Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2021

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΚΕΡΥΝΕΙΑ: «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού»! Ανοιχτή επιστολή στον πρόεδρο της Κύπρου

Κον Νίκο Αναστασιάδη 21.10.2021

Κύριε Πρόεδρε,

«ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ»

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μας κληρονόμησαν το πιο πάνω γνωμικό, προειδοποιώντας μας ότι, το να κάνει κάποιος δύο φορές το ίδιο λάθος δείχνει έλλειψη σύνεσης.

Λυπούμαστε κύριε Πρόεδρε να παρατηρήσουμε ότι εσείς, όχι «δις», αλλά κατ’ επανάληψη ενεργείτε στη βάση λανθασμένης πολιτικής στο Κυπριακό, την οποία υπαγορεύει η Βρετανική Διπλωματία, με σοβαρές τις συνέπειες για το Κράτος και το Λαό μας. Εντοπίζουμε αυτό το γεγονός να επαναλαμβάνεται με την αντιμετώπιση των νέων παράνομων ενεργειών της Τουρκίας στην Αμμόχωστο και την Κυπριακή ΑΟΖ. Αντί της αντίδρασης που επιβάλλει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ, επαναλαμβάνετε ανεδαφικές Διπλωματικές ενέργειες προς διάφορες χώρες, αντιπροσωπείες, κ.λ.π.κ.λ.π. Αποφεύγετε συνειδητά την κατάθεση επίσημης προσφυγής στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με ρητή απαίτηση την εφαρμογή των Ψηφισμάτων του, για το Βαρώσι, τα οποία τυγχάνει να είναι ευθυγραμμισμένα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Αυτή η αναγκαία προσφυγή για το Βαρώσι έπρεπε να είχε κατατεθεί 10 φορές μέχρι τώρα, χωρίς να φοβάστε το βέτο. Ακόμη και με Βέτο, θα προβαλλόταν σημαντική πίεση πάνω στις χώρες που θα προβάλουν Βέτο, να λειτουργήσουν αργά ή γρήγορα σύμφωνα με το Δίκαιο. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είναι που οι διάφοροι συμβουλάτορές σας, σας παρασύρουν να μην προσφεύγετε στο Διεθνή Οργανισμό.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΙΣ ΚΛΙΜΑΚΟΥΜΕΝΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ, Η ΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΡΩΣΙ ΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ.

Άμεση προσφυγή όπως επιβάλλει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ, θα αποδώσει αντίκρισμα και στην πρόσφατα ακολουθούμενη τακτική σας να «μαστιγώνετε», την Τουρκία για όσα διέπραξε στην Κύπρο από το 1974 μέχρι σήμερα και διαπράττει στην Κυπριακή ΑΟΖ. Π.χ. Ομιλία σας στη φετινή Γενική Συνέλευση και προχθές μετά την τριμερή στην Αθήνα. Ρητορεία σε ομιλίες δεν μετρά. Μετρούν όμως συγκεκριμένες και σταθμισμένες πολιτικές πράξεις και ενέργειες.

Η Τουρκία προχωρεί σταθερά στην υλοποίηση των στρατηγικών σχεδιασμών της σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Λαού μας χωρίς να αντιμετωπίζει καθόλου αντίσταση. Αντίθετα με την πολιτική διαχείριση που κάνετε στο Κυπριακό της απλώνετε κόκκινο χαλί να συνεχίζει απερίσπαστη μέχρι να ολοκληρώσει τους σχεδιασμούς της.

Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούμε στρατιωτικά να αποκαταστήσουμε τα Δίκαιά μας που παραβιάσθηκαν και παραβιάζονται από την Τουρκία. ΕΧΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΘΕΝΤΩΝ Δικαιωμάτων μας, με έντονη, μάλιστα, Διπλωματική δραστηριότητα, στη βάση αρχών και των προνοιών της Διεθνούς Νομιμότητας. Θυμίζουμε ότι στο προοίμιο του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ αναφέρεται ότι το Διεθνές Δίκαιο και η ύπαρξη του ίδιου του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών στοχεύουν στην προστασία των αδυνάτων Κρατών από την αυθαιρεσία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Αντιλαμβανόμαστε επίσης ότι για να ενεργήσετε όπως το εισηγούμαστε, κάτι που το επιβάλλει το Διεθνές Δίκαιο, πρέπει να απαλλαγείτε από τα δεσμά της Βρετανικής Διπλωματίας που σας κρατούν καθηλωμένους στον απαράδεκτο συμβιβασμό για νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων με λύση ΔΔΟ. Αυτά τα δεσμά, σας επέβαλαν να πετάξετε το Διεθνές Δίκαιο και όλα τα επιχειρήματα που πηγάζουν από αυτό, στον κάλαθο των αχρήστων και να μετατραπείτε σε συνηγόρους της Τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό. Δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε διαφορετικά, την ακολουθούμενη πολιτική διαχείριση που γίνεται στο Κυπριακό.

Επανατοποθέτηση λοιπόν, του Κυπριακού, τώρα χωρίς άλλη καθυστέρηση, επιβάλλεται, ώστε να αξιοποιήσουμε «επιχειρησιακά» τα επιχειρήματα και το «μαστίγιο» του Διεθνούς Δικαίου.

Με εκτίμηση

Για το Σωματείο
Ιωάννης Σιεκέρσαββας
Πρόεδρος

Κοιν. Νίκο Χριστοδουλίδη- Υπουργό Εξωτερικών

Κοιν. Κυρίους, Αβέρωφ Νεοφύτου-Πρόεδρο ΔΗΣΥ, Στέφανο Στεφάνου-Γενικό Γραμματέα ΑΚΕΛ, Νικόλα Παπαδόπουλο-Πρόεδρο ΔΗΚΟ, Μαρίνο Σιζόπουλλο-Πρόεδρο ΕΔΕΚ, Χρίστο Χρίστου-Πρόεδρο ΕΛΑΜ, Χαράλαμπο Θεοπέμπτου-Προεδρο ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ, Μάριο Καρογιάν-Προεδρο ΔΗΠΑ.

-Το περιεχόμενο της επιστολής αφορά και εσάς ως συν-διαχειριστές της τύχης της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Λαού μας και σας καλούμε να συμβάλετε στην υλοποίηση των εισηγήσεων μας.
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Ι. Μάζης: Ο Ερντογάν κατρακύλα και γίνεται επιθετικός


 

Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Η Ψευδολογία ως Σύστημα Διακυβέρνησης Σε Χώρες Ιεροκήρυκες Δημοκρατίας


Zero Hedge,Oct 22, 2021 James Rickards via DailyReckoning.com,

[ Ο τίτλος του άρθρου, γνωστού συνεργάτη της δημοφιλούς αμερικανικής (οικονομικής κατά βάσιν) ιστοσελίδας, τεκμηριώνεται με αδιαφιλονίκητα παραδείγματα και στοιχεία, τα οποία θα εκπλήξουν τον ΄Ελληνα αναγνώστη με την φωτογραφική ομοιότητά τους με εικόνες και εμπειρίες της δικής του καθημερινότητας.]

Μετάφραση/εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι πολιτικοί μπορεί να είναι ηλίθιοι όσον αφορά τη δημόσια πολιτική, αλλά είναι ιδιοφυΐες όταν πρόκειται για την εφεύρεση νέων τρόπων για να ελέγξoυν τη ζωή σας και να κλέψουν τα χρήματά σαςΟι αυξήσεις φόρων φαίνονται παλιομοδίτικες σε σύγκριση με τους νέους τρόπους του 21ου αιώνα για να ελέγχουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα εις βάρος σας και να σας κάνουν να πληρώνετε για τα σχέδιά τους. Πάρτε το κλίμα, για παράδειγμα...

Είμαστε όλοι εξοικειωμένοι με τον τρόπο με τον οποίο ο συναγερμός για το κλίμα έχει χρησιμοποιηθεί για να υπαγορεύσει αλλαγές στους κώδικες μεταφοράς, παραγωγής ενέργειας και κατασκευών. Φυσικά, αυτές οι προσπάθειες ήταν τεράστιες αποτυχίες, όπως μαρτυρούν οι συνεχιζόμενες διαταραχές της εφοδιαστικής αλυσίδας και οι ενεργειακές ελλείψεις.

Μεγάλα τμήματα της Ευρώπης, της Ιαπωνίας και της Κίνας ενδέχεται να παγώσουν στο σκοτάδι αυτό το χειμώνα χάρη στις προσπάθειες να κλείσει η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με πυρηνικό και φυσικό αέριο. Οι Η.Π.Α. θα είναι σε ελαφρώς καλύτερη θέση. Δεν θα παγώσουμε στο σκοτάδι, αλλά θα αντιμετωπίσουμε πολύ υψηλότερες τιμές για θέρμανση σπιτιού και φυσικό αέριο στην αντλία.

Η ειρωνεία είναι ότι οι ΗΠΑ θα κάψουν 23% περισσότερο άνθρακα φέτος, λόγω του κλεισίματος των πυρηνικών σταθμών και φυσικού αερίου και της αδυναμίας των ανεμογεννητριών και της ηλιακής ενέργειας να αναπληρώσουν τη διαφορά. Ωραίο κατόρθωμα των κινδυνολόγων για το κλίμα!

Θα λογοδοτήσουν; Θα δουν το λάθος των τρόπων τους και θα εγκαταλείψουν τις παραισθήσεις τους; Μην περιμένετε τίποτα από τα δύο. Απλά, θα επιμείνουν με περισσότερο πείσμα..

Η κινδυνολογία για το κλίμα επηρεάζει τις οικονομικές αποφάσεις

Τώρα οι ελίτ έχουν έναν νέο τρόπο να χρησιμοποιούν τον συναγερμό για το κλίμα προς όφελός τους. Θα χρησιμοποιήσουν τον υφιστάμενο έλεγχο των τραπεζών για να επιβάλουν την ατζέντα τους για το κλίμα υπαγορεύοντας τον τρόπο με τον οποίο δανείζουν οι τράπεζες και τον τρόπο με τον οποίο επιτρέπεται να δαπανάτε.

Το Υπουργείο Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης (HUD) θα πρέπει να συνυπολογίζει τον συναγερμό για το κλίμα στις αποφάσεις σχετικά με τα ομοσπονδιακά ασφαλισμένα ή εγγυημένα ενυπόθηκα δάνεια. Το Υπουργείο Εργασίας θα αξιολογήσει τους διαχειριστές συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, και συμβούλων του Οργανισμού Ρύθμισης Ατομικών Συντάξεων, με βάση τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνουν υπόψη τον συναγερμό για το κλίμα στις επενδυτικές τους αποφάσεις.

Οι τράπεζες θα ενημερωθούν ότι δεν μπορούν να δανείσουν στους τομείς πετρελαίου και φυσικού αερίου (ή θα αντιμετωπίσουν υψηλότερες κεφαλαιακές επιβαρύνσεις εάν το κάνουν). Οι διαχειριστές κινδύνων σε θεσμικά επενδυτικά ταμεία και αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου θα πρέπει να συμπεριλάβουν μοντέλα συναγερμού για το κλίμα στις αποφάσεις κατανομής χαρτοφυλακίου τους.

Σε πιο αναλυτικό επίπεδο, ενδέχεται να σας αρνηθούν μια γραμμή πίστωσης ή επιχειρηματικού δανείου εάν οι δραστηριότητές σας δεν συμμορφώνονται με εκείνες που θεωρούνται αποδεκτές από τους εκφωνητές συναγερμού για το κλίμα.

Συμπερασματικά, ο συναγερμός για το κλίμα δεν περιορίζεται πλέον στις συζητήσεις σχετικά με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι ελίτ έρχονται για τις συντάξεις και τους τραπεζικούς λογαριασμούς σας εάν δεν συμμορφώνεστε με την λίστα των παραπλανημένων επιθυμιών τους για το κλίμα.

Όλοι καταλήγουμε να πληρώνουμε για τα ψέματα αυτών των ελίτ μέσω υψηλότερων φόρων, επιζήμιων κανονισμών και τεράστιου οικονομικού φόρτου. Απλά κοιτάξτε την πανδημία COVID...

Ένας μακρύς κατάλογος ψεμάτων

Η απάντηση της δημόσιας πολιτικής στην πανδημία ήταν ένας μακρύς κατάλογος ψεμάτων.

Τον Ιανουάριο του 2020, ο Δρ Anthony Fauci ( Σημ: ο διάσημος κυβερνητικός ιατρικός σύμβουλος-με μισθό 400.000 δολ, μεγαλύτερο του Προέδρου των ΗΠΑ- και καταγγελθείς για ψευδείς καταθέσεις στην Αμερικανική Βουλή),δήλωσε ότι υπάρχει μικρός κίνδυνος ο κορωνοϊός να φτάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Μάρτιο του 2020, ο Φάουτσι δήλωσε ότι οι Αμερικανοί δεν πρέπει να φορούν μάσκες.

