Συναγερμός σε όλο το Ισραήλ: Εκτοξεύτηκαν πύραυλοι από το Ιράν
Τα αμυντικά συστήματα του Ισραήλ εντόπισαν πυραύλους από το Ιράν που κατευθύνονται προς τη χώρα
Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι εντόπισε πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν να κατευθύνονται προς το Ισραήλ. Προσθέτουν ότι τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας έχουν ενεργοποιηθεί για να αναχαιτίσουν την απειλή. Σε πλήρη εξέλιξη η κοινή στρατιωτική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν, με στόχο κυβερνητικές και στρατιωτικές θέσεις.
«Το κοινό καλείται να ακολουθήσει τις οδηγίες της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου» ανέφερε. «Αυτή τη στιγμή, η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία επιχειρεί για να αναχαιτίσει και να πλήξει απειλές όπου είναι απαραίτητο για την εξάλειψή τους».
«Η άμυνα δεν είναι ερμητική και ως εκ τούτου είναι απαραίτητο το κοινό να συνεχίσει να τηρεί τις οδηγίες της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου. Το κοινό παρακαλείται να συνεχίσει να ακολουθεί τις οδηγίες της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου».
Μόλις πριν λίγη ώρα Ιρανοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν με «συντριπτικά» μετά το «μπαράζ» βομβαρδισμών που εξαπολύει ο ισραηλινός στρατός στην κοινή επιχείρησή του με τις ΗΠΑ.
«Σας προειδοποιήσαμε» λέει χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της επιτροπής εθνικής ασφάλειας του Ιράν, Εμπραχίμ Αζίζι σε ανάρτησή του.
«Τώρα χαράξει ένα μονοπάτι του οποίου το τέλος δεν είναι πλέον υπό τον έλεγχό σας» πρόσθεσε.
Εξάλλου, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες του Reuters, έχουν σταλεί ειδοποιήσεις στα κινητά τηλέφωνα των Ισραηλινών για τον εντοπισμό πυραύλων, ενώ οι ισραηλινές αρχές καλούν τους πολίτες να προετοιμαστούν να πάνε στα καταφύγια.
Νωρίτερα Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι η Τεχεράνη«ετοιμάζεται για αντίποινα» και προειδοποίησε πως «η απάντηση θα είναι συντριπτική», έπειτα από τις επιθέσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ στη χώρα το Σάββατο.
Ένα από τα πλήγματα καταγράφηκε κοντά στα γραφεία του Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ο Χαμενεΐ φέρεται να έχει μεταφερθεί εκτός Τεχεράνης σε ασφαλή τοποθεσία, σύμφωνα με πληροφορίες.
Το μήνυμα Τραμπ για την επίθεση
Για διαρκή και μαζική επίθεση προειδοποίηση ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, αναφέροντας ότι «δεν θα αποκτήσει ποτέ πηρυνικά όπλα η Τεχεράνη».
«Θα διασφαλίσουμε ότι οι «τρομοκράτες» της περιοχής δεν θα μπορούν πλέον να αποσταθεροποιούν την περιοχή ή τον κόσμο» τόνισε.
Από το πρωί εκρήξεις σημειώνονται σε όλο το Ιράν ενώ συναγερμός σήμανε στο Ισραήλ, καθώς ο στρατός αναφέρει πως εντοπίστηκαν πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν, με αποτέλεσμα να ηχήσουν σειρήνες σε αρκετές περιοχές της χώρας.
Εκρήξεις ακούστηκαν στο Κουβέιτ ανακοίνωσε ανταποκριτής του AFP, με τις αρχές της χώρας να ανακοινώνουν ότι κλείνουν τον εναέριο χώρο λόγω της κατάστασης ασφαλείας.
Κάτοικοι δήλωσαν ότι εκρήξεις ακούστηκαν στο Αμπού Ντάμπι, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Νωρίτερα οι αρχές της χώρας είχαν επισημάνει ότι έκλεισαν “μερικώς και προσωρινά” τον εναέριο χώρο για προληπτικούς λόγους.
Αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο Reuters ότι εκρήξεις σημειώθηκαν και στην πρωτεύουσα του Κατάρ, τη Ντόχα.
Αξιωματούχος του Κατάρ, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, δήλωσε στο Reuters ότι τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας κατέρριψαν έναν ιρανικό πύραυλο.
Εξάλλου ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και τρεις τραυματίστηκαν σε αεροπορικά πλήγματα που είχαν στόχο το αρχηγείο της φιλοϊρανικής πολιτοφυλακής αλ Χασντ αλ Σάαμπι (Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης) στο νότιο τμήμα της Βαγδάτης.
Το Ιράν έπληξε αμερικανική βάση στο Μπαχρέιν και δηλώνει ότι πλέον «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές στην απάντηση μας»
Την αμερικανική βάση στο Μπαχρέιν έπληξε το Ιράν με πυραύλους. Η απάντηση του Ιράν ήταν άμεση με εκτόξευση πυραύλων εναντίον του Ισραήλ.
Το Ιράν ανακοίνωσε ότι πλέον «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές στον τρόπο με τον οποίο θα απαντήσουμε».
Πολλές εκρήξεις ακούστηκαν στην Ιερουσαλήμ σήμερα το πρωί λίγη ώρα αφού ήχησαν οι σειρήνες προειδοποίησης στην πόλη, μετέδωσαν δημοσιογράφοι του AFP.
Οι σειρήνες ήχησαν δύο φορές στην Ιερουσαλήμ, με μερικά λεπτά διαφορά.
Ο ισραηλινός στρατός είχε ανακοινώσει νωρίτερα ότι εντόπισε πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν να κατευθύνονται προς το Ισραήλ.
Από την πλευρά τους οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι εκτοξεύθηκε το πρώτο κύμα πυραύλων και drones εναντίον του Ισραήλ σε απάντηση για την επίθεσή του εναντίον του Ιράν, μετέδωσε το πρακτορείο TASNIM.
Πόσα ευχαριστώ να στείλουμε στον Κύριο για τον πατέρα Στέφανο; Για εκείνον που κατέβασε τον Ουρανό, και τον χώρεσε σε σελίδες που λάμπουν Φως υπερκόσμιο και μοσχοβολάνε Παράδεισο! Η πρώτη λέξη που μας ήρθε στο άκουσμα της κοιμήσεώς του, ήταν η λέξη εμπειρία! Όχι με την έννοια της πολύχρονης και ακάματης διακονίας του, αλλά με εκείνη της συνεχούς μέθεξης με τον Ζωντανό Θεό! Και ας μη βιαστεί κανείς να μας αποδόσει…βιασύνη, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν μεγάλο Άγιο των ημερών μας. Με εμπειρίες και γνώση στις πιο συγκλονιστικές στιγμές αυτού του προσκαίρου. Τις στιγμές του Θεοποιητικού μυστηρίου των μυστηρίων!
Ό,τι συνταρακτικά υπέρλογο κατέθετε, βέβαια το απέδιδε σε άλλους. Εκείνος υποτίθεται ότι απλά και μόνο γινόταν δέκτης-συλλέκτης και διαβιβαστής εμπειριών. Όσοι βρέθηκαν όμως δίπλα του στο πανίερο Θυσιαστήριο, έχουν και εκείνοι να καταθέσουν αμέτρητα θαύματα και θαυμάσια από τον πατέρα Στέφανο, που σαν μωρό παιδί με καρδιά χρυσάφι, είχε προσηλωμένα τα μάτια της μονίμως στον Ουρανό. Εκεί κοιτούσε και όλο αναστέναζε! Ένας χερουβικός ύμνος η ζωή του! Επίγειος άγγελος! Δεν αναπαριστούσε! Αναβίωνε μυστικά των χερουβίμ την αιώνια αποστολή. Να δορυφορούν τον Άγιο Ζωοποιό εν Τριάδι Θεό και να φρουρούν ως διαπιστευμένοι πυλωροί την είσοδο του Παραδείσου. Αυτό έκανε ο πατήρ Στέφανος με κάθε ικμάδα της ύπαρξής του. Κάθε του λέξη, γραμμένη στις αναρίθμητες σελίδες του ή ειπωμένη στα χιλιάδες του κηρύγματα, από αυτήν την μυστική του αποστολή εκπορευόταν. Έτσι κατήχησε το λογικό ποίμνιο του αγαπημένου Χριστού, δίχως να παύσει ούτε ελάχιστα, ακόμα και όταν των δοκιμασιών οι κλύδωνες γύρευαν να τον καταπιούν, ακόμα και όταν τα χρόνια βάρυναν τόσο το σαρκίο του.
Με την αχώριστη ευχή του Αγίου Γέροντά του Εφραίμ, σε όλην του τη ζωή και ως την τελευταία του ακόμα στιγμή, αναζητούσε λόγια-σπόρους Αλήθειας και Ελπίδας, να σκορπίσει σε ψυχές εύφορες, να αναστήσει και άλλες απονεκρωμένες. Ένα βίωμα αληθινής μετάνοιας, μια επιστροφή στο πατρικό σπίτι, των αρετών η θεραπευτική, των δακρύων ο εξαγνισμός, του πόνου η μαθητεία, του Παραδείσου η άληκτη ευφροσύνη. Έκοψε κάθε αποκάλυψη, που ο Κύριος του εμπιστεύτηκε, σε άπειρα κομμάτια και τα μοίρασε αντίδωρο με τα ευλογημένα του χέρια. Όλοι όσοι τον ακολούθησαν αυτά τα χρόνια του επιγείου του περάσματος (όπως έλεγε και μια ευλογημένη ψυχή) πήραν Θεό με το τσουβάλι! Δεν βαρυγκόμησε ποτέ του ο παπά Στέφανος συνεχώς να το κουβαλάει, για να μοιράζει σε φτωχούς και πένητες από του Ουρανού τα πλούτια και τους θησαυρούς. Έτσι θα παρουσιαστεί στην πύλη και τώρα! Κρατώντας αυτόν τον τορβά με τα χιλιάδες χαρτιά των κηρυγμάτων του και των ψυχών που μνημόνευε δίχως σταματημό. Κάποιος ευλογημένος άνθρωπος του Θεού, πρόσφατα έδωσε μια πανώρια ευχή σε μια ψυχή αγαπώσα τον Χριστό και τους Αγίους Του. Αυτόν μιμούμενοι, ευχόμαστε σήμερα και εμείς μέσα στην χαρμολύπη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της κοίμησης ενός γνησίου φίλου του Χριστού, σε όσους τον αγάπησαν και σήμερα αποχεραιτούν αυτόν τον μεγάλο πατέρα και Άγιο Γέροντα των ημερών μας ! Να σας περιμένει ο πατήρ Στέφανος στην πύλη και αυτός να σας ξεναγήσει στον Παράδεισο…, που βίωσε όσο λίγοι από εδώ…
Νώντας Σκοπετέας
Τρίτη Ά Εβδομάδας Νηστειών 2026
Στην ιερή μνήμη του μακαριστού π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου.
