iEpikaira

Ιλιγγιώδη τα νούμερα των πυρομαχικών που οι ΗΠΑ σπατάλησαν στο Ιράν - Έχουν εξαντλήσει μεγάλο μέρος των αποθεμάτων τους

2.5.26

Έκθεση αναφέρει ότι «οι ΗΠΑ έχουν «καταναλώσει» ασύλληπτη ποσότητα πυρομαχικών στον πόλεμο με το Ιράν»

Επιμέλεια: Νίκος Μιχαλόπουλος

Συνεχή είναι τα δημοσιεύματα στον αμερικάνικο Τύπο, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εξαντλήσει μεγάλο μέρος των οπλικών αποθεμάτων τους μέσα σε δύο μήνες από την έναρξη της σύγκρουσης με το Ιράν.

Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος, στα τέλη Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταναλώσει περίπου 1.100 από τους πυραύλους κρουζ μακράς εμβέλειας stealth που είχαν κατασκευαστεί για έναν πιθανό πόλεμο με την Κίνα, αριθμός που πλησιάζει το σύνολο που απομένει στο αμερικανικό απόθεμα. Ο στρατός έχει εκτοξεύσει περισσότερους από 1.000 πυραύλους Tomahawk, περίπου 10 φορές περισσότερους από όσους αγοράζει κάθε χρόνο.

Το Πεντάγωνο χρησιμοποίησε περισσότερους από 1.200 πυραύλους αναχαίτισης Patriot στον πόλεμο, με κόστος άνω των 4 εκατομμυρίων δολαρίων ο καθένας, καθώς και περισσότερους από 1.000 πυραύλους Precision Strike και ATACMS εδάφους, αφήνοντας τα αποθέματα ανησυχητικά χαμηλά, σύμφωνα με εσωτερικές εκτιμήσεις του Υπουργείου Άμυνας και αξιωματούχους του Κογκρέσου.

Η συνεχιζόμενη σύγκρουση με το Ιράν έχει διαρκέσει μόλις οκτώ εβδομάδες, όμως σε αυτό το διάστημα οι ΗΠΑ έχουν εκτοξεύσει έναν πραγματικά εντυπωσιακό αριθμό πυραύλων, σύμφωνα με έκθεση που έφεραν στην δημοσιότητα οι New York Times. Περισσότεροι από χίλιοι πύραυλοι Precision Strike χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο, αριθμός που άδειασε σε τέτοιο βαθμό το αμερικανικό απόθεμα ώστε αξιωματούχοι του Κογκρέσου και εκτιμήσεις του Υπουργείου Άμυνας να εκφράζουν ανησυχία.

Συγκεκριμένα το ρεπορτάζ των ΝΥΤ αναφέρει ότι «Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος με το Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταναλώσει περίπου 1.100 πυραύλους stealth μακράς εμβέλειας, που είχαν κατασκευαστεί για έναν πόλεμο με την Κίνα, σχεδόν τον συνολικό αριθμό που απομένει στο αμερικανικό απόθεμα», αναφέρει η έκθεση. «Ο στρατός έχει εκτοξεύσει περισσότερους από 1.000 πυραύλους Tomahawk, περίπου 10 φορές περισσότερους από όσους αγοράζει κάθε χρόνο».

Τα πυρομαχικά έχουν χρησιμοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε βόμβες έχουν μεταφερθεί από διοικήσεις στην Ασία και την Ευρώπη για να καλυφθούν οι αμερικανικές ανάγκες, εξαντλώντας και τα δικά τους αποθέματα και, σημαντικά, τις δυνατότητες επιτήρησης. Οι ΗΠΑ έχουν επίσης, σύμφωνα με αναφορές, αποσύρει μεγάλες ποσότητες πυραύλων και αναχαιτιστικών από τη Νότια Κορέα. Η κυβέρνηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να αναγκάστηκε να αναζητήσει νέους τρόπους ταχείας παραγωγής ως απάντηση στη μείωση των αποθεμάτων στα ξένα στρατιωτικά κέντρα.

«Με τους τρέχοντες ρυθμούς παραγωγής, η αναπλήρωση όσων έχουμε χρησιμοποιήσει μπορεί να πάρει χρόνια», δήλωσε στους ΝΥΤ το μέλος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων, Δημοκρατικός γερουσιαστής Jack Reed.

