iEpikaira

Η τουρκική αμυντική εταιρεία Mechanical and Chemical Industry Corporation (MKE) υπέγραψε συμφωνία εξαγωγών με το υπουργείο Άμυνας της Αιγύπτου, συνολικής αξίας περίπου 350 εκατ. δολαρίων, σύμφωνα με πληροφορίες από την τουρκική πλευρά.

Η συμφωνία προβλέπει την πώληση πυρομαχικών στις αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις, καθώς και τη δημιουργία γραμμών παραγωγής επί αιγυπτιακού εδάφους, στο πλαίσιο μεταφοράς τεχνογνωσίας και ενίσχυσης της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας.

Πηγές που επικαλείται το Middle East Eye, ανέφεραν ότι η συνολική αξία της ανέρχεται σε περίπου 350 εκατ. δολάρια. Η συμφωνία υπεγράφη στο πλαίσιο της επίσκεψης του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αίγυπτο, όπου συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι.

Σε επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε την Πέμπτη, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας η MKE θα εξαγάγει στην Αίγυπτο το αντιαεροπορικό σύστημα αεράμυνας μικρής εμβέλειας Tolga. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το συγκεκριμένο σύστημα, που έχει αναπτυχθεί για την αντιμετώπιση εναέριων απειλών και κυρίως μη επανδρωμένων αεροσκαφών, θα πωληθεί έναντι 130 εκατ. δολαρίων.

Η Αγκυρα ανέφερε επίσης ότι, στο πλαίσιο της συμφωνίας, η MKE θα ιδρύσει ένα εργοστάσιο πυρομαχικών μακράς εμβέλειας (155 mm) στην Αίγυπτο, καθώς και εγκαταστάσεις παραγωγής πυρομαχικών 7,62 mm και 12,7 mm. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το υπόλοιπο ποσό των 220 εκατ. δολαρίων αφορά το κόστος των επενδύσεων αυτών.

Όπως αναφέρει το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, για τη διαχείριση των νέων εγκαταστάσεων και την ενίσχυση των εξαγωγικών δυνατοτήτων στην Αίγυπτο και την ευρύτερη περιοχή, συμφωνήθηκε η σύσταση κοινής εταιρείας μεταξύ της MKE και των αιγυπτιακών Αρχών.

[iEpikaira: Δε χρειάζεται κανείς να είναι καχύποπτος για να δείτε τί έρχεται... Μετά την αμυντική βιομηχανία ακολουθεί συμφωνία για θαλάσσιες ζώνες(;)]

Πηγή: protothema.gr

Η Ελλάδα μπροστά σε μια σιωπηλή γεωπολιτική παγίδα. Ο δημοσιογράφος - συγγραφέας κ. Μανώλης Κοττάκης αναλύει τι πραγματικά σημαίνει «διάλογος» με την Τουρκία και πού οδηγεί (05-02-2026).

Σε αυτή την εκ βαθέων ανάλυση, ο κ. Κοττάκης αποδομεί τον ελληνοτουρκικό διάλογο όπως εξελίσσεται σήμερα και εξηγεί γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η σύγκρουση, αλλά η κανονικοποίηση της υποχώρησης.

🔹 Είναι η εθνική κυριαρχία «σχετική» έννοια;

🔹 Πότε ο διάλογος μετατρέπεται σε μηχανισμό συγκυριαρχίας;

🔹 Γιατί η Τουρκία διαπραγματεύεται από θέση ισχύος;

🔹 Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρώπης και γιατί δεν μπορεί να εγγυηθεί τα ελληνικά σύνορα;

🔹 Τι λάθη έγιναν στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και ποιο είναι το κόστος τους;

Η συζήτηση φωτίζει:

• το Αιγαίο

• τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα

• τον εξοπλισμό των νησιών

• τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας

• τις αυταπάτες της Δύσης

Η παθητικότης δελεάζει

Μανώλης Κοττάκης

Tο βράδυ της Δευτέρας ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος υποστήριξε σε συνέντευξή του στον «Σκάι» ότι μια από τις θετικές συνέπειες της πολιτικής των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο είναι η δραματική μείωση της παράνομης μεταναστεύσεως από τα τουρκικά παράλια.

Την νύχτα της Τρίτης ένα τραγικό δυστύχημα έξω από την Χίο με θύματα 15 παράνομους μετανάστες από το Αφγανιστάν ήρθε να μας υπενθυμίσει ότι τα πράγματα στην διεθνή πολιτική δεν είναι ποτέ αθώα. Τουλάχιστον όσο νομίζουμε. Και σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει «να κάνουμε μπαιράμι με το μυαλό μας» (τουρκική παροιμία). Ακόμη και αν θέλαμε άλλως τε να πιστέψουμε ότι είναι αθώα και ότι τα δίκτυα των δουλεμπόρων δρούν κάτω από την μύτη της τουρκικής ακτοφυλακής, μετά τον Έβρο αυτό μας είναι αδύνατον. Δεν μπορούμε. Οι γείτονες μπορεί να λύουν το πρόβλημά τους με το 1 εκατομμύριο Σύρους μετανάστες τους οποίους τώρα θα απωθήσουν – επαναπροωθήσουν στο κράτος του Τζολάνι, αλλά δυστυχώς σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις δεν εγκαταλείπουν το «χούι» τους απέναντί μας. Κάθε φορά που πλησιάζει μια συνάντηση κορυφής δοκιμάζουν τις αντοχές μας.

Στην Νέα Υόρκη ακύρωσαν την τελευταία στιγμή την συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, αλλά εμείς πριν περάσει 24ωρο από την προσβολή δηλώσαμε έξω από το κτήριο του ΟΗΕ σε επίπεδο ΥΠΕΞ ότι ο διάλογος θα συνεχιστεί κανονικά. Ρίξτε και άλλες σφαλιάρες δηλαδή. Προ εβδομάδος όταν έγινε γνωστό ότι επίκειται η νέα συνάντηση της Αγκύρας, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας εξέδωσε την διετή navtex με την οποία διχοτομεί το Αιγαίο στον 25ο μεσημβρινό και ζητά να ενημερώνουμε τους γείτονες για κάθε τι που σχεδιάζουμε. Πρόκειται γι’ αυτό που ονομάζουν «Συντονισμό». Η αντίδρασή μας ήταν και πάλι ήταν η γνωστή ελληνική παθητικότης. Ηρωτήθη ο Πρωθυπουργός σχετικώς για την πρόκληση αυτή στην τελευταία συνέντευξή του και την προσπέρασε ωσάν να πρόκειται για ρουτίνα. Η σφαλιάρα δεν μας πόνεσε. Ρίχτε και άλλο θα τ’ αντέξω. Η παθητικότης δελεάζει.

Οποία σύμπτωσις: Μετά το καμάρι του Πρωθυπουργού για την διακοπή των μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία ένεκα της εξαιρετικής συνεργασίας μας, ήρθε η Χίος και η αμφισβήτηση της ελληνικής έρευνας και διάσωσης σε αέρα και στεριά με τουρκική Notam! Όλα φωνάζουν λοιπόν ότι στήνεται μεγάλη παγίδα στην Άγκυρα στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας που ουσιαστικά αποτελεί την σύγκληση των Υπουργικών Συμβουλίων των δύο κυβερνήσεων. Μακάρι να βγούμε ψεύτες.

Θα ανακουφιστούμε. Αλλά αυτή την στιγμή δεν διακρίνουμε καλές προθέσεις, παρά μόνο τρικλοποδιές. Οι γείτονες που με την ανοχή τους δρούν οι σύγχρονοι δουλέμποροι της μεταναστεύσεως είναι έτοιμοι να απολαύσουν τώρα τον γνωστό ελληνικό διχασμό. Μοιραία μετά από κάθε τέτοιο τραγικό συμβάν όπως της Χίου η Βουλή διχάζεται μεταξύ της αποτροπής της παράνομης μεταναστεύσεως, της προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και των συνόρων από την μία και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την άλλη. Το πρόβλημα όπως εξελίσσεται όμως τα υπερβαίνει όλα, γιατί η παράνομη μετανάστευση αξιοποιείται στις μέρες μας από τρίτους για την πρόκληση στρατηγικής αποσταθεροποιήσεως στο εσωτερικό της χώρας με άλλους σκοπούς.

Και οι μετανάστες που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα ή το συνηθέστερο στην παλαιά Ευρώπη ένεκα της πληθώρας των επιδομάτων της (το 60% των παγκόσμιων κοινωνικών δαπανών διανέμεται στην Ευρώπη που παράγει το 12% του παγκοσμίου ΑΕΠ) γίνονται πιόνια στα χέρια τους. Βεβαίως δεν υπάρχει αμφιβολία: Κάθε ανθρώπινη ζωή είναι πολύτιμη. Και αν τυχόν έχεις προλάβει να την κοιτάξεις στα μάτια, να την γνωρίσεις και να της μιλήσεις, ασφαλώς συγκινείσαι και την υπερασπίζεσαι. Έχω γνωρίσει Αφγανό μετανάστη ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα πριν είκοσι χρόνια, ζει και εργάζεται εδώ, παντρεύτηκε με την καλή του μέσω zoom, στο γλέντι του γάμου στην πατρίδα του υποδεχόταν τους προσκεκλημένους του μια μεγάλη αφίσα «ομοίωμά» του και πηγαινοέρχεται εδώ και τρία χρόνια μεταξύ Ελλάδος και Αφγανιστάν για να βλέπει την γυναίκα του και τον νεογέννητο υιό του. Ήρωας!

Το μέγα ζήτημα ανακύπτει όμως όταν «φεύγεις» από τα μεμονωμένα πρόσωπα και διαβάζεις τους αριθμούς. Κάτι λέει το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε το 1986 9,8 εκατομμύρια κατοίκους και 34.000 μετανάστες ενώ σήμερα έχει 8,3 εκατομμύρια Έλληνες κατοίκους και 1,3 εκατομμύρια μετανάστες. Κάτι λέει που το 86% των Ελλήνων, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, θεωρεί πρόβλημα την παράνομη μετανάστευση.

Κάτι λέει ότι έγινε ο κακός χαμός στο δημοτικό συμβούλιο Αθηναίων όταν η επί κεφαλής ανεξάρτητου συνδυασμού Ελένη Παπαδοπούλου παρουσίασε στοιχεία για την δραματική αλλοίωση της ελληνικότητας συγκεκριμένων περιοχών του Δήμου με συνέπεια να την διακόπτει απαραδέκτως συνεχώς ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και να αποχωρήσει από την αίθουσα αμήχανος ο μέγας πολιτικός αρχηγέτης του τόπου, Χάρης Δούκας.

Τουρκική πρόκληση στο ψευδοκράτος με πολλούς αποδέκτες…

Γράφει ο Σπυρίδων Κίσσας, Σμχος (ΥΠΛ) ε.α.

Στις 05 Φεβ 26, το τουρκικό ΥΠΑΜ γνωστοποίησε τη ρίψη Υπαξιωματικού αλεξιπτωτιστή ελευθέρας πτώσης των Ειδικών Δυνάμεων (υπάγονται απευθείας στο ΓΕΕΔ της χώρας), ο οποίος έφερε μαζί του τεράστια τουρκική σημαία μεγέθους 661,5 m². Η ρίψη εκτελέστηκε από μεταφορικό Α/Φ CN-235 άνωθεν του κατεχόμενου Α/Δ Λευκόνοικο (Gecitkale), πλησίον της κατεχόμενης Αμμοχώστου.

Τόσο στην Τουρκία, όσο και στο ψευδοκράτος δεν εορτάζεται την τρέχουσα χρονική περίοδο κάποιο γεγονός, το οποίο θα δικαιολογούσε αυτή την ενέργεια.

Εκτιμάται ότι, στόχος της Άγκυρας ήταν η αποστολή στοχευμένου μηνύματος με αποδέκτες όχι μόνο την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και το εσωτερικό του ψευδοκράτους, στο λεγόμενο προεδρικό θώκο του οποίου -στην εκλογική διαδικασία του περασμένου Οκτωβρίου 2025- εξελέγη με μεγάλη διαφορά από τον εκλεκτό του Erdogan αντίπαλο του, ο μετριοπαθής πολιτικός, Tufan Erhürman.

Πηγή: militaire.gr

Τι ανέφερε για το περιστατικό της Χίου ο πρωθυπουργός

Αισιόδοξος ότι δεν θα υπάρξει κλιμάκωση στο Αιγαίο εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στον αρχισυντάκτη του περιοδικού «Foreign Policy», Ravi Agrawal.