Στη συνέχεια φωτογραφήθηκε δημόσια χωρίς να φοράει μάσκα. Ανεπίσημα, έχει πει ιδιωτικά ότι οι μάσκες δεν λειτουργούν (κάτι που είναι αλήθεια). Αλλά η λίστα των κατορθωμάτων του χειροτερεύει.

Μας είπαν να κλειδωθούμε για δύο εβδομάδες για να «σταματήσουμε την εξάπλωση». Ο δύο εβδομάδες μετατράπηκαν σε έξι μήνες ή περισσότερο. Και οι εγκλωβισμοί δεν σταμάτησαν την εξάπλωση, όπως απέδειξαν πολλές μελέτες. Κατάφεραν μόνο να καταστρέψουν οικονομίες και να οδηγήσουν τους ανθρώπους σε απόγνωση.

Στη συνέχεια, το κοινό οδηγήθηκε να πιστεύει ότι τα εμβόλια θα σταματήσουν την εξάπλωση του ιού. Πάρε το τρύπημα σου και θα είσαι ελεύθερος, είπαν. Αλλά μετά σου είπαν ότι χρειαζόσουν μια δεύτερη ευκαιρία. Τώρα θέλουν να πάρετε ένα τρίτο (ένα αναμνηστικό).

Και λυπάμαι, πρέπει να φοράς μάσκα σε πολλά μέρη ακόμα κι αν έχεις εμβολιαστεί πλήρως.

Τα εμβόλια μειώνουν τα σοβαρά συμπτώματα και τους θανάτους (τουλάχιστον για μερικούς μήνες), αλλά δεν σταματούν την εξάπλωση. Στην πραγματικότητα, οι εμβολιασμένοι μπορούν να γίνουν υπέρ-διασκορπιστές του ιού επειδή μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλα ιικά φορτία της λοίμωξης χωρίς να είναι οι ίδιοι συμπτωματικοί.

Ο Φάουτσι και άλλοι αξιωματούχοι δημόσιας υγείας ισχυρίστηκαν ότι το πιο πρόσφατο κύμα είναι μια «πανδημία των ανεμβολίαστων». Αυτό είναι άλλο ένα ψέμα, βασισμένο σε άκρως παραπλανητικά στατιστικά στοιχεία.

Καταραμένα στατιστικά στοιχεία ψεύδους

Περιλαμβάνουν τον αριθμό των νοσηλειών και των θανάτων από τον Φεβρουάριο, όταν η πλειοψηφία των Αμερικανών δεν είχε ακόμη εμβολιαστεί. Φυσικά οι περισσότερες νοσηλείες και θάνατοι ήταν μεταξύ των ανεμβολίαστων, καθώς μόνο ένα μικρό ποσοστό είχε εμβολιαστεί μέχρι εκείνο το σημείο.

Για να δώσουν μια πιο ακριβή εικόνα, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν δεδομένα που είχαν ληφθεί μόνο μετά τον εμβολιασμό της πλειονότητας των ανθρώπων. Αν το είχαν κάνει αυτό, οι αριθμοί θα προέκυπταν πολύ διαφορετικοί.

Στο Βερμόντ, σχεδόν το 90% του πληθυσμού της πολιτείας εμβολιάζεται. Αλλά οι νοσηλείες είναι στα ύψη.

Στο εξωτερικό, στοιχεία της βρετανικής κυβέρνησης δείχνουν ότι το ποσοστό μόλυνσης μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων ατόμων στα 40 τους ήταν 100% υψηλότερο από ό, τι μεταξύ των ανεμβολίαστων.

Οι ιρλανδικές κομητείες Waterford και Carlow, όπου το 99,7% και το 98% (αντίστοιχα) όλων των ενηλίκων εμβολιάζονται, τα κρούσματα εκρήγνυνται. Βλέπουν το μεγαλύτερο φορτίο ασθενών από τον Μάρτιο.

Στην Ταϊβάν, τα στοιχεία δείχνουν ότι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από το εμβόλιο παρά από covid.

Τα κρούσματα COVID έχουν επίσης εκραγεί στο Ισραήλ, το οποίο διαθέτει μερικά από τα υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμού στον κόσμο.

Η Ευρωπαϊκή Εφημερίδα επιδημιολογίας διαπιστώνει ότι οι αυξήσεις των κρουσμάτων COVID δεν σχετίζονται με τα επίπεδα εμβολιασμού σε 68 χώρες και 2.947 κομητείες στις ΗΠΑ.

Ένας ερευνητής του Πανεπιστημίου Yale υποστήριξε ακόμη ότι οι εμβολιασμένοι αποτελούν πραγματική απειλή για τους ανεμβολίαστους, και όχι το αντίθετο.

Ψεύτες κοινωνικών μέσων

Εν τω μεταξύ, οι μεγάλες πλατφόρμες κοινωνικών μέσων όπως το Facebook και το Twitter ενίσχυσαν τα επίσημα ψέματα, με τη φίμωση φωνών που αμφισβήτησαν τα ψέματα ή προσέφεραν πολύτιμες πληροφορίες που ήταν σε αντίθεση με την επίσημη προπαγάνδα.

Για παράδειγμα, στις αρχές της πανδημίας, όταν οι ανεπτυγμένες οικονομίες υπέφεραν άσχημα, πολλοί ειδικοί είπαν ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες στην Αφρική θα καταστραφούν από την ασθένεια επειδή οι εγκαταστάσεις δημόσιας υγείας τους ήταν ανεπαρκείς σε σύγκριση με τις δικές μας. Αυτό δεν συνέβη ποτέ, επειδή οι Αφρικανοί χρησιμοποιούν συνήθως υδροξυχλωροκίνη για την πρόληψη της ελονοσίας.

Αποδεικνύεται ότι η υδροξυχλωροκίνη έχει ισχυρές προφυλακτικές ιδιότητες για τη μείωση των επιπτώσεων του COVID. Αν αναφέρατε ακόμη και υδροξυχλωροκίνη στο Twitter ή το Facebook, ο λογαριασμός σας θα κλείσει για τη διάδοση «παραπληροφόρησης» όταν στην πραγματικότητα στέλνετε εξαιρετικά πολύτιμες πληροφορίες.

Από όλα τα επίσημα ψέματα, το χειρότερο μπορεί να ήταν η συζήτηση της ιβερμεκτίνης. Αυτό είναι ένα φάρμακο που είναι σε ασφαλή χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έρχεται σε πολλές μορφές, συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης κατανάλωσης και μιας παραλλαγής που χρησιμοποιείται στην κτηνιατρική.

Πόσους ανθρώπους σκότωσαν τα ψέματα και η προπαγάνδα;

Πολλά άτομα έχουν αναφέρει ευνοϊκά αποτελέσματα στη θεραπεία του COVID χρησιμοποιώντας ιβερμεκτίνη. Το ινδικό κράτος Ούταρ Πραντές ουσιαστικά εξάλειψε ένα σοβαρό κύμα COVID χρησιμοποιώντας ιβερμεκτίνη σε ευρεία κλίμακα.

Ωστόσο, στην εμμονή τους να επιβάλουν εμβολιασμούς με θεραπείες γονιδιακής τροποποίησης (mRNA) από τις φαρμακευτικές εταιρείες-κολοσσούς Moderna και Pfizer, η κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης έχουν αποκλείσει την ιβερμεκτίνη ως « καθαρκτικό αλόγων» και κάτι που χρησιμοποιείται μόνο από κτηνιάτρους.

Αυτού του είδους τα ψέματα και η προπαγάνδα έχουν κοστίσει πολλές ζωές, ίσως εκατοντάδες χιλιάδες.

Ο κωμικός Τζο Ρόγκαν είχε την ευκαιρία να καταγγείλει αυτά τα ψέματα από τα Μεγάλα ΜΜΜ. Ο Ρόγκαν είπε στον ιατρικό εμπειρογνώμονα του CNN Σαντζάϊ Γκούπτα, «Λένε ψέματα στο δίκτυό σας για ασθενείς που παίρνουν φάρμακα για ανθρώπους και όχι για την κτηνιατρική...»

Ο Ρόγκαν συνέχισε λέγοντας, «Είναι ψέμα που μεταδίδετε από ένα δίκτυο μετάδοσης ειδήσεων... και είναι ένα ψέμα από εκφωνητές που έχουν επίγνωση του ψεύδους. Δεν είναι λάθος.»

Και ο ιατρικός εμπειρογνώμονας Γκούπτα του CNN το παραδέχτηκε.

Σκεφτείτε με τον εγκέφαλό σας

Η επίθεση του Ρόγκαν στα ΜΜΕ είναι αξιέπαινη. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια συζήτηση πολιτικής. Τα ψέματα των ΜΜΕ κοστίζουν ζωές. Το όλο επεισόδιο είναι μια καλή υπενθύμιση ότι όταν χτυπήσει η επόμενη πανδημία ή η φυσική καταστροφή, θα πρέπει να σκεφτείτε μόνοι σας και να χρησιμοποιήσετε την κοινή λογική.

Μην βασίζεστε σε κυβερνητικά και ψέματα των ΜΜΕ. Αυτές τις μέρες, απλά δεν μπορείτε να τους εμπιστευτείτε όταν πρόκειται για θέματα όπως το κλίμα και οι εμβολιασμοί.

Δυστυχώς, από τις συνέπειες των ψεμάτων τους Εμείς υποφέρουμε.

Για την οικονομική σας ασφάλεια, είναι καλή ιδέα να μεταφέρετε τουλάχιστον ένα μέρος της καθαρής αξίας σας από τα κύρια επενδυτικά οχήματα σε κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, όπως ο φυσικός χρυσός, το ασήμι και η γη, όπου είναι πιο δύσκολο για τις κυβερνητικές αρχές να φτάσουν.
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Στο "παρά πέντε" ενός πολεμικού τυχοδιωκτισμού – Πρόκληση για την επόμενη μέρα στην Ευρώπη

Πρόλογος αντί... επιλόγου…
Είχα πλέον ολοκληρώσει αυτό το άρθρο, όταν διάβασα την δήλωση του Ακάρ σύμφωνα με την οποία χαρακτηρίστηκε «εποικοδομητική» η συνάντησή του με τον Έλληνα Υπουργό Άμυνας. Αναζητώντας στο διαδίκτυο σχετική τοποθέτηση του Έλληνα Υπουργού, έπεσα επάνω σε μια δεύτερη είδηση σύμφωνα με την οποία συνελήφθησαν με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, 6 αστυνομικοί της ομάδας «ΔΙΑΣ» επειδή έκαναν χρήση του όπλου τους και υπήρξε νεκρός κατά την διάρκεια μακράς καταδίωξης κλεμμένου αυτοκινήτου με τρεις υπόπτους οι οποίοι διεμβόλισαν τις μοτοσυκλέτες τους. Ειλικρινά δεν ξέρω εάν έχει νόημα να διαβάσετε αυτό το άρθρο και κυρίως δεν ξέρω τι περιμένουμε ούτε τι ακριβώς κάνουμε όλοι εμείς σε τούτη την χώρα…

Κ. Κυριακόπουλος

Ένας πρώτος κύκλος διμερών συμφωνιών και πολυμερών περιφερειακών συνευρέσεων, στις οποίες συμπρωταγωνιστεί και η χώρα μας, έχει ήδη ολοκληρωθεί. Ορισμένες από αυτές, έχουν να επιδείξουν διακριτό στρατηγικό αποτύπωμα, αλλά αυτή η διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί για να αποδώσει με ακρίβεια όλα όσα συντελούνται στην ευρύτερη γεωπολιτική μας γειτονιά…

Άλλωστε… Οι στρατηγικές επιδιώξεις, ως προϊόν εξειδικευμένης και επίπονης επιτελικής δουλειάς, έχουν πάντα κυρίαρχη εθνική ταυτότητα, η οποία είναι ταυτόσημη με την εθνική ταυτότητα των συμφερόντων τα οποία προορίζονται να εξυπηρετήσουν. Επομένως και τα προσδοκώμενα στρατηγικά ωφελήματα, ΔΕΝ διαχέονται αυτοδίκαια και κυρίως ΔΕΝ διαχέονται ισομερώς ούτε βεβαίως με την ίδια βαρύτητα μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.

Από την άποψη αυτήν, η πολιτική τάξη της χώρας - η οποία ειρήσθω εν παρόδω αποδεικνύεται γι’ ακόμη μια φορά επιρρεπής στην λαγνεία των «ζήτω», των πανηγυρισμών και των καθ’ υπερβολήν όσο και αυθαίρετων ερμηνειών των συμπεφωνηθέντων - δεν μπορεί να συνεχίσει να επαναπαύεται στο ροζ συννεφάκι των εντυπώσεων ή ενδεχομένως και των αυταπατών της. Αντιθέτως, αυτό που οφείλει να κάνει, είναι να σχεδιάσει την μεθοδολογία, την δράση και τις παρεμβάσεις της, με τις οποίες θα επιδιώξει να διευρύνει στην πράξη το στρατηγικό βάθος αυτών των συμφωνιών, έτσι ώστε…

-Να υπηρετούνται πληρέστερα κρίσιμες εθνικές προτεραιότητες. Και φυσικά…
-Να αναβαθμίζεται αυτοτελώς, στοχευμένα και κυρίως μεσομακροπρόθεσμα ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Ελλάδας, ως αναπόσπαστη παράμετρος της νέας περιφερειακής Αρχιτεκτονικής.