Τα «ήρεμα νερά» στα ελληνοτουρκικά δεν είναι ξαφνική φώτιση, ούτε μεταφυσική στροφή προς την ειρήνη. Είναι το αποτέλεσμα μιας συγκυρίας όπου όλοι βολεύονται να κρατήσουν χαμηλά την ένταση για να τρέξουν άλλες, μεγαλύτερες ατζέντες.
Η Ελλάδα νιώθει ότι κινείται κάτω από μια ευρύτερη (αμερικανική) προστατευτική σκιά, η Τουρκία κερδίζει πόντους «θετικής εικόνας» και χρόνο, οι ΗΠΑ εξασφαλίζουν συνοχή στο ΝΑΤΟ και διαχειρίσιμη περιφερειακή θερμοκρασία, ενώ οι εταιρείες θέλουν το αυτονόητο: σταθερότητα για να επενδύσουν.
Η συνάντηση Ερντογάν – Μητσοτάκη, που για μεγάλο διάστημα ήταν «μπλοκαρισμένη», αποκτά άλλη ανάγνωση όταν τη δει κανείς δίπλα στον ενεργειακό χάρτη. Η είσοδος / επανενεργοποίηση ενός αμερικανικού κολοσσού σε ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα (νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου) δεν είναι απλώς οικονομικό γεγονός: είναι πολιτική πράξη.
Ταυτόχρονα, η ίδια εταιρεία (Chevron) κλειδώνει πλαίσιο στρατηγικής συνεργασίας με την Τουρκία, σε πιο γενικούς όρους. Αυτό φτιάχνει μια διπλή εξίσωση: η εταιρεία «πατά» και στις δύο πλευρές του τραπεζιού, άρα η σταθερότητα γίνεται προϋπόθεση επιχειρησιακής συνέχειας.
Εδώ εμφανίζεται το κεντρικό μοτίβο: τα ενεργειακά projects επιβάλλουν μια επενδυτική εκεχειρία. Όχι επειδή εξαφανίζουν / λύνουν τις διαφορές, αλλά επειδή ανεβάζουν το κόστος της έντασης. Όταν τρέχουν deepwater projects, γεωτρήσεις, υποδομές, συμβάσεις, χρονοδιαγράμματα και κεφάλαια, μια κρίση δεν είναι «επικοινωνιακό επεισόδιο». Είναι καταστροφή αποτίμησης, ρίσκου, αξιοπιστίας. Άρα οι κυβερνήσεις δεν γίνονται φιλειρηνικές – γίνονται πιο προσεκτικές. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η προσοχή μοιάζει με λύση ενώ δεν είναι…
Έτσι, τα «ήρεμα νερά» στην ελληνοτουρκική μεθόριο λειτουργούν σαν βερνίκι. Η νομική καρδιά των ελληνοτουρκικών (οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας / ΑΟΖ, και όσα η Άγκυρα έχει βάλει στο τραπέζι ως ελληνοτουρκικές διαφορές) δεν αλλάζουν. Απλώς αναστέλλεται η κλιμάκωση.
Το βραχυπρόθεσμο «κέρδος» είναι η ηρεμία. Το μεσοπρόθεσμο τίμημα είναι ότι οι εκκρεμότητες παγιώνονται: γίνονται συνήθεια, γίνονται «κανονικότητα», γίνονται επένδυση πολιτικού κεφαλαίου και από τις δύο πλευρές. Κι όταν κάτι παγιώνεται χωρίς να λυθεί επιστρέφει. Συχνά πιο σκληρό.
Ο αστερίσκος του Ελεγκτικού
Η γνωμοδότηση του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη συμφωνία με τη Chevron – όπως αποκάλυψε η «Εστία» – αφήνει ανοιχτό ένα ενδεχόμενο που πολιτικά δεν είναι ουδέτερο: ότι οι συντεταγμένες στα παραχωρημένα θαλάσσια οικόπεδα μπορεί να χρειαστούν αναπροσαρμογή αν προκύψουν ζητήματα αμφισβήτησης ή συμφωνιών. Η γλώσσα τέτοιων κειμένων είναι πάντα προσεκτική, αλλά η ουσία είναι μία: ο θεσμός «βλέπει» ρίσκο.
Σε νομικό επίπεδο, αυτό μπορεί να είναι «λογικό»: το κράτος κρατά περιθώριο χειρισμών, δεν αυτοπαγιδεύεται αν υπάρξει διεθνής επιπλοκή ή διπλωματική εξέλιξη. Σε γεωπολιτικό επίπεδο όμως, έχει διαφορετικό βάρος: αναγνωρίζει εμμέσως ότι το πεδίο δεν είναι απόλυτα καθαρό, ότι υπάρχουν ζώνες που μπορούν να αποκτήσουν χαρακτήρα αμφισβήτησης. Και μόνο η ύπαρξη αυτού του παραθύρου δημιουργεί μια διπλή αλήθεια: η Ελλάδα «παραχωρεί για έρευνα», αλλά ταυτόχρονα κρατά θεσμικά ένα σενάριο μεταβολής. Αυτή η διπλή αλήθεια είναι η γκρίζα γεωγραφία της ανατολικής Μεσογείου.
Το παράδοξο: η ελληνική είσοδος στον ενεργειακό χάρτη βαφτίζεται «στρατηγική ευκαιρία», όμως ο ίδιος ο θεσμικός έλεγχος υπενθυμίζει ότι το έδαφος είναι πολιτικά ευαίσθητο. Και εδώ ακριβώς καλό είναι να θυμόμαστε τη λαϊκή σοφία: ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός…
Όταν λοιπόν οι κολοσσιαίες εταιρείες «πατούν» και στις δύο πλευρές (ελληνικό πλαίσιο, τουρκικό πλαίσιο), δημιουργείται ένα δίκτυο συμφερόντων που λειτουργεί ως αμορτισέρ έντασης – αλλά και ως επιταχυντής πίεσης αν αλλάξει το κλίμα. Γιατί τότε δεν θα υπάρχουν μόνο ελληνοτουρκικές διενέξεις. Θα υπάρχουν και εταιρικές δεσμεύσεις, συμβατικά δικαιώματα, επενδυτικά χρονοδιαγράμματα, και η απαίτηση της αγοράς για σαφήνεια. Ο «μαύρος χρυσός» δεν αγαπά τη θολούρα. Την ανέχεται όσο τον συμφέρει.
Ο κίνδυνος του αύριο
Η σημερινή ηρεμία, όπως είπαμε, βολεύει όλους. Όμως το πρόβλημα είναι ότι η «ηρεμία» εδώ λειτουργεί ως αναβολή, όχι ως λύση. Οι εκκρεμότητες παγιώνονται και αποκτούν αδράνεια. Και η αδράνεια δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι το θέμα (ελληνοτουρκικές εκκρεμότητες) «ξεφούσκωσε». Στην πραγματικότητα, το θέμα απλώς αποθηκεύεται.
Αν αύριο αλλάξουν οι προτεραιότητες στην Ουάσιγκτον, αν υπάρξει άλλη κρίση που αποσπά την προσοχή, αν η Άγκυρα θεωρήσει ότι έχει καλύτερο timing, οι εκκρεμότητες επιστρέφουν – όχι ως θεωρία, αλλά ως ενεργό πεδίο. Και τότε, επειδή θα έχουν προχωρήσει projects, η κρίση μπορεί να γίνει δριμύτερη: θα πατά πάνω σε πραγματικό χρήμα, πραγματικές δεσμεύσεις, πραγματικές προσδοκίες.
Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα ο μαύρος χρυσός δεν είναι μόνο υπόσχεση πλούτου. Είναι και υπόσχεση έντασης, αν το πλαίσιο δεν είναι καθαρό. Γιατί η ενέργεια δεν εξαγοράζει τη γεωπολιτική· τη διαμορφώνει, την αναδιατάσσει, πολλές φορές τη σκληραίνει.
Η λάμψη των συμφωνιών δεν είναι αποτέλεσμα. Είναι αρχή μιας αλυσίδας: έρευνες, επιβεβαιώσεις, επενδυτικές αποφάσεις, υποδομές, χρόνος. Κι όσο αυτή η αλυσίδα προχωρά χωρίς παράλληλη διευθέτηση των βασικών, τόσο αυξάνεται το κόστος τού «αν κάτι πάει στραβά».
Οι κίνδυνοι της εισόδου της χώρας στο παιχνίδι των (ενεργειακών) γιγάντων δεν είναι προφανείς. Και ο μεγαλύτερος απ’ αυτούς είναι ο πειρασμός να «πουληθεί» η λάμψη των ενεργειακών συμφωνιών ως λύση για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνοτουρκικών, κάνοντας την επενδυτική εκεχειρία στρατηγικό άλλοθι.
Καλό θα είναι, λοιπόν, όσοι ονειρεύονται πετροδόλαρα και χρυσά κουτάλια να θυμούνται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο (εφημερίδα «Εστία») σημειώνει το ενδεχόμενο αλλαγής συντεταγμένων των θαλάσσιων οικοπέδων (δηλαδή αλλαγή κυριαρχίας), ότι υπάρχουν ήδη αστερίσκοι στις οριοθετήσεις στη νότια Κρήτη και ότι η Chevron «τρέχει» παράλληλη στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία.
Έχοντας αυτά κατά νου το παιχνίδι γίνεται αντιληπτό σ’ όλη του τη διάσταση: μπορεί να φέρει σταθερότητα, αλλά μπορεί να κλειδώσει και μια μελλοντική κρίση με μεγαλύτερο βάθος. Ό,τι λάμπει, λοιπόν, δεν είναι χρυσός – και ο «μαύρος χρυσός» δεν είναι εγγύηση ειρήνης. Είναι μια συμφωνία με τον χρόνο.
Σε ισχύ η ρήτρα «Πρεσπών του Αιγαίου» – Ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς καταγγέλλει: «Νομοθετούμε την αποχώρηση από τα οικόπεδά μας» – Η Κυβέρνησις ομολογεί –μέσω «πηγών»– μυστικές διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο και την Λιβύη για οριοθέτηση
Υπό το βάρος των αποκαλύψεων της «Εστίας της Κυριακής» για τις «λεπτομέρειες» της συμβάσεως με την Chevron, η Κυβέρνησις υπεχρεώθη να ομολογήσει, μέσω ανωνύμων «πηγών», ότι είναι σε εξέλιξη μυστικές διαπραγματεύσεις με την Λιβύη και την Αίγυπτο για οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών. Την ίδια στιγμή, ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προέβη σε δήλωση καταγγέλλοντας την «δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων» που προκύπτει από την σύμβαση.