Aναφερόμενος αρχικά στα ελληνοτουρκικά, o κ. Μητσοτάκης επανέλαβε ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει μία διαφορά με την Τουρκία και αυτή είναι ο καθορισμός των χωρικών υδάτων.

«Τα τελευταία χρόνια θέλουμε να αμβλύνουμε τις εντάσεις και ακόμη και αν δεν λύσουμε το βασικό μας πρόβλημα, μπορούμε να έχουμε μία εποικοδομητική σχέση σε κάποια μέτωπα».

Ειδικότερα για την επικείμενη επίσκεψή του στην Άγκυρα είπε: «Πηγαίνω στην Άγκυρα με πολύ καθαρά σημεία, θα μεταφέρω τις απόψεις μας και ελπίζω να κτίσω πάνω στην πρόοδο που έχει σημειωθεί».

Ερωτηθείς εάν βλέπει να υπάρχει κλιμάκωση στο Αιγαίο και πως βλέπει τις σχέσεις με την Τουρκία με δεδομένες τις αλλαγές στον παγκόσμιο χάρτη ισχύος, είπε:

«Δεν βλέπω κινδύνους κλιμάκωσης στο Αιγαίο. Αν δείτε πριν από πέντε χρόνια, η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη σήμερα. Είμαστε πεπειραμένοι ηγέτες και οι δύο, έχουμε αρκετά προβλήματα στην περιοχή μας δεν χρειάζεται να προσθέσουμε και άλλα».

«Ο κύριος στόχος μου», πρόσθεσε «ήταν να ενδυναμώσω την δύναμη αποτροπής. Έχουμε ενισχύσει την άμυνά μας σε σχέση με ό,τι πριν από 5 χρόνια, είπε ακόμη ο κ. Μητσοτάκης και κατέληξε: «Δεν βλέπω κίνδυνο κλιμάκωσης, έχουμε πάντα διαύλους επικοινωνίας, δεν νομίζω ότι θα δούμε μία ακόμη πηγή αποσταθεροποίησης».

«Μπορούμε να διαχειριστούμε τις διαφορές μας, συμπλήρωσε.

Χωρίς το Λιμενικό, οι νεκροί θα ήταν περισσότεροι

Μιλώντας για την τραγωδία στη Χίο, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι «εάν δεν ήταν το Λιμενικό, τότε οι νεκροί θα ήταν περισσότεροι», ενώ παρέπεμψε για περισσότερα στοιχεία στην έρευνα του Λιμενικού Σώματος.

«Έχω κάποια προκαταρκτικά στοιχεία της έρευνας, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να έχουμε σαφή εικόνα για το τι ακριβώς συνέβη» είπε κάνοντας λόγο για ανάγκη πλήρους διερεύνησης», προσθέτοντας ότι η αρχική πληροφόρηση κάνει λόγο για εμβολισμό σκάφους του Λιμενικού από μικρότερο σκάφος, χωρίς ακόμη να είναι γνωστά τα ακριβή αίτια.

Το Λιμενικό δεν είναι επιτροπή υποδοχής, ο στόχος του είναι η προφύλαξη των συνόρων μας αλλά και το να μην κινδεύουν άνθρωποι, είπε ακόμη ο κ. Μητσοτάκης.

Αναφερόμενος ευρύτερα στη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας, τη χαρακτήρισε «σκληρή, αλλά δίκαιη» και τόνισε ότι «η Ελλάδα ακολουθεί μία σκληρή αλλά δίκαιη πολιτική αφού, εάν κάποιος μπει παράνομα στην χώρα και δεν δικαιούται άσυλο, θα πρέπει να επιστρέψει πίσω».

«Ταυτόχρονα» πρόσθεσε, «είμαστε γενναιόδωροι με όσους λαμβάνουν άσυλο», ενώ σημείωσε ότι η χώρα είναι ανοικτή στη νόμιμη μετανάστευση.

Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα αναφέρθηκε στις διακρατικές συμφωνίες για εργατικό δυναμικό. «Όταν τα είπα αυτά το 2020 υπήρξαν αντιδράσεις, πλέον η ΕΕ είναι σε αυτή την κατεύθυνση» είπε ο κ. Μητσοτάκης.

Σύντομα οι εξορύξεις

Αναφερόμενος στα ενεργειακά ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι οι ΑΠΕ «παράγουν πλέον περίπου τη μισή μας ηλεκτρική ενέργεια. Έχουμε γίνει εξαγωγέας ηλεκτρισμού, αλλά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν αρκούν από μόνες τους, τουλάχιστον τώρα. Θέλουμε να γίνουμε αρχιτέκτονες στη νέα δομή ενέργειας της Ευρώπης. Και σε αυτό το πλαίσιο

Αναφερόμενος στη σχέση Ευρώπης – Αμερικής, είπε: «Από την πλευρά μας στην Ευρώπη συνεχίζουμε να εργαζόμαστε εποικοδομητικά με τις ΗΠΑ. Είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ να έχει μια ισχυρή οικονομική και αμυντική σχέση με την Ευρώπη. Μια win-win σχέση.

Στην Ευρώπη έχουμε συμφωνήσει ότι εφόσον κάποιο κράτος – μέλος δεχτεί επίθεση θα πρέπει να προχωρήσουμε σε αμοιβαία συνεισφορά υπέρ του».

[iEpikaira: Τα δεδομένα της «ελεγχόμενης κλιμάκωσης» άλλα μας λένε κ. πρωθυπουργέ. Περισσότερα ΕΔΩ!]

Πηγή: naftemporiki.gr

Η διακήρυξη περιλαμβάνει 20 αρχές σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη

Περίπου το ένα τρίτο των χωρών που συμμετείχαν σε μια στρατιωτική σύνοδο κορυφής για την Τεχνητή Νοημοσύνη συμφώνησαν την Πέμπτη σε μια διακήρυξη σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης της ανάπτυξης της τεχνολογίας στον πόλεμο, αλλά οι στρατιωτικοί κολοσσοί Κίνα και ΗΠΑ επέλεξαν να μην συμμετάσχουν.

Οι εντάσεις στις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ευρωπαίων συμμάχων, και η αβεβαιότητα σχετικά με το πώς θα μοιάζουν οι διατλαντικοί δεσμοί τους επόμενους μήνες και χρόνια, έκαναν ορισμένες χώρες να διστάσουν να υπογράψουν κοινές συμφωνίες, δήλωσαν αρκετοί συμμετέχοντες και σύνεδροι.

Η δέσμευση υπογραμμίζει την αυξανόμενη ανησυχία ορισμένων κυβερνήσεων ότι οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τους κανόνες σχετικά με τη στρατιωτική της χρήση, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων, λανθασμένων υπολογισμών ή ακούσιας κλιμάκωσης.

Οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν ένα «δίλημμα φυλακισμένου», παγιδευμένες μεταξύ της επιβολής υπεύθυνων περιορισμών και της μη επιθυμίας να περιοριστούν σε σύγκριση με τους αντιπάλους, δήλωσε ο Ολλανδός υπουργός Άμυνας Ρούμπεν Μπρέκελμανς.

«Η Ρωσία και η Κίνα προχωρούν πολύ γρήγορα. Αυτό δημιουργεί επείγουσα ανάγκη για πρόοδο στην ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αλλά βλέποντας την ταχεία πρόοδο, αυξάνεται επίσης η επείγουσα ανάγκη να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την υπεύθυνη χρήση της. Τα δύο πάνε χέρι-χέρι», δήλωσε σε σχόλιά του στο Reuters.

Μικρός αριθμός χωρών υπέγραψε την διακήρυξη

Μόνο 35 χώρες από τις 85 που συμμετείχαν στη σύνοδο κορυφής για την Υπεύθυνη Τεχνητή Νοημοσύνη στον Στρατιωτικό Τομέα (REAIM) στην Λα Κορούνια της Ισπανίας υπέγραψαν την διακήρυξη για 20 αρχές σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη την Πέμπτη.

Αυτές περιελάμβαναν την επιβεβαίωση της ανθρώπινης ευθύνης για τα όπλα που τροφοδοτούνται από την Τεχνητή Νοημοσύνη, την ενθάρρυνση σαφών αλυσίδων διοίκησης και ελέγχου και την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις εθνικές ρυθμίσεις εποπτείας «όπου συνάδουν με την εθνική ασφάλεια».

Το έγγραφο περιέγραψε επίσης τη σημασία των αξιολογήσεων κινδύνου, των ισχυρών δοκιμών και της εκπαίδευσης και κατάρτισης για το προσωπικό που χειρίζεται στρατιωτικές δυνατότητες Τεχνητής Νοημοσύνης.

Σε δύο προηγούμενες συνόδους κορυφής για την στρατιωτική Τεχνητή Νοημοσύνη στη Χάγη και τη Σεούλ το 2023 και το 2024 αντίστοιχα, περίπου 60 έθνη, εξαιρουμένης της Κίνας, αλλά συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, ενέκριναν ένα μέτριο «σχέδιο δράσης» χωρίς νομική δέσμευση.

Ενώ το φετινό έγγραφο ήταν επίσης μη δεσμευτικό, ορισμένα εξακολουθούσαν να μην αισθάνονται άνετα με την ιδέα της υιοθέτησης πιο συγκεκριμένων πολιτικών, δήλωσε η Γιασμίν Αφίνα, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Έρευνας Αφοπλισμού του ΟΗΕ, σύμβουλος της διαδικασίας.

Μεταξύ των κύριων υπογραφόντων την Πέμπτη ήταν ο Καναδάς, η Γερμανία, η Γαλλία, η Βρετανία, η Ολλανδία, η Νότια Κορέα και η Ουκρανία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ naftemporiki.gr

Η Γερμανία έχει δεσμευτεί με δύο νομικά δεσμευτικές διεθνείς συνθήκες να μην κατέχει δικά της πυρηνικά. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν συζητά επίσης την κοινή πυρηνική αποτροπή με άλλα ευρωπαϊκά κράτη

Για πρώτη φορά, η Γερμανία συζητά την πιθανότητα κατασκευής πυρηνικών όπλων και της συμμετοχής σε μια ευρωπαϊκή πυρηνική ασπίδα, μαζί με τη Βρετανία και τη Γαλλία.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έθιξε το ζήτημα σε συνάντηση που είχε πρόσφατα στο Βερολίνο με την πρωθυπουργό της Λιθουανίας Ίνγκα Ρουγκινιένε. «Τα ευρωπαϊκά κράτη διεξάγουν στρατηγικές συνομιλίες για μια ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα. Γνωρίζουμε ότι πρέπει να λάβουμε ορισμένες στρατηγικές και στρατιωτικοπολιτικές αποφάσεις εδώ, αλλά και πάλι, η ώρα δεν είναι ακόμη ώριμη για κάτι τέτοιο», τόνισε.

Η Γερμανία έχει δεσμευτεί με δύο νομικά δεσμευτικές διεθνείς συνθήκες να μην κατέχει δικά της πυρηνικά όπλα, εξήγησε ο Μερτς. Αυτές είναι η λεγόμενη «Συμφωνία 2+4» για την επανένωση της Γερμανίας το 1990, αλλά και η Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων. «Επομένως, δεν είναι ούτε στη διακριτική μας ευχέρεια ούτε στη δική μας δικαιοδοσία να έχουμε πυρηνικά όπλα στη Γερμανία», τόνισε ο Γερμανός καγκελάριος.

Κοινή χρήση πυρηνικών όπλων

Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν συζητά επίσης την κοινή πυρηνική αποτροπή με άλλα ευρωπαϊκά κράτη. «Αυτές οι συνομιλίες λαμβάνουν χώρα. Δεν είναι επίσης ασυμβίβαστες με την κοινή χρήση πυρηνικών όπλων με τις Ηνωμένες Πολιτείες», τόνισε ο Μερτς.

Στη συζήτηση γύρω από τα γερμανικά πυρηνικά όπλα, ο ειδικός εξωτερικής πολιτικής του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, Ρόντεριχ Κιζεβέτερ, διερωτήθηκε μάλιστα «τι θα συνέβαινε εάν οι Αμερικανοί που διαθέτουν πυρηνική ομπρέλα, ενέδιδαν στο ρωσικό αίτημα να αποσύρουν τα πυρηνικά όπλα από την Ευρώπη».

Για την ιστορία, πριν 90 χρόνια, η Ναζιστική Γερμανία είχε φτάσει κοντά στην ανάπτυξη ατομικής βόμβας, μέσω του λεγόμενου «Προγράμματος Ουρανίου». Ευτυχώς, η πτώση του Χίτλερ και του Τρίτου Ράιχ το 1945, έβαλε τέλος στο πρόγραμμα αυτό.

