iEpikaira

...με υπερβολές, ψέματα και αλήθειες

Δημήτρης Μηλάκας

Στον πόλεμο, η αλήθεια δεν είναι απλώς το πρώτο θύμα. Είναι το πρώτο εργαλείο. Και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, η αλήθεια έχει αποκτήσει μια ιδιότυπη διπλή υπόσταση: υπάρχει και δεν υπάρχει ταυτόχρονα. Δηλώνεται για να ακουστεί και διαψεύδεται για να λειτουργήσει. Δεν πρόκειται για αντίφαση. Πρόκειται για μέθοδο.

Δύο αφηγήσεις, μία συνεννόηση

Η Ουάσιγκτον επιμένει ότι υπάρχουν συνομιλίες. Μιλά για διαύλους που παραμένουν ανοιχτοί, για επαφές που συνεχίζονται στο παρασκήνιο, για μια «διπλωματική γραμμή» που λειτουργεί παράλληλα με τα στρατιωτικά πλήγματα. Η εικόνα που καλλιεργείται είναι αυτή του ελέγχου: τίποτα δεν γίνεται χωρίς να υπάρχει ένας τρόπος να αποκλιμακωθεί.

Η Τεχεράνη, αντίθετα, αρνείται τα πάντα. Δεν υπάρχουν συνομιλίες, δεν υπάρχουν επαφές, δεν υπάρχει καμία διαδικασία διαλόγου όσο συνεχίζονται οι πιέσεις. Η γραμμή είναι καθαρή: δεν διαπραγματευόμαστε υπό απειλή.

Κι όμως, όσο πιο έντονα δηλώνεται η άρνηση τόσο πιο εμφανές γίνεται ότι κάτι υπάρχει από κάτω. Γιατί σε μια σύγκρουση αυτού του επιπέδου το πραγματικά επικίνδυνο δεν είναι η αντιπαράθεση. Είναι η έλλειψη επικοινωνίας. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των εμπολέμων δεν υπάρχει..

Οι κρυφοί δίαυλοι

Στον σύγχρονο πόλεμο, οι συνομιλίες δεν γίνονται απαραίτητα σε τραπέζια. Δεν συνοδεύονται από φωτογραφίες και δηλώσεις. Γίνονται αλλού – και αλλιώς. Μέσω τρίτων χωρών, μέσω διαμεσολαβητών, μέσω υπηρεσιών και μηχανισμών που δεν εμφανίζονται στο προσκήνιο. Το Ομάν, το Κατάρ, ευρωπαϊκά κανάλια, ακόμα και άτυπες επαφές σε διεθνείς οργανισμούς λειτουργούν ως αγωγοί μηνυμάτων. Δεν μεταφέρουν συμφωνίες. Μεταφέρουν τα όρια των εμπολέμων, το μήνυμα μέχρι πού μπορεί να φτάσει, υπό ποιους όρους μπορεί να σταματήσει (να επιτίθεται ή να αντιστέκεται). Κι αυτή είναι άτυπη μεν, αλλά ουσιαστική δε, «συνομιλία».

Η ανάγκη της σιωπηρής συνεννόησης

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ιράν δεν είναι ανεξέλεγκτη. Είναι προσεκτικά ρυθμισμένη. Και για να παραμείνει έτσι, απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο κατανόησης – όχι δημόσιο, αλλά λειτουργικό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν ότι μια πλήρης σύγκρουση θα άνοιγε ένα μέτωπο με απρόβλεπτες συνέπειες. Το Ιράν γνωρίζει ότι μια ευθεία αντιπαράθεση θα έφερνε συντριπτική πίεση. Κανείς δεν θέλει να περάσει τη γραμμή. Αλλά για να μην την περάσει, πρέπει να ξέρει πού βρίσκεται ο αντίπαλος. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς επικοινωνία.

Έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο: η σύγκρουση διατηρείται σε ελέγξιμο επίπεδο χάρη στη συνεννόηση που δεν παραδέχεται κανείς.

Πολιτική διγλωσσία

Γιατί, όμως, αυτή η διπλή αφήγηση; Γιατί κάθε πλευρά παίζει σε δύο επίπεδα. Στο εξωτερικό πεδίο και στο εσωτερικό ακροατήριο.

Η Ουάσιγκτον θέλει να δείχνει ότι υπάρχει έλεγχος, ότι η κατάσταση δεν οδηγείται σε ανεξέλεγκτη κρίση. Η Τεχεράνη θέλει να δείχνει ότι δεν υποχωρεί, ότι δεν συνομιλεί υπό πίεση. Και οι δύο λένε αυτό που πρέπει να πουν. Και κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν.

Οι proxies ως γλώσσα του πολέμου

Σε αυτή τη σιωπηρή διπλωματία, οι proxies (αντιπρόσωποι των εμπολέμων) δεν είναι απλώς επιχειρησιακά εργαλεία. Είναι μέσο επικοινωνίας. Κάθε επίθεση, κάθε πλήγμα, κάθε «ατύχημα» σε μια βάση ή σε ένα πλοίο δεν είναι μόνο στρατιωτική πράξη. Είναι μήνυμα.

Η ένταση μεταφέρεται στο πεδίο, αλλά η πληροφορία μεταφέρεται στο παρασκήνιο. Ένα χτύπημα μπορεί να σημαίνει «μέχρι εδώ». Μια αποχή μπορεί να σημαίνει «κρατάμε την ένταση χαμηλά». Η σύγκρουση λειτουργεί έτσι σαν διάλογος χωρίς λέξεις.

Και όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, αυτή η μορφή πολέμου είναι πιο σταθερή από μια ανοιχτή σύγκρουση. Γιατί έχει κανόνες – έστω και άγραφους.

Το Ορμούζ και η οικονομία της απειλής

Αυτή η σιωπηρή συνεννόηση αποτυπώνεται καθαρά στο ενεργειακό πεδίο. Τα Στενά του Ορμούζ δεν χρειάζεται να κλείσουν για να επηρεάσουν τον κόσμο. Αρκεί να μπορεί κάποιος να τα κλείσει.

Κάθε ένταση στην περιοχή μεταφράζεται σε αύξηση ρίσκου. Και κάθε αύξηση ρίσκου μεταφράζεται σε τιμές. Οι αγορές δεν περιμένουν το γεγονός. Αντιδρούν στην πιθανότητα. Έτσι, ο πόλεμος παράγει οικονομικό αποτέλεσμα χωρίς να φτάνει στο σημείο της πλήρους ρήξης. Η απειλή γίνεται εργαλείο πίεσης και η αβεβαιότητα μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα.

Το κρίσιμο στοιχείο σε αυτή τη σχέση δεν είναι η ένταση. Είναι ο έλεγχός της.

Και οι δύο πλευρές κινούνται σε μια στενή ζώνη: αρκετά κοντά στην κλιμάκωση ώστε να διατηρούν την πίεση, αλλά αρκετά μακριά ώστε να αποφεύγουν την έκρηξη. Αυτό απαιτεί συνεχή «ανάγνωση» του αντιπάλου.

Και αυτή η ανάγνωση δεν γίνεται μόνο μέσω πληροφοριών. Γίνεται μέσω σιωπηρών σημάτων. Μέσω εκείνης της επικοινωνίας που επισήμως δεν υπάρχει.

Ο ακήρυχτος πόλεμος

Στο τέλος, αυτό που βλέπουμε δεν είναι η απουσία διπλωματίας. Είναι η μετάλλαξή της. Η σύγκρουση ΗΠΑ – Ιράν δεν εξελίσσεται μόνο με όπλα. Εξελίσσεται με σήματα, υπαινιγμούς και διαψεύσεις. Με μια γλώσσα που δεν καταγράφεται σε ανακοινώσεις, αλλά καθορίζει τις κινήσεις στο πεδίο. Η αλήθεια δεν εξαφανίζεται, κατακερματίζεται.

Και κάπου ανάμεσα στις δηλώσεις και στις διαψεύσεις, διαμορφώνεται μια πραγματικότητα που κανείς δεν περιγράφει πλήρως – αλλά όλοι καταλαβαίνουν. Γιατί στον σύγχρονο πόλεμο, το όριο δεν είναι αυτό που λέγεται. Είναι αυτό που επιτρέπεται να συμβεί χωρίς να ξεφύγει. Και αυτό το όριο δεν είναι απλώς τακτικό· είναι στρατηγικό. Προδιαγράφει έναν πόλεμο που δεν κλιμακώνεται για να τελειώσει, αλλά διατηρείται για να συνεχίζεται. Έναν πόλεμο χωρίς τελικό στόχο νίκης – άρα, έναν πόλεμο χωρίς τέλος.

Πηγή: topontiki.gr

Γράφει ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ*

Αποδεικνύεται στρατηγικό σφάλμα των ΗΠΑ, το να παρασυρθούν από το Ισραήλ σε έναν πόλεμο που θα μπορούσαν να είχαν αποφύγει (αναβάλει) και στον οποίο είναι εξαναγκασμένες να βουτήξουν ακόμη πιο βαθιά, προκειμένου να το «μαζέψουν». Ακόμη και εάν για λόγους «υψηλής στρατηγικής» είχαν πρόθεση να το πράξουν, η επιλογή του χρόνου, η έλλειψη πολιτικών και στρατιωτικών προϋποθέσεων και η απουσία αντίστοιχων προπαρασκευαστικών ενεργειών και στα δύο πεδία, καταδίκασε τις πιθανότητες γρήγορης και «ανέξοδης» επιτυχίας.

Το Ιράν έκανε ένα αντίστοιχο λάθος που θα του κοστίσει, κλιμακώνοντας την αντίδραση του εναντίον των αραβικών κρατών. Οι Άραβες ούτε “σιωνιστές” είναι, ούτε επιθυμούσαν να εμπλακούν, ούτε επέτρεψαν να χρησιμοποιηθεί η επικράτειά τους για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν. Το Ιράν θα μπορούσε να εστιάσει την εκδίκησή του αποκλειστικά εναντίον του Ισραήλ και των αμερικανικών δυνάμεων, πετυχαίνοντας πιο μαζικά, στοχευμένα και συνεπακόλουθα πιο αποτελεσματικά πλήγματα. Χτυπώντας οικιστικό ιστό, πολιτικούς στόχους και ενεργειακές εγκαταστάσεις, προκαλώντας θανάτους αθώων στις αραβικές χώρες, έχασε το “ηθικό του πλεονέκτημα” ακόμη και στον μουσουλμανικό κόσμο. Εξαίρεση, τα συγκοινωνούντα δοχεία αριστεράς και ακροδεξιάς στην Ελλάδα , που θα έδιναν λευκή επιταγή για κάθε ιρανική ενέργεια, απέναντι σε χώρες που μέχρι τώρα ποικιλοτρόπως παρείχαν διεξόδους στο απομονωμένο Ιράν, είναι στενοί σύμμαχοι της πατρίδας μας με αποδεδειγμένη στήριξη και κυρίως αντιμάχονται τα ισλαμιστικά τουρκικά δίκτυα σε Λιβύη, Αίγυπτο, Σουδάν και Κέρας της Αφρικής .