Αξιωματούχοι δήλωσαν επίσης ότι ακόμη και αυτό το χρονοδιάγραμμα μπορεί να καθυστερήσει, καθώς το Πεντάγωνο περιμένει ακόμη την έγκριση του Κογκρέσου για να χρηματοδοτήσει νέα παραγωγή όπλων. Ακόμη και η συμφωνία της κυβέρνησης του Ιανουαρίου με αμυντικούς εργολάβους, που έγινε πριν από τον πόλεμο, δεν έχει ξεκινήσει την παραγωγή, καθώς το Υπουργείο Άμυνας χρειάζεται ακόμη να εξασφαλίσει την σχετική χρηματοδότηση.

Το υψηλό κόστος του πολέμου, που ορισμένες εκτιμήσεις το τοποθετούν στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια την ημέρα, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο κόστος των οπλικών συστημάτων, το οποίο, σύμφωνα με αμυντικούς αξιωματούχους, έφτασε τα 5,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε πυρομαχικά μόνο στις πρώτες δύο ημέρες του πολέμου. Κόστη έχουν επίσης προκύψει λόγω αεροσκαφών που υπέστησαν ζημιές στη διάρκεια των συγκρούσεων.

Ο Λευκός Οίκος απέρριψε το ρεπορτάζ, δηλώνοντας ότι «η συνολική βάση αυτής της ιστορίας είναι ψευδής».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τον ισχυρότερο στρατό στον κόσμο, πλήρως εξοπλισμένο με περισσότερα από αρκετά όπλα και πυρομαχικά, σε αποθέματα εντός της χώρας και σε όλο τον κόσμο, για να υπερασπιστεί αποτελεσματικά την πατρίδα και να εκτελέσει οποιαδήποτε στρατιωτική αποστολή διατάξει ο ανώτατος διοικητής», δήλωσε η εκπρόσωπος του.

Δημοσιεύματα έχουν αναφερθεί επίσης στο γεγονός ότι ο πόλεμος με το Ιραν έχει αναδείξει την υπερβολική εξάρτηση του Πενταγώνου από εξαιρετικά ακριβά πυρομαχικά και πυραύλους, ειδικά στην αντιαεροπορική άμυνα, καθώς και ανησυχίες για το αν η αμυντική βιομηχανία μπορεί να αναπτύξει φθηνότερα όπλα, ειδικά επιθετικά drones, σε πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς.

Το Υπουργείο Άμυνας δεν έχει αποκαλύψει πόσα πυρομαχικά χρησιμοποιήθηκαν στις 38 ημέρες πολέμου πριν τεθεί σε ισχύ κατάπαυση του πυρός. Το Πεντάγωνο λέει ότι έπληξε περισσότερους από 13.000 στόχους, αλλά αξιωματούχοι αναφέρουν ότι αυτός ο αριθμός αποκρύπτει τον τεράστιο αριθμό βομβών και πυραύλων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς πολεμικά αεροσκάφη και πυροβολικό συχνά χτυπούν μεγάλους στόχους πολλές φορές.

Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου αρνήθηκαν να εκτιμήσουν το κόστος της σύγκρουσης μέχρι στιγμής, αλλά δύο ανεξάρτητες έρευνες διαπίστωσαν ότι το κόστος είναι τεράστιο: μεταξύ 28 δισεκατομμυρίων και 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πηγή: militaire.gr

Κίνδυνος πυρηνικής κλιμάκωσης στην Ουκρανία

2.5.26

Reuters: Atlantic alliance creaks as US and Europe fail to see eye-to-eye

1.5.26

Summary

European leaders question U.S. reliability amid mixed signals from administration and military

Europe remains militarily dependent on U.S. despite efforts to boost its own defence industry

Policy differences and lack of EU defence arm hinder Europe's ability to act independently

May 1 (Reuters) - As America’s European allies digest the diplomatic fallout of their spat with the Trump administration over their inaction on Iran, the U.S. Army in Europe has kept pushing forward with its training programme for the year in several nervous nations on NATO’s eastern flank.

The next phase of activity, known by the U.S. military as Exercise Sword 26, sees more than 15,000 NATO personnel – more than a third of them American – engage in activities ranging from cyber drills to armoured and infantry attacks from the Nordic region to the Black Sea.

Yet plenty of European states are reappraising the U.S. as a partner, alarmed by leaks ‌and briefings from within the Trump administration that have suggested punishing allies on the continent for perceived disloyalty.

German Chancellor Friedrich Merz responded by saying Washington had been “humiliated” by its failure to bring Iran to heel, telling school students the administration had entered the conflict without a plan and was now unable to extricate itself.