Η αναγκαιότητα της συγκεκριμένης προσπάθειας, υπαγορεύεται πρωτίστως από ορισμένες κρίσιμες διαπιστώσεις που σχετίζονται με τα διαδραματιζόμενα στην περιοχή. Καταγράφοντας τις σημαντικότερες από αυτές, θα μπορούσαμε να επισημάνουμε τα εξής:

Πρώτον: Καταλύτης για την ενεργοποίηση των διεργασιών που οδήγησαν στο άνοιγμα συγκεκριμένων κεφαλαίων της ευρύτερης περιφερειακής ατζέντας, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ κάποιο εφεδρικό σχέδιο υψηλής στρατηγικής, το οποίο αίφνης έβγαλε από το συρτάρι της και αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή η Ελληνική Διπλωματία. Καταλύτης και επιταχυντής αυτών των εξελίξεων, ΕΙΝΑΙ ο σκληρός πυρήνας της Τουρκικής Εξωτερικής πολιτικής και η προσήλωση σύσσωμης της Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας στην αναβίωση του Οθωμανικού οράματος με τρόπο επιθετικό και με την συστηματική όσο και απροκάλυπτη παραβίαση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου στην οποία επιδίδεται προκειμένου να το υλοποιήσει.

Δεύτερον: Η κυλιόμενη αποσταθεροποίηση που… Γενικεύτηκε μετά από το ολοκληρωτικό ναυάγιο της περιφερειακής ατζέντας των ΗΠΑ (βλέπε Αραβική Άνοιξη)… Διευρύνθηκε έτι περαιτέρω με την επιθετική κλιμάκωση του Τουρκικού αναθεωρητισμού. Και εν τέλει… Ενσωματώθηκε, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, στην Δυναμική των γενικότερων ανατροπών και ανακατατάξεων που συνθέτουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο επαναπροσδιορίζονται ρόλοι, κανόνες και πρωταγωνιστές της νέας ισορροπίας Ισχύος, ενεργοποίησε με την σειρά της συγκεκριμένα αντανακλαστικά, μεταξύ των ισχυρών δρώντων, με στόχο την δημιουργία ενός περιβάλλοντος στρατηγικής υπεροχής και ασφάλειας, προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι προκλήσεις της επόμενης μέρας.

Τρίτον: Η διεθνοποίηση της Τουρκικής επιθετικότητας, δημιούργησε, συντηρεί και επιτείνει την διεθνή επιφυλακτικότητα έναντι της Τουρκίας, κυρίως διότι οι εξελίξεις που έχουν ενεργοποιηθεί, ως απότοκος αυτής της επιθετικότητας, σχετίζονται ΚΑΙ με τα μεγάλα περιφερειακά ζητήματα (Ενέργεια, θαλάσσιοι διάδρομοι, γεωπολιτική αποσταθεροποίηση κλπ), αλλά ΚΑΙ με κρίσιμες παραμέτρους που θα επηρεάσουν σωρευτικά, ακόμη και την έκβαση της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης και την διαφαινόμενη κατανομή της ισχύος στο περιβάλλον της νέας πολυπολικής πραγματικότητας που τελεί υπό διαμόρφωση.

Τέταρτον: Οι ανατροπές που συντελέστηκαν στην ευρύτερη γεωπολιτική μας γειτονιά αλλά και σε ολόκληρη την Ευρασία, δεν επέτειναν την αποσταθεροποίηση μονάχα στους αδύναμους κρίκους της περιφερειακής αλυσίδας. Προκάλεσαν και μια σειρά αλυσιδωτών επιπτώσεων και στην συνοχή των παραδοσιακών Δυτικών συμμαχικών δομών, με την επανενεργοποίηση εσωτερικών αντιθέσεων και ιστορικών ανταγωνισμών, που τροποποιούν την εικόνα στην σκακιέρα των προσεταιρισμών και τροφοδοτούν με άλλη δυναμική τις εξελίξεις.

Είναι λοιπόν φανερό, πως η συνδυαστική συνύπαρξη όλων των παραπάνω, δεν συνιστά απλώς μια καινούρια κατάσταση που θα πρέπει να αποτιμάται με πραγματικούς όρους στην συγκεκριμένη ιστορική εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται. Είναι παράλληλα με αυτό, και ένα απολύτως απαραίτητο μεθοδολογικό και ερμηνευτικό εργαλείο, που μας βοηθά να κατανοήσουμε τα νέα στοιχεία που ενσωματώνονται στο σκηνικό της νέας Εποχής και διαμορφώνουν καινούριες γεωπολιτικές ισορροπίες. Τέτοια είναι: Οι συμφωνίες του Αβραάμ, η επιταχυνόμενη εξωστρέφεια της Αιγύπτου, η στροφή της Αμερικής σε τακτικές proxy επιμελητείας της περιφερειακής στρατηγικής της, η γεωστρατηγική ρελάνς της Γαλλίας η οποία αποφασίζει να διαχειριστεί «επιθετικά» τον εσωτερικό ανταγωνισμό και τα πισώπλατα μαχαιρώματα, η «επιθετική» απέναντι στην Τουρκία έκθεση της Κομισιόν, η σταθερή άρνηση που επιδεικνύουν Αμερικανικοί κύκλοι απέναντι στην Τουρκία και η οποία σταδιακά παγιώνει έναν σαφή αντιτουρκικό προσανατολισμό, η ευνοϊκή Αιγυπτιακή στάση και η αναφανδόν θετική της τοποθέτηση στην τριπλή καταδίκη της Τουρκίας μέσα από την Διακήρυξη της Τριμερούς (Ελλάδας, Αιγύπτου, Κύπρου) κλπ…

Σε αυτό το σκηνικό έδρασε η Ελλάδα…

Σε αυτό το σκηνικό ευνοήθηκε η προσπάθεια της Ελληνικής Εξωτερικής πολιτικής, να οργανώσει μια διπλωματική κινητικότητα και να στοχεύσει σε αποτελέσματα, τα οποία προς το παρόν τουλάχιστον, αξιοποιούνται πρωτίστως επικοινωνιακά. Οφείλουμε όμως να συνειδητοποιήσουμε ότι η γεωπολιτική αποταμίευση, δεν προωθείται ΟΥΤΕ κυρίως ΟΥΤΕ βεβαίως κατ’ αποκλειστικότητα, με εργαλείο την επικοινωνία. Πολύ δε περισσότερο όταν στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, η επιθετικά αναθεωρητική Τουρκία, δεν αρκείται στο ανέξοδο επικοινωνιακό μπρα ντε φερ, αλλά ροκανίζει σταθερά την Ελληνική κυριαρχία, εφαρμόζει πρακτικές επιθετικής οικειοποίησης των ζωνών άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων οι οποίες ανήκουν στην Ελλάδα και στην Κύπρο και επιδιώκει να επιβάλει φερετζέ Διεθνούς Δικαίου στην πειρατική και απαράδεκτη δράση της.


Η συγκεκριμένη γεωπολιτική συγκυρία, ευνοεί την πατρίδα μας στην προσπάθεια που οφείλει να κάνει προκειμένου να «ελληνοποιήσει» την «αύρα» αυτών των συμφωνιών και να ενισχύσει την θέση της με σειρά νέων πρωτοβουλιών στο περιφερειακό επίπεδο. Κυρίως όμως υπαγορεύει την ανάγκη επιτάχυνσης εκείνων των διαδικασιών που θα θωρακίσουν την γεωπολιτική της υπόσταση, την οικονομική και παραγωγική της ανασύνταξη, την αυξημένη βαρύτητα του περιφερειακού της ρόλου.

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο αυτών των διεργασιών, εξ αιτίας της μεγάλης γεωπολιτικής της αξίας το μέγεθος της οποίας δυστυχώς επιμένει να το απαξιώνει στην πράξη και να το υποτιμά σταθερά το Ελληνικό πολιτικό προσωπικό και αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που θα πρέπει να επιλυθεί με άμεσο και κατεπείγοντα τρόπο, διότι αποτελεί την λάθος παράμετρο σε μια εξίσωση που έχει να επιδείξει επιθετικό δυναμισμό και αυτό το λάθος δεν μπορεί να συνεχίσει να σέρνεται ανεξέλεγκτα μέσα στον χρόνο.

Στο δυναμικό περιβάλλον αυτής της εξίσωσης…

Η Ελλάδα έχει να διαχειριστεί κρίσιμα και σύνθετα στοιχήματα, η έκβαση των οποίων θα καθορίσει εν πολλοίς και την φυσιογνωμία της επόμενης μέρας. Η επιθετική διαχείριση αυτών των στοιχημάτων, υποχρεώνει την πατρίδα μας να επαναπροσδιορίσει…

Α. Το εύρος των ανοχών που επέδειξε απέναντι στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας…
Β. Την σχέση της με παραδοσιακές εμμονές και αγκυλώσεις που κυριάρχησαν κατά το παρελθόν και συρρίκνωσαν δραματικά τον στρατηγικό δυναμισμό της. Και…
Γ. Την συνολική διπλωματικοπολιτική και επιχειρησιακή τακτική με την οποία αντιμετωπίζει την κλιμακούμενη Τουρκική επιθετικότητα που αναβαθμίζεται δραματικά.

Και οφείλει να κάνει τους απαραίτητους επαναπροσδιορισμούς, συνειδητοποιώντας πως στο μεταίχμιο της νέας εποχής…

Πρώτον: Η Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, με εργαλείο τους υστερόβουλους νεολογισμούς που εξυπηρετούν την ανισομέρεια και το φαύλο καθεστώς της χρεοκρατίας και έχοντας ως χρήσιμο δεκανίκι την συμβιβασμένη και άβουλη πολιτική ελίτ, επιμένει να καθηλώνει την χώρα μας στον μίζερο ρόλο του διεκπεραιωτή των Γερμανικών προτεραιοτήτων, αποστερώντας της το δικαίωμα να διαχειριστεί χειραφετημένα τον εθνικό της πλούτο, το πρόσθετο εθνικό κεφάλαιο που μπορούν να παράξουν οι διμερείς και πολυμερείς συνεργασίες της, αλλά και τις νέες προσαυξημένες δυνατότητες που ανακύπτουν και επιβάλουν την ανάγκη ενός επιθετικού ανασχεδιασμού των όρων που μπορούν να διασφαλίσουν την οικονομική και παραγωγική της ανασυγκρότηση.

Δεύτερον: Τα στρατηγικά χαρακτηριστικά που προσλαμβάνει η Συμφωνία με την Γαλλία και οι αναβαθμισμένες σχέσεις με το Ισραήλ, προϋποθέτουν σοβαρές αναπροσαρμογές και «επιθετική» επικαιροποίηση ΚΑΙ στο κυρίαρχο στρατηγικό δόγμα, το οποίο δεν μπορεί πλέον να συνεχίζει να καρκινοβατεί σε αδιέξοδα και να αναπαράγει λογικές εσωστρέφειας, συμβιβασμού και ηττοπάθειας, που βαφτίζονται «σύνεση» στο όνομα ενός ψευδεπίγραφου καθωσπρεπισμού που περιθωριοποιεί επικίνδυνα την χώρα.

Η πατρίδα μας οφείλει να διεκδικεί με συνέπεια και δυναμισμό τα δικαιώματά της, σε όλο το εύρος του ζωτικού χώρου που την αφορά από την Βαλκανική μέχρι την Μεσόγειο ΚΑΙ με εργαλείο τα απαράγραπτα Ιστορικά Δίκαια του Ελληνισμού. Και έχει την υποχρέωση να το κάνει, σεβόμενη και στηρίζοντας αντιστοίχως τα Ιστορικά Δίκαια και των υπολοίπων Ιστορικών Εθνών, ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για την αποκατάσταση της ισορροπίας και την εδραίωση της περιφερειακής σταθερότητας.

Τρίτον: Η Τουρκία έχοντας ξεδιπλώσει ένα ευρύ πακέτο ανυπόστατων ισχυρισμών με τους οποίους πλαγιοκοπεί συνολικά ακόμη και τον σκληρό πυρήνα της Ελληνικής κυριαρχίας και επιμένοντας συστηματικά στην προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων τόσο στο διπλωματικοπολιτικό επίπεδο όσο και επί του πεδίου, εισέρχεται με ρυθμούς ανεξέλεγκτους σε καθεστώς γενικευμένης πολιτικής αστάθειας και αυτή η εξέλιξη την καθιστά περισσότερο επιθετική και επικίνδυνη, παρά τους φόβους και την διάχυτη επιχειρησιακή ανασφάλειά της. Οι προχθεσινές δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ που προϊδεάζουν για την ουσιαστικά ειλημμένη απόφαση της Τουρκίας να επιτεθεί στην Κύπρο, είναι αποκαλυπτικές και δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο παρερμηνείας.

