητα της συλλογής δειγμάτων από τα αρμόδια όργανα, δεν έγινε λεπτομερής καταγραφή των συντριμμιών πριν ανυψωθούν από τα βαριά μηχανήματα, αφαιρεθεί το χαλίκι και καθαριστεί η περιοχή. Επίσης δεν δόθηκε η δυνατότητα να διενεργηθούν άμεσα έρευνες από εξειδικευμένους επιστήμονες που ορίζονταν από τον ανακριτή και τις οικογένειες των θυμάτων σχετικά με τις συνθήκες και όλες τις φάσεις της σύγκρουσης και για τον λόγο αυτό προέκυψε μετέπειτα αναγκαιότητα συμπλήρωσης του αποδεικτικού υλικού».

Εξ ίσου σημαντική είναι η παρατήρηση του εισαγγελέως ότι «δεν είχαν εκδοθεί αντίστοιχα τιμολόγια για την επίμαχη μεταφορά αφού υπεγράφηκαν δύο συμβάσεις όπου στην μεν πρώτη καταγράφονται οι μέρες και οι ώρες που εργάστηκαν, στην δε δεύτερη περιγράφεται η ανακατασκευή του δρόμου από τον Ευαγγελισμό έως τα Τέμπη». Στο διά ταύτα του, ο κύριος Μητρούλιας τονίζει ότι η απομάκρυνση 300 κυβικών χώματος και η επίστρωση με τριμμένη πίσσα «ήταν ενέργεια αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στην λειτουργία της Δικαιοσύνης και να περιποιήσει παράνομο όφελος στους υπαιτίους του δυστυχήματος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με τέτοιο τρόπο, δηλαδή με την απομάκρυνση αυθαίρετα από το σημείο των συντριμμιών και των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμα για την ταυτοποίηση θυμάτων, (σε σημείο) που επήλθαν πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος».

Μεταξύ των συνεπειών που αναφέρει ο εισαγγελεύς είναι και «η αδυναμία χημικής εξέτασης στο ανωτέρω σημείο». Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, πρόκειται για ενέργειες «ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και την συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές Αρχές καθώς και την ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος ώστε να καθίσταται δυσχερής, αν όχι αδύνατη, η πλήρης συγκέντρωση όλων των ευρημάτων προκειμένου να εντοπιστούν ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ του δυστυχήματος και συνακόλουθα οι πράξεις και οι παραλείψεις των υπαιτίων που αιτιακά οδήγησαν σε αυτό, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων καθώς ΑΠΟΣΤΕΡΗΘΗΚΑΝ κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».

Είναι φοβερό ότι στην αιτιολογία του για την τεκμηρίωση της συνδρομής της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα εις βάρος του κυρίου Τριαντόπουλου ο κύριος Μητρούλιας αναφέρει ρητώς και «τα πρόσθετα καθήκοντα συντονισμού που του ανατέθηκαν από τον Πρωθυπουργό μέσω του επί κεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου Ιωάννη Μπρατάκου». Με βάση την αρχή της νομιμότητας βεβαίως, η οποία όμως, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στην εισήγηση, διεσύρθη στην πράξη. Η εισήγηση αυτή είναι τόσο καλά δεμένη ώστε είναι λίαν δύσκολο να καταπέσει στο Δικαστικό Συμβούλιο. Και σε περίπτωση που αποφασιστεί η παραπομπή Τριαντόπουλου, είναι βέβαιον ότι θα τεθεί τουλάχιστον ζήτημα μαρτυρικής καταθέσεως του Πρωθυπουργού στην δίκη ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου…

Πηγή: estianews.gr

Κάλεσμα προς την πολιτική ηγεσία να δώσει στη δημοσιότητα τις συγκλίσεις και τις υποχωρήσεις των συνομιλιών – Ζητούν οποιαδήποτε συμφωνία για το Κυπριακό να τεθεί ενώπιον του λαού

Με κοινή τους παρέμβαση, 47 πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας εκφράζουν έντονη ανησυχία για όσα έχουν δει το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας γύρω από ενδεχόμενο σχέδιο λύσης του Κυπριακού. Καλούν την πολιτική ηγεσία να ενημερώσει πλήρως τους πολίτες για τις μέχρι σήμερα συγκλίσεις των συνομιλιών και υπογραμμίζουν ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να τεθεί ενώπιον του λαού για έγκριση.

