iEpikaira

USS Gerald R. Ford EPA/LISE ASERUD NORWAY OUT

Μαρτυρίες ναυτών και συγγενών στο CNN αποκαλύπτουν κατάρρευση του ηθικού, προβλήματα υγιεινής και ελλείψεις βασικών ειδών στο USS Abraham Lincoln

Στα όριά τους βρίσκονται τα πληρώματα των αμερικανικών αεροπλανοφόρων εξαιτίας των συνεχών παρατάσεων στις αποστολές τους. Μετά το ρεκόρ των 326 ημερών του USS Gerald R. Ford, το USS Abraham Lincoln συμπληρώνει πολλούς μήνες συνεχούς παρουσίας στη Μέση Ανατολή χωρίς ελλιμενισμό, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τις συνθήκες διαβίωσης του προσωπικού.

Ελλείψεις σε τρόφιμα, νερό και είδη υγιεινής

Σύμφωνα με μαρτυρίες ναυτών και συγγενών τους στο CNN, οι μάχες στην περιοχή εμπόδισαν το αεροπλανοφόρο να προσεγγίσει συμμαχικά λιμάνια, με αποτέλεσμα να σημειώνονται σοβαρά προβλήματα στον ανεφοδιασμό.

Είδη πρώτης ανάγκης: Παρατηρούνται ελλείψεις σε τρόφιμα και είδη ατομικής υγιεινής, ενώ επιβλήθηκαν όρια στις αγορές από το κατάστημα του πλοίου.

Υποδομές διαβίωσης: Καταγράφονται συχνές βλάβες στο σύστημα ύδρευσης, έλλειψη ζεστού νερού και προβλήματα με υπερχειλισμένες τουαλέτες.

Αλληλογραφία: Πακέτα από τις οικογένειες των ναυτών καθυστερούν μήνες ή χάνονται.

Πτώση του ηθικού και πιέσεις στα συστήματα των πλοίων

Μέλη του πληρώματος περιγράφουν το ηθικό ως ιδιαίτερα χαμηλό, ενώ αναφέρονται περιστατικά με ναύτες που έπεσαν στη θάλασσα και διασώθηκαν, καθώς και αναφορές για αυτοκτονικές ιδέες. Παράλληλα, ειδικοί επισημαίνουν ότι οι παρατεταμένες αποστολές προκαλούν φθορές στα αεροπλανοφόρα, όπως στα καλώδια ακινητοποίησης αεροσκαφών και στα συστήματα που επηρεάζονται από το θαλασσινό νερό.

Μετά τα δημοσιεύματα, το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό ανακοίνωσε την αντικατάσταση του USS Abraham Lincoln από το USS George Washington, διαψεύδοντας παράλληλα τους ισχυρισμούς για κρίση ηθικού.

Πηγή: dimokratia.gr

ΝΥΤ: Το χάος στον ανεφοδιασμό οφείλεται στη στρατηγική επίθεση του Ιράν σε βάση στο Μπαχρέιν την πρώτη ημέρα του πολέμου

Γράφει ο 

Όλοι έχουμε διαβάσει το τεράστιο πρόβλημα ανεφοδιασμού στα αμερικάνικα αεροπλανοφόρα, που έχει οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις τα μέλη του πληρώματος που βρίσκονται εγκλωβισμένα στα πλοία για κοντά 9 μήνες. Αμερικάνικη TV: Δυο ναύτες έπεσαν στη θάλασσα από το Lincoln, ισχυρισμοί για περισσότερους, οι ΗΠΑ στέλνουν βοήθεια, 13/08

Από τον Απρίλιο που ξεκίνησαν τα δημοσιεύματα, όλοι κατηγορούν το Ναυτικό και το Χέγκσεθ, δικαίως, ενώ υπήρξε και αποπομπή του Επικεφαλής του Αμερικάνικου Ναυτικού με τρόπο παρωδία, για να τον διαδεχθεί ο Υφυπουργός Χανγκ Κάο ως υπηρεσιακός Υπουργός Ναυτικού, μια καρικατούρα που έχει δηλώσει ότι πιστεύει σε μάγισσες.

Σύμφωνα όμως με ρεπορτάζ των New York Times, τα προβλήματα του αεροπλανοφόρου του Πολεμικού Ναυτικού συνδέονται με στρατηγικές επιθέσεις σε αμερικανική βάση στις αρχές του πολέμου

Συγκεκριμένα τα προβλήματα ανεφοδιασμού του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln όπως και των υπόλοιπων πλοίων άρχισαν λίγο μετά την πρώτη ημέρα του πολέμου, καθώς ιρανικοί πύραυλοι και επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν μια βάση του Πολεμικού Ναυτικού στο Μπαχρέιν.

Η ιρανική επίθεση, ως αντίποινα για την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στην Τεχεράνη, κατέστρεψε μεγάλο μέρος της βάσης. Και καθώς αυτή τυλιγόταν στις φλόγες, χάθηκε επίσης ένας σημαντικός κόμβος επιμελητείας, στον οποίο το Πολεμικό Ναυτικό βασιζόταν επί δεκαετίες.

Το Πολεμικό Ναυτικό χρειαζόταν ένα Σχέδιο Β, προκειμένου να συνεχίσει να εφοδιάζει τους ναύτες που εργάζονταν όλο το εικοσιτετράωρο για να διατηρούν τα πολεμικά αεροσκάφη σε πτητική ετοιμότητα για αποστολές κρούσης και, αργότερα, για να διατηρήσουν τον αποκλεισμό των λιμανιών του Ιράν.

Με την απειλή ιρανικών επιθέσεων σε άλλα λιμάνια της περιοχής, το Πεντάγωνο στράφηκε σε μια βάση υπό βρετανική διοίκηση στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία ως κόμβο ανεφοδιασμού.

Έτσι το Ντιέγκο Γκαρσία, ένα μικροσκοπικό νησί νότια των Μαλδίβων, 2.200 μίλια από τον Κόλπο του Ομάν, ανέλαβε να γίνει ο κόμβος επιμελητείας του Πολεμικού Ναυτικού, αφού το Ιράν προκάλεσε ζημιές σε μια βάση στο Μπαχρέιν.

Αμερικανός στρατιωτικός αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε στους New York Times υπό τον όρο της ανωνυμίας, επιβεβαίωσε ότι το Πολεμικό Ναυτικό άρχισε να χρησιμοποιεί το Ντιέγκο Γκαρσία ως το κύριο σημείο αποστολής φορτίων λίγο μετά την πρόκληση σοβαρών ζημιών στη βάση του Πολεμικού Ναυτικού στο Μπαχρέιν.

Η χρήση του Ντιέγκο Γκαρσία ως νέου κόμβου επιμελητείας του Πολεμικού Ναυτικού μπορεί επίσης να εξηγεί γιατί το Ιράν εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς εναντίον του νησιού στις 20 Μαρτίου.

Ο ένας από τους πυραύλους έπεσε στον Ινδικό Ωκεανό, πριν φτάσει στον στόχο του. Ένα πολεμικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού κατέρριψε τον άλλο.

Το Μπαχρέιν είναι ένα από τα δύο λιμάνια όπου τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα στην περιοχή συνήθως ελλιμενίζονται, ώστε τα πληρώματά τους να μπορούν να ξεκουραστούν για λίγο. Το άλλο, το λιμάνι της Φουτζέιρα το οποίο ανήκει στα Εμιράτα, στον Κόλπο του Ομάν, βρίσκεται επίσης εντός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων.

Αεροπλανοφόρο κατέρριψε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη ανάπτυξη από την εποχή του Πολέμου του Βιετνάμ

Όπως μα πληροφορεί το ρεπορτάζ των ΝΥΤ, η κυβέρνηση Τραμπ βασίστηκε σε ένα ακόμη αεροπλανοφόρο, το USS Gerald R. Ford, στην Καραϊβική, στο πλαίσιο της εκστρατείας πίεσης κατά της Βενεζουέλας, και αργότερα παρέτεινε την ανάπτυξή του στη Μέση Ανατολή για την πραγματοποίηση αεροπορικών επιδρομών κατά του Ιράν.

Ενώ έξι μήνες είναι η τυπική διάρκεια μιας ανάπτυξης του Πολεμικού Ναυτικού στη θάλασσα σε καιρό ειρήνης, η ανάπτυξη 326 ημερών του αεροπλανοφόρου Ford, κατέρριψε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη ανάπτυξη αεροπλανοφόρου από την εποχή του Πολέμου του Βιετνάμ.

Όμως, σε εκείνον τον πόλεμο, τα αεροπλανοφόρα που εμπλέκονταν, κατευθύνονταν συχνά στη βάση του Πολεμικού Ναυτικού στον κόλπο Σούμπικ των Φιλιππίνω, μια διαδρομή μόλις δύο ημερών όπου οι ναύτες μπορούσαν να κάνουν ένα διάλειμμα από τις αδιάκοπες επιχειρήσεις πτήσεων και το πλοίο μπορούσε να εφοδιαστεί με πυρομαχικά, τρόφιμα, καύσιμα και άλλα απαραίτητα εφόδια.