Και σε αυτόν απήντησαν οι ίδιες «πηγές» με αοριστίες περί «συνήθων εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεων» χωρίς να αναφερθούν στην ουσία ούτε των καταγγελιών του κ. Σαμαρά ούτε των αποκαλύψεων της «Εστίας». Διά της αοριστίας προσπαθούν να αποφύγουν να παραδεχθούν ευθέως αυτό που τεκμαίρεται από τις τοποθετήσεις τους. Ότι δηλαδή οδεύουμε προς μια λύση που θα είναι οι «Πρέσπες του Αιγαίου».
Κάτι που η εφημερίδα μας είχε αποκαλύψει ήδη από τις αρχές Δεκεμβρίου κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς επιβεβαιώνονταν οι σχετικές –άκρως ανησυχητικές– πληροφορίες. Τεχνηέντως πάντως οι «κυβερνητικές πηγές» παρεδέχθησαν ότι υπάρχει θέμα «αποζημιώσεων» προς τις εμπλεκόμενες εταιρείες, παρουσιάζοντάς το κατ’ αντιστροφήν, συνδέοντάς το δηλαδή με ρήτρες υπέρ του Δημοσίου. Συγκεκριμένα: «Εκείνο το οποίο ισχύει είναι ότι, όπως σε κάθε σύμβαση τέτοιου τύπου, θα πρέπει να υπάρχει η αναγκαία πρόνοια για νομικές ρήτρες διασφάλισης υπέρ του Δημοσίου έτσι ώστε να μην προκύψουν θέματα αποζημιώσεων σε περίπτωση μελλοντικών οριοθετήσεων που θα αποφασίσει η Ελληνική Πολιτεία».
Οι εν λόγω «πηγές» ισχυρίζονται εξ άλλου πως «είναι γνωστό» ότι «έχει εκκινήσει η προκαταρκτική συζήτηση τεχνικών επιτροπών για τα θέματα οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, εν όσω υφίσταται και η μερική οριοθέτηση Ελλάδας και Αιγύπτου». Ίσως είναι γνωστό στην Κυβέρνηση, δεν είναι όμως γνωστό στους Έλληνες πολίτες. Και ο λόγος θεωρούμε πως είναι απλός. Δεν θέλει η Κυβέρνησις να παραδεχθεί ότι οι οριοθετήσεις που θα συμφωνηθούν δεν θα είναι με βάση τις μέσες γραμμές που προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιον της Θαλάσσης, αλλά θα συνιστούν εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος.
Τις ανησυχίες αυτές τις συμμερίζονται πολλοί Έλληνες πολίτες, ιδιαιτέρως μετά τις αποκαλύψεις της «Εστίας» της περασμένης Κυριακής. Τις εξέφρασε όμως χθες πολύ χαρακτηριστικά ο Αντώνης Σαμαράς λέγοντας: «Εδώ και καιρό έχω εκφράσει τις ανησυχίες μου για τα εθνικά μας θέματα. Δυστυχώς, οι εξελίξεις δικαιώνουν τις θέσεις μου. Ως πρώην Πρωθυπουργός, δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα. Γι αυτό και θέτω υπ’ όψη του ελληνικού λαού δυό σημαντικά ζητήματα και απαιτώ από την Κυβέρνηση άμεσα απαντήσεις. Πρώτον, όπως αποκαλύφθηκε, στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και πως συμβιβάζονται αυτοί οι όροι της σύμβασης με τους πανηγυρισμούς της Κυβέρνησης περί μιάς συμφωνίας – ψήφου εμπιστοσύνης στις ελληνικές θέσεις;
Συγκεκριμένα, στη σύμβαση η οποία εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο –μεταξύ άλλων– προβλέπεται “αποχώρηση της εταιρείας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ”, “περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα”, “απώλεια οριοθετημένης περιοχής”, “παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης”. Τι είδους σύμβαση είναι αυτή; Νομοθετούμε για πιθανή αποχώρηση από τα οικόπεδά μας; Η Ελλάδα, δηλαδή, συζητάει τα κυριαρχικά της δικαιώματα; Με ποιους; Από πότε; Δεύτερον, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ευθέως ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία και ότι οι έρευνες λόγω Τουρκίας, προσέξτε, ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν. Ο υπουργός των Εξωτερικών Γεραπετρίτης έχει δηλώσει ρητά ότι “το πρόγραμμα έρευνας ολοκληρώθηκε απολύτως και δεν υπήρξε καμμία απολύτως υποχώρηση”. Ρωτάω λοιπόν, καθαρά: Λέει ψέματα η Κύπρος; Αυτά δεν λέγονται “ήρεμα νερά”».
«Κυριαρχικά δικαιώματα δεν χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες» εδήλωσαν απαντώντας οι προαναφερθείσες «κυβερνητικές πηγές». Τι σημαίνει η δήλωσις αυτή; Σημαίνει άραγε ότι και η ίδια η Κυβέρνησις γνωρίζει πως η συμφωνία με την Chevron περιλαμβάνει υποχωρήσεις και θέλει να μας καθησυχάσει ότι η σύμβασις με μια εταιρεία δεν έχει επιπτώσεις σε πολιτικά ζητήματα όπως η οριοθέτησις θαλασσίων ζωνών; Μα μέχρι χθες μας διαβεβαίωναν ότι η σύμβασις με την Chevron (μια ιδιωτική εταιρεία) συνιστά «ψήφο εμπιστοσύνης» προς τις ελληνικές θέσεις και ότι διασφαλίζει τα εθνικά μας συμφέροντα. Δηλαδή μέχρι χθες η σύμβασις με την ιδιωτική εταιρεία επέφερε πολιτικά αποτελέσματα, αλλά σήμερα όχι; Στις νέες βολές του Αντώνη Σαμαρά για τα περί παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και για την Κάσο, απάντησαν κυβερνητικές πηγές κάνοντας λόγο για «συνήθεις εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεις».
Οι «πηγές» αυτές προχώρησαν σε απάντηση και όσον αφορά στο καλώδιο, η πόντισις του οποίου ανεστάλη στα ανοικτά της Κάσου. Αν μπορεί βεβαίως να θεωρηθεί απάντησις το ότι παραπέμπουν στην ανακοίνωση της 24ης Ιουλίου 2024 του φορέως του έργου ΑΔΜΗΕ, «ο οποίος προφανώς γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την πρόοδο του έργου, σύμφωνα με την οποία το πλοίο ολοκλήρωσε τις εργασίες του στα διεθνή ύδατα μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, σύμφωνα με τον προγραμματισμό του». Γνωρίζουμε την ανακοίνωση του ΑΔΜΗΕ, όπως προφανώς την γνωρίζει και ο πρώην Πρωθυπουργός. Οι ελληνικές κυβερνητικές «πηγές» την δήλωση του Κυπρίου κυβερνητικού εκπροσώπου δεν την γνωρίζουν; Δεν την διάβασαν στην ανακοίνωση του κ. Σαμαρά; Γιατί τηρούν αιδήμονα σιγή απέναντί της; Τι έχουν να κρύψουν; Και άλλες «Πρέσπες»;
[iEpikaira: Ο π. πρωθυπουργός που τυγχάνει να έχει εκχωρήσει την εθνική ανεξαρτησία μέσω των μνημονίων που επέβαλε στην χώρα, τώρα ανακαλύπτει ότι έρχονται οι "Πρέσπες του Αιγαίου", για τις οποίες κάποιοι μιλάνε από το 2023 ΕΔΩ! Περισσότερα και ΕΔΩ!]
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στην Τσάδα της επαρχίας Πάφου, χωριό της μητέρας του. Ο πατέρας του καταγόταν από το χωριό Λάρνακας της Λαπήθου, της επαρχίας Κερύνειας. Ήταν το τέταρτο παιδί στην οικογένεια, με δύο άλλους αδελφούς και δύο αδελφές.
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο του Κτήματος (1944-1950). Από την παιδική του ηλικία έδειξε τα χαρακτηριστικά που θα τον συνόδευαν σε όλη τη σύντομη ζωή του: δυναμισμό, ηγετικές ικανότητες, δημιουργικότητα, φιλοπατρία, λογοτεχνική φλέβα. Ήταν λιγόλογος, φιλομαθής, στοχαστικός, μεγαλόψυχος.
Φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου από το 1950 μέχρι το 1955 και ως τελειόφοιτος το πρώτο τρίμηνο του 1955-1956. Στο τέλος της τρίτης τάξης Γυμνασίου, την 1η Ιουνίου 1953, παραμονή της στέψης της νέας βασίλισσας της αγγλίας, σε ηλικία 15 χρόνων, πρωτοστάτησε στις μαχητικές αντιβρετανικές εκδηλώσεις. Κατέβασε την αγγλική σημαία από τον ιστό του σταδίου και έδωσε το έναυσμα για την πρώτη, μετά την εξέγερση του 1931, δυναμική αναμέτρηση των Ελλήνων της Κύπρου με τους Βρετανούς. Ήταν η πρώτη επαναστατική του πράξη, που σημάδεψε την περαιτέρω αγωνιστική του πορεία.
Τον Απρίλιο του 1955 εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ και πρωταγωνίστησε στις διαδηλώσεις, στη διανομή προκηρύξεων, στην αναγραφή συνθημάτων και στις ανατινάξεις βρετανικών στόχων. Στις 17 Νοεμβρίου 1955, κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης, επιτέθηκε σε δύο Άγγλους στρατιώτες που κακοποιούσαν συμμαθητή του και τον ελευθέρωσε. Αργότερα συνελήφθηκε, κατηγορήθηκε και ορίσθηκε να δικαστεί στις 6 Δεκεμβρίου 1955. Βέβαιος ότι θα καταδικαζόταν σε φυλάκιση ή θα οδηγείτο σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, διέφυγε στα βουνά την παραμονή της δίκης του και εντάχθηκε στις πρώτες ανταρτικές ομάδες της Πάφου.
Στις 16 Δεκεμβρίου επικηρύχθηκε από τους Άγγλους. Κατά τη διάρκεια της αντάρτικής του δράσης, που κράτησε ένα χρόνο, πήρε μέρος σε επιθέσεις εναντίον βρετανικών φρουρών, αστυνομικών σταθμών και στρατοπέδων καθώς και σε ανατινάξεις και ενέδρες. Με τόλμη και αυτοθυσία, και πολλές φορές κινδυνεύοντας ο ίδιος για την ασφάλεια των συμμαχητών του, έδωσε πρότυπο αγωνιστικού φρονήματος και πράξης, δηλώνοντας πάντα πως ποτέ δεν θα παραδινόταν αλλά θα έπεφτε «στο πεδίον της μάχης».