«Πολίτες για την Κύπρο»

Εμείς οι πιο κάτω πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας θεωρούμε υποχρέωση μας να κοινολογήσουμε τα πιο κάτω:

Το τελευταίο διάστημα τόσο ξένα όσο και εγχώρια μέσα έχουν δημοσιοποιήσει πληροφορίες περί υποβολής σχεδίου λύσης.

Τα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για συνταγματικές ρυθμίσεις σύμφωνα με τις οποίες θα υπάρχει ένα υποτυπώδες κεντρικό κράτος στο οποίο θα εναποτεθούν πολύ λίγες αρμοδιότητες. Αυτές θα είναι βεβαίως κρίσιμες αρμοδιότητες όπως η άμυνα, η ασφάλεια, οι εξωτερικές υποθέσεις, οι σχέσεις της Κύπρου με την ΕΕ. Σε αυτά τα θεωρούμενα κεντρικά θέματα οι αποφάσεις θα λαμβάνονται μόνο εφόσον υφίσταται τουρκική συναίνεση. Είτε στην εκτελεστική είτε στην νομοθετική εξουσία. Επίσης αναφέρεται εκ περιτροπής προεδρία στο ύψιστο αξίωμα του κεντρικού κράτους.

Προβλέπεται, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, μεταβατική περίοδος δύο ετών, εντός της οποίας οι Τούρκοι θα πάρουν τις απευθείας πτήσεις, απευθείας εξωτερικές σχέσεις, απευθείας εμπόριο. Παράλληλα αναφέρεται επιστροφή εδαφών σε Αμμόχωστο, Μόρφου και Μεσαορία.

Η παρουσία του τουρκικού στρατού και οι εγγυήσεις μεταβαπτίζονται σε ΝΑΤΟϊκή στρατιωτική παρουσία και Νατοϊκές εγγυήσεις.

Επίσης αναφέρεται ότι στο προτεινόμενο σχέδιο θα επιστρατευθεί η ασάφεια ώστε η κάθε πλευρά να παρουσιάζει την προτεινόμενη λύση όπως τη βολεύει.

Τέλος το όλο σχήμα θα αποτελέσει αντικείμενο ενδιάμεσης στρατηγικής συμφωνίας. Δηλαδή δεν θα κληθεί ο κυπριακός λαός να πάρει ο ίδιος την απόφαση για το μέλλον του.

«Εφιαλτικό σενάριο για τον τόπο»

Φρονούμε ότι τα πιο πάνω αποτελούν ένα εφιαλτικό σενάριο για τον τόπο και τους Κύπριους.

Δεν αγωνίστηκε τόσα χρόνια ο κυπριακός λαός για του επιβληθεί μια λύση χωρίς καν να ζητηθεί η δική του έγκριση.

Δεν αγωνίστηκε για να του επιβληθεί μια λύση διχοτόμησης η οποία χαμαιλεοντικά θα αλλάζει χρώμα ανάλογα με το περιβάλλον που θα βρίσκεται.

Δεν αγωνίστηκε τόσα χρόνια ο κυπριακός λαός για να δει να διαγράφονται χωρίς ντροπή περιουσίες, ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα. Τέτοια λύση δεν είναι συμβατή με το κοινοτικό κεκτημένο και θα καταλήξει στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής, της παραμονής του τουρκικού στρατού και των εποίκων.

Δεν αγωνίστηκε τόσα χρόνια ο κυπριακός λαός για να βρεθεί υπό την δήθεν προστασία του ΝΑΤΟ (ή οποιουδήποτε άλλου διεθνούς συνασπισμού) και υπό την ουσιαστική κηδεμονία της Τουρκίας.

Τα δημοσιευθέντα έστω και αν έχουν διαψευστεί δεν είναι διόλου τυχαία ούτε απίθανα. Απορρέουν από τις ασύγγνωστες υποχωρήσεις και τη σιωπηρή αποδοχή διαδοχικών κυβερνήσεων μέχρι και τη σημερινή.