Σύμφωνα με την παράδοση και τους κανονισμούς του Πολεμικού Ναυτικού, ο κυβερνήτης ενός πολεμικού πλοίου μπορεί να ζητήσει μια ημέρα ανάπυασης, την λεγόμενη «ημέρα μπύρας» για το πλήρωμά του όταν αυτό έχει παραμείνει στη θάλασσα για 45 συνεχόμενες ημέρες ή περισσότερο. Με δεδομένο τον χρόνο που έχει περάσει το Lincoln στη θάλασσα, το πλήρωμά του θα είχε ήδη δικαίωμα σε πέντε από αυτές τις ημέρες.

Εκπρόσωπος του 5ου Στόλου των ΗΠΑ, ο οποίος είναι αρμόδιος για τις ναυτικές επιχειρήσεις στην περιοχή και θα ενέκρινε τις «ημέρες μπύρας», δεν απάντησε αμέσως την Παρασκευή σε αίτημα για σχόλιο σχετικά με το αν κάποιο από τα πλοία που συμμετέχουν στον πόλεμο κατά του Ιράν τις έχει ζητήσει.

Σε συνέντευξή του, ο Δημοκρατικός βουλευτής Μάικ Λέβιν δήλωσε ότι μεταξύ των ψηφοφόρων του περιλαμβάνονται ναύτες που υπηρετούν στο Lincoln και ότι μέλη των οικογενειών τους έχουν επικοινωνήσει μαζί του για να εκφράσουν τις ανησυχίες τους σχετικά με την ανάπτυξη. «Πολλοί ναύτες του USS Abraham Lincoln έχουν προσπαθήσει να πέσουν στη θάλασσα εν μέσω παρατεταμένης υπηρεσίας», 13/08

«Καταλήγουμε και πάλι στη μεγάλη εικόνα, η οποία είναι: Ποια είναι η αποστολή μας εδώ; Αυτό θέλουν να γνωρίζουν οι οικογένειες», δήλωσε ο βουλευτής.

Το βρετανικό νησάκι – βάση Ντιέγκο Γκαρσία είναι σε όλα τα αμερικάνικα σχέδια εδώ και δεκαετίες

Σε έγγραφο βρέθηκε και σας παρουσιάσαμε από το Ηλεκτρονικό Αρχείο της CIA με τον πλήρη τίτλο: «Οι στόχοι της εισβολής: το νησί Kharg και πιθανώς τα πετρελαϊκά πεδία» από τις 20 Αυγούστου 1980, γινόταν αναφορά στην βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ειρηνικό ως απαραίτητη για το μυστικό σχέδιο που είχε εκπονήσει ο Κάρτερ για εισβολή στα νησιά Kharg. Έγγραφο CIA: «Οι στόχοι της εισβολής: το νησί Kharg και η επιχείρηση του 1980 που ματαιώθηκε», 04/04

Πηγή: militaire.gr

Ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν υπέγραψε δύο διατάγματα για την ανακήρυξη δύο νέων «εθνικών θαλάσσιων πάρκων».

Το πρώτο θαλάσσιο πάρκο χωροθετείται στην περιοχή μεταξύ Φέτιγιε και Κας, στις τουρκικές ακτές, σε θαλάσσια περιοχή που περιβάλλει το Καστελλόριζο.

Το δεύτερο είναι σε θαλάσσια περιοχή στις τουρκικές ακτές της Ραιδεστού και του Τσανάκκαλε, με τη ζώνη να εκτείνεται στην περιοχή μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου.

Ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις τουρκικές Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου για την ανακήρυξη δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» (16.08.2026)

Με Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου που δημοσιεύθηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Τουρκία ανακήρυξε δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» στο ΒΑ Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία εκτείνονται και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων.

Στο μέτρο που τα εν λόγω πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα, η εγκαθίδρυσή τους είναι παράνομη, καθώς κανένα Κράτος δεν έχει δικαίωμα, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, να προβαίνει μονομερώς στην εγκαθίδρυση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών σε περιοχές εκτός εθνικής δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, τα εν λόγω θαλάσσια πάρκα είναι παράνομα και στο βαθμό που εκτείνονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Πρόκειται, συνεπώς, για ενέργεια, η οποία δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα τόσο ως προς τα διεθνή ύδατα, όσο και ως προς τα δικαιώματά μας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η μονομερής θέσπιση από την Τουρκία «εθνικών» θαλάσσιων πάρκων και σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επηρεάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.

Σχετικά υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας έλαβε την πρωτοβουλία θέσπισης Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος, σε πλήρη συμμόρφωση με το Δίκαιο της Θάλασσας και αποκλειστικά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.

Ενέργειες που επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα ή να επηρεάσουν μονομερώς το καθεστώς των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, δεν συμβάλλουν στην εμπέδωση κλίματος καλής γειτονίας και υπονομεύουν σοβαρά τις προσπάθειες διατήρησης σχέσεων αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο χωρών.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ενεργεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, τη διαφύλαξη των ελευθεριών της ανοικτής θάλασσας όπως αυτές προβλέπονται στο Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Πηγή: militaire.gr

Η Μόσχα χρειάζεται χρήματα και το Πεκίνο ενέργεια

To CNN ρίχνει φως στη προσέγγιση Ρωσίας και Κίνας - Το όραμα του Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ και η επιφύλαξη της Δύσης για τα σχέδιά τους

Φως σε όσα συμβαίνουν στην ελεγχόμενη από τη Ρωσία Βόρεια Θαλάσσια Διαδρομή (NSR), μια παγωμένη και απροσπέλαστη για μεγάλο μέρος του έτους θάλασσα που για ένα σύντομο καλοκαιρινό διάστημα μπορεί να διασχιστεί χωρίς παγοθραυστικά, επιχειρεί να ρίξει το CNN σε ρεπορτάζ του για το πως Πεκίνο και Μόσχα έρχονται κοντά καθώς το πρώτο θέλει ενέργει και η δεύτερη χρήματα.

Η ανάλυση του αμερικανικού δικτίυου σε δεδομένα ναυτιλιακής κίνησης, τα οποία συγκέντρωσε το νορβηγικό Centre for High North Logistics, δείχνει ότι από την έναρξη της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η διεθνής διέλευση από τη διαδρομή κυριαρχείται από έναν παίκτη: την Κίνα.

Το εμπόριο αυτό —που στηρίζει τη ρωσική πολεμική οικονομία και ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια της Κίνας— συνοδεύεται από την επέκταση των κινεζικών ναυτιλιακών δραστηριοτήτων στην περιοχή, καθώς και από την αυξανόμενη ανησυχία στη Δύση ότι το κινεζικό αποτύπωμα εκεί θα μπορούσε να προμηνύει μελλοντική στρατιωτική χρήση, γράφει το CNN.

Καταγράφοντας δεδομένα από κινήσεις πλοίων στη Βόρεια Θαλάσσια Διαδρομή το CNN παρατηρεί ότι έχει εξελιχθεί σε ταχεία οδό για την πρόσβαση της Κίνας σε καύσιμο που υπόκειται σε κυρώσεις των ΗΠΑ. «Τώρα, καθώς μια σύγκρουση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ —αυτή τη φορά στη Μέση Ανατολή— έχει καθηλώσει δεξαμενόπλοια πετρελαίου και φυσικού αερίου και έχει περιορίσει το παγκόσμιο εμπόριο, η Κίνα και η Ρωσία προετοιμάζονται για αυτό που θα μπορούσε να είναι μια σεζόν-ρεκόρ κατά μήκος αυτής της εναλλακτικής θαλάσσιας διαδρομής».

Για την Κίνα, αυτό σημαίνει επίσης μια χρονιά-ορόσημο σε μια περιοχή όπου εδώ και καιρό επιθυμεί να διευρύνει την παρουσία της ως αυτοαποκαλούμενο «κράτος κοντά στην Αρκτική» —και όπου η τήξη των πάγων θα μπορούσε να ανοίξει μεγαλύτερες περιόδους ναυσιπλοΐας και περισσότερες διαδρομές τις επόμενες δεκαετίες.

Τα οράματα του Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν οραματίζεται εδώ και καιρό, σύμφωνα με το αμερικανικό δίκτυο, τη διαδρομή μήκους 3.500 μιλίων κατά μήκος των ακτών της ρωσικής Αρκτικής να μετατρέπεται σε σημαντικό εμπορικό διάδρομο και σε μοχλό επενδύσεων στα ρωσικά λιμάνια και στα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τους τελευταίους μήνες έχει υποστηρίξει ότι οι διαταραχές στο εμπόριο λόγω των συγκρούσεων γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά του Ορμούζ αποδεικνύουν ότι η εποχική διαδρομή είναι «η ασφαλέστερη, η πιο αξιόπιστη και αποτελεσματική».

Και ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ ονειρεύεται, όμως, εδώ και χρόνια έναν «πολικό δρόμο του μεταξιού» στην Αρκτική, μια παγωμένη προέκταση της εμβληματικής πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος», ένα σχέδιο, που το 2018 και θα επέκτεινε την κινεζική επιρροή στην περιοχή, από τη Ρωσία έως τη Σκανδιναβία ή και πέρα από αυτήν.

Ωστόσο, οι αναμενόμενες τεράστιες κινεζικές επενδύσεις σε πολικά λιμάνια και υποδομές δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Παράλληλα, το υψηλό κόστος και οι επικίνδυνες συνθήκες κατά μήκος της διαδρομής είχαν ήδη περιπλέξει το όραμα του Πούτιν —ακόμη και πριν ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας απομακρύνει τους διεθνείς παίκτες από τη ρωσική Αρκτική.

