iEpikaira

Σε λεπτό στρώμα πάγου...

17.3.26

Δημήτρης Μηλάκας

Αθήνα, Άγκυρα και Παρίσι βαδίζουν πάνω σε ένα λεπτό στρώμα πάγου

Η εγκατάσταση αμερικανικών Patriot στην Τουρκία, μετά τις ανιχνεύσεις drones και πυραύλων στον εναέριο χώρο της, στέλνει ένα σαφές μήνυμα: η Άγκυρα δεν μπορεί να δημιουργήσει μόνη της έναν αξιόπιστο αντιαεροπορικό «θόλο».

Παρά τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα και τη ρητορική περί στρατηγικής αυτονομίας, η τουρκική αεράμυνα εξακολουθεί να εξαρτάται από δυτικά συστήματα όταν η απειλή γίνεται πραγματική.

Η αποδοχή των Patriot δεν είναι μόνο τεχνικό ζήτημα αεράμυνας. Είναι και πολιτικό μήνυμα προς την Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ ότι η Τουρκία χρειάζεται τη δυτική ομπρέλα ασφαλείας σε μια περίοδο αυξημένης αστάθειας λόγω του πολέμου με το Ιράν.

Με άλλα λόγια, η Άγκυρα επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη ρητορική ανεξαρτησίας και την πραγματική ανάγκη για αμερικανική προστασία.

Το παράδοξο είναι ότι η Τουρκία επένδυσε επί χρόνια σε αυτόνομες δυνατότητες αεράμυνας, από τους S-400 μέχρι τα εγχώρια προγράμματα. Ωστόσο, όταν εμφανίστηκαν πραγματικές απειλές από drones και πυραύλους, κατέφυγε και πάλι στα αμερικανικά Patriot.

Αυτό δείχνει ότι, παρά τις φιλοδοξίες της, η τουρκική στρατηγική ασφάλειας παραμένει δεμένη με τις δομές του ΝΑΤΟ.

Πέρα όμως από τις λεπτές τουρκικές ισορροπίες, σε αυτή την κρίση υπάρχει και ο ευρωπαϊκός παράγοντας, που επίσης βαδίζει πάνω σε ένα λεπτό στρώμα πάγου.

Η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Κύπρο, σε μια περίοδο έντασης στην ανατολική Μεσόγειο, λειτουργεί ως σαφές πολιτικό μήνυμα ευρωπαϊκής παρουσίας στην περιοχή.

Σε μια στιγμή που η ασφάλεια της ανατολικής Μεσογείου επηρεάζεται από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, το Παρίσι δείχνει ότι επιδιώκει να έχει ενεργό ρόλο και να τοποθετήσει τη Γαλλία στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την περιοχή.

Η συγκυρία της επίσκεψης αποκτά ιδιαίτερη σημασία, αν ληφθεί υπόψη ότι τα πρόσφατα πλήγματα σημειώθηκαν κοντά σε περιοχές όπου λειτουργούν βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Παρ’ όλα αυτά, η δημόσια παρουσία του Λονδίνου παραμένει περιορισμένη.

Σε αυτό το περιβάλλον η Γαλλία εμφανίζεται πρόθυμη να προβάλει την ευρωπαϊκή διάσταση της ασφάλειας στην ανατολική Μεσόγειο.

Η γαλλική κινητικότητα δεν είναι μόνο συμβολική. Συνδέεται και με τις φιλοδοξίες του Παρισιού να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ευρωπαϊκή προσπάθεια δημιουργίας ενός ισχυρότερου πλαισίου κοινής ασφάλειας και άμυνας.

Μέσα σε ένα περιβάλλον διεθνών κρίσεων, η Γαλλία επιχειρεί να δείξει ότι η Ευρώπη μπορεί να αποκτήσει πιο αυτόνομη στρατηγική παρουσία – και ότι το Παρίσι φιλοδοξεί να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας.

Και η Ελλάδα;

Η Αθήνα ακολουθεί σταθερά τη γραμμή των δυτικών συμμάχων της απέναντι στην κρίση με το Ιράν, ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με τις επιλογές των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Η στάση αυτή παρουσιάζεται ως συνέπεια των στρατηγικών συμμαχιών της χώρας, όμως για αρκετούς θυμίζει περισσότερο μια πειθήνια προσαρμογή στις προτεραιότητες των ισχυρών.

Η επιλογή πλήρους ευθυγράμμισης με την αμερικανοϊσραηλινή στρατηγική διατηρεί την Ελλάδα στον πυρήνα των δυτικών συμμαχιών. Ταυτόχρονα όμως γεννά ένα ερώτημα: Διαμορφώνει η Αθήνα δική της στρατηγική ή αρκείται στον ρόλο του προβλέψιμου συμμάχου;

Και η ιστορία δείχνει ότι οι προβλέψιμοι σύμμαχοι συχνά παύουν να έχουν αξία ακριβώς τη στιγμή που παύουν να είναι χρήσιμοι.

Πηγή: topontiki.gr

Ντοκουμέντο: Έτσι θα καταργηθεί ο σταυρός από την ελληνική σημαία!

17.3.26

Μανώλης Κοττάκης

Έγγραφη προειδοποίησις της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους εν όψει της διαμόρφωσης των θέσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας για την δίκη στο Ευρωπαικό Δικαστήριο με θέμα την κατάργηση των εικόνων στις αίθουσες των δικαστηρίων μετά από προσφυγή της Ένωσης Αθέων

Την περασμένη Παρασκευή ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη. Κατά την παρουσία του στην Ακολουθία των Χαιρετισμών στον καθεδρικό ναό της του Θεού Σοφίας, όπου χίλιοι μαθητές από σχολεία της πόλης έψαλλαν τον Ακάθιστο Ύμνο, ο κύριος Ιερώνυμος, ενώπιον του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεου και Νέας Ιωνίας Γαβριήλ, έστειλε αυστηρό μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία της χώρας να μην προχωρήσει σε βιαστικές αλλαγές που αλλοιώνουν την εθνική και θρησκευτική ταυτότητα της χώρας.

Συγκεκριμένα, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις συζητήσεις περί απομάκρυνσης των εικόνων από δημόσια κτήρια και δικαστήρια, ενώ έθεσε το ερώτημα «αν στις προθέσεις ορισμένων περιλαμβάνεται ακόμα και η αμφισβήτηση του τρόπου με τον οποίο κυματίζει σήμερα η ελληνική σημαία». Καθώς και το γεγονός ότι προωθείται η αντικατάσταση του μαθήματος των Θρησκευτικών από το ουδέτερο μάθημα της Ηθικής. Έφτασε μάλιστα να πεί ότι όσοι σχεδιάζουν τέτοιες κινήσεις θα οδηγηθούν «σε σκληρή μεταμέλεια» στο μέλλον και έδωσε έμφαση στην απουσία των εθνικών ηρώων από τις σχολικές αίθουσες, όπως ο Κολοκοτρώνης, μορφών που έχουν εξαφανιστεί ακόμη και από τις αποθήκες των σχολείων. Η έκρηξη αυτή του Αρχιεπισκόπου δεν ήταν τυχαία. Υπάρχει υπόβαθρο. Όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εστία», αναπτύσσεται στο παρασκήνιο, με αφορμή την προσφυγή της Ένωσης Αθέων στο Ευρωπαικό Δικαστήριο, ισχυρή διεργασία ώστε η χώρα μας να υιοθετήσει το γαλλικό μοντέλο της ουδετεροθρησκείας και να οδηγηθεί στην κατάργηση των θρησκευτικών συμβόλων από τον δημόσιο χώρο.

Κάτι που εξηγεί και την πονηρή πρωτοβουλία που λαμβάνει το Υπουργείο Μετανάστευσης και ο υπουργός Θάνος Πλεύρης για το ζήτημα της κατάργησης της μπούρκας στην Ελλάδα. Καθώς τέτοιο ζήτημα δεν υπάρχει. Απλώς τίθεται ως άλλοθι, αντιστάθμισμα τόσο στον σχεδιασμό για τις εικόνες όσο και στην κατάργηση του θρησκευτικού όρκου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων ανακάλυψε ότι για κάποιον περίεργο λόγο το Υπουργείο Παιδείας δεν ενημερώθηκε για τις προπαρασκευαστικές ενέργειες που γίνονται στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για την διαμόρφωση των θέσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στην δίκη που θα διεξαχθεί στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αντικείμενο το θέμα της απόσυρσης των εικόνων από τα δικαστήρια και κατ’ επέκταση από όλα τα δημόσια κτήρια.

Με δωδεκασέλιδο κείμενό της λοιπόν, με το οποίο αντικρούει τα σαθρά επιχειρήματα της Ένωσης Αθέων, πως τάχα παραβιάζεται η πρόβλεψη της Ευρωπαικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για δίκαιη δίκη, όταν οργανώσεις αθέων εκδικάζουν υποθέσεις τους στα ελληνικά δικαστήρια με την εικόνα του Ιησού Χριστού πάνω από την έδρα, διατυπώνονται ισχυρότατα επιχειρήματα για την διατήρηση των εικόνων, οι οποίες είναι συνδεδεμένες με την ελληνική παράδοση (και όχι μόνο με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του ελληνικού λαού), και συνδέεται ευθέως το ζήτημα της κατάργησης των εικόνων με το ζήτημα της κατάργησης του σταυρού από την ελληνική σημαία. Όπως τονίζεται στο έγγραφο, « η καθαίρεση των εικόνων θα δημιουργήσει κλίμα διχασμού του ελληνικού λαού και θα προκαλέσει ευρύτερες συγκρούσεις καθώς, αν γίνει δεκτό ότι η εικόνα του Χριστού από μόνη της συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης, αναπόφευκτα θα τεθούν κι άλλα ζητήματα, όπως η ύπαρξη του σταυρού στην ελληνική σημαία, καθώς η ελληνική σημαία βρίσκεται, όπως και οι εικόνες, σε κάθε δημόσιο κτήριο».

Το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος εξερράγη, καθώς είναι ενήμερος για την ύπαρξη των διεργασιών, σημαίνει ότι οι εθνομηδενιστές που βρίσκονται στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας απεργάζονται κινήσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε ήττα της Ελληνικής Δημοκρατίας στο Ευρωπαικό Δικαστήριο και στην κατάργηση των εικόνων!

Κατά τούτο δικαιώνεται μετά από 30 ολόκληρα χρόνια ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο οποίος πρώτος έθεσε το ζήτημα της σημαίας επί κυβερνήσεως Σημίτη έχοντας αντιληφθεί τις προθέσεις των εθνομηδενιστών από τότε. Η διαφορά είναι πως οι εθνομηδενιστές από το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη μετακόμισαν στην ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ακολουθεί το επίμαχο απόσπασμα από το δωδεκασέλιδο έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων που απέστειλε ο επί κεφαλής της Γιώργος Καλαντζής στις 13 Φεβρουαρίου στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με εξαιρετικά επείγον έγγραφο.