Οι ΗΠΑ σίγουρα μετάνιωσαν για την εμπλοκή σε έναν πόλεμο χωρίς καν το απαιτούμενο πρόσχημα, τόσο για λόγους πολιτικούς όσο και στρατιωτικούς. Αντίστοιχα θα μετανιώσει και το Ιράν, εφόσον οι πολύ ισχυρές στρατιωτικά αραβικές μοναρχίες απαγκιστρωθούν από τη “στρατηγική ψυχραιμία” τους και συνασπιστούν εναντίον του άνευ Αεροπορίας και Αεράμυνας Ιράν.

Οι εκ προοιμίου από πολλούς “θεοποιημένες” χερσαίες στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, μέλλει να αποδειχθούν, καθώς δεν έχει δείξει σχετική ικανότητα μετά τον πόλεμο με το Ιράκ, εδώ και τέσσερις σχεδόν δεκαετίες. Εφόσον με τη στάση του καταφέρει να στρέψει στρατιωτικά εναντίον του τους Άραβες, ο “τραχανάς” που θα έχει απλώσει, θα ξεπερνά τις δυνατότητες του να τον μαζέψει…

Άλλωστε όπως αναφέραμε σε πρόσφατο άρθρο, ο «μωσαϊκός πόλεμο» (mosaic warfare) που έχει επιλέξει το Ιράν ως στρατηγική αξιοποίησης των δυνάμεών του, από πλεονέκτημα και «αγκάθι» για τους επιτιθέμενους στην παρούσα φάση, ενδεχομένως σε περίπτωση χερσαίας επέμβασής τους, να γυρίσει σε «μπούμερανγκ» για το Ιράν. Αυτό, εφόσον οι αποκεντρωμένες διοικήσεις, δεν μπορέσουν να προσφέρουν ενίσχυση και αμοιβαία υποστήριξη στα πληττόμενα σημεία, όπως μία πιο συγκεντρωτική δομή διοίκησης που να μπορεί να λειτουργήσει και κάθετα, θα είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει». Εξάλλου, όσο πρόβλημα αποτελούν οι οροσειρές του Ιράν για τους επιτιθέμενους, αποτελούν και για τους αμυνόμενους εφόσον επιχειρήσουν να υποστηρίξουν φίλια τμήματα που έχουν απομονωθεί…

Τέλος, η επιλογή των ΗΠΑ-Ισραήλ να δολοφονήσουν τον Αλί Χαμενεΐ, στέρησε από το Ιράν τον συγκεντρωτικό πολιτικό έλεγχο και την όποια σχετική «μετριοπάθεια», απελευθερώνοντας στο επίπεδο των «στρατηγικών» αποφάσεων, ανεξέλεγκτους παράλληλους, επάλληλους μηχανισμούς, σε ένα πλαίσιο πολιτικής αναρχίας και αυτόνομων επιλογών με στρατηγικές όμως προεκτάσεις και συνέπειες.

*Επισμηναγός (Ι) ε.α, Διεθνολόγος, Υπ. Δρ. Γεωπολιτικής, Άμπου Ντάμπι militaire.gr

Μετά τη Βουλγαρία και τη Σαουδική Αραβία: Ελληνική ασπίδα και στην Τουρκία

Οι συστοιχίες Patriot θέτουν κάτω από την «ομπρέλα» τους υποδομές και μονάδες και των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων

ΜΑΡΙΝΟΣ ΓΚΑΣΙΑΜΗΣ

Οι ελληνικοί Patriot, αφού κέρδισαν επάξια την αναγνώριση που τους αρμόζει μετά την αναχαίτιση δύο ιρανικών πυραύλων που στόχευαν εγκαταστάσεις διυλιστηρίων και το λιμάνι στο Γιάνμπου της Σαουδικής Αραβίας, στην Ερυθρά Θάλασσα, φαίνεται πως έχουν ανέβει επίπεδο και στους σχεδιασμούς της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας αλλά και των ΗΠΑ. Δεν είναι διόλου τυχαίο πως οι Αμερικανοί και άλλες συμμαχικές χώρες δεν στέλνουν άλλες συστοιχίες αντιβαλλιστικών πυραύλων προκειμένου να «θωρακιστούν» μεγάλες εγκαταστάσεις της «συμμαχικής» Τουρκίας, καθώς η Αθήνα με τις μετακινήσεις συστοιχιών Patriot σε Κάρπαθο και Εβρο, παρότι η κύρια αποστολή είναι η προφύλαξη της Σούδας, της Βουλγαρίας και της Αλεξανδρούπολης, παράλληλα θέτει κάτω από την «ομπρέλα» των συστημάτων της βασικές υποδομές και μονάδες και των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Από Ρόδο έως Κωνσταντινούπολη και Δαρδανέλλια

Με τους Patriot που η Ελλάδα τοποθέτησε στην Κάρπαθο, χάρη στο βεληνεκές του ραντάρ και των πυραύλων, εξασφαλίζει σε σημαντικό βαθμό, αν μη τι άλλο, την έγκαιρη ενημέρωση της Συμμαχίας και μέσω αυτής και της Αγκυρας, αν το επιθυμεί, για κάθε απειλή που πιθανόν υπάρξει για τον ναύσταθμο του Ακσάζ στη θάλασσα της Μαρμαρίδας, απέναντι από τη Ρόδο. Με τους Patriot στον Εβρο, σε συμμαχικό επίπεδο διασφαλίζεται και η αντιβαλλιστική προστασία όλων των τουρκικών μονάδων από το ποτάμι μέχρι τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης αλλά και ο κεντρικός ναύσταθμος του τουρκικού πολεμικού ναυτικού στα Στενά των Δαρδανελλίων!

Με αυτή τη δυνατότητα που έχει δοθεί στο ελληνικό επιτελείο αν σε υποθετική περίπτωση υπάρξει απειλή για κάποια από αυτά τα σημεία και μονάδες και υπάρξει σχετικό αίτημα της Αγκυρας μέσω του ΝΑΤΟ, τότε είναι πολύ πιθανό η Αθήνα να ανταποκριθεί θετικά, αν και προς το παρόν δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο από τη στάση της Τουρκίας. Οπως χαρακτηριστικά είπε στα «ΝΕΑ» στρατιωτική πηγή, «εμείς έχουμε και τη δυνατότητα και τη βούληση σε νατοϊκό επίπεδο να τους συνδράμουμε. Το αν αυτοί θα ζητήσουν κάτι σηκώνει μεγάλη κουβέντα καθώς τίθεται και θέματα γοήτρου για την τουρκική πλευρά που πολλές φορές υπερβαίνει τα θεμιτά ακόμα και εις βάρος και της ίδιας τους της ασφάλειας».

Αξίζει να θυμίσουμε πως η Ελλάδα, αν και ακόμα είναι στη φάση της υλοποίησης της «Ασπίδας του Αχιλλέα», διαθέτει ήδη έναν τεράστιο θόλο που ξεπερνά τα όρια της ελληνικής επικράτειας και τον έχει απλώσει από τη Βουλγαρία μέχρι τη Σαουδική Αραβία, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή και των πυραύλων και των drones που εξαπέλυσε η Τεχεράνη κατά περιοχών και χωρών που είτε είναι συμμαχικές και φιλικές προς την Ελλάδα είτε αδελφικές, όπως στην περίπτωση της Κύπρου.

Επιστολή διαμαρτυρίας από την Αγκυρα σε ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ

Με αφορμή πάντως τη δράση των ελληνικών Patriot, η Αγκυρα απέστειλε επιστολή στο ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ, επισημοποιώντας τις διαμαρτυρίες της για τη μεταφορά του αντιπυραυλικού συστήματος στην Κάρπαθο. Σύμφωνα με τη «Milliyet», η Τουρκία υποστηρίζει με την επιστολή της ότι τέτοιες ενέργειες είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο.

Είναι γεγονός πως η ανάπτυξη της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, η οποία ξεκίνησε το 2021, παρακολουθείται στενά από την Τουρκία, προκαλώντας συχνά αλυσιδωτές αντιδράσεις σε διπλωματικό και επικοινωνιακό επίπεδο. Τούρκοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εξωτερικών, έχουν προειδοποιήσει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει συμμαχίες που στοχεύουν στην «περικύκλωση» της Τουρκίας.

Η στρατιωτική συνεργασία Αθήνας – Ριάντ θεωρείται από την Αγκυρα ως μέρος μιας προσπάθειας της Ελλάδας να αναβαθμίσει τον ρόλο της στην περιοχή εις βάρος των τουρκικών συμφερόντων. Η Τουρκία βλέπει με καχυποψία την παρουσία ελληνικών δυνάμεων σε μια περιοχή όπου η ίδια προσπαθεί να εδραιώσει τη δική της αμυντική βιομηχανία και επιρροή μέσω συμφωνιών με το Ριάντ.

Η συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας σε ασκήσεις στην Ελλάδα (π.χ. στην Κρήτη) έχει περιγραφεί από τούρκους αξιωματούχους ως «σοκαριστική» και «λυπηρή». Συνολικά, η Τουρκία αντιμετωπίζει τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία όχι απλώς ως ένα αμυντικό σύστημα, αλλά ως ένα γεωπολιτικό εργαλείο που ενισχύει τον άξονα Ελλάδα – αραβικός κόσμος, περιορίζοντας τις δικές της φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Πάντως η αντιαεροπορική και πολύ περισσότερο η αντιβαλλιστική άμυνα της Τουρκίας πάσχει και μάλιστα πάσχει σοβαρά, καθώς είναι επί της ουσίας διάτρητη και με εγχώρια συστήματα που μέχρι στιγμής είναι αμφιβόλου αποδοτικότητας και για αυτό η Αγκυρα προσπαθεί να βάλει χέρι σε συστήματα από το εξωτερικό. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία με πρωτεργάτες τις Aselsan και Roketsan έχει κάνει σημαντικά βήματα, αν και όπως φαίνεται από τις μέχρι τώρα κινήσεις της Αγκυρας δεν επαρκούν να διασφαλίσουν το κομμάτι της αντιβαλλιστικής προστασίας.

Μέχρι τώρα η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει παραγάγει τα συστήματα HISAR-A+ και HISAR-O+, που είναι συστήματα μικρού και μέσου βεληνεκούς με στόχο την προστασία στρατιωτικών βάσεων και κρίσιμων υποδομών από ελικόπτερα, drones και πυραύλους cruise. Το καμάρι της τουρκικής παραγωγής, το οποίο στοχεύει να ανταγωνιστεί τους S-400 και τους Patriot, ακούει στο όνομα SIPER.

Το βεληνεκές του στην έκδοση Block 1, που ξεκίνησε να παραδίδεται στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις μόλις στις αρχές του 2026, ξεπερνά τα 100 χλμ. και η στόχευση είναι στο Block 3 να ξεπεράσει τα 180 χλμ. βεληνεκούς. Στους σχεδιασμούς τουλάχιστον της Αγκυρας, το SIPER αποτελεί τη λύση για την άμυνα μεγάλων αποστάσεων και μεγάλων υψομέτρων, μειώνοντας την εξάρτηση από το εξωτερικό, αλλά στην παρούσα φάση όλα δείχνουν πως κρίνεται ως ανεπαρκές να αντιμετωπίσει υπαρκτές απειλές.

[iEpikaira: Δικαίως κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει σωτηρία γι' αυτήν την χώρα!]