Για την Τουρκία, ο γεωπολιτικός ακρωτηριασμός της Ελλάδας, είναι προϋπόθεση για την στρατηγική της επιβίωση και σε αυτήν την παραδοχή, φαίνεται ότι συγκλίνει το σύνολο της Τουρκικής πολιτικής ελίτ. Η δε στήριξη της αφιονισμένης Τουρκικής κοινωνίας σε πιθανολογούμενους τυχοδιωκτισμούς, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Η Ελλάδα λοιπόν, ΔΕΝ μπορεί να συνεχίσει να παραμυθιάζεται με την ψευδαίσθηση ενός προσχηματικού διαλόγου που δεν οδηγεί πουθενά. Και φυσικά δεν μπορεί να συνεχίσει να χαριεντίζεται με το καταγέλαστο ιδεολόγημα περί «ελληνοτουρκικής φιλίας», που τροφοδότησε με ανυπολόγιστο κόστος τις διαχρονικές Ελληνικές αυταπάτες.

Η πατρίδα μας απειλείται ευθέως από τον νεο-οθωμανικό μεγαλοϊδεατισμό και η Τουρκική πολιτική ελίτ γνωρίζει καλά πως εάν ευοδωθεί το σχέδιό της σε βάρος της χώρας μας, τότε θα έχει ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την επέλαση του Μεσαιωνικού τυχοδιωκτισμού σε ολόκληρη την Βόρεια Αφρική και φυσικά στην ίδια την καρδιά της Ευρώπης.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να δώσει τον χρόνο που θα επιτρέψει να «ωριμάσει» η ιδέα του επιθετικού τυχοδιωκτισμού στα διεστραμμένα μυαλά της ελίτ των «γειτόνων». Αυτό που οφείλει να κάνει, είναι να καταδείξει το βρώμικο σχέδιο στους στρατηγικούς της συμμάχους και φυσικά να προετοιμαστεί ταχύτατα (με εξασφαλισμένη ΚΑΙ την ολόπλευρη στήριξή τους) για το Πρώτο Συντριπτικό Στρατηγικό Πλήγμα ως απάντηση σε κάθε πιθανό τυχοδιωκτισμό, που θα στείλει οριστικά στα τάρταρα τον νεο-οθωμανικό εφιάλτη.
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Ενιαίος Αμυντικός χώρος σημαίνει… ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη

Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου – Μπορεί να αναβιώσει και με σοβαρές προοπτικές για τις ελληνοκυπριακές αεροναυτικές δυνάμεις. Αν υπάρξει η βούληση. Στο παλιό Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου, υπήρξαν αρκετές αναφορές στο παρελθόν. Τόσο μέσα από το DP, όσο και από άλλους ιστοχώρους. Αυτό που προκύπτει από τα στοιχεία είναι ότι το ΕΑΧ ώς Δόγμα δεν έφτασε ποτέ στο στάδιο της απόλυτης υλοποίησης και εφαρμογής του, μέχρι που εγκαταλείφθηκε οριστικά, όχι για λόγους κόστους. Ή όχι μόνο για λόγους κόστους… Δεν έφτασε ποτέ στην υλοποίηση κυρίως γιατί δεν υπήρξε η πολιτική βούληση από καμία από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές.

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη

Σήμερα η συγκυρία ευνοεί την αναβίωση και την πλήρη υλοποίηση του δόγματος ΕΑΧ. Εάν δεν εφαρμοστεί τώρα, δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. Με τις ευλογίες του αμερικανικού παράγοντα, ο οποίος πέρα από το ότι στρέφει την προσοχή και εστιάζει τις δυνάμεις του στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, επιθυμεί να διατηρήσει τις ισορροπίες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, εμποδίζοντας εμμέσως την Τουρκία να αναδειχθεί σε τοπική υπερδύναμη με πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία κινήσεων και επιλογών, δηλαδή ηγεμονία σε βάρος των υπολοίπων.

Το ίδιο εκτιμάται πως επιθυμεί και η Ρωσία. Καμία από τις δύο υπερδυνάμεις δεν είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει τα συμφέροντά της στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, αφήνοντας την Άγκυρα να υλοποιήσει τους δικούς της σχεδιασμούς. Αυτή είναι μία πραγματικότητα την οποία η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να συνειδητοποιήσει και το ταχύτερο δυνατό να την εκμεταλλευτεί.

Οι ενεργειακές συμφωνίες Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου και Ισραήλ έχουν οδηγήσει στην μεταξύ τους ευρύτερη αμυντική συνεργασία, σε συνδυασμό πάντα με την υπογραφή του ελληνογαλλικού συμφώνου αμυντικής συνεργασίας και συνδρομής. Αυτές οι κινήσεις έχουν γίνει με την σιωπηρή συγκατάθεση -ή άμεσης υιοθέτησης καθόσον δεν αντιβαίνουν στα συμφέροντά του αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ- του αμερικανικού παράγοντα.

Κατά συνέπεια, διαμορφώνονται ιδανικές συνθήκες, όχι μόνο αναβίωσης αλλά και ουσιαστικής εφαρμογής του πάλαι ποτέ πολυδιαφημισμένου Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, Ελλάδας – Κύπρου.

Στα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την διακήρυξή του στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘90, η Τουρκία έχει σταδιακά και μεθοδικά ενισχύσει την στρατιωτική της παρουσία στην κατεχόμενη Κύπρο, με πολλούς τρόπους. Σε δεύτερο χρόνο, την τελευταία πενταετία μονάδες επιφανείας του τουρκικού Ναυτικού έχουν σχεδόν μόνιμη παρουσία σε κυπριακά ενεργειακά “οικόπεδα”, εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πλέουν ανενόχλητες μαζί με ερευνητικά σκάφη, ενώ πρόσφατα γνωστοποιήθηκε ο σχεδιασμός της Άγκυρας για την δημιουργία ναυτικής βάσης στην Καρπασία.

Κατόπιν όλων αυτών, ακόμη και αν το Ελληνογαλλικό σύμφωνο αμυντικής συνεργασίας και συνδρομής δεν επεκταθεί περιλαμβάνοντας και την Κύπρο, ουσιαστικές ενέργειες προς την κατεύθυνση της αναβίωσης και της πλήρους υλοποίησης του Δόγματος του ΕΑΧ, θεωρούμε ότι είναι οι παρακάτω:

Στο κομμάτι της Πολεμικής Αεροπορίας:

1. Δεδομένου του εμπάργκο όπλων που εξακολουθεί να ισχύει από την πλευρά των ΗΠΑ προς την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς έχουν αποδεσμεύσιμο μόνο non lethal (μη φονικό…) υλικό προς πώληση στην Κυπριακή Εθνοφρουρά, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να έχει στη διάθεσή της αμερικανικής κατασκευής και προέλευσης αεροσκάφη και όπλα. Επομένως θα πρέπει να διερευνηθεί σε καθαρά νομικό επίπεδο το εάν μπορεί να υπογράψει διακρατική συμφωνία με την Ελλάδα (ανακοινώσιμη ή μη…) μέσω της οποίας να μπορεί να χρηματοδοτήσει την εκπαίδευση πληρωμάτων (πιλοτηρίου ή αποστολής…) και την συντήρηση και υποστήριξη αεροσκαφών όπως τα C-130E/H σε διαμόρφωση ιπτάμενων τάνκερ (εφόσον υπάγονται στην κατηγορία non lethal equipment) και τα EMB-145AEW&C Erieye με τον εξοπλισμό αποστολής τους.

2. Οι δύο αυτοί τύποι αεροσκαφών είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για την διενέργεια αεροπορικών επιχειρήσεων όχι μόνο πάνω από την Κύπρο, αλλά και πάνω από την Κυπριακή ΑΟΖ. Οι λόγοι είναι προφανείς… Η Πολεμική Αεροπορία με μονάδες ή αεροσκάφη της στην επιχειρησιακή εκμετάλλευση των οποίων θα εμπλέκεται και ελληνοκυπριακό προσωπικό, δεν χρειάζεται να διατηρεί μαχητικά ή άλλα αεροσκάφη επιφυλακής στα αεροδρόμια της Πάφου και της Λάρνακας.

Μπορεί να επιχειρεί από αεροδρόμια της Κρήτης, έχοντας διασφαλίσει επαρκή εποπτεία του εναέριου και θαλάσσιου χώρου μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, αλλά και τη δυνατότητα να υποστηρίζει καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου αεροπορικές επιχειρήσεις στον ίδιο χώρο, μέσω της απόκτησης ικανότητας εναέριου ανεφοδιασμού σε καύσιμο.


Η περιοχή ελέγχου πτήσεων Ercan όπως απεικονίζεται στο χάρτη. Πρόκειται για περιοχή η οποία ΔΕΝ υφίσταται, καθώς δεν έχει αναγνωριστεί από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) και την οποία η Τουρκία προσπαθεί να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ προκειμένου να διασφαλίσει περιοχή ευθύνης ελέγχου πτήσεων για το ψευδοκράτος. Πρόκειται για ακραία παράνομη ενέργεια που αποσκοπεί στην έμμεση αναγνώριση του τελευταίου και θέτει σε κίνδυνο τις διερχόμενες πτήσεις, καθώς το συγκεκριμένο κομμάτι εναέριου χώρου υπάγεται στο FIR Λευκωσίας. Οι Τούρκοι ελεγκτές καλούν τα πληρώματα των διερχόμενων πτήσεων να επικοινωνήσουν με την παράνομη συχνότητα του Ercan και όχι με αυτή της Περιοχής Ελέγχου Λευκωσίας, αδιαφορώντας κυριολεκτικά για την ασφάλεια τους. Άλλος ένας λόγος για τον οποίο Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να επιμείνουν αφενός στις καταγγελίες τους στον ICAO και αφετέρου πρέπει σε συνεργασία να ενισχύσουν την αεροναυτική τους παρουσία στην περιοχή.

3. Στο κρίσιμο ζήτημα των μαχητικών αεροσκαφών, οφείλουμε να επισημάνουμε πρώτα από όλα ότι για την ελληνική άμυνα είναι εξόχως κρίσιμη η διατήρηση οροφής 200 μαχητικών αεροσκαφών. Αξιόμαχων μαχητικών… Στόχος που δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Βρίσκεται μεν σε εξέλιξη μία συνολική προσπάθεια, η οποία όμως κανείς δεν γνωρίζει με ασφάλεια που θα καταλήξει. Ο οικονομικότερος και αποτελεσματικότερος δρόμος, δείχνει να είναι ο εκσυγχρονισμός των F-16C/D Block 30 και -50 της Πολεμικής Αεροπορίας. Μία τέτοια ενέργεια πέραν όλων των άλλων, θα περιορίσει τον αριθμό των τύπων των μαχητικών σε ελληνική υπηρεσία σε τέσσερις (F-16V, F-16 Block 50++ Advanced, Mirage 2000-5Mk.2 και Rafale) πραγματικά αξιόμαχους.

Σήμερα βρισκόμαστε στους έξι (F-16V, F-16 Block 30, F-16 Block 50, Mirage 2000-5Mk.2, Rafale και F-4E AUP) με τους τρεις να έχουν περιορισμένες επιχειρησιακές δυνατότητες. Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να προβεί και σε αγορά δεύτερης Μοίρας μαχητικών Rafale.

Τουλάχιστον 20 ακόμη μονάδων δηλαδή, προκειμένου να μην αφήσει “μισή” την ήδη μεγάλη επένδυση που έχει κάνει. Επιπρόσθετα όμως δείχνει να προσανατολίζεται και στο F-35A, οπότε τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται πάλι περίπλοκα σε ότι αφορά το (διαχρονικά φλέγον…) ζήτημα της πολυτυπίας και των διαθεσιμοτήτων και δευτερευόντως της οροφής.

Και εδώ είναι που μπορεί να εμπλακεί η Κυπριακή Δημοκρατία… Μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα λόγω αμερικανικού εμπάργκο να συμμετέχει με οποιοδήποτε τρόπο στην επιχειρησιακή αξιοποίηση αμερικανικών μαχητικών και αερομεταφερόμενων όπλων, δεν ισχύει όμως το ίδιο με τα γαλλικής κατασκευής και προέλευσης μαχητικά και τα όπλα τους.

Κατά συνέπεια, μπορεί να συμμετέχει στην προμήθεια αυτής της δεύτερης Μοίρας Rafale που απαιτείται, καθώς και πρόσθετων αερομεταφερόμενων όπλων (αέρος – αέρος, αέρος – εδάφους, αντιπλοϊκών). Δεδομένου ότι τα αεροσκάφη θα είναι καινούρια, πιθανότατα της διαμόρφωσης F4, το κόστος θα διαμορφωθεί σε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ κατά προσέγγιση.


