Γίνεται πολύς λόγος σήμερα για τις «σφαίρες επιρροής» στην παγκόσμια πολιτική. Τι είναι αυτές οι σφαίρες;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επικαλεστεί το δικαίωμά τους να «κυριαρχούν στο Δυτικό Ημισφαίριο» για να δικαιολογήσουν τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και τις απειλές τους κατά της Γροιλανδίας. Καθώς η Ρωσία συνεχίζει τη στρατιωτική της εκστρατεία για την εισβολή στην Ουκρανία και οι φιλοδοξίες της κινεζικής κυβέρνησης απέναντι στην Ταϊβάν αυξάνονται, τίθεται το ερώτημα εάν το διεθνές σύστημα βιώνει μια επιστροφή στο δίκαιο του ισχυρότερου και την άνοδο των σφαιρών επιρροής.
«Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μίλησε στις κάμερες του κόσμου το Σάββατο 3 Ιανουαρίου για το ότι «δεν θα αμφισβητηθεί ποτέ ξανά η κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στο Δυτικό Ημισφαίριο», μετά τη νυχτερινή επιχείρηση των αμερικανικών δυνάμεων στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, Καράκας, για τη σύλληψη του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο.»
Αυτή η ομιλία αποτελεί ρητή αναφορά στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 2025, η οποία βασίζεται ρητά στην κληρονομιά του «Δόγματος Μονρόε», μιας πολιτικής που ξεκίνησε ο πέμπτος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέιμς Μονρόε, το 1823, βασισμένη στην αρχή ότι η Λατινική Αμερική θα πρέπει να αποτελεί σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, εκτός ορίων για ξένες δυνάμεις.
Λίγο μετά από αυτήν την παρέμβαση, η οποία παραβίασε το διεθνές δίκαιο, οι ΗΠΑ απείλησαν να καταλάβουν τη Γροιλανδία, ένα νησί που ο Τραμπ θεωρεί ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της χώρας του. Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν διαφέρουν από εκείνους που χρησιμοποίησε ο Βλαντίμιρ Πούτιν για να δικαιολογήσει την εισβολή στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει κρύψει την επιθυμία του να επαναφέρει την επιρροή της Μόσχας στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.
Ενώ η Κίνα θεωρεί την «επανένωση» με την Ταϊβάν στρατηγική και ιστορική αναγκαιότητα, ένας αυξανόμενος αριθμός ειδικών μιλά για μια επιστροφή σε έναν κόσμο διαιρεμένο σε «σφαίρες επιρροής» που κυριαρχείται από αυτοκρατορίες και όπου επικρατεί το δίκαιο του ισχυρότερου.
Παρακάτω απαντάμε σε έξι ερωτήσεις, μοιράζοντας τις απόψεις ενός ειδικού, συνοψίζοντας τις πιο σημαντικές πληροφορίες για την κατανόηση των διαστάσεων του θέματος.
Για τι ακριβώς μιλάμε;
Ο Σεντρίκ Ντουπόντ (Cédric Dupont), καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών της Γενεύης, εξήγησε ότι «όταν μιλάμε για σφαίρες επιρροής, εννοούμε ό,τι υπήρχε πριν από την τρέχουσα παγκόσμια τάξη, δηλαδή πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα, όταν ο κόσμος ήταν χωρισμένος σε αυτοκρατορίες».
Πρόσθεσε ότι «αυτό το σύστημα, στο οποίο δεν γίνεται σεβαστή η κυριαρχία των κρατών, είναι ασυμβίβαστο με την τρέχουσα παγκόσμια τάξη που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο. Εάν ένα κράτος θεωρεί, για λόγους που σχετίζονται με την οικονομική ή στρατιωτική ασφάλεια, ότι χρειάζεται να παρέμβει στην περιοχή του, το κάνει χωρίς να ακούσει τη γνώμη κανενός άλλου μέρους. Είναι προφανές ότι κάθε μέρος θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο εντός της σφαίρας επιρροής του».
Αυτό βλέπουμε σήμερα;
Ο Ντουπόν πιστεύει ότι «η επιθυμία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να ελέγξει τη Βενεζουέλα είναι στην πραγματικότητα σύμφωνη με την πολιτική των σφαιρών επιρροής. Αλλά μένει να δούμε αν οι άλλες μεγάλες δυνάμεις, η Κίνα και η Ρωσία, αποδέχονται πραγματικά ότι κάθε μέρος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στη σφαίρα επιρροής του».
Το Πεκίνο και η Μόσχα καταδίκασαν την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, θεωρώντας την και οι δύο παραβίαση της κυριαρχίας. Ωστόσο, ούτε η Κίνα, η οποία έχει επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια στη Βενεζουέλα, ούτε η Ρωσία, στενός σύμμαχος του καθεστώτος, έχουν παρέμβει στρατιωτικά. Αποτελεί αυτό εν λευκώ άδεια για τις Ηνωμένες Πολιτείες;
Ο Ντουπόν δήλωσε ότι «η Ρωσία, η οποία έχει εξαντληθεί από τον τετραετή πόλεμο στην Ουκρανία, δεν είχε τους πόρους για να βοηθήσει τη Βενεζουέλα», υποστηρίζοντας ότι η συγκρατημένη αντίδραση της Μόσχας δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως αντανάκλαση καλής θέλησης προς την Ουάσιγκτον, αλλά μάλλον ως αναγνώριση ότι η Ρωσία θα επικεντρωθεί στη σφαίρα επιρροής της.
Όσο για την Κίνα, ίσως θα ήταν πιο συνετό να παρατηρήσει πώς θα αντιδρούσε εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτίθεντο στο Ιράν, από το οποίο εισάγουν το 13% του πετρελαίου τους. Ο Ντουπόν σημείωσε ότι «το Πεκίνο ενεργεί ρεαλιστικά. Τα κύρια συμφέροντά του στη Λατινική Αμερική δεν επικεντρώνονται στη Βενεζουέλα, επομένως δεν υπήρχε πραγματικό κόστος για τη μη παρέμβασή του».
Γιατί επιστρέφουμε στο δίκαιο του ισχυρότερου;
Ο Ντουπόν υποστήριξε ότι «η επιστροφή των σφαιρών επιρροής είναι το αποτέλεσμα μιας στρατηγικής μηδενικού αθροίσματος, την οποία συμμερίζονται κυρίως ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν», μια στρατηγική που βασίζεται στη λογική ότι τα κέρδη οποιασδήποτε δύναμης είναι αναπόφευκτα απώλειες για μια άλλη.
Σύμφωνα με τον ειδικό διεθνών σχέσεων, αυτή η προσέγγιση δεν ευνοείται από τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος προτιμά να κάνει εμπόριο με όσο το δυνατόν περισσότερους εταίρους.
Πρόσθεσε ότι η επιστροφή σε αυτή τη λογική οφείλεται στην αναγνώριση ότι οι πόροι της Γης είναι περιορισμένοι, συμπεριλαμβανομένων των ορυκτών καυσίμων όπως ο άνθρακας, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, καθώς και των σπάνιων ορυκτών, και ότι ορισμένες χώρες δεν θα μπορέσουν να επιτύχουν ανάπτυξη στο μέλλον, παρά την τεχνολογική πρόοδο, η οποία ωθεί τις δυνάμεις να ακολουθήσουν μια «αρπακτική» συμπεριφορά.
Ποια είναι τα όρια αυτής της προσέγγισης στις διεθνείς σχέσεις;
Ο όρος «περιοχές επιρροής» χρησιμοποιείται συνήθως στα μέσα ενημέρωσης, αλλά δεν αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την τρέχουσα κατάσταση.
Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα περιοριστούν στην Αμερική.
Ο Σεντρίκ Ντουπόντ σχολίασε:
«Η Ουάσιγκτον δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τη Μέση Ανατολή», επισημαίνοντας το υψηλής ποιότητας πετρέλαιο της περιοχής και την παρουσία συμμάχων όπως το Ισραήλ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης συμφέρον να κρατήσουν την Ταϊβάν, τον μεγαλύτερο παραγωγό ημιαγωγών στον κόσμο, εκτός της σφαίρας επιρροής της Κίνας.
Από την άλλη πλευρά, η Λόρενς Νάρντον /Laurence Nardon, ειδικός σε αμερικανικές υποθέσεις στο Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, επεσήμανε ότι «πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των περιοχών πολιτικής επιρροής και των περιοχών οικονομικής επιρροής, οι οποίες δεν επικαλύπτονται στον χάρτη· όταν εξετάζουμε τις οικονομικές σχέσεις, παρατηρούμε ότι σε χώρες που η Ουάσινγκτον πιστεύει ότι κυριαρχεί, το Πεκίνο έχει στην πραγματικότητα το πάνω χέρι».
Έτσι, η Κίνα έχει γίνει ο σημαντικότερος οικονομικός εταίρος για μια σειρά από χώρες της Νότιας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων της Βραζιλίας, της Χιλής και του Περού. Η Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος», η οποία χρηματοδοτεί την ανάπτυξη υποδομών μέσω διμερών δανείων, έχει επίσης ριζώσει σε αυτές τις χώρες.
Μπορεί ένας τέτοιος κόσμος να είναι σταθερός;
Η Νάρντον υποστηρίζει ότι «ένας κόσμος που διέπεται από σφαίρες επιρροής δεν είναι καθόλου σταθερός. Οι δυνάμεις βρίσκονται σε μια συνεχή κατάσταση έντασης και έλξης, καθώς θέλουν να επιβληθούν στην περιοχή τους, και πάντα θα υπάρχει αντίσταση».
Είπε: «Οι σφαίρες επιρροής θα συγκρουστούν μεταξύ τους. Τον 19ο αιώνα, ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να περιγράψει τις αποικιακές δυνάμεις, καθεμία από τις οποίες επέβαλε τους δικούς της κανόνες, και οι αποικιοκρατούμενες χώρες δεν είχαν πραγματικό περιθώριο ελιγμών. Είναι σαφές σήμερα ότι η Ουκρανία αντιστέκεται, όπως και η Ταϊβάν, και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής θα αντισταθούν με τη σειρά τους».
Ποιος είναι ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών;
Τα Ηνωμένα Έθνη, αποδυναμωμένα κυρίως από μια κρίση προϋπολογισμού και ρευστότητας, φαίνονται ανίσχυρα απέναντι στις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες των μεγάλων δυνάμεων.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ρωσία μπορούν να παραλύσουν ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιώντας το δικαίωμα βέτο που έχουν, δεν μπόρεσε να αποτρέψει την εισβολή στην Ουκρανία, να συλλάβει τον Νικολάς Μαδούρο ή ακόμα και να αντιδράσει σε οποιοδήποτε από αυτά τα γεγονότα.
Ο Σεντρίκ Ντουπόντ δήλωσε: «Σημαίνει αυτό το τέλος του οργανισμού ή θα πρέπει τώρα να αποσυρθεί από τα ζητήματα ασφαλείας και να επικεντρωθεί αποκλειστικά σε οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα; Αυτό είναι ένα ανοιχτό ερώτημα».