On Wednesday, Trump posted that Washington was “studying and reviewing” reducing its troop contingent in Germany – although whether such forces might return to the U.S. or be moved to eastern Europe was initially unclear.

EUROPE STRUGGLES TO UNDERSTAND CHANGING SIGNALS FROM U.S.

European insiders describe that as another sign of an increasingly unpredictable and sometimes “schizophrenic” dynamic, with uniformed officials at U.S. European Command talking up commitment and cooperation just as the White House, State Department and Pentagon leaders do the opposite.

Last week, Polish Prime Minister Donald Tusk told the Financial Times that Europe's "biggest, most important question is if the United States is ready to be as loyal as it is described in our (NATO) treaties. The question is if NATO is still an organisation ready, politically and logistically, to react - for example, against Russia if they try to attack."

That danger, he said, could come within “months rather than years”.

Although most European officials and analysts say the immediate threat remains primarily of sabotage, subversion and drone incursions, few would rule out direct Russian aggression, especially if fighting in Ukraine were to end, ⁠and Moscow were to sense a moment of opportunity in NATO's troubles.

In describing U.S. participation in major NATO manoeuvres, U.S. officers tend to highlight their role in building up European capabilities – but the gap between their measured language and that coming from the administration is increasingly jarring.

One European diplomat bemoaned an almost “nihilistic” rhetorical approach by the White House, in particular since the U.S. and Israel attacked Iran on February 28.

They present European nations as letting down their historic U.S. protectors, not only by failing to join in - albeit in a war about which they were neither consulted nor informed - but also in several cases by denying the U.S. access to their airspace and air bases.

Asked by Reuters at the start of April whether he was considering quitting NATO, Trump replied: “Wouldn’t you, if you were me?” Secretary of State Marco Rubio, until recently an outspoken supporter of NATO, is now also a harsh critic.

While U.S. detachments such as the dozen-plus M1A1 main battle tanks in Estonia and much larger formations in Poland, Germany, Romania and elsewhere continue their activity, European partners wonder how long that might continue.

U.S. BECOMING LESS RELIABLE AS DEFENCE PARTNER

European and U.S. officials say the administration is pursuing a policy of “rewarding” those European nations it sees as making sufficient effort themselves, particularly the Baltic states and Poland. Those around Trump have also pushed allies hard to buy American weaponry, both for Ukraine and themselves.

Yet U.S. missile consumption in the Middle East has put back the delivery of weapons systems already paid for, including Javelin anti-tank missiles and HIMARS long-range rockets, to countries such as Estonia for months or even years.

"We must understand the U.S. is currently involved in a conflict and is trying to stock itself and ensure that it is prepared if this war lasts longer," said Estonian Defence Minister Hanno Pevkur ."On the other hand, it is not in their interest to damage allied ties nor lose (undermine) confidence in their defence industry, such that no one would buy from them in the future."

Much as Europe might wish to wean itself off reliance on American weaponry, it is far from making that a reality.

Manufacturer Rheinmetall said this month that Germany was now producing ‌well over a million ⁠artillery rounds a year, considerably outpacing the U.S.

But visions of how Europe should be defended - the relative importance of heavy weaponry compared to high-tech surveillance and light, nimble, rapidly developing systems made by small enterprises - vary widely.

Even though drones have largely driven heavy armour from the battlefield in Ukraine, Rheinmetall CEO Armin Papperger last month triggered an angry backlash there when he said many of its weapons were built by “housewives”.

Then there is the question of procurement coordination, standardisation and scale. European countries have traditionally competed, not cooperated, in this area, but EU Defence Commissioner Andrius Kubilius, a Lithuanian, this week suggested non-members Ukraine, Norway and Britain should all join with the European Union in a defence-industrial pact.

Policy alignment, too, is ad hoc at best. European NATO powers may agree less and less with the Atlantic alliance's pre-eminent power, but the European Union has no defence arm. And Europe's biggest military power, Britain, is not an EU member.

European nations are still discussing whether to send warships to the Gulf or peacekeepers to Ukraine in the event of conflict ceasing in either theatre, while Britain has announced it will lead a new group of navies patrolling the Arctic and Atlantic.

EUROPEAN EFFORTS TO REDUCE ⁠DEPENDENCY ON U.S. FALL FAR SHORT

It means already-scarce resources will be spread considerably thinner, and the dependence on U.S. military logistics, intelligence and, in a crisis, firepower will not lessen, for now at least.

One European diplomat, speaking on condition of anonymity, said Europe was still "not seeing the sense of urgency we need”.