Οι κρατικοί κινεζικοί ναυτιλιακοί και ενεργειακοί κολοσσοί επίσης έκαναν πίσω. Παρόλα αυτά, η κατάσταση έχει δημιουργήσει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για το Πεκίνο, σύμφωνα με τον Μαρκ Λαντέν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τρόμσο, ώστε να αξιοποιήσει την επιρροή του ως βασικός εταίρος που βοηθά τη Μόσχα να αναπτύξει τη διαδρομή, προκειμένου να ενισχύσει τον ρόλο του στην Αρκτική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το Σαββατοκύριακο, μια νεοσύστατη ναυτιλιακή εταιρεία με έδρα τη Σιγκαπούρη και κινεζική διοίκηση, η Sea Legend, αναμένεται να ξεκινήσει την πρώτη τακτική, εποχική υπηρεσία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων μεταξύ Κίνας και Ευρώπης, διαφημίζοντας χρόνο διέλευσης 20 ημερών, δηλαδή περίπου τον μισό χρόνο μιας τυπικής διαδρομής μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, ενώ «αποφεύγει τους κινδύνους γεωπολιτικών διαταραχών».

Μια άλλη κινεζική εταιρεία, η New New Shipping, που δημιουργήθηκε επίσης μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, εγκαινίασε τον περασμένο μήνα μια νέα γραμμή από το κινεζικό Τιαντζίν προς το Μουρμάνσκ, το μεγαλύτερο αρκτικό λιμάνι της Ρωσίας.

Συνολικά, τουλάχιστον έξι κινεζικές ναυτιλιακές εταιρείες αναμένεται να πραγματοποιήσουν περισσότερα από 50 ταξίδια κατά μήκος της διαδρομής αυτή τη σεζόν, χρησιμοποιώντας πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, χύδην φορτίου και πολλαπλών χρήσεων, με τη συντριπτική πλειονότητα των διελεύσεων να πραγματοποιούνται μεταξύ Κίνας και Ρωσίας, σύμφωνα με τα δρομολόγια που έχει δημοσιεύσει η China Shipowners’ Association.

Όσον αφορά τα φορτία, «η Κίνα και η Ρωσία είναι πλέον οι μόνες που χρησιμοποιούν πραγματικά αυτή τη διαδρομή — τη βλέπουν ξεκάθαρα ως μέρος της στενής συνεργασίας τους», δήλωσε ο Κιελ Στόκβικ, διευθύνων σύμβουλος του Centre for High North Logistics (CHNL) στο Nord University της Νορβηγίας, το οποίο παρακολουθεί την κίνηση στη Βόρεια Θαλάσσια Διαδρομή.

Το εμπόριο κατά μήκος της διαδρομής παραμένει μικρό σε σύγκριση με μεγάλους θαλάσσιους διαύλους, όπως η Διώρυγα του Σουέζ, και κυριαρχείται από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, τα οποία —μαζί με κάποιους άλλους αγοραστές LNG στην Ασία— κατευθύνονται κυρίως στην Κίνα.

Οι εισαγωγές LNG της Κίνας από τη Ρωσία, μέσω όλων των διαδρομών, αυξήθηκαν κατά σχεδόν 28% σε όγκο το πρώτο εξάμηνο του έτους, καθώς οι εξαγωγές LNG από τη Μέση Ανατολή πάγωσαν λόγω του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν. Η Ευρώπη παραμένει με διαφορά ο μεγαλύτερος αγοραστής ρωσικού LNG από εγκαταστάσεις που δεν υπόκεινται σε κυρώσεις, όπως το Yamal LNG, αλλά όχι μέσω της NSR. Η επικείμενη απαγόρευση της ΕΕ στις θαλάσσιες αγορές ρωσικού LNG το 2027 θα αλλάξει αυτή την κατάσταση.

Και τα οκτώ πετρελαιοφόρα που πραγματοποίησαν πέρυσι πλήρη διέλευση της NSR με απευθείας προορισμό την Κίνα είχαν μπει στη μαύρη λίστα των ΗΠΑ επειδή μετέφεραν φορτία που υπόκεινται σε κυρώσεις, σύμφωνα με ανάλυση του CNN στα δεδομένα ναυτιλιακής κίνησης του CHNL, με βάση τους αριθμούς αναγνώρισης των πλοίων.

Παράλληλα, η εξάπλωση των λεγόμενων πλοίων του «σκιώδους στόλου», συχνά παλαιότερων πλοίων που χρησιμοποιούν τεχνικές αποφυγής εντοπισμού, αυξάνει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους κατά μήκος της διαδρομής, σύμφωνα με ειδικούς, λόγω της ζήτησης από τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.

Αναλυτές και άνθρωποι της ναυτιλιακής βιομηχανίας υποστηρίζουν επίσης ότι κινεζικές οντότητες έχουν προμηθεύσει αθόρυβα βασικό εξοπλισμό στην εγκατάσταση Arctic LNG-2, η οποία βρίσκεται υπό αυστηρές κυρώσεις των ΗΠΑ. Οι ξένοι επενδυτές του έργου, μεταξύ των οποίων δύο κινεζικές κρατικές επιχειρήσεις, η γαλλική TotalEnergies και μια ιαπωνική κοινοπραξία, έχουν παγώσει ή αποχωρήσει από τις συμμετοχές τους.

Επιφυλακτική η ΔύσηΤις εξελίξεις κοντά στην Αρκτική παρακολουθεί η Δύση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να επικαλείται το ενδεχόμενο ρωσικά και κινεζικά πλοία να περιπολούν στα ύδατα του Βόρειου Ατλαντικού κοντά στη Γροιλανδία, προκειμένου να δικαιολογήσει την απειλή του για αναγκαστική κατάληψη από τις ΗΠΑ. Η Ουάσινγκτον έχει επίσης υπογράψει συμφωνία ναυπήγησης πλοίων με τη Φινλανδία για την επέκταση του αμερικανικού στόλου παγοθραυστικών, καθώς παρακολουθεί την επέκταση του αντίστοιχου κινεζικού.

Από την πλευρά της η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλας, προειδοποίησε νωρίτερα φέτος ότι η Κίνα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για μεταφορά όπλων και οπλικών συστημάτων τις αρκτικές θαλάσσιες διαδρομές και τις αλυσίδες εφοδιασμού. Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε τον Ιούλιο ότι η συμμαχία πρέπει να συντονιστεί για να αντιμετωπίσει έναν «τεράστιο κίνδυνο να αποκτήσουν η Ρωσία και η Κίνα ολοένα και μεγαλύτερη πρόσβαση στην Αρκτική».

Δυτικοί παρατηρητές έχουν θορυβηθεί από ενδείξεις μιας αναδυόμενης επέκτασης της συνεργασίας Ρωσίας-Κίνας στον τομέα της ασφάλειας στον απώτατο βορρά και υποστηρίζουν επίσης ότι οι κινεζικές ερευνητικές αποστολές, όπως η τρέχουσα ανάπτυξη του αυξανόμενου πολικού στόλου της χώρας στην περιοχή για μια τετράμηνη αποστολή, θα μπορούσαν να παρέχουν κρίσιμα δεδομένα στον κινεζικό στρατό.

Το Πεκίνο έχει επανειλημμένα απορρίψει αυτούς τους ισχυρισμούς, λέγοντας ότι αποσκοπούν στη διόγκωση της «κινεζικής απειλής» και στη δημιουργία διχασμού στην περιοχή. Υπερασπίζεται τις δραστηριότητές του στην Αρκτική ως «με στόχο την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης», σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Το Πεκίνο έχει επίσης υπερασπιστεί εδώ και καιρό το εμπόριό του με τη στενή εταίρο του, τη Ρωσία, και απορρίπτει τις μονομερείς κυρώσεις.

Η Μόσχα, στο μεταξύ, θεωρείται ευρέως ότι παραμένει επιφυλακτική απέναντι στο ενδεχόμενο ανοίγματος της πόρτας για κινεζική εμπλοκή στον τομέα της ασφάλειας στην Αρκτική, ελπίζοντας αντίθετα ότι η Κίνα θα συνεχίσει να αγοράζει ενέργεια και να διευρύνει τον ρόλο της στην ανάπτυξη μιας επικερδούς Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής.

Πηγή: protothema.gr προσπελάστηκε esxatianasxesi

Στα χνάρια του ΝΑΤΟ δεν αποκλείει τη χρήση πυρηνικών όπλων

Νότης Μαριάς*

Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε η είδηση για την ίδρυση του «Σουνιτικού ΝΑΤΟ» με την δήθεν Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας την οποία υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου 2026 η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία.

Πάντως από τη δική μας πλευρά είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει για την εξέλιξη αυτή στις 29 Ιουνίου 2026 σε τηλεοπτική μας εκπομπή στο militaire.gr με τον τίτλο «Σουνιτικό ΝΑΤΟ, Τουρκία, δρόμοι ενέργειας και η Ελλάδα χρήσιμος ηλίθιος» (youtube.com).