Με άλλα λόγια η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να συμβάλει στην πραγματική διατήρηση οροφής 200+ μαχητικών στην Πολεμική Αεροπορία, χωρίς αυτή να επιβαρυνθεί εξ ολοκλήρου την αγορά και την εκμετάλλευσή τους… Το νούμερο των 2,5 (κατά προσέγγιση επαναλαμβάνουμε…) δισεκατομμυρίων ευρώ που προαναφέραμε, προκύπτει από το ότι η σύμβαση που έχει υπογραφεί για τα έξι καινούρια ελληνικά Rafale F3R, αναγράφει κόστος 530 εκατομμυρίων ευρώ.

Δηλαδή 88,33 εκατομμυρίων ευρώ ανά μονάδα. Φυσικά η Κυπριακή Δημοκρατία θα συμμετέχει (κατά 50% ή οποιοδήποτε άλλο ποσοστό συμφωνηθεί…) και στο κόστος συντήρησης και υποστήριξης αεροσκαφών και όπλων, ενώ θα διαθέσει και προσωπικό. Τεχνικούς και ιπταμένους.

Τα μαχητικά αυτά επιχειρώντας από αεροδρόμια στην Κρήτη, μπορούν να καλύψουν την Κύπρο σε μικρό χρονικό διάστημα. Η κάλυψη δε αυτή μπορεί να είναι πολλαπλάσια αποτελεσματική σε όλους τους ρόλους, εφόσον συνδυάζεται και με δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς και επαρκή εξ αποστάσεως, εναέρια επιτήρηση, συνεργασία για συντονισμό επιχειρήσεων και έγκαιρη προειδοποίηση…

Το κόστος επομένως δεν είναι το πρόβλημα. Αυτό τουλάχιστον λένε τα νούμερα. Το να γίνει μία επένδυση της τάξης των τριών δισεκατομμυρίων ευρώ για όλα όσα προαναφέρθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία για τη δημιουργία δικής της Αεροπορίας εντός της Πολεμικής Αεροπορίας, σε βάθος δεκαετίας, είναι κάτι παραπάνω από εφικτό με βάση τις οικονομικές δυνατότητές της.

Στο κομμάτι του Πολεμικού Ναυτικού:

1. Η διαδικασία της ανανέωσης του στόλου των μονάδων επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού ξεκίνησε πρακτικά με την υπογραφή του ελληνογαλλικού συμφώνου αμυντικής συνεργασίας και συνδρομής, πρόσφατα. Επιθυμία της ελληνικής πλευράς είναι η εμπλοκή της εγχώριας βιομηχανίας σε αυτή τη διαδικασία.

Μία διαδικασία που υπολογίζεται ότι θα έχει μεγάλο βάθος χρόνου, αν φυσικά ληφθεί υπόψη ότι το Πολεμικό Ναυτικό δεν έχει ανάγκη μόνο από νέα υποβρύχια, αλλά και από πρόσθετες μεγάλες μονάδες επιφανείας, ΤΠΚ και κανονιοφόρους. Με δεδομένο το ότι όλα αυτά τα σκάφη πλην των τύπου “Ρουσσεν”, OSPREY 55 και HSY56/56A, είναι ηλικίας 45 ετών κατά μέσο όρο, είναι ευνόητο ότι θα απαιτηθεί η ναυπήγηση νέων εντός της τρέχουσας δεκαετίας…

2. Είναι δύσκολο να κατανοήσει πραγματικά κανείς για ποιους ακριβώς λόγους η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει τη δυνατότητα να εμπλακεί σε αυτή τη διαδικασία. Με τον ίδιο τρόπο που θα μπορούσε να συμμετέχει στη συγκρότηση και την επάνδρωση μίας δεύτερης Μοίρας Rafale. Οι τέσσερις κορβέτες επί παραδείγματι που διαπραγματεύεται προς αγορά και ναυπήγηση στην Ελλάδα η παρούσα κυβέρνηση, θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν έξι με χρηματοδότηση της κυπριακής κυβέρνησης…

Το κατά προσέγγιση κόστος του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ (μαζί με τα όπλα και τους αισθητήρες) δύο τέτοιων μονάδων επιφανείας μπορεί να τα αντέξει η κυπριακή οικονομία, όπως και αυτό της υποστήριξής τους. Είτε εξ ολοκλήρου, είτε εν μέρει, σε συνεργασία με την ελληνική πλευρά.

3. Για ποιους ακριβώς λόγους δεν είναι δυνατόν στην Κύπρο να δημιουργηθεί ναύσταθμος με πλήρεις υποδομές προς εξυπηρέτηση και υποστήριξη μονάδων επιφανείας και υποβρυχίων; Η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει αποδείξει ότι η ύπαρξη επάκτιων πυροβολαρχιών αντιπλοϊκών πυραύλων Exocet, δεν έχει αποθαρρύνει την Τουρκία από το να εισβάλει όποτε θέλει εντός της κυπριακής ΑΟΖ με πολεμικά και ερευνητικά πλοία…

Και πάλι το κόστος δεν φαίνεται να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Είτε για την κυπριακή πλευρά, είτε για την ελληνική που και πάλι μέσω του Πολεμικού Ναυτικού και των υποδομών και της εμπειρίας του, θα κληθεί να υποστηρίξει το εγχείρημα της απόκτησης και αξιοποίησης δύο κορβετών τουλάχιστον από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Μετά από δεκαετίες ολόκληρες, παραμένει ζητούμενο η δυνατότητα των δύο πλευρών να διεξάγουν σε συνεργασία παρατεταμένες και σε μεγάλη έκταση (Κρήτη – Κύπρος) αεροναυτικές επιχειρήσεις. Επί της ουσίας είναι πραγματικά πολύ λίγα αυτά που έχουν γίνει σε αυτό τον τομέα τα τελευταία 50 χρόνια.

Αυτό που φαίνεται ότι είναι δύσκολο και για τις δύο πλευρές (ελλαδική και κυπριακή), είναι ότι στο πλαίσιο ενός ανανεωμένου Δόγματος ΕΑΧ, επιβάλλεται να υπάρχει ρητή δέσμευση ελληνικής επέμβασης σε περίπτωση που η Κύρπος δεχθεί επίθεση και αντίστροφα… Αυτό άλλωστε σημαίνει Ενιαίος Αμυντικός Χώρος.

Κατά συνέπεια όλα ξεκινούν και καταλήγουν εκεί. Εφόσον η συγκυρία είναι απόλυτα ευνοϊκή, αν αυτή η θεμελιώδης συνθήκη δεν θεσμοθετηθεί τώρα, δεν θα θεσμοθετηθεί ποτέ. Και μάλιστα με τρόπο που τα συμφωνηθέντα και υπογραφέντα να μην μπορούν να αθετηθούν από καμία από τις δύο πλευρές ανεξαρτήτως πολιτικών ή άλλων συνθηκών.

Πηγή: defence-point.gr
Σύνδεσμος άρθρου ⤶
Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2021

Ο Ερντογάν τραβά το σχοινί: «Ανεπιθύμητα πρόσωπα» 10 πρεσβευτές της Δύσης!

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα πως έδωσε εντολή στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών να κηρύξει 10 πρεσβευτές δυτικών χωρών, μεταξύ αυτών της Γαλλίας, της Γερμανίας και των ΗΠΑ, ‘persona non grata’, επειδή απηύθυναν έκκληση για την αποφυλάκιση του αντιπολιτευόμενου Οσμάν Καβαλά.

Ο Καβαλά βρίσκεται στη φυλακή από τα τέλη του 2017, κατηγορούμενος ότι χρηματοδότησε τις διαδηλώσεις στην Τουρκία το 2013 και ότι ενεπλάκη στην απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες.

Σε μια κοινή ανακοίνωση, που εξέδωσαν στις 18 Οκτωβρίου, οι πρεσβευτές του Καναδά, της Δανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας, της Φινλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας και των ΗΠΑ απηύθυναν έκκληση για μια δίκαιη και ταχεία επίλυση της υπόθεσης του Καβαλά, Τούρκου εκδότη και μαικήνα. Κλήθηκαν για εξηγήσεις από το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο αποκάλεσε τη δήλωση αυτή ανεύθυνη.

«Έδωσα την απαραίτητη εντολή στον υπουργό Εξωτερικών μας και είπα τι πρέπει να γίνει: αυτοί οι 10 πρεσβευτές πρέπει να κηρυχθούν persona non grata αμέσως. Θα το διευθετήσετε αμέσως», είπε ο Ερντογάν σε μια ομιλία που εκφώνησε στο Εσκισεχίρ στη βορειοδυτική Τουρκία.

Αυτοί οι πρεσβευτές «πρέπει να γνωρίζουν και να κατανοούν την Τουρκία», είπε ο Ερντογάν κατηγορώντας τους για «απρέπεια». «Θα πρέπει να φύγουν» από τη χώρα, «εάν δεν τη γνωρίζουν πλέον», συμπλήρωσε.

Πηγή: militaire.gr
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Παραγιουδάκης-Ήφαιστος-Γρίβας-Καρβουνόπολος: Ελλάδα – Τουρκία στο σταυροδρόμι των Μεγάλων Γεωπολιτικών Ανακατατάξεων

Οι Γεωπολιτικές Εξελίξεις και οι ανατοποθετήσεις των μεγάλων παικτών ισχύος, ενεργοποιούν και σε ποια κατεύθυνση αντίστοιχες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο ;

-Πως αποκωδικοποιούνται οι Ελληνογαλλική Αμυντική Συμφωνία και η επέκταση της Αμυντικής Συμφωνίας Ελλάδας

– ΗΠΑ; -O ρόλος της Αναθεωρητικής Τουρκίας και οι βαθύτερη στρατηγική πίσω από τις προκλήσεις σε Αιγαίο- Κρήτη και Κύπρο

-Σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε σήμερα από πλευράς στρατιωτικής ισχύος. Ισοζύγιο ισχύος με Τουρκία.

- Το Δόγμα του ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου. -Προς νέο δόγμα με τα νέα δεδομένα και τις γεωστρατηγικές κινήσεις -Είναι αναγκαίο ένα δομικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας ; -Πόσο πιθανόν είναι το ενδεχόμενο για κλιμάκωση από πλευράς Τουρκίας των εξελίξεων με προβολή στρατιωτικής ισχύος σε μια πορεία μέχρι το 2023;

-Οι τριμερείς Ελλάδας – Κύπρου -Αιγύπτου, Ελλάδας – Κύπρου -Ισραήλ, Ελλάδας – Κύπρου –Ιορδανίας

-Η Οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας- Ιταλίας, Ελλάδας - Αιγύπτου και το ανοιχτό θέμα οριοθέτησης Ελλάδας- Κύπρου και πλήρους Ελλάδας – Αιγύπτου και Αιγύπτου- Κύπρου

-ΑΟΖ- Υφαλοκρηπίδα και Χωρικά Ύδατα, γιατί η Τουρκία έχει αναβαθμίσει την πίεση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου ;

-Μία μεγάλη συζήτηση στις «Αντιθέσεις» με καλεσμένο στο στούντιο τον Επίτιμο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ , Στρατηγό ε.α. Μανούσο Παραγιουδάκη

Στην εκπομπή παρεμβαίνουν :

- Ο Παναγιώτης Ήφαιστος , Καθηγητής στο Τομέα , Διεθνής Πολιτική – Κρατική Θεωρία / Στρατηγική Θεωρία, Πολιτική Θεωρία του Διεθνούς Συστήματος, Ευρωπαϊκή πολιτική, Ευρω-στρατηγικά. Στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

- Ο Κωνσταντίνος Γρίβας ,Καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων στο Τομέα « Διεθνούς Γεωγραφίας και Συστημικής Γεωπολιτικής Ανάλυσης των Σύγχρονων Οπλικών Τεχνολογιών» και διδάσκων «Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή» στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

- Και ο στρατιωτικός συντάκτης και αναλυτής , επικεφαλής του militaire.gr, Πάρις Καρβουνόπουλος
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Διπλωματικές πηγές: Απορρίπτουμε στο σύνολό τους τις αβάσιμες τουρκικές αιτιάσεις


Είναι τουλάχιστον οξύμωρο ότι μία χώρα, η οποία απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο εφόσον η χώρα μας εφαρμόσει τα νόμιμα δικαιώματά της, παραβιάζει σχεδόν καθημερινά την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, καθώς και της Κυπριακής Δημοκρατίας, και εκτοξεύει απαράδεκτες προκλητικές δηλώσεις και απειλές, παράλληλα μας κατηγορεί ότι αποσταθεροποιούμε την Ανατολική Μεσόγειο, σημειώνουν διπλωματικές πηγές.

Η χώρα μας θα συνεχίσει να δρα με αποκλειστικό γνώμονα την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων και την προώθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, έχοντας ως πυξίδα τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και ιδιαίτερα του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Απορρίπτουμε στο σύνολό τους τις αβάσιμες τουρκικές αιτιάσεις, καταλήγουν οι ίδιες πηγές.