Πηγή: tanea.gr

Μια Διοίκηση Ναυτικής Συνιστώσας του ΝΑΤΟ ιδρύεται στο Αναντολού Καβάγι, στην καρδιά του Βοσπόρου, γράφουν σήμερα τα τουρκικά ΜΜΕ.

Στις 24 Μαρτίου, ο Υποστράτηγος Ζαν-Πιερ Φαγκ (Γαλλία), Διοικητής του Επιχειρησιακού Αρχηγείου Πολυεθνικής Δύναμης-Ουκρανίας, επισκέφθηκε την Τουρκία και επιθεώρησε την περιοχή.

Πριν από αυτή την επίσκεψη, διαπιστώθηκε ότι η απαραίτητη άδεια για την παρουσία ξένων στρατιωτικών στοιχείων στην Τουρκία έπρεπε να ληφθεί από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας και ότι οι κανονισμοί δεν τηρήθηκαν.

Τι ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Άμυνας

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (MSB) κοινοποίησε το ακόλουθο ενημερωτικό σημείωμα σχετικά με την επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαρτίου:

«Ο Διοικητής του Επιχειρησιακού Αρχηγείου Πολυεθνικής Δύναμης-Ουκρανίας, Υποστράτηγος Jean-Pierre Fague (Γαλλία), και η αντιπροσωπεία του, ο Υποδιοικητής Υποστράτηγος Richard Stewart Charles Bell (Ηνωμένο Βασίλειο), πραγματοποίησαν επίσκεψη στη Διοίκηση Ναυτικού Συστατικού που σχεδιάζεται να σταθμεύσει στο Anadolukavağı/Beykoz».

«Ας δώσουμε προσοχή στις επισκέψεις αυτές!»

Ο απόστρατος υποναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ, γνωστός και ως ο εμπνευστής του δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα», εστίασε την προσοχή στις διαδοχικές επισκέψεις από το εξωτερικό και εξήγησε την αντίθεσή του στο σχεδιαζόμενο έργο ως εξής:

«Αυτή η είδηση ​​ήρθε στην ατζέντα αμέσως μετά το σχέδιο του Κοινού Στρατηγείου του ΝΑΤΟ στη Νοτιοανατολική Τουρκία. Αυτό επιδεινώθηκε από την επέμβαση πριν από δύο ημέρες εναντίον ενός τουρκικής ιδιοκτησίας δεξαμενόπλοιου που μετέφερε 1,5 εκατομμύριο βαρέλια αργού πετρελαίου στα ύδατα προσέγγισης του Βοσπόρου, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ναυτικά οχήματα που αντικατόπτριζαν τις ουκρανικές τακτικές».

«Εξαιρετικά επικίνδυνο»

Η επίσκεψη της BlackRock, ενός από τους μεγαλύτερους παίκτες στον παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό τομέα, στην Άγκυρα κατά την ίδια περίοδο ολοκληρώνει την εικόνα.

Ενώ το Ιράν συνεχίζει να αντιστέκεται στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, η ανάπτυξη ναυτικού στοιχείου του ΝΑΤΟ από την Τουρκία στην είσοδο του Βοσπόρου, η οποία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει άμεσα τη Ρωσία στη Μαύρη Θάλασσα, αποτελεί ένα εξαιρετικά επικίνδυνο βήμα από άποψη στρατηγικής ισορροπίας.

Το άρθρο 92 του Συντάγματος είναι πολύ σαφές!

Το άρθρο 92 του Συντάγματος της Τουρκικής Δημοκρατίας ορίζει:

-Το παρόν άρθρο ρυθμίζει την εξουσία «Κήρυξης Κατάστασης Πολέμου και Εξουσιοδότησης Χρήσης Ένοπλων Δυνάμεων».

Σύμφωνα με το παρόν άρθρο, η εξουσία λήψης αποφάσεων στις ακόλουθες περιπτώσεις ανήκει αποκλειστικά στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας (TBMM):

-Παρουσία ξένων ενόπλων δυνάμεων στην Τουρκία:

Επιτρέπεται η παρουσία ξένων ενόπλων δυνάμεων στην Τουρκία.

– Κήρυξη κατάστασης πολέμου: Απόφαση κήρυξης πολέμου σε περιστάσεις που θεωρούνται νόμιμες από το διεθνές δίκαιο.

(Απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων των μελών του κοινοβουλίου για να εγκριθεί η ανάπτυξη ξένων στρατευμάτων στη χώρα.)

Γκιουρντενίζ: Μου έρχεται στο μυαλό η εξωτερική πίεση.

«Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, ο οποίος διαρκεί πάνω από τέσσερα χρόνια, η Τουρκία κατάφερε να διατηρήσει μια ισορροπημένη και ουδέτερη πολιτική εφαρμόζοντας το Άρθρο 19 της Σύμβασης των Στενών του Μοντρέ.

Σήμερα, ωστόσο, η εμφάνιση μιας απόφασης που θα μπορούσε να υπονομεύσει αυτήν την ισορροπία εγείρει σοβαρά ερωτήματα.

Υπό ποιες συνθήκες έλαβε η Τουρκία αυτή την απόφαση;

Υπάρχει έντονη εξωτερική πίεση;

Ή μήπως η χώρα χρησιμοποιείται ως εργαλείο στους περιφερειακούς ελιγμούς του ΝΑΤΟ;

Το πιο σημαντικό, ανοίγει αυτό το βήμα την πόρτα σε μια διαδικασία που θα ανοίξει το δρόμο για τετελεσμένα γεγονότα και πιθανά σενάρια «ψεύτικης σημαίας» στη Μαύρη Θάλασσα, με τη συμμετοχή κυρίως της Ρουμανίας και άλλων παραγόντων;

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσουν όχι μόνο την παρούσα αλλά και τη γεωπολιτική θέση της Τουρκίας την επόμενη περίοδο».

Sözcü Gazetesi

—

Πώς μπορεί να αντιδράσει αν αισθανθεί παγιδευμένος ή απελπισμένος

Στον Ντόναλντ Τραμπ δεν αρέσει να χάνει. Και καθώς οι πιθανότητές του να πετύχει μια νίκη στον πόλεμο με το Ιράν φαίνονται ολοένα και πιο λίγες, ο κόσμος μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσει την προοπτική ενός ασταθούς προέδρου που θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα δίλημμα για την εξωτερική πολιτική, το οποίο θα είναι εντελώς εκτός του ελέγχου του.

Ο Αμερικανός πρόεδρος μπορεί ακόμη να πετύχει ένα κατόρθωμα που θα εγκωμιαστεί από τους γεωπολιτικούς αναλυτές ως προώθηση των συμφερόντων των ΗΠΑ και ως νομιμοποίηση του ανθρώπινου, οικονομικού και πολιτικού κόστους του πολέμου.

Καθώς όμως βρίσκεται σε όλο και πιο δύσκολη θέση, είναι ώρα να προβλέψουμε πώς θα μπορούσε να αντιδράσει απέναντι στο ενδεχόμενο αποτυχίας στο Ιράν -και να προετοιμαστούμε για το ενδεχόμενο η αντίδρασή του να κάνει τη σύγκρουση ακόμη πιο επικίνδυνη, σημειώνει το Foreign Policy.

Ελάχιστες οι πιθανότητες για «νέα Βενεζουέλα»

Οι προκλήσεις του πολέμου με το Ιράν φαίνεται να αυξάνονται μέρα με τη μέρα και οι ελπίδες είτε για μια απρόσκοπτη μεταβατική περίοδο τύπου Βενεζουέλας με έναν πειθήνιο ηγέτη, είτε για μια ευρεία λαϊκή επανάσταση έχουν εξανεμιστεί.

«Ιδανικός επιζών» μετά από τις ήττες που έχει υποστεί

Οι προηγούμενες συμπεριφορές του Τραμπ όταν αποτύγχανε, ενδεχομένως ρίχνουν φως στο τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η ήττα δεν είναι κάτι καινούργιο για τον Τραμπ: Έχει υποστεί υψηλού προφίλ ήττες επιχειρηματικά, δικαστικά και πολιτικά.

Ως ιδανικός επιζών, διαθέτει ένα καλοδουλεμένο εγχειρίδιο στρατηγικών για τις περιπτώσεις που περπατά στην κόψη του ξυραφιού.

Αυτές συμπεριλαμβάνουν τον εκφοβισμό των υφισταμένων του, την επίρριψη ευθυνών, την απόκρυψη γεγονότων και – σε πείσμα όλων- τη, επέκταση των ήδη άκαρπων στρατηγικών του.

Η εκλογική ήττα το 2020: «Βρες μου 11.780 ψήφους»

Η προσέγγιση του Τραμπ απέναντι σε συνθήκες ήττας φάνηκε με τον πιο έντονο τρόπο μετά την αποτυχία του στις εκλογές του 2020

Η πρώτη αντίδραση ήταν η άρνηση, με την οποία ο Τραμπ απέρριψε τις δηλώσεις των εκπροσώπων του εκλογικού σώματος ότι η ψηφοφορία ήταν δίκαιη. Στη συνέχεια άσκησε αμείλικτη πίεση στους υφισταμένους και τους ομολόγους του, μεταξύ άλλων παρακαλώντας τον υπουργό Εξωτερικών της Τζόρτζια, Μπραντ Ράφενσπεργκερ, να «βρει» 11.780 ψήφους για να ανατρέψει τα αποτελέσματα της πολιτείας και προτρέποντας τον τότε αντιπρόεδρο Μάικ Πενς να αποφύγει το καθήκον του να πιστοποιήσει τα αποτελέσματα.

«Πείτε ότι οι εκλογές ήταν διεφθαρμένες και άστε τα υπόλοιπα σε μένα»

Ο Τραμπ παρακάλεσε επίσης κορυφαίους αξιωματούχους του υπουργείου Δικαιοσύνης απλώς να πουν ότι οι εκλογές ήταν διεφθαρμένες και να «αφήσουν τα υπόλοιπα σε εμένα και τους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές». Όταν ο υπεύθυνος του επιτελείου του για τις εκλογές Κρις Κρεμπς ανέφερε ότι η ψηφοφορία ήταν δίκαιη, ο Τραμπ τον απέλυσε.

62 αγωγές αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων

Οι προσπάθειες δεν σταμάτησαν εκεί. Ο Τραμπ επέκτεινε τις προδήλως άκαρπες στρατηγικές: Ο πρόεδρος και οι σύμμαχοί του κατέθεσαν τελικά 62 αγωγές αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων, μόνο και μόνο για να τις χάσουν όλες.

Εναντίον όλων!

Επίσης επέρριψαν ευθύνες με κάθε τρόπο σε, ελαττωματικά μηχανήματα ψηφοφορίας, διεφθαρμένους εκλογικούς υπαλλήλους, επιστολικά ψηφοδέλτια, τα μέσα ενημέρωσης, επιτήδειους Δημοκρατικούς, αναξιόπιστους Ρεπουμπλικάνους, δικαστές που απέρριψαν τους ισχυρισμούς του, ακόμη και ξένους παράγοντες.

Ο Τραμπ προσπάθησε επίσης να εξαναγκάσει τα μέσα ενημέρωσης να επικυρώσουν τους ψευδείς ισχυρισμούς του. Αφού το Fox News και το Associated Press κάλεσαν την Αριζόνα για τον Τζο Μπάιντεν το βράδυ των εκλογών, ο Τραμπ απαίτησε δημοσίως την ανάκληση της πρόσκλησης και κατακεραύνωσε την άρνηση των μέσων ενημέρωσης. Επιτέθηκε στο Facebook και το Twitter για την καταστολή της εκστρατείας παραπληροφόρησης.