Τότε με αφορμή σχετικές δηλώσεις του Προέδρου της Αιγύπτου Αλ Σίσσι στις 21/6/2026 είχαμε επισημάνει ότι είχε τεθεί πλέον στην ημερήσια διάταξη η ίδρυση ενός «Σουνιτικού ΝΑΤΟ». Μάλιστα είχαμε τονίσει ότι ήδη από το 2022 είχε αρχίσει το ξεπάγωμα των σχέσεων Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας, ενώ το 2025 είχε ήδη υπογραφεί δήθεν αμυντικό Σύμφωνο ανάμεσα σε Πακιστάν και Σαουδική Αραβία. Καλέσαμε δε την κυβέρνηση να πάψει να παίζει το ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου στην περιοχή ζητώντας για άλλη μια φορά να αποσύρει την πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία όπου βρίσκεται υπερασπιζόμενη τα διυλιστήρια της Aramco έχοντας εμπλακεί στην πολεμική σύρραξη που μαίνεται στο Ορμούζ.

Μετά το μεγαλοπρεπές άδειασμα από τη δήθεν σύμμαχο Σαουδική Αραβία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψελλίζει ακατανόητες δικαιολογίες για να αντιμετωπίσει το σοκ από τη στρατιωτική συμφωνία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν. Οι κινήσεις που γίνονταν ήταν πασίγνωστες καθώς είχαμε αναλύσει διεξοδικά το θέμα εδώ και μήνες στο militaire news. Επομένως καμιά δικαιολογία για δήθεν αιφνιδιασμό της Αθήνας αλλά και της Λευκωσίας δεν στέκει (youtube.com).

Επιπλέον με άρθρο μας στις αρχές Ιουλίου τονίσαμε ότι η αναβίωση του σιδηροδρόμου Hejaz με την υπογραφή στις 9 Ιουνίου 2026 στο Ριάντ του Μνημονίου Κατανόησης Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας αποτελούσε σφήνα στον IMEC μιας και άνοιγε σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο (dailysabah.com 15/6/2026) προοπτική σύνδεσης μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό. Μάλιστα επισημαίναμε ότι στο μνημόνιο προβλέπεται η δημιουργία ενός σύγχρονου σιδηροδρομικού διαδρόμου που θα συνδέει τη Σαουδική Αραβία με την Τουρκία, μέσω της Ιορδανίας και της Συρίας, ενισχύοντας τις εμπορικές και μεταφορικές διασυνδέσεις στη Μέση Ανατολή (epolitical.gr 4/7/2026).

Και μπορεί μεν η Αίγυπτος σε πρώτη φάση να μην αποτελεί ακόμη μέλος του «Σουνιτικού ΝΑΤΟ» εντούτοις η προοπτική αυτή δεν θα πρέπει να αποκλείεται.

Η δήθεν Αμυντική Συμφωνία την οποία υπέγραψαν η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία σύμφωνα με τον Χακάν Φιντάν «από τεχνική άποψη είναι ίδια με το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ» (news247.gr 8/8/2026).

Ειδικότερα όπως προκύπτει από το επίσημο κοινό ανακοινωθέν το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας «καθοδηγούμενοι από τους μακροχρόνιους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ των τριών κρατών, εδραιωμένους στους διαχρονικούς δεσμούς αδελφοσύνης και ισλαμικής αλληλεγγύης που τα ενώνουν, και βασιζόμενοι στα κοινά στρατηγικά τους συμφέροντα και τη μακροχρόνια αμυντική τους συνεργασία, η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Διάδοχος του Θρόνου, ο Πρόεδρος της Τουρκίας και ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας, η οποία αντικατοπτρίζει την κοινή δέσμευση των τριών κρατών για περαιτέρω ενίσχυση της συλλογικής τους ασφάλειας».

Και μπαίνοντας στο ψητό καταλήγουν με νόημα: «Η συμφωνία αποσκοπεί στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής έναντι οποιασδήποτε πράξης επιθετικότητας και ορίζει ότι οποιαδήποτε ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων τους. Επιπλέον, προβλέπει την ενίσχυση όλων των πτυχών της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των τριών κρατών» (spa.gov.sa 7/8/2026).

Παρότι Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι το «Σουνιτικό ΝΑΤΟ» δεν στρέφεται εναντίον τρίτης χώρας, όπως ήδη τονίσαμε (political.gr 14/8/2026, σελ. 28) είναι σαφές ότι η δημιουργία του εντείνει τις αντιθέσεις στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή και αποτελεί απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια καθώς το μεν Πακιστάν βρίσκεται σε οιονεί πολεμική σύρραξη με την Ινδία, η δε Τουρκία απειλεί με casus belli την Ελλάδα ενώ συνεχίζει ακάθεκτη την παράνομη κατοχή του 37% της Κύπρου.

Μάλιστα η ρήτρα της δήθεν συλλογικής άμυνας του «Σουνιτικού ΝΑΤΟ» δεν αποκλείει και τη χρήση πυρηνικών όπλων τα οποία διαθέτει το Πακιστάν.

Αυτό προκύπτει αβίαστα από δημοσίευμα της έγκυρης κινεζικής εφημερίδας Global Times.

Στο δημοσίευμα λοιπόν αυτό με αφορμή την υπογραφή της δήθεν αμυντικής συμφωνίας Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας τον Σεπτέμβριο του 2025 επισημαίνεται με νόημα ότι «όταν ρωτήθηκε αν η συμφωνία αμοιβαίας άμυνας περιελάμβανε τη χρήση των πυρηνικών όπλων του Πακιστάν εάν ήταν απαραίτητο, ένας ανώτερος Σαουδάραβας αξιωματούχος είπε: “Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη αμυντική συμφωνία που περιλαμβάνει όλα τα στρατιωτικά μέσα”, ανέφερε το ρεπορτάζ του Al Jazeera» (globaltimes.cn 18/9/2025).

Στα χνάρια λοιπόν του ΝΑΤΟ σε σχέση και με τα πυρηνικά το Σουνιτικό ΝΑΤΟ της Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας.

Και ο νοών νοείτω.

Βίντεο: esxatianasxesi

[iEpikaira: Γιατί κανείς δεν ασχολείται με το σοβαρότατο ζήτημα της αμυντικής ρήτρας κατά τα πρότυπα του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ υπό το πρίσμα της πυρηνικής κάλυψης της Τουρκίας από το Πακιστάν; Όσοι γνωρίζουν καλά την τουρκική εξωτερική πολιτική μπορούν εκ προοιμίου να προβλέψουν πώς η Τουρκία μπορεί να πιέσει το Πακιστάν προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά και τι θα σήμαινε αυτό για την Ελλάδα... Οφείλουμε επίσης να είμαστε πολύ καλά προετοιμασμένοι για την συχνότερη παρουσία του Πακιστανού Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή μας! Για τους δε ελληνικούς Patriot σε Σαουδική Αραβία και την πώληση πυραύλων στο Κατάρ... Είναι πρόδηλο ότι αποτελεί εθνική αυτοχειρία!]

Ζούμε συχνά με την ψευδαίσθηση ότι οι μεταναστευτικές κρίσεις είναι ανθρωπιστικά δράματα, κάτι σαν τα φυσικά φαινόμενα που ξεσπούν απρόβλεπτα. Πέφτουμε από τα σύννεφα όταν βλέπουμε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να πολιορκούν τα ευρωπαϊκά σύνορα. Όμως, όποιος διαβάσει προσεκτικά τη γεωπολιτική σκακιέρα πίσω από την πρόσφατη μαζική εισβολή στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, θα συνειδητοποιήσει κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Ο κόσμος μας περνάει μια βίαιη γεωπολιτική μετάλλαξη. Σε αυτόν τον νέο κόσμο, η ανθρώπινη απελπισία έχει μετατραπεί στο απόλυτο υβριδικό όπλο.

Αναλύοντας τα όσα αναφέρει ο Ιάσωνας Αθανασιάδης (The Cradle, 11 Αυγούστου 2026, απόδοση στα ελληνικά anixneuseis.gr), γίνεται σαφές ότι η κρίση στη Θέουτα δεν ήταν απλώς μια παραβίαση συνόρων. Ήταν ένα ωμό, υπολογισμένο μήνυμα.

Είναι να απορεί κανείς με την αφέλεια —εσκεμμένη; πολλοί αναρωτιούνται...— των ευρωπαϊκών ελίτ που αρνούνται να δουν το προφανές. Το Μαρόκο, εμφανώς υποκινούμενο, και νιώθοντας άτρωτο χάρη στις ισχυρές συμμαχίες του, εργαλειοποίησε τη δική του νεολαία για να στείλει μια προειδοποίηση στην Ισπανία. Η ισπανική κυβέρνηση τιμωρείται. Γιατί; Διότι τόλμησε να μην ευθυγραμμιστεί με τις επιταγές της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ: άσκησε κριτική για την Παλαιστίνη, δεν στήριξε τον πόλεμο κατά του Ιράν, και περιόρισε τις αγορές αμερικανικού LNG στρεφόμενη προς την Αλγερία.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί δεν είναι να δεχθείς μια ασύμμετρη επίθεση. Το χειρότερο είναι να μην το συνειδητοποιείς, αποδίδοντάς την αποκλειστικά σε «δίκτυα διακινητών», όπως έκανε αμήχανα η Μαδρίτη —«damage control» ίσως να σκέφτονται κάποιοι—, κλείνοντας τα μάτια στην παρουσία πρακτόρων των μαροκινών μυστικών υπηρεσιών ανάμεσα στο πλήθος.