Παράλληλα με την αγωνιστική του δράση συνέχισε την ποιητική του δημιουργία την οποία είχε αρχίσει από τα πρώτα μαθητικά του χρόνια. Το βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 1956, κατά τη διάρκεια μετακίνησης οπλισμού και άλλων εφοδίων από ένα κρησφύγετο σε άλλο, έπεσε σε ενέδρα αγγλικής στρατιωτικής περιπόλου, η οποία ενεργούσε «βάσει ληφθεισών πληροφοριών». Την ώρα της σύλληψής του δήλωσε στους Άγγλους: «Είμαι ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και πολεμώ για την πατρίδα μου».
Κατά τη διάρκεια της κράτησής του στη Λίμνη, στη βόρεια ακτή της Πάφου, και στο Κτήμα, υπέστη σκληρά βασανιστήρια. Όταν έπειτα από δέκα μέρες επιτράπηκε στους δικούς του να τον επισκεφτούν, έφερε εμφανή τα σημάδια της κακοποίησης και των άθλιων συνθηκών κράτησής του. Μεταξύ άλλων, είχε επηρεαστεί σοβαρά η όραση του.
Έναν περίπου μήνα πριν τη σύλληψή του, στις 22 Νοεμβρίου 1956, ο Άγγλος Κυβερνήτης της Κύπρου στρατάρχης Χάρντιγκ, είχε θέσει σε ισχύ το «Νόμο Έκτακτης Ανάγκης», που, εκτός από άλλα, προνοούσε την ποινή του θανάτου και για όποιον απλά «έφερε ή είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο».
Στις 5 Ιανουαρίου 1957 ο ήρωας κατηγορήθηκε για κατοχή και μεταφορά όπλου και 88 σφαιρών και στις 12 Ιανουαρίου μεταφέρθηκε στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας. Η δικαστική ανάκριση έγινε στις 14 Φεβρουαρίου και η υπόθεσή του παραπέμφθηκε στο «Ειδικό Δικαστήριο» για τις 25 Φεβρουαρίου. Η δίκη υπήρξε συνοπτική. Ο Παλληκαρίδης παραδέχθηκε ευθαρσώς το κατηγορητήριο και δήλωσε: «Γνωρίζω ότι το δικαστήριον θα μου επιβάλη την ποινήν του θανάτου. Εκείνο το οποίο θέλω να πω είναι τούτο: Ότι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος, ο οποίος ζητεί την ελευθερία του. Τίποτε άλλο». Με τη δήλωσή του αυτή δεν άφησε στους συνηγόρους του περιθώρια υπεράσπισης. Ο δικαστής, ανακοινώνοντας την απόφασή του, είπε: «Ο νόμος προνοεί μόνον μίαν ποινήν: την ποινήν του θανάτου. Σε καταδικάζω εις θάνατον».
Στις δεκαέξι μέρες που μεσολάβησαν μέχρι τον απαγχονισμό του, εντυπωσίασε τους πάντες για την εγκαρτέρησή του, την αταλάντευτη πίστη του στο σκοπό για τον οποίο θα έδινε τη ζωή του, για την ηθική ενίσχυση που πρόσφερε στους δικούς του και τους συγκρατούμενούς του, με τη δήλωσή του: «όταν πεθάνω, θα πάω στον Θεό και θα τον παρακαλέσω να είμαι ο τελευταίος που απαγχονίζεται».
Με την υπερήφανη πορεία του οδηγήθηκε προς την αγχόνη στα 19 του χρόνια. Υπήρξε ο νεαρότερος από τους εννέα απαγχονισθέντες. Η καταδίκη και η εκτέλεσή του προκάλεσαν την παγκόσμια κινητοποίηση και κατακραυγή κατά των άγγλων αποικιοκρατών. Η κατακραυγή αυτή απέτρεψε, μεταξύ άλλων, τον απαγχονισμό 26 άλλων αγωνιστών που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο.
Η ζωή και ο θάνατος του Ευαγόρα Παλληκαρίδη εκτός του ότι τον κατέστησαν σύμβολο και πρότυπο της κυπριακής νεολαίας στο υπόλοιπο του Αγώνα, συγκινούν μέχρι σήμερα και εμπνέουν πολλούς λογοτέχνες στο έργο τους. Ο θάνατός του στέρησε το ελληνικό έθνος από έναν ιδεώδη φιλόπατρι, μια ηγετική φυσιογνωμία, ένα μέλλοντα αξιόλογο ποιητή.
Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τον Ιούνιο του 1997 την απαλλοτρίωση της πατρικής οικίας του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Το Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-1959 ανέλαβε την ευθύνη για την αναπαλαίωση της οικίας και τη μετατροπή της σε Μουσείο, αφιερωμένο στον ήρωα του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα. Το έργο ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε από τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού κ. Ουράνιο Ιωαννίδη στις 9 Ιουνίου 2001. Στο πρώτο δωμάτιο της οικίας παρουσιάζεται η εικόνα της παραδοσιακής αγροτικής οικίας των μέσων του 20ου αιώνα, εποχή κατά την οποία έζησε ο ήρωας. Στο δεύτερο δωμάτιο παρουσιάζονται η ζωή και οι αγώνες του έφηβου-ήρωα της κυπριακής ελευθερίας.
Μέσα από φωτογραφίες, επιστολές και κείμενα του ήρωα-ποιητή σκιαγραφείται το όλο ηθικό και ψυχικό μεγαλείο της προσωπικότητάς του. Επιδίωξη του ΣΙΜΑΕ είναι όπως ο χώρος της Οικίας-Μουσείου του Ευαγόρα Παλληκαρίδη αποτελέσει και κέντρο πολιτιστικής δραστηριότητας. Για το λόγο αυτό κατασκευάστηκε αμφιθέατρο, το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 250 άτομα. Τη λειτουργία του Μουσείου έχει αναλάβει η Διαχειριστική Επιτροπή Οικίας-Μουσείου Ευαγόρα Παλληκαρίδη, της οποίας προεδρεύει ο πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου της Τσάδας και μετέχουν οι συγγενείς και συναγωνιστές του ήρωα.
Η Τουρκία στέλνει προκλητική επιστολή στον ΟΗΕ, αμφισβητεί ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου και υπερασπίζεται το αμφιλεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο
Eν πολλοίς αναμενόμενη, χαρακτηρίζουν διπλωματικές πηγές την- από 16 Φεβρουαρίου 2026- επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.
Όπως μάλιστα σχολίασαν επιπροσθέτως, δεν προκαλεί έκπληξη.
«Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές, πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας για μια ακόμη φορά τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ», τονίζουν χαρακτηριστικά.
Οι διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Σημειώνεται ότι οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές της Ελλάδας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Καταλήγουν δε ότι η Τουρκία θα πρέπει να συμμορφωθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας, της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Τουρκία: «Υπερβολικές οι αξιώσεις της Ελλάδας για την υφαλοκρηπίδα των νησιών»
Ακολουθεί περιεχόμενο της επιστολής από τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Τουρκίας Αχμέτ Γιλντίζ (απόδοση στα Ελληνικά):
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη, τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε με τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της ᾽᾽Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου᾽᾽, η και άλλο τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε μέσω του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019.
Οι ισχυρισμοί της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας και της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου στις προαναφερθείσες επικοινωνίες τους, οι οποίοι προϋποθέτουν ότι τα νησιά διαθέτουν αυτομάτως πλήρη θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας όπου και αν βρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη συναφή διεθνή νομολογία.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας εκ μέρους της Ελλάδας, καθώς και οι υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, όπως επαναλήφθηκαν προσφάτως με τις ρηματικές διακοινώσεις της, αναφορικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, καταδεικνύουν την παραγνώριση της αρχής της ευθυδικίας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης θαλασσίων ορίων και την αγνόηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας.
Περαιτέρω, η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και προσβάλλει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη και ανυπόστατη.
Ελλάδα-Αίγυπτος
Όσον αφορά τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που ανακοίνωσε η Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που προσδιορίζονται σε αυτό παραβιάζουν τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία.
Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Κενό γράμμα» για την Άγκυρα η Διακήρυξη των Αθηνών – Η προκλητική επιστολή στον ΟΗΕ και η επιλογή της ημερομηνίας
Δείτε αναλυτικά την επιστολή της Τουρκίας
Νικολέτα Πετανίδου • npetanidou@naftemporiki.gr
Χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο, η Άγκυρα κατά πάγια τακτική επανήλθε στον αναθεωρητισμό, την αποσπασματική ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου και την πλήρη απόκλιση από τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας.
Μόλις πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο πλαίσιο της προσπάθειας διατήρησης ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, η Άγκυρα απέστειλε επιστολή στον ΟΗΕ με την οποία επαναφέρει στο προσκήνιο τις γνωστές της θέσεις περί θαλάσσιων ζωνών, επικαλούμενη -φυσικά- το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η χρονική στιγμή μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αντιθέτως καταδεικνύει τη σαφή ενόχληση που προκαλεί στην Άγκυρα η ελληνική ενεργειακή στρατηγική, παραμερίζοντας –τουλάχιστον επί του παρόντος– την ατζέντα Δένδια, η οποία την είχε φέρει σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση.
Η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ, εστάλη πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν (11/02), αλλά και την ίδια ημέρα που «έπεσαν» οι υπογραφές μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας Chevron και HELLENIQ ENERGY για τους υδρογονάνθρακες σε Κρήτη και Πελοπόννησο (16/02), ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην αξιοποίηση των εγχώριων υδρογονανθράκων. Εξέλιξη με σαφές ενεργειακό και γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Η ταύτιση των δύο αυτών ημερομηνιών, προσδίδει ιδιαίτερο συμβολισμό στην τουρκική κίνηση, καθώς η Άγκυρα επανέλαβε την αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και επέμεινε στη ρητορική περί «παραβίασης» του Διεθνούς Δικαίου.
Η συγκεκριμένη «ενέργεια» δημιουργεί εύλογα ερωτήματα -και καμπανάκι προς τη διεθνή κοινότητα- ως προς το κατά πόσο η Τουρκία ακολουθεί κατά γράμμα το πνεύμα και το περιεχόμενο της Διακήρυξης των Αθηνών και αποτελεί, όντως, αξιόπιστο συνομιλητή και σύμμαχο για τα γειτονικά κράτη.
Πολλώ δε μάλλον, όταν έχουν απαντηθεί αντίστοιχες προκλήσεις στο παρελθόν όχι μόνο από την Αθήνα, αλλά την Κύπρο και την Αίγυπτο.