«Να δοθούν στη δημοσιότητα οι συγκλίσεις»

Απαιτούμε από τα πολιτικά κόμματα να αντιδράσουν.

Απαιτούμε από την πολιτική ηγεσία να δώσει στη δημοσιότητα όλα τα έγγραφα συγκλίσεων και υποχωρήσεων που έγιναν μέχρι σήμερα.

Καλούμε τους πολίτες να αφυπνιστούν και να απαιτήσουν από την πολιτική ηγεσία να τους ενημερώσει για τις συμφωνημένες συγκλίσεις των συνομιλιών, να μην αποδεχθεί ενδιάμεση στρατηγική συμφωνία και να σεβαστεί τη λαϊκή ετυμηγορία του 2004. Σε κάθε περίπτωση οποιαδήποτε συμφωνία χρειάζεται να τεθεί ενώπιον του λαού για έγκριση.

Εμείς, υπό την απλή ιδιότητα του πολίτη, καλούμε όσους συμμερίζονται τη βαθιά μας ανησυχία για τα τεκταινόμενα να συστρατευθούν για την αποτροπή τους. Να μην προχωρήσει η νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων με την υπογραφή μας! Να μη διαλυθεί το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος μας, η Κυπριακή Δημοκρατία!

Οι 47 που υπογράφουν

1) Αγγελίδης Σίμος

2) Αντωνίου Κούλλα

3) Ασσιώτης Πέτρος

4) Γεωργαλλίδης Θεόδωρος

5) Γεωργιάδης Μιχάλης

6) Διομήδους Αυγή

7) Ευσταθίου Κωστής

8) Ιακωβίδης Σάββας

9) Κάλαττας Κυριάκος

10) Καραχάν Οζ

11) Κατσαούνη Νίκη

12) Κληρίδης Χρίστος

13) Κλόκκαρης Φοίβος

14) Κολοκασίδης Γιώργος

15) Κουρατζής Στέφανος

16) Κουτσού Νίκος

17) Κυπριανού Ανδρέας

18) Λυμπουρή Έλενα

19) Μάντολες Ειρήνη

20) Μάντολες Χαρίτα

21) Μιχαηλίδης Αλέκος

22) Μιχαηλίδης Αλέξανδρος

23) Μιχαηλίδης Ρούλλης

24) Μιχαλιάς Νίκος

25) Νικολαΐδης Κλεάνθης

26) Παλάς Νέαρχος

27) Περδίκης Γιώργος

28) Σιεκέρσαββας Ιωάννης

29) Σουκιούρογλου Δάνος

30) Σουκιούρογλου Τατιάνα

31) Σωφρονίου Μάριος

32) Σορόκου Καίτη

33) Σπανού Χάρης

34) Σταυρινού Τόνια

35) Στυλιανού Λώρα

36) Στυλιανού Στέλιος

37) Ταλιώτης Παναγιώτης

38) Τάττης Γιώργος

39) Τουμάζος Ντίνος

40) Τουφεξή Κατερίνα

41) Τσιμίλλης Κυριάκος

42) Φωκά Ελένη

43) Χαραλαμπίδης Κώστας

44) Χρυσάνθου Σαββάκης

45) Χρυσοστόμου Νίκος

46) Χρυσοστόμου Φίλιππος

47) Χρυσοστόμου Χρύσος

Πηγή: simerini.sigmalive.com

27/03/2026

The US special envoy to Syria, Thomas Barrack, said the Middle East is going through what he described as an “exceptional historic moment” in which Syria has the spiritual, geographic, and geopolitical capacity to become part of the solution to the dilemma surrounding the Strait of Hormuz and the Red Sea.

Barrack made the remarks during a dialogue conference attended by Enab Baladi and hosted by the Atlantic Council and the Syrian American Business Council in Washington, DC, on Thursday, March 26.

The conference brought together US energy, Oil, and technology companies, Syrian Petroleum Company CEO Youssef Qublawi, Syria’s Permanent Representative to the United Nations Ibrahim Olabi, and US Deputy Assistant Secretary of State Jacob A. McGee.