Η Ελλάδα, άλλωστε, έχει βιώσει αντίστοιχες καταστάσεις. Όπως επεσήμανε και η ελληνική πολιτική ηγεσία στο παρελθόν, η κρίση του 2020 στον Έβρο ήταν το «πρότυπο παράδειγμα» αυτής της τακτικής. Χώρες στα όρια της Ε.Ε., όπως η Τουρκία και το Μαρόκο, έχουν κατανοήσει πλήρως πώς να εκβιάζουν μια Ευρώπη που στερείται στιβαρής ηγεσίας και αντανακλαστικών.

Για να κατανοήσουμε το μέγεθος του διακυβεύματος, πρέπει να κοιτάξουμε τον χάρτη. Το Στενό του Γιβραλτάρ δεν είναι απλώς ένα πέρασμα. Είναι το στρατηγικό σημείο συμφόρησης (chokepoint) της Δυτικής Μεσογείου.

-Ενεργειακή Ασφάλεια: Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία, το αμερικανικό LNG ρέει πλέον μέσω του Γιβραλτάρ, αυξάνοντας σημαντικά το αμερικανικά έσοδα.

-Θαλάσσιο Ντόμινο: Όταν κλείνουν άλλα περάσματα (όπως το Μπαμπ ελ Μαντέμπ από τους Χούθι ή το Στενό του Ορμούζ), το Γιβραλτάρ γίνεται το απόλυτο κλειδί για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα.

-Η Κινεζική «Πίσω Πόρτα»: Η Κίνα επενδύει δισεκατομμύρια στο Μαρόκο (nearshoring), χρησιμοποιώντας τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου του Ραμπάτ με ΗΠΑ και Ε.Ε. για να παρακάμψει τους δυτικούς δασμούς. Το Μαρόκο είναι γνωστό πεδίο τριβής Πεκίνου-Ουάσινγκτον.

Η παράδοση του ελέγχου της Θέουτα στο Μαρόκο, την οποία σιγοντάρουν εμμέσως κέντρα σε ΗΠΑ και Ισραήλ, θα σήμαινε τη δημιουργία ενός «μαροκινού διαδρόμου» που θα αφαιρούσε τον έλεγχο από την Ισπανία.

Κοιτώντας πίσω, αναρωτιέται κανείς πώς αφήσαμε τα πράγματα να φτάσουν ως εδώ. Η απάντηση κρύβεται στις Συμφωνίες του Αβραάμ (2021) και σε μια ιστορική, βαθιά σχέση μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ (Μοσάντ) και του Μαρόκου που κρατά δεκαετίες πίσω (υπόθεση Μπεν Μπάρκα).

Σήμερα, αυτή η σχέση μεταφράζεται σε:

-Τεχνολογική Εποπτεία: Το Ισραήλ πουλάει στο Μαρόκο λογισμικά παρακολούθησης (Pegasus) και συστήματα ραντάρ, εξασφαλίζοντας «μάτια» σε όλη τη Μεσόγειο, ειδικά τώρα που η πρόσβασή του στην Ερυθρά Θάλασσα έχει μπλοκαριστεί.

-Αδιαφανή Οικονομικά Συμφέροντα: Εταιρείες με διασυνδέσεις σε ΗΠΑ και Ισραήλ νέμονται τον πλούτο της Δυτικής Σαχάρας, ειδικά τα φωσφορικά άλατα —τον νέο «χρυσό» της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας.

-Στρατιωτική Σύμπλευση: Αμερικανική στρατιωτική χρηματοδότηση και συμμετοχή του ισραηλινού στρατού σε ασκήσεις στο Μαρόκο.

Πώς να αγνοήσει κανείς την τραγική ειρωνεία;;Την ώρα που δεκάδες χιλιάδες νέοι Μαροκινοί ρίχνονταν στη θάλασσα για να φτάσουν στη Θέουτα, λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, στην Τετουάν γιόρταζαν την «Ημέρα του Θρόνου» —εθνική εορτή κατά την οποία οι ελίτ ανανεώνουν την αφοσίωσή τους στον βασιλιά, ο οποίος εκφωνεί ομιλία απευθυνόμενος στο έθνος, παρουσιάζοντας τις μεταρρυθμίσεις και τις επιτυχίες της χώρας.

Αυτή η γυάλα στην οποία ζουν οι ελίτ, είτε βρίσκεται στο Μαροκινό Ραμπάτ είτε στις Βρυξέλλες, είτε οπουδήποτε αλλού, κάποια στιγμή θα σπάσει. Η Ευρώπη καλείται να ανανήψει όχι με ευχολόγια, αλλά με ρεαλισμό απέναντι σε δρώντες που δεν διστάζουν να εργαλειοποιήσουν την ανθρώπινη δυστυχία ως πολιορκητικό κριό για να επαναχαράξουν τον χάρτη της Μεσογείου. Αν συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε απέναντι σε αυτά τα υπαρξιακά ζητήματα, η σταθερότητα που θεωρούμε δεδομένη θα εκλείψει. Μήπως τα γεγονότα της Θέουτα ήταν μόνο η αρχή για τη στρατηγική ομηρεία ολόκληρης της Μεσογείου;

Κ. Κολοκούρης Ατιστράτηγος ε.α.

Αίτηση στον Άρειο Πάγο του Αν/γου ε.α Κ. Κολοκούρη κατά του π. π/θ Αλ. Τσίπρα

Ο Αν/γος Κ. Κολοκούρης που στο Φαρμακονήσι τον Απρίλιο του 1997 με τους Πεζοναύτες του άνοιξαν πυρ κατά Τουρκικού υποβρυχίου και αργότερα βρέθηκε δύο φορές στην Καμπούλ ως Δ,/της της Ελληνικής Δύναμης Αφγανιστάν αιτήθηκε κατά της ονομασίας του νέου πολιτικού φορέα του π. Π/θ Αλ. Τσίπρα. Ακολουθεί η αίτηση:

ΠΡΟΣ

Αξιότιμο

Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

Άρειος Πάγος

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 121

Αθήνα

ΑΝΑΦΟΡΑ – ΑΙΤΗΜΑ

Για συνεκτίμηση ζητημάτων σχετικά με την επωνυμία πολιτικού κόμματος <<ΕΛΛΑΣ>> ενόψη μελλοντικής εκλογικής διαδικασίας και ανεξάρτητα από αυτή.

Κύριε Εισαγγελεύ,

Με την παρούσα αναφορά επιθυμώ να θέσω υπόψη σας ένα ζήτημα το οποίο, κατά την άποψή μου, άπτεται της προστασίας της ελεύθερης εκδήλωσης της λαϊκής βούλησης, της διαφάνειας της εκλογικής διαδικασίας και της ανάγκης αποφυγής κάθε ενδεχόμενης σύγχυσης του εκλογικού σώματος.

Όπως είναι γνωστό, έχει δημιουργηθεί πολιτικός σχηματισμός με την επωνυμία «ΕΛΑΣ», ο οποίος δύναται να επιδιώξει τη συμμετοχή του σε προσεχή εκλογική διαδικασία.

Με απόλυτο σεβασμό στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ίδρυσης και λειτουργίας πολιτικών κομμάτων, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη επωνυμία δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς, οι οποίοι θα πρέπει να τεθούν εγκαίρως υπόψη της Δικαιοσύνης.

Κατά την προσωπική μου άποψη, η επωνυμία «ΕΛΑΣ» είναι αντικειμενικά ικανή να δημιουργήσει σύγχυση στο εκλογικό σώμα, αλλά και σε κάθε Έλληνα πολίτη αφού η λέξη «Ελλάς», η οποία στον προφορικό λόγο ταυτίζεται, είναι ομόηχη με την επωνυμία «ΕΛΑΣ», αποτελεί έννοια υπεράνω πολιτικών σκοπιμοτήτων και κομματικών επιδιώξεων. Ακόμα αποτελεί τη διαχρονική ιστορική ονομασία του Ελληνικού Κράτους και στοιχείο της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του Ελληνικού λαού. Η λέξη <<Ελλάς>> προκαλεί αισθήματα συγκίνησης, υπερηφάνειας και ιστορικής συνέχειας σε κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα και αποτελεί κοινή εθνική κληρονομιά όλων των Ελλήνων, πέρα και πάνω από πολιτικές παρατάξεις και κομματικούς σχηματισμούς. Αξιοσημείωτο επίσης το γεγονός ότι ταυτίζεται και με την σύντμηση της λέξεως της Ελληνικής Αστυνομίας( ΕΛΑΣ ), που κατά κόρον χρησιμοποιείται από το σύνολο των Ελλήνων πολιτών και όχι μόνο.

Η προφορική αυτή ταύτιση μπορεί, κατά την άποψή μου, να δημιουργήσει στους πολίτες λανθασμένους συνειρμούς ή την εσφαλμένη εντύπωση ότι συγκεκριμένος πολιτικός σχηματισμός συνδέεται με την ίδια την Ελλάδα ή ότι εκφράζει το σύνολο του Ελληνικού Έθνους.

Ιδιαίτερα κατά την προεκλογική περίοδο, όπου η πολιτική επικοινωνία πραγματοποιείται κυρίως μέσω προφορικών αναφορών, τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μεταδόσεων και δημόσιων ομιλιών, ο κίνδυνος σύγχυσης καθ’«ΕΛΑΣ» ίσταται εντονότερος.

Επίσης η επωνυμία αποτελεί το ιστορικά γνωστό ακρωνύμιο του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, γεγονός που της προσδίδει ιδιαίτερο ιστορικό και πολιτικό συμβολισμό.