Μετά την αποχώρησή της από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε πρόσφατα την αποχώρησή της από δεκάδες άλλες υπηρεσίες του ΟΗΕ. Έχει επίσης μειώσει δραστικά τις συνεισφορές της σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ ιστορικά ήταν ο μεγαλύτερος δωρητής του οργανισμού.
Η Λόρενς Νάρντον αναγνωρίζει ότι «τα Ηνωμένα Έθνη περνούν μια δύσκολη περίοδο, είτε σε πολυμερείς θεσμούς είτε σε εξειδικευμένους οργανισμούς. Σήμερα, μόνο η φιλελεύθερη Ευρώπη παραμένει προσηλωμένη στη διατήρηση της παγκόσμιας τάξης όπως υπάρχει τις τελευταίες οκτώ δεκαετίες, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, την κρατική κυριαρχία, την ισότητα μεταξύ των χωρών και την ισότιμη εκπροσώπηση όλων εντός των Ηνωμένων Εθνών».
Ο Τραμπ ανακοίνωσε την ίδρυση ενός «Συμβουλίου Ειρήνης» κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας και το παρουσίασε ρητά ως εναλλακτική λύση στα Ηνωμένα Έθνη. Οι χώρες που επιθυμούν να αποκτήσουν μόνιμη έδρα σε αυτό πρέπει να καταβάλουν τέλος ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Η κεμαλική Cumhuriyet, που εκφράζει σε μεγάλο βαθμό την οπτική κύκλων προσκείμενων στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), παρουσιάζει την ελληνοαμερικανική συμφωνία για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης ως στρατηγικό πλήγμα στην ίδια τη λογική της "Γαλάζιας Πατρίδας" και ως αποτέλεσμα λαθών της Άγκυρας τα προηγούμενα χρόνια.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Ελλάδα υπέγραψε στις 16 Φεβρουαρίου συμφωνία με κοινοπραξία υπό την αμερικανική Chevron για έρευνες σε τέσσερις θαλάσσιες περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο, δύο εκ των οποίων επικαλύπτονται με ζώνες που η Τουρκία θεωρεί ότι εμπίπτουν στο παράνομο μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε με τη Λιβύη το 2019. Ο ενεργειακός αναλυτής Αλί Αρίφ Ακτούρκ ερμηνεύει την κίνηση αυτή ως σαφές μήνυμα ότι οι ΗΠΑ "δεν λαμβάνουν υπόψη" το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας", ενώ υπενθυμίζεται ότι το αφήγημα αυτό άρχισε να προβάλλεται επιθετικά ακριβώς μετά τη συμφωνία Άγκυρας–Τρίπολης.
Το δημοσίευμα στέκεται ιδιαίτερα στην ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, την οποία χαρακτηρίζει αντιφατική: από τη μία υποστηρίζει ότι οι έρευνες νότια της Κρήτης "δεν επηρεάζουν άμεσα" τις τουρκικές θαλάσσιες δικαιοδοσίες, από την άλλη τις καταγγέλλει ως αντίθετες τόσο με το μνημόνιο του 2019 όσο και με τις συντεταγμένες που έχει αποστείλει η Λιβύη στον ΟΗΕ τον Μάιο του 2025. Η Cumhuriyet επισημαίνει ότι αυτή η διατύπωση θολώνει τη στάση της Άγκυρας και θέτει ερωτήματα για τη συνέπεια της τουρκικής πολιτικής.
Κεντρικό ρόλο στο άρθρο έχει η ανάλυση του ειδικού σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Αϊντίν Σεζέρ, ο οποίος αποδομεί συνολικά το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" και θεωρεί το μνημόνιο με τη Λιβύη "αυτοκτονική" κίνηση. Υποστηρίζει ότι ο "βυθός" και η υφαλοκρηπίδα, όπου υπάρχουν υδρογονάνθρακες και περιορισμένα δικαιώματα εκμετάλλευσης, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως "πατρίδα", σε αντίθεση με τα χωρικά ύδατα, που είναι ο πραγματικός χώρος πλήρους κυριαρχίας. Κατά τον Σεζέρ, με την υπογραφή της συμφωνίας του 2019 η Τουρκία "έσπασε" ένα ευνοϊκό για την ίδια status quo στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου μέχρι τότε Ελλάδα και Αίγυπτος δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε οριοθέτηση, και άνοιξε τον δρόμο για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία που "κλείδωσε" τον 28ο μεσημβρινό ως όριο και περιόρισε τις τουρκικές διεκδικήσεις δυτικά.
Ο Σεζέρ περιγράφει εκτενώς και το πολιτικό–ιστορικό υπόβαθρο της τουρκικής εμπλοκής στη Λιβύη: από τη χρηματοδότηση των δυνάμεων των "Αδελφών Μουσουλμάνων" το 2011–2012, μέχρι την υπογραφή, μέσα σε μία ημέρα, τόσο της στρατιωτικής συμφωνίας όσο και του μνημονίου θαλασσίων ζωνών με την κυβέρνηση της Τρίπολης, το οποίο όμως δεν εγκρίθηκε ποτέ από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης. Τονίζει ότι η Άγκυρα "πώλησε" στο εσωτερικό της κοινής γνώμης τη συμφωνία ως νομικά θεμελιωμένη στην αναγνώριση της κυβέρνησης της Τρίπολης από τον ΟΗΕ, κάτι που ο ίδιος αμφισβητεί, ενώ υπογραμμίζει πως η Τουρκία αποφεύγει το Διεθνές Δικαστήριο ακριβώς επειδή τα επιχειρήματά της στο Αιγαίο είναι πολιτικά και όχι νομικά.
Το άρθρο συνδέει τη συμφωνία του 2019 με τη συνολική επιδείνωση των σχέσεων Άγκυρας–ΕΕ, επισημαίνοντας ότι, καθώς Ελλάδα και Κύπρος είναι κράτη–μέλη, οι θαλάσσιες διεκδικήσεις τους μετατρέπονται αυτομάτως σε εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Ο Σεζέρ αναφέρει ότι από το 2019 και μετά, σε κάθε Σύνοδο Κορυφής, η ΕΕ "τραβά το αυτί" της Τουρκίας για τη συμπεριφορά της στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η παράλληλη σύγκρουση με Κύπρο και η ύπαρξη βρετανικών βάσεων με δικές τους θαλάσσιες ζώνες καθιστούν ακόμη πιο περίπλοκη τη θέση της Άγκυρας.
Τέλος, η Cumhuriyet δίνει ιδιαίτερο βάρος στο μήνυμα που εκπέμπει η εμπλοκή της Chevron, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται ήδη σε Κύπρο και νότια της Ελλάδας και έχει σχέσεις συνεργασίας και με την Τουρκία. Ο Σεζέρ σημειώνει ότι με τη νέα συμφωνία η Ουάσιγκτον, μέσω Chevron, δείχνει καθαρά ότι δεν αναγνωρίζει στην πράξη το τουρκο–λιβυκό μνημόνιο και ότι η εποχή της επιθετικής ρητορικής περί "Γαλάζιας Πατρίδας" έχει τελειώσει, με τους επικριτές της να αισθάνονται πλέον δικαιωμένοι.
Η τουρκική εφημερίδα Aydınlık καταγγέλλει ότι τα οθωμανικά–τουρκικά μνημεία στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα και τη Δυτική Θράκη, αφήνονται στην εγκατάλειψη και σταδιακά εξαφανίζονται, παρουσιάζοντάς το ως συνειδητή πολιτική που στοχεύει τόσο στην ιστορική μνήμη όσο και στην τουρκική ταυτότητα των μουσουλμανικών κοινοτήτων.
Το θέμα της εκδήλωσης
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αφορμή είναι μια εκδήλωση που διοργάνωσε στη Σμύρνη το ROİSDER (οργάνωση που φέρει την ονομασία "Τουρκοι της Ρόδου, της Κω και των Δωδεκανήσων") και το Παράρτημα Σμύρνης του "Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων της Δυτικής Θράκης".
Η εκδήλωση είχε τίτλο "Τα τουρκικά αρχιτεκτονικά έργα στην Ελλάδα που έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου" και πραγματοποιήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου στο κέντρο "Sancar Maruflu Sivil Toplum Yerleşkesi".
Τι υποστηρίζει η Νεβάλ Κονουκ Χαλατσόγλου
Κεντρική ομιλήτρια ήταν η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μαρμαρά, Νεβάλ Κονουκ Χαλατσόγλου, η οποία ισχυρίστηκε ότι τα πολιτιστικά και αρχιτεκτονικά μνημεία της οθωμανικής περιόδου στην Ελλάδα "σταδιακά εξαφανίζονται".
Κατά την ίδια, η "εξάλειψη" αυτών των μνημείων οφείλεται σε δύο λόγους: πρώτον, επειδή συμβολίζουν την οθωμανική–τουρκική κυριαρχία και υπενθυμίζουν την ήττα και αποχώρηση της Ελλάδας από τη Μικρά Ασία, και δεύτερον, επειδή η καταστροφή τους αποσκοπεί –κατά την άποψή της– στη διακοπή της ιστορικής συνέχειας των εκεί τουρκικών/μουσουλμανικών κοινοτήτων, ώστε "να ξεχάσουν το παρελθόν τους" και να πληγεί η τουρκική τους ταυτότητα.
Η οπτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Η Χαλατσόγλου παρουσιάζει τη σταδιακή απώλεια των μνημείων όχι ως απλή φθορά του χρόνου, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας "πολιτισμικού αφανισμού".
Στο ρεπορτάζ αυτό συνδέεται με τον σχηματισμό της σύγχρονης ελληνικής εθνικής ταυτότητας, η οποία –κατά την Aydınlık– θεωρείται ότι επιδιώκει να αποσυνδεθεί από την οθωμανική κληρονομιά.
Παρέμβαση του προέδρου του ROİSDER
Ο πρόεδρος του ROİSDER, καθηγητής Μουσταφά Καϊμακτσί, δηλώνει ότι τα οθωμανικά–τουρκικά μνημεία στην Ελλάδα αποτελούν "κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας" και πως η εγκατάλειψή τους συνιστά και "έγκλημα κατά της ανθρωπότητας" λόγω της υπονόμευσης της πολιτισμικής ποικιλομορφίας.
Καλεί την Ελλάδα να αποδεχθεί την πρόταση της τουρκικής υπηρεσίας TİKA για κοινά προγράμματα αποκατάστασης, υποστηρίζοντας ότι τα μνημεία πρέπει να αποκατασταθούν "σύμφωνα με την αυθεντική τους μορφή" και να αποκτήσουν νέες, κατάλληλες χρήσεις μέσα από διακρατικές συμφωνίες.
Η ανάπτυξη από την Τουρκία μαχητικών αεροσκαφών F-16 στη Σομαλία, δεν ισοδυναμεί μόνο για την προστασία των τουρκικών επενδύσεων.