Η ενθάρρυνση της εισβολής στο Καπιτώλιο: Η πιο επικίνδυνη αντίδραση

Βέβαια, η πιο επικίνδυνη πτυχή της αντίδρασης στην ήττα ήταν η ενθάρρυνση της εξέγερσης της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ. Παρόλο που αρνήθηκε ότι ήταν ο εγκέφαλος της εξέγερσης, οι ενέργειές του της προσέδωσαν νομιμότητα. Και όπως κατέστησαν σαφές οι μεταγενέστερες αμνηστίες προς τους βίαιους ταραξίες, δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να θέσει σε κίνδυνο θεμελιώδεις θεσμούς και ζωές των ΗΠΑ στην υπηρεσία του σκοπού του.

Η επίμονη άρνηση της απάτης του «πανεπιστημίου Τραμπ»

Όταν το Πανεπιστήμιο Τραμπ (μια κερδοσκοπική εταιρεία εκπαίδευσης που προσέφερε προγράμματα κατάρτισης σε θέματα ακινήτων, διαχείρισης περιουσίας και επιχειρηματικότητας) αποδείχθηκε απάτη, ο Τραμπ επιτέθηκε στον δικαστή της υπόθεσης και συνέχισε να αρνείται την ενοχή του μετά την εκδίκαση διακανονισμού ύψους 25 εκατομμυρίων δολαρίων.

Τα ψέματα για το πλήθος που παραβρέθηκε στην ορκωμοσία

Αντιδρώντας στο λιγοστό πλήθος στην ορκωμοσία του το 2016, ο Τραμπ ανάγκασε τον εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου Σον Σπάισερ να πει ψέματα από το βήμα του Λευκού Οίκου, ισχυριζόμενος ότι η προσέλευση του κόσμου ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία.

Διακυβεύονται, στρατιωτικό ηθικό, συμμαχίες και κύρος

Αν ο Τραμπ χειριστεί το ενδεχόμενο να υπερφαλαγγιστεί στο Ιράν όπως έχει αντιμετωπίσει τις αποτυχίες σε άλλους τομείς, τότε οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι σοβαρές.

Οι αλυσιδωτές επιπτώσεις θα υπερβούν κατά πολύ την εικόνα, τη φήμη ή τον πλούτο του προέδρου -ή των ακόλουθών του. Το στρατιωτικό ηθικό, οι συμμαχίες και το παγκόσμιο κύρος της Ουάσινγκτον διακυβεύονται από το πώς ο Τραμπ θα πλοηγηθεί στη δύσκολη αυτή θέση. Καθώς η αρχική αισιοδοξία για τον πόλεμο έχει εξασθενίσει, ο Τραμπ και οι συνεργάτες του έχουν ήδη αρχίσει να ενεργοποιούν τμήματα του γνωστού του εγχειριδίου.

Αντιδράσεις σε επίπεδο εκβιασμού που μπορεί να γίνουν θανατηφόρες

Ο Τραμπ έχει μακρύ ιστορικό στο να θέτει στο περιθώριο ή και να απολύει στρατιωτικούς και πολιτικούς αξιωματούχους που διαφωνούν μαζί του.

Εν μέσω της στρατιωτικής σύγκρουσης τέτοιες εκβιαστικές αντιδράσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λήψη αποφάσεων από τους αξιωματικούς, με αποτέλεσμα εσφαλμένες εκτιμήσεις κινδύνου, ελλιπείς ή διαστρεβλωμένες εκθέσεις προς το Κογκρέσο, αποσιωπηση των προειδοποιήσεων για κλιμάκωση και επιχειρησιακές αποφάσεις αποτέλεσμα συμβιβασμού που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές και στρατηγικούς στόχους.

Σε κίνδυνο το ηθικό και η ετοιμότητα του στρατού

Εάν ο Λευκός Οίκος ωθήσει τους αξιωματικούς να πλήξουν στόχους χωρίς την κατάλληλη νομική επιτήρηση, να αγνοήσουν τις διασφαλίσεις για την αποφυγή βλαβών στον άμαχο πληθυσμό, ή να παραβιάσουν με άλλο τρόπο τους νόμους του πολέμου, η σύγκρουση θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο θανατηφόρα ενώ το ηθικό και η ετοιμότητα του στρατού θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο.

Η επανάληψη αποτυχημένων στρατιωτικών στρατηγικών από καθαρό πείσμα θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των μελών των αμερικανικών υπηρεσιών και τη στρατιωτική φήμη της Ουάσινγκτον.

Θα κατηγορήσει τους πάντες εκτός από τον εαυτό του

Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ θα μπορούσε να αποσείσει την ευθύνη για μια αποτυχημένη επιχείρηση στο Ιράν.

Η εχθρική αντίδρασή του στην άρνηση των συμμάχων να στείλουν πλοία στο παγιδευμένο Στενό του Ορμούζ δίνει μια πρόγευση του πώς θα μπορούσε να μοιάζει.

Προχωρώντας ακόμη περισσότερο, θα μπορούσε να εκτοξεύσει κατηγορίες κατά του αμερικανικού στρατού για τις ελλείψεις του, των συμμάχων του στον Κόλπο για την άρνησή τους να κλιμακώσουν περαιτέρω τις εχθροπραξίες, κατά της Κίνας και της Ρωσίας για υποκίνηση του Ιράν, κατά της κυβέρνησης του Ισραήλ για την ενθάρρυνση σε πόλεμο, κατά των Δημοκρατικών για την προσπάθειά τους να διεκδικήσουν τις εποπτικές τους εξουσίες ή κατά όλων των παραπάνω.

Και ο μέγιστος κίνδυνος της λήψης ακραίων μέτρων

Πηγαίνοντας ακόμη πιο μακριά, αν ο Τραμπ αισθανθεί παγιδευμένος ή απελπισμένος, μπορεί να καταφύγει σε ακραία μέτρα που περιλαμβάνουν απερίσκεπτες αναπτύξεις χερσαίων στρατευμάτων ή ακόμη και τη χρήση μη συμβατικών όπλων, οδηγώντας σε μια παρατεταμένη σύγκρουση ή έναν ευρύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Υπάρχει επίσης η πιθανότητα, αντιμέτωπος με μια ανατροπή στο Ιράν, ο Τραμπ να στραφεί σε μια άλλη προτεραιότητα -την Κούβα ή ίσως ένα εσωτερικό θέμα- και να επιχειρήσει μια αμφιλεγόμενη προσπάθεια να αντιστρέψει την τύχη του και να αποδείξει τη συνεχιζόμενη κυριαρχία του.

Πηγή: naftemporiki.gr

Ο Αμερικανός πρόεδρος άφησε να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να απομακρυνθούν από τη δέσμευσή τους να υπερασπιστούν τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, επικρίνοντάς τους για τη μη υποστήριξή τους στον πόλεμο στο Ιράν

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξετάζουν το ενδεχόμενο να μην παρέχουν υποστήριξη στους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ σε περίπτωση επίθεσης, δήλωσε την Παρασκευή ο Ντόναλντ Τραμπ, κλιμακώνοντας την ρητορική του απέναντι στην συμμαχία με φόντο τη στάση των Ευρωπαίων ηγετών στον πόλεμο κατά του Ιράν.

«Το ΝΑΤΟ απλώς δεν ήταν εκεί», είπε ο Τραμπ σε επενδυτικό συνέδριο στο Μαϊάμι. Αυτό, όπως είπε, ήταν «ένα τεράστιο λάθος» από τους Ευρωπαίους.

«Δαπανούμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για το ΝΑΤΟ, εκατοντάδες, για να τους προστατεύουμε, και θα ήμασταν πάντα εκεί για αυτούς, αλλά τώρα, με βάση τις ενέργειές τους, φαντάζομαι ότι δεν χρειάζεται πια», συνέχισε και πρόσθεσε με έμφαση: «Γιατί να είμαστε εκεί για αυτούς, αν εκείνοι δεν είναι εκεί για εμάς;»

Ερωτηθείσα την Παρασκευή αν οι προειδοποιήσεις του Τραμπ για το ΝΑΤΟ συνιστούν επίσημη αλλαγή πολιτικής, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λίβιτ, δήλωσε ότι «ο πρόεδρος Τραμπ ήταν πολύ ειλικρινής σχετικά με την δυσαρέσκειά του για το ΝΑΤΟ».

Ο Τραμπ φαίνεται να έχει απογοητευθεί ιδιαίτερα με τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, ο οποίος πριν ξεκινήσει ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου απαγόρευσε στα αμερικανικά μαχητικά να χρησιμοποιήσουν βρετανικές αεροπορικές βάσεις για την επίθεση στο Ιράν. Μόλις ξεκίνησε ο πόλεμος, ο Στάρμερ άλλαξε στάση, λέγοντας ότι η βρετανική νομοθεσία επέτρεπε τη χρήση των βάσεων για δράση συμμάχων που βρίσκονταν υπό επίθεση στην περιοχή. Ο Τραμπ είπε ότι ο Στάρμερ προσφέρθηκε να συνεισφέρει δύο βρετανικά αεροπλανοφόρα στη μάχη, αλλά ότι ήταν «πολύ αργά» όταν έγινε η προσφορά, μία εβδομάδα μετά την έναρξη του πολέμου.

Η σύνοδος του Ιουλίου αναμένεται να είναι έντονη. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει δηλώσει ότι η Γαλλία δεν θα συμμετάσχει σε επιχειρήσεις γύρω από το Ιράν όσο ο πόλεμος βρίσκεται σε ενεργή φάση, λέγοντας ότι η χώρα του δεν είναι μέρος της σύγκρουσης. Υποσχέθηκε να στείλει βοήθεια για την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ αργότερα.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, προσπαθεί τις τελευταίες εβδομάδες να διατηρήσει καλές σχέσεις με τον Τραμπ, παρά τις αντιδράσεις άλλων ηγετών. Ο Ρούτε είπε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες, αφού δεν ειδοποιήθηκαν εγκαίρως για την επίθεση στο Ιράν, χρειάστηκαν χρόνο για να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους και να συμμετάσχουν στην προσπάθεια.

Πηγή: Washington Post kathimerini.gr

«Δεν υπήρχε απολύτως καμιά κακόβουλη πρόθεση, μόνο η ανησυχία να διασφαλιστεί η προστασία του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων», έγραψε στην πλατφόρμα Χ το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού

Η απαγόρευση από την ισραηλινή αστυνομία της πρόσβασης του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων στον ναό του Παναγίου Τάφου για να χοροστατήσει στη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων υπαγορεύτηκε από λόγους «ασφαλείας» και δεν προήλθε από «κακόβουλη πρόθεση», σύμφωνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

«Σήμερα, λόγω της ιδιαίτερης ανησυχίας για την ασφάλειά του, η αστυνομία της Ιερουσαλήμ εμπόδισε τον Λατίνο Πατριάρχη καρδινάλιο Πιτσαμπάλα, να χοροστατήσει στη λειτουργία στον ναό του Παναγίου Τάφου. Δεν υπήρχε απολύτως καμιά κακόβουλη πρόθεση, μόνο η ανησυχία να διασφαλιστεί η προστασία του», έγραψε στην πλατφόρμα Χ το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Το χρονικό

Η ισραηλινή αστυνομία απαγόρευσε, σήμερα, στον Λατίνο Πατριάρχη Ιεροσολύμων καρδινάλιο Πιερμπατίστα Πιτσαμπάλα να εισέλθει στον ναό του Παναγίου Τάφου, κατά την Κυριακή των Βαΐων των Καθολικών. Τον Πατριάρχη Πιτσαμπάλα συνόδευε ο Κουστωδός των Αγίων Τόπων, αιδεσιμότατος Φραντσέσκο Ιέλπο.