Εντός συνόρων, κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι η αξιοποίηση θαλάσσιων οικοπέδων νότια της Κρήτης αποτελεί άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, απολύτως συμβατή με το διεθνές νομικό πλαίσιο.
Μόλις πριν από λίγα 24ωρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης απαντώντας σχετικά, σημείωσε ότι «είναι κρίμα εθνικές επιτυχίες και από ενεργειακής σκοπιάς αλλά και από ευρύτερης γεωστρατηγικής σκοπιάς να τις βαφτίζουμε ως «επικίνδυνες» και μάλιστα επί τη βάσει μιας κριτικής που δεν έχει κανένα βάρος, κανένα βάθος, καμία ουσία».
Η συγκεκριμένη -και αναμενόμενη όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές- εξέλιξη, αποκτά και εσωτερική πολιτική διάσταση, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να απαντήσει σε λίγη ώρα, σε επίκαιρη ερώτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για την ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης, στο πλαίσιο της Ώρας του Πρωθυπουργού.
Δεν αποκλείεται να αναφερθεί τόσο στη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο όσο και στην επιστολή προς τον ΟΗΕ και για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης, ζητώντας «εξηγήσεις» για τη θέση της κυβέρνησης απέναντι στις τουρκικές αιτιάσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα, από την πλευρά ξεκαθαρίζει σε κάθε τόνο ότι ο διάλογος μπορεί να συνεχιστεί μόνο με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, ζητά από την Άγκυρα να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Αναλυτικά η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ
«Κατόπιν οδηγιών της κυβέρνησής και σε συνέχεια της επιστολής με ημερομηνία 27 Μαΐου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/916), της επιστολής με ημερομηνία 5 Αυγούστου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας (A/79/983), της επιστολής με ημερομηνία 18 Αυγούστου 2025 από τους Μόνιμους Αντιπροσώπους της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας (S/2025/519-A/79/997), της επιστολής με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας (A/79/1005) και της επιστολής με ημερομηνία 8 Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Αιγύπτου (A/80/386), επιθυμώ να σας γνωστοποιήσω τα ακόλουθα.
Δεν υφίσταται ενιαία διεθνής πρακτική ή νομικός κανόνας που να αποδίδει αυτομάτως πλήρη επήρεια σε νησιά για τον καθορισμό θαλάσσιων ζωνών. Όπως έχει επανειλημμένα επισημανθεί από την Τουρκία σε προηγούμενες επιστολές της – η πλέον πρόσφατη με ημερομηνία 28 Δεκεμβρίου 2024 (S/2024/987-A/79/711) – τα νησιά δεν μπορούν να δημιουργούν θαλάσσιες ζώνες πέραν όσων επιτρέπει η αρχή της ευθυδικίας.
Όσον αφορά τα όρια θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας βάσει του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία έχει καταθέσει στα Ηνωμένα Έθνη τις γεωγραφικές συντεταγμένες των εξωτερικών ορίων της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με προηγούμενες επιστολές της (2004, 2005, 2013, 2014, 2019 και 2020).
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (A/74/757), η Τουρκία υπέβαλε συντεταγμένες που βασίζονται στη Συμφωνία Οριοθέτησης Θαλάσσιων Ζωνών μεταξύ της Τουρκικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης, η οποία υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου 2019 και καταχωρίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών βασίζεται στην αρχή της ευθυδικίας και στην επίτευξη δίκαιης λύσης. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με τους οποίους τα νησιά διαθέτουν πλήρη επήρεια σε όλες τις περιπτώσεις, αντιβαίνουν στη σχετική διεθνή νομολογία (διαιτησία Ηνωμένου Βασιλείου–Γαλλίας 1977, υπόθεση Ρουμανίας–Ουκρανίας 2009, υπόθεση Νικαράγουας–Κολομβίας 2012).
Η Τουρκία απορρίπτει επίσης τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου της 6ης Αυγούστου 2020, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν έχει νομική ισχύ για την Τουρκία.
Αναφορικά με τις θαλάσσιες περιοχές που ανακοίνωσε η Ελλάδα τον Απρίλιο του 2025, η Τουρκία υποστηρίζει ότι ορισμένες από αυτές παραβιάζουν περιοχές τουρκικής θαλάσσιας δικαιοδοσίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και ότι οι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα έναντι της Τουρκίας.
Η Τουρκία επαναλαμβάνει ότι οι εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές άλλων κρατών δεν μπορούν να δημιουργήσουν διεθνή δικαιώματα εις βάρος της ούτε να επηρεάσουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Τέλος, η Τουρκία δηλώνει ότι παραμένει προσηλωμένη στην εξεύρεση δίκαιης, ειρηνικής και αμοιβαία αποδεκτής λύσης μέσω διαλόγου και συνεργασίας, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με στόχο τη σταθερότητα και την ευημερία στην Ανατολική Μεσόγειο.»
Η επιστολή απορρίπτεται και θα απαντηθεί δεόντως, η απάντηση της Αθήνας
Σε απάντησή της η Αθήνα υπογραμμίζει ότι εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Τονίζει ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Τέλος υπενθυμίζει πως, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζεται, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Διπλωματικές πηγές για την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ: Αναπαράγει γνωστές ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου
Διπλωματικές πηγές της Αθήνας σχολιάζοντας την επιστολή της Τουρκίας προς τον ΟΗΕ, την χαρακτήρισαν αναμενόμενη και νομικά αβάσιμη, κατηγορώντας την Άγκυρα ότι επαναλαμβάνει αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου και αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη» αναφέρουν διπλωματικές πηγές σχετικά με την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».
Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, «Η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη».
Και υπογραμμίζουν πως «Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».
Νέα πρόκληση της Τουρκίας: Επιμένει για «Γαλάζια Πατρίδα» και τουρκολιβυκό μνημόνιο - Κατηγορεί Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο για ΑΟΖ
Τη στιγμή που έχουν περάσει μόλις πέντε μέρες από τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Άγκυρα επιδίδεται σε νέες προκλήσεις και μέσω επιστολής της προς τον ΟΗΕ κατηγορεί Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο ότι παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας καθώς και τη «μονομερώς» οριοθετημένη ΑΟΖ της στο πλαίσιο του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Σε επιστολή της προς τον ΟΗΕ, με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου, η Τουρκία ισχυρίζεται για ακόμη μία φορά ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι νόμιμο και κατηγορεί την Ελλάδα ότι προχώρησε μονομερώς στη χάραξη της μέσης γραμμής βάσει του Ν. 4001/2011 (νόμος Μανιάτη). Υπογραμμίζει δε, πως δεν την αναγνωρίζει και ότι είναι παράνομη.
Επί της ουσίας, η Άγκυρα δείχνει να αντιδρά με έμμεσο τρόπο στις ενεργειακές συμφωνίες που έκλεισε η Αθήνα με τον αμερικανικό πετρελαϊκό «κολοσσό» της Chevron, σε ό,τι αφορά τα οικόπεδα που βρίσκονται νοτίως της Κρήτης.
Σημειώνεται πως τα εν λόγω οικόπεδα έχουν χαραχθεί στη βάση του Ν. 4001/2011, ο οποίος προβλέπει ότι, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης, για την Ελλάδα θα ισχύει, μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία, η μέση γραμμή, όπως την ορίζει η χώρα μας. Τα οικόπεδα αυτά επικαλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της αυθαίρετης, βάσει του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου, «οριοθέτησης» ΑΟΖ από την πλευρά της Λιβύης.
«Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο», αναφέρεται στην επιστολή των Τούρκων προς τον ΟΗΕ.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το σημείο της επιστολής, στο οποίο η Τουρκία κατηγορεί Αθήνα και Λευκωσία για δήθεν «επιλεκτική ερμηνεία» του Δικαίου της Θάλασσας, ισχυριζόμενη ότι αμφότερες επιμένουν στην πλήρη επήρεια των νησιών, επικαλούμενη τις γνωστές θέσεις ότι τα νησιά είτε πρέπει να αγνοηθούν εάν βρίσκονται στη «λανθασμένη πλευρά της μέσης γραμμής», είτε πρέπει να τους αναγνωρισθεί «περιορισμένη επήρεια κατά την οριοθέτηση, εφόσον η θέση τους στρεβλώνει μια δίκαιη οριοθέτηση ή συντρέχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, περιλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών ακτών».
Δείτε αυτούσια την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ
Ακολουθεί το κείμενο της τουρκικής Επιστολής στον ΟΗΕ (A/80/642):
«Κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησής μου και με αναφορά στη ρηματική διακοίνωση της 27ης Μαΐου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη και στο παράρτημά της (A/79/916), στη ρηματική διακοίνωση της 5ης Αυγούστου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/983), στην επιστολή της 18ης Αυγούστου 2025 της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου (A/79/997-S/2025/519), στη ρηματική διακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/1005) και στην επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), θα ήθελα να θέσω υπόψη σας τα ακόλουθα.
Δεν υφίσταται ενιαία αρχή η οποία, νομικώς ή πραγματικώς, να είναι αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκυπρίους και τους Ελληνοκυπρίους και το σύνολο της νήσου Κύπρου. Όσον αφορά το Κυπριακό ζήτημα, οι θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων έχουν εκτεθεί σε πολυάριθμες επιστολές στο παρελθόν, πλέον προσφάτως στις 28 Δεκεμβρίου 2024 (A/79/711-S/2024/987).
Αναφορικά με τα θαλάσσια όρια της Τουρκίας κατά το διεθνές δίκαιο, η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλασσίων ζωνών της στην Ανατολική Μεσόγειο, κατά περίπτωση, βάσει των ipso facto και ab initio νομικών και κυριαρχικών της δικαιωμάτων, ιδίως μέσω των ρηματικών διακοινώσεων της Μόνιμης Αντιπροσωπείας υπ’ αριθ. 2004/Turkuno DT/4739 της 2ας Μαρτίου 2004, 2005/Turkuno DT/16390 της 4ης Οκτωβρίου 2005 και 2013/14136816/22273 της 12ης Μαρτίου 2013, καθώς και των επιστολών της 25ης Απριλίου 2014 (A/68/857), 18ης Μαρτίου 2019 (A/73/804), 13ης Νοεμβρίου 2019 (A/74/550) και 27ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727).
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (A/74/757, παράρτημα), τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη, τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε με τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, η οποία υπεγράφη στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 και υποβλήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 25 Απριλίου 2014 (A/68/857, παράρτημα), και άλλο τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε μέσω του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του θαλασσίου συνόρου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, όπως καθορίστηκαν με το εν λόγω Μνημόνιο Κατανόησης, υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη με ρηματική διακοίνωση της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της 11ης Δεκεμβρίου 2019, η οποία περιλαμβάνεται στην επιστολή της 27ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727, παράρτημα).