Είναι πιθανό ότι αυτό αποτελεί μέρος των προετοιμασιών της Τουρκίας για μια εκστρατεία κατά της Σομαλιλάνδης που θα διεξαχθεί υπό τη σημαία του νεοσύστατου «Ισλαμικού ΝΑΤΟ» που σχηματίζεται ραγδαία γύρω από τη Σαουδική Αραβία.
Το Middle East Eye ανέφερε ότι η ανάπτυξη τριών F-16 από την Turkiye στο Μογκαντίσου «στοχεύει στην προστασία των τουρκικών επενδύσεων σε ενέργεια και διαστημικά λιμάνια».
Επικαλέστηκε επίσης μια επίσημη τουρκική δήλωση που επιβεβαιώνει την εδαφική ακεραιότητα της Σομαλίας εν μέσω της αναγνώρισης της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ και δεσμεύεται για υποστήριξη στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, υπονοώντας ότι σχεδιάζει να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο σε τέτοιες αποστολές εκεί. Το μέσο πρόσθεσε ότι η Turkiye διαθέτει ήδη οπλισμένα drones και επιθετικά ελικόπτερα στο Μογκαντίσου.
Το άρθρο τονίζει ότι «η Τουρκία λειτουργεί πλέον μια μεγάλη στρατιωτική βάση στο Μογκαντίσου, ενώ τουρκικές εταιρείες διαχειρίζονται τόσο το αεροδρόμιο όσο και το λιμάνι της πόλης. Η Άγκυρα έχει επίσης εκπαιδεύσει χιλιάδες Σομαλούς στρατιώτες, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τρίτο του σομαλικού στρατού, τόσο στην Τουρκία όσο και στη βάση της στο Μογκαντίσου, γνωστή ως Turksom».
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η Τουρκία φέρεται να λαμβάνει το επιβλητικό 90% των εσόδων της Σομαλίας από υπεράκτιες δραστηριότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου βάσει ασύμμετρης συμφωνίας που έχει υπογράψει το καλοκαίρι του 2024.
De facto τουρκικό προτεκτοράτο
Συνολικά, αυτή η συλλογή γεγονότων υποδηλώνει πειστικά ότι η Σομαλία έχει γίνει de facto τουρκικό προτεκτοράτο, γεγονός που αυξάνει τα διακυβεύματα στην αντιπαλότητα της Τουρκίας με το Ισραήλ μετά την αναγνώριση από αυτό, της Σομαλιλάνδης.
Ενώ ορισμένοι αρνούνται ότι υπάρχει τέτοια αντιπαλότητα, δεδομένου ότι η Τουρκία συνέχισε να επιτρέπει στο αζερικό πετρέλαιο να διαμετακομίζει το έδαφός της προς το Ισραήλ καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου της Γάζας, αυτό είναι εξίσου ανέντιμο με τον ισχυρισμό ότι η Ρωσία και το ΝΑΤΟ δεν είναι αντίπαλοι επειδή η Ρωσία εξακολουθεί να πουλάει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα ευρωπαϊκά μέλη του μπλοκ.
Απειλή κατά της Σομαλιλάνδης
Προχωρώντας μετά την διευκρίνιση αυτής της σημαντικής λεπτομέρειας, είναι επομένως πιθανό η ανάπτυξη F-16 της Τουρκίας στο Μογκαντίσου να αποτελεί μέρος των προετοιμασιών της για μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον της Σομαλιλάνδης, της οποίας η Άγκυρα θεωρεί δικά της υπεράκτια πετρελαιοπηγή και φυσικό αέριο μετά τη συμφωνία της με το Μογκαντίσου.
Και οι πέντε βρίσκονται σε αντίθεση με το Ισραήλ για διάφορους λόγους, επομένως έχουν κοινό πολιτικό συμφέρον να βοηθήσουν τη Σομαλία να ανακτήσει τη Σομαλιλάνδη, προκειμένου να καταφέρει ένα συμβολικό πλήγμα στο εβραϊκό κράτος με αυτά τα μέσα.
Οι ΗΠΑ γνωρίζουν όλα αυτά, ειδικά επειδή εξακολουθούν να είναι ο κορυφαίος εταίρος της Σομαλίας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, παρά τα σκληρά σχόλια του Τραμπ για αυτήν και τον λαό της, αλλά οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη αντιδράσει σε αυτή την αναδυόμενη αντι-σομαλιλάνδη συμμαχία ούτε στην ανάπτυξη F-16 της Τουρκίας στη Σομαλία. Αυτό υποδηλώνει σιωπηρή έγκριση (τουλάχιστον προς το παρόν), η οποία κινδυνεύει να οδηγήσει σε δίλημμα ασφαλείας μεταξύ του «ισλαμικού ΝΑΤΟ» και της ηπειρωτικής Αιθιοπίας, της οποίας ο ηγέτης θέλει να διαφοροποιηθεί από την εξάρτηση της χώρας του από το Τζιμπουτί για πρόσβαση στη θάλασσα.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι αναδύεται μια περιφερειακή συμμαχία εναντίον της Σομαλιλάνδης, της οποίας η πιθανή ανακατάληψη από το de facto σομαλικό προτεκτοράτο της Τουρκίας θα οδηγούσε στον έλεγχο αυτού του μπλοκ από την μόνη εναλλακτική οδό της Αιθιοπίας προς τη θάλασσα, κάτι που θα μπορούσε στη συνέχεια να οδηγήσει στην υποταγή της σε αυτήν, εάν συμβεί αυτό.
Η δυσαρέσκεια των πολιτών αφορά τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και όχι τα ιδεώδη του.
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ. Προτιμότερη της δημοκρατίας θεωρεί σε ορισμένες περιπτώσεις τη δικτατορία ένας στους πέντε Ευρωπαίους πολίτες, σύμφωνα με σφυγμομέτρηση της εταιρείας AboutPeople για λογαριασμό του προοδευτικού ινστιτούτου Progressive Lab, σε Ελλάδα, Γαλλία, Σουηδία, Βρετανία και Ρουμανία. Η έρευνα διαπίστωσε δυσαρέσκεια με τον τρόπο που ασκείται το δημοκρατικό πολίτευμα και όχι τόσο με την έννοια της δημοκρατίας, όπως επισημαίνει το περιοδικό Politico. Το 76% των Ελλήνων εξέφρασε τέτοια δυσαρέσκεια, με το ποσοστό αυτό να είναι 68% στη Γαλλία, 66% στη Ρουμανία, 42% στη Βρετανία και 32% στη Σουηδία.
«Χώρες όπως η Ρουμανία, που βίωσαν ταχεία οικονομική ανάπτυξη, δεν μοιάζουν να εμπιστεύονται περισσότερο τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Εύπορες χώρες, όπως η Σουηδία, βλέπουν τους δημοκρατικούς θεσμούς να υφίστανται πίεση και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς αυτούς να υποχωρεί. Η Γαλλία και σε μικρότερο βαθμό η Βρετανία βρίσκονται σε βαθιά κρίση. Η Ελλάδα μοιάζει να ακροβατεί άβολα μεταξύ γενικευμένης κρίσης εμπιστοσύνης στους θεσμούς και νεφελώδη πίστη στα δημοκρατικά ιδεώδη», λέει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, στη Βρετανία.
Ποσοστό 22% των ερωτηθέντων είπε ότι σε κάποιες περιπτώσεις η δικτατορία είναι προτιμότερη, ενώ 26% είπαν ότι συμφωνούν με το παρακάτω: «Αν υπήρχε ικανός και αποτελεσματικός ηγέτης στη χώρα μου, δεν θα με ενοχλούσε εάν περιόριζε τα δημοκρατικά δικαιώματα και δεν ήταν αναγκασμένος να λογοδοτεί στους πολίτες για τις πράξεις του». Η αντίδραση σε κάθε πρόταση αυταρχικής διακυβέρνησης παραμένει ωστόσο ισχυρή, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση. Ποσοστό 69% των ερωτηθέντων απέρριψε διαρρήδην δικτατορική πρόταση. «Οι πολίτες δεν απορρίπτουν άκριτα το δημοκρατικό πολίτευμα. Εκφράζουν όμως τη δυσαρέσκειά τους με τον τρόπο λειτουργίας του και τιμωρούν τις ελίτ απορρίπτοντας το κατεστημένο», λέει ο βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θράκης, Γιώργος Σιακάς.
Για τους θεσμούς
Σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, την Ευρωπαϊκή Ενωση εμφανίζονται να εμπιστεύονται 43% των ερωτηθέντων, με τα μέσα ενημέρωσης να θεωρούνται αξιόπιστα από το 27% των πολιτών και τα πολιτικά κόμματα από το 24%. Το ένα τρίτο των ερωτηθέντων εξέφρασε τη διαφωνία του με τη δήλωση ότι η Ακροδεξιά αποτελεί κίνδυνο για τη δημοκρατία. Οι Ελληνες εμφανίσθηκαν να έχουν απομακρυνθεί περισσότερο από τα πολιτικά κόμματα, με το 55% να δηλώνει ότι δεν νιώθει κοντά στο κόμμα που ψήφισε στις τελευταίες εκλογές, ενώ το ποσοστό αυτό είναι 53% στη Ρουμανία, 47% στη Βρετανία, 43% στη Γαλλία και 32% στη Σουηδία.
[iEpikaira: Είχαμε μιλήσει παλαιότερα περί «Πνευματικών Νόμων» που λειτουργούν στην ζωή μας, είτε πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό είτε όχι. Ένας από αυτούς είναι: «Θα σας δώσω άρχοντας σύμφωνα με τις καρδιές σας» (παράβ. Ιερεμ. γ'15). Έτσι οι μεν άρχοντες που είναι άξιοι αυτής της τιμής προχειρίζονται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό. Οι δε άλλοι που είναι ανάξιοι, αναλαμβάνουν κατά παραχώρηση Θεού. Εν προκειμένω μιλάμε για επιθυμία του λαού να κυβερνάται από δυνάστες... Περισσότερα ΕΔΩ!]
Βρετανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ δεν έχει ακόμη χορηγήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες επίσημη άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές στρατιωτικές βάσεις σε πιθανές αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν, σε περίπτωση που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διατάξει κάτι τέτοιο.
Η εφημερίδα The Times σημείωσε ότι η διαμάχη επικεντρώνεται σε δύο στρατηγικές βάσεις: την εξαιρετικά στρατηγικής σημασίας Κοινή Βάση Ντιέγκο Γκαρσία στο αρχιπέλαγος Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό και την RAF Fairford στο Γκλόστερσαϊρ, η οποία φιλοξενεί βαρέα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ στην Ευρώπη.
Πηγές αναφέρουν ότι ο Λευκός Οίκος έχει καταρτίσει στρατιωτικά σχέδια για τη χρήση των δύο βάσεων σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα αποτύχουν ή για την αντιμετώπιση άλλων απειλών. Ωστόσο, το Λονδίνο δείχνει σημαντική απροθυμία λόγω νομικών ζητημάτων και ανησυχιών.