Η χρήση της ίδιας επωνυμίας, από σύγχρονο πολιτικό σχηματισμό, είναι δυνατόν να δημιουργήσει ιστορικούς συνειρμούς ή εντυπώσεις συνέχειας, ανεξάρτητα από τις πραγματικές προθέσεις των ιδρυτών του.

Κατά την άποψή μου, η εκλογική διαδικασία πρέπει να χαρακτηρίζεται από απόλυτη σαφήνεια ως προς την ταυτότητα των πολιτικών σχηματισμών και να προστατεύεται η ελεύθερη και ανεπηρέαστη διαμόρφωση της λαϊκής βούλησης.

Για τους παραπάνω λόγους, θεωρώ ότι η χρήση της επωνυμίας «ΕΛΑΣ», λόγω της προφορικής της ταύτισης με την ονομασία «Ελλάς» και τον ιδιαίτερου ιστορικό συμβολισμό που αυτή φέρει, δεν θα πρέπει να επιτραπεί ως επωνυμία πολιτικού κόμματος, ακόμα και εάν αυτό δεν συμμετέχει σε εκλογική διαδικασία. Πολύ δε περισσότερο εάν συμμετέχει, διότι δύναται να προκαλέσει σύγχυση στο εκλογικό σώμα και να επηρεάσει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη διαμόρφωση της λαϊκής βούλησης.

ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΈΡΩ :

Aιτούμαι,

να λάβετε γνώση της παρούσης και παρακαλώ όπως προβείτε στις κατά την κρίση σας ενέργειες.

Σε περίπτωση συμμετοχής του υπόψη πολιτικού κόμματος σε εκλογική διαδικασία παρακαλώ να τη θέσετε υπόψη του αρμόδιου Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου κατά τον χρόνο εξέτασης της ανακήρυξης πολιτικών κομμάτων, προκειμένου να συνεκτιμηθούν οι ανωτέρω αναφερόμενοι προβληματισμοί.

Επιπλέον, με την παρούσα επιφυλάσσομαι να ασκήσω κάθε νόμιμο δικαίωμα μου , καθώς και κάθε προβλεπόμενο από την εκλογική και λοιπή ισχύουσα νομοθεσία ένδικο βοήθημα ή μέσο, ενώπιον των αρμοδίων δικαστικών και διοικητικών αρχών, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας ανακήρυξης των πολιτικών κομμάτων από τον Άρειο Πάγο, εφόσον συντρέξουν οι νόμιμες προϋποθέσεις.

Αρεόπολη 29 Ιουλίου 2026

Με σεβασμό

Κωνσταντίνος Κολοκούρης

Αντιστράτηγος ε.α.

Πηγή: anixneuseis.gr

Τουρκία: Υπάρχει κάτι χειρότερο από την απόκτηση των F-35, τονίζει ειδικός στο Κογκρέσο των ΗΠΑ

Η απόκτηση έξι F-35 από την Τουρκία δεν πρόκειται να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο, θα μπορούσε, όμως, να προκαλέσει κάτι πολύ χειρότερο, αποκαλύπτει ειδικός στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

Οταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι η Τουρκία ενδέχεται να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35, το αμερικανικό Κογκρέσο ζήτησε την αρωγή ειδικών ως προς το ζήτημα και τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια τέτοια εξέλιξη, πρωτίστως δε του δρα Σινάν Τζιντί, του τουρκικής καταγωγής ανώτερου ερευνητή και διευθυντή του Προγράμματος για την Τουρκία στο Foundation for Defense of Democracies, στην Ουάσιγκτον .

Ο δρ Τζιντί ειδικεύεται στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, διδάσκει στο Georgetown University, καθώς και Εθνική Ασφάλεια στο Marine Corps University.

Ειδικός στο Κογκρέσο των ΗΠΑ εντοπίζει τον μεσοπρόθεσμο κίνδυνο για την Ελλάδα, την Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή

Ερντογάν, αριστερά, και Τραμπ κατά την τελευταία συνάντησή τους στην Αγκυρα, στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ (φωτογραφία Reuters/Umit Bektas)

Τα όσα είπε εκεί, αλλά και όσα αναφέρει στον κυπριακό «Φιλελεύθερο», ξεκαθαρίζουν την εικόνα ως προς το τι ενδέχεται να γίνει και τι όχι, αλλά είναι κάθε άλλο παρά καθησυχαστικά για το τι έπεται εάν η Τουρκία επιστρέψει στο πρόγραμμα.

Η απόκτηση έξι F-35, λέει, δεν πρόκειται από μόνη της να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα μπορούσε, ωστόσο, να προκαλέσει κάτι πολύ χειρότερο.

Κάνοντας μια αναδρομή στα γεγονότα που επανέφεραν στην επικαιρότητα το θέμα της απόκτησης των F-35 από την Τουρκία, ο ακαδημαϊκός εξηγεί ότι στο επίκεντρο της συζήτησης δεν βρίσκεται κατ’ ανάγκην η δημιουργία ενός μεγάλου τουρκικού στόλου F-35, αλλά τα έξι αεροσκάφη τα οποία η Αγκυρα έχει ήδη πληρώσει και παραμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κατά την εκτίμηση του δρα Τζιντί, η παράδοσή τους δεν θα άλλαζε από μόνη της τη στρατιωτική ισορροπία με την Ελλάδα.

«Μια χώρα που αποκτά έξι F-35 δεν ανατρέπει τη στρατηγική ισορροπία», επισημαίνει, διευκρινίζοντας ότι οι πραγματικές συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης θα γίνονταν αισθητές σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.

Η σημασία των έξι αεροσκαφών, επισημαίνει, βρίσκεται κυρίως στην τεχνολογία στην οποία θα αποκτούσε πρόσβαση η Τουρκία.

Ο ίδιος δεν θεωρεί βέβαιο ότι η Αγκυρα εξακολουθεί να επιδιώκει την αγορά περίπου 100 F-35, όπως προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός της.

Πιθανότερο είναι να ενδιαφέρεται πρωτίστως για την παραλαβή των αεροσκαφών που έχει ήδη πληρώσει.

Η μάχη για τους κινητήρες

Η απόκτησή τους, προσθέτει, θα επέτρεπε στην τουρκική αμυντική βιομηχανία να μελετήσει σε βάθος τα εξαρτήματα, τα συστήματα και τις τεχνολογικές δυνατότητές τους.

«Αυτό πιστεύω ότι θέλει πραγματικά η Τουρκία», τονίζει. «Θέλει τα έξι αεροσκάφη που έχει πληρώσει, ώστε να κατανοήσει τα εξαρτήματα και την πολυπλοκότητα των κινητήρων τους».

Ακριβώς σε αυτό το σημείο εντοπίζει τον μεσοπρόθεσμο κίνδυνο για την Ελλάδα, την Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή.

Η τεχνογνωσία που θα αποκτούσε η Αγκυρα θα μπορούσε να επιταχύνει την ανάπτυξη εγχώριου τουρκικού κινητήρα και, κατ’ επέκταση, την εξέλιξη του μαχητικού KAAN.

Η Τουρκία θα μπορούσε έτσι να κατασκευάσει ένα μαχητικό πέμπτης γενιάς χωρίς να εξαρτάται από αμερικανικά ή ευρωπαϊκά εξαρτήματα και γραμμές παραγωγής.

Παράλληλα, η Αγκυρα επιδιώκει την προμήθεια περίπου 80 αμερικανικών κινητήρων F110, μέσω συμφωνίας ύψους περίπου 700 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το τουρκικό μαχητικό KAAN (φωτογραφία από thearabweekly.com)

Οι συγκεκριμένοι κινητήρες δεν χρησιμοποιούνται στα F-35, αλλά σε μαχητικά τέταρτης γενιάς, όπως τα F-16.

Η Τουρκία θέλει να τους τοποθετήσει στην πρώτη γενιά των KAAN, μέχρι να αποκτήσει τη δυνατότητα να παράγει δικό της κινητήρα.

Με δικά της μαχητικά έως το 2030

Η φιλοδοξία της δεν περιορίζεται στην ενίσχυση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Στόχος είναι το KAAN να εξαχθεί και σε τρίτες χώρες, όπως η Αίγυπτος και η Ινδονησία, ενώ έχουν ήδη εμφανιστεί σενάρια συμπαραγωγής με το Κάιρο.

Σύμφωνα με τον Τζιντί, η Αγκυρα επιδιώκει να είναι σε θέση να κατασκευάζει το μαχητικό χωρίς κρίσιμα ξένα εξαρτήματα μεταξύ 2030 και 2032.

«Εκεί βρίσκεται ο στρατηγικός υπολογισμός της Τουρκίας: στην πλήρη ανεξαρτησία από τη Δύση», τονίζει.

Μια τέτοια εξέλιξη θα επέτρεπε στην Αγκυρα να μην επηρεάζεται πλέον στον ίδιο βαθμό από αμερικανικούς ή ευρωπαϊκούς περιορισμούς στις εξαγωγές, στις παραδόσεις ανταλλακτικών και στην πρόσβαση σε κρίσιμη στρατιωτική τεχνολογία.

Πέρα από τη στρατιωτική διάσταση, η πιθανή παράδοση των F-35 θα έστελνε, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα εξαιρετικά ανησυχητικό πολιτικό μήνυμα.

Θα έδειχνε ότι η κυβέρνηση Τραμπ είναι διατεθειμένη να αντιμετωπίσει τους S-400 ως το μοναδικό πρόβλημα στις σχέσεις με την Τουρκία, παραβλέποντας μια σειρά από άλλες σοβαρές ενστάσεις.