Το ανωτέρω Μνημόνιο Κατανόησης τέθηκε σε ισχύ κατόπιν επικύρωσής του από αμφότερες τις χώρες από 8ης Δεκεμβρίου 2019 και καταχωρίστηκε στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών στις 11 Δεκεμβρίου 2019, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Με αναφορά στις προηγούμενες επιστολές μας της 2ας Ιουλίου 2020 (A/74/936) και της 21ης Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), επιθυμώ να επαναλάβω ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών δικαιοδοσίας αναδεικνύει την αρχή της ευθυδικίας και τον στόχο μιας δίκαιης λύσης. Οι ισχυρισμοί της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας και της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου στις προαναφερθείσες επικοινωνίες τους, οι οποίοι προϋποθέτουν ότι τα νησιά διαθέτουν αυτομάτως πλήρη θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας όπου και αν ευρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη συναφή διεθνή νομολογία. Σχετικές δικαστικές αποφάσεις, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της απόφασης του 1977 του Διαιτητικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Γαλλίας–Ηνωμένου Βασιλείου, της απόφασης του 2009 του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης στην υπόθεση Ρουμανίας–Ουκρανίας και της απόφασης του 2012 του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης στην υπόθεση Νικαράγουας–Κολομβίας, είτε αγνόησαν πλήρως νησιά που βρίσκονται στη «λανθασμένη» πλευρά της μέσης γραμμής ως προς τη δημιουργία θαλασσίων ζωνών είτε τους αναγνώρισαν περιορισμένη επήρεια κατά την οριοθέτηση, εφόσον η θέση τους στρεβλώνει μια δίκαιη οριοθέτηση ή συντρέχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, περιλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών ακτών.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας εκ μέρους της Ελλάδας, καθώς και οι υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, όπως επαναλήφθηκαν προσφάτως με τις ρηματικές διακοινώσεις της 5ης Αυγούστου 2025 (A/79/983) και της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), αναφορικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, καταδεικνύουν την παραγνώριση της αρχής της ευθυδικίας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης θαλασσίων ορίων και την αγνόηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας. Επ’ αυτού παραπέμπω στις προηγούμενες επιστολές μας της 13ης Νοεμβρίου 2020 (A/75/598-S/2020/1116) και της 9ης Δεκεμβρίου 2022 (A/77/646-S/2022/936).
Περαιτέρω, η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και προσβάλλει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη και ανυπόστατη, όπως εξηγήθηκε στη ρηματική διακοίνωσή μας της 14ης Αυγούστου 2020 (A/74/990).
Με αναφορά στην επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), σχετικά με το κύρος των δύο Μνημονίων Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης, το πρώτο για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο, που υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου 2019 και καταχωρίστηκε δεόντως στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, και το δεύτερο για Συνεργασία στον Τομέα των Υδρογονανθράκων, που υπεγράφη στις 3 Οκτωβρίου 2022, θα ήθελα να επισημάνω τα ακόλουθα.
Με αναφορά στην κοινή επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2022 των Μόνιμων Αντιπροσώπων της Τουρκίας και της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη (A/77/646-S/2022/936), επιθυμώ να τονίσω ότι η λιβυκή εθνική νομοθεσία εξουσιοδοτεί δεόντως τη λιβυκή Κυβέρνηση να συνάπτει μνημόνια κατανόησης με άλλα κράτη. Πολλά κράτη, περιλαμβανομένων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν συνάψει παρόμοια μνημόνια κατανόησης με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης σε τομείς που απαιτούν μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις από τα συμβαλλόμενα μέρη. Η Τουρκία επαναλαμβάνει ότι όλα ανεξαιρέτως τα μνημόνια κατανόησης που έχουν υπογραφεί μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης έχουν συναφθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και είναι έγκυρα και σε ισχύ, περιλαμβανομένου του μνημονίου κατανόησης μεταξύ της Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı και της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης, που υπεγράφη στις 25 Ιουνίου 2025.
Όσον αφορά το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που ανακοίνωσε η Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που προσδιορίζονται σε αυτό παραβιάζουν τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία, όπως αναφέρεται στο επίσημο δελτίο Τύπου υπ’ αριθ. 84 της 16ης Απριλίου 2025 του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, η εξήγηση που δόθηκε από τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας με τη ρηματική διακοίνωσή της της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), αναφορικά με τα λεγόμενα θαλάσσια όρια όπως απεικονίζονται στο Ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο σε θαλάσσιες περιοχές όπου δεν υφίσταται ακόμη συμφωνία οριοθέτησης, είναι ότι τα σχετικά όρια του Ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδίου καθορίζονται από τη λεγόμενη «μέση γραμμή» σύμφωνα με το ελληνικό εσωτερικό δίκαιο (άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 2289/1995, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 156 παρ. 1 του ν. 4001/2011 (ΦΕΚ 179/Α/22.8.2011)). Παραπέμπω στις προηγούμενες επιστολές μας της 2ας Ιουλίου 2020 (A/74/936) και της 21ης Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), στις οποίες διευκρινίστηκε ότι μονομερώς χαρακτηρισμένοι εσωτερικοί νόμοι και πρακτικές άλλων κρατών δεν δεσμεύουν την Τουρκία και δεν μπορούν να προβληθούν έναντί της σε σχετικές διαδικασίες.
Επιπλέον, κατά το διεθνές δίκαιο, ένα κράτος δεν δύναται να επικαλείται το εσωτερικό του δίκαιο ως νομική βάση ή δικαιολογία των αξιώσεών του έναντι άλλων κρατών σε διαφορά που αφορά ζητήματα οριοθέτησης. Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Επωφελούμενος της ευκαιρίας αυτής, θα ήθελα να υπογραμμίσω την ετοιμότητα και την πλήρη στήριξη της Τουρκίας για τη διασφάλιση δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής λύσης όλων των εκκρεμών ζητημάτων, περιλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών δικαιοδοσίας με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να συμβάλει περαιτέρω στη σταθερότητα και την ευημερία ολόκληρης της λεκάνης της Μεσογείου. Η Τουρκία θεωρεί ότι η οικοδόμηση ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι δυνατή μόνο μέσω διαλόγου και συνεργασίας. Με γνώμονα την αντίληψη αυτή, επιθυμώ να τονίσω ότι η Τουρκία παραμένει προσηλωμένη στο πνεύμα και στον σκοπό της Διακήρυξης των Αθηνών περί Φιλικών Σχέσεων και Καλής Γειτονίας, που υπεγράφη από τον Πρόεδρο Ερντογάν και τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στις 7 Δεκεμβρίου 2023 στην Αθήνα, η οποία υπογραμμίζει ότι οι δύο χώρες θα επιδιώκουν την επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς ανακύπτει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευθείας διαβουλεύσεων ή άλλων μέσων κοινής επιλογής, όπως προβλέπεται στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, υπό το θέμα 75 της ημερήσιας διάταξης, και να δημοσιευθεί στον ιστότοπο της Διεύθυνσης Ωκεάνιων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου Δικαίου της Θάλασσας.
Η συνάντηση των δύο υπουργών Εξωτερικών διήρκεσε περίπου 50 λεπτά και πραγματοποιήθηκε σε θετικό κλίμα – Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στην προώθηση των απαραίτητων διαδικασιών ώστε ο 6ος Γύρος του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας και ΗΠΑ να πραγματοποιηθεί μέσα στο έτος στην Αθήνα
Λένα Αργύρη
Τη δυναμική των ελληνοαμερικανικών σχέσεων και τον ενεργό ρόλο της Ελλάδας στις διεθνείς εξελίξεις ανέδειξε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης μετά τη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο στον Λευκό Οίκο, επισημαίνοντας ότι η συνεργασία των δύο χωρών βρίσκεται σε εξαιρετικό επίπεδο και χαρακτηρίζεται από σταθερή και εποικοδομητική επικοινωνία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνάντηση διήρκεσε περίπου 50 λεπτά και πραγματοποιήθηκε σε θετικό κλίμα. Στο επίκεντρο βρέθηκε η στρατηγική εταιρική σχέση Ελλάδας και ΗΠΑ, ενώ οι δύο πλευρές συμφώνησαν στην προώθηση των απαραίτητων διαδικασιών ώστε ο 6ος Γύρος του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας και ΗΠΑ να πραγματοποιηθεί μέσα στο έτος στην Αθήνα.
Μετά τη συνάντηση, ο Ελληνας υπουργός ανέφερε ότι αυτή ήταν η δεύτερη επαφή του με τον Αμερικανό ομόλογό του μέσα σε διάστημα ενός έτους, τονίζοντας ότι υπάρχει συστηματική επικοινωνία για ζητήματα που αφορούν τόσο τις διμερείς σχέσεις όσο και τις περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις. Οπως σημείωσε, η συνεργασία επεκτείνεται σε τομείς όπως η ενέργεια, η άμυνα, το εμπόριο, η ναυτιλία και η οικονομική διπλωματία.
Διπλωματικές πηγές ανέφεραν ακόμη ότι οι δύο υπουργοί έδωσαν έμφαση στην ενίσχυση της οικονομικής διάστασης των διμερών σχέσεων, με στόχο την αύξηση των εμπορικών συναλλαγών και των επενδύσεων. Στο ίδιο πλαίσιο συζητήθηκαν προοπτικές συνεργασίας στην τεχνητή νοημοσύνη και σε πεδία υψηλής τεχνολογίας, καθώς και η σημασία της διασυνδεσιμότητας και των διαπεριφερειακών υποδομών, μεταξύ άλλων και μέσω του Οικονομικού Διαδρόμου IMEC.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, υπογραμμίστηκε ο ρόλος της Ελλάδας ως κόμβου σταθερότητας και συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας τα σχήματα διμερούς και τριμερούς συνεργασίας που έχει αναπτύξει στην περιοχή. Παράλληλα, οι δύο πλευρές αντάλλαξαν απόψεις για τις ευρωατλαντικές σχέσεις, επισημαίνοντας την ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης της συνοχής τους.
Η συζήτηση κάλυψε ακόμη μια σειρά διεθνών θεμάτων ασφαλείας, μεταξύ των οποίων η Μέση Ανατολή, το Ιράν, η Ουκρανία και η υποσαχάρια Αφρική. Κατά τις διπλωματικές πηγές, εξετάστηκαν οι εξελίξεις γύρω από τη Γάζα, με τον Ελληνα υπουργό να διαμηνύει ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να συμβάλει σε πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη σταθεροποίηση και την ανασυγκρότηση της περιοχής. Στο ίδιο πλαίσιο, συζητήθηκε και η ανάγκη προστασίας των χριστιανικών πληθυσμών στη Μέση Ανατολή.