Σε ανακοίνωσή του, το Λατινικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων υπογράμμισε ότι «το συμβάν αποτελεί ένα σοβαρό προηγούμενο, όπως και έλλειψη σεβασμού ως προς την ευαισθησία δισεκατομμυρίων ανθρώπων οι οποίοι, κατά την εβδομάδα αυτή, έχουν το βλέμμα τους στραμμένο στην Ιερουσαλήμ».

Η σημερινή απόφαση χαρακτηρίζεται, επίσης, «ένα μέτρο σαφώς παράλογο και δυσανάλογο».

Σεβόμενο τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας που έχουν επιβληθεί λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, το Λατινικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων είχε ακυρώσει τη σημερινή, παραδοσιακή λιτανεία της Κυριακής των Βαΐων και ο καρδινάλιος Πιτσαμπάλα με τον Καθολικό Κουστωδό δεν συνοδευόταν από άλλους κληρικούς.

Οι αντιδράσεις

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι πήρε άμεσα θέση και, αναφερόμενη στο συμβάν, υπογράμμισε: «Ο Πανάγιος Τάφος των Ιεροσολύμων είναι ιερός τόπος της Χριστιανοσύνης και, κατά συνέπεια, πρέπει να προστατεύεται για την τέλεση των ιερών τελετουργιών. Η απαγόρευση εισόδου στον Λατίνο Πατριάρχη και στον Κουστωδό των Αγίων Τόπων, σε μια ημέρα βασικής σημασίας για την πίστη μας -όπως είναι η Κυριακή των Βαΐων- αποτελεί προσβολή όχι μόνο για τους πιστούς, αλλά και για κάθε κοινότητα που αναγνωρίζει τη θρησκευτική ελευθερία».

Ο δε Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι, πρόσθεσε ότι ζήτησε να κληθεί αύριο, στο υπουργείο, ο πρέσβης του Ισραήλ στη Ρώμη ώστε να του ζητηθούν εξηγήσεις σχετικά με το συγκεκριμένο συμβάν.

Κατά την προσευχή του, πριν από λίγο στο Ορος των Ελαιών, χωρίς την παρουσία πιστών, ο Λατίνος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εχοντας μπροστά μας την Ιερουσαλήμ, στην ιδιαίτερα περίπλοκη κατάσταση που ζούμε, αυτή ακριβώς την στιγμή θέλουμε να επανενωθούμε με τον Ιησού, θέλουμε να εισέλθουμε στην Ιερουσαλήμ και να μάθουμε, για μια ακόμη φορά, με ποιον τρόπο να κατοικήσουμε αυτή την πόλη. Θέλουμε να παραμείνουμε μια κοινότητα η οποία επιθυμεί να χτίσει αλληλεγγύη, φιλία, αδελφοσύνη, σε κοινωνία με όλους και να είμαστε όργανα ειρήνης και επανασυμφιλίωσης.

«Αδικαιολόγητη επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία»

Η παρεμπόδιση «χωρίς λόγο ή αιτία» του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων να εισέλθει στον ναό του Παναγίου Τάφου για να τελέσει τη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων συνιστά «αδικαιολόγητη επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία», κατήγγειλε ο Ισπανός πρωθυπουργός.

«Από την ισπανική κυβέρνηση, καταδικάζουμε αυτήν την αδικαιολόγητη επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία και απαιτούμε από το Ισραήλ να σεβαστεί την ποικιλομορφία των θρησκευτικών πεποιθήσεων και το διεθνές δίκαιο. Καθώς χωρίς ανεκτικότητα, η συνύπαρξη είναι αδύνατη», δήλωσε ο Πέδρο Σάντσεθ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X.

Πηγή: kathimerini.gr

Ανακοίνωση με την οποία «εκφράζει τη βαθιά ανησυχία για το γεγονός ότι ο Καθολικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων εμποδίστηκε χθες να εισέλθει στον Ναό του Παναγίου Τάφου στα Ιεροσόλυμα για να εορτάσει την Καθολική Κυριακή των Βαΐων» εξέδωσε το πρωί της Δευτέρας το υπουργείο Εξωτερικών.

Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ

«Η Ελλάδα εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία για το γεγονός ότι ο Λατίνος Πατριάρχης Ιεροσολύμων εμποδίστηκε χθες να εισέλθει στον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, προκειμένου να τελέσει τη λειτουργία για την Καθολική Κυριακή των Βαΐων.

Παρά τις συνθήκες που επικρατούν αυτή τη στιγμή, το στάτους κβο του Παναγίου Τάφου θα πρέπει να γίνεται σεβαστό από όλους, καλόπιστα, ενώ αυτό αποκτά πρόσθετη σημασία ενόψει των επερχόμενων εορτασμών του Πάσχα.

Η Ελλάδα εκφράζει την αλληλεγγύη και την ακλόνητη υποστήριξή της στις Χριστιανικές Εκκλησίες στην Ιερουσαλήμ και επαναλαμβάνει τη σημασία του σεβασμού του στάτους κβο του Παναγίου Τάφου, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες».

Despite the current circumstances, the Status Quo of the Holy Sepulcher must be fully respected by all and in good faith. This assumes additional importance in view of the upcoming Easter celebrations.— Υπουργείο Εξωτερικών (@GreeceMFA) March 30, 2026

Νετανιάχου: Καμία κακόβουλη πρόθεση

Υπενθυμίζεται ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, εξήγησε χθες μέσω ανάρτησής του στο Χ ότι η απαγόρευση από την ισραηλινή αστυνομία της πρόσβασης του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων στον ναό του Παναγίου Τάφου για να χοροστατήσει στη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων υπαγορεύτηκε από λόγους «ασφαλείας» και δεν προήλθε από καμιά «κακόβουλη πρόθεση».

«Σήμερα, λόγω της ιδιαίτερης ανησυχίας για την ασφάλειά του, η αστυνομία της Ιερουσαλήμ εμπόδισε τον Λατίνο Πατριάρχη καρδινάλιο Πιτσαμπάλα, να χοροστατήσει στη λειτουργία στον ναό του Παναγίου Τάφου. Δεν υπήρχε απολύτως καμιά κακόβουλη πρόθεση, μόνο η ανησυχία να διασφαλιστεί η προστασία του», έγραψε στην πλατφόρμα Χ το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Today, out of special concern for his safety, Jerusalem police prevented the Latin Patriarch Cardinal Pizzaballa from holding mass this morning at the Church of the Holy Sepulchre. Again, there was no malicious intent whatsoever, only concern for his safety and that of his party.— Prime Minister of Israel (@IsraeliPM) March 29, 2026

Πηγή: liberal.gr

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Η ενεργή συμμετοχή των Χούθι στον πόλεμο μεταβάλλει ουσιαστικά το γεωπολιτικό σκηνικό στη Μέση Ανατολή, ανοίγοντας ένα νέο μέτωπο και ενισχύοντας τον κίνδυνο γενικευμένης σύγκρουσης. Οι φιλοϊρανοί μαχητές της Υεμένης, Χούθι, πέρασαν σε πολεμική δράση εναντίον του Ισραήλ, ανοίγοντας άλλο ένα μέτωπο στον πόλεμο που μαίνεται στην Μέση Ανατολή.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε την εκτόξευση πυραύλου από την Υεμένη το πρωί του Σαββάτου, με αποτέλεσμα να σημάνει συναγερμός στη Μπερσέμπα, στο νότιο Ισραήλ. Μερικές ώρες μετά, ακολούθησε εκτόξευση ενός πυραύλου cruise εναντίον του Ισραήλ. Και οι δύο πύραυλοι αναχαιτίστηκαν, χωρίς να προκληθούν τραυματισμοί ή ζημιές. Οι Χούθι και στο παρελθόν έχουν πραγματοποιήσει επιθέσεις κατά του Ισραήλ, με εκτοξεύσει πυραύλων.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η δυνατότητά τους να επηρεάσουν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα, και ειδικότερα στο στενό Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα του παγκόσμιου εμπορίου και της ενεργειακής τροφοδοσίας, μαζί με τα Στενά του Ορμούζ. Την περίοδο 2023-2025 οι Χούθι απέδειξαν ότι μπορούν να διαταράξουν τη θαλάσσια κυκλοφορία, με μπαράζ επιθέσεων σε εμπορικά πλοία την περίοδο 2023-2025, οι οποίες προκάλεσαν στρατιωτική απάντηση από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες και οδήγησαν σε μία εύθραυστη κατάπαυση του πυρός.

Με μια επιφανειακή ανάγνωση των εξελίξεων, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η ανώτερη πολεμική τεχνολογία των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι αρκετή για να “συνετίσει” τους Χούθι. Όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι τόσο εύκολο, όσο πιθανώς πιστεύουν πολλοί. Οι Χούθι είναι μια ιδιόρρυθμη πολεμική μηχανή που διαθέτει συμμετρικές και ασύμμετρες ικανότητες, αξιοποιώντας τόσο χαμηλή, όσο και υψηλή τεχνολογία. Όπως έχουν δείξει και οι παλαιότερες επιθέσεις τους, είναι μια πυραυλική υπερδύναμη.

Tα όπλα των Χούθι

Οι Χούθι έχουν στο παρελθόν χρησιμοποιήσει πυραύλους Burkan-2H εναντίον στόχων στη Σαουδική Αραβία, πάνω στους οποίους εμφανίζονταν οχήματα επανεισόδου από το διάστημα στην ατμόσφαιρα, με ικανότητες διεξαγωγής ελιγμών (maneuverable reentry vehicles/MaRV) κάτι που θεωρούνταν μέχρι τώρα προνόμιο μόνο προηγμένων τεχνολογικά κρατών!

Παρόμοια βλήματα MaRV εξοπλίζουν τους διάσημους κινεζικούς βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον πλοίων (ASBM) DF21D και θεωρούνται ως μια στρατηγική ασύμμετρη απειλή για τις ομάδες μάχης των αμερικανικών αεροπλανοφόρων. Ο Burkan-2H αναφέρεται ως παραλλαγή του βαλλιστικού πυραύλου Qiam, που έχει τροποποιηθεί ώστε να προσβάλει στόχους σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 1000 χλμ. Με πυραύλους Burkan-3 οι Χούθι έχουν πλήξει σαουδαραβική στρατιωτική εγκατάστασης στο Dammam στην ανατολική Σαουδική Αραβία, την 1η Αυγούστου 2019 και παλαιότερα με drones τον πετρελαϊκό γίγαντα της Aramco.