Υπενθυμίζεται πως με ανακοίνωση του το Τουρκικό ΥΠΕΞ, απείλησε την Κύπρο με επέμβαση της Τουρκίας σε οποιαδήποτε ενέργεια για γεωτρήσεις αλλά και ταυτόχρονα κατηγόρησε Ελλάδα και Κύπρο για προκλητικές ενέργειες και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε σχετική ανακοίνωση, για "βήματα που αυξάνουν την ένταση στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο".

Διαβάστε ακόμα:

Πηγή: capital.gr
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Β. Μαρτζούκος: Μια γαλλική αεροναυτική βάση σε ελληνικό νησί θα εξυπηρετούσε τα εθνικά μας συμφέροντα


 

Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Κ. Γρίβας: Τί φοβούνται οι Τούρκοι με τε Rafale


 

Σύνδεσμος άρθρου ⤶

ΗΠΑ: Σύμπραξη ελληνικών, αρμενικών, κουρδικών και ινδικών οργανώσεων για μη πώληση F-16 στην Τουρκία

Ένας ευρύς συνασπισμός ακτιβιστικών οργανώσεων αναλαμβάνει δράση προκειμένου να πιέσει τον Κογκρέσο να μην αποδεχτεί την αναβάθμιση ή την αγορά νέων μαχητικών αεροσκαφών F-16 από την Τουρκία. Με μια κοινή επιστολή που στάλθηκε στα προεδρία των Επιτροπών Άμυνας και Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, τα μέλη του Ελληνοαμερικανικού Συμβουλίου Ηγεσίας (HALC), καθώς και των αρμενικών, ινδικών και κουρδικών οργανώσεων, εκφράζουν την ανησυχία τους για τους κινδύνους που εγκυμονούν για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και καλούν τα μέλη του Κογκρέσου να αναλάβουν δράση.

Όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά, η απόκτηση και η επιμονή της διατήρησης του ρωσικού συστήματος S-400 συνιστά ένα αρνητικό σημείο καμπής για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Επιπλέον, στην επιστολή τονίζεται ότι το ρωσικό σύστημα είναι ασυμβίβαστο για λόγους ασφαλείας με τα αναβαθμισμένα F-16 και ότι κάθε προσπάθεια πώλησης σημαντικού αμυντικού οπλισμού στην Τουρκία θα συνιστά μια καταστρατήγηση της αμερικανικής νομοθεσίας και της εκφρασμένης βούλησης του Κογκρέσου.
Η Επιστολή των Ακτιβιστικών Οργανώσεων

"Γράφουμε λόγω των πολλαπλών δημοσιευμάτων που υπάρχουν στον αμερικανικό και διεθνή Τύπο σχετικά με το αίτημα της Τουρκίας να αγοράσει 40 μαχητικά αεροσκάφη F-16 και να αναβαθμίσει σχεδόν 80 από αυτά που ήδη κατέχει.

Ως ένας συνασπισμός ομάδων πολιτών που εκπροσωπούν τους Αμερικανούς σε ολόκληρο το έθνος μας, μοιραζόμαστε εδώ και καιρό τις ανησυχίες που έχετε εκφράσει σχετικά με τους κινδύνους εθνικής ασφάλειας που εγκυμονούν για τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της δραματικής απομάκρυνσης της Τουρκίας από τη Δυτική Συμμαχία και τους κανόνες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.

Η αρχική αγορά των ρωσικών S-400 από την Άγκυρα - σε συνδυασμό με τη συνεχή επιμονή της να τους διατηρεί παρά την σαφή παραβίαση του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής μέσω κυρώσεων (CAATSA), αντιπροσωπεύουν ένα σημείο καμπής στη διμερή μας σχέση. Συμφωνούμε απόλυτα με τις παρατηρήσεις που κάνατε το 2019 στη δήλωσή σας στους New York Times, "ένα αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος ή ένα ρωσικό σύστημα πυραύλων. Όχι και τα δύο" και πιστεύουμε ότι αυτές οι ίδιες αρχές θα πρέπει να ισχύουν για την αποτροπή κάθε πιθανής πώλησης F-16 στην Τουρκία.

Υπενθυμίζουμε ότι - παρά την ανοιχτή εχθρότητα της Τουρκίας εναντίον της Αμερικής και των συμμάχων της - η προηγούμενη κυβέρνηση επέβαλε κυρώσεις CAATSA εναντίον της Τουρκίας μόνο όταν έγινε σαφές ότι το Κογκρέσο επρόκειτο να παρέμβει μέσω του νομοσχεδίου για τον περσυνό αμυντικό προϋπολογισμό (NDAA).

Ακόμα και τώρα, φαίνεται, εξακολουθούν να υπάρχουν ανώτεροι αξιωματούχοι στα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας που αναζητούν λανθασμένα να βρουν κάποιο παραθυράκι στον νόμο για να αποφύγουν τις κυρώσεις CAATSA και να επιτρέψουν την αλόγιστη πώληση νέων F-16 και συσκευών αναβάθμισης στην Τουρκία.

Πιστεύουμε ότι αυτό είναι ασυμβίβαστο με τον νόμο CAATSA, καθώς και με την ευρύτερη νομοθετική πρόθεση του Κογκρέσου, το οποίο ψήφισε αυτόν τον νόμο με συντριπτική διακομματική υποστήριξη και διατήρησε στον πάγο τις νέες αγορές αμερικανικών όπλων σε μια ολοένα και πιο κακόβουλη Τουρκία. Η Άγκυρα όχι μόνο ακολούθησε την απόκτηση των ρωσικών S-400, αλλά έχει υποσχεθεί να αποκτήσει ή ακόμη και να συμμετέχει στην παραγωγή περισσότερων. Χωρίς καμία ένδειξη ότι υπάρχει ορατό τέλος στην επίμονη παραβίαση της αμερικανικής νομοθεσίας και πολιτικής από την Τουρκία, δεν υπάρχει λόγος να εξεταστεί καν το αίτημα της Τουρκίας.

Θα θέλαμε επίσης να επισημάνουμε ότι ένα ευρύ φάσμα εμπειρογνωμόνων από την Τουρκία έχουν εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με αυτήν την πιθανή αγορά. Ο Aaron Stein του Ινστιτούτου Έρευνας Εξωτερικής Πολιτικής (Foreign Policy Research Institute) σημείωσε ότι οι αναβαθμίσεις του block 70 μοιράζονται κάποιους κοινούς αισθητήρες με τα F-35. Αυτό εγείρει τις ίδιες ανησυχίες που εκφράσατε στο άρθρο γνώμης σας στους New York Times και θέτει σε κίνδυνο τους Αμερικανούς πιλότους μαχητικών και τους πιλότους μαχητικών των συμμάχων μας που πετούν αναβαθμισμένα F-16. Επιπλέον, η Τουρκία χρησιμοποίησε αμερικανικά όπλα με τρόπο ασυμβίβαστο με τις αμερικανικές αξίες και τα αμερικανικά συμφέροντα. Όπως σημείωσε ο Michael Rubin του American Enterprise Institute, η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τον στόλο των F-16 για την "υπεράσπιση της τουρκικής πατρίδας, αλλά για να απειλήσει τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος και να βομβαρδίσει τους Γιαζίντι στο Σιντζάρ και ούτω καθεξής ".

Η πρόσβαση στα αμερικανικά οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των αναβαθμισμένων F-16, είναι προνόμιο που πρέπει να κερδίσει η Τουρκία και όχι ένα εκ προοιμίου δικαίωμα. Αυτή η πρόσβαση πρέπει να παγώσει έως ότου η Τουρκία αποδείξει ότι θα ευθυγραμμιστεί με το αμερικανικό δίκαιο, και θα τιμήσει τις αξίες, τα συμφέροντα και τις συμμαχίες των ΗΠΑ.

Σας παροτρύνουμε να επαναλάβετε την αντίθεσή σας στην πώληση ή μεταφορά F-16 ή οποιουδήποτε σημαντικού οπλικού συστήματος στην Τουρκία."

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ capital.gr
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Θωρηκτό Αβέρωφ - Αξίζει να το δείτε


 

Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Fincantieri-ONEX στην Ελευσίνα, με “πλάτες” DFC… Gowind vs. Doha, αφού προηγηθούν τα δικαστήρια

Ενώπιον ανακοινώσεων το μεσημέρι για το μέλλον Ναυπηγείων Ελευσίνας στο υπουργείο Ανάπτυξης. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, επιβεβαιώνεται πλήρως η αποκάλυψη του DP στις 9 Οκτωβρίου, για τη “σφήνα” της ιταλικής Fincantieri που οδηγεί στην προοπτική της αλλαγής της καταρχήν συμφωνίας Ελλάδας-Γαλλίας για την προσθήκη ναυπηγήσεων 3+1 κορβετών Gowind, καθώς ο ιταλικός κολοσσός ναυπηγεί τις κορβέτες τύπου “Doha” (από τη συνεργασία με το Κατάρ που έχει τοποθετήσει παραγγελία). Οι ανακοινώσεις θα γίνουν, εκτός απροόπτου από τον υπουργό Ανάπτυξης, Άδωνι Γεωργιάδη, παρουσία του επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Επενδύσεων και Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ), αντιναυάρχου εν αποστρατεία Αριστείδη Αλεξόπουλου.

Γράφει ο ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΛΕΙΟΥ

Η εξέλιξη έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθότι επηρεάζει τη συνεργασία της Ελλάδας με τη Γαλλία. Προς θετική ή αρνητική κατεύθυνση μένει να αποδειχθεί. Στο θετικό μέρος της “εξίσωσης”, θα μπορούσε κανείς να προσμετρήσει την προοπτική προσθήκης της Ιταλίας στον “άξονα” με τη Γαλλία.

Η ανάληψη της εξουσίας στη Ρώμη από τον πολύπειρο και ικανότατο τεχνοκράτη Μάριο Ντράγκι και η στήριξη από την ιταλική κοινωνία, συν του σεβασμού που χαίρει στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δημιούργησε νέα δεδομένα και για την Ελλάδα, που προβληματιζόταν από τις σχέσεις της Ρώμης με την Άγκυρα. Ιταλία και Τουρκία διατηρούσαν στενούς εξοπλιστικούς δεσμούς και η ιταλική διπλωματία ήταν εξαιρετικά προσεκτική να αποφεύγει διατυπώσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την αντίδραση της Τουρκίας.

Ο Μάριο Ντράγκι που συνδυάζει και πολιτικές αρετές πέραν της αποδεδειγμένης τεχνοκρατικής επάρκειας, έχοντας αποκωδικοποιήσει την ευρωπαϊκή ηγεσία κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ/ECB), δείχνει να τροποποιεί την ιταλική πολιτική. Φαίνεται πως δίνει κατευθύνσεις στην ιταλική διπλωματία, σύμφωνα με τις οποίες η παράβλεψη της καταπάτησης κάθε ευρωπαϊκής αρχής και αξίας έχει όρια, τα οποία έχουν προ πολλού ξεπεραστεί.

Παράλληλα, γνωρίζοντας τα μυστικά των Βρυξελλών, έχει αντιμετωπίσει με εντελώς καινούργια προσέγγιση την προοπτική συνεργασίας των μεσογειακών χωρών για την από κοινού αντιμετώπιση των πιέσεων που επιβάλλει η “οικονομική ορθοδοξία” του Βερολίνου. Παράλληλα, έχει και εξαιρετική αντίληψη της εξάρτησης της Τουρκίας από την ευρωπαϊκή οικονομία για να γίνεται ανεκτή η υιοθέτηση από την πλευρά της Άγκυρας εκβιαστικών τακτικών.

Εν ολίγοις, έχει ήδη αναδειχθεί σε έναν παράγοντα ο οποίος ωθεί τις εξελίξεις στην κατεύθυνση δημιουργίας νέων, πιο ορθολογικών ισορροπιών. Έχοντας ταυτόχρονα αντίληψη της εξάρτησης της Ένωσης και ιδιαιτέρως της Ιταλίας από τους υπερατλαντικούς δεσμούς στον τομέα της άμυνας, συν τις βιομηχανικές – ναυπηγικές ισορροπίες στη Γηραιά Ήπειρο, διέκρινε μια ευκαιρία στην περίπτωση των Ναυπηγείων Ελευσίνας.

Τούτων λεχθέντων, να προστεθεί και το ότι η χημεία των πρωθυπουργών Ελλάδας και Ιταλίας, Κυριάκου Μητσοτάκη και Μάριο Ντράγκι φέρεται να είναι εξαιρετική. Οι δε συνομιλίες που διεξήγαγαν τους τελευταίους μήνες είχαν στο επίκεντρο την διμερή οικονομική συνεργασία. Πληροφορίες αναφέρουν, ότι σε μια τουλάχιστον από τις τελευταίες, συζητήθηκε και το θέμα των Ναυπηγείων Ελευσίνας.

Σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, μέσω της φερόμενης ως απόφασης του κρατικού αμερικανικού χρηματοοικονομικού κολοσσού DFC να εμπλακεί υποστηρίζοντας το σχέδιο, συντάσσεται με την ONEX του Πάνου Ξενοκώστα με στόχο τον έλεγχο του ναυπηγείου. Η αμερικανική εμπλοκή έχει διαφορετικά κίνητρα, καθώς εντάσσεται στη γενικότερη αμερικανική στρατηγική που αποσκοπεί στον έλεγχο και την ανάσχεση των ρωσικών και των κινεζικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, οι ανακοινώσεις δεν θα αφορούν μόνο το σχήμα που θα εισέλθει στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, αλλά τον “οδικό χάρτη” που θα ακολουθεί για να καταλήξουμε σε αυτό το αποτέλεσμα. Δηλαδή, η προσφυγή στη Δικαιοσύνη, με τον φάκελο εξυγίανσης να παίρνει τον δρόμο της υπαγωγής στο Άρθρο 106 Β και Δ του Πτωχευτικού Κώδικα με την κατάθεση στο αρμόδιο δικαστήριο.

Οι ίδιες πληροφορίες κάνουν λόγω για διάσπαση και ανάπτυξη εμπορικού και στρατιωτικού ναυπηγείου, μέσα από ξεχωριστούς οργανισμούς. Τον ιταλικό ναυπηγικό κολοσσό Fincantieri φέρεται να τον ενδιαφέρει η είσοδος στο στρατιωτικό τμήμα του ναυπηγείου. Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι “το χρώμα του χρήματος” δεν θα φανεί αμέσως, αφού η ανάληψη της ευθύνης θα συντελεστεί μετά από την υπαγωγή του Ναυπηγείου στον Πτωχευτικό Κώδικα.

Θα πρέπει επίσης να προχωρήσει και το “κούρεμα” των χρεών των Ναυπηγείων Ελευσίνας περίπου κατά 50% (σ.σ. προς Τράπεζες, Δημόσιο, Πολεμικό Ναυτικό, εφορία, εργαζόμενους, προμηθευτές κ.λπ.) ώστε να καταστεί διαχειρίσιμη η αποπληρωμή τους σε βάθος χρόνου. Προηγήθηκε ο νομικός και οικονομικός έλεγχος (due diligence) για λογαριασμό της DFC, που όταν ολοκληρώθηκε, ακολούθησε η γνωστή συνάντηση και ομιλία Ξενοκώστα προς τους εργαζόμενους στην Ελευσίνα και η δέσμευση ότι θα εξοφληθούν.

Ως δυνητικό “αγκάθι” στην επιτυχή ολοκλήρωση του σχεδίου, παραμένει η αντίδραση των παλαιών μετόχων, που υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε οι μετοχές να τους έχουν επιστραφεί από την ONEX, καθώς έληγε η σχετική προθεσμία στις 30 Σεπτεμβρίου. Οι νομικοί σύμβουλοι του υπουργείου Ανάπτυξης γνωμοδότησαν ότι ήταν εφικτή ολιγοήμερη παράταση με βάση προβλέψεις που περιέχονται στη συμφωνία.

Το επιχείρημα δεν έχει πείσει τους παλαιούς μετόχους, οι οποίοι φέρονται να έχουν προχωρήσει σε μαζική αποστολή εξωδίκων. Πρακτικά, αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αμφισβήτησης των κυβερνητικών αποφάσεων στη δικαιοσύνη, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Η κυβερνητική πλευρά επισείει την απειλή αναζήτησης ευθυνών για την εικόνα υπερχρέωσης των Ναυπηγείων που έχει οδηγήσει στο σημερινό αδιέξοδο.

Ωστόσο, η πικρή εμπειρία της Ελλάδας από δικαστικές διενέξεις στην αλλοδαπή δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Πέραν του ότι αναμένεται να υποστηριχθεί, ότι άλλο θέμα τα χρέη του ναυπηγείου και άλλο το αν έπρεπε, ή όχι, οι μετοχές να επιστρέψουν στους παλαιούς μετόχους στις 30 Σεπτεμβρίου.

Το θετικό είναι ότι υπάρχει κινητικότητα. Αναμένεται βέβαια και η αντίδραση της γαλλικής πλευράς που θεωρούσε δεδομένη τη ναυπήγηση 3+1 κορβετών Gowind, παρότι δεν συμπεριλήφθηκε στις ανακοινώσεις Μητσοτάκη-Μακρόν, παρά τις διαρροές που προηγήθηκαν τις ημέρες προ της ανακοίνωσης της συμφωνίας. Μετά την εμπλοκή της Fincantieri, είναι λογικό να προωθηθεί η δική της σχεδίαση, η κορβέτα τύπου “Doha” (“Al Zubarah” όπως έχει κωδικοποιηθεί ο τύπος από το Κατάρ).

Εκτός κι αν η πλευρά της κυβέρνησης βλέπει την προοπτική συμβιβασμού Γαλλίας και Ιταλίας μέσω συνεργασίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής κορβέτας EPC (European Patrol Corvette). Ευελπιστούμε, ότι οι επιχειρησιακές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού που θα χρειάζονταν καινούργιες ναυπηγήσεις… χθες, δεδομένης και της γενικότερης κατάστασης στην περιοχή, δεν θα εξελιχθούν σε ομήρους μιας πολυετούς απόπειρας εξυγίανσης ενός ακόμα ναυπηγείου.

Πηγή: defence-point.gr
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

What A War Between Greece And Turkey Would Look Like


By Stavros Atlamazoglou

What would trigger such a headline? And what would a war between the two NATO allies look like?

Tensions between Greece and Turkey go back for hundreds of years in one of the world’s oldest rivalries.

As NATO members, both countries are strategically important to the U.S. The U.S. Air Force has nuclear weapons in Incirlik in Turkey, while the U.S. Navy and Air Force have a presence in several bases in Greece.

But under President Erdogan, Turkey has been bullying its neighbors and disregarding international law and conventions to advance its goals. Last year, the two countries almost went to war when Turkey threatened to conduct oil and natural gas surveys within Greece’s exclusive economic zone. Cooler heads prevailed, and a war was avoided. But what about next time?

A War. But Why?

A conflict between Greece and Turkey could spark in several different—intentional and accidental—ways. The two countries could go to war over an islet dispute—of which there are hundreds in the Aegean Sea, which borders the two countries—after an escalation following an air or naval accident—there have been several over the years—or in an attempt to placate domestic unrest—in the case of Turkey.

It’s important to note that in all of the above scenarios, Turkey would be the aggressor. Contrary to Ankara, Athens has no revisionist or expansionist aspirations. Greece doesn’t weaponize illegal immigrants to pressure Turkey into concessions. Greece doesn’t violate Turkey’s air space with armed fighter jets multiple times a day. Greece doesn’t send survey ships, accompanied by warships, in the exclusive economic zones of other countries.

Ruling a country with approximately 83 million people and a gross domestic product of close to $800 billion, Erdogan sees Greece, which has a population of 10 million and about $210 billion GDP, as a small nuisance. But a nuisance that is standing between Ankara’s ambition to expand its influence in the Mediterranean, Middle East, and Africa.

With the Turkish economy in a free fall without a parachute, Erdogan might try to appease domestic displeasure and unrest with foreign adventures. With his numbers falling, Erdogan might try to do something before the 2023 elections.

We’re Going to War

A war between the two countries would probably be a very short one. External pressure from the U.S. and European Union wouldn’t allow for extended hostilities. Thus a conflict would likely last anywhere between a couple of days to a few weeks.

The shorter the war, the more focused first on the air and then at the maritime domains it will be. Meanwhile, a ground war is less likely in a short war as it would require the commitment of large forces.

War Between Greece and Turkey: The Air Component

Both countries will first try to achieve air superiority. Whoever manages to dominate the skies will have an undisputed advantage over the other.

Turkey has 251 fighter jets, mostly variants of the F-16 and some F-4 Phantoms, while Greece has a fleet of 233 fighters, which is more diverse and includes the newly acquired F3R Rafale, F-16, F-4s, and Mirage 2000-5Mk2.

Following the failed 2016 coup d’état attempt, the Turkish military has been considerably weakened. The Turkish Air Force has been hit the hardest. Over 60 percent of its aviators and maintainers have been jailed or kicked out from the military. As a result, aircraft are not very well maintained, triggering a fall in operational preparedness.

Equally alarming is the future of the Turkish Air Force. If Ankara isn’t able to bypass Congress and the reservations of the Biden administration and upgrade its fighter fleet, by 2035, it would have become obsolete and easy prey for the Hellenic Air Force, which ranks among the best in NATO is already upgrading its fleet.

War Between Greece and Turkey: The Sea Battles?

In the seas, Turkey has more ships, but Greece seems to have better sailors. Last year when the two countries went to the brink of war, a Greek frigate rammed a Turkish after the latter tried to intimidate the Greek warship. Further, the Greeks were constantly tracking Turkish submarines, while the Turks had no idea where the Greek subs were.

Special Operations

But special operations forces will also play a big part. Both countries have invested a lot in their commando forces, and their respective military leaderships understand the value of special operations in a conflict.

During the Imia crisis of 1996, when the two countries almost went to war, Greek and Turkish Navy SEALs almost clashed on a Greek islet that Turkey disputed. Since then, the two countries—and Greece particularly—have doubled down on their commando units.

Cyprus

A conflict between Greece and Turkey could also spill over—or indeed start from—Cyprus. Since the Turkish invasion in 1974, Cyprus has been divided. A war could offer Greek Cypriots the excuse to unify the island by force.

1945’s New Defense and National Security Columnist, Stavros Atlamazoglou is a defense journalist specializing in special operations, a Hellenic Army veteran (national service with the 575th Marine Battalion and Army HQ), and a Johns Hopkins University graduate.

Source: https://www.19fortyfive.com/2021/10/what-a-war-between-greece-and-turkey-would-look-like/
Σύνδεσμος άρθρου ⤶

Κωνσταντίνος Κατσίφας. Ο Σταυραετός της Βορείου Ηπείρου

Γράφει η Άννα Νότη

Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1983 στο Βουλιαράτι ή Βουλιαράτες της Βορείου Ηπείρου.
Στα επτά του χρόνια, και μετά την πτώση του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία το 1990, εγκαταστάθηκε με τους γονείς του Ιωάννη και Βασιλική Κατσίφα και τις τρεις αδελφές του στην Αθήνα.
Όσον αφορά την προσωπική του ζωή, ο Κωνσταντίνος παντρεύτηκε σε σχετικά μικρή ηλικία και ήταν πατέρας ενός κοριτσιού.

Άτομο με ιδιαίτερη πίστη και σεβασμό στα Θεία, προγραμμάτιζε να ταξιδέψει το επόμενο διάστημα στο Άγιον Όρος. Τελευταίο του όνειρο και μεγάλη επιθυμία του ήταν να χτιστεί στο χωριό του μια μεγάλη εκκλησία.
Στο εργαστήριό του στους Βουλιαράτες, στο «στρατηγείο» του όπως το αποκαλούσε, κατασκεύαζε τις βάσεις και τα κοντάρια των σημαιών, και εκεί έγραψε στην τεράστια σημαία του, με την οποία πρωτοστάτησε με άλλους συμπατριώτες του κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών στα τελευταία μεγάλα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, «ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ – Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ».

Ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε ως περήφανος Βορειοηπειρώτης. Η αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο, την μάνα Ελλάδα, τη σημαία της πατρίδας του και την πίστη του ήταν τεράστια. «Με το αίμα μου να γράψετε Ελλάδα σε αγαπώ», «ΕΛΛΑΣ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» έγραφε με πάθος.
Τα τελευταία πέντε χρόνια επέστρεψε στα πατρογονικά εδάφη και έδινε αγώνα να εμψυχώσει τους λίγους μόνιμους συμπατριώτες του που απέμειναν να φυλάττουν τις Θερμοπύλες, και να τονώσει το εθνικό και το θρησκευτικό συναίσθημά τους. «Λέω στους αδελφούς μου βορειοηπειρώτες, λίγη καρδιά, λίγο τσαγανό, Υπερήφανο εθνικό φρόνημα και λίγη θέληση ζητώ». “Η ζωή κάτω από το ζυγό της τυραννίας δεν έχει νόημα και αξία”.

Δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι η Βόρειος Ήπειρος, που άντεξε επί εκατοντάδες χρόνια τους χειρότερους διωγμούς, τις γενοκτονίες, τους βίαιους εξισλαμισμούς, τις απαγορεύσεις της θρησκευτικής, γλωσσικής και εθνικής της ταυτότητας, απειλούνταν με αφανισμό.

Δεν δίσταζε να μιλά ευθέως και μεγαλοφώνως για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Βορειοηπειρωτών. Να μιλά για τον Τόπο μας, την Ψυχή, την Φυλή, τις Παραδόσεις μας, τις μνήμες των προγόνων μας και των θυσιών τους, για την Ελλάδα την Πατρίδα του Φωτός και των Ηρώων όπου η σκλαβιά δεν ευδοκιμεί.