Το Λονδίνο φοβάται ότι η άδεια χρήσης του εδάφους του θα θεωρηθεί εμπλοκή σε πράξη επιθετικότητας που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, εκτός εάν η στρατιωτική δράση βασίζεται σε σαφή και αποδεκτή νομική βάση, όπως το διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα αυτοάμυνας.
Αυτή η διαμάχη συμπίπτει με τη βρετανική συμφωνία με τον Μαυρίκιο για τη μεταβίβαση της κυριαρχίας του στο αρχιπέλαγος Τσάγκος σε αντάλλαγμα για μακροχρόνια μίσθωση της βάσης Ντιέγκο Γκαρσία για τουλάχιστον 99 χρόνια.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε την προηγούμενη υποστήριξή του για αυτή τη συμφωνία και επέκρινε έντονα τον Στάρμερ στο Truth Social, προειδοποιώντας ότι η παραίτηση από τη βάση θα ήταν ένα σοβαρό λάθος.
Ο Τραμπ τόνισε τη στρατηγική της σημασία για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε πιθανής επίθεσης από ένα καθεστώς που χαρακτήρισε ασταθές και επικίνδυνο, μια σαφή αναφορά στο Ιράν.
Ο Τραμπ πρόσθεσε στις αναρτήσεις του ότι η χρήση της βάσης «Ντιέγκο Γκαρσία» και του αεροδρομίου «Φέρφορντ» μπορεί να καταστεί απαραίτητη εάν η Τεχεράνη δεν καταφέρει να καταλήξει σε συμφωνία, υπαινισσόμενος την πιθανότητα να στοχοποιηθούν άμεσα το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες συμμαχικές χώρες.
Σε μια κίνηση που αντικατοπτρίζει την πολυπλοκότητα της «ειδικής σχέσης» μεταξύ των δύο χωρών, η βρετανική κυβέρνηση ανέβαλε ορισμένες νομοθετικές ενέργειες που σχετίζονται με τη συμφωνία για τα Νησιά Τσάγκος, εν μέσω αναφορών για κλιμάκωση των διπλωματικών εντάσεων μεταξύ Λονδίνου και Ουάσινγκτον.
Παρόλο που η βρετανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη εκδώσει λεπτομερή επίσημη ανακοίνωση, πηγές του Τύπου επιβεβαιώνουν ότι δεν έχει ακόμη χορηγηθεί στρατιωτική άδεια λόγω βρετανικών νομικών ανησυχιών.
Αυτό συμβαίνει εν μέσω σκλήρυνσης της πολιτικής των ΗΠΑ έναντι του Ιράν και σημαντικής αύξησης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή μέσω της ανάπτυξης αεροπλανοφόρων και μαχητικών αεροσκαφών, γράφει το βρετανικό δημοσίευμα.
«Είμαστε αντίθετοι σε αυτή την παράνομη δραστηριότητα», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας
«Παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας» χαρακτηρίζει η Άγκυρα τις έρευνες για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, κάνοντας λόγο για «μονομερείς δραστηριότητες» της Ελλάδας, με φόντο τις υπογραφές με την κοινοπραξία Chevron – Helleniq Energy.
«Είμαστε αντίθετοι σε αυτήν την παράνομη δραστηριότητα, η οποία επιχειρείται κατά παράβαση του Μνημονίου Συνεργασίας του 2019 για τη Θαλάσσια Δικαιοδοσία μεταξύ της Λιβύης και της χώρας μας», δήλωσε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.
Πρόσθεσε ότι η δραστηριότητα, αν και δεν επηρεάζει άμεσα την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στην περιοχή, παραβιάζει τη θαλάσσια δικαιοδοσία της Λιβύης.
«Υποστήριξη στις αρχές της Λιβύης»
«Συνεχίζουμε να παρέχουμε την απαραίτητη υποστήριξη στις αρχές της Λιβύης για να αναλάβουν δράση κατά αυτών των μονομερών και παράνομων δραστηριοτήτων της Ελλάδας» συμπλήρωσε.
Υπενθυμίζεται ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο έχει χαρακτηριστεί επανειλημμένα από την Ελλάδα παράνομο και ανυπόστατο, καθώς αγνοεί την παρουσία της Κρήτης και των υπολοίπων ελληνικών νησιών μεταξύ των ακτών της Τουρκίας και της Λιβύης.
Η κόντρα των δύο ισχυρότερων πετρελαιομοναρχιών αναδιαμορφώνει την Υεμένη, περιπλέκει το εμπόριο και απειλεί να πυροδοτήσει νέες εστίες έντασης από το Κέρας της Αφρικής έως τη Συρία
Νατάσα Στασινού • nstasinou@naftemporiki.gr
Την ώρα που όλα τα βλέμματα στρέφονται στο Ιράν και σε ένα πιθανό πλήγμα από τις ΗΠΑ, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μία άλλη ρήξη, αυτή ανάμεσα στις δύο ισχυρότερες οικονομίες της περιοχής, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά, θα μπορούσε να φέρει βαθύτερες ακόμη ανατροπές.
Το τελευταίο διάστημα οι δύο δυνάμεις είναι ξεκάθαρα σε τροχιά σύγκρουσης. Οι πρώτες ενδείξεις ήρθαν τον Δεκέμβριο. Το υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας σε ανακοίνωσή του τότε χαρακτήριζε τέσσερις φορές «αδελφικά» τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έτσι είναι η αραβική γλώσσα, ειδικά στη διπλωματία, γεμάτη τιμητικές προσφωνήσεις και «αδελφικές» αναφορές. Το ύφος, ωστόσο, δεν αντιστοιχούσε στην ουσία: το Ριάντ είχε μόλις βομβαρδίσει αποστολή όπλων που συνδεόταν με τα Εμιράτα στην Υεμένη, κατηγορώντας το Άμπου Ντάμπι ότι απειλεί την εθνική του ασφάλεια.
Δύο μήνες μετά, οι φιλοφρονήσεις έχουν δώσει τη θέση τους σε μια ανοιχτή αντιπαράθεση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Economist ανώτατοι αξιωματούχοι αποφεύγουν τις επαφές, τα φιλοκυβερνητικά μέσα ανταλλάσσουν κατηγορίες και οι επιχειρηματίες ανησυχούν για το τι έρχεται.
Η κρίση δεν έχει λάβει ακόμη διαστάσεις ανάλογες με τον αποκλεισμό του Κατάρ το 2017. Όμως ακόμη και μια «μικρότερη» ρήξη μεταξύ των δύο ισχυρότερων χωρών του Κόλπου μπορεί να έχει εκτεταμένες συνέπειες.
Από στρατηγικοί σύμμαχοι σε ανταγωνιστές
Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπήρξαν επί δεκαετίες στενοί σύμμαχοι. Μαζί ηγούνται του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) και συμμετέχουν στον πυρήνα του ΟΠΕΚ.
Πολέμησαν από κοινού στην Υεμένη κατά των Χούθι, της οργάνωσης που υποστηρίζεται από το Ιράν και κατέλαβε μεγάλο μέρος της χώρας το 2014.
Οι οικονομικοί δεσμοί είναι βαθιοί: το διμερές εμπόριο αγγίζει τα 31 δισ. δολάρια ετησίως, ενώ η αεροπορική γραμμή Ντουμπάι–Ριάντ συγκαταλέγεται στις πιο πολυσύχναστες διεθνώς. Ωστόσο, οι αποκλίσεις άρχισαν να γίνονται εμφανείς ήδη από το 2018 στην Υεμένη και το 2021, όταν διαφωνίες για τις ποσοστώσεις παραγωγής παρέλυσαν προσωρινά τον ΟΠΕΚ.
Το σημείο καμπής ήρθε το 2023 με τον εμφύλιο στο Σουδάν. Το Ριάντ στήριξε τον εθνικό στρατό, ενώ τα ΗΑΕ κατηγορήθηκαν ότι ενίσχυσαν τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης. Για τους Σαουδάραβες, αυτή η εμπλοκή σε έναν πόλεμο μόλις 200 χλμ. από τις ακτές τους στη Ερυθρά Θάλασσα θεωρήθηκε επικίνδυνη παρέμβαση. Για τα Εμιράτα, ο στρατός του Σουδάν είχε έντονα ισλαμιστικά στοιχεία.
Υεμένη, Σουδάν και ισλαμιστικές οργανώσεις
Η ένταση κλιμακώθηκε εκ νέου στην Υεμένη όταν το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC), που στηρίζεται από τα ΗΑΕ, κατέλαβε αιφνιδιαστικά εδάφη από φιλοσαουδαραβικές δυνάμεις. Το Ριάντ αντέδρασε δυναμικά, πιέζοντας για υποχώρηση και ουσιαστικά εκτοπίζοντας τα ΗΑΕ από το πεδίο.
Πίσω από τα γεγονότα κρύβονται βαθύτερες διαφωνίες. Η Σαουδική Αραβία αντιμετωπίζει με καχυποψία τη στήριξη των Εμιράτων σε αποσχιστικά ή παραστρατιωτικά σχήματα σε Σομαλία, Σουδάν και Υεμένη. Τα Εμιράτα, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν ότι σε «κράτη μόνο κατ’ όνομα» η συνεργασία με ισχυρές τοπικές δυνάμεις είναι πιο ρεαλιστική από την επένδυση σε αδύναμες κεντρικές κυβερνήσεις.
Η διαφωνία επεκτείνεται και στις ισλαμιστικές οργανώσεις. Τα ΗΑΕ τις αντιμετωπίζουν ως υπαρξιακή απειλή. Το Ριάντ εμφανίζεται διατεθειμένο να συνυπάρξει με ορισμένες ισλαμιστικές ομάδες, εφόσον εξυπηρετούν τα συμφέροντά του. Παράλληλα, τα Εμιράτα έχουν υιοθετήσει πιο ανοιχτή στάση έναντι του Ισραήλ μετά την αναγνώρισή του το 2020.
Μάχη αφηγημάτων και επιχειρηματικές τριβές
Η πολιτική αντιπαράθεση έχει μετατραπεί σε πόλεμο αφηγημάτων. Σαουδαραβικοί κύκλοι κατηγορούν τα ΗΑΕ για υπερβολική ευθυγράμμιση με ισραηλινά συμφέροντα, ενώ εμιρατινοί σχολιαστές αφήνουν αιχμές για τη στρατηγική του πρίγκιπα διαδόχου της Σαουδικής Αραβίας.
Στο επιχειρηματικό πεδίο, εταιρείες με έδρα τα ΗΑΕ διαμαρτύρονται για νέες γραφειοκρατικές δυσκολίες στη Σαουδική Αραβία: καθυστερήσεις στα σύνορα, προβλήματα σε θεωρήσεις εισόδου. Εταιρείες των εμιράτων απέσυραν συμμετοχές από αμυντική έκθεση στο Ριάντ, ενώ σύμφωνα με τον Economist όμιλοι και από τις δύο πλευρές καταρτίζουν σχέδια έκτακτης ανάγκης.