Αλλά και σε πιο τακτικό επίπεδο, οι Χούθι έχουν αναπτύξει όπλα μεγάλης καταστρεπτικής ικανότητες και υψηλής ακρίβειας πλήγματος. Για παράδειγμα, στις 28 Οκτωβρίου 2018 παρουσίασαν μια κατευθυνόμενη έκδοση του πυραύλου Badr-1, τον Badr-1P, για τον οποίο υποστήριξαν ότι επιτυγχάνει βεληνεκές 130 χλμ και την εντυπωσιακή ακρίβεια πλήγματος τριών μέτρων.

Ο αρχικός Badr-1 είναι μια μη κατευθυνόμενη βαρέα ρουκέτα πυροβολικού που είχε παρουσιαστεί τον Μάρτιο του 2018. Έχει διάμετρο μεταξύ 300 και 350 χιλιοστών και χρησιμοποιεί πτερύγια στο πίσω μέρος για να σταθεροποιεί την τροχιά του, παρόμοια με αυτά που διαθέτει η οικογένεια των ιρανικών τακτικών πυραύλων Fateh-110.

Επίσης, στις 16 Απριλίου 2019, οι Χούθι παρουσίασαν μια νέα έκδοση της σειράς πυραύλων Badr, τον Badr-F, ο οποίος έχει εναέρια εκρηγνυόμενη κεφαλή (air burst). Δηλαδή, εκρήγνυται στον αέρα ώστε να μεγιστοποιήσει τα φονικά αποτελέσματα στο έδαφος. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της οργάνωσης ο πύραυλος έχει βεληνεκές 160 χλμ. και εκρήγνυται 20 μέτρα πάνω από το έδαφος, γαζώνοντας με θραύσματα μια περιοχή με διάμετρο 350 μέτρων. Παρεμπιπτόντως, παρόμοια όπλα μπορούν να αποτελέσουν κρίσιμους παράγοντες διαμόρφωσης του αποτελέσματος (game changers) στο ελληνοτουρκικό σύστημα.

Φανούλα Αργυρού

Συζητήσεις μετά την επίθεση με drone στη Βάση Ακρωτηρίου.

Οι ίδιοι από τη δεκαετία του 1960 μελετούσαν τη σμίκρυνση των περιοχών αφενός επειδή τους ήταν ασύμφορες οικονομικά και, αφετέρου, δεν χρειαζόντουσαν τέτοιες εκτάσεις και άρχισαν να επιστρέφουν στην ΚΔ περιοχές που κράτησαν ως «retained sites» τη μια μετά την άλλη. Όμως, τις Βάσεις Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, που κράτησαν ως «κυρίαρχες», είναι δεσμευμένοι να τις επιστρέψουν, όταν δεν τις χρειάζονται, στην ΚΔ, βάσει της συνεννόησής τους με Αρχ. Μακάριο και Δρα Φ. Κουτσιούκ κατά την ανακήρυξη της ΚΔ το 1960. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (APPENDIX P) στο Σύνταγμα της ΚΔ. Όταν και θα ολοκληρωθεί η απο-αποικιοποίησή τους…

Τον Σεπτέμβριο του 1974, οι Υπουργοί σκέφτονταν την πλήρη αποχώρησή τους για οικονομικούς λόγους (μελέτες ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1974 - αν και σύμβουλοι της βρετ. κυβέρνησης συμβούλευσαν αποχώρηση και μετά το τουρκικό πραξικόπημα του 1963/64). Αλλά δεν τολμούσαν, γιατί η Τουρκία ζητούσε η Δεκέλεια να δοθεί στους Τούρκους (James Callaghan, 10.9.1974*). Τις κράτησαν με πίεση από τον Δρα Χ. Κίσινγκερ…

Σε απόρρητο έγγραφο τον Μάιο του 1975 σημειώθηκε από στρατιωτικούς ότι «δεν ήταν πρακτικώς δυνατό γι’ αυτούς (Βρετανούς) να δεσμευθούν με συγκεκριμένη ημερομηνία αποχώρησης …».

Το 1977 υπήρξαν μελέτες για αποχώρηση/παραμονή των Βάσεων με επανα-διαπραγμάτευση, το 1978 για «μίνι Βάσεις», μελέτη περιορισμού τους σε περιοχή του Ακάμα, ενώ μετατοπίστηκε το θέμα για το 1983 κ.λπ., κ.λπ. ΄

Με το drone που έπεσε στη Βάση Ακρωτηρίου ξεκίνησαν στην Κύπρο συζητήσεις, δηλώσεις και αντιδηλώσεις για άνοιγμα του θέματος.

Κώστας Κληρίδης, πρώην Γ. Εισαγγελέας, στον Χρύσανθο Τσουρούλλη, Uncensored, 17.3.2026

«Είναι κατάλοιπα αποικιοκρατίας με απόφαση του Βρετανικού Ανώτατου Δικαστηρίου 2018. Η Κύπρος έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει αλλαγή καθεστώτος των Βάσεων, δεν αξιοποιήθηκαν νομικά εργαλεία… Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μού είπε ότι τα παρακολουθούν… ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για διάφορους λόγους… και διάφορες άλλες κατ’ εμένα προφάσεις…».

Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, 19.3.2026 - «Αποικιακή κληρονομιά του νησιού»

19.3.2026, αναφορικά με τις Βρετανικές Βάσεις, είπε: «Όταν τελειώσει η παρούσα δυσμενής κατάσταση στην Κύπρο, πρέπει να πραγματοποιήσουμε μιαν ανοιχτή και ειλικρινή συζήτηση με τη βρετανική κυβέρνηση σχετικά με το καθεστώς και το μέλλον των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο… Οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο αποτελούν αποικιακή κληρονομιά του νησιού. Υπάρχουν περισσότεροι από 10.000 Κύπριοι πολίτες εντός των Βρετανικών Βάσεων, έχουμε ευθύνη γι’ αυτούς τους ανθρώπους».

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έκανε το πρώτο βήμα που δεν τόλμησαν οι προκάτοχοί του. Ας ελπίσουμε ότι θα προχωρήσει στη συζήτηση που υποσχέθηκε για τα «αποικιακά κατάλοιπα».

Δρ Αχιλλέας Αιμιλιανίδης, «Φιλελεύθερος», 15.3.2026:

«… (Πρόκειται) για έδαφος το οποίο ουδέποτε περιήλθε στην κυριαρχία της Δημοκρατίας, αν και σε αυτό διαμένει κυπριακός πληθυσμός. Το καθεστώς αυτό έχει επανειλημμένα επιβεβαιωθεί, τελευταία με τη Συμφωνία Αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, η οποία συνιστά και πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ. Οι Βάσεις δεν είναι, επομένως, ευρωπαϊκό έδαφος… δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει η βούληση για πλήρη αμφισβήτηση του καθεστώτος των Βάσεων ή να τεθεί το αίτημα για αποχώρησή τους».

Σίμος Αγγελίδης, 16.3.2026

«Κλασική περίπτωση ατελούς διαδικασίας απο-αποικιοποίησης… Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για την Κυπριακή Δημοκρατία (για άνοιγμα συζήτησης) … Το Ανώτατο Δικαστήριο στο Λονδίνο επιβεβαίωσε ότι οι Βάσεις αποτελούν στην ουσία την ουρά της αποικίας…».

Γ. Χαραλαμπίδης: «Δεν υπάρχει (δηλαδή) κίνδυνος απο-αναγνώρισης της ΚΔ αν αποτολμήσουμε ν’ αναφερθούμε σε αλλαγή του καθεστώτος των Βάσεων… είναι θεραπεία… Οι κυβερνήσεις μας συμπεριφέρονται ως αποικιοκρατικές, δεν τολμούν να ζητήσουν από τους Βρετανούς το αυτονόητο…».

Διαδικτυακή εκπομπή, 16.3.2026, με Δρα Γιάννο Χαραλαμπίδη, αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Μπαλτζώη και Σίμο Αγγελίδη, έγκριτο νομικό στην Κύπρο.

1) Σωστή εκτίμηση Σ. Αγγελίδη

Έπεσε στο κενό η προτροπή του Γρ. Αποικιών προς τον κυβερνήτη, 1.10.1959, «η κυριαρχία της Κύπρου θα μεταβιβαστεί στην Κυπριακή Δημοκρατία την ημέρα της επίσημης υπογραφής των σχετικών εγγράφων». Και τόνιζε το τηλεγράφημα: «Καθώς γνωρίζετε, θεωρούμε ως αναγκαίο η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης και η Συνθήκη Εγγυήσεως να μπουν σε εφαρμογή ταυτόχρονα με την υπογραφή και δεν πρέπει να τύχουν επικύρωσης π.χ. από τη Βουλή στην Κύπρο…».

Αμφότερες, Συνθήκη Εγκαθίδρυσης και Συνθήκη Εγγυήσεως (1960), επικυρώθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας ανακήρυξης της ανεξαρτησίας…

«Το Κυπριακό Σύνταγμα είχε θέσει σε ισχύ την Συνθήκη Εγκαθίδρυσης. Δεν καταργείται ένα Σύνταγμα και δεν διαλύεται ένα κράτος λόγω τερματισμού μιας τετραμερούς διεθνούς συμφωνίας» (Άρθρο, «Σημερινή», Στέλιου Θεοδούλου, Νομικού, πρώην Εισαγγελέα της ΚΔ, 19.3.2019).

2) Η ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗ για τις βρετανικές κυβερνήσεις ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ SUPREME COURT Αγγλίας και Ουαλίας (30.7.2018), με 7 Δικαστές, που γνωμάτευσε ότι οι βρετανικές στρατιωτικές Βάσεις είναι «αποικιακά κατάλοιπα» (στον πιο κάτω σύνδεσμο της δικογραφίας). Η απόφαση για Μαυρίκιο είναι Συμβουλευτική Γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου, 25.2.2019.

Βλ. άρθρο γράφουσας «Απόφαση - σταθμός Ανωτάτου Δικαστηρίου Η.Β. για Βρετανικές Βάσεις», Sigmalive, 2.8.2018:

3) Για τις χορηγίες - «ενοίκια» βλέπε:

«Οι βρετανικές μη κυρίαρχες περιοχές των Βάσεων και ο μύθος των ‘‘ενοικίων’’»

https://www.onisilos.gr/?p=32948, από «Σημερινή», 7.11.2021.

4) Μια άλλη πονηριά του Ηνωμένου Βασιλείου, που πρέπει να θυμόμαστε. Ο επικεφαλής διαπραγματευτής της ένταξης του ΗΒ στην τότε ΕΟΚ 1970-973 ήταν ο Βρετανός David Hannay, ο οποίος «διευθέτησε» με τους Ευρωπαίους, όπως εξαιρεθούν οι δύο βρετανικές στρατιωτικές Βάσεις από ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και να εκκρεμεί το θέμα για επανα-συζήτηση όταν θα έκανε αίτηση η Κυπριακή Δημοκρατία. Το 2004, και πάλι ήταν ο ίδιος που «διευθέτησε» όπως μείνουν εκτός ΕΕ οι Βρετανικές Βάσεις με την ένταξη της ΚΔ! Έτσι και η επιβεβαίωση με τη Συμφωνία Αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ.