The possible closure of the Strait of Hormuz, amid continued US and Israeli attacks on Iran and Tehran’s response, has raised fears over oil and gas exports from the region and the impact any disruption could have on global markets.

Envoy Thomas Barrack said the opportunities lie not only in oil and gas production, but also in pipelines. However, when looking at pipelines, he said they historically have not operated efficiently, having been used at only around 30% of their capacity in the region because of continuous wars, security disruptions, weak infrastructure, and a lack of capital investment.

Still, the US envoy said this “exceptional” opportunity is now emerging because of the major challenges, especially under current conditions, with both the Strait of Hormuz and the Red Sea posing a serious dilemma. Therefore, he said, an alternative route that offers a different solution is needed.

Barrack added, according to Enab Baladi’s translation of his remarks, that local and international pipelines intersect in Syria. He noted that there had once been a proposal known as the “Four Seas Project,” put forward during the rule of the now-ousted Assad regime.

The project was based on making Syria a link between the Arabian Gulf, the Caspian Sea, the Mediterranean Sea, and the Black Sea, meaning that Turkey and Syria could become a hub for redistributing energy.

The “Four Seas” connection project was a proposal put forward by former Turkish President Abdullah Gül in 2009 during a visit to Syria and a meeting with former regime president Bashar al-Assad. At the time, Gül announced that he wanted unlimited cooperation between Ankara and Damascus, calling on Assad to “connect the four seas surrounding the countries of Syria, Turkey, Iran, and Iraq to become a global trade hub.”

“We know that Syria’s fate is tied to everything happening around it,” Barrack said. “If you look at why you are here today,” referring to conference participants, “it is energy. What has happened geopolitically is that the energy sector has shifted from focusing on distribution to focusing on security.”

He added, “Why security, especially in this region? Because the waterways that were once central to energy distribution now require safety, protection, and thinking about other alternatives.”

“When you look at Syria’s land borders and the geographic position they offer, from south to north and from east to west, that is extremely striking,” the US envoy said.

Drawing on his previous experience running a private investment company, Barrack said he approached the matter from an investment perspective: what would it take to invest hundreds of millions of dollars in Syria, what are the risks and the benefits, how can those risks be hedged, and where can investment take place?

In that context, the envoy presented what he called the “Syrian sponsorship program,” something rarely discussed in investment presentations, and also addressed threat assessments, whether internal or external.

Barrack divides the challenges and risks into:Internal challenges, as the system is still taking shape and needs a clear legal framework, oil-sharing mechanisms, standards, and indicators.

External challenges, such as hostile sides, remain. “What about Iran? What about Russia? What about neighboring countries such as Iraq and Turkey? Each has its own challenges.”

The US envoy stressed that the opportunity exists today and that the team in Syria is the best on the ground.

“We have passed the most difficult stage, which was geopolitical understandings. Most sanctions have been lifted, and the Central Bank of Syria is back in the picture,” he said.

Barrack added that the American operation “Epic Fury” against Iran may yet find its way to a resolution. “But we are no longer facing the same challenges that exist elsewhere, such as Hezbollah in Lebanon, militias in Iraq, Hamas in other areas, or the Houthis in Yemen.”

He believes this is creating a state of alignment and restructuring, allowing participants in the dialogue conference to be part of the next phase, one that requires initiative, a focus on energy, and academic expertise.

The strategic waterway remains open to global energy traffic in a form closer to “selective passage” than full closure, with Tehran requiring prior coordination for some ships and allowing the passage of states not involved in the conflict, while threatening to mine the waterways if the war expands.

This comes after a US-Israeli military campaign targeting military and civilian sites in Iran and striking its leadership. Tehran responded with attacks targeting countries in the Middle East, US interests, ships, and infrastructure.

At the same time, diplomatic efforts continue, with Washington delaying additional strikes and opening a short negotiating window with Tehran, amid broad international warnings over threats to freedom of navigation and global energy supplies, after repeated attacks on ships and a decline in shipping through the waterway, which carries 20% of global oil production.

[iEpikaira: Το Four Seas project θα μας απασχολήσει πολύ! Περισσότερα ΕΔΩ!]