U.S. officials in Europe say current U.S.-led military drills are now aimed specifically at expanding European capabilities, including the ability to set up secure computing networks and conduct complex operations that combine jets, special forces and unmanned systems to support long-range missile strikes.

The commander of the U.S. Army Europe, Lieutenant General Chris Donahue, is a particular advocate of high-tech approaches, including the use of artificial intelligence for mass targeting.

But it is a U.S.-centric view of how any future European conflict with Russia should ⁠be fought and, without the United States, Europe has little ability, for now at least, to wage such a sophisticated conflict. Moreover, some such as Poland see Europe’s ability to mobilise industry and population at scale as the key to deterring Putin and his successors.

Within the Pentagon, another rationale had been quietly developing for a continued presence in Europe: the idea that warplanes and troops could be kept there on standby for future Middle East contingencies.

The refusal of some European nations including Spain to allow airbases to be used for the war with Iran, however, has somewhat dented that approach.

One memo written by the Pentagon’s number three official, Elbridge Colby, and described to Reuters, specifically raised the possibility of U.S. measures to expel Spain ⁠from NATO and reconsider Washington’s de facto acceptance of British rule over the Falkland Islands, which Argentina claims.

One U.S. official told Reuters the document was intended to reduce the “sense of entitlement” amongst European nations too used to U.S. military protection.

Whether it will have the desired effect is another question. Some diplomats say that, faced with Trump's unpredictability and volatility, which do nothing to promote the development of an agreed long-term strategy, European states and NATO Secretary General Mark Rutte are largely preoccupied with avoiding public rows.

The Trump administration entered office pledging to deliver just the shocks that Europe needed to get its house in order. Instead, it risks driving a permanent sense of crisis that merely distracts European leaders from what they really need to do to deter Russian aggression.

The next major face-off with the Kremlin could be months away, or years. Meanwhile, the next U.S. administration might be friendlier to Europe – or the opposite, and perhaps even more distracted by other corners of the world.

Editing by Kevin Liffey

Source: https://www.reuters.com/commentary/mixed-messages-military-mismatch-erode-us-europes-atlantic-pact-2026-05-01/?utm_source=chatgpt.com

What the Iran War Revealed About Western Military Supremacy (Interactive Map)

1.5.26

Πολύμηνο αποκλεισμό του Ιράν σχεδιάζουν οι ΗΠΑ

30.4.26

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναφέρθηκε στην προοπτική μακρόχρονου αποκλεισμού των λιμανιών του Ιράν, που θα παρέτεινε ακόμη περισσότερο την πίεση στην παγκόσμια οικονομία, με άμεσο αντίκτυπο στις τιμές του πετρελαίου, που αυξήθηκαν σε υψηλό τετραετίας.

Ο πόλεμος που ξέσπασε την 28η Φεβρουαρίου, με τους σαρωτικούς αμερικανοϊσραηλινούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στην Ισλαμική Δημοκρατία, στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο, κι έχει επιπτώσεις που συνεχίζουν να κλυδωνίζουν την παγκόσμια οικονομία.

Παγωμένη από την κατάπαυση του πυρός που ανακοινώθηκε από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ την 8η Απριλίου, έπειτα από 40 ημέρες εχθροπραξιών, η ένοπλη σύρραξη ενδέχεται να διαιωνιστεί, με την Ουάσιγκτον να μοιάζει να προετοιμάζεται για τουλάχιστον πολύμηνο αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών εν είδει αντιποίνων για τον αποκλεισμό από το Ιράν του στενού του Χορμούζ, μέσω του οποίου περνά υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται σε διεθνή κλίμακα.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης προχθές Τρίτη στον Λευκό Οίκο με ηγετικά στελέχη εταιρειών του τομέα του πετρελαίου, οι συμμετέχοντες συζήτησαν «τα μέτρα που πήρε ο πρόεδρος Τραμπ για να ανακουφίσει τις διεθνείς αγορές και τα μέτρα που θα μπορούσαμε να λάβουμε για να συνεχίσουμε τον εφαρμοζόμενο αποκλεισμό για μήνες αν είναι απαραίτητο και να ελαχιστοποιήσουμε τον αντίκτυπό του στους αμερικανούς καταναλωτές», είπε χθες κυβερνητικός αξιωματούχος.

«Ο αποκλεισμός είναι λιγάκι πιο αποτελεσματικός από τους βομβαρδισμούς», σχολίασε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Axios.