«Κανείς δεν δικαιούται να ξεχάσει ότι οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι υπήρξαν θύματα της γενοκτονίας της περιόδου 1914-1922 ακριβώς γιατί ήταν Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Οι επιζώντες που διασώθηκαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα έφερναν πάντοτε μαζί τους τις εικόνες από τις εκκλησίες τους. Κατά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 37% της Κύπρου υπάρχουν μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες οι Τούρκοι χάριζαν ζωές Ελλήνων σε περίπτωση που γίνονταν μουσουλμάνοι και απαρνούνταν τις εικόνες. Συνεπώς οι εικόνες, που αποτέλεσαν πάντοτε το πρώτο υλικό σημείο καταστροφής κατά την περίοδο της δουλείας και της γενοκτονίας των Ελλήνων από τους Τούρκους, που ακολουθούν μιάν ανεικονική θρησκεία, συνδέονται βαθύτατα και αδιάρρηκτα με τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας, του ελληνικού πολιτισμού και των ελληνικών εθίμων.

Το θέμα των εικόνων ως θρησκευτικών συμβόλων στον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα στον ελληνικό κόσμο είναι κεφαλαιώδους σημασίας, όπως προκύπτει εξ άλλου και από το γεγονός της Εικονομαχίας που ταλάνισε επί έναν αιώνα την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία καθιέρωσε, το έτος 843, να εορτάζεται κάθε πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαροκοστής η επέτειος της αναστήλωσης των εικόνων. Η Κυριακή της Ορθοδοξίας (όπως ονομάζεται η συγκεκριμένη εορτή) το έτος 2026 συμπληρώνει 1.183 χρόνια, κατά τα οποία εορτάζεται ανελλιπώς. Η πολιτισμική σημασία της αναστήλωσης των εικόνων είναι ένα ταυτοτικό ζήτημα για τον ελληνικό πολιτισμό καθώς σήμαινε την κατίσχυση της ελληνικής κοσμοαντίληψης (η οποία είναι κρίσιμη συνιστώσα της ευρωπαικής συνείδησης και ταυτότητας) έναντι της ανεικονικής Ανατολής.

Επομένως, η καθαίρεση των εικόνων αποτελεί μια πράξη η οποία δεν έχει καμμία σχέση με την υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της δίκαιης δίκης, αλλά στρέφεται ευθέως κατά της Ιστορίας και της ταυτότητας του Ελληνισμού και του ελληνικού πολιτισμού, αγνοεί επιδεικτικά την πολιτισμική σημασία των εικόνων και επιδεικνύει ασυγχώρητη ασέβεια ιδίως προς τα θύματα της γενοκτονίας της περιόδου 1914-1922.

Επί πλέον η καθαίρεση των εικόνων θα δημιουργήσει κλίμα διχασμού μεταξύ του ελληνικού λαού, ενώ είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει ευρύτερες συγκρούσεις, καθώς, εάν γίνει δεκτό ότι η εικόνα του Χριστού από μόνη την ύπαρξή της συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών, αναπόφευκτα θα τεθούν και άλλα ζητήματα, όπως π.χ. η ύπαρξη του σταυρού στην ελληνική σημαία. Εάν γίνει δεκτό ότι η ύπαρξη της εικόνας του Χριστού στα δικαστήρια από μόνη την ύπαρξή της παραβιάζει την θρησκευτική ελευθερία ή την αρχή της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών, τότε γιατί να μην θεωρηθεί με την ίδια ακριβώς συλλογιστική ότι και η ύπαρξη του σταυρού (που είναι το κύριο σύμβολο του Χριστιανισμού) στην ελληνική σημαία και στο εθνόσημο συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών (ιδιαίτερα αφού η ελληνική σημαία βρίσκεται σε κάθε δημόσιο κτήριο, συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων, ενώ το εθνόσημο αποτελεί το κεντρικό σήμα όλων των σφραγίδων του κράτους);».

Πηγή: estianews.gr

H Αμερική έπεσε σε «αυτοκρατορική» παγίδα (EDITOR'S PICK)

16.3.26

Για περίπου 15 χρόνια, πολλοί Αμερικανοί ηγέτες -συμπεριλαμβανομένων και των τριών προέδρων εκείνης της 15ετίας- πίστευαν ότι η χώρα ήταν πολύ βαθιά μπλεγμένη στην προσπάθεια «αναδιάταξης» των κοινωνιών της Μέσης Ανατολής.

Eνιωθαν ότι οι υπήρχαν πιο πιεστικές προκλήσεις, όπως η ανοικοδόμηση της βιομηχανικής βάσης της Αμερικής και η αντιμετώπιση της ανόδου της Κίνας.

Κι όμως, να που η Αμερική, για άλλη μια φορά, διεξάγει έναν πόλεμο για να «αναδιατάξει» μια κοινωνία στην περιοχή. Και όπως στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη, αυτός ο πόλεμος φαίνεται απίθανο να εξελιχθεί όπως ίσως ελπίζουν οι υποστηρικτές του.

Για να κατανοήσει κανείς το παρόν, πρέπει να κοιτάξει το παρελθόν: τη μόνη χώρα στη σύγχρονη ιστορία, της οποίας η παγκόσμια εμβέλεια ήταν κάποτε εφάμιλλη με αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Βρετανία στην «αυγή» του 20ού αιώνα ήταν η μοναδική υπερδύναμη του κόσμου. Το μερίδιο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στο παγκόσμιο ΑΕΠ το 1870 ήταν περίπου 25% – περίπου το ίδιο με το σημερινό των ΗΠΑ – και το Λονδίνο ήταν η οικονομική πρωτεύουσα του κόσμου. Η Βρετανία είχε ανακόψει την προσπάθεια του Ναπολέοντα να κυριαρχήσει στην ευρωπαϊκή ήπειρο και την απόπειρα της Ρωσίας να επεκταθεί περισσότερο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Ηγείτο μιας τεράστιας αυτοκρατορίας και έθετε την ατζέντα σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως ακριβώς κάνει η Ουάσιγκτον σήμερα.

Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, περίπου από τη δεκαετία του 1880 έως τη δεκαετία του 1920, η Βρετανία βρέθηκε να αντιμέτωπη με αστάθεια, αυταρχικά καθεστώτα και κενά εξουσίας σε όλη την Ασία και την Αφρική. Εστειλε στρατεύματα και ανέλαβε τον έλεγχο σε μέρη όπως το Σουδάν και η Σομαλία, το Ιράκ και η Ιορδανία. Ολες αυτές οι αποστολές φαίνονταν συναρπαστικές εκείνη την εποχή, αλλά είχαν ως αποτέλεσμα να αποσπούν την προσοχή του Λονδίνου από μια ατελείωτη σειρά τοπικών κρίσεων σε περιφερειακά μέρη του κόσμου, συχνά με μεγάλο κόστος.

Η ιρακινή εξέγερση του 1920 απαιτούσε τη διάθεση περισσότερων από 100.000 Βρετανών και Ινδών στρατιωτών και δεκάδων εκατομμυρίων λιρών – σε μια εποχή που ο εκτιμώμενος συνολικός προϋπολογισμός για την εκπαίδευση στη Βρετανία ήταν περίπου ο ίδιος με το κόστος αυτής της ιρακινής «εκστρατείας».

Ενώ οι Βρετανοί ηγέτες συζητούσαν με ζέση τη στρατηγική τους στη Μεσοποταμία, παραμέλησαν εμφατικά τις πραγματικές οικονομικές και τεχνολογικές προκλήσεις που αντιμετώπιζαν. Καθώς η Βρετανία μαχόταν με φυλές στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, πέρα από τον Ατλαντικό, οι ΗΠΑ έχτιζαν αθόρυβα την πιο προηγμένη βιομηχανική οικονομία που είχε δει ποτέ ο κόσμος. Στην Ευρώπη μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ηττημένη Γερμανία ανοικοδόμησε σταθερά τη βιομηχανία της και έναν ισχυρό, συντονισμένο στρατιωτικό μηχανισμό. Η Βρετανία, με την προσοχή της στραμμένη στο περιφερειακό χάος, έμενε συστηματικά πίσω. Με την πάροδο του χρόνου, το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευσή της, ως ηγετικής δύναμης στον κόσμο.

Η Αμερική σήμερα υποκύπτει σε ορισμένους από τους ίδιους αυτοκρατορικούς πειρασμούς. Αντιδρά σε κρίσεις στη Μέση Ανατολή, βλέποντας μια λογική πολιτική, στρατιωτική και ηθική στην αντίδραση αυτή. Αλλά τελικά, η μεγάλη εικόνα στον στρατηγικό σχεδιασμό αφορά την ιεράρχηση πόρων, που είναι πεπερασμένοι. Οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν άπειρο πολιτικό κεφάλαιο, ούτε ατελείωτη στρατιωτική ικανότητα ή οικονομική ανθεκτικότητα. Κάθε αεροπορική επιδρομή στην Τεχεράνη, κάθε αναχαιτιστικό αντιαεροπορικό σύστημα που εκτοξεύεται πάνω από τον Περσικό Κόλπο και κάθε ώρα που οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης αφιερώνουν συζητώντας τις πτυχές της ιρανικής πολιτικής διαδοχής, μεταφράζεται σε ενέργεια που αποσπάται από τις πραγματικές τεκτονικές προκλήσεις που ορίζουν τον 21ο αιώνα.

Ο πρωταρχικός ρόλος των ΗΠΑ είναι να οδηγήσουν το παγκόσμιο σύστημα ενάντια στις αναθεωρητικές φιλοδοξίες του Πεκίνου και της Μόσχας. Η Κίνα δεν είναι «βαλτωμένη» σε τέλματα της Μέσης Ανατολής. Επενδύει αδιάκοπα στην τεχνητή νοημοσύνη, την κβαντική υπολογιστική, την ηλιακή και αιολική ενέργεια, τις μπαταρίες και τα ρομπότ – τις τεχνολογίες που θα καθορίσουν την ισορροπία της παγκόσμιας ισχύος. Η Ρωσία παραμένει σθεναρά προσηλωμένη στη διατάραξη της ευρωπαϊκής ασφάλειας και στην υπονόμευση των δυτικών δημοκρατιών μέσω ενός υβριδικού πολιτικο-στρατιωτικού πολέμου που έχει αποδειχθεί δύσκολο να εντοπιστεί και ακόμη πιο δύσκολο να νικηθεί. Και παρόλα αυτά, ενώ η Μόσχα και το Πεκίνο αμφισβητούν τη βασική αρχιτεκτονική της παγκόσμιας τάξης της Αμερικής, η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται, για άλλη μια φορά, να ξοδέψει αίμα και πόρους «αστυνομεύοντας» τη Μέση Ανατολή και προσπαθώντας να ορίσει τους ηγέτες μιας από τις χώρες της.

Η ιστορία δείχνει ότι οι μεγάλες δυνάμεις συχνά υποκύπτουν στη γοητεία των «μικρών πολέμων» ακριβώς επειδή αυτοί προσφέρουν την ψευδαίσθηση γρήγορων, πολιτικών και ηθικών νικών. Δυστυχώς, αυτές οι επιτυχίες σπάνια μεταφράζονται σε στρατηγικά οφέλη. Αντίθετα, συχνότερα εξελίσσονται σε πρώτο βήμα προς τη μακροπρόθεσμη εξάντληση.

Ακόμα κι αν η επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράν επιτύχει, θα απαιτήσει την βαθύτερη εμπλοκή της Αμερικής στην τύχη του Ιράν. Θα πρέπει να αφιερωθεί ο χρόνος και η ενέργεια της Αμερικής εκεί την επόμενη δεκαετία; Το μάθημα από τη Βρετανική Αυτοκρατορία: Οι μεγάλες δυνάμεις συνήθως δεν καταρρέουν επειδή κατακτώνται από ξένους στρατούς. Καταρρέουν επειδή στρέφουν την προσοχή τους στην περιφέρεια, παραμελώντας ταυτόχρονα τον δικό τους πυρήνα.