Εκτός από τα πυρηνικά όπλα που διαθέτουν η Γαλλία και η Βρετανία, στην Ευρώπη οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν περίπου 200 πυρηνικές κεφαλές ανεπτυγμένες σε διάφορες βάσεις στη Γερμανία, την Ιταλία, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία και την Τουρκία.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν να αναπτύξουν τα δικά τους πυρηνικά όπλα λόγω του κινδύνου κλιμάκωσης στην Ευρώπη. Με εξαίρεση τη Γαλλία και τη Βρετανία, τα μέλη του ΝΑΤΟ βασίστηκαν στην πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ και στην ανάπτυξη αμερικανικών πυρηνικών κεφαλών σε ευρωπαϊκές βάσεις, ως αποτρεπτική άμυνα κατά της Μόσχας.

Η Σουηδία θέλει τη βόμβα

Με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις απειλές από τον Λευκό Οίκο για απόσυρση της αμερικανικής αμυντικής ομπρέλας, αυτό το δόγμα καταρρέει ραγδαία. Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη έχουν θέσει δημόσια την επιλογή να αναπτύξουν τα δικά τους πυρηνικά όπλα.

Η Σουηδία για παράδειγμα, βρίσκεται σε συνομιλίες για να ενταχθεί στη Γαλλο-βρετανική πυρηνική συμμαχία. Η κυβέρνηση της Στοκχόλμης έχει επίσης αφήσει ανοιχτή την πόρτα για την ανάπτυξη των δικών της όπλων ή τη συνεργασία στην παραγωγή άλλων.

Ο πρωθυπουργός της χώρας, Ουλφ Κρίστερσον, επιβεβαίωσε αυτές τις συναντήσεις: «Από την ένταξή μας στο ΝΑΤΟ, έχουμε συμμετάσχει πλήρως σε όλες τις συζητήσεις , συμπεριλαμβανομένων εκείνων που λαμβάνουν χώρα στην Ευρώπη σχετικά με τα πυρηνικά όπλα ». Ο Σουηδός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι ο στόχος τους είναι να λειτουργήσουν ως αποτρεπτικός παράγοντας: «Όσο υπάρχουν επικίνδυνες χώρες που κατέχουν πυρηνικά όπλα, οι ισχυρές δημοκρατίες πρέπει επίσης να έχουν πρόσβαση σε αυτά».

Ανάλογες δηλώσεις ακούγονται και στη Βαρσοβία, με την Πολωνική κυβέρνηση να εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο να αναπτύξει τα δικά της πυρηνικά όπλα ή να το πράξει στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού πυρηνικού προγράμματος. [...]

Πηγή: naftemporiki.gr

Ο άνδρας φέρεται να ομολόγησε ότι μετέδιδε απόρρητες πληροφορίες έναντι αμοιβής στην Κίνα, με εξειδικευμένο λογισμικό αποστολής - Το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ

Διαστάσεις παίρνει η υπόθεση κατασκοπείας με 50χρονο σμήναρχο, ο οποίος υπηρετούσε σε νευραλγική θέση σε μονάδα της Πολιτικής Αεροπορίας στο Καβούρι.

Η ΕΥΠ, εδώ και λίγους μήνες, είχε εντοπίσει, μέσω ηλεκτρονικών αποτυπωμάτων, την ύποπτη δραστηριότητα του στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων, που έδινε άκρως απόρρητες στρατιωτικές πληροφορίες.

Ο 50χρονος φέρεται να ομολόγησε ότι μετέδιδε απόρρητες πληροφορίες έναντι αμοιβής στην Κίνα με εξειδικευμένο, διαβαθμισμένο λογισμικό αποστολής.

Ο αξιωματικός υπηρετούσε σε κρίσιμη θέση της Πολεμικής Αεροπορίας και είχε πρόσβαση σε διαβαθμισμένες πληροφορίες. Έπειτα από ενδελεχή έρευνα, η ΕΥΠ έδωσε τα στοιχεία που είχε συγκεντρώσει στις αρμόδιες υπηρεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων και ακολούθησε επιχείρηση για τη σύλληψή του εντός στρατιωτικού χώρου. Παρόντες στην επιχείρηση ήταν εξουσιοδοτημένος εισαγγελικός λειτουργός, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και της ΕΥΠ.

«Η σύλληψη έγινε κατόπιν σαφών ενδείξεων τέλεσης αξιόποινων πράξεων σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, δηλαδή συλλογής και μετάδοσης μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους, με κίνδυνο την πρόκληση βλάβης στα εθνικά συμφέροντα», υπογράμμισε με ανακοίνωσή του το ΓΕΕΘΑ.

Τέσσερις συλλήψεις στη Γαλλία

Χθες 4/2 η Εισαγγελία του Παρισιού ανακοίνωσε ότι στη Ζιρόντ, στη νοτιοδυτική Γαλλία συνελήφθησαν 4 άτομα, ανάμεσά τους δύο Κινέζοι, για κατασκοπεία υπέρ της Κίνας. Οι Κινέζοι είχαν σκοπό να μαζέψουν δορυφορικά δεδομένα από το δίκτυο Starlink και δεδομένα από στρατιωτικές βάσεις και να τα στείλουν στην πατρίδα τους.

Οι Αρχές στην Ελλάδα ερευνούν τώρα αν ο 50χρονος Έλληνας σχετίζεται με το δίκτυο των συλληφθέντων στη Γαλλία.

Είχε πρόσβαση σε σχέδια ανάπτυξης τεχνολογίας

Το στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων είχε πρόσβαση σε ιδιαίτερα ευαίσθητες πληροφορίες, που αφορούν την εθνική ασφάλεια, την άμυνα, αλλά και την ανάπτυξη τεχνολογίας και φέρεται να έστελνε ηλεκτρονικά, τις διαβαθμισμένες πληροφορίες σε τρίτη χώρα, εκτός ΝΑΤΟ, μέσα από την μονάδα του.

Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, που επικαλείται το ΕΡΤnews, η σύλληψη του αξιωματικού αποφασίστηκε λίγο πριν αποδεσμεύσει προς τρίτους πληροφορίες οι οποίες αφορούν υψηλή τεχνολογία της Ελλάδας.

Ο αξιωματικός ανακρίνεται από την αρμόδια υπηρεσία των ενόπλων δυνάμεων και την ΕΥΠ και φέρεται να έχει αναγνωρίσει το παράνομο των πράξεών του με τη διαρροή προς τρίτους των άκρως απόρρητων στρατιωτικών πληροφοριών.

Τα ΝΑΤΟϊκά σχέδια

Αυτή τη στιγμή γίνονται έλεγχοι και στο υπηρεσιακό περιβάλλον του ανώτερου αξιωματικού, καθώς υπάρχουν ενδείξεις στις στρατιωτικές αρχές ότι προσπάθησε ο ίδιος να στήσει ένα δίκτυο πληροφοριών για να τροφοδοτούν ακόμη περισσότερο τους «τρίτους».

Οι τελευταίες πληροφορίες για την υπόθεση αναφέρουν ότι αρκετό από το υλικό σχετίζεται και με ΝΑΤΟϊκά σχέδια και αυτό αλλάζει κατά πολύ τη διαβάθμιση της υπόθεσης, ενώ έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτή την υπόθεση και η Συμμαχία, κυρίως οι Αμερικανοί.

Επιπλέον η υψηλή τεχνολογία είναι ένα κομμάτι που απασχολεί ιδιαίτερα τις στρατιωτικές αρχές, διότι στην παρούσα στιγμή αναβαθμίζονται πολλά στοιχεία που αφορούν την άμυνα της χώρας.

Υπενθυμίζεται ότι στην ψήφιση του τελευταίου πολυνομοσχεδίου ο Νίκος Δένδιας είχε κάνει ιδιαίτερη μνεία στο άρθρο 289, το οποίο αφορά την άρση της ελληνικής ιθαγένειας για τέτοιου είδους περιπτώσεις, ακόμη και της κατασκοπείας.

Πηγή: tovima.gr

Στα χέρια των στρατιωτικών Αρχών βρίσκεται αντιμέτωπος με κατηγορίες για κατασκοπεία ένας 50χρονος Σμήναρχος, ο οποίος υπηρετούσε σε μονάδα της Αεροπορίας στα Νότια Προάστια - Το χρονικό της σοβαρής υπόθεσης.

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την σοβαρή υπόθεση κατασκοπείας υπέρ της Κίνας στην οποία εμπλέκεται 50χρονος Σμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος έχει ήδη ομολογήσει τις πράξεις του. Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε το MEGA η πρώτη καταγγελία για την δράση του αξιωματικού έγινε στην ΕΥΠ πριν από περίπου τρεις μήνες από υπηρεσίες πληροφοριών συμμαχικού κράτους, ωστόσο τις τελευταίες δέκα ημέρες οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν θέσει τις κινήσεις του υπό στενή παρακολούθηση.

Η σύλληψη του κρίθηκε απαραίτητη τώρα διότι ο Σμήναρχος έχοντας πρόσβαση σε ευαίσθητα αρχεία φέρεται να είχε συγκεντρώσει κρίσιμες πληροφορίες για κινήσεις νατοϊκών μέσων τις οποίες ετοιμαζόταν να διοχετεύσει στους εντολείς του,έναντι χρηματικής αμοιβής, μέσω ειδικού λογισμικού από την Κίνα. Το τελευταίο στοιχείο είναι και αυτό που τον πρόδωσε καθώς οι κινήσεις του άφησαν ηλεκτρονικά αποτυπώματα μέσω κωδικών QR.

Συνελήφθη επ’ αυτοφόρω, παρουσία εισαγγελικού λειτουργού, μέσα στο γραφείο του, σε μονάδα των νοτίων προαστίων στην Αττικής της οποίας ασκούσε χρέη διοικητή έχοντας ως αντικείμενο τις επικοινωνίες και τα ηλεκτρονικά μέσα. «Η σύλληψη έγινε κατόπιν σαφών ενδείξεων τέλεσης αξιόποινων πράξεων σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, δηλαδή συλλογής και μετάδοσης μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους, με κίνδυνο την πρόκληση βλάβης στα εθνικά συμφέροντα», υπογράμμισε σε ανακοίνωσή του το ΓΕΕΘΑ.

Ο άνδρας κατά τις ίδιες πηγές φέρεται να είχε ταξιδέψει στην Κίνα ενώ ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι προσπάθησε να στρατολογήσει και άλλα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δημιουργώντας ένα δίκτυο που θα τροφοδοτούσε το Πεκίνο με κρίσιμα αμυντικά σχέδια του ΝΑΤΟ στον τομέα των νέων τεχνολογιών και των πληροφοριακών συστημάτων. Ο ίδιος έχει αναγνωρίσει τις πράξεις του και έχει περιγράψει αναλυτικά την δράση του στα στελέχη των ΕΔ και της ΕΥΠ που διενεργούν την έρευνα για την οποία έχουν επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπηρεσίες της Συμμαχίας.

Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ:

«Την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026, τις πρωινές ώρες, οι αρμόδιες στρατιωτικές αρχές προέβησαν στη σύλληψη στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων. Η εν λόγω σύλληψη έλαβε χώρα εντός στρατιωτικού χώρου, σε συνεργασία και συντονισμό με λοιπές κρατικές υπηρεσίες (παρουσία εξουσιοδοτημένου εισαγγελικού οργάνου), κατόπιν σαφών ενδείξεων τέλεσης αξιόποινων πράξεων σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, δηλαδή συλλογής και μετάδοσης μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους, με κίνδυνο την πρόκληση βλάβης στα εθνικά συμφέροντα».

Πηγή: tovima.gr

Η συμφωνία αφορά κοινές έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διάφορα σημεία του κόσμου, όπως ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας

Η Τουρκία υπέγραψε σήμερα Πέμπτη συμφωνία με τη Chevron για κοινές έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διάφορα σημεία του κόσμου, όπως ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας.

Η συμφωνία μεταξύ της Chevron και της κρατικής Turkish Petroleum Corp. (TPAO) προβλέπει συνεργασία των δύο εταιρειών σε δραστηριότητες έρευνας και παραγωγής, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα, σύμφωνα με το υπουργείο.

Όπως σημειώνει το Bloomberg, η συμφωνία αυτή αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ τουρκικών και αμερικανικών ενεργειακών εταιρειών, σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από εισαγόμενο πετρέλαιο και φυσικό αέριο — ιδίως από τη Ρωσία — και παράλληλα να βελτιώσει τις σχέσεις της με τον διαχρονικό της σύμμαχο, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Η συνεργασία με τη Chevron θα μπορούσε να συμβάλει ώστε η TPAO να φτάσει μελλοντικά σε παραγωγή έως και 1 εκατομμυρίου βαρελιών πετρελαίου ημερησίως», δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την τελετή υπογραφής στην Κωνσταντινούπολη.