«Παρατεινόμενο αδιέξοδο»

Καθώς η προοπτική λύσης μέσω διαπραγματεύσεων Ουάσιγκτον-Τεχεράνης μοιάζει να απομακρύνεται, οι τιμές του πετρελαίου πιστοποιούν την εντεινόμενη νευρικότητα των αγορών. Η τιμή του βαρελιού της ποικιλίας αναφοράς Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας ξεπέρασε τα 119 δολάρια, φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο από το 2022, όταν ο στρατός της Ρωσίας προχώρησε στην εισβολή στην Ουκρανία.

Αναλυτές φοβούνται πως ότι το στενό θα παραμείνει κλειδωμένο από την Τεχεράνη. Για «παρατεινόμενο αδιέξοδο», καθώς ναι μεν «οι μάχες έχουν ουσιαστικά σταματήσει» αλλά «δεν προκύπτει καμιά διαρκής λύση» έκαναν λόγο ειδικοί της εταιρείας DNB.

Η Τεχεράνη κατηγορεί την Ουάσιγκτον πως επιδιώκει την κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι ΗΠΑ θέλουν να ασκήσουν «οικονομική πίεση» και να υποδαυλίσουν «εσωτερικούς διχασμούς» προκειμένου «να μας αποδυναμώσουν» με την προσδοκία πως «θα καταρρεύσουμε από μέσα», συνόψισε ο ισχυρός πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, καλώντας σε «ενότητα».

Κατά τη διάρκεια μακράς συνδιάλεξής τους, ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προειδοποίησε τον Ντόναλντ Τραμπ εναντίον των «επιζήμιων συνεπειών» που θα είχε νέα στρατιωτική δράση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, «όχι μόνο» για τη χώρα αυτή «και τους γείτονές της», αλλά και «για το σύνολο της διεθνούς κοινότητας».

«Τέλμα»

Καθώς δεν διαφαίνεται καμιά επίλυση της σύγκρουσης, ο αμερικανός υπουργός Πολέμου δέχτηκε σειρά σφοδρών επικρίσεων από δημοκρατικούς κατά την πρώτη του ακρόαση στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το ξέσπασμα του πολέμου.

«Γεωπολιτική καταστροφή», «στρατηγική καταστροφή», «ανικανότητα», «αυτοτραυματισμός», «τέλμα»: οι κοινοβουλευτικοί δεν φείσθηκαν σκληρών εκφράσεων.

Ο επικεφαλής του αμερικανικού Πενταγώνου από την πλευρά του ανέφερε ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν έχει κοστίσει κάπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια και τον δικαιολόγησε με την ερώτηση «ποια είναι η τιμή για να εξασφαλιστεί ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο;»

Οι οικονομικές συνέπειες αυτής της σύρραξης γίνονται πολύ αισθητές στο Ιράν, όπου το νόμισμα, το ριάλ, έχει φτάσει στη χαμηλότερη ισοτιμία έναντι του αμερικανικού δολαρίου από ιδρύσεως της Ισλαμικής Δημοκρατίας το 1979, σύμφωνα με ιστότοπους που καταγράφουν δεδομένα για τις ισοτιμίες νομισμάτων.

Στην πρωτεύουσα, την Τεχεράνη, ορισμένοι εκφράζονταν χωρίς να κρύβουν τη μοιρολατρία τους.

«Η ιδέα πως θα ξαναζήσουμε τον πόλεμο είναι τρομακτική, αλλά δεν έχουμε ελπίδα πως θα βρεθεί λύση μέσω διαπραγματεύσεων», είπε ο Αλί, αρχιτέκτονας 52 ετών, που μίλησε τηλεφωνικά στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Η ραγδαία αύξηση των τιμών της ενέργειας απειλεί να βυθίσει στη φτώχεια πάνω από 30 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, προειδοποίησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο AFP ο Αλεξάντερ ντε Κρο, ο βέλγος επικεφαλής του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (PNUD στα γαλλικά, UNDP στα αγγλικά).

Μολονότι η εκεχειρία παρατάθηκε επ’ αόριστον, οι δυο πλευρές δεν έχουν ακόμη συνεννοηθεί για την επανέναρξη των συνομιλιών ανάμεσά τους, με τον πρώτο–άκαρπο–γύρο την 11η Απριλίου στο Πακιστάν, χώρα που μεσολαβεί.

Οι Ιρανοί «καλά θα κάνουν να βάλουν μυαλό, και γρήγορα!», πέταξε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω Truth Social.