[iEpikaira: Το ιστορικό ανάλογο της Βρετανίας στις αρχές του 20ού αιώνα είναι εξαιρετικά εύστοχο και καταδεικνύει πώς οι υπερδυνάμεις φθείρονται εκ των έσω. Αυτό οφείλεται στους εξής παράγοντες:

Απόσπαση Πόρων: Οι ΗΠΑ σπαταλούν «αίμα και πόρους» "αστυνομεύοντας" την περιφέρεια, αντί να εστιάσουν στον «πυρήνα» τους την οικονομία, την βιομηχανία και την τεχνολογία.

Στρατηγική Τύφλωση: Ενώ η Ουάσιγκτον εμπλέκεται σε «μικρούς πολέμους» (Ιράν, Ιράκ, Αφγανιστάν και πλέον και στο Ιράν), οι ανταγωνιστές της (Κίνα, Ρωσία) προετοιμάζονται για το μέλλον με επενδύσεις σε Κβαντική Υπολογιστική, Τεχνητή Νοημοσύνη και ΑΠΕ.

Το Ιστορικό Μάθημα: Η Βρετανία έχασε την ηγεμονία της όχι επειδή ηττήθηκε σε μάχη από έναν αντίπαλο, αλλά επειδή εξαντλήθηκε λόγο πολυδιάσπασης πόρων διαχειριζόμενη τοπικές κρίσεις, επιτρέποντας στις ΗΠΑ και τη Γερμανία να την ξεπεράσουν βιομηχανικά.

Συμπέρασμα: Οι μεγάλες δυνάμεις συνήθως καταρρέουν εκ των έσω!]

Πηγή: Washington Post απόδοση kathimerini.gr

Απειλές Τραμπ: «Πολύ κακή για το μέλλον του ΝΑΤΟ» η μη αποστολή βοήθειας στα Στενά του Ορμούζ

16.3.26

For The Record: Τα αποικιακά κατάλοιπα στα πρόσφατα γεγονότα

16.3.26

Φανούλα Αργυρού

Starmer, Cooper και η αντίδραση της κυπριακής Κυβέρνησης.

Την Κυριακή, 1/3/2026, ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Sir Keir Starmer, με βιντεογραφημένη δήλωσή του στις 9 μ.μ. ώρα Λονδίνου, ανακοίνωσε: «…Οι ΗΠΑ ζήτησαν άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές Βάσεις και πήραμε την απόφαση να δεχθούμε το αίτημα...».

https://www.gov.uk/government/speeches/pm-statement-on-iran-1-march-2026

To ίδιο βράδυ, ένα drone κτύπησε τη Βάση Ακρωτηρίου στις 10.03 μ.μ. ώρα Λονδίνου.

Την επομένη, 2/3/2026, η Υπουργός Εξωτερικών Yvette Cooper δήλωσε στο “Times Radio” και “Sky News” ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν έχουν υποβάλει αίτημα για χρήση των Βρετανικών στρατιωτικών Βάσεων στην Κύπρο».

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/3/2/upeks-bretanias-oi-epa-den-upebalan-aitema-gia-khrese-tes-bases-akroteriou/

Starmer στη Βουλή, 2/3/2026

«Είναι σημαντικό για μένα να πω ότι οι Βάσεις μας στην Κύπρο δεν χρησιμοποιούνται από τα αμερικανικά βομβαρδιστικά. Η ασφάλεια των φίλων και συμμάχων μας στην Κύπρο είναι υψίστης σημασίας, και θέλω να είναι ξεκάθαρο: η επίθεση στη RAF Ακρωτηρίου στην Κύπρο δεν ήταν απάντηση στην απόφαση που πήραμε. Σύμφωνα με τη δική μας εκτίμηση, το drone εκτοξεύθηκε πριν από την ανακοίνωσή μας…

»Θα είμαι απολύτως ξεκάθαρος και πάλι, γιατί πραγματικά είναι ανάγκη, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν χρησιμοποιούν την Κύπρο, είναι δική μας η Βάση (εννοείται Ακρωτήρι)…».

[The Prime Minister: ...] «Last night, a drone hit RAF Akrotiri in Cyprus. There were no casualties in this strike. It is important for me to say that our bases in Cyprus are not being used by US bombers. The security of our friends and partners in Cyprus is of critical importance, and I want to be clear: the strike on RAF Akrotiri in Cyprus was not in response to any decision that we have taken. In our assessment, the drone was launched prior to our announcement…

»I will be absolutely clear again, because it really matters, that the US is not using Cyprus; it is our base… I spoke to the President yesterday, and I hope to speak to him again later this afternoon...».

https://hansard.parliament.uk/commons/2026-03-02/debates/C3BE6001-08B4-4DF8-8193-A4BFF0C57E9B/MiddleEast

https://parliamentlive.tv/event/index/839af3d9-d683-4bbb-b4de-bf57545cfa45?in=15:33:50

1) Ο Πρωθυπουργός στην ανακοίνωσή του, 1/3/2026, ΔΕΝ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ποιες Βάσεις και πού είχαν ζητήσει να χρησιμοποιήσουν οι Αμερικανοί. Ενώ επρόκειτο για Βάσεις της RAF στο Ηνωμένο Βασίλειο (Fairford στο Gloustershire, όπου ο αεροδιάδρομος έχει 2 μίλια μήκος και μπορούν να προσγειώνονται τα αμερικανικά βομβαρδιστικά B-52s) και τη στρατιωτική εγκατάσταση στο Diego Garcia στα νησιά Chagos.

2) Αντιλαμβάνομαι πως μια αεροπορική πτήση με ταχύτητα 500 μιλίων την ώρα από Βηρυτό προς Λάρνακα διαρκεί 48 λεπτά. Ενημερώνομαι ότι τα drones τρέχουν από 60-100 χιλιόμετρα την ώρα, οπόταν χρειάζονταν περισσότερο από μία ώρα να φθάσουν στο Ακρωτήρι. Οπόταν, ίσως η δήλωση του Πρωθυπουργού να είναι σωστή.

Από Ιανουάριο/Φεβρουάριο ενίσχυαν τις Βρετανικές Βάσεις

Στις 5/3/2026, ο Sir Keir Starmer «αποκάλυψε» ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου (2026) μετέφερναν οπλισμό και προσωπικό στην Κύπρο και το Κατάρ, ονομάζοντας πολεμικά αεροπλάνα, πυραύλους αεράμυνας, προηγμένα ραντάρ και συστήματα για κατάρριψη drones. «Αμέσως μετά το ξεκίνημα των επιθέσεων το Σάββατο (28.2.2026) βγάλαμε τα αεροπλάνα στον αέρα, σε αποστολή για προστασία των πολιτών μας και των συμμάχων μας στην περιοχή», είπε.

https://www.gov.uk/government/speeches/pm-remarks-on-the-situation-in-the-middle-east-5-march-2026

Επιβεβαίωση, 9/3/2026, και από τον Greg Bagwell, πρώην ανώτατο διοικητή της Βασιλικής Αεροπορίας και νυν πρόεδρο της UK Air & Space Power Association, σε εκτενή ανάλυση στο X, θέτοντας το ερώτημα: «Υπερασπιστήκαμε επαρκώς το Ακρωτήρι;».

https://www.sigmalive.com/news/local/1306022/sto-mikroskopio-i-amina-tis-raf-akrotiri

Αντιδράσεις κυπριακής Κυβέρνησης - Δρ Κυριακός Κούρος

Ο Ύπατος Αρμοστής της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Λονδίνο, Δρ Κυριακός Κούρος, ήταν ξεκάθαρος στις δηλώσεις του στα βρετανικά Μέσα Ενημέρωσης, εκφράζοντας έντονα τη δυσαρέσκεια της Κυβέρνησής του για τη βρετανική στάση.

«Είμαι διπλωμάτης και πρέπει να προσέχω τα λόγια μου, μόνο τις τρεις τελευταίες μέρες ανταποκρίθηκαν για συνεργασία. Μόνο τις τελευταίες τρεις μέρες… Για μέρες ζητούσαμε επαφή και δεν ανταποκρίνονταν… Αν δεν μπορούν να υπερασπιστούν τις Βάσεις… τότε έχουμε πρόβλημα», είπε στο BBC, 4/3/2026.

«Η Κύπρος θέλει ‘‘συντονισμό’’ με τη βρετανική κυβέρνηση ώστε να μην παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν τις ζωές μας».

https://news.sky.com/video/cyprus-we-dont-want-to-be-dragged-into-this-conflict-13515329 4/3/2026

Ο ΄Υπ. Αρμοστής της Κύπρου Κυριακός Κούρος είπε ότι οι Κύπριοι είναι «απογοητευμένοι» για την έλλειψη προστασίας από το ΗΒ έναντι κτυπημάτων στις Βάσεις στο νησί. Ερωτηθείς αν ο κόσμος στην Κύπρο νιώθει προστατευμένος από το ΗΒ, ο κ. Κούρος είπε μετά από κάποια σιωπή: «Ας πούμε ο κόσμος είναι απογοητευμένος, ο κόσμος είναι φοβισμένος, ο κόσμος αναμένει περισσότερα».

Περισσότερη συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο για να μην ξανασυμβούν τέτοια

https://x.com/BBCNewsnight/status/2029331928470397298

Η δε εφημερίδα «Guardian», 6/3/2026, έγραψε: «Η Κύπρος προβάλλει αμφιβολίες για το μέλλον των Βρετανικών Βάσεων στο νησί μετά το κτύπημα με drone – Ο Κύπριος Υπ. Εξωτερικών ζητά ‘‘συζήτηση’’ για κλείσιμο των βρετανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων μετά που η βρετανική κυβέρνηση δεν προειδοποίησε για την επικείμενη επίθεση στη RAF Ακρωτηρίου…

»Ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης επέκρινε ανοικτά την αποτυχία να αναχαιτιστεί η επίθεση με το drone. Ο εκπρόσωπός του είπε: ‘‘Θα παρθούν όλα τα αναγκαία βήματα για να μεταφέρουμε τη δυσαρέσκειά μας, τόσο για τον τρόπο που μεταδόθηκε το μήνυμα,όσο και για την μη έγκαιρη προειδοποίηση στους πολίτες της Κύπρου που ζουν κοντά στις Βάσεις Ακρωτηρίου…’’».

https://www.theguardian.com/world/2026/mar/06/cyprus-raises-doubts-about-future-of-british-bases-on-island-after-drone-strike

Παραμένει το ερώτημα: Εφόσον ομολόγησαν ότι από τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο έστελναν επιπλέον στρατιώτες, αεροπλάνα, εξοπλισμό στις Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο, και από το Σάββατο (28/2/2026) είχαν βγάλει στον αέρα τα αεροπλάνα, γιατί δεν εντόπισαν το drone; Και γιατί δεν ανταποκρίνονταν στις εκκλήσεις της «συμμάχου» κυπριακής Κυβέρνησης για διαβούλευση; Αυτό έγινε τις τρεις τελευταίες μέρες, μετά το κτύπημα…

Υπενθυμίζεται:

Αποικιακά κατάλοιπα οι Βάσεις

Τη Συμβουλευτική Γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου στις 25.2.2019 (υπόθεση Μαυρικίου) είχε ήδη προκαταλάβει η σημαντικότατη και δεσμευτική, για το Ηνωμένο Βασίλειο, απόφαση στις 30 Ιουλίου 2018, του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Supreme Court) στο Λονδίνο. Το οποίο με 7 Δικαστές απέρριψε τη θέση του Υπουργού Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου ότι το 1960 οι «Κυρίαρχες Περιοχές των Βάσεων» μετατράπηκαν σε νέες οντότητες (new entities), που δημιουργήθηκαν το 1960 και που απέκτησαν ξεχωριστό καθεστώς και γνωμοδότησε ότι οι περιοχές των Βάσεων είναι αποικιακά κατάλοιπα.