Παρότι λίγοι αναμένουν πλήρη οικονομικό αποκλεισμό, η αβεβαιότητα επηρεάζει τις επενδυτικές αποφάσεις σε μια περίοδο που και οι δύο χώρες επιδιώκουν να διαφοροποιήσουν τις οικονομίες τους πέρα από το πετρέλαιο.
Περιφερειακές παρενέργειες και αμερικανικός παράγοντας
Η ανησυχία δεν περιορίζεται στο εμπόριο. Στο Κέρας της Αφρικής, η ένταση μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας –που στηρίζονται αντίστοιχα από τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία– θα μπορούσε να επιδεινωθεί. Στη Συρία, τα Εμιράτα εμφανίζονται επιφυλακτικά απέναντι στη νέα ηγεσία μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, σε αντίθεση με πιο πραγματιστικές φωνές στο Ριάντ.
Το Κατάρ επιχειρεί διαμεσολάβηση, σε μια ειρωνική ανατροπή ρόλων, ενώ και άλλες χώρες της περιοχής προσπαθούν να γεφυρώσουν το χάσμα. Ένα διακριτικό σπρώξιμο από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να βοηθήσει, αν και η Ουάσιγκτον εμφανίζεται επιφυλακτική στο να εμπλακεί άμεσα σε διαμάχη δύο στενών της εταίρων.
Στιγμιότυπο από επίσκεψη του Τραμπ στο Ριάντ. REUTERS/Jonathan Ernst
Μια κρίση που ωρίμαζε χρόνια
Η σημερινή ρήξη δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι το αποτέλεσμα συσσωρευμένων διαφορών, προσωπικών φιλοδοξιών και ανταγωνιστικών οραμάτων για το μέλλον της Μέσης Ανατολής.
Η Σαουδική Αραβία, με τον πληθυσμό και το θρησκευτικό της βάρος, θεωρεί εαυτόν «πρώτο μεταξύ ίσων» στον Κόλπο. Τα ΗΑΕ, με πιο διαφοροποιημένη οικονομία και ευέλικτη εξωτερική πολιτική, δεν δείχνουν πλέον πρόθυμα να ακολουθούν.
Το αν η κρίση θα αποκλιμακωθεί ή θα μετατραπεί σε μακροχρόνια στρατηγική αντιπαλότητα θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι δύο ηγεσίες θα επιλέξουν τον συμβιβασμό έναντι της επίδειξης ισχύος. Προς το παρόν, τα σημάδια δείχνουν ότι το ρήγμα βαθαίνει — με συνέπειες που ξεπερνούν τα σύνορα του Κόλπου.
Το Ισραήλ προετοιμάζεται για την πιθανότητα να λάβει το πράσινο φως από τις ΗΠΑ ώστε να εξαπολύσει επίθεση κατά των εγκαταστάσεων βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, ανέφερε την Τετάρτη η ισραηλινή κρατική τηλεόραση KAN.
Ωστόσο, η ίδια πηγή που μίλησε στο δίκτυο πρόσθεσε ότι, από όσο είναι γνωστό, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει τελική απόφαση.
Αν υπάρξει επίθεση αυτή θα γίνει σύντομα, όπως είναι εξάλλου η γενική εκτίμηση.
Οι εκτιμήσεις των ισραηλινών αρχών ασφαλείας τις τελευταίες 24 ώρες δείχνουν αυξανόμενη πιθανότητα αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν, μετά τον τελευταίο γύρο συνομιλιών μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, ανέφερε η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.
Την ίδια ώρα στην περιοχή αναμένεται να φτάσει και το αεροπλανοφόρο Ford που θα φτάσει στην ανατολική Μεσόγειο, ανοιχτά του Ισραήλ, στα τέλη της εβδομάδας.
Το ισραηλινό δίκτυο μετέδωσε ακόμη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μετέφεραν μήνυμα ότι το Ισραήλ θα λάβει προειδοποίηση λίγες ημέρες πριν από μια επίθεση στο Ιράν. Χωρίς να αποκλείεται να πραγματοποιήσουν οι δύο χώρες κοινή επίθεση. Όπως συνεχίζει το ΚΑΝ, στο Ισραήλ λένε ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτεθούν στο Ιράν με τρόπο που θα αιφνιδίαζε το Ισραήλ.
Σε παράλληλη εξέλιξη, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπένιαμιν Νεταμνιάχου διέταξε τις Ένοπλες Δυνάμεις να προετοιμαστούν για την πιθανότητα πολέμου με το Ιράν, ενώ αναφορές στα μέσα ενημέρωσης φέρουν τις υπηρεσίες ασφαλείας του Ισραήλ να είναι σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού.
Το Ιράν εκδίδει ΝΟΤΑΜ για προγραμματισμένες εκτοξεύσεις πυραύλων
Το Ιράν εξέδωσε ανακοίνωση προς τους πιλότους ότι προγραμματίζει εκτοξεύσεις πυραύλων σε περιοχές του νότου της χώρας την Πέμπτη, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA) την Τετάρτη, σύμφωνα με το Reuters.
Όπως αναφέρεται, το χρονικό διάστημα προσδιορίζεται από τις 3:30 έως τις 13:30 (ώρα GMT) και 05:30 έως 15:30 (ώρα Ελλάδος)
Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν πραγματοποίησε αυτή την εβδομάδα ναυτικές ασκήσεις στο Στενό του Ορμούζ και σχεδιάζει να διεξαγάγει κοινή ναυτική άσκηση με τη Ρωσία την Πέμπτη.
Η ειδοποίηση εκδόθηκε εν μέσω αυξημένων εντάσεων με τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν αναπτύξει πολεμικά πλοία κοντά στο Ιράν, την ώρα που ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο είτε να συνεχίσει τη διπλωματική σχέση με την Τεχεράνη είτε να επιδιώξει άλλες επιλογές.
Το σύστημα NOTAM παρέχει κρίσιμες ειδοποιήσεις ασφαλείας σε πιλότους, πληρώματα πτήσης και άλλους χρήστες του εναέριου χώρου.
Η Τεχεράνη οχυρώνει κρίσιμες τοποθεσίες εν μέσω εντάσεων με τις ΗΠΑ
Στο μεταξύ, δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι το Ιράν κατασκεύασε πρόσφατα μια τσιμεντένια «ασπίδα» πάνω από νέα εγκατάσταση σε ευαίσθητη στρατιωτική τοποθεσία και την κάλυψε με χώμα, σύμφωνα με ειδικούς. Οι εργασίες εξελίσσονται σε σημείο που φέρεται να βομβαρδίστηκε από το Ισραήλ το 2024, εν μέσω εντάσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι εικόνες δείχνουν επίσης ότι το Ιράν έχει θάψει εισόδους σηράγγων σε πυρηνική εγκατάσταση που βομβαρδίστηκε από τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου Ισραήλ–Ιράν πέρυσι, έχει ενισχύσει εισόδους σηράγγων κοντά σε άλλη τοποθεσία και έχει επισκευάσει βάσεις πυραύλων που επλήγησαν στη σύγκρουση.
Τα ευρήματα προσφέρουν εικόνα των ιρανικών δραστηριοτήτων σε σημεία που βρίσκονται στο επίκεντρο των εντάσεων με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει συμφωνία με την Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα, προειδοποιώντας παράλληλα για στρατιωτική δράση σε περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών.
Περίπου 30 χλμ. νοτιοανατολικά της Τεχεράνη, το συγκρότημα Παρτσίν συγκαταλέγεται στις πλέον ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει ότι εκεί πραγματοποιήθηκαν δοκιμές σχετικές με πυροδοτήσεις πυρηνικών όπλων πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες. Το Ιράν αρνείται ότι επιδιώκει την απόκτηση ατομικών όπλων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ισραήλ έπληξε την Παρτσίν τον Οκτώβριο του 2024. Δορυφορικές εικόνες πριν και μετά την επίθεση καταγράφουν εκτεταμένες ζημιές σε ορθογώνιο κτίριο και μεταγενέστερη ανακατασκευή. Εικόνες του Οκτωβρίου–Νοεμβρίου 2025 δείχνουν νέα κατασκευή με μεταλλική στέγη, ενώ έως τα μέσα Φεβρουαρίου η εγκατάσταση είχε καλυφθεί πλήρως.
Το Ινστιτούτο Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας ανέφερε πρόοδο στην κατασκευή «τσιμεντένιας σαρκοφάγου» γύρω από νεόκτιστη εγκατάσταση (Taleghan 2), επισημαίνοντας στοιχεία που θα μπορούσαν να συνδέονται με δομές υψηλής εκρηκτικότητας. Ο αναλυτής William Goodhind της Contested Ground εκτίμησε ότι η οροφή καλύφθηκε με χώμα για απόκρυψη του σκυροδέματος. Ο ιδρυτής του Ινστιτούτου, Ντέιβιντ Άλμπραϊτ, σημείωσε ότι η εγκατάσταση ενισχύεται για μεγαλύτερη προστασία από αεροπορικές επιδρομές.
Είσοδοι σηράγγων θαμμένες στο πυρηνικό συγκρότημα Ισφαχάν
Το συγκρότημα του Ισφαχάν είναι ένα από τα τρία ιρανικά κέντρα εμπλουτισμού ουρανίου που βομβαρδίστηκαν από τις ΗΠΑ τον Ιούνιο. Εκτός από τις εγκαταστάσεις του κύκλου πυρηνικών καυσίμων, περιλαμβάνει υπόγειες υποδομές όπου, σύμφωνα με διπλωμάτες, φυλάσσεται σημαντικό μέρος εμπλουτισμένου ουρανίου.
Το Ινστιτούτο Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας ανέφερε ότι έως τις αρχές Φεβρουαρίου και οι τρεις είσοδοι σηράγγων είχαν καλυφθεί πλήρως, γεγονός που δυσχεραίνει τόσο αεροπορικά πλήγματα όσο και ενδεχόμενη επιχείρηση ειδικών δυνάμεων.
Είσοδοι σηράγγων ενισχυμένες κοντά στη Νατάνζ
Κοντά στη Νατάνζ, εικόνες δείχνουν εργασίες σκλήρυνσης και αμυντικής ενίσχυσης δύο εισόδων σε συγκρότημα σηράγγων κάτω από βουνό, με έντονη κινητικότητα βαρέος εξοπλισμού. Τα σχέδια για την εγκατάσταση, γνωστή ως Pickaxe Mountain, παραμένουν ασαφή.
Βάση πυραύλων νότια του Σιράζ
Περίπου 10 χλμ. νότια του Σιράζ, η βάση συγκαταλέγεται στις κύριες εγκαταστάσεις εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς, σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης Άλμα. Μεταγενέστερες εικόνες δείχνουν εργασίες εκκαθάρισης και ανασυγκρότησης, χωρίς ακόμη πλήρη αποκατάσταση επιχειρησιακής ικανότητας.
Βάση πυραύλων κοντά στην Κομ
Περίπου 40 χλμ. βόρεια της Κομ, καταγράφονται επισκευές υπέργειων ζημιών, με νέα στέγη σε κατεστραμμένο κτίριο. Οι εργασίες φαίνεται να ολοκληρώθηκαν εντός δέκα ημερών από την έναρξή τους.
Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν στη Μέση Ανατολή τη μεγαλύτερη αεροπορική δύναμη από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 – Έτοιμες να χτυπήσουν το Ιράν
Ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει στρατιωτικά σενάρια κατά της Τεχεράνης – Διπλωματία και βομβαρδισμοί σε λεπτή ισορροπία
Η Ουάσιγκτον μετακινεί μαχητικά αεροσκάφη, αεροπλανοφόρα και κρίσιμα συστήματα αεράμυνας στη Μέση Ανατολή, συγκροτώντας τη μεγαλύτερη αμερικανική αεροπορική ισχύ στην περιοχή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Walll Street Journal το μήνυμα είναι σαφές: οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να πλήξουν το Ιράν. Το ερώτημα είναι αν – και πότε – ο Ντόναλντ Τραμπ θα δώσει την εντολή. Το CNN την ίδια ώρα μεταδίδει πως ο αμερικανικός στρατός είναι έτοιμος να πλήξει το Ιράν ακόμη και αυτό το Σαββατοκύριακο, αν και ο Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει την τελική απόφαση.
Μαχητικά 5ης γενιάς και δύο αεροπλανοφόρα
Σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους και δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων, προηγμένα μαχητικά F-22 και F-35 κατευθύνονται τις τελευταίες ημέρες προς βάσεις στη Μέση Ανατολή. Μαζί τους μεταφέρονται αεροσκάφη διοίκησης και ελέγχου, ιπτάμενα ραντάρ και πλατφόρμες ηλεκτρονικού πολέμου – κρίσιμα στοιχεία για τη διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας αεροπορικής εκστρατείας.
Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln επιχειρεί ήδη στην περιοχή, συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά ικανά να αντιμετωπίσουν βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ καθ’ οδόν βρίσκεται και το USS Gerald R. Ford με τη δική του ομάδα κρούσης. Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί πρόσθετα χερσαία συστήματα αεράμυνας.
Η συγκέντρωση αυτή δεν ισοδυναμεί με την τεράστια ανάπτυξη δυνάμεων του 1991 ή του 2003, ωστόσο αποτελεί την ισχυρότερη αμερικανική παρουσία των τελευταίων ετών.
Το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, το Gerald Ford/SHUTTERSTOCK
Τα σενάρια στο τραπέζι του Τραμπ
Η WSJ αναφέρει πως ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ενημερωθεί επανειλημμένα για τις στρατιωτικές επιλογές. Τα σενάρια που εξετάζονται κυμαίνονται από:περιορισμένα πλήγματα σε πυρηνικές και βαλλιστικές εγκαταστάσεις,
έως πολυεβδομαδιαία αεροπορική εκστρατεία με στόχο την αποδυνάμωση – ακόμη και
ανατροπή – του ιρανικού καθεστώτος.
Η Ουάσιγκτον φέρεται να επιθυμεί πλήρη κατάργηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, διάλυση των περιφερειακών παραστρατιωτικών δικτύων και αποδόμηση της βαλλιστικής ισχύος της Τεχεράνης. Το τελευταίο θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς το Ιράν βασίζεται στους πυραύλους του ως κύριο μέσο αποτροπής.
Την ίδια ώρα, διαπραγματεύσεις διεξάγονται στη Γενεύη, με τον Λευκό Οίκο να κάνει λόγο για «μικρή πρόοδο», αλλά για σημαντικές διαφορές που παραμένουν.
Η γεωγραφία του πολέμου
Η αμερικανική αεροπορική ισχύς έχει συγκεντρωθεί κυρίως στην Ιορδανία και σε βάσεις στη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, σε αντίθεση με προηγούμενες δεκαετίες, ορισμένες χώρες του Κόλπου έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμούν τη χρήση του εναέριου χώρου τους για επιθετικές επιχειρήσεις.
Στο τραπέζι βρίσκεται και η χρήση της βρετανικής βάσης στο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, από όπου μπορούν να επιχειρούν στρατηγικά βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς.
Παρά τη σαφή τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ – stealth αεροσκάφη, κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας και δορυφορικές δυνατότητες – το Ιράν διατηρεί ισχυρό οπλοστάσιο πυραύλων και τη δυνατότητα να απειλήσει αμερικανικές βάσεις και συμμάχους, καθώς και να επιχειρήσει παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ.
Τι θα ακολουθήσει;
Η μεγάλη αβεβαιότητα αφορά την «επόμενη ημέρα». Σε περίπτωση εκτεταμένων πληγμάτων, ποιος θα αναλάβει την εξουσία στην Τεχεράνη; Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι δεν υπάρχει σαφής εικόνα. Αναλυτές εκτιμούν ότι οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον έλεγχό τους.
Υπάρχει επίσης ο παράγοντας της εσωτερικής κοινωνικής πίεσης. Αντιπολιτευτικά κινήματα στο Ιράν ενδέχεται να επιχειρήσουν κινητοποιήσεις σε περίπτωση αποδυνάμωσης του καθεστώτος. Ωστόσο, μια σκληρή καταστολή θα έθετε την Ουάσιγκτον μπροστά σε ένα νέο δίλημμα: συνέχιση της στρατιωτικής εκστρατείας ή περιορισμός των επιχειρήσεων;
Διπλωματία ή πόλεμος;
Ορισμένοι πρώην στρατιωτικοί εκτιμούν ότι η ενίσχυση των δυνάμεων μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά και να ωθήσει την Τεχεράνη σε ουσιαστικές παραχωρήσεις. Άλλοι, πιο απαισιόδοξοι, θεωρούν ότι το Ιράν θα επιδιώξει απλώς χρονική παράταση, ποντάροντας στην κόπωση ή σε πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «δεν θέλει πόλεμο», αλλά δεν θα δεχθεί πυρηνικά όπλα στο Ιράν. Η συγκέντρωση ισχύος στην περιοχή μετατρέπει τη διπλωματία σε διαπραγμάτευση υπό τη σκιά των βομβαρδιστικών.
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται και πάλι σε κομβικό σημείο. Και αυτή τη φορά, η απόφαση θα ληφθεί στον Λευκό Οίκο.
Ο Ναρέντρα Μόντι, ο Αντόνιο Γκουτέρες και ο Εμανουέλ Μακρόν ζήτησαν σήμερα, στη διάρκεια της παγκόσμιας συνόδου κορυφής για την Τεχνητή Νοημοσύνη που διεξάγεται στο Νέο Δελχί, να υπάρξει εγγυημένη παγκόσμια πρόσβαση στην Τεχνητή Νοημοσύνη και να ληφθούν μέτρα για να πλαισιωθεί η χρήση της.
«Η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να ανήκει σε όλους» και το μέλλον της δεν μπορεί να αφεθεί «στα καπρίτσια μερικών δισεκατομμυριούχων», προειδοποίησε ο Αντόνιο Γκουτέρες, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, ενώπιον ηγετών και των επικεφαλής των πιο μεγάλων εταιρειών του κλάδου της τεχνολογίας.
Ο Ινδός πρωθυπουργός, Ναρέντρα Μόντι ζήτησε επίσης η τεχνολογία αυτή να είναι «προσβάσιμη και συμπεριληπτική».
Από την πλευρά του, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε πως η Ευρώπη, «ένα ασφαλής χώρος», είναι «αποφασισμένη να συνεχίσει να καθορίζει τους κανόνες του παιγνιδιού και να το πράττει με τους συμμάχους μας, όπως η Ινδία».
Μεταξύ αυτών που έκαναν παρεμβάσεις στη διάρκεια της σημερινής ημέρας είναι ο επικεφαλής της Open AI Σαμ Άλτμαν και ο επικεφαλης της Google DeepMind, ο Ντέμης Χασάμπης, όχι όμως και ο συνιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς, το όνομα του οποίου εμφανίσθηκε στο σκάνδαλο που συνδέεται με τον σεξουαλικό εγκληματία Τζέφρι Έπστιν.
«Κατόπιν σκέψεως και για να εξασφαλισθεί ότι η προσοχή θα παραμείνει επικεντρωμένη στις σημαντικές προτεραιότητες της συνόδου κορυφής για την τεχνητή νοημοσύνη, ο κ. Γκέιτς δεν θα εκφωνήσει την κεντρική ομιλία του», ανακοίνωσε το ίδρυμα που φέρει το όνομά του.
Ο Μπιλ Γκέιτς διαβεβαίωσε ότι δεν έχει τίποτα να προσάψει στον εαυτό του στην υπόθεση αυτή. Η απλή αναφορά του ονόματός του δεν σημαίνει κάποια μεμπτή πράξη εκ μέρους του.
Στο τέλος της εβδομάδας, οι συμμετέχοντες στη σύνοδο πρόκειται να υπογράψουν μια δήλωση με στόχο να πλαισιωθεί η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.
Ντοπαρισμένη από τις σταθερά υψηλές χρηματιστηριακές επιδόσεις των επιχειρήσεων του κλάδου της τεχνολογίας, η επανάσταση που βρίσκεται σε εξέλιξη προκαλεί ανησυχίες όσον αφορά τον αντίκτυπό της στο περιβάλλον, την απασχόληση, την καλλιτεχνική δημιουργία, την εκπαίδευση ή την πληροφορία.
Ένας από τους κύριους φόβους αφορά τις συνέπειες της τεχνητής νοημοσύνης στην αγορά εργασίας, ιδιαίτερα στην Ινδία, όπου εκατομμύρια άνθρωποι εργάζονται σε τηλεφωνικά κέντρα και στις υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης.
«Δημιουργούμε συστήματα ικανά να μιμηθούν τον άνθρωπο. Και συνεπώς, η φυσική εφαρμογή συστημάτων αυτού του τύπου είναι να αντικαταστήσουν τους ανθρώπους», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στιούαρτ Ράσελ, διάσημος ερευνητής στην πληροφορική.
Με ένα δισεκατομμύριο χρήστες του Ίντερνετ, η Ινδία είναι η πρώτη αναπτυσσόμενη χώρα που οργανώνει αυτή τη σύνοδο κορυφής που άρχισε τη Δευτέρα και είναι η 4η αφιερωμένη σ' αυτή την τεχνολογία.
Την Τρίτη, ο ινδός υπουργός Τεχνολογιών της Πληροφορίας Ασουίνι Βαϊσνάου ανακοίνωσε πως η Ινδία ελπίζει να προσελκύσει μέσα σε δύο χρόνια επενδύσεις 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο έδαφός της από επιχειρήσεις του κλάδου της τεχνολογίας, κυρίως για προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης.
Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται 90 δισεκατομμύρια δολάρια, η διάθεση των οποίων ανακοινώθηκε ήδη πέρυσι για την κατασκευή κέντρων δεδομένων από την Google, την Microsoft και άλλες εταιρείες, τις οποίες προσελκύει στη χώρα το άφθονο εργατικό δυναμικό, εκπαιδευμένο και φθηνό, που έχει κάνει ήδη την Ινδία πρωταθλήτρια στις υπεργολαβίες πληροφορικής.