Άλλοι δυο νεκροί στον Λίβανο

Στο άλλο κύριο θέατρο αυτού του πολέμου, στον Λίβανο, όπου το Ισραήλ πολεμά το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στο Ιράν, δυο άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου στρατιωτικού, σκοτώθηκαν χθες σε νέο ισραηλινό βομβαρδισμό στον νότο, σύμφωνα με ανακοίνωση του επιτελείου στη Βηρυτό. Την προηγουμένη, οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ σκότωσαν 19 ανθρώπους, ανάμεσά τους τρεις διασώστες στο καθήκον.

Ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν κάλεσε το Ισραήλ να «εφαρμόσει πλήρως» την κατάπαυση του πυρός που ανακοινώθηκε–από τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ–τη 17η Απριλίου, προτού γίνει οποιαδήποτε απευθείας διαπραγμάτευση των κυβερνήσεων των δυο χωρών, για την οποία σημείωσε ότι αναμένει από την Ουάσιγκτον να ορίσει ημερομηνία.

Καθώς ο Λίβανος είναι βυθισμένος εδώ και χρόνια σε σοβαρή οικονομική κρίση, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) προειδοποιεί ότι 1,2 εκατ. πολίτες–με άλλα λόγια, πάνω από το ένα πέμπτο από τους 4 ως 5 εκατ. κατοίκους–απειλούνται από οξεία διατροφική ανασφάλεια.

Ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ διαβεβαίωσε τον ιστότοπο Axios χθες πως υπέδειξε στον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να διατάσσει μόνο «χειρουργικά» πλήγματα στον Λίβανο, να αποφύγει την πλήρη επανέναρξη του πολέμου με τη Χεζμπολά.

«Είπα στον Νετανιάχου πως πρέπει να το κάνει πιο χειρουργικά. Να μην κατεδαφίζει κτίρια. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Είναι πολύ φρικτό», «βλάπτει την εικόνα του Ισραήλ», δήλωσε ο ρεπουμπλικάνος. Πρόσθεσε πως του «αρέσει» ο Λίβανος και η ηγεσία του και θεωρεί πως η χώρα μπορεί να «επιστρέψει». «Το Ιράν κατέστρεψε τον Λίβανο» μέσω της Χεζμπολά, υποστήριξε–αλλά καθώς «εξουδετερώνεται το Ιράν, αυτομάτως εξουδετερώνεται η Χεζμπολά».

Πηγή: militaire.gr

Γιατί η νέα πυρηνική εποχή είναι πιο επικίνδυνη από το ψυχροπολεμικό παρελθόν

30.4.26

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Ασάφεια, πολυπλοκότητα και ο κίνδυνος της τυχαιότητας εισάγουν την ανθρωπότητα σε μια πολύ επικίνδυνη ιστορική περίοδο. Το διεθνές σύστημα και η διεθνής ασφάλεια εισέρχονται σε μια νέα φάση, η οποία δεν μπορεί να κατανοηθεί επαρκώς μέσα από τα ερμηνευτικά σχήματα του Ψυχρού Πολέμου. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε ήδη στα πρώτα στάδια μιας Δεύτερης Πυρηνικής Εποχής, η οποία χαρακτηρίζεται όχι απλώς από την επιστροφή της πυρηνικής απειλής, αλλά από μια ποιοτικά διαφορετική μορφή της.

Σε αυτήν τη νέα εποχή, η πυρηνική αποτροπή δεν υπονομεύεται τόσο από αλλαγές στην ισορροπία ισχύος, όσο από την αυξανόμενη ασάφεια, πολυπλοκότητα και μη γραμμικότητα του διεθνούς συστήματος. Ξεκινώντας να πούμε ότι κυρίαρχη αφήγηση της μεταψυχροπολεμικής περιόδου, σύμφωνα με την οποία η πυρηνική απειλή είχε περιοριστεί ή τεθεί υπό έλεγχο, αποδεικνύεται εκ των υστέρων εξόχως παραπλανητική. Αυτό που βιώσαμε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν ήταν το τέλος Πρώτης Πυρηνικής Εποχής, αλλά τα “απόνερά” της. Η μεγάλη μετάβαση βρίσκεται εν εξελίξει σήμερα.