Απόφαση - σταθμός Ανωτάτου Δικαστηρίου Η.Β. για Βρετανικές Βάσεις

https://www.sigmalive.com/news/politics/522440/apofasi-stathmos-anotatou-dikastiriou-iv-gia-vretanikes-vaseis , 2.8.2018, Φ.Α.

Βρετανικές Βάσεις, δικαστικές αποφάσεις και το Βρετανικό Αρχείο

https://www.sigmalive.com/news/opinions_sigmalive/558813/vretanikes-vaseis-dikastikes-apofaseis-kai-to-vretaniko-arxeio 13.3.2019, Φ.Α.

Αποικιακά κατάλοιπα οι Βρετανικές Βάσεις - με απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/1/23/apoikiaka-kataloipa-oi-bretanikes-baseis-me-apophase-tou-anotatou-dikasteriou/ 23.1.2026, Φ.Α.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Γ. Αϋφαντής: Οι εξελίξεις στη Μ. Ανατολή εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία και τη διεθνή ασφάλεια

15.3.26

Hurriyet: Η Αθήνα ενεργοποίησε το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας - Κύπρου

13.3.26

«Οι Έλληνες επιχειρούν να αυξήσουν τη στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο», μετέδωσε η τουρκική εφημερίδα - «Πανικός από σειρήνες και εκρήξεις»

Στο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου αναφέρεται η εφημερίδα Hurriyet στην Τουρκία, η οποία κατηγορεί την Αθήνα ότι επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να αυξήσει τη στρατιωτική της παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ειδικότερα, το ρεπορτάζ σημειώνει:

«H Ελλάδα με πρόφαση την κρίση του Ιράν ξεκίνησε τα βήματα της περικύκλωσης της Τουρκίας. H Ελλάδα με αφορμή την κρίση στη Μέση Ανατολή ενεργοποίησε το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Eλληνοκυπρίων που το επιθυμούν εδώ και χρόνια. Η Ελλάδα με πρόσχημα την προστασία της Νότιας Κύπρου από τις πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν, έστειλε στην Κύπρο 2 φρεγάτες και 4 μαχητικά F-16. H Τουρκία ως απάντηση έστειλε στο νησί 6 μαχητικά F-16 αλλά και αντιαεροπορικά συστήματα. Ένα άλλο βήμα της Ελλάδας ήταν να στείλει πυραύλους Patriot στην Κάρπαθο που πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένο νησί. Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτήρισε αυτήν την ενέργεια ως καιροσκοπισμό. Η Ελλάδα με τη δικαιολογία της κρίσης ανέλαβε και την προστασία του εναέριου χώρου της Βουλγαρίας. Τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot αναμένονται να εγκατασταθούν στα σύνορα Ελλάδας- Boυλγαρίας. Όλα αυτά τα βήματα ερμηνεύονται ως προσπάθειες της Ελλάδας να αυξήσει τη στρατιωτική παρουσία της στην Αν. Μεσόγειο με αφορμή την κρίση στη Μέση Ανατολή».

🔴Yunanistan yönetimi son günlerde Ortadoğu’daki gerilimi gerekçe göstererek attığı adımlarla Türkiye’yi çevreleme stratejisini hızlandırdı. pic.twitter.com/HJ1psjBrOZ— Hürriyet.com.tr (@Hurriyet)March 12, 2026

Τουρκικά ΜΜΕ: «Πανικός στη ΝΑ Τουρκία από τις σειρήνες και τις εκρήξεις στον ουρανό»

Στο μεταξύ, τουρκικά ΜΜΕ μιλούν και για τις σειρήνες που ακούστηκαν σήμερα Παρασκευή στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ στη γειτονική χώρα, κάνοντας λόγο για «πανικό» από τις σειρήνες και τις εκρήξεις στον ουρανό.

Όπως μετέδωσε στον ΣΚΑΪ ο Μανώλης Κωστίδης, ήχησαν σειρήνες στις περιοχές Άδανα και Μπάτμαν μετά και τις υποψίες για εκτόξευση και τρίτου πυραύλου προς το Ιντσιρλίκ, ενώ αναμένονται πλέον και επίσημες ανακοινώσεις από Τούρκους αξιωματούχους.

Adana'da çok sayıda vatandaş saat 03.30 sıralarında büyük bir gürültüyle uyandıklarına yönelik bildirimde bulundu. İncirlik Üssü'nden siren sesleri duyuldu. Bir süre sonra gökyüzünde parıltılı bir cismin düştüğü kameralara yansırken, bölgeye yönelen bir füzenin havada imha… pic.twitter.com/jz6dwNOryB— Adana Masası (@adanamasasi)March 13, 2026

Πηγή: skai.gr

Η Sozcu αντιδρά γιατί τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο έχουν εκκλησίες και ιερείς!

13.3.26

Tώρα οι Τούρκοι αντιδρούν γιατί τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο έχουν εκκλησίες και ιερείς

Έβαλαν στο μάτι ακόμα και τις Οινούσσες και τη σχολή εμποροπλοιάρχων.

Διονύσης Αντωνέλλος

Νέες δηλώσεις στην Τουρκία επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα νησιών που βρίσκονται κοντά στις επαρχίες Σμύρνης, Αϊδινίου και Μούγλας. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα γίνεται λόγος για ελληνική παρουσία από το 2004 και για λειτουργία εκκλησιών με ιερείς που διορίζονται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο Ουμίτ Γιαλίμ, πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, σχολίασε ότι η ύπαρξη εκκλησιαστικής διοίκησης στα συγκεκριμένα νησιά (Οινούσσες, Αρκιοί, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Λέβιθα) αποτελεί ένδειξη ελληνικού ελέγχου. Παράλληλα εκπρόσωπος του Τουρκορθόδοξου Πατριαρχείου υποστήριξε ότι πρόκειται για πρακτική που πλήττει την κρατική ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα.

Η μεγαλύτερη τουρκική εφημερίδα που ανήκει στην αντιπολίτευση, τονίζει πως τα νησιά αυτά κατακτήθηκαν από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή και ανήκουν στην Τουρκία, σύμφωνα με τουρκο-ιταλική συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου του 1932.

Μάλιστα οι Τούρκοι αναφέρονται ακόμα και στην σχολή εμποροπλοιάρχων, η οποία όπως τονίζουν βρίσκεται παράνομα στις Οινούσσες, καθώς το καθεστώς του νησιού αμφισβητείται από τους Τούρκους.

Ο πρώην Τούρκος αξιωματούχος υπογραμμίζει πως πλέον στα νησιά του Αιγαίου κοντά στα τουρκικά παράλια λειτουργούν και… δημοτικά σχολεία, παρέχοντας ελληνική εκπαίδευση.

«Αυτή είναι η κατάσταση στα νησιά μας», κλείνει το άρθρο του στη Sozcu ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας.

Οι δηλώσεις εντάσσονται στο ευρύτερο τουρκικό πλαίσιο ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο.

Πηγή: geostratigika.gr

Παρανοϊκός Καρακγιούλ: Εάν το Ισραήλ μας επιτεθεί θα καταλάβουμε Ελλάδα και Κύπρο - Απειλές και από Milliyet...

13.3.26

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Τούρκος αρθρογράφος και πρώην Αρχισυντάκης της ισλαμικής Yeni Safak, η οποία έχει στενές σχέσεις με τον Ερντογάν, Ιμπραχήμ Καρακγιούλ υποστήριξε ότι σε περίπτωση που το Ισραήλ, σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιχειρήσει να στοχοποιήσει την Τουρκία μετά το Ιράν, η Άγκυρα θα αντιδράσει στρατιωτικά σε πολλαπλά μέτωπα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τουρκία σε αυτήν την περίπτωση θα καταλάβει τα νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος, τη Δυτική Θράκη, ενώ στη συνέχεια έκανε λόγο για κατάληψη ολόκληρης της Ελλάδας.

Στην ίδια ανάρτηση, ο Τούρκος σχολιαστής αναφέρθηκε και στην Κύπρο, δηλώνοντας ότι η Τουρκία θα «πάρει ολόκληρο το νησί», ισχυριζόμενος ότι η Λευκωσία έχει μετατραπεί σε «μπράβο» του Ισραήλ.

Στη συνέχεια, όπως υποστήριξε θα ξεκινήσει η «πραγματική σύγκρουση», με στόχο το Ισραήλ. Όπως ανέφερε, η Τουρκία θα μπορούσε να καταλάβει τη χώρα, να καταστρέψει το Τελ Αβίβ και να «απελευθερώσει την Ιερουσαλήμ».

Ο Καραγκιούλ κατέληξε τονίζοντας ότι, κατά την άποψή του, «κανένα σχέδιο για τον χάρτη της περιοχής δεν μπορεί να γίνει χωρίς την Τουρκία», υποστηρίζοντας ότι αυτό αποτελεί ιστορική πραγματικότητα της τελευταίας χιλιετίας.

Eğer İsrail;

İran’dan sonra Türkiye’yi hedef yapmayı planlıyorsa,

ABD ile birlikte Türkiye’ye saldırmayı düşünüyorsa;

1- Önce Ege’de adaları işgal ederiz.

2- Sonra Batı Trakya’yı kurtarır hatta tüm Yunanistan’ı işgal ederiz.

3- Sonra Kıbrıs’ın tamamını alırız.

Çünkü onlar…— İbrahim Karagül (@ibrahimkaragul) March 11, 2026

[iEpikaira: Πήραν εντολή τα τουρκικά τρολ να αρχίσουν τα psyops...]

Πηγή: liberal.gr

Νέες απειλές από Milliyet για ερχομό "μια νύχτα ξαφνικά": "Προειδοποίηση στην Αθήνα για τα νησιά"

Η τουρκική εφημερίδα Milliyet παρουσιάζει ρεπορτάζ για υποτιθέμενη αυστηρή προειδοποίηση της Άγκυρας προς την Αθήνα αναφορικά με τη στρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών και τις κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας καταγγέλλει ότι η Ελλάδα, "αξιοποιώντας" τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν, επιχειρεί να εγκαταστήσει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας στη Λήμνο και στην Κάρπαθο, νησιά που η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως "υποχρεωτικά αποστρατιωτικοποιημένα".

Η Άγκυρα επικαλείται τη Συνθήκη της Λωζάνης για τη Λήμνο και τη Συνθήκη των Παρισίων για την Κάρπαθο, υποστηρίζοντας ότι το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης αποτελεί "ουσιώδη όρο" των συμφωνιών και ότι η παραβίασή του συνιστά "σοβαρή παραβίαση", χωρίς όμως –κατά την τουρκική θέση– να αίρει νομικά τη δέσμευση.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δηλώνει ότι τέτοιες κινήσεις "δεν είναι αποδεκτές" μεταξύ συμμάχων στο ΝΑΤΟ, ειδικά σε περίοδο διαρκών κρίσεων ασφαλείας στη γύρω περιοχή.