Μεταξύ αυτών, ο ειδικός καταγράφει τις στενές σχέσεις της Αγκυρας με κινεζικές εταιρείες τηλεπικοινωνιών.

Η παρουσία κινεζικής τεχνολογίας στις τουρκικές υποδομές θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο ευαίσθητα δεδομένα και τα χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας των F-35.

Ανάλογες ανησυχίες είχαν, άλλωστε, συμβάλει στο πάγωμα της πώλησης των αεροσκαφών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η απειλητική στάση της Αγκυρας

Στις αμερικανικές επιφυλάξεις, σημειώνει, προστίθενται η υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς, η απειλητική συμπεριφορά της απέναντι σε άλλους συμμάχους των ΗΠΑ και οι αναθεωρητικές της επιδιώξεις έναντι της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Επομένως, συμπεραίνει, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ύπαρξη έξι τουρκικών F-35. Είναι το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να δώσουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην εμπορική πώληση στρατιωτικής τεχνολογίας παρά στην προστασία του σημαντικότερου αεροπορικού τους συστήματος και στην ασφάλεια των συμμάχων που το χρησιμοποιούν.

Το τελευταίο σοβαρό ανάχωμα παραμένει το Κογκρέσο. Ο ειδικός προβλέπει ότι οποιαδήποτε απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει στην παράδοση θα προκαλούσε έντονη αντίδραση από διακομματική ομάδα γερουσιαστών και βουλευτών.

Πιθανότερη εξέλιξη θα ήταν η αποστολή διακομματικής επιστολής και η κατάθεση ψηφίσματος αποδοκιμασίας.

Ο Τραμπ, ωστόσο, θα μπορούσε να ασκήσει βέτο. Με τα σημερινά δεδομένα, εξηγεί, δεν θεωρείται βέβαιο ότι οι αντίπαλοι της μεταφοράς θα συγκέντρωναν την αυξημένη πλειοψηφία που απαιτείται για να το ανατρέψουν.

Η απομάκρυνση των S-400 θα έθετε, συνεπώς, την αμερικανική κυβέρνηση σε σαφώς ισχυρότερη θέση για να προχωρήσει.

Ο πραγματικός κίνδυνος, καταλήγει ο καθηγητής, δεν βρίσκεται τόσο στα έξι αεροσκάφη όσο σε αυτό που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στην Τουρκία να πετύχει μέσα στα επόμενα χρόνια.

Το Κογκρέσο έχει ήδη καταγράψει, τονίζει, σε προηγούμενες επιστολές προς τον πρόεδρο και τον υπουργό Εξωτερικών, το σύνολο των ανησυχιών στις οποίες η Αγκυρα θα πρέπει να απαντήσει πριν εγκριθεί οποιαδήποτε μεταφορά αεροσκαφών.

Και κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν έχει γίνει. Ούτε και πρόκειται.

Καμία εγγύηση

«Μια στρατηγικά αυτόνομη Τουρκία μπορεί να ακούγεται πολύ καλή ιδέα στα χαρτιά», παρατηρεί και σημειώνει ότι σύμβουλοι του Τραμπ, όπως ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, μπορεί να υποστηρίζουν ότι η ενίσχυση της Αγκυρας ενδυναμώνει έναν σημαντικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ.

Αυτό, όμως, υπογραμμίζει, δεν προσφέρει καμία εγγύηση ότι θα αναχαιτιστεί η στρατιωτικοποιημένη, επιθετική και αναθεωρητική συμπεριφορά του Ερντογάν και του καθεστώτος του — συμπεριφορά την οποία, όπως λέει, «δεν κάνουν ιδιαίτερη προσπάθεια να κρύψουν».

Ακριβώς αυτό προσπαθούν να εξηγήσουν στον Τραμπ Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο.

Το ερώτημα, κατά τον καθηγητή Τζιντί, είναι τι θα συμβεί εάν, μέσα σε δύο, τρία ή πέντε χρόνια, μια Τουρκία εξοπλισμένη με μαχητικά πέμπτης γενιάς εμπλακεί σε μεγάλης κλίμακας περιφερειακή σύγκρουση, η οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να είχε αποτραπεί.

Γι’ αυτό θεωρεί ότι η Ουάσιγκτον οφείλει να διατηρήσει την πίεση προς την Αγκυρα, να απαιτήσει λογοδοσία και να πιστοποιεί, μέσω του Κογκρέσου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, βήμα προς βήμα, ότι η Τουρκία εγκαταλείπει πράγματι την επιθετική της συμπεριφορά.

Διαφορετικά, καταλήγει, η αμερικανική πολιτική κινδυνεύει να δημιουργήσει σήμερα ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για το αύριο.

Πηγή: in.gr

Aλέξανδρος Τάρκας

Αν παρέμβει πάλι το Τουρκικό Ναυτικό, οι ενδεδειγμένοι χειρισμοί θα γίνουν από την κυβέρνηση και το Πολεμικό Ναυτικό ή θα συνομιλήσουν η Meridiam και οι μισθωτές του ερευνητικού σκάφους με την Άγκυρα;

Η χθεσινή συμφωνία, για την απόκτηση πλειοψηφικού πακέτου της εταιρείας Great Sea Interconnector-GSI (που ως τώρα ήλεγχε ο ΑΔΜΗΕ) από το γαλλικό επενδυτικό όμιλο Meridiam, δημιουργεί θεωρητική αισιοδοξία για την επανεκκίνηση του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου.

Αντίθετα, εξαιρετικά ομιχλώδης εμφανίζεται εξαρχής -και, ως εκ τούτου, με στοιχεία κινδύνου- η παράλληλη τριμερής συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και Nexans (της γαλλικής εταιρείας που κατασκευάζει το καλώδιο της διασύνδεσης) για τις βυθομετρικές εργασίες που ανεστάλησαν, κατόπιν παράνομης παρέμβασης του Τουρκικού Ναυτικού, τον Ιούλιο του 2024.

Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης είναι πρόωροι (και με προφανή προεκλογική σκοπιμότητα), καθώς τα προβλήματα και τα ερωτηματικά παραμένουν πολλά. Συγκεκριμένα:

Ένα σημαντικό έργο, που ξεκίνησε το 2017 ως κυπριακό, εξελίχθηκε σε ελλαδικό και κυπριακό, και -από το 2023- έγινε κατά πλειοψηφία (76%) ελλαδικό, περνά πλέον σε ξένα χέρια. Το Ελληνικό Δημόσιο αντικαθίσταται από τη Meridiam, που έχει μεν τη στήριξη της φίλης και συμμάχου Γαλλίας, αλλά αποτελεί ιδιωτική εταιρία με διεθνή εξάπλωση. Ουδείς γνωρίζει ποιοι άλλοι επενδυτές θα εισέλθουν, άμεσα ή έμμεσα, στη Meridiam ή στην GSI, τι συμφέροντα θα εξυπηρετούν και τι επιδιώξεις θα έχουν τα επόμενα χρόνια.

Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών Εξωτερικών και Ενέργειας, Γιώργου Γεραπετρίτη και Σταύρου Παπασταύρου, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να αναστρέψει την κατάσταση που επέβαλε το Τουρκικό Ναυτικό στη θαλάσσια περιοχή Κάσου-Καρπάθου. Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος Ievoli Relume, που είχε μισθωθεί από τον ΑΔΜΗΕ, εκδιώχθηκε και ουδέποτε επανέλαβε τις έρευνες που είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθούν το Δεκέμβριο του 2025.

Η πλειοψηφική μετοχική είσοδος της Meridiam αποτελεί το επιστέγασμα διακριτικών κινήσεων του προέδρου της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μακρόν, και όχι της ελληνικής πλευράς. Ο κ. Μακρόν είχε ενημερώσει σχετικά τον κ. Μητσοτάκη, κατά τις συνομιλίες τους στην Αθήνα τον περασμένο Απρίλιο, και από τότε όλες οι πρωτοβουλίες ανήκαν στον Παρίσι.

Το «σχέδιο Μακρόν» προέβλεπε, ως βασικότατο κορμό του, τη μίσθωση ερευνητικού σκάφους μόνον από τη Nexans. Ωστόσο, η γαλλική εταιρεία επικαλέστηκε διάφορες δικαιολογίες, κυρίως τεχνικής φύσεως, ώστε να μην αναλάβει μόνη της μια τόσο μεγάλη ευθύνη. Τώρα, το τελικό πακέτο προβλέπει τριμερή συνεργασία των ΑΔΜΗΕ, GSI και Nexans και απομένει να διευκρινιστεί αν η, εκ νέου, μίσθωση θα είναι, επίσης, τριμερής. Ο Πρωθυπουργός πρέπει να απαντήσει τι θα συμβεί, όταν το ερευνητικό σκάφος επανέλθει -όπως ελπίζεται- στην Κάσο.