Source: https://english.enabbaladi.net/archives/2026/03/from-syria-thomas-barrack-revives-four-seas-project-as-alternative-to-hormuz/

How the Sequence of Gaza, Lebanon, and Iran Converges on a Map Drawn in 2006

Ολες οι κινήσεις με τις οποίες η Αγκυρα τα τελευταία δύο χρόνια έχει ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον επιθετικό προσανατολισμό εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας

Λάζαρος Καμπουρίδης*

Η Τουρκία προχωρεί σε ακόμα μία προκλητική ενέργεια αναβαθμίζοντας το 5ο Σύνταγμα Καταδρομών της Ιμβρου σε Ταξιαρχία Καταδρομών. Η νέα Ταξιαρχία Καταδρομών θα υπάγεται στο 2ο Σώμα Στρατού (Καλλίπολη) της 1ης Στρατιάς (Κωνσταντινούπολη). Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία στο πλαίσιο της ίδρυσης νέων Ταξιαρχιών Καταδρομών αναβαθμίζει την απειλή εναντίον της Ελλάδας στο βόρειο Αιγαίο με προσανατολισμό και προς την ελληνική Θράκη.

Η νέα Ταξιαρχία έχει καταχωριστεί και στο Κεντρικό Σύστημα Εγγραφής Κρατικών Οργανισμών – Εθνικό Μητρώο (DETSIS) και πλέον οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (ΤΕΔ) διαθέτουν 26 Ταξιαρχίες Καταδρομών. Οι σχετικές προετοιμασίες για αυτή την επιχειρησιακή αναβάθμιση από Σύνταγμα σε Ταξιαρχία Καταδρομών στην Ιμβρο φαίνεται ότι είχαν αρχίσει με την επίσκεψη του πρώην υπουργού Εθνικής Αμυνας της Τουρκίας Χ. Ακάρ στο νησί τον Δεκέμβριο του 2022. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί παράλληλα και με το γεγονός της ίδρυσης τάγματος Πεζοναυτών στην Ιμβρο, το οποίο υπάγεται στην 3η Ταξιαρχία Πεζοναυτών (2025) με έδρα το Τσανάκαλε.

Η Τουρκία τα τελευταία δύο χρόνια έχει ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον επιθετικό προσανατολισμό εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις παρακάτω κινήσεις:

• Ιδρυση ενός Αμφίβιου Σώματος Στρατού στο Τσανάκαλε (βόρειο Αιγαίο).

• Ιδρυση της 3ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στο Τσανάκαλε με ένα τάγμα Πεζοναυτών στην Ιμβρο (βόρειο Αιγαίο).

• Κατασκευή υποδομών για τη φιλοξενία μιας επιπλέον Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στο Ακσάζ (νότιο Αιγαίο).

• Ιδρυση της 2ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στην Αλεξανδρέττα έναντι της Κύπρου (ανατολική Μεσόγειος).

• Αναβάθμιση σε Κύρια Αεροπορική Βάση Αεριωθουμένων (16η) της βάσης στο Ντάλαμαν έναντι της Ρόδου (νότιο Αιγαίο).

• Αναβάθμιση σε Κύρια Αεροπορική Βάση Αεριωθουμένων (10η) της βάσης στο Ιντσιρλίκ/Αδανα έναντι της Κύπρου (ανατολική Μεσόγειος).

• Ιδρυση της 17ης Βάσης Πυραύλων στο Αφιόν Καραχισάρ, με προσανατολισμό το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

• Ιδρυση της 18ης Κύριας Αεροπορικής Βάσης Αεριωθουμένων στη Γιάλοβα, με περιοχή ευθύνης τη Θάλασσα Μαρμαρά – Στενά και το βόρειο Αιγαίο.

• Ιδρυση της 12ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Οσμάνιγιε έναντι της Κύπρου.

• Αναβάθμιση σε Ταξιαρχία Μηχανικού το Σύνταγμα Μηχανικού της 2ης Στρατιάς, η οποία αποτελεί δύναμη ενίσχυσης του 11ου Σώματος Στρατού στην Κύπρο.