Τονίζει πως η Ελλάδα "προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τις κρίσεις της περιοχής" και προειδοποιεί ότι η Άγκυρα "δεν αποδέχεται" αυτές τις πρωτοβουλίες και έχει ήδη λάβει "όλα τα αναγκαία μέτρα".

Η Milliyet στέκεται ιδιαίτερα σε μία φράση της ανακοίνωσης, ότι το θέμα έχει τεθεί και "από τα ανώτατα κλιμάκια του κράτους", την οποία συνδέει ευθέως με την γνωστή δήλωση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2022 "θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά".

Υπενθυμίζεται ότι ο Τούρκος πρόεδρος, αναφερόμενος τότε στη διαφορά για τα νησιά, είχε πει: "Τα νησιά που κατέχετε δεν μας δεσμεύουν, όταν έρθει η ώρα θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, όπως λέμε, μπορεί να έρθουμε ένα βράδυ ξαφνικά".

Στο ίδιο πλαίσιο, το ρεπορτάζ σημειώνει ότι η Άγκυρα παρουσίασε ως "νόμιμη, αναγκαία και ισορροπημένη" την απόφαση για ανάπτυξη αεροπορικών και αντιαεροπορικών δυνάμεων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, επικαλούμενη "αυξημένες απειλές" μετά τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας προειδοποιεί ότι δεν θα επιτρέψει "εχθρικές ενέργειες" ούτε "τετελεσμένα" σε βάρος των Τουρκοκυπρίων και δηλώνει πως η Τουρκία δεν θα διστάσει να ασκήσει όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από το καθεστώς εγγυήτριας δύναμης.

Παράλληλα, στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ είναι "τουρκική βάση" και ότι η κυριότητα όλων των εγκαταστάσεων ανήκει στην Τουρκία, με διοικητή Τούρκο υποστράτηγο, προσθέτοντας πως η παρουσία αμερικανικών, ισπανικών, πολωνικών και καταρινών δυνάμεων δεν μετατρέπει τη βάση σε "αμερικανική".

ΠΚ capital.gr

Γερμανός στρατιωτικός: «Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα» - Σε επιφυλακή η βάση

13.3.26

«Στη Γερμανία φοβόμαστε ατέρμονο πόλεμο – Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα»

Ειρήνη Αναστασοπούλου

Γερμανός στρατιωτικός περιγράφει στο «Β» τους κινδύνους από έναν πόλεμο «χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα» και τα αργά αντανακλαστικά της ΕΕ, εξηγεί γιατί «δεν μπορούμε να βασιστούμε στον Τραμπ» και επισημαίνει ότι «είναι πανεύκολο» να χτυπηθεί η Σούδα

Μεσημέρι στην ηλιόλουστη πλατεία Πότσνταμ του Βερολίνου. Χιλιάδες Ιρανοί διαδηλώνουν. Στα χέρια τους τρίχρωμες σημαίες με το λιοντάρι μπροστά από έναν ανατέλλοντα ήλιο. Τυχαία η επονομασία «Lion’s Roar» (O βρυχηθμός του λιονταριού) της ισραηλινής επιχείρησης που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου; Ενας Ιρανός αρπάζει το μικρόφωνο και απευθύνεται στο πλήθος. Δεν προλαβαίνει τα τελειώσει.

Οι συγκεντρωμένοι ξεσπούν σε παραλήρημα, πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κλαίγοντας και χορεύοντας από συγκίνηση. Και φωνάζουν ένα όνομα που δύσκολα ακούγεται μέσα στη βουή. Ρωτώ κάποιον τι συνέβη. «Οι ισραηλινοί βομβάρδισαν τον Χαμενεΐ τον σκότωσαν».

Ετσι έμαθε το «Β» εκείνο το σαββατιάτικο απομεσήμερο στη βερολινέζικη ιστορική πλατεία, όπου το Τείχος χώριζε μια πόλη κι έναν κόσμο σε καλό και κακό, τον θάνατο του θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν ώρες πριν ανακοινωθεί επίσημα.

Το όνομα που φώναζαν οι Ιρανοί ακούστηκε πιο καθαρά στην πορεία που ακολούθησε. Ηταν του Ρεζά Παχλαβί, πρωτότοκου υιού του τελευταίου Σάχη της Περσίας, που απολαμβάνει υποστήριξη από μεγάλα τμήματα της ιρανικής Διασποράς και στη Γερμανία.

«Σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα»

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Παχλαβί βρέθηκε επί γερμανικού εδάφους ως προσκεκλημένος στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στα μέσα Φεβρουαρίου. Ο Παχλαβί συναντήθηκε με πολιτικούς και ειδικούς ασφαλείας και έλαβε μέρος σε πάνελ με συντονίστρια την Κριστιάν Αμανπούρ, ιρανικής καταγωγής και η ίδια που έζησε στην Τεχεράνη μέχρι ηλικίας 12 χρόνων.

«Η σημασία του Ρεζά Παχλαβί αυξάνεται αυτές τις ημέρες, θα έβλεπα μια ευκαιρία να υποστηριχθεί ακόμη και ως μεταβατική λύση» λέει στο «Β» ο Ραλφ Τίλε. Ο γερμανός συνταγματάρχης ε.α. και πρόεδρος της Πολιτικο-Στρατιωτικής Εταιρείας PMG στο Βερολίνο γνωρίζει το καθεστώς του Σάχη και πολλούς αξιωματικούς από κοινές ασκήσεις στις ΗΠΑ. Από τότε έχει κυλήσει βέβαια πολύ νερό στο αυλάκι και σήμερα βρισκόμαστε οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών.

Ο Τίλε είναι πολύ ανήσυχος. Περιγράφει τις επιχειρήσεις σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα ή «σαν μια υπερσύγχρονη ισχυρή ομάδα που μπαίνει σε τείχος καπνού. Και δεν ξέρουμε αν θα βγει, πώς θα βγει, τι θα συμβεί στο διάστημα μέχρι την έξοδο. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Το σχέδιο αναπτύσσεται μέσα από τα γεγονότα. Στον Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορούμε να βασιστούμε, το μυαλό του είναι στις εκλογές».

«ΕΕ και ΝΑΤΟ πάντα δύο βήματα πίσω»

Η ανησυχία του γερμανού εμπειρογνώμονος επικεντρώνεται κυρίως στην Ευρώπη και στους ανθρώπους της. «Ο μεγάλος κίνδυνος είναι στην πραγματικότητα ένας ατέρμονος πόλεμος, ασύμμετρος, με υβριδική πολεμική δράση σε ολόκληρη την περιοχή, ακόμη και μέχρι την Ευρώπη». Του επισημαίνουμε ότι η Κύπρος δέχθηκε ως πρώτη χώρα της ΕΕ επίθεση με drones. Ισως να δοκιμάζει το Ιράν την ετοιμότητα των Ευρωπαίων να εφαρμόσουν τη ρήτρα αμοιβαίας βοήθειας βάσει του άρθρου 42 (7) της Συνθήκης για την ΕΕ.

Κάποιοι γερμανοί αναλυτές σχολίασαν αρνητικά ότι δεν κινητοποιήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός. Ο Τίλε μιλά με την εμπειρία δεκαετιών: «Η ΕΕ είναι πάντα πολύ αργή, δυστυχώς ισχύει και για το ΝΑΤΟ. Είναι πάντα δύο βήματα πίσω από την πραγματικότητα. Υπάρχει μια πολύ σημαντική φράση, που είναι η βασική ιδέα της ΕΕ, ότι είναι ένα έργο ειρήνης. Η πλειονότητα των γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες δεν συμπαθεί τις Ενοπλες Δυνάμεις και δηλώνει αναρμόδια».

Στη Γερμανία, ένα 58% των πολιτών αποδοκιμάζει τη στρατιωτική επέμβαση Ισραήλ – ΗΠΑ στο Ιράν, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου infratest dimap για λογαριασμό του τηλεοπτικού καναλιού ARD. Ενα 77% αισθάνεται φόβο και απειλή, κι αυτό ανεξαρτήτως κόμματος. Την περασμένη Τρίτη, αξιωματούχοι του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσαν τον ιρανό πρέσβη για να ζητήσουν εξηγήσεις γιατί το Ιράν επιτέθηκε σε αμερικανικές βάσεις σε χώρες του Κόλπου.

«Η Κρήτη είναι πολύ σημαντική»

Στο πίσω μέρος του μυαλού τους βέβαια ήταν οι αμερικανικές βάσεις σε γερμανικό έδαφος. Κάτοικοι των γύρω περιοχών παρατηρούν μεγάλη κινητικότητα από τις αρχές του χρόνου. Οπως και στη βάση της Σούδας. «Η Κρήτη είναι πολύ, πολύ σημαντική. Από εκεί έχουν περάσει πρακτικά όλα τα αμερικανικά αεροσκάφη» επισημαίνει ο Τίλε.

«Ολες οι ενισχύσεις έρχονται από εκεί. Οσο περισσότερο διαρκεί αυτός ο πόλεμος, τόσο περισσότερο γίνονται στόχος τέτοια κέντρα. Το Ιράν θέλει στην πραγματικότητα να αντέξει για πολύ καιρό και να χτυπήσει όλους αυτούς τους μαλακούς στόχους, δηλαδή τους τουριστικούς προορισμούς. Με την ελπίδα ότι τότε οι χώρες που θα χτυπηθούν θα στραφούν εναντίον της Αμερικής και θα δυσκολέψουν τη δράση της».

«Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα»

Αλλά πόσο εύκολο θα ήταν αυτό; «Πανεύκολο, χρειάζεστε εκρηκτικά, drones και κάποιον να θέλει να το κάνει. Drones υπάρχουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, χρειάζονται μόνο μερικά χιλιόμετρα πτήσης. Αρκούν δύο, τρεις επιθέσεις, δεν χρειάζεται να ξεσπάσει πόλεμος. Αρκεί να προκληθεί μακελειό. Οσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο φουντώνει ο φανατισμός».

Πριν λίγες ημέρες, ο γάλλος πρόεδρος, σε βαρυσήμαντη ομιλία του, άνοιξε και πάλι τη συζήτηση προτείνοντας την υπαγωγή των ευρωπαϊκών χωρών που το επιθυμούν στη γαλλική ομπρέλα πυρηνικής αποτροπής. Η Γαλλία εγγυήτρια της ευρωπαϊκής ασφάλειας; Ο Τίλε κρατά μικρό καλάθι.

«Ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία»

«Η Γαλλία θέλει μόνο να μοιραστεί τα έξοδα, όχι την ευθύνη» μας λέει. «Πρόκειται για μια ολόκληρη διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί. Οι Γερμανοί, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν πυρηνικά όπλα αλλά μαχητικά αεροσκάφη με τα οποία μπορούν να μεταφέρουν, μέχρι στιγμής, μόνο πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, ενώ στο μέλλον ίσως και πυρηνικά όπλα από τη Βρετανία ή τη Γαλλία. Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να συμφωνηθούν ακόμη διαδικασίες αδειοδότησης. Και τέλος θα πρέπει να εμπιστευτούμε τον γάλλο πρόεδρο ή τον βρετανό πρωθυπουργό ότι σε ώρα ανάγκης θα δώσουν την έγκριση. Είναι ο τελευταίος σημαντικός κρίκος. Πρέπει να υπάρχει αξιοπιστία, θέλουμε τα όπλα για να μη χρειαστεί να τα χρησιμοποιήσουμε. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία».