Παγκόσμιοι γίγαντες του τεχνολογικού κλάδου επωφελήθηκαν απ' αυτή την ευκαιρία για να ανακοινώσουν νέες συμφωνίες, καθώς και επενδύσεις και προγράμματα υποδομών γι' αυτή τη χώρα της νότιας Ασίας που βρίσκεται καθοδόν για να γίνει η τέταρτη παγκόσμια οικονομία.
«Η Ινδία μπαίνει σε μια εξαιρετική πορεία όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη και θέλουμε να είμαστε εταίροι στην πορεία αυτή», δήλωσε ο Σούνταρ Πιτσάι, ο γενικός διευθυντής της μητρικής εταιρείας της Google, της Alphabet, ο οποίος έχει γεννηθεί στην Ινδία.
Η Open AI και η ινδική Tata Consultancy Services (TCS) ανακοίνωσαν σήμερα την κατασκευή ενός κέντρου δεδομένων στην Ινδία.
Η πρώτη εταιρεία στον κόσμο η οποία κατασκευάζει ημιαγωγούς που προορίζονται για τα εργαλεία της τεχνητής νοημοσύνης, η Nvidia, αποκάλυψε από την πλευρά της χθες, Τετάρτη, μια σύμπραξη με την ινδική L&T, προμηθευτή κέντρων δεδομένων και «cloud» (άυλη πληροφορική) με έδρα τη Βομβάη, για τη δημιουργία «του μεγαλύτερου εργοστασίου τεχνητής νοημοσύνης της Ινδίας».
«Η υποδομή αυτή θα τροφοδοτήσει τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης νέας γενιάς και θα αναγάγει την Ινδία σε παγκόσμιο πόλο της τεχνητής νοημοσύνης», ανακοίνωσαν οι δύο επιχειρήσεις.
Η Google, από την πλευρά της, ανακοίνωσε την κατασκευή νέων υποθαλάσσιων καλωδίων που θα ξεκινούν από την Ινδία.
Παρά τη βροχή αυτή των συμβολαίων και των επενδύσεων και τις μεγάλες φιλοδοξίες που ανακοινώθηκαν από το Νέο Δελχί όσον αφορά την καινοτομία, ειδικοί εκτιμούν ότι η χώρα έχει ακόμα μακρύ δρόμο να διανύσει πριν μπορέσει να ανταγωνισθεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.
Πηγή: Έκθεση της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ
Μια έκθεση της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ κατηγορεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι παρεμβαίνει συστηματικά στις εκλογές της ΕΕ χρησιμοποιώντας τον Νόμο περί Ψηφιακών Υπηρεσιών (DSA).
Σύμφωνα με την έκθεση , από το 2023, η Επιτροπή ασκεί πιέσεις στις πλατφόρμες να λογοκρίνουν περιεχόμενο ενόψει των εθνικών εκλογών στη Σλοβακία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, τη Μολδαβία, τη Ρουμανία, την Ιρλανδία και των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2024.
Τα έγγραφα που αποκτήθηκαν δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στόχευε να θέσει σε μειονεκτική θέση τους συντηρητικούς, απαιτώντας από τις πλατφόρμες να επισημαίνουν φερόμενες «παραπληροφόρηση» που επιβεβαιώνονται από κυβερνητικούς ελεγκτές γεγονότων, να λαμβάνουν μέτρα κατά της «παραπληροφόρησης με βάση το φύλο» και να εφαρμόζουν πρακτικές που περιορίζουν την εξάπλωση επικριτικού περιεχομένου κατά τη διάρκεια των εκστρατειών.
Να τι αναφέρει η έκθεση για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2024:
Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξήχθησαν από τις 6 έως τις 9 Ιουνίου 2024. Στην προκειμένη περίπτωση, η εκστρατεία λογοκρισίας των εκλογών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν ιδιαίτερα προβληματική λόγω μιας εγγενούς σύγκρουσης συμφερόντων: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγει τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εγκρίνει τους Ευρωπαίους Επιτρόπους.
Τον μήνα πριν από τις εκλογές, οι ρυθμιστικές αρχές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάλεσαν τις διαδικτυακές πλατφόρμες (μέσα κοινωνικής δικτύωσης) σε τουλάχιστον δύο συναντήσεις σχετικά με μέτρα για τον έλεγχο του περιεχομένου που αφορούσε τις εκλογές.
«Στην αρχή» αυτών των «στρογγυλών τραπεζιών της DSA», η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε τις πλατφόρμες ότι τις παρακολουθούσε «ενεργά» και ότι δεν θα δίσταζε να «λάβει μέτρα για την επιβολή της DSA» εάν οι πλατφόρμες δεν λογόκριναν επαρκώς το περιεχόμενο.
Υπό το πρίσμα αυτής της προειδοποίησης, οι πλατφόρμες παρουσίασαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή «τις συγκεκριμένες ενέργειες και αλλαγές που έχουν λάβει σε σχέση με την προετοιμασία για τις εκλογές και τις οποίες εφαρμόζουν σύμφωνα με τις εκλογικές οδηγίες της DSA».
Υπό την απειλή κανονιστικών αντιποίνων, τα μεγαλύτερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μηχανές αναζήτησης στον κόσμο έχουν κάνει «συγκεκριμένες» αλλαγές λογοκρισίας για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Έχουν ευθυγραμμίσει τις πολιτικές τους για τον έλεγχο του περιεχομένου με τις οδηγίες λογοκρισίας εκλογών της DSA για την καταστολή περιεχομένου που αντιτίθεται στα κυβερνώντα καθεστώτα στην ΕΕ.
Επιπλέον, επειδή οι πολιτικές ελέγχου εκλογών των πλατφορμών εφαρμόζονται παγκοσμίως, αυτές οι προσπάθειες λογοκρισίας που επιβλήθηκαν από την ΕΕ ενδέχεται να έχουν οδηγήσει στη λογοκρισία της αμερικανικής ελευθερίας του λόγου ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2024.
Μετά τις εκλογές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αξιολόγησε τις πλατφόρμες όσον αφορά τη λογοκρισία τους.
Η Επιτροπή απαίτησε από τις πλατφόρμες να υποβάλουν «λεπτομερή μετεκλογική έκθεση με ποσοτικά δεδομένα, ιδίως για τα εκλογικά προϊόντα, το περιεχόμενο/θέματα και άλλους σχετικούς δείκτες απόδοσης» για την περίοδο που προηγήθηκε των εκλογών της ΕΕ.
Αυτές οι εκθέσεις επέτρεψαν στην Επιτροπή να δει πώς λειτουργούσαν στην πράξη τα πρόσθετα βήματα λογοκρισίας των πλατφορμών για τον περιορισμό της ορατότητας ανεπιθύμητου περιεχομένου.
Το TikTok, για παράδειγμα, ανέφερε στην Επιτροπή ότι είχε «εντοπίσει και αφαιρέσει… αφηγήσεις παραπληροφόρησης… σχετικά με τη μετανάστευση, την κλιματική αλλαγή, την ασφάλεια και την άμυνα, και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων».
Στην πραγματικότητα, το TikTok λογόκρινε πάνω από 45.000 φερόμενες «παραπληροφόρηση», συμπεριλαμβανομένων εμφανών πολιτικών δηλώσεων, κατά τη διάρκεια της εκλογικής περιόδου της ΕΕ, βάσει αυστηρών πολιτικών εποπτείας περιεχομένου που υιοθετήθηκαν υπό την απειλή αντιποίνων από την Επιτροπή.
Σε μια συνάντηση με πλατφόρμες μετά τις εκλογές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ρώτησε επίσης ποιες «μελλοντικές βελτιώσεις σχεδιάζουν να εφαρμόσουν για τις διάφορες εκλογές στα κράτη μέλη που θα διεξαχθούν», υπονοώντας ότι αναμένει πρόσθετες ενέργειες λογοκρισίας για τις μελλοντικές εθνικές ευρωπαϊκές εκλογές.
Συνολικά, επρόκειτο για μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια παρέμβασης στο δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών να λαμβάνουν ελεύθερες και ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με το μέλλον της ΕΕ. Αυτές οι αποφάσεις ψήφου επηρέασαν άμεσα το μέλλον της δεκαετούς παγκόσμιας εκστρατείας λογοκρισίας της ΕΕ.
Είναι μια ιστορία τόσο παλιά όσο ο χρόνος: αν δώσουμε στο κράτος την εξουσία να λογοκρίνει τον λόγο, αυτό θα τη χρησιμοποιήσει για να φιμώσει τη διαφωνία και να ενισχύσει την εξουσία του. Και σε αυτήν την περίπτωση, οι επιπτώσεις μπορεί να μην περιορίζονται στην ΕΕ.
Σε άμεση ισχύ το Κοινό Ανακοινωθέν της Αγκύρας και η Διακήρυξις των Αθηνών – Λέξις για το «τουρκολιβυκό» και την «Γαλάζια Πατρίδα» Πρωθυπουργός και υπουργός Ενεργείας απέφυγαν να επαναλάβουν παλαιότερες δηλώσεις τους, ότι οι έρευνες του ενεργειακού κολοσσού στην Κρήτη αποτελούν «έμπρακτη αναγνώριση των ελληνικών θέσεων από τις ΗΠΑ» – Από φόβο μην θεωρηθούν «μονομερείς ενέργειες»
ΛΥΠΟΥΜΕΘΑ αλλά δεν συμμεριζόμεθα τον ενθουσιασμό που εκφράζει η Κυβέρνησις για την χθεσινή υπογραφή των συμβάσεων παραχωρήσεως των θαλάσσιων οικοπέδων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου στην κοινοπραξία της Chevron και Helleniq Energy. Όχι ότι δεν είναι σημαντικές. Γίνονται υπό την σκιά και κατ’ εφαρμογήν της Διακηρύξεως των Αθηνών. Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Ενεργείας, στις δηλώσεις τους προ των εκπροσώπων της εταιρείας και της πρέσβεως των ΗΠΑ στην Αθήνα, ουδόλως ανεφέρθησαν στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος. Και όμως κάποτε στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν ετονίζετο από κυβερνητικής πλευράς ότι η εκδήλωσις ενδιαφέροντος από την Chevron συνιστά έμπρακτη αναγνώριση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου.
Θεωρούσαμε ότι η αναγνώρισις αυτή καταργούσε στην πράξη το «τουρκολιβυκό μνημόνιο» και την θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδος». Πλέον δεν διατυπώνεται ούτε μία λέξις για τα ζητήματα αυτά. Οι δηλώσεις περιορίζονται σε αναφορές στην ενέργεια, στην συνεργασία με τις ΗΠΑ και στον Κάθετο Διάδρομο.