Υπενθυμίζεται ότι τον Ιανουάριο η TPAO υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με θυγατρική της Exxon Mobil Corp., την Esso, για τη διεξαγωγή ενεργειακών ερευνών στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.

Μνημόνιο και με Συρία και Κατάρ για έρευνες στην ανατολική Μεσόγειο

Επιπλέον, η Chevron υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με τη Syrian Petroleum Company και την καταριανή εταιρεία UCC Holding, με στόχο την αξιολόγηση δυνατοτήτων έρευνας για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα ανοιχτά της Συρίας, δήλωσε χθες Τετάρτη εκπρόσωπος του αμερικανικού ενεργειακού κολοσσού.

Οι ακτές της Συρίας στην ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται ανάμεσα σε περιοχές όπου έχουν εντοπιστεί σημαντικά κοιτάσματα φυσικού αερίου στο Ισραήλ και την Αίγυπτο.

Η Chevron ήδη εκμεταλλεύεται το κοίτασμα φυσικού αερίου Leviathan στα ανοικτά του Ισραήλ, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο ενεργειακό περιουσιακό στοιχείο της χώρας.

Υπενθυμίζεται ότι το 2013 η ρωσική εταιρεία Soyuzneftegaz είχε υπογράψει συμφωνία για έρευνες στα ανοικτά της Συρίας, ωστόσο το έργο εγκαταλείφθηκε 2 χρόνια αργότερα, εν μέσω του παρατεταμένου εμφυλίου πολέμου στη χώρα.

Σημειώνεται πως το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής πετρελαίου της Συρίας προέρχεται από χερσαία κοιτάσματα στα βορειοανατολικά της χώρας, όπως το κοίτασμα Al-Omar.

[iEpikaira: Κάποιοι πριν λίγο καιρό πανηγύριζαν για τις υπογραφές με τους αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς παρουσιάζοντάς το ως "ελληνική επιτυχία" και μονοπώλιο... Στις 01/07/2024 το iEpikaira παρουσίασε αδιάψευστα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο τούρκος μεγιστάνας Ραχμί Κοτς -ο οποίος δραστηριοποιείται και στον τομέα της ενέργειας, με το διυλιστήριο πετρελαίου «Tupras», την εταιρεία παροχής ενέργειας «Aygaz» και κατέχοντας το πλειοψηφικό πακέτο της «Τουρκικής Εταιρείας Ερευνών Πετρελαίου» (ΤΡΑΟ) [αυτήν που διενεργεί ανενόχλητη έρευνες εντός της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και έχει ήδη διαμοιράσει βυθοτεμάχια σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο] στην οποία εκτός των άλλων ανήκει και το γνωστό πλοίο ερευνών Oruc Reis, το οποίο το 2020 το «παρέσυρε ο άνεμος»-, είναι ο μυστικός σύνδεσμος Ερντογάν-Μητσοτάκη και ένας από τους πρωτεργάτες της «ελληνοτουρκικής προσέγγισης» μέσω της δημιουργίας μιας «οικονομικής βάσης» εργαλειοποιώντας την ενέργεια. Στις 20/10/2025 το παρόν βήμα έγραφε: Για τον ρόλο του Τούρκου επιχειρηματία Ραχμί Κοτς ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη, έχουμε αναφερθεί εκτενώς (1 και 2), και όπως αναφέραμε και παλαιότερα (04/07/24), «υπάρχει οργιώδες παρασκήνιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στο οποίο εμπλέκονται και επιχειρηματίες, κυρίως από τον τομέα της ενέργειας που ωθούν τις κυβερνήσεις σε συμφωνίες με κοινές ελληνοτουρκικές επιχειρήσεις στο Αιγαίο. Ωστόσο η επιχειρηματική συνεργασία δεν μπορεί να γίνει στο κενό, δεδομένου ότι η Τουρκία έχει πάντα ως βάση την συνεκμετάλλευση...» (περισσότερα και ΕΔΩ). O Ραχμί Κοτς λοιπόν, παραμένει -παρά το προχωρημένο της ηλικίας του- ένας από τους πρωτεργάτες της «ελληνοτουρκικής προσέγγισης» μέσω της δημιουργίας μιας «οικονομικής βάσης». Βάσει της αποκάλυψης εδώ, συνάγεται λοιπόν ότι το νέο εργαλείο «ελληνοτουρκικής προσέγγισης» είναι η αποθήκευση ενέργειας στην γενέτειρα του πρωθυπουργού... Με αυτόν τον τρόπο, ακόμη κι αν δεν συμμετέχει άμεσα η Τουρκία στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων νοτίως της Κρήτης εργαλειοποιώντας το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο, η έμμεση παρεμβολή δια της πλαγίας οδού μέσω της αποθήκευσης ενέργειας, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην όλη διαδικασία.]

Πηγή: skai.gr

Η Αβάνα κατηγορεί τον Τραμπ ότι θέλει «να προκαλέσει ασφυξία» στην οικονομία της νήσου, όπου οι διακοπές στην ηλεκτροδότηση είναι καθημερινές και οι ελλείψεις καυσίμων οξύνονται

Oπρόεδρος της Κούβας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ επανέλαβε σήμερα πως η χώρα του είναι «έτοιμη για έναν διάλογο», όμως «χωρίς πιέσεις» εκ μέρους των ΗΠΑ, που έχουν εντείνει τις απειλές κατά της κομμουνιστικής νήσου.

«Η Κούβα είναι έτοιμη για έναν διάλογο με τις ΗΠΑ, για έναν διάλογο για οποιοδήποτε από τα θέματα που θέλουμε να εξετάσουμε ή να συζητήσουμε. Υπό ποιες συνθήκες; Χωρίς πιέσεις (…), χωρίς προϋποθέσεις, σε μια θέση ισότητας, σε μια θέση σεβασμού της εθνικής μας κυριαρχίας», δήλωσε ο Κουβανός πρόεδρος κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου που μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση.

O Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ υπογράμμισε πως είναι αναγκαίο ένας τέτοιος διάλογος να διεξαχθεί σε μια «θέση σεβασμού» της «ανεξαρτησίας μας, της αυτοδιάθεσης, χωρίς να θέσουμε επί τάπητος ζητήματα που είναι δικά μας και μπορούμε να θεωρήσουμε ως μια παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις μας».

Αφού σταμάτησε τις παραδόσεις πετρελαίου από τη Βενεζουέλα έπειτα από την αιχμαλώτιση του προέδρου Νικολάς Μαδούρο στις αρχές Ιανουαρίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εξέδωσε την περασμένη εβδομάδα ένα διάταγμα που ανέφερε πως οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιβάλουν δασμούς στις χώρες που πωλούν πετρέλαιο στην Αβάνα.

Για να δικαιολογήσει αυτήν την πολιτική άσκησης πίεσης, η Ουάσιγκτον επικαλέστηκε μια «απειλή» που η Κούβα, μια νήσος στην Καραϊβική που βρίσκεται σε απόσταση μόλις 150 χλμ. από τις ακτές της Φλόριντα, θα μπορούσε να θέσει στην αμερικανική εθνική ασφάλεια.

Από την πλευρά της, η Αβάνα κατηγορεί τον Ντόναλντ Τραμπ ότι θέλει «να προκαλέσει ασφυξία» στην οικονομία της νήσου, όπου οι διακοπές στην ηλεκτροδότηση είναι καθημερινές και οι ελλείψεις καυσίμων οξύνονται.

Η ανατολική Κούβα, όπου βρίσκεται το Σαντιάγο ντε Κούβα, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, γνώρισε μια νέα εκτεταμένη βλάβη στο δίκτυο ηλεκτροδότησης χθες το βράδυ. Το ρεύμα αποκαταστάθηκε τη νύχτα.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε την Κυριακή πως οι ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει έναν διάλογο με την κουβανική κυβέρνηση και ανέφερε πως αναμένεται «μια συμφωνία» με την κομμουνιστική νήσο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ kathimerini.gr

Ηκυβέρνηση Τραμπ απέρριψε σήμερα την αξίωση του προέδρου της Κούβας για διάλογο με τις ΗΠΑ σε ισότιμη βάση, «χωρίς πιέσεις» από την πλευρά της Ουάσινγκτον, με την εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου Κάρολαϊν Λέβιτ να δηλώνει πως υπάρχουν ήδη διπλωματικές επαφές με την Αβάνα.

«Νομίζω πως δεδομένου ότι η κουβανική κυβέρνηση βρίσκεται στα τελευταία της και η χώρα είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης, θα πρέπει να επιδεικνύουν σύνεση όταν απευθύνονται στον πρόεδρο των ΗΠΑ», δήλωσε η Λέβιτ σε δημοσιογράφους, σχολιάζοντας την τοποθέτηση του προέδρου της Κούβας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ.

«Ο Πρόεδρος (Ντόναλντ Τραμπ) είναι πάντα πρόθυμος να εμπλακεί σε διπλωματικές επαφές και πιστεύω πως τέτοιες υπάρχουν ήδη με την κουβανική κυβέρνηση», συμπλήρωσε η Λέβιτ.

Πηγή: Reuters liberal.gr

Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, Ουάσιγκτον και Μόσχα δεν δεσμεύονται για τον έλεγχο του αριθμού των πυρηνικών όπλων. Ο παράγοντας Κίνα σε μελλοντικές συμφωνίες και ο κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης κούρσας εξοπλισμών

Δημήτρης Μακκός

«Αν λήξει, έληξε. Απλώς θα κάνουμε μια καλύτερη συμφωνία», είχε δηλώσει τον Ιανουάριο ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναφερόμενος στη συνθήκη New START μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων. Από τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, η συνθήκη έχει πάψει να ισχύει.

Σε μια «σοβαρή στιγμή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια», όπως τη χαρακτήρισε ο γ.γ. των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες οι δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του πλανήτη δεν δεσμεύονται για τον αριθμό των πυρηνικών όπλων τους που βρίσκονται σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. «Από τις Συνομιλίες Περιορισμού Στρατηγικών Οπλων (SALT) έως τη New START ο στρατηγικός έλεγχος εξοπλισμών βελτίωσε δραστικά την ασφάλεια όλων των λαών», τόνισε ο Γκουτέρες.

Τι προέβλεπε η New START

Η New START (ακρωνύμιο για το Strategic Arms Reduction Treaty) αποτέλεσε μια συνθήκη αρχικής διάρκειας 10 ετών που υπογράφηκε το 2010 από τον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, και τον Ρώσο ομόλογό του, Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ το 2011 και ανανεώθηκε το 2021 επί προεδρίας Τζο Μπάιντεν με διάρκεια πέντε ετών.

Με βάση τη συμφωνία, Ουάσιγκτον και Μόσχα δεσμεύονταν κυρίως στα εξής:

-Να διαθέτουν έως 1.550 πυρηνικές κεφαλές έτοιμες για χρήση πάνω σε ανεπτυγμένα διηπειρωτικά βαλλιστικά πυραυλικά συστήματα (ICBMs), βαλλιστικούς πυραύλους εκτοξευόμενους από υποβρύχια (SLBMs) και βαρέα βομβαρδιστικά εξοπλισμένα για πυρηνικό οπλισμό.

-Να διαθέτουν έως 700 ανεπτυγμένα μέσα εκτόξευσης, δηλαδή διηπειρωτικά βαλλιστικά πυραυλικά συστήματα (ICBMs), βαλλιστικούς πυραύλους εκτοξευόμενους από υποβρύχια (SLBMs) και βαρέα βομβαρδιστικά εξοπλισμένα για πυρηνικό οπλισμό.

-Να διαθέτουν έως 800 συνολικά, επιχειρησιακούς και μη, εκτοξευτές ICBMs, εκτοξευτές SLBMs και βαρέα βομβαρδιστικά εξοπλισμένα για πυρηνικό οπλισμό.

-Κάθε πλευρά να έχει το δικαίωμα να στέλνει επιθεωρητές στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της άλλης πλευράς χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση. Οι επιθεωρήσεις αυτές, ωστόσο, σταμάτησαν στην πανδημία και δεν ξανάρχισαν ποτέ.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι η New START δεν περιορίστηκε μόνο στην επιβολή περιορισμών στις πυρηνικές κεφαλές. Η συνθήκη θέσπισε ένα ολόκληρο σύστημα, βάσει του οποίου οι δύο πλευρές ενημέρωναν η μία την άλλη κάθε φορά που μετακινούσαν ένα πυρηνικό όπλο. Και μπορεί τα νούμερα των κεφαλών προς εκτόξευση που προέβλεπε η New START να φαίνονται μεγάλα με δεδομένο την καταστροφικότητα αυτών των όπλων, όμως, στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, ο αριθμός τους εκτιμάται ότι είχε φτάσει περίπου τις 12.000.