Η Ουκρανία σε δεύτερη μοίρα

Μεγάλος χαμένος του νέου πολέμου είναι και η Ουκρανία που περνά πάλι σε δεύτερη μοίρα. Μέσα σε δύο μόνο ημέρες, Ισραηλινοί και Αμερικανοί ξόδεψαν πυρομαχικά που χρειάστηκαν και τις 12 ημέρες στον πόλεμο του περασμένου Ιουνίου. «Αυτό σημαίνει ότι θα περισσέψουν μόνο λίγα για τους Ουκρανούς. Κι επειδή οι Ευρωπαίοι τα αγοράζουν από τους Αμερικανούς και τα δίνουν στην Ουκρανία, θα γίνουν πιο σπάνια και πιο ακριβά». Τι εναλλακτικές υπάρχουν; Ο γερμανός εμπειρογνώμων δεν βλέπει παρά μόνο ένα γρήγορο τέλος του πολέμου με αλλαγή καθεστώτος. «Αν δεν υπάρξει αλλαγή καθεστώτος, θα είναι δυσάρεστο για εμάς. Για όλους μας. Οχι μόνο για τους Αμερικανούς, στους οποίους πολλοί το εύχονται».

Πηγή: tovima.gr

Η Σούδα σε πολεμική επιφυλακή: Αμερικανικές περιπολίες USV και το μήνυμα της Αθήνας για τον πόλεμο με το Ιράν

Η Σουδα σε πολεμικη επιφυλακη: Αμερικανικες περιπολιες USV και το μηνυμα της Αθηνας για τον πολεμο με το Ιραν

Η Ελλάδα ενισχύει την άμυνα στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά ξεκαθαρίζει ότι δεν συμμετέχει σε επιθέσεις

Η κλιμάκωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή μετατρέπει την Ελλάδα και ιδιαίτερα τη βάση της Σούδας σε έναν από τους πιο κρίσιμους στρατηγικούς κόμβους του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ώρα που αμερικανικές δυνάμεις ενισχύουν την παρουσία τους στην περιοχή με νέα μέσα επιτήρησης και θαλάσσιες περιπολίες, η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να κρατήσει λεπτές ισορροπίες μεταξύ συμμαχικών υποχρεώσεων και αποφυγής άμεσης εμπλοκής στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Σύμφωνα με πληροφορίες από ελληνικές και διεθνείς πηγές, αμερικανικές περιπολίες με μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) έχουν ήδη ξεκινήσει στην περιοχή της Σούδας, ενισχύοντας τα μέτρα ασφαλείας γύρω από τη στρατηγική βάση της Κρήτης. Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε χώρο συγκέντρωσης μεγάλων ναυτικών δυνάμεων της Δύσης.

Η Σούδα στο επίκεντρο της γεωπολιτικής σύγκρουσης

Η ναυτική βάση της Σούδας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες εγκαταστάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Η παρουσία αμερικανικών αεροπλανοφόρων και πολεμικών πλοίων χρησιμοποιείται για ανεφοδιασμό, επιχειρησιακή υποστήριξη και επιτήρηση της Ανατολικής Μεσογείου.

Η ενίσχυση της ασφάλειας δεν είναι τυχαία. Μετά τις επιθέσεις με drones εναντίον της βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι της Κύπρου, οι δυτικές χώρες έχουν αυξήσει σημαντικά την στρατιωτική τους παρουσία στην περιοχή για να αποτρέψουν περαιτέρω επιθέσεις.

Παράλληλα, η ένταση έχει προκαλέσει και περιστατικά ασφαλείας. Ελληνικές αρχές συνέλαβαν άτομο που φέρεται να κατασκόπευε τη βάση της Σούδας, γεγονός που ενίσχυσε τις ανησυχίες για πιθανές επιθέσεις ή επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών από ξένες υπηρεσίες.

Το μήνυμα της Αθήνας: «Δεν συμμετέχουμε σε επιχειρήσεις κατά του Ιράν»

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να αποσαφηνίσει τη στάση της χώρας. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν συμμετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Τεχεράνης.

«Η Ελλάδα δεν συμμετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι τα μέτρα που λαμβάνονται είναι αμυντικά και προληπτικά.

Σε δηλώσεις του κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο, ο υπουργός πρόσθεσε:

«Δεν επιτρέπεται να στοχοποιούνται χώρες που δεν συμμετέχουν στις εχθροπραξίες».

Στρατιωτικές κινήσεις αποτροπής

Παρά τη μη εμπλοκή στις επιθέσεις, η Ελλάδα έχει προχωρήσει σε κινήσεις στρατιωτικής ενίσχυσης στην περιοχή.

Μεταξύ άλλων:

-ελληνικές φρεγάτες και μαχητικά F-16 αναπτύχθηκαν για την ενίσχυση της άμυνας της Κύπρου

-συστήματα Patriot μετακινήθηκαν στη Βόρεια Ελλάδα για αντιβαλλιστική προστασία

-η Αθήνα συμμετέχει σε ευρύτερες νατοϊκές αποστολές επιτήρησης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι κινήσεις αυτές εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική αποτροπής, καθώς η Ελλάδα επιδιώκει να προστατεύσει κρίσιμες υποδομές και συμμάχους χωρίς να εμπλακεί άμεσα σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Η Ανατολική Μεσόγειος ως νέος στρατηγικός κόμβος

Η συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή είναι εντυπωσιακή. Στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν αναπτυχθεί:

-το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford

-το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle

-πολεμικά πλοία από Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ολλανδία

-αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα σε Κύπρο και Ελλάδα.

Η συγκέντρωση αυτή υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία της περιοχής ως κόμβου ελέγχου θαλάσσιων οδών, ενεργειακών διαδρομών και στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η λεπτή ισορροπία της ελληνικής στρατηγικής

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα σύνθετη γεωπολιτική θέση. Από τη μία πλευρά αποτελεί βασικό σύμμαχο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη, επιδιώκει να αποφύγει την άμεση εμπλοκή σε έναν πόλεμο που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή.

Η ανάπτυξη αμερικανικών περιπολιών στη Σούδα, σε συνδυασμό με τις αμυντικές κινήσεις της Αθήνας, δείχνει ότι η Ελλάδα προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο, χωρίς όμως να μετατραπεί σε ενεργό μέρος της σύγκρουσης.

Σε ένα περιβάλλον όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες αλλάζουν ταχύτατα, η Σούδα αναδεικνύεται ξανά σε κρίσιμο στρατηγικό σημείο της Δύσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πηγή: pagenews.gr

Αντίδραση Αμερικανού Δημοκρατικού βουλευτή για τα τουρκικά F-16 στα κατεχόμενα

13.3.26

«Η συγκεκριμένη κίνηση υπονομεύει την κυριαρχία της Κύπρου και θα χρησιμεύσει μόνο στην αύξηση των εντάσεων στην περιοχή», έγραψε σε ανάρτησή του ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

Την έντονη αντίδρασή του εξέφρασε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Γκρέγκορι Μικς μετά την ανακοίνωση της Τουρκίας ότι ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη F-16 και συστήματα αεράμυνας στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Γκρέγκορι Μικς δήλωσε ότι η συγκεκριμένη κίνηση «υπονομεύει την κυριαρχία της Κύπρου και θα χρησιμεύσει μόνο στην αύξηση των εντάσεων στην περιοχή», καλώντας παράλληλα τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «να αλλάξει άμεσα πορεία».

Η αντίδραση του Αμερικανού βουλευτή έρχεται μετά την ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Aμυνας ότι έξι μαχητικά F-16 και συστήματα αεράμυνας αναπτύχθηκαν τη Δευτέρα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, το οποίο τελεί υπό τουρκική κατοχή.

Η Aγκυρα ανέφερε ότι η ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε για την ενίσχυση της ασφάλειας της τουρκοκυπριακής κοινότητας, στο πλαίσιο των εξελίξεων που σχετίζονται με τον πόλεμο στο Ιράν.

Τα τουρκικά F-16, ωστόσο, είναι αμερικανικής κατασκευής και αποκτήθηκαν μέσω προγραμμάτων πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία που διέπει τις εξαγωγές όπλων, κυρίως τον Νόμο περί Ελέγχου Εξαγωγών Οπλων (Arms Export Control Act), ο στρατιωτικός εξοπλισμός που πωλείται σε τρίτες χώρες πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για σκοπούς νόμιμης άμυνας ή για άλλες χρήσεις που εγκρίνονται από την αμερικανική κυβέρνηση.

Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων σε περιοχές που συνδέονται με στρατιωτική κατοχή ή σε έδαφος που δεν αναγνωρίζεται διεθνώς μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει τους όρους υπό τους οποίους εγκρίθηκε η μεταφορά τους, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν ως μοναδικό νόμιμο κράτος στο νησί την Κυπριακή Δημοκρατία.

Το ζήτημα της χρήσης αμερικανικών όπλων στην Κύπρο έχει αποτελέσει και στο παρελθόν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσιγκτον. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το Κογκρέσο είχε επιβάλει προσωρινά εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, κρίνοντας ότι ο αμερικανικός στρατιωτικός εξοπλισμός είχε χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο που παραβίαζε τους όρους των εξαγωγών.

Με πληροφορίες του ΑΠΕ kathimerini.gr

Τουρκικό ΥΠΑΜ: Νόμιμα τα μέτρα στα Κατεχόμενα – «Δεν θα επιτρέψουμε εχθρικές στάσεις και τετελεσμένα»

Στην ανάπτυξη αντιεροπορικών συστημάτων και μαχητικών F-16 στα Κατεχόμενα αναφέρθηκε το τουρκικό υπουργείο Αμυνας, επικαλούμενο λόγους θωράκισης και ενίσχυσης της ικανότητας για «ταχεία αντίδραση σε πιθανές απειλές», εν μέσω της σύγκρουσης ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, «η ασφάλεια της ‘Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου’ και η διαφύλαξη της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι στρατηγικής σημασίας για την Τουρκία και η θέση μας σε αυτό το θέμα είναι σαφής και αμετάβλητη».

Οπως αναφέρεται, η ανάπτυξη των αντιαεροπορικών συστημάτων και των έξι μαχητικών αποσκοπούν στη «θωράκιση της αποτρεπτικής δύναμης, την υποστήριξη της ασφάλειας του εναέριου χώρου και την ενίσχυση της ικανότητάς μας για ταχεία αντίδραση απέναντι σε πιθανές απειλές. Αυτά τα πρόσθετα μέτρα που λάβαμε θα συμβάλλουν όχι μόνον στην ασφάλεια της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου”, αλλά και ολόκληρου του νησιού».

Αναφερόμενο στις ευρωπαϊκές χώρες που απέστειλαν δυνάμεις στην Κύπρο, χωρίς πάντως να τις κατανομάζει, το τουρκικό ΥΠΑΜ σημειώνει πως «σε ένα περιβάλλον όπου ορισμένες χώρες που δεν είναι εγγυήτριες δυνάμεις, αναπτύσσουν στρατιωτικά στοιχεία στο νησί της Κύπρου και στην Ανατολική Μεσόγειο, τα μέτρα που λαμβάνει η Τουρκία είναι απολύτως νόμιμα, ορθά και ανταποκρίνονται σε μια ισορροπημένη προσέγγιση ασφάλειας. Είμαστε αρκετοί για την “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”».