Ο Κωνσταντίνος ενοχλούσε, ήταν επικίνδυνος για το βρώμικο καθεστώς της Αλβανίας και η παρουσία του ήταν εμπόδιο στα σχέδιά τους για την πλήρη διάλυση του ελληνισμού στη Βόρειο Ήπειρο. Οι προκλήσεις και οι απειλές αμέτρητες, θέλοντας να τον υποχρεώσουν είτε να σιγήσει, είτε να φύγει, είτε να τον εξοντώσουν, και έψαχναν την παραμικρή αφορμή για να ενεργοποιήσουν το σχέδιο εκτέλεσής του.

Κάθε χρόνο στις Εθνικές επετείους με δικά του χρήματα σημαιοστόλιζε, μαζί με φίλους του, το χωριό, από την πλατεία έως το Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ηρώων όπου αναπαύονται οι Ήρωες του 1940 που έπεσαν στο μέτωπο.

Και ύψωνε νόμιμα την ελληνική σημαία, επειδή οι ΓΗΓΕΝΕΙΣ Έλληνες της Βορείου Ηπείρου αποτελούν εθνική κοινότητα, και όχι εθνική μειονότητα, διεθνώς αναγνωρισμένη, και έχουν απόλυτο δικαίωμα να τιμούν τις εθνικές επετείους και τα εθνικά σύμβολα.

Την εβδομάδα πριν την 28η Οκτωβρίου 2018, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας είχε προσαχθεί τρεις φορές στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, εικάζεται για συστάσεις σχετικά με τον σημαιοστολισμό του χωριού του, ενώ την προηγούμενη της δολοφονίας του είχε κακοποιηθεί επί πέντε ώρες από Αλβανούς αστυνομικούς, πράκτορες και κοσοβάρους, οι οποίοι τον ξυλοκόπησαν ανηλεώς χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές για να μην είναι εμφανή τα χτυπήματα.

Βαρειά χτυπημένος προσπάθησε να κρύψει από τη μητέρα του το συμβάν, το τελευταίο βράδυ της ζωής του, αισθανόμενος αυτό που έρχεται. «Όλο το βράδυ κοιτούσε ανατολικά προς την Ελλάδα, με θλιμμένο ύφος», είπε η μητέρα του, που δεν μπορούσε να φανταστεί τι είχε συμβεί. «Μάνα έτσι περαστικοί θα περάσουμε από τη ζωή;» της είπε κάποτε.

Ανήμερα της Εθνικής Εορτής, ο Κωνσταντίνος πριν φύγει από το σπίτι κοίταξε τη μητέρα του στα μάτια, της φόρεσε τον σταυρό που είχε κρεμασμένο στον λαιμό του, τη φίλησε και της είπε: «Μάνα μου, να κρατήσεις γερά. Δεν σε φοβάμαι γιατί είσαι Ηπειρώτισσα. Θα αντέξεις εσύ». Αυτές ήταν οι τελευταίες λέξεις που είπε στη γυναίκα που τον έφερε στη ζωή.

Ξημερώματα ο Κωνσταντίνος ζωγράφιζε στον τοίχο του σχολείου του χωριού την ελληνική σημαία προκειμένου να τιμήσει τους Έλληνες στρατιώτες που βρίσκονται θαμμένοι στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο του χωριού -πεσόντες κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941.

Στις 10:00 το πρωΐ, στο καφενείο του χωριού Αλβανοί αστυνομικοί τον προκάλεσαν ενημερώνοντάς τον ότι σκόπευαν να προβούν στο κατέβασμα σημαιών, και απειλώντας τον με το υπηρεσιακό τους όπλο.

Αρνούμενος να δεχτεί το γεγονός έφυγε από το σημείο και επέστρεψε οπλισμένος στην πλατεία όπου και πυροβόλησε στον αέρα. Οι Αλβανοί αστυνομικοί ανταποκρίθηκαν βάλλοντας εναντίον του. Αν και διέθετε την κατάλληλη εκπαίδευση και είχε την ευκαιρία δεν έριξε κατά των Αλβανών. Με το όπλο στα χέρια διέφυγε στις πλαγιές του Κόζιακα αποφεύγοντας την συμπλοκή.

Ανηφόρισε στο βουνό, όχι από το μονοπάτι που είναι πάνω από το σπίτι του, αλλά από την κάτω μεριά από το δρόμο που ακολουθούσε συχνά τις νύχτες για να ανέβει στη Βυζαντινή μονή Δρυάνου Κοιμήσεως Θεοτόκου και να προσευχηθεί. Θα μπορούσε να προχωρήσει και να περάσει τα σύνορα προς Ελλάδα, όμως δεν το έκανε. Δεν ήταν ρίψασπις. Ηταν αποφασισμένος.

Ο Κωνσταντίνος σαν έτοιμος από καιρό αναζητούσε τον θάνατο, τον ένδοξο θάνατο. Στις συμβουλές των φίλων να προσέχει η απάντηση ήταν: «Ας τολμήσουν να έρθουν!» «Εγώ να πέσω στα χέρια τους, εγώ;;; Μόνο νεκρός στα δικά τους χέρια, μόνο νεκρός!».

Λίγο πριν εμφανιστούν οι εκτελεστές του, αδειάζει το όπλο του πάνω στη γη. Για να ξεσπάσει; Για να τους δείξει ότι δεν τους φοβόταν; Ότι ήταν εκεί άοπλος και τους περίμενε;

Ενώ στο χωριό βρισκόταν σε εξέλιξη η τελετή Μνήμης προς Τιμήν των Ελλήνων Πεσόντων κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο (1940-1941), παρουσία εκπροσώπων της Ελληνικής Κυβέρνησης που αδιαφόρησαν, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ με δύο σφαίρες στην καρδιά από τις ειδικές δυνάμεις RENEA της Αλβανικής Αστυνομίας.

Εκεί στη μέση του βουνού, στη γυμνή πλαγιά του Κόζιακα, ο Κωνσταντίνος πεθαίνει όρθιος. Και μόνος. Όπως αρμόζει σε έναν ΗΡΩΑ. Στην αγαπημένη του γη, στον τόπο που λάτρεψε, έχοντας ως τελευταία εικόνα τα βουνά της πατρίδας…

Έφυγε μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη, που θα στοιχειώνει δολοφόνους και ηθικούς αυτουργούς για πάντα. Χαμογελώντας, σαν να τους έλεγε: Δεν θα φύγω ποτέ…Πάντα θα είμαι εδώ…στον τόπο μου… που σύντομα θα ΄ναι ελεύθερος, όπως ήμουν εγώ…

Τελευταίες του λέξεις: «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ!».

Επί 11 ημέρες η σορός δεν δίδεται στην οικογένειά του για να ταφεί. Από την ημέρα της εκτέλεσης επιχειρήθηκε μια αήθης προσπάθεια σε Αλβανία και Ελλάδα, δολοφονίας του χαρακτήρα του, αμαύρωσης της τιμής και της υπόληψής του. Άνανδροι, μηδαμινοί κι ασήμαντοι, ανδρείκελα που προσπάθησαν να σπιλώσουν τη μνήμη του.

Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, δεν δολοφονήθηκε μόνο από τους Αλβανούς, αλλά και από την πατρίδα για την οποία έδωσε τη ζωή του. Η Ελληνική ηγεσία ποτέ δεν αντέκρουσε τις προσβολές, υβριστές του Έθνους και της Ελληνικής Ιστορίας προσέβαλλαν επαίσχυντα τη μνήμη του. Εξάλλου υπερασπιζόταν τα δίκαια του Ελληνισμού της Βόρειας Ηπείρου. Και η Βόρειος Ήπειρος ήταν πάντα ένα «πρόβλημα» που το ελληνικό πολιτικό σύστημα ήθελε και θέλει να ξεχάσει.

Το μόνο που κατάφεραν όλοι τους ήταν να κάνουν τη μορφή του αιώνια, ανεξίτηλη και ακατάλυτη στη μνήμη και τις καρδιές των Ελλήνων.

Ο θάνατός του αλλά και το χαμόγελό του και η ήρεμη και γαλήνια έκφραση του νεκρού προσώπου του, τα οποία διατηρήθηκαν μέχρι την ημέρα της ταφής του, συγκλόνισαν το Πανελλήνιο.

Ανήμερα της εορτής των Αρχαγγέλων, στις 8 Νοεμβρίου, χιλιάδες Έλληνες συνέρρευσαν από όλα τα χωριά της Βόρειας Ηπείρου και από πολλές περιοχές της Ελλάδας για το ύστατο χαίρε, κρατώντας ελληνικές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα, συμμετέχοντας στον θρήνο και το πένθος της οικογένειας. Οι γονείς, η Βασιλεία και ο Γιάννης, σαν μορφές από αρχαία τραγωδία, αποχαιρετούσαν για πάντα το παιδί τους …
Στη θέα του νεκρού Κωνσταντίνου χιλιάδες Έλληνες, παρόντες και απόντες, προσκυνούν και δίνουν όρκο να μη λησμονήσουν. Πρωτόγνωρα συναισθήματα πλημμύρισαν τις ψυχές των Ελλήνων που ένοιωσαν την ελπίδα να ανασταίνεται και να θεριεύει μέσα τους.

Η γη του Πύρρου σείστηκε από τον Εθνικό Ύμνο που αντιλάλησε στην Περήφανη Βόρειο Ήπειρο.
Ράγισαν οι πέτρες στο άκουσμα του μοιρολογιού από τον τραγουδιστή Σάββα Σιάτρα «…κρατάει η μάνα το κερί κι ο γιός ψυχομαχάει, Κωσταντή…».

Και η τεράστια “επικηρυγμένη” από τους Αλβανούς σημαία, η σημαία για την Μακεδονία που τόσο πολύ αγάπησε, ήταν εκεί να τον συνοδεύει μέχρι το τέλος, και ν’ αγκαλιάζει όλους τους Έλληνες. Και μανιασμένα οι δολοφόνοι του να την αναζητάνε, γιατί με τον θάνατό του έγινε πλέον το ιερό σύμβολο του αγώνα των Βορειοηπειρωτών για την ελευθερία τους.

Τάφηκε ντυμένος στρατιώτης, όπως ήταν πάντα, και με την Ελληνική σημαία να τον αγκαλιάζει, στη γη των Βουλιαράτων, στο χωριό που γεννήθηκε, ανδρώθηκε, έφυγε και επέστρεψε για να ποτίσει τελικά με το αίμα του. Aπέναντι από τον Άγιο Αθανάσιο με το Σταυρό που εκείνος έφτιαξε και με την Ελληνική σημαία να ανεμίζει στην κορυφή.

Ο Κωνσταντίντος Κατσίφας δεν είναι ένας εθνομάρτυρας. Είναι ΗΡΩΑΣ. Δεν θυσιάσθηκε παθητικά περιμένοντας το μοιραίο, όπως συμβαίνει με τις περιπτώσεις των μαρτύρων, αλλά θυσιάστηκε ενεργητικά πολεμώντας μέχρι το τέλος για τα εθνικά ιδεώδη, τα ιδανικά και τις αξίες του, και πράττοντας αυτό που του πρόσταζε η Ελληνική ψυχή του.

Επεδίωξε αυτό το τέλος για να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα με πολλούς αποδέκτες.

Έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος για να αναγκάσει τους Έλληνες και όλον το κόσμο να στρέψουν ξανά το βλέμμα στην σκλαβωμένη του γη που τόσο τον πλήγωνε. Για να τους θυμίσει ότι η Βόρειος Ήπειρος είναι πάντα εκεί και υπομένει μαρτυρικά, και περιμένει την μάνα Ελλάδα.

Έπεσε για να προβάλει τα δίκαια του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Να ενώσει και να συσπειρώσει τους Βορειοηπειρώτες, να τους ξυπνήσει από τον λήθαργο. Να πάψουν να ανέχονται στον ίδιο τους το τόπο τον χαρακτηρισμό της ντροπής «μειονότητα».

Έπεσε για να διώξει το φόβο από τις καρδιές των Βορειοηπειρωτών αλλά και όλων των Ελλήνων.
Σε μία από τις αναρτήσεις του στο διαδίκτυο είχε γράψει: «H ζωή μας δεν είναι μια πρόβα στο έργο που θα ακολουθήσει: είναι το ίδιο το έργο με μία και μοναδική παράσταση! Εμείς γράφουμε την πλοκή, εμείς οριοθετούμε το διάλειμμα, εμείς ορίζουμε το φινάλε».

Κι έτσι έγινε. Λεβέντης, ανυπότακτος, ασυμβίβαστος, ελεύθερος, βάδισε αγέρωχος προς την αιωνιότητα.
Κωνσταντίνος Κατσίφας.

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ της Βορείου Ηπείρου.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!

Πηγή: antibaro.gr προσπελάστηκε thesecretrealtruth
Σύνδεσμος άρθρου ⤶
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
×