Μεταψυχροπολεμικά, η συμφωνία αυτή ήρθε ως επέκταση προηγούμενων συνθηκών αντίστοιχης φύσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης για τη μείωσης των διαθέσιμων πυρηνικών όπλων. Η προηγούμενη συνθήκη ήταν η START I, η οποία υπογράφηκε το 1991 και μείωσε αισθητά τον αριθμό των επιχειρησιακών στρατηγικών πυρηνικών κεφαλών των δύο πλευρών. Η συνθήκη ίσχυσε μέχρι το 2009 και αντικαταστάθηκε από τη New START, η οποία και έληξε σήμερα.

«Αν λήξει, έληξε»

Το καλοκαίρι του 2025 ο Τραμπ είχε εμφανιστεί θετικός σε ερώτηση για το θέμα του περιορισμού των πυρηνικών τονίζοντας πως «εργαζόμαστε πάνω σε αυτό» και ότι αποτελεί «μεγάλο πρόβλημα για τον κόσμο, όταν καταργείς τους περιορισμούς για τα πυρηνικά όπλα». Από τότε, λαμβάνοντας υπόψη τη δήλωση «αν λήξει, έληξε» στους New York Times, η αμερικανική θέση για το θέμα φαίνεται πως άλλαξε άρδην.

Το περασμένο φθινόπωρο, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν πρότεινε στην Ουάσιγκτον μια άτυπη παράταση της συνθήκης για ένα έτος, προκειμένου να δοθεί περισσότερος χρόνος στους διαπραγματευτές για την επίτευξη μιας νέας επίσημης συμφωνίας. Εως σήμερα, η Ουάσιγκτον δεν έχει απαντήσει στην πρόταση.

«Αυτό σημαίνει ότι οι ιδέες μας έχουν σκόπιμα μείνει αναπάντητες. Αυτή η προσέγγιση φαίνεται λανθασμένη και λυπηρή», ανέφερε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών σε δήλωσή του με όλο και περισσότερους αναλυτές να συμφωνούν ως προς τη σκοπιμότητα της κίνησης, κι αυτό γιατί η Ουάσιγκτον πιστεύει ότι οποιαδήποτε μελλοντική συνθήκη ελέγχου των πυρηνικών όπλων θα πρέπει να περιλαμβάνει και την Κίνα.

Ο παράγοντας της Κίνας

Το πυρηνικό οπλοστάσιο της Κίνας υπολογίζεται σήμερα περίπου στις 600 κεφαλές. Το νούμερο είναι μικρό συγκριτικά με τις χιλιάδες πυρηνικές βόμβες που έχουν στην κατοχή τους οι ΗΠΑ και η Ρωσία, ωστόσο, η Κίνα ενισχύει ταχύτατα τις πυρηνικές της δυνατότητες με το ενδεχόμενο να φτάσει τις 1.000 πυρηνικές κεφαλές μέχρι το 2030 να θεωρείται ρεαλιστικό.

Η θέση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να επιδιώκουν μια νέα πιο διευρυμένη συνθήκη με τη συμμετοχή της Κίνας ενισχύεται και από τη δήλωση του Τραμπ τον Ιανουάριο για το θέμα. Ο Τραμπ έκανε λόγο για μια «νέα, καλύτερη συμφωνία», η οποία όμως «πιθανώς μπορεί να εμπλέκει και μερικούς άλλους παίκτες».

Σε μια αντίστοιχου τύπου δήλωση, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών την Πέμπτη είπε ότι «η Κίνα πρέπει να συμπεριληφθεί». «Η Κίνα επιμένει να τονίζει ότι υποστηρίζει τον πολυμέρεια, αλλά πρέπει επίσης να δείξει στον τομέα του ελέγχου των όπλων ότι είναι έτοιμη να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και ότι επενδύει στην εμπιστοσύνη στις διεθνείς σχέσεις», επισήμανε.

Το Πεκίνο πάντως ξεκαθάρισε σήμερα ότι «τηρεί αυστηρά μια στρατηγική αυτοάμυνας» στον τομέα των πυρηνικών όπλων, αρνούμενο τη συμμετοχή σε κάποια συμφωνία ελέγχου. Ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών, Λιν Τζιάν, τόνισε ότι «το πυρηνικό οπλοστάσιο διατηρείται στο ελάχιστο επίπεδο που απαιτείται για την εθνική ασφάλεια» και ότι «οι πυρηνικές δυνάμεις της Κίνας δεν βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με αυτές των ΗΠΑ και της Ρωσίας». Στο πλαίσιο αυτό, «η Κίνα δεν θα συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις για τον αφοπλισμό σε αυτό το στάδιο», σημείωσε ο Λιν.

Εκτός της Κίνας, πάντως, και η Ρωσία έχει υποστηρίξει από την πλευρά της ότι οποιαδήποτε μελλοντική συνθήκη ελέγχου των πυρηνικών θα πρέπει να περιλαμβάνει τη Γαλλία και τη Βρετανία, αμφότερα κράτη με σημαντικά πυρηνικά οπλοστάσια.

Ο κίνδυνος νέου αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών

Το ζήτημα από εδώ και στο εξής πάντως είναι ότι η New START έχει λήξει και προς το παρόν δεν υπάρχει ένας ξεκάθαρος ορίζοντας -με βάση τα όσα είναι γνωστά τουλάχιστον- για την αντικατάστασή της από μία νέα συνθήκη, η οποία ενδεχομένως θα περιλαμβάνει και τρίτα κράτη.

Σε πρόσφατη δήλωσή της στο NPR, η πρώην υπουργός Στρατού των ΗΠΑ και πρόεδρος της Πρωτοβουλίας για την Πυρηνική Απειλή, Κριστίν Γουόρμουθ, εξέφρασε την έντονη ανησυχία της για την απουσία ενός πλαισίου για τον έλεγχο των πυρηνικών.

«Η μεγαλύτερη ανησυχία μου είναι ότι θα μπορούσαμε να καταλήξουμε να εμπλακούμε σε έναν ανεξέλεγκτο αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών ταυτόχρονα με τη Ρωσία και την Κίνα», δήλωσε τονίζοντας ότι μια ραγδαία ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου «θα είναι πολύ δαπανηρή σε μια εποχή που το δημόσιο χρέος μας είναι τεράστιο».

Το υπέρογκο κόστος ενός νέου αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών, όπου η κάθε πλευρά θα προσπαθεί να ξεπεράσει το νούμερο των πυρηνικών κεφαλών της άλλης, καθησυχάζει αρκετούς αναλυτές ως προς το ενδεχόμενο μιας νέας ταχείας ενίσχυσης των πυρηνικών οπλοστασίων. Ωστόσο, με την κατάργηση της New START και για όσο συνεχίζεται η ανυπαρξία αμοιβαία συμφωνημένων περιορισμών και κανόνων, η προοπτική ενός μελλοντικού αγώνα εξοπλισμών θεωρείται αισθητά πιο πιθανή απ’ ό,τι πριν.

Πηγή: kathimerini.gr

Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου γίνεται καθώς από τα μεσάνυχτα της Πέμπτης η συνθήκη New START για τον περιορισμό των πυρηνικών δεν βρίσκεται πλέον σε ισχύ

54" χρόνος ανάγνωσης

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να συνάψουν «μια νέα, βελτιωμένη και εκσυγχρονισμένη συνθήκη» με τη Ρωσία για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων, αντί να παρατείνουν τη συνθήκη New START, δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου γίνεται καθώς από τα μεσάνυχτα της Πέμπτης η συνθήκη New START που είχε συναφθεί το 2010 ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία δεν βρίσκεται πλέον σε ισχύ.

Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει προσωρινή συμφωνία με τη Ρωσία σχετικά με τη νέα συνθήκη START, ο Λευκός Οίκος απάντησε «όχι, από όσο γνωρίζω».

Νωρίτερα σήμερα, η Μόσχα τόνισε ότι θα διατηρήσει μια υπεύθυνη προσέγγιση ακόμη και μετά τη λήξη της συμφωνίας. Ωστόσο, η Ρωσία θα βασίζεται κυρίως στα δικά της εθνικά συμφέροντα, δήλωσε ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, κατά την τακτική ενημέρωση του Τύπου σήμερα, Πέμπτη.

«Η Ρωσική Ομοσπονδία διατηρεί την υπεύθυνη και προσεκτική προσέγγισή της στο ζήτημα της στρατηγικής σταθερότητας στον τομέα των πυρηνικών όπλων και, φυσικά, όπως πάντα, θα καθοδηγείται πρωτίστως από τα εθνικά της συμφέροντα», τόνισε ο εκπρόσωπος του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Πηγή: kathimerini.gr

Στη σύλληψη στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων προχώρησαν τις πρωινές ώρες της Πέμπτης 5 Φεβρουαρίου οι αρμόδιες στρατιωτικές αρχές για υπόθεση κατασκοπείας, σύμφωνα με ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας.

Κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες πρόκειται για μεσήλικα ανώτερο αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετεί στην Πολεμική Αεροπορία και σε κρίσιμο σχηματισμό αυτής.

Όπως αναφέρεται, η σύλληψη πραγματοποιήθηκε εντός στρατιωτικού χώρου, σε συνεργασία και συντονισμό με λοιπές κρατικές υπηρεσίες και παρουσία εξουσιοδοτημένου εισαγγελικού οργάνου. Προηγήθηκαν σαφείς ενδείξεις τέλεσης αξιόποινων πράξεων, κατά τα προβλεπόμενα στον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, οι πράξεις που αποδίδονται στον συλληφθέντα αφορούν τη συλλογή και μετάδοση μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους, με κίνδυνο πρόκλησης βλάβης στα εθνικά συμφέροντα.

Να σημειωθεί ότι η έρευνα για την υπόθεση ξεκίνησε μετά από πληροφορίες που έφθασαν στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ«Την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026, τις πρωινές ώρες, οι αρμόδιες στρατιωτικές αρχές προέβησαν στη σύλληψη στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων. Η εν λόγω σύλληψη έλαβε χώρα εντός στρατιωτικού χώρου, σε συνεργασία και συντονισμό με λοιπές κρατικές υπηρεσίες (παρουσία εξουσιοδοτημένου εισαγγελικού οργάνου), κατόπιν σαφών ενδείξεων τέλεσης αξιόποινων πράξεων σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, δηλαδή συλλογής και μετάδοσης μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους, με κίνδυνο την πρόκληση βλάβης στα εθνικά συμφέροντα».

Πηγή: protothema.gr

Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής – Ο Θουκυδίδης, αν ζούσε σήμερα, δύσκολα θα παραξενευόταν από τις αλαζονικές συμπεριφορές των μεγάλων δυνάμεων ή από το γεωπολιτικό χάος που χαρακτηρίζει τη διεθνή πολιτική. Υπήρξε άλλωστε ο πρώτος που περιέγραψε με ακρίβεια τη βασική δομική συνθήκη του διεθνούς συστήματος: την απουσία κεντρικής εξουσίας ικανής να επιβάλει κανόνες και να εγγυηθεί την τάξη. Σε ένα τέτοιο αναρχικό περιβάλλον, ιδίως υπό συνθήκες έντονου στρατηγικού ανταγωνισμού, η διεθνής πολιτική τείνει να μετατρέπεται σε ζούγκλα όπου κυριαρχεί ο νόμος της ισχύος.

Του Αθανασίου Πλατιά*

Η Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου είναι γεμάτη παραδείγματα που δείχνουν πώς, όταν δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί περιορισμοί, οι ισχυροί επιβάλλουν τη βούλησή τους στους αδύναμους χωρίς να δεσμεύονται από κανόνες δικαίου, έθιμα ή ηθικούς φραγμούς. Οι συμπεριφορές αυτές δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά διαχρονική κανονικότητα ενός συστήματος όπου η ισχύς είναι το νόμισμα της διεθνούς πολιτικής. Δύο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιας βαρβαρότητας είναι η στάση των Αθηναίων απέναντι στους Μηλίους και η σφαγή των Πλαταιέων από τους Σπαρτιάτες. Το γενικό συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: οι ισχυροί δεν διστάζουν να καταδυναστεύουν τους αδύνατους όταν τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία και όταν το κόστος θεωρείται αποδεκτό.