«Η Τουρκία ενεργεί με νοοτροπία που δεν αυξάνει την ένταση, αλλά διατηρεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή. Η ασφάλεια της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου” είναι και δική μας ασφάλεια. Επομένως, δεν θα επιτρέψουμε εχθρικές στάσεις και τετελεσμένα γεγονότα που στοχεύουν στα δικαιώματα και τα συμφέροντα των “Τουρκοκυπρίων” και δεν θα διστάσουμε να χρησιμοποιήσουμε τα δικαιώματα και τις εξουσίες που μας παρέχει αυτή η εγγύηση», καταλήγει η ανακοίνωση.

Πηγή: kathimerini.gr

Πώς η ενεργειακή εξάρτηση Ιράν - Κίνας δίνει στο Πεκίνο κρίσιμο ρόλο στην κρίση του Περσικού Κόλπου

13.3.26

Το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου κατευθύνεται στην Κίνα, ενώ τα ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια αξιοποιούν τις μεγάλες εκπτώσεις του ιρανικού αργού

Σε μια περίοδο αυξανόμενης έντασης στον Περσικό Κόλπο και αβεβαιότητας για την πορεία των διεθνών τιμών πετρελαίου, η Κίνα αναδεικνύεται σε κρίσιμο –αν και συχνά διακριτικό– παράγοντα της ενεργειακής εξίσωσης. Η θέση αυτή απορρέει κυρίως από τη στενή ενεργειακή σχέση που έχει αναπτύξει με το Ιράν.

Η Κίνα είναι σήμερα ο μεγαλύτερος εισαγωγέας αργού πετρελαίου παγκοσμίως και περίπου το 50% των θαλάσσιων εισαγωγών της προέρχεται από τη Μέση Ανατολή. Από αυτές, ένα σημαντικό ποσοστό, περίπου 15%, προέρχεται από το Ιράν. Την ίδια στιγμή, η κινεζική αγορά απορροφά τη συντριπτική πλειονότητα των ιρανικών εξαγωγών, εκτιμώμενη μεταξύ 80% και 90%, γεγονός που καθιστά την Κίνα βασικό στήριγμα για τα έσοδα της ιρανικής οικονομίας.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι κεντρικό ρόλο σε αυτή τη ροή εμπορίου διαδραματίζουν τα λεγόμενα ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια, γνωστά στην αγορά ως «teapot refineries». Πρόκειται για μικρότερες ιδιωτικές μονάδες διύλισης που έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε σημαντικούς παίκτες της αγοράς πετρελαίου, καθώς ειδικεύονται στην αγορά αργού με έκπτωση ή υπό καθεστώς κυρώσεων από χώρες όπως το Ιράν, η Ρωσία και η Βενεζουέλα.

Το ιρανικό πετρέλαιο διατίθεται συνήθως σε τιμές χαμηλότερες κατά 8 έως 10 δολάρια ανά βαρέλι σε σχέση με το διεθνές benchmark Brent. Η έκπτωση αυτή το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό για τα ανεξάρτητα διυλιστήρια της Κίνας, τα οποία στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τη λειτουργία τους σε αυτές τις εισαγωγές. Αντίθετα, οι μεγάλες κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες της χώρας αποφεύγουν συχνά τέτοιες συναλλαγές προκειμένου να περιορίσουν την έκθεσή τους στις αμερικανικές κυρώσεις.

Σημείο-κλειδί για τις εξαγωγές του Ιράν αποτελεί το νησί Kharg, από το οποίο διακινείται περίπου το 90% του ιρανικού αργού προς τις διεθνείς αγορές. Τα δεξαμενόπλοια φορτώνουν στο συγκεκριμένο ενεργειακό κόμβο πριν περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαύλους παγκοσμίως, με μεγάλο μέρος των φορτίων να κατευθύνεται προς την Ασία και κυρίως προς την Κίνα. Οποιαδήποτε διακοπή λειτουργίας ή επίθεση στις εγκαταστάσεις του Kharg θα είχε σημαντικές επιπτώσεις τόσο για την οικονομία του Ιράν όσο και για την παγκόσμια αγορά πετρελαίου, καθώς θα περιόριζε την προσφορά και θα ενίσχυε τις πιέσεις στις διεθνείς τιμές.

Μέσα σε αυτό το εύθραυστο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Κίνα βρίσκεται σε μια ιδιόμορφη θέση: από τη μία αποτελεί τον βασικό αγοραστή του ιρανικού πετρελαίου και από την άλλη έναν παράγοντα που μπορεί, έστω και έμμεσα, να επηρεάσει τις ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Πηγή: protothema.gr

Μυστικό deal Φιντάν - Χαφτάρ: Πώς η Άγκυρα χαρίζει νομιμοποίηση στον ισχυρό άνδρα της Λιβύης

13.3.26

Η Τουρκία αλλάζει στρατηγική στη Λιβύη, ανοίγοντας δίαυλο με τον Χαφτάρ για ενέργεια και θαλάσσιες ζώνες

Πέτρος Κράνιας

Η Τουρκία αλλάζει ριζικά «στρατόπεδο» στο λιβυκό μέτωπο, ανοίγοντας δίαυλο συνεργασίας με τον Χαφτάρ και την οικογένειά του, με αντάλλαγμα ενέργεια, επιρροή και θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Το νέο αυτό παζάρι απειλεί να αναβαθμίσει τον ρόλο του Χαφτάρ εντός Λιβύης, να πιέσει την Τρίπολη και να πυροδοτήσει νέες εντάσεις με την Ελλάδα και την Αίγυπτο για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις.

Η Λιβύη παραμένει διαιρεμένη ανάμεσα στη Δυτική κυβέρνηση της Τρίπολης (GNU) του Ντμπέιμπα, αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, και την ανατολική παράταξη του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) υπό τον στρατάρχη Χαφτάρ, που στηρίζεται κυρίως από Αίγυπτο και ΗΑΕ. Για χρόνια, η Τουρκία αποτέλεσε τον βασικό στρατιωτικό προστάτη της Τρίπολης, στέλνοντας στρατεύματα, πλοία, drones και συμβούλους για να αποκρούσουν την επίθεση του Χαφτάρ το 2019–2020, σε αντάλλαγμα, μεταξύ άλλων, για το μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης του 2019. Σήμερα όμως, η Άγκυρα εγκαταλείπει τη λογική «μιας πλευράς» και επιχειρεί να ελέγξει ολόκληρη τη Λιβύη, ανοίγοντας απευθείας δίαυλο με την οικογένεια Χαφτάρ και διεκδικώντας πρόσβαση στα κοιτάσματα και τις θαλάσσιες ζώνες της ανατολικής χώρας.

Τουρκία – Χαφτάρ: Από εχθροί εταίροι;

Η στροφή της Τουρκίας προς τον Χαφτάρ δεν είναι προϊόν αιφνίδιας «συμφιλίωσης», αλλά ψυχρού υπολογισμού κόστους–οφέλους από την Άγκυρα που αναζητά επανατοποθέτηση στο περιφερειακό σύστημα μετά την περίοδο απομόνωσής της.

Η κυβέρνηση Ερντογάν έχει ξεκινήσει από το 2023–2025 διαδικασίες αποκατάστασης σχέσεων με Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ, αναζητώντας νέα ισορροπία ανάμεσα σε ανταγωνισμό και συνεργασία. Σε αυτό το πλαίσιο, η Λιβύη αντιμετωπίζεται πλέον ως πεδίο όπου η Τουρκία θέλει όχι απλώς να «νικήσει» τον Χαφτάρ, αλλά να εξασφαλίσει ότι όποιος κι αν ελέγχει τη χώρα θα αποδέχεται τις τουρκικές θαλάσσιες και ενεργειακές διεκδικήσεις.

Για την οικογένεια Χαφτάρ, το άνοιγμα προς την Τουρκία είναι ευκαιρία αναβάθμισης σε διεθνές επίπεδο, αλλά και εργαλείο εσωτερικής παγίωσης της δυναστικής εξουσίας της στην ανατολική Λιβύη. Ο γιος του στρατάρχη, Σαντάμ Χαφτάρ, έχει αναδειχθεί σε κεντρικό μεσολαβητή με την Άγκυρα: ως υπαρχηγός των χερσαίων δυνάμεων του LNA, επισκέφθηκε επίσημα την τουρκική πρωτεύουσα, συναντήθηκε με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας και άνοιξε συζητήσεις για συμφωνία άμυνας που περιλαμβάνει κοινή εκπαίδευση, οικοδόμηση ικανοτήτων, ανταλλαγή πληροφοριών και προμήθεια οπλικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων UAV.

Κατόπιν τούτων, στρατιωτικές αντιπροσωπείες από τις ανατολικές δυνάμεις της Λιβύης επισκέφθηκαν την Τουρκία, ενώ μαχητές του LNA έχουν ήδη ξεκινήσει εκπαίδευση σε τουρκικές βάσεις – όπως συνέβαινε μέχρι τώρα μόνο με δυνάμεις συνδεδεμένες με την κυβέρνηση της Τρίπολης.

Τουρκία, Χαφτάρ και η μάχη για ενέργεια και θαλάσσιες ζώνες

Κρίσιμο διακύβευμα για την Τουρκία είναι η προσπάθεια εδραίωσης και επέκτασης του πλέγματος θαλάσσιων συμφωνιών με τη Λιβύη, που ξεκίνησε με το παράνομο τουρκολιβυκό Τσαβούσογλου-Αλ Σάρατζ, το οποίο αποτελεί εργαλείο για την προσπάθεια επιβολής του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. Το μνημόνιο θαλάσσιων ζωνών του 2019 με την τότε κυβέρνηση της Τρίπολης έδωσε στην Άγκυρα de facto λόγο στις θαλάσσιες και ενεργειακές αποφάσεις της δυτικής Λιβύης, αλλά ποτέ δεν απέκτησε πλήρη συναίνεση από την ανατολική πλευρά, η οποία ένιωθε αποκλεισμένη από τα έσοδα και τον έλεγχο. Σήμερα, η Άγκυρα επιχειρεί να κλειδώσει αυτό το πλαίσιο και στην ανατολική Λιβύη, επενδύοντας σε κοινά ενεργειακά project και ερευνητικές γεωτρήσεις σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες ζώνες, με αντάλλαγμα την πολιτική και οικονομική ενίσχυση του Χαφτάρ.

Για την ανατολική Λιβύη, η προοπτική ενεργειακής συνεργασίας με την Τουρκία υπόσχεται σημαντικά οικονομικά οφέλη σε μια περιοχή που πλήττεται από χρόνια ελλείψεις καυσίμων και ανεπαρκή διύλιση. Μια συμφωνία για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων θα μπορούσε να επιτρέψει στον Χαφτάρ να παρουσιάσει χειροπιαστά οφέλη στο τοπικό πληθυσμό, ενισχύοντας τη νομιμοποίησή του στο εσωτερικό και αναβαθμίζοντας το προφίλ του ως συνομιλητή της Δύσης, παρά το βαρύ ιστορικό παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που καταγράφουν διεθνείς οργανισμοί. Ταυτόχρονα, η Τουρκία κερδίζει πρόσβαση σε κρίσιμες ενεργειακές και στρατηγικές υποδομές και αποτρέπει ανταγωνιστές ή περιφερειακές συμμαχίες να αποκτήσουν αποκλειστικό έλεγχο των λιβυκών θαλάσσιων διαύλων.