5) Η Βρετανία ακόμα ΔΕΝ πλήρωσε τον Μαυρίκιo. Η πολιτική συμφωνία υπεγράφη τον Μάιο του 2025, όμως καθυστερεί η πληρωμή λόγω πολιτικών πιέσεων στο ΗΒ και την ανάγκη αμερικανικής έγκρισης, με τον Μαυρίκιο να μελετά νομικά βήματα για την καθυστέρηση. https://www.bbc.co.uk/news/articles/c9dqg3nqynlo (ανανέωση 25.2.2026).

Κρατήστε στο χέρι τη ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗ επιβεβαίωση του Supreme Court : «αποικιακά κατάλοιπα». Που γνώριζαν πρώτοι και καλύτεροι οι ίδιοι οι Βρετανοί από το 1960**. Το πιο έγκυρο όπλο στα χέρια της ΚΔ για αντιμετώπιση οποιασδήποτε πανουργίας. To HB δεν τήρησε επανειλημμένα τις υποχρεώσεις του. Η λέξη «κυρίαρχες» μπήκε το 1959 για τη δική τους ασφάλεια έναντι αντιδράσεών μας. Γι’ αυτό έκτοτε βασίζονται πάνω στην «καλή θέληση των Κυπρίων» …

* Βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

** Βιβλίο Φ.Α και Α.Π. «Η Κύπρος στο Σφυρί», Λονδίνο, 1991.

Το APPENDIX P στο Σύνταγμα της ΚΔ – Το μέλλον των Κυριάρχων Περιοχών των Βάσεων.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Αριάνα Φερεντίνου

Η Τουρκία συμμετέχει σε πρωτοβουλία για αποκλιμάκωση του πολέμου στη Μ. Ανατολή, με τον Τραμπ να ευχαριστεί τον Ερντογάν για τη στάση του.

Κρίσιμες οι τελευταίες ημέρες για την εξέλιξη του πολέμου μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Με την πιθανότητα η κατάσταση να οδηγήσει σε μια επικίνδυνη σύρραξη και οικονομική αναστάτωση, αναπτύσσονται τώρα ειρηνευτικές πρωτοβουλίες μεταξύ κρατών που επιδιώκουν μια ειρηνευτική λύση.

Ενεργό ρόλο στις διαβουλεύσεις με κράτη της περιοχής παίζει η Τουρκία, που κινείται ενεργά μαζί με το Πακιστάν, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία για να προωθηθεί το ειρηνευτικό σχέδιο των 15 σημείων που έχει προτείνει η Ουάσιγκτον στο Ιράν. Αν και η Άγκυρα είχε ζητήσει αρχικά η τετραμερής αυτή συνάντηση να γίνει στην Τουρκία, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι ο Πακιστανός ομόλογός του έπρεπε να παραμείνει στη χώρα του, και έτσι η συνάντηση θα γίνει στο Ισλαμαμπάντ στις 30 Μαρτίου.

Ο Τραμπ αποθεώνει τον Ερντογάν για τη στάση του

Στο μεταξύ, χθες ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως «σπουδαίο ηγέτη». Αναφερόμενος στο ζήτημα του Ιράν στη σύνοδο κορυφής της Πρωτοβουλίας Μελλοντικών Επενδύσεων (FII), που πραγματοποιήθηκε στο Μαϊάμι, αποθέωσε τον Τούρκο πρόεδρο και τον ευχαρίστησε για τον τρόπο που χειρίστηκε το Ιράν. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «Ήταν φανταστικοί», εννοώντας τους Τούρκους, «έμειναν έξω από πράγματα από τα οποία τους είπαμε να μείνουν μακριά. Εμείς βοηθήσαμε τους συμμάχους μας, είδαμε τους άλλους συμμάχους μας. Είδαμε ότι άλλοι σύμμαχοι δεν ήταν εκεί. Δεν τους χρειαζόμαστε, αλλά δεν μας βοήθησαν όταν τους χρειαζόμασταν. Και αυτό θα τους κοστίσει ακριβά», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Μιλώντας σήμερα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στην Κωνσταντινούπολη, ο Τούρκος πρόεδρος μίλησε για έναν άσκοπο πόλεμο στην περιοχή. «Όλη η ανθρωπότητα, καθώς και τα εμπλεκόμενα μέρη στη σύγκρουση, πληρώνουν το τίμημα για αυτόν τον παράλογο, παράνομο και περιττό πόλεμο, που έχει συγκλονίσει βαθιά την περιοχή μας τον τελευταίο μήνα», είπε ο Ερντογάν.

Αν οι επόμενες ημέρες οδηγήσουν σε κάποια ειρηνευτική πρωτοβουλία μεταξύ Αμερικανών και Ιρανών, τότε η Τουρκία μπορεί να είναι από τις χώρες που θα ωφεληθούν από μια εκεχειρία.

Πηγή: dw.com

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν την εκτόξευση πυραύλου από την Υεμένη εναντίον της επικράτειας του κράτους του Ισραήλ, για πρώτη φορά τον έναν μήνα πολέμου στη Μέση Ανατολή

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν λίγο περί τις 06:00 (ώρα Ελλάδας) ότι εντόπισαν την εκτόξευση πυραύλου από την Υεμένη εναντίον της επικράτειας του κράτους του Ισραήλ, για πρώτη φορά τον έναν μήνα πολέμου στη Μέση Ανατολή, αφού οι Χούθι απείλησαν ξανά χθες να εμπλακούν στη ένοπλη σύρραξη στο πλευρό του Ιράν.

Σύμφωνα με λακωνικές ανακοινώσεις τους, εντόπισαν «την εκτόξευση ενός πυραύλου από την Υεμένη εναντίον της επικράτειας του κράτους του Ισραήλ» και πρόσθεσαν ότι «συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας επιχειρούν για την αναχαίτιση της απειλής», προτού δώσουν το ελεύθερο στους κατοίκους να βγουν από τα καταφύγια περίπου ένα τέταρτο αργότερα.

[iEpikaira: Διαφαινόμενη είσοδος στον πόλεμο η οποία θα σημαίνει ότι "κλείνει" και η είσοδος της Ερυθράς Θαλάσσης. Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ και AFP kathimerini.gr

Επιμέλεια: Νίκος Μιχαλόπουλος

Στις 24 Μαρτίου ο οικονομολόγος και κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Paul Krugman έγραψε μια ανάλυση στο προσωπικό του μπλογκ στο Substack, κατηγορώντας το περιβάλλον του Προέδρου Τραμπ για «εκμετάλλευση προνομιακής πληροφόρησης» με σκοπό το κέρδος.

Δίνοντας στοιχεία σχετικά με την χειραγώγηση των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης λίγο πριν την ανακοίνωση Τραμπ περί μη βομβαρδισμού των ενεργειακών κοιτασμάτων του Ιράν, ο Krugman κατηγορεί ευθέως το περιβάλλον Τραμπ για προδοσία.

Να σημειώσουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που στις ΗΠΑ έχουν σημειωθεί περίεργες συναλλαγές λίγο πριν ή λίγο μετά ανακοινώσει κάτι ο Πρόεδρος Τραμπ.

Απλά τώρα γίνεται και εν καιρώ πολέμου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανάλυσης.

Προδοσία στις αγορές μελλοντικής εκπλήρωσης

Άτομα κοντά στον Τραμπ κάνουν συναλλαγές με βάση εθνικά μυστικά

Paul Krugman, 24 Μαρτίου 2026

Το Σαββατοκύριακο, ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε με τρομερή εκδίκηση το Ιράν, εκτός εάν η κυβέρνησή του ανοίξει το Στενό του Ορμούζ εντός 48 ωρών, μια προθεσμία που θα έληγε το βράδυ της Δευτέρας στην Ουάσινγκτον.

Συγκεκριμένα, ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα αρχίσουν να βομβαρδίζουν σταθμούς παραγωγής ενέργειας – σταθμούς που παρέχουν ηλεκτρική ενέργεια στον άμαχο πληθυσμό του Ιράν – εκτός εάν το Στενό ανοίξει.

Αλλά στις 7:05 π.μ. τη Δευτέρα, ο Τραμπ το πήρε πίσω – για πέντε ημέρες, είπε, αλλά πολλοί άνθρωποι άρχισαν να υποθέτουν ότι η απειλούμενη ενέργεια, η οποία θα ήταν ένα τεράστιο έγκλημα πολέμου, έχει πλέον αποσυρθεί ως πιθανότητα.

Ο λόγος για την ανατροπή, ισχυρίστηκε, ήταν ότι οι ΗΠΑ συμμετείχαν σε παραγωγικές διαπραγματεύσεις με Ιρανούς αξιωματούχους – αν και αυτό φαίνεται να ήρθε ως είδηση ​​και για τους Ιρανούς, οι οποίοι αρνήθηκαν ότι λαμβάνουν χώρα τέτοιες διαπραγματεύσεις.

Δυστυχώς, σε αυτήν την περίπτωση, όπως προσπάθησα να εξηγήσω χθες, το φανατικό, βάναυσο ιρανικό καθεστώς είναι πιο αξιόπιστο από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Λέει ψέματα ή ζει σε έναν φανταστικό κόσμο; Καμία από τις δύο πιθανότητες δεν είναι παρήγορη. Αλλά σε κάθε περίπτωση, η ξαφνική υποχώρηση του Τραμπ ήταν εκπληκτική.

Ποιος θα μπορούσε να το είχε προβλέψει αυτό;

Η απάντηση είναι, το άτομο ή τα άτομα που αγόρασαν μεγάλες ποσότητες συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης στο χρηματιστήριο και πούλησαν μεγάλες ποσότητες συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου περίπου 15 λεπτά πριν από την ανακοίνωση του Τραμπ.

Όπως αναφέρει το CNBC,

« Γύρω στις 6:50 π.μ. στη Νέα Υόρκη, οι συναλλαγές συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης S&P 500 e-Mini στο CME κατέγραψαν μια απότομη και μεμονωμένη αύξηση του όγκου, ξεφεύγοντας από ένα κατά τα άλλα υποτονικό προσυνεδριακό σκηνικό.

Με την περιορισμένη ρευστότητα που είναι χαρακτηριστική των πρώτων ωρών συναλλαγών, η ξαφνική έκρηξη ξεχώρισε ως μία από τις μεγαλύτερες στιγμές όγκου της συνεδρίασης μέχρι εκείνο το σημείο.

Ένα παρόμοιο μοτίβο παρατηρήθηκε στις αγορές πετρελαίου. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Μαΐου για το West Texas Intermediate παρουσίασαν επίσης αξιοσημείωτη αύξηση της εμπορικής δραστηριότητας περίπου την ίδια περίοδο, με μια σαφή αύξηση του όγκου συναλλαγών να διακόπτει τις κατά τα άλλα ήρεμες συνθήκες».

Αυτή η «απότομη και μεμονωμένη αύξηση του όγκου» – την οποία μπορείτε να δείτε για την αγορά συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου στο διάγραμμα στην κορυφή αυτής της ανάρτησης – ήταν ιδιαίτερα παράξενη επειδή δεν υπήρχαν σημαντικά νέα – κανένα σημαντικό δημόσια διαθέσιμο νέο – που να οδηγεί σε ξαφνικές μεγάλες συναλλαγές στην αγορά.