Στον περίφημο Διάλογο των Μηλίων, οι Αθηναίοι έθεσαν τους κατοίκους της Μήλου ενώπιον ενός ωμού εκβιαστικού διλήμματος: υποταγή ή πόλεμος. Στα επιχειρήματα περί δικαίου και ηθικής απάντησαν με κυνισμό ότι τέτοια επιχειρήματα έχουν αξία μόνο όταν οι αντίπαλοι είναι ισοδύναμοι. Όταν υπάρχει ασυμμετρία ισχύος, τότε «ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».

Σε αυτά ακριβώς τα λόγια αναφέρθηκε πρόσφατα ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ σε μνημειώδη ομιλία του στο Νταβός, για να περιγράψει τη ρήξη με το παρελθόν και το τέλος της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης που βασιζόταν, έστω ατελώς, σε κανόνες. Ο πλανήτης, όπως επισήμανε, μιλά πλέον τη γλώσσα της ισχύος και του γεωπολιτικού ανταγωνισμού όπου κάθε σχέση μπορεί να οπλοποιηθεί (weaponisation of everything).

Ο Λόρδος Άκτον είχε παρατηρήσει ότι «η ισχύς τείνει να διαφθείρει και η απόλυτη ισχύς διαφθείρει απόλυτα». Η αχαλίνωτη ισχύς οδηγεί συχνά σε αλαζονικές συμπεριφορές, οι οποίες όμως παράγουν αντιστάσεις.

Ο Θουκυδίδης, αμέσως μετά τον Διάλογο των Μηλίων, δείχνει πώς η αθηναϊκή ύβρις οδήγησε στη Σικελική Εκστρατεία και τελικά στην καταστροφή. Ένας θεμελιώδης νόμος της διεθνούς πολιτικής είναι ότι «η ισχύς τείνει να εξισορροπείται από ισχύ». Αυτό ακριβώς συνέβη στη Σικελία, όπου απέναντι στην αθηναϊκή ισχύ συγκροτήθηκε μια αντίρροπη συμμαχία.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έπαιξε ο Ερμοκράτης, ηγέτης των Συρακουσών, ο οποίος κάλεσε τις μεσαίου μεγέθους πόλεις της Σικελίας να υπερβούν τις μεταξύ τους διαφορές και να επιλύσουν το πρόβλημα της συλλογικής δράσης. Αν δεν αντιδρούσαν συντονισμένα, προειδοποίησε, θα υποδουλώνονταν μία προς μία. Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι ο κατευνασμός σπάνια περιορίζει την ισχύ· συχνότερα την ενθαρρύνει.

Σήμερα, ο Κάρνεϊ, σε ρόλο σύγχρονου Ερμοκράτη, απευθύνει παρόμοιο μήνυμα στις μεσαίες δυνάμεις που αισθάνονται ότι απειλούνται από την αχαλίνωτη αμερικανική ισχύ. Τους καλεί, αντί να υποταχθούν, να συντονίσουν την αντίδρασή τους και να αντισταθμίσουν συλλογικά την πίεση. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι εύκολο. Οι χώρες δεν βιώνουν την απειλή με τον ίδιο τρόπο, ούτε διαθέτουν τα ίδια κίνητρα ή δυνατότητες. Η ευρωπαϊκή αντίδραση στην αμερικανική απειλή κατάληψης της Γροιλανδίας είναι ενδεικτική: οι Γάλλοι και οι Σκανδιναβοί ύψωσαν τη σημαία της αντίστασης, οι Ανατολικοευρωπαίοι θεώρησαν ότι το ζήτημα δεν τους αφορά, ενώ Γερμανοί και Βρετανοί επέλεξαν μια ενδιάμεση στάση.

Στην περίπτωση της Σικελίας, πάντως, η λογική της ισορροπίας δυνάμεων λειτούργησε με καταστροφικά αποτελέσματα για την Αθήνα. Εναντίον της συνασπίστηκαν όχι μόνο οι Σικελοί, αλλά και οι Σπαρτιάτες και, σε μεταγενέστερο χρόνο, οι Πέρσες. Η ήττα αυτή υπήρξε καθοριστική για την τελική έκβαση του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Στην αθηναϊκή ήττα συνέβαλε και η σταδιακή διάρρηξη των σχέσεων με τους συμμάχους της. Η Συμμαχία της Δήλου, όπως και το ΝΑΤΟ αιώνες αργότερα, δημιουργήθηκε ως μηχανισμός συλλογικής ασφάλειας απέναντι σε μια υπαρξιακή απειλή. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η Αθήνα μετέτρεψε τη συμμαχία σε τυραννία – μια πραγματικότητα που ο ίδιος ο Περικλής παραδέχθηκε απερίφραστα. Κάτι ανάλογο παρατηρείται σήμερα στο ΝΑΤΟ, όπου οι ΗΠΑ υιοθετούν ολοένα και περισσότερο μια εξαναγκαστική συμπεριφορά απέναντι στους συμμάχους τους.

Ο Θουκυδίδης αποδίδει μεγάλο μέρος της ευθύνης και στους ίδιους τους συμμάχους, οι οποίοι παραμέλησαν την πολεμική τους προπαρασκευή και κατέληξαν εξαρτημένοι από τους Αθηναίους. Το ίδιο συνέβη και με τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, που επί δεκαετίες επωφελήθηκαν από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας, παραμελώντας τη δική τους άμυνα. Σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σχέση εξάρτησης την οποία η Ουάσιγκτον εκμεταλλεύεται.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι των ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα στρατιωτικές και υβριδικές απειλές από τη Ρωσία, γεωοικονομικό ανταγωνισμό από την Κίνα και πολιτική υπονόμευση από τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ανάγκη επιβίωσης – κεντρική έννοια στο έργο του Θουκυδίδη – ωθεί κατά κανόνα έναν πυρήνα μεσαίων δυνάμεων να αναζητήσει στρατηγικές μείωσης της εξάρτησης και αντιστάθμισης (balancing). Αντίθετα, οι πιο αδύναμοι τείνουν να προσκολλώνται μοιρολατρικά στον ηγεμόνα (bandwagoning), ελπίζοντας στη μεγαλοψυχία του.

Φόβος, συμφέρον και γόητρο…

Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, τα βασικά κίνητρα της κρατικής συμπεριφοράς συνοψίζονται στο τρίπτυχο φόβος, συμφέρον και γόητρο. Το σχήμα αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την κατανόηση της σημερινής αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον ανησυχεί έντονα για τη ραγδαία άνοδο της κινεζικής ισχύος. Για πρώτη φορά στην ιστορία τους οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν στρατηγικό ανταγωνιστή συγκρίσιμου μεγέθους.

Η κινεζική οικονομία είναι ήδη περίπου 30% μεγαλύτερη από την αμερικανική σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPP), η βιομηχανική της βάση διπλάσια, η παραγωγή ενέργειας επίσης διπλάσια, ενώ το ναυτικό της οδεύει να γίνει κατά 50% μεγαλύτερο μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Το μεταπολεμικό σύστημα, το οποίο οι ίδιες οι ΗΠΑ δημιούργησαν, φαίνεται πλέον να λειτουργεί περισσότερο προς όφελος της Κίνας. Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον στρέφεται εναντίον του. Η εκστρατεία αποδυνάμωσης του Πεκίνου ξεκινά από το Δυτικό Ημισφαίριο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Βενεζουέλα, και επεκτείνεται στη Μέση Ανατολή, όπου το Ιράν αντιμετωπίζεται ως κρίσιμος κρίκος του κινεζικού ευρασιατικού άξονα. Παράλληλα, οι ΗΠΑ επιχειρούν να απομακρύνουν τη Ρωσία από την Κίνα, γεγονός που εξηγεί τη φιλορωσική τους στάση στο ουκρανικό.

Το δεύτερο κίνητρο είναι το συμφέρον: η προσπάθεια παγίωσης (consolidation) της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στο Δυτικό Ημισφαίριο και ο έλεγχος κρίσιμων φυσικών πόρων, από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας έως τον ορυκτό πλούτο της Γροιλανδίας. Το τρίτο είναι το γόητρο. Σε μια εποχή όπου οι αντίπαλοι παρουσιάζουν τις ΗΠΑ ως αυτοκρατορία σε αμετάκλητη παρακμή, η συχνή και επιτυχής χρήση στρατιωτικής ισχύος αποσκοπεί στο να αποδείξει ότι παραμένουν ο αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος ηγεμόνας.

Ο Θουκυδίδης αποφεύγει τις αξιολογικές κρίσεις και επικεντρώνεται στο «ον» και όχι στο «δέον». Ωστόσο, δεν είναι αξιακά ουδέτερος όταν πρόκειται για την πολιτική ηγεσία. Για εκείνον, η ύψιστη αρετή του ηγέτη είναι η σωφροσύνη: η ικανότητα σχεδιασμού ορθολογικής στρατηγικής συμβατής με τον διεθνή καταμερισμό ισχύος, ο έλεγχος των ατομικών και συλλογικών παθών και η πρόνοια απέναντι στην τύχη.

Υπό αυτό το πρίσμα, η σημερινή αμερικανική ηγεσία θα προκαλούσε τον σκεπτικισμό του. Η μείωση δεσμεύσεων σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ώστε να επικεντρωθούν οι ΗΠΑ στην Κίνα, είναι κατανοητή ως ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Όμως η συστηματική όξυνση των σχέσεων με στενούς συμμάχους – όπως ο Καναδάς, η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία – είναι στρατηγικά μυωπική: δεν αποδυναμώνει τους αντιπάλους των ΗΠΑ· τους ενδυναμώνει. Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, η διάρρηξη της αθηναϊκής συμμαχίας λειτούργησε υπέρ της Σπάρτης· η διχόνοια των ελληνικών πόλεων λειτούργησε υπέρ της Περσίας. Αντίστοιχα, ο σημερινός διχασμός της Δύσης λειτουργεί υπέρ της Κίνας.

*Ομότιμος καθηγητής Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων tovima.gr

Οι τουρκικές Αρχές προσπάθησαν να εργαλειοποιήσουν την τραγωδία στην Χίο για να αμφισβητήσουν την δικαιοδοσία της Αθήνας στην έρευνα και την διάσωση. Ο «πόλεμος» των NOTAM και η στάση των ελληνικών Αρχών

Σε μια προσπάθεια εργαλειοποίησης της τραγωδίας στη Χίο με τους 15 νεκρούς μετανάστες, με στόχο να επιβάλλει την δικαιοδοσία της σε περιοχή που δεν έχει για να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία και να δημιουργήσει τετελεσμένα επιδόθηκε η Τουρκία.

Σύμφωνα με τις σχετικές ανακοινώσεις η Άγκυρα, εξέδωσε ΝΟΤΑΜ, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι είναι η αρμόδια για τον συντονισμό και τη διεξαγωγή επιχείρησης έρευνας και διάσωσης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Χίου.

Η τουρκική ΝΟΤΑΜ εκδόθηκε μετά από αυτήν των ελληνικών Αρχών και αποτέλεσε ουσιαστικά προσπάθεια ακύρωσης της ελληνικής. Η αρχική ελληνική ΝΟΤΑΜ για την επιχείρηση έρευνας και διάσωσης αναγνώριζε την περιοχή δικαιοδοσίας της Αθήνας.

Η ελληνική NOTAM

A0266/26 AIRSPACE RESERVATION DUE TO PERSON IN WATER. SEARCH AND RESCUE ACTIVITIES WILL TAKE PLACE WI AREA:

005NM RADIUS CENTERED ON 3826,5N 02609,5E LIMITED WI ATHINAI FIR.

INDIVIDUAL UNITS ARE REQUESTED TO ESTABLISH COORDINATION WITH PIRAEUS JRCC BEFORE ENTERING THE AFOREMENTIONED AREA SITUATED WI ATHINAI FIR WHICH FALLS IN ITS COMPETENCE. SFC – 3000FT AMSL, 03 FEB 19:44 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 03 FEB 19:46 2026

Η τουρκική αντί- NOTAM

Η τουρκική αντι-ΝΟΤΑΜ, ξεκαθάριζε ότι: «Η Τουρκία δεν αποδέχεται τον ορισμό της περιοχής Έρευνας και Διάσωσης (SAR) με αναφορά στο FIR Αθηνών. Η περιοχή που αναφέρεται στην εν λόγω ελληνική NOTAM παραβιάζει τμήμα των τουρκικών χωρικών υδάτων και εμπίπτει εν μέρει στην τουρκική Θαλάσσια Περιοχή Ερευνας και Διάσωσης (SRR), όπως αυτή έχει δηλωθεί στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO) και περιλαμβάνεται στο Παγκόσμιο Σχέδιο SAR του IMO», ανέφερε η Αγκυρα, ζητώντας «όλες οι προσπάθειες/δραστηριότητες έρευνας και διάσωσης εντός της τουρκικής SRR να συντονίζονται με τις αρμόδιες τουρκικές αρχές».