Για να κατανοήσουμε τη φύση της νέας αυτής εποχής, είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε σε μια θεμελιώδη έννοια της πυρηνικής στρατηγικής όπως διαμορφώθηκε από έναν από τους μεγάλους διαμορφωτές της Θεωρίας Παιγνίων (Game Theory) και νομπελίστα Thomas Schelling. Και η έννοια αυτή είναι η ιδέα της “ορθολογικής ανορθολογικότητας”. Σύμφωνα με τον Schelling η αποτροπή δεν βασίζεται αποκλειστικά στην ορθολογικότητα και στον απόλυτο έλεγχο στη λήψη αποφάσεων, αλλά και σε ένα στοιχείο “λελογισμένης παράνοιας”, στην ασάφεια και τη συνειδητή απώλεια ελέγχου. Η πλήρως ορθολογική συμπεριφορά και ο απόλυτος έλεγχος καθιστούν έναν δρώντα προβλέψιμο και, συνεπώς, λιγότερο αποτρεπτικό.

Η στρατηγική αποτελεσματικότητα της αποτροπής προϋποθέτει ότι οι αντίπαλοι πιστεύουν πως μια κρίση μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο τους και να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση. Ο Schelling επιμένει ότι πρέπει να υπάρχει συνειδητή απώλεια του ελέγχου των τεκταινομένων, ώστε να «αφήνουμε κάτι στην τύχη» για να υπάρχει πυρηνική αποτροπή. Δηλαδή, κατά τον Schelling, η πιθανότητα ακούσιας κλιμάκωσης δεν είναι παθολογία του συστήματος αποτροπής, αλλά εγγενές στοιχείο της λειτουργίας του.

Αυτό όμως σημαίνει ότι το ίδιο το θεμέλιο της πυρηνικής σταθερότητας είναι εκ φύσεως εύθραυστο. Η αποτροπή δεν εξαλείφει τον κίνδυνο, αλλά τον διαχειρίζεται μέσω ασάφειας. Άρα, η πανίσχυρη λαϊκή (και όχι μόνον…) πίστη στο ότι “πυρηνικός πόλεμος δεν γίνεται γιατί κανείς δεν είναι τόσο τρελός ώστε να πατήσει το κουμπί” είναι εγγενώς λάθος. Αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη φαντασίωση που οδηγεί σε έναν ακόμη πιο επικίνδυνο εφησυχασμό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr

Κ. Γρίβας: Ο πόλεμος στο Ιράν καταλύει τις ισορροπίες στο παρόν διεθνές σύστημα

29.4.26

Λ. Καμπουρίδης: Τί μεγάλο ετοιμάζει η Τουρκία;

29.4.26

Η Τουρκία προετοιμάζεται για σύγκρουση με το Ισραήλ; Ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης αποκαλύπτει το στρατηγικό σχέδιο πίσω από βάσεις, drones και κινήσεις που αλλάζουν τη Μέση Ανατολή.

Μια ανάλυση που συνδέει Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και το κουρδικό ζήτημα, εξηγώντας γιατί οι εξελίξεις μπορεί να οδηγήσουν σε άμεση γεωπολιτική κλιμάκωση.

Στο βίντεο αυτό παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη γεωπολιτική ανάλυση από τον κ. Καμπουρίδη για τις εξελίξεις σε Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και Συρία. Με επίκεντρο τη νέα τουρκική στρατιωτική βάση και την ενίσχυση των Bayraktar drones, αναδεικνύεται η στρατηγική της Άγκυρας και το ενδεχόμενο σύγκρουσης με το Ισραήλ. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε φάση έντονων αλλαγών και η ισορροπία δυνάμεων μεταβάλλεται ραγδαία.

Η ανάλυση εξετάζει πώς η αμυντική συμφωνία Τουρκίας – Συρίας επηρεάζει τη στάση του Ισραήλ, γιατί μειώθηκαν τα ισραηλινά πλήγματα και πώς ο πόλεμος Ιράν – Ισραήλ λειτουργεί ως καταλύτης. Παράλληλα, εξηγείται η σημασία της διασποράς drones στην Τουρκία, ως στρατηγική επιβίωσης και αποτροπής, βασισμένη στα lessons learned από το Ιράν. Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: οδηγούμαστε σε μια σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ;

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το κουρδικό ζήτημα, καθώς συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις σε Συρία και Ιράν. Μια πιθανή αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μπορεί να επηρεάσει τους Κούρδους και να πυροδοτήσει νέες γεωπολιτικές εξελίξεις. Η γεωπολιτική ανάλυση δείχνει ότι τίποτα δεν είναι απομονωμένο: Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και ΗΠΑ συνδέονται σε ένα περίπλοκο στρατηγικό παιχνίδι ισχύος.