Προφανώς η ελληνική Κυβέρνησις διατηρεί τον φόβο, ότι τέτοιες αναφορές θα μπορούσαν να θεωρηθούν από την Τουρκία «μονομερείς ενέργειες» που παραβιάζουν το Κοινό Ανακοινωθέν της Αγκύρας και την Διακήρυξη των Αθηνών. Και βεβαίως για την αμερικανική Κυβέρνηση, την οποία εκπροσωπούσε η πρέσβυς Γκιλφόυλ, το ζήτημα είναι καθαρώς οικονομικό και χωρίς πολιτικές προεκτάσεις που άπτονται της αναγνωρίσεως κανόνων δικαίου ή κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το μόνο σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά είναι η στρατηγική σχέσις της Ελλάδος με τις ΗΠΑ. Πως μπορεί αυτό όμως να μεταφρασθεί επί του πεδίου και ιδίως σε μια περίπτωση κρίσεως επαφίεται υπό καθεστώς αοριστίας.
Μάλιστα αναφορές στα ζητήματα αυτά δεν γίνονται ούτε στις άτυπες ενημερώσεις της ελληνικής Κυβερνήσεως, οι οποίες επίσης περιορίζονται στην παράθεση οικονομικών στοιχείων και στην ανάδειξη του γεγονότος ότι οι περιοχές των ερευνών αυξάνονται από 47.905 τ.χλμ. σε συνολικά 94.094 τετραγωνικά χιλιόμετρα, στοιχείο όμως που συνοδεύεται από την επισήμανση, ότι «το αποτέλεσμα μίας έρευνας είναι αβέβαιο.» Τούτο εδήλωσε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης ο οποίος προσέθεσε: «Όλοι το κατανοούμε, δεν θα έχουμε σαφή εικόνα του τι υπάρχει έως ότου να καταβάλουμε αυτή την προσπάθεια». Έτσι έχουμε μια δεύτερη διαφοροποίηση σε σχέση με τις δηλώσεις του παρελθόντος. Ενώ πριν από λίγους μήνες εγένοντο αναφορές σε εξορύξεις, τώρα όλοι ομιλούν για έρευνες ή το πολύ για ερευνητικές γεωτρήσεις. Τούτο σημαίνει ότι τα οικονομικά μεγέθη που παρέθεσε η Κυβέρνησις παραμένουν απλώς ευκταία.
Για την ιστορία τα παραθέτουμε: Τα οφέλη, για την ελληνική οικονομία, μεταφράζονται σε 20% εταιρικό φόρο, 5% περιφερειακό φόρο. Τα δικαιώματα παραγωγής ανέρχονται σε 35 εκατ. ευρώ εις βάθος χρόνου. Θα εισπράττονται royalties ανάλογα με το ύψος της παραγωγής από 4% έως 15%. Με τις τέσσερεις συμβάσεις τα μπόνους υπογραφής είναι 3,5 εκατ. ευρώ, το πρώτο μπόνους παραγωγής 5,5 εκατ. ευρώ και άλλα μπόνους 49,2 εκατ. ευρώ. Επίσης έως 25 εκατ. ευρώ σε training fees, πρώτο μπόνους παραγωγής έως 45 εκατ. ευρώ, 40% επιστροφή εσόδων στο ελληνικό κράτος και τραπεζικές εγγυήσεις: 17,5 εκατ. (Α΄ φάσις), 24 εκατ. (Β΄), 100 εκατ. ευρώ. Σε ορίζοντα δεκαετίας, οι συνολικές επενδύσεις δύνανται να φθάσουν τα 790 εκατ. ευρώ.
Πέρα όμως από τις αβεβαιότητες αυτές υπάρχει το σημαντικό ζήτημα του Καθέτου Διαδρόμου, οι αναφορές στον οποίο δείχνουν επίσης μια σημαντική υποβάθμιση σε σχέση με τις προ καιρού εξαγγελίες. Ειδικώτερα τώρα ο Κάθετος Διάδρομος υποβαθμίζεται από «ενεργειακός κόμβος» σε «εναλλακτική λύση».
Θυμίζουμε ότι στις 3-10-2025 ο υπουργός Ενεργείας κ. Σταύρος Παπασταύρου εδήλωνε: «Από την Αθήνα στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ο Κάθετος Διάδρομος είναι η νέα ενεργειακή ραχοκοκκαλιά της Ευρώπης, που ενώνει τον Νότο με τον Βορρά, ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου και θωρακίζει τη συλλογική μας ανθεκτικότητα».
Και στις 5 Νοεμβρίου 2025 ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ετόνιζε: «Η Ελλάδα έχει την τύχη να βρίσκεται σε μία μοναδική γεωγραφική θέση και αποτελεί τη φυσική πύλη εισόδου του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Ο Κάθετος Διάδρομος είναι ένα έργο μεγάλης γεωπολιτικής και οικονομικής σημασίας για εμάς».
Σήμερα όμως (και μετά αλλεπάλληλους άγονους διαγωνισμούς για την μεταφορά φυσικού αερίου μέσω αυτού) ο Κάθετος Διάδρομος χαρακτηρίζεται απλώς «εναλλακτική λύσις». Ο κ. Παπασταύρου εδήλωσε για τον Κάθετο Διάδρομο ότι «συνιστά μια εναλλακτική λύση έναντι του ρωσσικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για μια αρτηρία σύνδεσης εμπορίου περίπου 100 εκατ. ανθρώπων.»
Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης: «Πιστεύουμε στον κάθετο διάδρομο ως εναλλακτική στο ρωσσικό αέριο. Και καθώς η Ευρώπη μηδενίζει τον εφοδιασμό από τη Ρωσσία, ο διάδρομος αυτός θα αποκτήσει μεγαλύτερη γεωπολιτική και οικονομική σημασία».
Η τουρκική Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (MİT) δημοσίευσε την Έκθεση Δραστηριοτήτων της για το 2025.
Στον πρόλογο, ο Διευθυντής της MİT, Ιμπραήμ Καλίν / İbrahim Kalın, δήλωσε ότι έχουν αποκαλυφθεί και αποτραπεί δραστηριότητες κατασκοπείας και πρακτόρων που στοχεύουν την Τουρκία.
Επεσήμανε ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας συνεχίζεται αποφασιστικά τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Ο Διευθυντής της MİT δήλωσε: «Η χώρα μας, έχοντας σημειώσει πρόοδο στην απαλλαγή της από το βάρος της τρομοκρατίας, θα επιτύχει όχι μόνο μια επιτυχία στον τομέα της ασφάλειας, αλλά και ένα σημαντικό στρατηγικό κέρδος στον καθορισμό του πεπρωμένου της και στη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας σε μια εποχή παγκόσμιας αβεβαιότητας, με στόχο μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».
Στην έκθεση, ο διευθυντής του MIT (Εθνικός Οργανισμός Πληροφοριών), Ιμπραήμ Καλίν, δήλωσε ότι ο οργανισμός εκτελεί κρίσιμα καθήκοντα σε κάθε τομέα που αφορά την εθνική ασφάλεια, διαφυλάσσοντας τα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας.
Ο Καλίν τόνισε ότι οι απόπειρες κατασκοπείας που στόχευαν την Τουρκία έχουν ματαιωθεί και έστειλε επίσης μήνυμα σχετικά με τη διαδικασία «Τουρκία χωρίς Τρομοκρατία».
Στον πρόλογο της έκθεσης, ο διευθυντής του MIT, Καλίν, παρείχε μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση των εξελίξεων στον κόσμο και στην Τουρκία το 2025, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, την πιθανή αντιπαλότητα ΗΠΑ-Κίνας, των ισραηλινών επιθέσεων στη Μέση Ανατολή, της κατάστασης στη Συρία και των προσπαθειών διπλωματίας των πληροφοριών.
Στο άρθρο του, ο Καλίν τόνισε ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (MİT) συνεχίζει να εκπληρώνει με αποφασιστικότητα τα καθήκοντα και τις δραστηριότητές της που αποσκοπούν στην εξάλειψη των υφιστάμενων και πιθανών απειλών, τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών, που στρέφονται κατά της ύπαρξης, της ανεξαρτησίας, της ακεραιότητας, της ασφάλειας, της συνταγματικής τάξης και όλων των στοιχείων που αποτελούν την εθνική εξουσία της Δημοκρατίας της Τουρκίας, στο πλαίσιο των καθηκόντων και των εξουσιών που ρυθμίζονται από τον νόμο αριθ. 2937 για τις Κρατικές Υπηρεσίες Πληροφοριών και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Ο Καλίν δήλωσε ότι το 2025, επισκιασμένο από πολέμους και συγκρούσεις, ήταν μια χρονιά κατά την οποία οι παγκόσμιοι κανόνες και αξίες υπέστησαν ζημιές, η υπάρχουσα διεθνής τάξη αποδείχθηκε ανεπαρκής στην επίλυση κρίσεων, οι στρατηγικές ισορροπίες επαναπροσδιορίστηκαν, οι γεωοικονομικές ισορροπίες μετατοπίστηκαν ραγδαία και οι κίνδυνοι που προκάλεσαν οι τεχνολογικές εξελίξεις αυξήθηκαν εκθετικά.
Πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, οι παραδοσιακές απειλές ασφαλείας απέκτησαν ολοένα και περισσότερο υβριδικό χαρακτήρα και οι επιπτώσεις της αβεβαιότητας και του χάους έγιναν αισθητές σε όλο τον κόσμο.
Ο Καλίν τόνισε ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (MİT), η οποία διαμορφώνει την προσέγγισή της στην εξωτερική πληροφόρηση σύμφωνα με τις ευαισθησίες και τη στρατηγική της εξωτερικής πολιτικής του κράτους, συνεχίζει να επεκτείνει το πεδίο δραστηριότητάς της τόσο στο πεδίο όσο και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, και να προωθεί τον ρόλο της στις στρατηγικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων, ενεργώντας με προληπτικό και πρωτοποριακό πνεύμα.
Δήλωσε: «Στις εξωτερικές πληροφορίες, η Οργάνωση, η οποία έχει επεκτείνει το όραμά της για να φτάσει σε κάθε περιοχή του κόσμου, ιδίως στη σφαίρα επιρροής μας, συνέχισε επίσης να αναπτύσσει συνεργασία με πολλές φιλικές υπηρεσίες πληροφοριών, κυρίως εκείνες των χωρών της Κεντρικής Ασίας, των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, σε θέματα όπως η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η εκπαίδευση, η τεχνική υποστήριξη και η ανταλλαγή πληροφοριών ».
Ο Καλίν δήλωσε ότι ο οργανισμός, ο οποίος εργάζεται για την ανίχνευση δραστηριοτήτων πληροφοριών που διεξάγονται εναντίον της Τουρκίας από τις υπηρεσίες πληροφοριών εχθρικών χωρών, διεθνείς οργανισμούς και υπεργολάβους που συνδέονται με αυτές τις υπηρεσίες, θα συνεχίσει να διασφαλίζει ότι οι δραστηριότητες κατασκοπείας θα ματαιωθούν και τα δίκτυα πρακτόρων θα αποκρυπτογραφηθούν το 2025.
Δημοσίευση αποσπασμάτων της «Ετήσιας Έκθεσης Δραστηριοτήτων 2025» του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών (Φωτογραφίες από το Πρακτορείο Anadolu).
.png)