A0422/26 NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:

THIS NOTAM IS ISSUED TO CLARIFY THE ‘A0266/26’ LGGG NOTAM ISSUED BY GREEK CAA.

AS REGARDS THE GREEK NOTAM ‘A0266/26’ LGGG, TURKIYE DOES NOT ACCEPT THE DEFINITION OF THE SEARCH AND RESCUE (SAR) AREA WITH REFERENCE TO ATHENS FIR. THE AREA REFERRED TO IN THE SAID GREEK NOTAM VIOLATES PART OF TURKISH TERRITORIAL WATERS AND PARTLY FALLS WITHIN TURKIYE’S MARITIME SEARCH AND RESCUE REGION (SRR) AS DECLARED TO THE IMO AND INCLUDED IN THE IMO’S GLOBAL SAR PLAN. THEREFORE, ALL SAR EFFORTS/ACTIVITIES WITHIN THE TURKISH SRR MUST BE COORDINATED WITH THE RELEVANT TURKISH AUTHORITIES. 04 FEB 04:25 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 04 FEB 04:35 2026.

Με αφορμή τα παραπάνω οι ελληνικές αρχές προχώρησαν στην έκδοση νέας ΝΟΤΑΜ, υπογραμμίζοντας ότι «η τουρκική ΝΟΤΑΜ A0422/26 είναι άκυρη και ανυπόστατη, καθώς αφορά δραστηριότητες έρευνας και διάσωσης εντός του FIR αθηνών, όπου αποκλειστικά αρμόδια αρχή για την έκδοση ΝΟΤΑΜ είναι η Ελλάδα».

Η δεύτερη ελληνική NOTAM

A0267/26 REF (A) GREEK NOTAM A0266/26 (031945 EUECYIYN FEB 2026).

REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026).

NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:

WITH REFERENCE TO THE REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026) THE FOLLOWING SHOULD BE UNDERLINED:

1.- THE REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026) IS NULL AND VOID SINCE IT REFERS TO SEARCH AND RESCUE ACTIVITIES WITHIN ATHINAI FIR WHERE THE ONLY COMPETENT AUTHORITY TO PROMULGATE NOTAMS, ACCORDING TO ICAO PROVISIONS, IS THE HELLENIC CIVIL AVIATION AUTHORITY THROUGH ITS APPROPRIATE AIS UNIT.

2.- IT SHOULD BE NOTED THAT THE SEARCH AND RESCUE REGION UNDER GREEK RESPONSIBILITY COINCIDES WITH THE ATHINAI FIR, AS DECIDED DURING THE

ISTANBUL (1950), PARIS (1952) AND GENEVA (1958) REGIONAL AIR NAVIGATION MEETINGS ACCEPTED BY THE PARTICIPANT STATES INCLUDING TURKEY AND APPROVED BY UNANIMOUS ICAO COUNCIL DECISIONS.

THIS IS ALSO REGISTERED AND HAS BEEN CIRCULATED WITHIN IMO (SAR.8/CIRC.1/CORR.3, ANNEX 2) AND IS CONSISTENT WITH IMO AND ICAO RECOMMENDATIONS ON THE ALIGNMENT OF SEARCH AND RESCUE BOUNDARIES WITH THE CORRESPONDING FIR.

FURTHERMORE THE JRCC PIRAEUS IS THE ONLY COMPETENT AUTHORITY THAT COORDINATES EFFECTIVELY AND EFFICIENTLY ALL SAR OPERATIONS WITHIN THE ENTIRE GREEK SAR REGION.

END PART 1 OF 2. 04 FEB 07:52 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 04 FEB 08:02 2026

3.- FINALLY, THE AREA AS DESCRIBED IN REF (A) GREEK NOTAM A0266/26 (031945 EUECYIYN FEB 2026), LIES WITHIN GREEK TERRITORY, GREEK TERRITORIAL WATERS AND GREEK NATIONAL AIRSPACE, WHERE GREECE EXERCISES SOVEREIGNTY ACCORDING TO INTERNATIONAL LAW. AS IN THE PAST, TURKISH AUTHORITIES’ MISINTERPRETATION AND DISTORTION OF THE LETTER AND SPIRIT OF INTERNATIONAL DOCUMENTS, CONCERNING SEARCH AND RESCUE RESPONSIBILITIES, ARE REJECTED BY GREECE, AS THEY MAY LEAD TO SERIOUS INSTITUTIONAL AND PRACTICAL COMPLICATIONS IN THE CONDUCT OF SEARCH AND RESCUE OPERATIONS.

MOREOVER IT IS REITERATED THAT GREECE EFFECTIVELY PROVIDES SEARCH AND RESCUE SERVICES WITHIN THE SEARCH AND RESCUE REGION UNDER ITS

RESPONSIBILITY, SINCE ITS CREATION.

FOR ALL THESE REASONS, THE REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026) IS NULL AND VOID AND IS HEREBY REJECTED.

THE REF (A) GREEK NOTAM A0266/26 (031945 EUECYIYN FEB 2026) IS THE ONLY VALID AND EFFECTIVE WITHIN ATHINAI FIR AND NO FURTHER EXPLANATION WILL BE GIVEN.

END PART 2 OF 2. 04 FEB 07:52 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 04 FEB 08:02 2026.

Πηγή: tovima.gr

Οι ΗΠΑ και η Τουρκία βρίσκονται εδώ και μήνες σε συνομιλίες με αντικείμενο τη συνεργασία στη ναυπηγική βιομηχανία, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον επιδιώκει να ενισχύσει τον στόλο του Πολεμικού της Ναυτικού εν μέσω της κλιμακούμενης στρατηγικής αντιπαλότητας με την Κίνα.

Όπως αναφέρουν αξιωματούχοι στο Middle East Eye, οι επαφές ξεκίνησαν ήδη από πέρυσι και εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των ΗΠΑ να καλύψουν σοβαρά κενά παραγωγικής ικανότητας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε σημαντική ναυτική δύναμη. Τα ναυπηγεία της διαθέτουν τη δυνατότητα να κατασκευάζουν ταυτόχρονα περισσότερα από 30 πολεμικά πλοία, εξυπηρετώντας τόσο το τουρκικό όσο και το πακιστανικό ναυτικό. Παράλληλα, τουρκικές αμυντικές εταιρείες έχουν αναπτύξει εγχώρια σχέδια για ευρύ φάσμα σκαφών στο πλαίσιο του προγράμματος Milgem, του εθνικού προγράμματος πολεμικών πλοίων της χώρας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, Αμερικανοί αξιωματούχοι διερεύνησαν το ενδεχόμενο η Τουρκία να προμηθεύει κρίσιμα εξαρτήματα πλοίων, ενώ στο τραπέζι τέθηκε και η προοπτική συμβολής της Άγκυρας στην κατασκευή επιπλέον φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει θέσει ως στόχο τόσο την αναβίωση της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας όσο και τη σημαντική διεύρυνση του στόλου, μετά από δεκαετίες υποεπενδύσεων.

Μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ έχουν στραφεί κυρίως σε ασιατικούς συμμάχους, όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, για τεχνογνωσία και επενδύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εξαγορά του ναυπηγείου Philly στη Φιλαδέλφεια από τον νοτιοκορεατικό όμιλο Hanwha, έναντι 100 εκατ. δολαρίων, με στόχο την παραγωγή έως και 20 πλοίων ετησίως. Ωστόσο, οι αμερικανικές προσπάθειες δεν είναι απρόσκοπτες, καθώς το Πεντάγωνο ακύρωσε πρόσφατα το πρόγραμμα φρεγατών κλάσης Constellation που υλοποιούσε με την ιταλική Fincantieri.

Αν και η αμερικανική νομοθεσία περιορίζει την κατασκευή πολεμικών πλοίων στο εξωτερικό και η Τουρκία δύσκολα θα επενδύσει σε ναυπηγεία των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο αξιοποίησης συμμαχικών χωρών για την κάλυψη των ελλείψεων. Όπως δήλωσε τον Ιανουάριο, η Ουάσινγκτον εξετάζει κάθε διαθέσιμη λύση για να επιταχύνει την παραγωγή.

[iEpikaira: Η είδηση αποτελεί αποκάλυψη των όσων συζητούν τόσο καιρό Ερντογάν-Τραμπ αλλά και "βόμβα" διότι 1) Συνιστά έμμεση αποδοχή ήττας και παρακμής της αμερικανικής ναυπηγικής αμυντικής βιομηχανίας η οποία τα τελευταία χρόνια μόνο αποτυχημένα προγράμματα έχει να επιδείξει (βλ. Constellation, MMSC) 2) Θα φέρει τεράστια έσοδα στην τουρκική οικονομία 3) Δίνεται ισχυρή ψήφος στην τουρκική αμυντική βιομηχανία η οποία θα πολλαπλασιάσει τις παραγγελίες και τις δυνατότητές της με ανταλλαγή τεχνολογίας και απάρτιων 4) Πλέον οι ΗΠΑ γίνονται πελάτες της Τουρκίας και η σχέση τους γίνεται πιο συναλλακτική με ότι αυτό συνεπάγεται για τα ελληνοτουρκικά και τα προφανή ανταλλάγματα που η Τουρκία θα κατοχυρώνει 5) Αυξάνεται το γεωπολιτικό βάρος της Τουρκίας και συνακόλουθα απομειώνεται έτι περισσότερο το γεωπολιτικό βάρος της Ελλάδας.]

Πηγή: liberal.gr

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, έχασαν περίπου το 80% των εδαφών που ήλεγχαν. Τι συνέβη; Προδόθηκαν από τις ΗΠΑ ή μήπως συνέβαλαν κι άλλοι παράγοντες;

Γιώργος Σκαφιδάς

Υπήρχαν φωνές που επέλεγαν να μιλούν εδώ και χρόνια –ήδη πριν από την ανατροπή του Μπασάρ αλ Ασαντ τον Δεκέμβριο του 2024– για την «πτώση της Ροζάβα»: την επαπειλούμενη δηλαδή διάλυση του αυτόνομου διοικητικού μορφώματος που είχαν καταφέρει να στήσουν οι Κούρδοι στις περιοχές της βόρειας και (κυρίως) ανατολικής Συρίας μετά το 2012. Σύμφωνα με εκείνες τις «προβλέψεις», το θέμα δεν ήταν πια το εάν αυτή η «πτώση» θα γινόταν κάποια στιγμή πράξη, αλλά το πότε.

Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιθυμούσε διακαώς –και προωθούσε επί του πεδίου– μια τέτοια εξέλιξη. Εξού και οι αλλεπάλληλες τουρκικές στρατιωτικές επεμβάσεις στη Συρία μετά το καλοκαίρι του 2016 (η «Ασπίδα του Ευφράτη», ο «Κλάδος Ελαίας», η «Πηγή Ειρήνης», το «Γαμψό Ξίφος»). Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο οξυνόμενων ανταγωνισμών ωστόσο και με δεδομένες τις τουρκικές διαθέσεις, δεν ήταν πάντοτε σαφές εάν όσοι μιλούσαν για το «τέλος της Ροζάβα» εξέφραζαν αμερόληπτες εκτιμήσεις ή προσωπικούς πόθους.

Επί του πρακτέου πάντως, οι Κούρδοι της βόρειας Συρίας κατάφερναν επί σειρά ετών να βγαίνουν διοικητικά ζωντανοί, παρά τις σε βάρος τους απειλές και τις όποιες απώλειες (σε Μανμπίτζ και Ταλ Ριφάτ για παράδειγμα το 2024), διαψεύδοντας τις «Κασσάνδρες», τουρκογενείς πολλές εξ αυτών λόγω της πολυετούς σύγκρουσης μεταξύ Αγκυρας και PKK.

Εως και τις αρχές του 2026, οι υπό κουρδική διοίκηση Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) ήλεγχαν περίπου το 25% της Συρίας, ένα εδαφικό 25% στο οποίο όμως συγκεντρωνόταν μεγάλο μέρος του φυσικού, ορυκτού και μη, «πλούτου» της χώρας: περίπου το 80% των ενεργειακών κοιτασμάτων (Ομάρ κ.ά.), μεγάλες αγροτικές εκτάσεις καθώς και κρίσιμα φράγματα ύδρευσης/άρδευσης/υδροηλεκτρικά. Στις ίδιες περιοχές βρίσκονταν, επίσης, κομβικά συνοριακά περάσματα, αλλά και φυλακές (al Hol, al Roj κ.ά.) όπου κρατούνταν χιλιάδες τζιχαντιστές μαχητές.