Η ιστορία θα ήταν περίεργη, εκτός από το ότι υπάρχει μια προφανής εξήγηση: Κάποιος κοντά στον Τραμπ ήξερε τι επρόκειτο να κάνει και εκμεταλλεύτηκε αυτές τις εσωτερικές πληροφορίες για να αποκομίσει τεράστια, άμεσα κέρδη.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο υπό τον Τραμπ. Υπήρξαν μεγάλες, ύποπτες κινήσεις στην πλατφόρμα αγοράς προβλέψεων Polymarket πριν από προηγούμενες επιθέσεις στο Ιράν και τη Βενεζουέλα.

Αλλά αυτή η εκμετάλλευση προνομιακής πληροφόρησης της πολιτικής των ΗΠΑ ήταν πραγματικά μεγάλη: οι Financial Times εκτιμούν τις πωλήσεις συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου σε εκείνο το μαγικό λεπτό το πρωί της Δευτέρας σε περίπου 580 εκατομμύρια δολάρια, και αυτό δεν υπολογίζει τις αγορές συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης μετοχών.

Όταν τα στελέχη μιας εταιρείας ή άτομα που βρίσκονται κοντά σε αυτά εκμεταλλεύονται εμπιστευτικές πληροφορίες για προσωπικό οικονομικό όφελος, αυτό αποτελεί εμπορική εκμετάλλευση εμπιστευτικών πληροφοριών — κάτι που είναι παράνομο.

Αλλά έχουμε μια άλλη λέξη για καταστάσεις στις οποίες άτομα με πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με την εθνική ασφάλεια — όπως σχέδια για βομβαρδισμό ή μη βομβαρδισμό μιας άλλης χώρας — εκμεταλλεύονται αυτές τις πληροφορίες για κέρδος. Αυτή η λέξη είναι «προδοσία».

Γιατί το κέρδος από εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με αποφάσεις εθνικής ασφάλειας αποτελεί ουσιαστικά μορφή προδοσίας;

Πρώτον, είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο θεμελιώδη αρχή για τους αξιωματούχους στους οποίους εμπιστευόμαστε σημαντικές αποφάσεις, ειδικά εκείνες που αφορούν την εθνική ασφάλεια, ότι αυτοί ή άτομα που γνωρίζουν δεν πρέπει να επιτρέπεται να εκμεταλλεύονται τις θέσεις τους για προσωπικό όφελος.

Δεύτερον, οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές που βασίζονται σε αυτό που θα έπρεπε να είναι κρυμμένα μυστικά αποκαλύπτουν πληροφορίες σε τρέχοντες ή πιθανούς ξένους αντιπάλους.

Για να υπερβάλουμε λίγο, αλλά μόνο λίγο, ποιος χρειάζεται να δωροδοκήσει κυβερνητικούς πράκτορες ή να τους στρατολογήσει με κάποιο ερωτικό δόλωμα, όταν μπορείς να συμπεράνεις τις ίδιες πληροφορίες παρακολουθώντας τις συναλλαγές στις αγορές μελλοντικής εκπλήρωσης;

Τέλος, δεν υπάρχει τόσο μεγάλο χάσμα μεταξύ της χρήσης της γνώσης εθνικών μυστικών για την πραγματοποίηση επικερδών χρηματοοικονομικών συναλλαγών και της απλής πώλησης αυτών των μυστικών στον πλειοδότη.

Μόλις παραβιαστεί η γραμμή που λέει ότι δεν πρέπει να επωφελείστε προσωπικά από την πρόσβαση σε πληροφορίες που είναι ή θα έπρεπε να είναι αυστηρά απόρρητες, η γραμμή που βρίσκεται μεταξύ των συναλλαγών που βασίζονται σε κρατικά μυστικά και της άμεσης πώλησης αυτών των μυστικών είναι θολή.

Στην πραγματικότητα, θα ήθελα πολύ να μάθω ακριβώς ποιός έκανε αυτές τις συναλλαγές χθες το πρωί.

Ήταν άτομα που γνώριζαν άμεσα ή δισεκατομμυριούχοι/traders που πλήρωσαν άτομα που γνώριζαν για συμβουλές;

Είμαι σίγουρος ότι θα το μάθουμε μόλις το FBI του Kash Patel διεξάγει την προσεκτική, χωρίς περιορισμούς έρευνά του. Για όσους έχουν προβλήματα με το χιούμορ, αυτό ήταν ένα αστείο.

Ωστόσο, πιστεύω ότι οι ένοχοι θα είναι εύκολο να εντοπιστούν μόλις οι Δημοκρατικοί επιστρέψουν στην εξουσία και πρέπει να εφαρμόσουν την πλήρη ισχύ του νόμου στους υπεύθυνους.

Ένα ερώτημα που μπορεί να είναι πιο δύσκολο να επιλυθεί είναι ο βαθμός στον οποίο η πιθανότητα εμπορίας πληροφοριών εκ των έσω, μπορεί στην πραγματικότητα να έχει επηρεάσει την χάραξη πολιτικής.

Μήπως οι αποφάσεις για τον πόλεμο και την ειρήνη εξυπηρετούν εν μέρει την χειραγώγηση της αγοράς και όχι το εθνικό συμφέρον; Αν το απορρίψετε αυτό ως αδιανόητο, απλώς δεν έχετε δώσει προσοχή.

Υπάρχει ένα ευρύτερο μάθημα εδώ: Δεν μπορείτε να εμπιστευτείτε μια διεφθαρμένη κυβέρνηση για την προστασία της εθνικής ασφάλειας.

Και η κυβέρνησή μας είναι πλέον εντελώς διεφθαρμένη: Είναι δύσκολο να βρεθεί έστω και ένας ανώτερος αξιωματούχος, από τον Πρόεδρο και κάτω, που να αντιμετωπίζει το δημόσιο αξίωμα ως σοβαρή ευθύνη και όχι ως ευκαιρία για προσωπική ανέλιξη και για κέρδος.

Μεταξύ άλλων, οι βαθιά διεφθαρμένες κυβερνήσεις τείνουν να είναι πολύ κακές στη διεξαγωγή πολέμου, ανεξάρτητα από το πόσο μπορεί να εξυμνούν το «ήθος του πολεμιστή» και τη «φονικότητα»

Όταν θα κάνουμε μια μεταθανάτια έρευνα για το πώς συνέβη το φιάσκο στο Ιράν, η αλαζονική άγνοια μπορεί να εξακολουθεί να έχει την πρώτη θέση.

Αλλά το γκροτέσκο λάδωμα θα έρθει με διαφορά στήθους στην δεύτερη θέση.

Πηγή: militaire.gr

Ben Chu

The interruption of oil and gas supplied through the Strait of Hormuz due to the US-Israel war with Iran has dramatically pushed up global energy prices.

Petrol has gone up already and UK domestic heating bills are almost certain to follow.

But it's not just fuel that's been impacted by the conflict. A host of other vitally important chemicals, gases and other products normally enter international supply chains via the Hormuz Strait.

BBC Verify has found that the price of a host of goods - ranging from food, to smartphones, to medicines - could be affected, as the number of ships passing through the Hormuz Strait has dropped from well over 100 a day before the war to just a handful.

Here is what could be impacted.

Fertilisers (Food)

Petrochemicals are derived from oil and gas and they are produced in great quantities for export by countries in the Gulf region.

And one of the most important is fertiliser, vital for global agricultural production.

According to the United Nations, around a third of the world's fertilisers - such as urea, potash, ammonia and phosphates - normally pass through the Hormuz Strait.

Getty Images

Small farmers rely heavily on fertilising crops with urea

Data from the World Trade Organization shows that, since the conflict began, outbound shipments of fertiliser-related products through the waterway have collapsed.

Analysts have warned that a shortage of these ferilisers is likely to be particularly damaging to agricultural production now because March and April are the northern hemisphere's planting season and less fertiliser use now by farmers will impact yields for later in the year.

"A relatively brief closure could disrupt an entire growing season, with food security consequences that persist long after the strait reopens," according to researchers at the Kiel Institute.

The Institute's work suggests a full closure of the Strait of Hormuz could push up global wheat prices by 4.2% and fruit and vegetable prices by 5.2%.

And it estimates that the most badly affected countries in terms of the overall increase in food prices would be Zambia (31%), Sri Lanka (15%), Taiwan (12%) and Pakistan (11%).

[iEpikaira: Greece food prices +9.5% increase]

Russia normally supplies around a fifth of global fertiliser exports and analysts say it could potentially increase production to fill the gap.

Vladimir Putin's special envoy, Kirill Dmitriev, has said that Russia, a major producer of commodities like fertiliser, is "well positioned".

Helium (Microchips)

A third of global shipments of helium gas normally come from Qatar and pass through the Strait of Hormuz.

It's a byproduct of the production of natural gas and is used in the manufacture of semiconductor wafers, which are then processed into the microchips used in computers, vehicles and household appliances.

Helium is also used to cool the magnets in Magnetic Resonance Imaging (MRI) scanners used in hospitals.

AFP via Getty Images

Qatar's giant Ras Laffan plant, which produces the gas, has shut down production after Iranian missile and drone strikes.

And the Qatar government has warned it will take three to five years to repair the damage, raising fears about supplies.

In 2023, the US Semiconductor Industry Association warned of "price spikes" if global helium supplies were disrupted.

Analysts have warned the knock-on impact of the Hormuz blockage could be an increase in the prices of a host of cutting-edge technologies, from smartphones to data centres.

And Prashant Yadav, a senior fellow for global health at the Council on Foreign Relations, has warned MRI prices could be driven up by prolonged helium shortages.

"MRI machines require somewhere between 1,500 to 2,000 liters helium to cool the magnets. Every time you do a scan, a little bit of that boils off or evaporates.

"People like to think helium's predominant use is in data centers, semiconductors and cooling for the AI and data industry. But we can't forget that helium is quite important for MRIs and for other medical users," he told BBC Verify.

Petrochemical derivatives (Medicines)

Derivatives from petrochemicals - such as methanol and ethylene - are vital materials in the global production of pharmaceuticals, including painkillers, antibiotics and vaccines.

The countries of the Gulf Co-operation Council - Saudi Arabia, Qatar, Oman, the United Arab Emirates, Kuwait and Bahrain - are estimated to account for around 6% of global petrochemical production capacity.

These nations primarily use the Strait of Hormuz to export these chemicals to the wider world, with around half going to Asia.

India produces a fifth of the world's generic (non-branded) pharmaceutical exports, many of which are sent on to the US and Europe.

Many of these pharmaceutical products are also normally flown to global markets via Gulf hub airports, particularly Dubai, which have been severely disrupted by the conflict.

Some analysts have warned of the potential for higher medicine prices for households as a result of the disruption in the Strait of Hormuz.

Sulphur (Metals/Batteries)

Sulphur is another byproduct of the processing of crude oil and natural gas and produced in large volumes for export in the Gulf region.

Around half of the global seaborne sulphur trade normally passes through the Strait of Hormuz.

Its main use is as an agricultural fertiliser, but it is also vital for metal processing.

Sulphur is used to make sulphuric acid, which is used for processing copper, cobalt and nickel and also for the extraction of lithium.

All of those metals are needed for the production of batteries, which are used in everything from domestic appliances to electric vehicles to military hardware like drones.

Analysts warn that if sulphur supplies remain interrupted, the result will likely be higher prices for consumers of products containing batteries.

Additional reporting by Tom Edgington and Joshua Cheetham

Graphics by Phil Leake

Source: https://www.bbc.com/news/articles/c4gjxv5g19no