Ο Γιώργος Γεραπετρίτης ενημέρωσε επίσης τον Αμερικανό ομόλογό του για τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό, με τη συνάντηση να εντάσσεται στη συνεχιζόμενη διπλωματική κινητικότητα μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών προκλήσεων.
Για «αδιανόητη εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων» , η οποία μπορεί να προκύψει μέσα από τη συμφωνία που διαφημίζει η ελληνική κυβέρνηση με τη Chevron, μιλά ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αυφαντής.
Ο κ. Αυφαντής αποκαλύπτει ότι στις σελίδες 18 και 19 της σχετικής συμφωνίας προβλέπεται με σαφήνεια «ρήτρα παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων». «Δεν πρόκειται ούτε για συνωμοσιολογίες ,ούτε για υπερβολές. Οι πολίτες ας διαβάσουν τι έγραψε στην ΕΣΤΙΑ ο κ.Κοττάκης και ας διαβάσουν το κείμενο της συμφωνίας».
Όπως λέει τα όσα ετοιμάζεται να φέρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στη Βουλή προς επικύρωση ,εξηγούν τις δηλώσεις Ερντογάν περί προβλημάτων για τα οποία «μπορούν να βρεθούν λύσεις».
Ο κ. Αυφαντής μιλά για τη χαλαρή στάση της αντιπολίτευσης σ’ αυτό το πολύ σοβαρό θέμα , κατηγορώντας την ότι «κάνει πλάτες στην κυβέρνηση Μητσοτάκη».
«Πίστευε κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θα ξεπουλούσε την εθνική κυριαρχία; Έλεγαν για τον πατέρα Μητσοτάκη ότι ήταν ικανός να πουλήσει και την Ακρόπολη. Φαίνεται ότι το κάνει ο υιός του», λέει ο κ. Αυφαντής.
Ο κ. Αυφαντής επισημαίνει ακόμη τους πολύ σοβαρούς κινδύνους που θα προκύψουν από την μακρά όπως προβλέπει σύγκρουση στο Ιράν. Κίνδυνοι οικονομικοί, αλλά και εθνικοί, καθώς όπως επισημαίνει η Τουρκία ετοιμάζεται να συμμετάσχει στην επίθεση κατά του Ιράν. «Αν το σενάριο της βγει, τότε θα έχουμε σοβαρό θέμα με την ενδυνάμωση της Τουρκίας», λέει ο κ. Αυφαντής.
Η Τουρκία η οποία εξοπλίζεται με ραγδαίους ρυθμούς κι ετοιμάζεται να παραλάβει γρήγορα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter.Κάποια απ’ αυτά από το Κατάρ, όπου όπως αποκαλύπτει, ως σύμβουλος εργάζεται ανώτατος απόστρατος αξιωματικός της ΠΑ, πρώην Α/ΓΕΑ, ο οποίος είχε διατελέσει και σύμβουλος ασφαλείας του κ. Μητσοτάκη, όσο ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης!
[iEpikaira: Οι αγαπητοί αναγνώστες γνωρίζουν πολύ καλά τι εστί «εταιρική συνεκμετάλλευση»! Περισσότερα και ΕΔΩ!]
Εσπευσμένη συνάντησις Γεραπετρίτη-Ρούμπιο στην σκιά των φημών περί αμερικανικής επιθέσεως στο Ιράν – Η ελληνική εμπλοκή, η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας και η συνεκμετάλλευσις
ΣΤΟ Σταίητ Ντηπάρτμεντ προσεκλήθη εσπευσμένως ο υπουργός Εξωτρικών κ. Γιώργος Γεραπετρίτης, εν όψει ραγδαίων εξελίξεων στην Μέση Ανατολή, καθώς οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν είναι βέβαιον ότι θα έχουν αισία κατάληξη, οπότε ένα νέο αμερικανικό πλήγμα πρέπει να θεωρείται άμεσο. Καθώς η έκβασις των συνομιλιών θα έχει ξεκαθαρίσει μέχρι αύριο, είναι πιθανόν οι πολεμικές εξελίξεις να έλθουν ακόμη και το προσεχές Σαββατοκύριακο. Ο Έλλην υπουργός Εξωτερικών ευρίσκεται στην Ουάσιγκτων προκειμένου να απευθύνει ομιλία στην «δεξαμενή σκέψεως» Atlantic Council και θα έχει συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο με τον οποίο θα συζητήσει πέρα από την κατάσταση στην Μέση Ανατολή και το Ουκρανικό. Να σημειωθεί ότι για τις επιχειρήσεις που σχεδιάζονται στις ΗΠΑ κατά του Ιράν, η συμμετοχή της Σούδας ως βάσεως υποστηρίξεως είναι πολύτιμη και τούτο κατέστησε επιβεβλημένη την συνάντηση Ρούμπιο-Γεραπετρίτη.
Η συνάντησις αυτή δεικνύει την θέση της Ελλάδος στην νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας την οποία διαμορφώνουν οι ΗΠΑ, οι οποίες όμως θεωρούν (όπως έχει δηλώσει και ο πρέσβυς στην Άγκυρα Τομ Μπάρακ) ενιαία την θέση της χώρας μας με την Τουρκία. Και τούτο σημαίνει συμφωνίες και συνεκμετάλλευση φυσικών πόρων. Χαρακτηριστική είναι η δήλωσις του υπουργού Ενεργείας κ. Σταύρου Παπασταύρου, ο οποίος επίσης ευρίσκεται στην Ουάσιγκτων: «Κάναμε τη γεωγραφία μας, γεωπολιτική δύναμη». Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Η γεωγραφία μας έχει καταδικάσει να συνορεύουμε με την Τουρκία. Η γεωπολιτική δύναμις στην οποία αναφέρεται ο κ. Παπασταύρου, σημαίνει άρά γε συνεργασία και συνεπώς συνεκμετάλλευση;
Η γενικώτερη κατάστασις πάντως περιπλέκεται. Η πιθανή αντίδρασις του Ιράν θα είναι να κινητοποιήσει τις σιιτικές οργανώσεις που ελέγχει και κυρίως την Χεζμπολλάχ του Λιβάνου, κάτι που ήδη προεκάλεσε την αντίδραση του Ισραήλ. Καθώς η κατάστασις είναι εξαιρετικά ασταθής με την απειλή στρατιωτικής κλιμακώσεως, το Ισραήλ έστειλε έμμεσο μήνυμα στον Λίβανο ότι θα πλήξει σκληρά τη χώρα, στοχοποιώντας και μη στρατιωτικές υποδομές συμπεριλαμβανομένου του αεροδρομίου της Βηρυτού, στην περίπτωση που η Χεζμπολλάχ εμπλακεί σε ενδεχόμενες εχθροπραξίες ΗΠΑ – Ιράν. Αυτό τουλάχιστον ανέφεραν δύο υψηλόβαθμοι Λιβανέζοι αξιωματούχοι. Και δεν θεωρείται άσχετο προς τις διαγραφόμενες εξελίξεις το γεγονός ότι οι ΗΠΑ προχώρησαν στην απόσυρση μη απαραίτητου προσωπικού από την πρεσβεία τους στην Βηρυτό.
Όλα αυτά ενώ οι ΗΠΑ τηρούν σκληρή στάση στις διαπραγματεύσεις προειδοποιώντας ότι αν η Τεχεράνη δεν καταθέσει ένα πειστικό σχέδιο για τον περιορισμό του πυρηνικού της προγράμματος, θα εξετάσουν το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσεως με στοχευμένα πλήγματα. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ φέρεται να δηλώνει ότι, αν αποτύχουν οι διπλωματικές προσπάθειες, θα προχωρήσει σε στρατιωτική δράση χωρίς να αποκλείει μία ευρείας κλίμακος επέμβαση. Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, δηλώνει έτοιμη να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο. Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν και οι ΗΠΑ θα έχουν έναν τρίτο γύρο συνομιλιών για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα αύριο στην Γενεύη.
Εν τω μεταξύ, οι αμερικανικές δυνάμεις αναπτύσσονται σε θέσεις προσβολής του Ιράν. Το αεροπλανοφόρο USS Gerald Ford ευρίσκεται ακόμη στην βάση της Σούδας για ανεφοδιασμό, αλλά αναμένεται να κινηθεί ανατολικά εντός των αμέσως προσεχών ημερών, ώστε να ευρίσκεται εις θέσιν από την οποία να μπορεί να εξαπολύσει αεροπορικές επιθέσεις κατά του Ιράν. Συνοδεύεται από έξι αντιτορπιλλικά και συγκεκριμένα τα USS Winston S. Churchill (από το οποίο γίνεται ο συντονισμός αεραμύνης της ομάδος) USS Bainbridge, USS Mahan, USS Roosevelt, USS Bulkeley και USS Thomas Hudner, ορισμένα από τα οποία είναι εξοπλισμένα με πυραύλους Tomahawk, των οποίων το βεληνεκές επιτρέπει να εκτοξευθούν κατά του Ιράν από την ανατολική Μεσόγειο.
Μια δεύτερη ομάς μάχης με το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln ευρίσκεται νοτίως του Ομάν, ήδη σε θέση από την οποία μπορεί να πλήξει το Ιράν. Συνοδεύεται από οκτώ αντιτορπιλλικά εκ των οποίων τα τέσσερα είναι οπλισμένα με πυραύλους. Πρόκειται για τα USS Frank E. Petersen, USS Spruance. USS McFaul, USS John Finn, USS Delbert D. Black, USS Pickney, USS Tulsa και USS Santa Barbara. Στον Περσικό Κόλπο ευρίσκονται ευρίσκονται ακόμη τα USS Canberra, USS Mitscher και USS Michael Murphy.
[iEpikaira: Μήπως η εσπευσμένη επίσκεψη Γεραπετρίτη στη Ουάσινγκτον σχετίζεται με το γεγονός ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να συμμετάσχει στην επίθεση κατά του Ιράν ΕΔΩ; Μήπως η Τουρκία συμφώνησε δολίως με τις ΗΠΑ υπό την προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν την Ελλάδα στα ελληνοτουρκικά και δη στην συνεκμετάλλευση;]
Η Ρωσία δεν θα χάσει μόνο δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από ετήσια έσοδα εάν τα σχέδια των ΗΠΑ επιτύχουν, αλλά οι εντάσεις με την Τουρκία ενδέχεται να καταστούν μη διαχειρίσιμες εάν σπάσει η περίπλοκη ενεργειακή αλληλεξάρτηση που τις έδενε μέχρι τώρα, κάτι που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τον Νότιο Καύκασο και την Κεντρική Ασία.