• Αναβάθμιση του αποβατικού προγράμματός της, το οποίο προβλέπει την κατασκευή νέων αποβατικών σκαφών εντάσσοντας και τα νέα αμφίβια οχήματα εφόδου.

• Κατασκευή υποδομών-βάσεων για μη επανδρωμένα σκάφη θαλάσσης (ΜΕΣΘ) στις περιοχές Ακσάζ, Φώκαιας, Τσανάκαλε, Γκιολτσούκ, Μερσίνας και Ερεγλι/Μαύρης Θάλασσας, με την έδρα της κεντρικής διοίκησης αυτών στην περιοχή Δίδυμα του Αϊδινίου, έναντι της Λέρου.

Το θέμα της αναβάθμισης της τουρκικής απειλής και στο βόρειο Αιγαίο με την ίδρυση Αποβατικού Σώματος Στρατού και Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στο Τσανάκαλε, Ταξιαρχίας Καταδρομών και ενός τάγματος Πεζοναυτών στην Ιμβρο έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς φαίνεται ότι η Τουρκία δίνει ιδιαίτερη σημασία στον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελίων και του βόρειου Αιγαίου, όχι μόνο επειδή αξιώνει αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών της περιοχής αλλά και επειδή στην περιοχή βρίσκεται ένα από τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας, σύμφωνα με τον σχετικό τουρκικό χάρτη, ο οποίος ανακοινώθηκε το περασμένο έτος.

Υπενθυμίζεται ότι στο τουρκικό Σχέδιο ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ, το οποίο είχε αποκαλυφθεί το 2010 και σύμφωνα με το οποίο οι στρατηγοί σχεδίαζαν ανατροπή της κυβέρνησης του Ρ. Τ. Ερντογάν μέσα από μία επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδας, είχε αποκαλυφθεί ότι η αποστολή του 5ου Συντάγματος Καταδρομών της Ιμβρου είχε αποστολή τη διείσδυση και κατάληψη της περιοχής του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης.

Το θέμα κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς η αναβάθμιση της τουρκικής επιθετικότητας μέσω της ίδρυσης νέων στρατιωτικών σχηματισμών και διοικήσεων με προσανατολισμό το Αιγαίοι και την Κύπρο πραγματοποιείται σε μία περίοδο όπου η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει ένα ιδιότυπο status quo με αξιώσεις αφαίρεσης του δικαιώματος της Ελλάδας να προχωρήσει στον εξοπλισμό των νησιών του Αιγαίου με νέα σύγχρονα οπλικά συστήματα ισραηλινής κατασκευής.

Η Ελλάδα θα πρέπει να αναδείξει την τουρκική επιθετικότητα στην Ε.Ε. και στον ΟΗΕ υπό το πρίσμα της ίδρυσης νέων στρατιωτικών σχηματισμών – βάσεων – διοικήσεων οι οποίες έχουν επιθετικό προσανατολισμό έναντι της χώρας μας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία ειδικά την περίοδο αυτή, καθώς τον προσεχή Οκτώβριο πρόκειται να εισαχθεί προς ψήφιση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση ο αποκαλούμενος νόμος «Γαλάζια Πατρίδα», σε εφαρμογή του οποίου η Τουρκία επιδιώκει να καταστεί το απόλυτο «αφεντικό» στο Αιγαίο. Επιπρόσθετα, η αναγκαιότητα ανάδειξης του θέματος από πλευράς Αθήνας και Λευκωσίας ειδικά στην Ε.Ε. λειτουργεί ανασχετικά για την ένταξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα και μάλιστα σε μία περίοδο που η Αγκυρα έχει ανάγκη τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την αμυντική της βιομηχανία.

Δεν είναι δυνατόν η Τουρκία να αξιώνει την ένταξή της στους μηχανισμούς της ευρωπαϊκής άμυνας και ασφάλειας και απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αμυντική της βιομηχανία όταν κατέχει το 40% της Κύπρου, διατηρεί το casus belli εναντίον της Ελλάδας και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε εφαρμογή του Δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα».

Η αφωνία μας εξυπηρετεί την Τουρκία…

* Αντιστράτηγος ε.α., Διδάκτορας Παντείου dimokratia.gr