Με άλλα λόγια, οι Κούρδοι ήλεγχαν πόρους, κόμβους και δομές ασφαλείας. Κι αυτό, με τη στήριξη των Αμερικανών. Υπό μια έννοια το δικαιούνταν και το είχαν κερδίσει με το σπαθί τους, αφού ήταν εκείνοι που είχαν πρωταγωνιστήσει τα προηγούμενα χρόνια στις μάχες ενάντια στους εξτρεμιστές του καλούμενου ισλαμικού κράτους συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ήττα του ISIS, όταν άλλοι γείτονες της Συρίας «φλέρταραν» με τους τζιχαντιστές.

Μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες, το διάστημα από τις 6 έως και τις 18 Ιανουαρίου, οι Κούρδοι της βόρειας Συρίας έχασαν περίπου το 80% των εδαφών που ήλεγχαν. Περιοχές όπως η Σέιχ Μασούντ, η Ασραφίγια, η Ράκα, η Τάμπκα και η Ντέιρ Εζόρ βρέθηκαν «ξαφνικά» να περνούν υπό τον έλεγχο των (υποστηριζόμενων από την Τουρκία) κυβερνητικών δυνάμεων της Δαμασκού.

Πηγή: Graphic News

Το διάστημα που είχε προηγηθεί, στην ευρύτερη γειτονιά της Συρίας είχαν γίνει πολλά:

•Το καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ ανετράπη και στη Δαμασκό παρουσιάστηκε μια νέα σουνιτική (τζιχαντιστικών καταβολών) ηγεσία, την οποία όμως στηρίζουν πια ανοιχτά οι Αμερικανοί, οι Σαουδάραβες, οι Τούρκοι, οι Καταριανοί, πολλοί Δυτικοί κ.ά.

•Το Ιράν αποδυναμώθηκε σημαντικά, βλέποντας την περιφερειακή του επιρροή να απομειώνεται και τους proxies του άλλοτε καλούμενου «άξονα της αντίστασης» να μετρούν βαριές ήττες και απώλειες.

•Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) ανακοίνωσε ότι προχωρά σε αφοπλισμό και αυτοδιάλυση.

•Οι ΗΠΑ άρχισαν, έπειτα από την ανατροπή του Ασαντ, να προωθούν πιο εμφατικά το μοντέλο μιας νέας, κυρίαρχης και ενιαίας Συρίας, παραμερίζοντας τα όποια σενάρια ομοσπονδοποίησης (που μπορεί να εξυπηρετούσαν τους Κούρδους, αλλά και το Ιράν).

Κι όμως, παρά τις αντίξοες συνθήκες, οι Κούρδοι της Συρίας έδειχναν να επιβιώνουν, αψηφώντας τις πιέσεις ενσωμάτωσης. Ολα αυτά έως και πριν από μερικές εβδομάδες…

Τα νέα δεδομένα

Με βάση την (εγκεκριμένη από τις ΗΠΑ) συμφωνία που υπεγράφη στις 27 Ιανουαρίου μεταξύ Δαμασκού και SDF, οι κυβερνητικές δυνάμεις της Δαμασκού παίρνουν πια τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων, των κέντρων κράτησης, των συνοριακών περασμάτων, αλλά και των διοικητικών θεσμών στα βορειοανατολικά. Με βάση όσα έχουν ανακοινωθεί, οι Κούρδοι θα συνεχίσουν να υπάρχουν μεν, αλλά πλέον μέσα σε αυτούς τους νέους θεσμούς και υπό τη διοικητική ομπρέλα της Δαμασκού. Με άλλα λόγια, η κουρδική «ενσωμάτωση», που είχε αρχικά συμφωνηθεί τον Μάρτιο του 2025, αλλά δεν εφαρμόστηκε από τους Κούρδους παρά τις σχετικές διορίες (του Αυγούστου του 2025, του Οκτωβρίου του 2025, του Δεκεμβρίου του 2025), έρχεται τώρα να γίνει πράξη διά της ισχύος και με την πίεση των Αμερικανών.

Ο Σύρος μεταβατικός πρόεδρος Αχμεντ αλ Σάρα υπέγραψε εν τω μεταξύ ένα διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζει ως «εθνική γλώσσα» την κουρδική και ως «εθνική αργία» τη γιορτή της κουρδικής πρωτοχρονιάς (Νεβρόζ). Το γεγονός ήταν καλοδεχούμενο από την κουρδική πλευρά, η οποία φαίνεται ότι μπορεί να διατηρήσει και κάποιες δικές της κουρδικές ταξιαρχίες στα βορειοανατολικά και στο Κομπάνι. Η κουρδική αυτονομία ωστόσο, τουλάχιστον όπως είχε διαμορφωθεί τα περασμένα χρόνια στη βόρεια και ανατολική Συρία, δείχνει πια να χάνεται.

Γιατί ηττήθηκαν οι Κούρδοι; Το ερώτημα κυριαρχεί πια στις διεθνείς αναλύσεις. Σταχυολογώντας τις σχετικές εκτιμήσεις, θα μπορούσε κανείς να αναφέρει τα ακόλουθα:

•Επειδή τους «πρόδωσαν» οι Αμερικανοί που άλλοτε τους στήριζαν, αλλά πλέον δεν τους θεωρούν τόσο «πολύτιμους» ή «χρήσιμους» όπως άλλοτε.

•Επειδή τους «πρόδωσαν» οι Αραβες που μέχρι πρότινος πολεμούσαν στο πλευρό τους στις τάξεις των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF).

•Επειδή είχαν υπό θέσει υπό τον έλεγχό τους πλειοψηφικά αραβικές περιοχές στη βόρεια Συρία, οι πληθυσμοί των οποίων όμως ποτέ δεν τους αποδέχθηκαν πραγματικά και οι οποίοι, ως εκ τούτου, έπειτα από την ανατροπή του Ασαντ ένιωσαν ότι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν πια μια δική τους διαφορετική πορεία απεξάρτησης από την κουρδική διοίκηση.

•Επειδή η Δαμασκός έχει πια καταστεί διπλωματικά και στρατιωτικά ισχυρότερη λόγω της διεθνούς στήριξης που λαμβάνει.

•Επειδή οι ίδιοι οι Κούρδοι βρέθηκαν να διαφωνούν αναφορικά με τις επιλογές που θα έπρεπε να κάνουν (από τη μια πλευρά λέγεται ότι ήταν «πραγματιστές» όπως ο Μαζλούμ Αμπντί και ο Ιλχάμ Αχμεντ και από την άλλη πιο σκληροπυρηνικοί κύκλοι που είναι πιο κοντά στο PKK).

Προδόθηκαν ή όχι;

«Η θέση ότι οι Αμερικανοί εγκατέλειψαν ή πρόδωσαν τους Κούρδους στη Συρία είναι ανακριβής διότι αγνοεί σειρά δεδομένων», δηλώνει στην «Κ» ο Ζήνωνας Τζιάρρας, λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Αυτή η άποψη περί προδοσίας, συνεχίζει ο κ. Τζιάρρας, «δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι για περισσότερο από έναν χρόνο οι ΗΠΑ μαζί με τη Γαλλία κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες διαμεσολάβησης μεταξύ του νέου καθεστώτος στη Δαμασκό και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, με σκοπό ακριβώς να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των Κούρδων και την παρουσία τους σε συγκεκριμένες περιοχές».

«Από τον Μάρτιο του 2025 που έγινε η πρώτη συμφωνία με τη συναίνεση των δύο μερών, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις υπαναχώρησαν τουλάχιστον τρεις φορές από αυτά που οι ίδιες συμφώνησαν και ζήτησαν επιπλέον παραχωρήσεις, αφήνοντας Αμερικάνους και Γάλλους εκτεθειμένους», σημειώνει ο κ. Τζιάρρας και συνεχίζει: «Τούτο οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στη σύγκρουση απόψεων και προσδοκιών που υπήρχαν και υπάρχουν εντός των SDF, μεταξύ των πιο πραγματιστών και των πιο σκληροπυρηνικών που συνδέονται με το ΡΚΚ και τα συριακά παρακλάδια του».

Σύμφωνα με τον λέκτορα του Πανεπιστημίου Κύπρου, «η προσδοκία ότι οι SDF θα διατηρούσαν τον έλεγχο σε όλες τις περιοχές που κατέλαβαν στα ανατολικά και βορειοδυτικά του Ευφράτη ποταμού ήταν μη ρεαλιστική δεδομένου ότι πολλές από αυτές τις περιοχές, περιλαμβανομένων των επαρχιών του Χαλεπιού, της Ράκα, της Ντέιρ Εζόρ και μεγάλου μέρους της Χάσακα ήταν από δημογραφικής άποψης παραδοσιακά αραβικές». «Εκατοντάδες χιλιάδες εσωτερικά εκτοπισμένων Αράβων σουνιτών προέρχονται από εκεί και τώρα επιστρέφουν σταδιακά, όπως αντίστοιχα κουρδικοί πληθυσμοί είχαν εκτοπιστεί από κουρδικές περιοχές όπως το Αφρίν –λόγω της τουρκικής επέμβασης του 2018– και τώρα ξεκίνησαν να επιστρέφουν», αναφέρει ο κ. Τζιάρρας.

Σύμφωνα με τον λέκτορα του Πανεπιστημίου Κύπρου, «δημοσιογραφικές αναφορές και εκθέσεις ανεξάρτητων παρατηρητηρίων ανθρωπίνων δικαιωμάτων δείχνουν ότι το ελεγχόμενο από τους Κούρδους κρατίδιο της Ροζάβα δεν μεταχειριζόταν όλους τους πληθυσμούς το ίδιο – ιδιαίτερα τους αραβικούς, την κουρδική αντιπολίτευση και τα αντιφρονούντα ΜΜΕ». «Η συνεργασία SDF – αραβικών φυλών ήταν κατά κύριο λόγο ευκαιριακή, ενώ εντός των φυλών η διοίκηση των SDF δεν απολάμβανε νομιμοποίησης. Ως αποτέλεσμα, όταν μετά τη συμφωνία απόσυρσης των SDF οι δυνάμεις του καθεστώτος κινήθηκαν για να αναλάβουν ξανά τον έλεγχο, οι αραβικές φυλές εγκατέλειψαν τις SDF εν μια νυκτί και συντάχθηκαν με το καθεστώς», σημειώνει ο κ. Τζιάρρας.

Αναφερόμενος στον παράγοντα Ιράν, ο κ. Τζιάρρας υποστηρίζει τα εξής: «Οι ΗΠΑ γνώριζαν ότι οι SDF ή ομάδες αυτών λάμβαναν οπλισμό από το Ιράν και αυτό αποκαλύφτηκε σε αποθήκες τους όταν αποσύρθηκαν από τις περιοχές που ήλεγχαν το τελευταίο διάστημα. Επίσης, ανησυχητικό για τις ΗΠΑ –βασικό μέλημα των οποίων ήταν να ξεφορτωθούν την οποιαδήποτε ιρανική επιρροή– ήταν το γεγονός ότι χιλιάδες μαχητών που εγκατέλειψαν τον στρατό του Μπασάρ αλ Ασαντ κατέληξαν στις τάξεις των SDF. Απόδειξη αποτελεί η επίσημη ανακοίνωση του ασαντικού “Συντάγματος Azrael” για την απώλεια τεσσάρων μαχητών του που πολεμούσαν με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις στο Χαλέπι στις πρόσφατες μάχες».

«Αξίζει πάντως να σημειωθεί», καταλήγει ο λέκτορας του Πανεπιστημίου Κύπρου, «ότι με βάση την τελευταία συμφωνία, οι Κούρδοι διατηρούν τον έλεγχο και την ασφάλεια των περιοχών τους, ενώ τους έχουν αποδοθεί όλα τα πολιτικά δικαιώματα, κι αυτό έγινε με τη διαμεσολάβηση των Αμερικανών». «Αυτό δείχνει ότι οι Αμερικανοί δεν πρόδωσαν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Απλώς οι προσδοκίες εντός των SDF και οι πολιτικές τους επιλογές δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες και στους στρατηγικούς υπολογισμούς των Αμερικανών – οι οποίοι ουδέποτε υποσχέθηκαν ανεξάρτητο κουρδικό κρατίδιο».

Πηγή: kathimerini.gr