Το έργο αυτό συμπληρώνει τα κοινά σχέδια LNG της Πολωνίας με τις ΗΠΑ και, σε μικρότερο βαθμό, με αυτά της Κροατίας, για να θέσουν τις βάσεις για την πλήρη αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου από το αμερικανικό LNG κάποια μέρα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη (ΚΑΕ).
Αν και είναι πολύ πιο ακριβό, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην ήπειρο συμφωνούν με αυτό με πρόσχημα την ενεργειακή ασφάλεια, αλλά η πίεση των ΗΠΑ εναντίον τους πιθανότατα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφασή τους.
Τέλος στον τουρκικό κόμβο αερίου;
Το τελευταίο ενεργειακό παιχνίδι ισχύος των ΗΠΑ θα μπορούσε επίσης να θέσει τέλος στα σχέδια της Ρωσίας για τον τουρκικό κόμβο φυσικού αερίου.
Αυτά ανακοινώθηκαν στα τέλη του 2022 μετά από συνομιλίες μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν, αλλά το Bloomberg ανέφερε τον περασμένο Ιούνιο ότι είχαν αναβληθεί λόγω τεχνικών δυσκολιών στην προμήθεια ΚΑΕ από την Τουρκία, καθώς και διαφωνιών μεταξύ αυτής και της Ρωσίας. Κανένα από τα δύο μέρη δεν επιβεβαίωσε την αναφορά του, αλλά τώρα που οι ΗΠΑ κατέλαβαν μεγαλύτερο μέρος της αγοράς ΚΑΕ μέσω του αγωγού «Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου», οι πιθανότητες κατασκευής αυτού του κόμβου έχουν μειωθεί.
Ο Άλεξ Χριστοφόρου των Duran έγραψε μια διορατική ανάρτηση στο X σχετικά με αυτό, η οποία σημείωσε σημαντικά ότι «η Ανατολική Μεσόγειος (Ισραήλ και Κύπρος) παρακολουθεί στενά την έναρξη αυτού του κάθετου διαδρόμου, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πώληση μελλοντικού φυσικού αερίου EastMed στην Ευρώπη».
Η ολοκλήρωσή του πιθανότατα θα εξαλείψει οριστικά την ανάγκη για ρωσικό φυσικό αέριο στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όταν συνδυαστεί με αμερικανικό LNG.
Οι απειλές του Τραμπ για κυρώσεις σε όλους όσους συνεχίζουν να εισάγουν ρωσική ενέργεια χωρίς να απομακρυνθούν αποδεδειγμένα από αυτήν, οι οποίες θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή δασμών έως και 500%, θα μπορούσαν να επιταχύνουν αυτή την τάση.
Σε πίεση η νότια περιφέρεια της Ρωσίας
Η Ρωσία δεν θα έχανε μόνο δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια έσοδα εάν όλα τα προαναφερθέντα αμερικανικά σχέδια επιτύχουν, αλλά οι εντάσεις με την Τουρκία ενδέχεται να καταστούν μη διαχειρίσιμες εάν σπάσει η περίπλοκη ενεργειακή αλληλεξάρτηση που τους έδενε μέχρι τώρα.
Εάν η σύνθετη ενεργειακή τους αλληλεξάρτηση αποδυναμωθεί μέχρι τότε, όπως για παράδειγμα εάν τα σχέδιά τους για τον κόμβο φυσικού αερίου παραμείνουν ουσιαστικά παγωμένα ή ακυρωθούν επίσημα και η Τουρκία αρχίσει να εισάγει λιγότερο ρωσικό φυσικό αέριο από τον TurkStream, τότε η Τουρκία μπορεί να ενθαρρυνθεί να αμφισβητήσει πιο επιθετικά τη Ρωσία σε αυτό το μέτωπο.
Άλλωστε, το σενάριο της Ρωσίας να διακόψει τις εξαγωγές φυσικού αερίου προκειμένου να εξαναγκάσει την Τουρκία σε παραχωρήσεις κατά τη διάρκεια μιας κρίσης θα ήταν λιγότερο αποτελεσματικό, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο σκληροπυρηνικές τουρκικές θέσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο πολέμου.
Συμφωνία Ρωσίας με τις ΗΠΑ για την ενέργεια
Η Ρωσία θα πρέπει επομένως να επιδιώξει να αναβιώσει τα σχέδιά της για κόμβο φυσικού αερίου και να καταλήξει σε συμφωνία με τις ΗΠΑ, ίσως ως μέρος της μεγάλης συμφωνίας που προσπαθούν να διαπραγματευτούν αυτή τη στιγμή, για να εξασφαλίσουν το μερίδιο αγοράς φυσικού αερίου της Ρωσίας στην Τουρκία και ενδεχομένως να αποκαταστήσουν μέρος αυτού στην ΚΑΕ.
Αυτό σχεδόν σίγουρα θα απαιτούσε από τη Ρωσία να κάνει συμβιβασμούς σε ορισμένους από τους μαξιμαλιστικούς της στόχους στην Ουκρανία, και ο λόγος των ΗΠΑ δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένος, καθώς οι μελλοντικοί πρόεδροι θα μπορούσαν να απορρίψουν οποιαδήποτε συμφωνία, αλλά η Ρωσία θα πρέπει να εξετάσει και αυτή την πιθανότητα αντί να την αποκλείσει.
Ελλάδα – Γαλλία: Επίσκεψη Μακρόν και νέα αμυντική συμφωνία
Πενταετής παράταση, στο πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας - Γαλλίας - Τον Απρίλιο οι υπογραφές με παρόντα τον Μακρόν
Βασίλης Νέδος
Λίγες ημέρες μετά το Πάσχα, παρόντος του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, αναμένεται να υπογραφεί στην Αθήνα η ανανέωση της Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για τη Συνεργασία στην Αμυνα και την Ασφάλεια, η οποία λήγει εντός του τρέχοντος έτους. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, επικρατέστερες ημερομηνίες για την επίσκεψη του κ. Μακρόν στην Αθήνα είναι η 22α και η 23η Απριλίου, όταν και θα μπουν οι σχετικές υπογραφές, ενώ αναμένεται να προστεθεί ένα παράρτημα ή ένα ξεχωριστό μνημόνιο κατανόησης (MoU), το οποίο θα αφορά τη συνεργασία Ελλάδας και Γαλλίας σε επίπεδο καινοτομίας. Η συνεργασία στο συγκεκριμένο σκέλος θα αφορά τους φορείς αμυντικής καινοτομίας. Από την ελληνική πλευρά θα είναι συμβαλλόμενο το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και από τη γαλλική το AID (Agence de l’innovation de défense), που ούτως ή άλλως αποτέλεσε ένα από τα πρότυπα που ακολουθήθηκαν για να δημιουργηθεί το ΕΛΚΑΚ.
Διατηρείται η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής σε περίπτωση που υπάρξει παραβίαση της κυριαρχίας.
Δεδομένου ότι απομένουν ακόμη δύο μήνες μέχρι τις τελικές υπογραφές, η ελληνική πλευρά κάνει προσπάθειες προκειμένου η νέα συμφωνία να είναι περισσότερο δεσμευτική. Υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία αυτή υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2021, αποτέλεσε ένα κείμενο ισχυρής δέσμευσης από την πλευρά της Γαλλικής Δημοκρατίας σε μια φάση πολύ υψηλών εντάσεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ετέθη σε ισχύ τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες τις οποίες είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», η γαλλική πλευρά θεωρεί ότι η συμφωνία του 2021 παρέχει επαρκείς εγγυήσεις, περιλαμβανομένης της ενεργοποίησης της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής σε περίπτωση που υπάρξει παραβίαση της κυριαρχίας, δηλαδή της εδαφικής ακεραιότητας της μιας ή της άλλης χώρας. Ως εκ τούτου, το Παρίσι προκρίνει την απλή ανανέωση του υφιστάμενου κειμένου χωρίς καμία τροποποίηση, για τη χρονική διάρκεια ακόμη πέντε ετών, δηλαδή έως το 2031. Φαίνεται ότι μια από τις βασικές ανησυχίες της γαλλικής πλευράς συνδέεται με τη ρευστή πολιτική κατάσταση εντός της Γαλλίας και την πιθανότητα μια ανανεωμένη συμφωνία να γίνει αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής συζήτησης, κάτι που θα οδηγούσε σε ακόμη μεγαλύτερες καθυστερήσεις ανανέωσής της είτε λόγω γραφειοκρατικών εμποδίων είτε λόγω πιθανά διαφορετικής διαδικασίας κύρωσης στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση.
Ηδη, πάντως, Αθήνα και Παρίσι συνεργάζονται στενά στον τομέα της άμυνας, κάτι που δεν περιορίζεται στις προμήθειες που έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, όπως τα 24 αεροσκάφη τύπου Rafale ή τις τέσσερις φρεγάτες FDI (έχει παραληφθεί ήδη η πρώτη, ο «Κίμων»), αλλά αφορά και ένα εύρος ασκήσεων σε πολλά επίπεδα, με τελευταίο εκείνο των χερσαίων επιχειρήσεων. Το προσεχές χρονικό διάστημα ο Στρατός Ξηράς θα συμμετάσχει με άρματα μάχης και στοιχεία μηχανοκίνητων μονάδων του πεζικού και ειδικών δυνάμεων στη μεγάλη πολυεθνική άσκηση «ORION ’26», που διεξάγεται στη Γαλλία από τις 8 Φεβρουαρίου και θα ολοκληρωθεί στις 30 Απριλίου.
Δεδομένης της χρονικής απόστασης μέχρι τον Απρίλιο, δεν είναι ακόμη γνωστό το πλήρες πρόγραμμα του κ. Μακρόν, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 2017, λίγους μήνες μετά την πρώτη εκλογή του στην Προεδρία της Γαλλίας, είχε μιλήσει από την Πνύκα για το μέλλον της Ευρώπης. Η προγραμματιζόμενη επίσκεψη για τον προσεχή Απρίλιο, εφόσον τελικά υλοποιηθεί, θα γίνει ένα χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027, στις οποίες εκ των πραγμάτων ο κ. Μακρόν δεν θα έχει τη δυνατότητα να λάβει μέρος. Επομένως, αρκετοί εκτιμούν ότι μια επίσκεψή του στην Αθήνα στην παρούσα κρίσιμη για το μέλλον της Ε.Ε. συγκυρία θα μπορούσε να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης καμπάνιας του προέδρου της Γαλλίας για περισσότερη συνεργασία και συνοχή σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς για το κοινό ευρωπαϊκό εγχείρημα.
.png)