Σε περίπτωση που παρέμβει πάλι, προκλητικά, το Τουρκικό Ναυτικό, οι ενδεδειγμένοι χειρισμοί θα γίνουν από την κυβέρνηση και το Πολεμικό Ναυτικό ή θα ενεργήσουν η Meridiam και οι μισθωτές του ερευνητικού σκάφους, συνομιλώντας και με την Άγκυρα;

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρ.Τ. Ερντογάν, έχει διακηρύξει, χωρίς ουσιαστική ελληνική αντίκρουση, ότι κανένα ενεργειακό σχέδιο δεν πρόκειται να προχωρήσει στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη ή και ανάμιξη της Άγκυρας. Η δήλωσή του δεν έχει κανένα νομικό αντίκρισμα (σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η πόντιση καλωδίων είναι απολύτως ελεύθερη), αλλά πολλές ιδιωτικές εταιρείες τη λαμβάνουν υπόψη.

Άλλες για πολιτικούς λόγους συναίνεσης με την Άγκυρα και άλλες, αν και διαφωνούν, «για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο» και να μην διακινδυνεύσουν ανατροπή των οικονομικών πλάνων τους από το Τουρκικό Ναυτικό. Τον Απρίλιο φέτος, το ολλανδικό πλοίο Maasvliet (μισθωμένο από εταιρεία των ΗΠΑ) έλαβε άδειες, από τις αρχές της Ελλάδας και της Αιγύπτου, για την απλή ανέλκυση (όχι πόντιση) του παλαιού υποθαλάσσιου τηλεπικοινωνιακού καλωδίου ΝΑ Ασίας-Μέσης Ανατολής-Δυτικής Ευρώπης.

Μετά από παρακολούθησή του από τουρκικό UAV και παρέμβαση της φρεγάτας Goksu, το Maasvliet αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τις θαλάσσιες περιοχές πλησίον της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και εντός δυνητικής AOZ. Έκτοτε, δεν επέστρεψε και δεν έχει απαντηθεί το ερώτημα, αν τα υπουργεία Εξωτερικών της Ολλανδίας και των ΗΠΑ αξιολογούν, τελικά, ως έγκυρες τις άδειες της Ελλάδας ή της Τουρκίας.

Εκτός από το ολλανδο-αμερικανικό περιστατικό, υπήρξαν και άλλα δύο. Τον περασμένο Ιούνιο, η Vodafone δεν διευκρίνισε απολύτως στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Πολεμικό Ναυτικό αν ένα δικό της έργο θα βασιζόταν αποκλειστικά σε ελληνικές ερευνητικές άδειες ή όχι.

Επιπλέον, προ δεκαημέρου, ερευνητικό πλοίο που ενεργούσε για λογαριασμό της Cosmote ενοχλήθηκε, μέσω ασυρμάτου, από τουρκικό περιπολικό σκάφος. Το ερευνητικό σκάφος, αντί της ευθείας απάντησης ότι κινείται βάσει ελληνικών αδειών, ζήτησε διευκρινίσεις από την τουρκική πλευρά. Τα τρία αυτά περιστατικά, μαζί με την προϊστορία της Κάσου, δεν επιτρέπουν αισιοδοξία για τη στάση των Meridiam και Nexans.

Είτε εκ λάθους είτε σκόπιμα (θα διαπιστωθεί από τα νομικά κείμενα), η ανακοίνωση του Μαξίμου αναφέρεται μόνο στη διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου, ξεχνώντας το τρίτο σκέλος του έργου: το Ισραήλ! Περίεργη παράλειψη, αν ληφθεί υπόψη ότι η ανάλογη συμφωνία Ελλάδας-Ισραήλ χρονολογείται από τον Αύγουστο του 2013 (πριν από το GSI) και ότι ο πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου έχει περιγράψει πολλές φορές τη σημασία του έργου για τη χώρα του.

Ως τώρα, η εταιρία GSI (η «Ηλεκτρική Διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, Μονοπρόσωπη Α.Ε») ελεγχόταν κατά 100% από τον ΑΔΜΗΕ στον οποίο μέτοχοι ήταν κατά 51% η ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών Α.Ε., κατά 25% η ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ Α.Ε. (με μετοχική παρουσία του Ελληνικού Δημοσίου σε αμφότερες) και κατά 24% η κινεζική State Grid Europe. Προφανώς, η ελληνική πλευρά δεν θα διαθέτει στο μέλλον σημαντικά περιθώρια παρέμβασης. Γιατί η πλειοψηφούσα Meridiam θα έχει συμφέρον διαβουλεύσεων με το ισχυρό Πεκίνο και όχι την ασθενή Αθήνα.

Η έλευση της Meridiam τερματίζει τη φημολογία περί επένδυσης της αμερικανικής DFC στον GSI και παρέμβασης των ΗΠΑ στην Τουρκία για άρση των εμποδίων στην Κάσο.

Η DFC είχε αποστείλει «Επιστολή Προθέσεως» από το Μάϊο του 2024, χωρίς η κυβέρνηση να αξιοποιήσει ποτέ αυτό το πλεονέκτημα. Επιπλέον, αποδεικνύονται έωλα όσα είχε μεταφέρει ο κ. Παπασταύρου στον κ. Μητσοτάκη (βάσει υποτιθέμενων εκμυστηρεύσεων του Νο. 2 της Αμερικανικής Πρεσβείας, Τζόσουα Χακ) για εσωτερική έκθεση του Στέητ Ντηπάρτμεντ, υπέρ της Ελλάδας, όσον αφορά το καλώδιο.

Η ως τώρα πορεία του έργου GSI έχει ορισμένες σκιές που θα πρέπει να απαντηθούν: – Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συνεχίζει τις έρευνές της για το πώς χρησιμοποιήθηκαν οι χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε. («Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος»-PCI). – Δεύτερον, η κυβέρνηση ουδέποτε απάντησε στο ερώτημα τι συνέβη με τις χρηματικές ποινές αναστολής των ερευνών του Ievoli Relume.

Για κάθε ημέρα αναστολής εργασιών, η ποινή σε βάρος της Αθήνας ήταν $ 149.000 και η επιπλέον κύρωση για μακρόχρονη αποχώρηση και επιστροφή του πλοίου στη συγκεκριμένη θαλάσσια όδευση ήταν $ 1.400.000. – Τρίτον, ο κ. Παπασταύρου είχε ανακοινώσει πέρυσι την πρόθεση ανάθεσης νέων οικονομικών και τεχνικών μελετών για την επανέναρξη του GSI, χωρίς έκτοτε να δοθούν άλλα στοιχεία.

Εκτός από τα προαναφερθέντα δέκα προβλήματα και ερωτήματα, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, όσο γρήγορα κι αν κινηθούν οι νέοι επενδυτές, οι βυθομετρικές έρευνες θα χρειαστούν 20 περίπου μήνες. Κοινώς, ο δρόμος είναι μακρύς. Και να σκεφτεί κανείς ότι οι νέες έρευνες είναι απλώς επιβεβαιωτικές εκείνων του δευτέρου εξαμήνου του 2014, επί Σαμαρά-Βενιζέλου, στις οποίες η Τουρκία δεν είχε αντιδράσει.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Δημοκρατία” στις 6 Αυγούστου 2026 amynanet.gr

Summary

-Pact treats armed attack on one member as attack on all, joint statement says

-Fidan says Erdogan wants alliance to expand, Egypt seen as potential member

-New alliance to form ministers' committee and ​Saudi-based general secretariat, Fidan says

ANKARA, Aug 8 (Reuters) - A defence pact signed between Turkey, Pakistan and Saudi Arabia is ‌technically the same as NATO's Article 5 mutual defence agreement, Turkish Foreign Minister Hakan Fidan said on Saturday, adding the accord was not targeting Iran.

Fidan also said Turkish President Tayyip Erdogan wanted to see the alliance expand, and that Egypt was a potential candidate to ​join, among others.

The regional powers signed the "Mecca Joint Defence Agreement" on Friday, wedding Sunni Muslim U.S. allies alarmed ​at a regional conflagration that has brought Iranian missile fire onto Gulf oil exporters.

In a ⁠joint statement, they said the accord intended to strengthen collective deterrence against any act of aggression and stipulates ​that an armed attack against any of the three would be regarded as an attack on all.

Speaking to the ​state-run Anadolu news agency, Fidan said the new alliance was not directed against Iran or any other country, but rather served as a general pledge to support the three allies' security.

He added that the allies would decide through consultations what degree, form, and format of ​support they would ask for in the event of an attack, but that no country would be considered a ​threat as long as a member state is not attacked.

Turkey, which has NATO's second-largest army, has said the pact was open ‌to ⁠expansion to other regional countries and did not seek to replace any existing alliances.

"NATO is a giant military alliance where there are 32 countries. We have started here as three countries and we have to take very humble but concrete steps," he said, adding efforts to finalise the pact had been underway for two years and eight months.

He ​added that a committee ​of ministers similar to that ⁠within NATO would be formed as part of the alliance, as well as a general secretariat based in Saudi Arabia, but that operational details would be set at ​the first committee meeting.

"Our president's vision is that we don't remain limited to three ​countries, that ⁠we grow and bring together all (regional) countries under this roof," he said, adding Egypt could potentially join the pact once certain technical matters are resolved.

In recent months, Turkey, Saudi Arabia, Pakistan and Egypt formed a group to address regional issues, ⁠namely the ​war on Iran. Turkey has said the group - dubbed the R4 - ​aims to solidify its partnership through concrete mechanisms.

Fidan also said Turkey should be involved in an international coalition to protect shipping in the Red Sea ​from Houthi attacks because shipping safety concerned Ankara's interests.

Source: https://www.reuters.com/world/asia-pacific/turkey-pakistan-saudi-arabia-defence-pact-technically-same-natos-article-5-2026-08-08/