Τουρκία – Χαφτάρ: Ρίσκα για Ελλάδα, Αίγυπτο και τη Δύση

Η σύγκλιση Τουρκίας–Χαφτάρ μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναταραχή στην ισορροπία της Ανατολικής Μεσογείου, ιδίως στις σχέσεις με την Αίγυπτο. Το Κάιρο απορρίπτει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως παραβίαση της αιγυπτιακής κυριαρχίας, θεωρώντας ότι οι θαλάσσιες ζώνες που χαράσσονται μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης τέμνουν γραμμές που η ίδια θεωρεί δικές της. Αν η ανατολική Λιβύη ευθυγραμμιστεί με την τουρκική ανάγνωση μέσω νέας ενεργειακής συμφωνίας, η Αίγυπτος κινδυνεύει να βρεθεί περικυκλωμένη από ένα ενιαίο, τουρκικά επηρεαζόμενο θαλάσσιο μέτωπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε νέα επιδείνωση των σχέσεων παρά το διάλειμμα προσέγγισης μετά το 2023.

Για την Ελλάδα, πιθανή δυσκολία να έρθει σε ένα σενάριο όπου τόσο η Τρίπολη όσο και η Βεγγάζη νομιμοποιούν, έστω και με διαφορετικά νομικά εργαλεία, την τουρκική θαλάσσια παρουσία σε ζώνες που ανήκουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Μια τέτοια εξέλιξη θα έδινε στην Τουρκία ισχυρό επιχείρημα ότι «όλη η Λιβύη» συναινεί στα τουρκικά όρια, παρότι αντικρούονται από την ελληνική και ευρωπαϊκή θέση περί εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας. Παράλληλα, η ενίσχυση της οικογένειας Χαφτάρ με τουρκική στήριξη δημιουργεί πονοκέφαλο και για τη Δύση: οι ΗΠΑ και ευρωπαϊκές χώρες βλέπουν από τη μια την ανάγκη να περιοριστεί η ρωσική επιρροή στην ανατολική Λιβύη, από την άλλη όμως δυσκολεύονται να αποδεχθούν έναν de facto ηγέτη με αυταρχικές πρακτικές, στενά δεμένο τόσο με τη Μόσχα όσο και με την Άγκυρα.

Σε αυτό το σύνθετο σκηνικό, η Τουρκία εμφανίζεται ολοένα και πιο «αναγκαία» σε όλα τα λιβυκά μέτωπα: από τη διαχείριση των συγκρούσεων στην Τρίπολη μέχρι τη διαμεσολάβηση ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή, και από την ενεργειακή συνεκμετάλλευση μέχρι την αναβάθμιση του LNA. Για τον Χαφτάρ, η συνεργασία προσφέρει μοχλό πίεσης: μπορεί να παίζει Άγκυρα και Κάιρο τη μια απέναντι στην άλλη, αποσπώντας παραχωρήσεις και από τους δύο, ενώ διατηρεί ταυτόχρονα ανοικτό κανάλι με τη Ρωσία, που έχει παγιώσει στρατιωτική παρουσία σε βάσεις και διαδρόμους στην ανατολική Λιβύη.

Το αποτέλεσμα είναι μια δυναμική όπου η Τουρκία και ο Χαφτάρ δεν είναι πια «θανάσιμοι εχθροί», αλλά δύο παίκτες που αλληλοχρησιμοποιούνται για να αναδιαμορφώσουν τον χάρτη ισχύος στη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο, με κόστος τη σταθερότητα, τη δημοκρατία και τα δικαιώματα επί της θάλασσας των γειτονικών χωρών.

Πηγή: newsbeast.gr

Τα στενά του Ορμούζ: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι

12.3.26

Δημήτρης Μηλάκας

Ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα λίγων δεκάδων χιλιομέτρων στον Περσικό Κόλπο κρατά στα χέρια του την ενεργειακή ισορροπία του πλανήτη. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό «λαιμό μπουκαλιού» της παγκόσμιας οικονομίας. Από εκεί περνά σχεδόν το ένα πέμπτο του πετρελαίου που καταναλώνεται στον κόσμο, γεγονός που μετατρέπει κάθε κρίση στην περιοχή σε δυνητικό παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.

Η μεγαλύτερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη

Τα Στενά του Ορμούζ, ανάμεσα στο Ιράν και το Ομάν, αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη. Σύμφωνα με στοιχεία της U.S. Energy Information Administration (EIA), περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου διακινούνται καθημερινά μέσω του Ορμούζ.

Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί περίπου στο 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου, η οποία υπολογίζεται πάνω από 100 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τον International Energy Agency (IEA).

Με απλά λόγια, ένα στα πέντε βαρέλια πετρελαίου που καταναλώνεται στον πλανήτη περνά από αυτό το στενό πέρασμα.

Η σημασία του Ορμούζ δεν αφορά μόνο τον όγκο του πετρελαίου που μεταφέρεται, αλλά και τις χώρες που εξαρτώνται από αυτό. Το μεγαλύτερο μέρος των φορτίων κατευθύνεται προς την Ασία. Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία και Νότια Κορέα απορροφούν τη μεγαλύτερη ποσότητα των εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο.

Η Κίνα είναι μακράν ο μεγαλύτερος πελάτης, λαμβάνοντας περίπου 5 έως 6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως που έχουν περάσει από τα Στενά του Ορμούζ. Η Ινδία εισάγει περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ενώ Ιαπωνία και Νότια Κορέα περίπου 1,5 έως 1,8 εκατομμύρια βαρέλια η καθεμία.

Αντίθετα, η εξάρτηση της Δύσης είναι σαφώς μικρότερη. Η Ευρώπη εισάγει περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσω Ορμούζ, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες λιγότερο από 1 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα, κυρίως λόγω της αυξημένης εγχώριας παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό γεωπολιτικό παράδοξο: μια ενδεχόμενη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ θα έπληττε περισσότερο τις οικονομίες της Ασίας παρά τη Δύση.

Η ασιατική εξάρτηση από το πετρέλαιο του Κόλπου

Στο ενεργειακό σύστημα του Περσικού Κόλπου κυριαρχούν κυρίως οι εξαγωγές από πέντε χώρες: Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ και Ιράν.

Η Σαουδική Αραβία παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας μέσω Ορμούζ, με περίπου 6 έως 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Ακολουθεί το Ιράκ με περίπου 3,5 έως 4 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ εξάγουν περίπου 2 έως 3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.

Το Ιράν, παρά τις διεθνείς κυρώσεις, συνεχίζει να εξάγει περίπου 1,3 έως 1,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς. Πάνω από 80% έως 90% αυτών των εξαγωγών κατευθύνεται στην Κίνα, συχνά μέσω έμμεσων εμπορικών μηχανισμών. Η ενεργειακή αυτή διαδρομή καθιστά το Ορμούζ όχι απλώς μια θαλάσσια δίοδο αλλά την κύρια αρτηρία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου.

Τι θα σήμαινε ένα κλείσιμο του Ορμούζ

Η στρατηγική σημασία του Ορμούζ γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της ναυσιπλοΐας. Αν το πέρασμα έκλεινε πλήρως, η παγκόσμια αγορά θα έχανε περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.

Σε χρονικό ορίζοντα μίας εβδομάδας, η απώλεια αυτή θα έφτανε τα 140 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ μέσα σε έναν μήνα η αγορά θα στερούνταν σχεδόν 600 εκατομμύρια βαρέλια. Ακόμη και χωρίς πλήρες κλείσιμο του περάσματος, μικρότερες διαταραχές —όπως επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια, ναρκοθετήσεις ή εκτόξευση ασφαλιστικών premiums— μπορούν να αφαιρέσουν 5 έως 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από την αγορά. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να εκτιναχθούν σημαντικά.

Αναλύσεις ενεργειακών οίκων που μεταδόθηκαν από το Reuters δείχνουν ότι μια περιορισμένη διαταραχή θα μπορούσε να οδηγήσει το πετρέλαιο πάνω από 100 δολάρια το βαρέλι, ενώ σε περίπτωση σοβαρής κρίσης οι τιμές θα μπορούσαν να κινηθούν στην περιοχή των 120 έως 150 δολαρίων. Παράλληλα, η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank) έχει υπολογίσει ότι απώλεια παραγωγής της τάξης των 3 έως 5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως θα μπορούσε να αυξήσει τις τιμές του πετρελαίου έως και 75%.

Η επίπτωση δεν θα περιοριζόταν μόνο στην τιμή της βενζίνης. Η αύξηση του κόστους της ενέργειας επηρεάζει άμεσα τη ναυτιλία, τις αερομεταφορές, την παραγωγή τροφίμων και συνολικά τον πληθωρισμό. Η παγκόσμια οικονομία θα αντιμετώπιζε ένα ενεργειακό σοκ αντίστοιχο με τις μεγάλες πετρελαϊκές κρίσεις του παρελθόντος.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: το Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα γεωγραφικό σημείο στον χάρτη. Είναι η βασική ενεργειακή αρτηρία της Ασίας — και ιδιαίτερα της Κίνας — και ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας γεωπολιτικής ισορροπίας.

Πηγή: topontiki.gr

Epikaira

Insights & Geopolitics

Είμαι το μποτ του iEpikaira για τα ελληνοτουρκικά που λειτουργεί ΧΩΡΙΣ Τεχνητή Νοημοσύνη.

Bot: Δίνω καλύτερες απαντήσεις σε σύντομα ερωτήματα με σωστή ορθογραφία...

iEpikaira

Σε λεπτό στρώμα πάγου...

Ντοκουμέντο: Έτσι θα καταργηθεί ο σταυρός από την ελληνική σημαία!

H Αμερική έπεσε σε «αυτοκρατορική» παγίδα (EDITOR'S PICK)

Απειλές Τραμπ: «Πολύ κακή για το μέλλον του ΝΑΤΟ» η μη αποστολή βοήθειας στα Στενά του Ορμούζ

For The Record: Τα αποικιακά κατάλοιπα στα πρόσφατα γεγονότα

Γ. Αϋφαντής: Οι εξελίξεις στη Μ. Ανατολή εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία και τη διεθνή ασφάλεια

Hurriyet: Η Αθήνα ενεργοποίησε το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας - Κύπρου

Η Sozcu αντιδρά γιατί τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο έχουν εκκλησίες και ιερείς!

Παρανοϊκός Καρακγιούλ: Εάν το Ισραήλ μας επιτεθεί θα καταλάβουμε Ελλάδα και Κύπρο - Απειλές και από Milliyet...

Γερμανός στρατιωτικός: «Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα» - Σε επιφυλακή η βάση

Αντίδραση Αμερικανού Δημοκρατικού βουλευτή για τα τουρκικά F-16 στα κατεχόμενα

Πώς η ενεργειακή εξάρτηση Ιράν - Κίνας δίνει στο Πεκίνο κρίσιμο ρόλο στην κρίση του Περσικού Κόλπου

Μυστικό deal Φιντάν - Χαφτάρ: Πώς η Άγκυρα χαρίζει νομιμοποίηση στον ισχυρό άνδρα της Λιβύης

Τα στενά του Ορμούζ: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι

.

iEpikaira

Επιλέξτε μια χώρα

Φόρμα επικοινωνίας