Συμπέρασμα: Η ανάλυση του κ. Καμπουρίδη αναδεικνύει μια Τουρκία που δεν κινείται απλώς τακτικά, αλλά στρατηγικά, προετοιμαζόμενη για όλα τα ενδεχόμενα. Η δημιουργία βάσεων, η διασπορά στρατιωτικών υποδομών και η αξιοποίηση των «μαθημάτων» από το Ιράν συνθέτουν μια εικόνα συστηματικής προετοιμασίας για πιθανή σύγκρουση με το Ισραήλ, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής ρευστότητας.

Σύνοψη διεθνών εξελίξεων και επιπτώσεων πολέμου στο Ιράν (25 - 29 Απριλίου)

29.4.26

Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ επιπτώσεις της κρίσης στο Ιράν ΖΩΝΤΑΝΑ ΕΔΩ (!)

28.4.26

Γνωρίστε το Iran War Monitor

Για τους αναγνώστες που δεν αρκούνται στην απλή ανάγνωση των ειδήσεων, αλλά θέλουν να παρακολουθούν την εξέλιξη της κρίσης στο Ιράν με πραγματικά δεδομένα και ζωντανή εικόνα, το Iran War Monitor του iEpikaira (δείτε το ΕΔΩ) προσφέρει ένα δυναμικό, διαδραστικό dashboard.

Από τη ζωντανή παρακολούθηση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και τα Chokepoints της Μέσης Ανατολής, μέχρι τις διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου, των βασικών τροφίμων και των λιπασμάτων, αλλά και τα πιο καθοριστικά δημοσιεύματα των διεθνών ΜΜΕ – όλα βρίσκονται συγκεντρωμένα στην οθόνη σας.

Ουσιαστικά, το Iran War Monitor λειτουργεί ως το ψηφιακό μας «εργαστήριο». Ένα εργαλείο που έρχεται να συμπληρώσει τις αναλύσεις της σελίδας μας, επιτρέποντάς σας να ελέγχετε στην πράξη πώς οι προβλέψεις —όπως οι επερχόμενες διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα— μεταφράζονται σε αδιαμφισβήτητα, μετρήσιμα μεγέθη.

Σε έναν κόσμο όπου η πληροφόρηση οπλοποιείται, η διαφάνεια και η πρόσβαση στα πρωτογενή δεδομένα είναι αναγκαιότητα. Γι' αυτό, μοιραζόμαστε μαζί σας, εκτός από τα συμπεράσματά μας, και τα ίδια τα εργαλεία ανάλυσης.

Στόχος μας είναι να μην παραμένετε απλοί θεατές των εξελίξεων, αλλά να γίνετε ενεργοί ερμηνευτές της ιστορίας που γράφεται...

iEpikaira

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ Σύγκρουσης Ιράν-ΗΠΑ-Ισραήλ

28.4.26

Παράμετρος	Δεδομένο	Πηγή
Διέλευση παγκόσμιου πετρελαίου	~20%	[2]
Διέλευση παγκόσμιου LNG	~20% (κυρίως από Κατάρ)	[3]
Ημερήσια απώλεια παραγωγής (Μάρτιος)	6,7–10 εκατ. βαρέλια/ημέρα	[4][5]
Τιμή Brent (Φεβρ. → Μάρ. 2026)	$72 → $112/βαρέλι (+55%)	[6]
Προθεσμιακή πρόβλεψη αγορών	Έως $150/βαρέλι (επί παράτασης)	[7]

Εμπόρευμα	% Παγκόσμιας Εξαγωγής από Κόλπο	Επιπτώσεις
Λιπάσματα (Ουρία/Θείο)	~45%	Τιμές +40% (Μάρτιος) → Κίνδυνος μείωσης παγκόσμιων σοδειών 2-5% [9][10]
Ήλιο	35% (Κατάρ)	Τιμές από $300 → $900/1000 ft³ → Έμφραγμα σε ημιαγωγούς και ιατρική απεικόνιση (MRI) [11]
Θείο/Θειικό οξύ	~45%	Τιμές +30% → Αλυσιδωτές επιπτώσεις σε χαλκό και μεταλλουργία [112]
Αλουμίνιο	Κρίσιμη παραγωγή (ALBA, EGA)	Ελλείψεις υλικών για την παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία (Toyota, BMW, Hyundai) [13]

Σενάριο	Πιθανότητα	Κύριες Συνέπειες
Γρήγορη Διπλωματική Επίλυση	Χαμηλή	Σταδιακή ομαλοποίηση τιμών, αλλά μόνιμη αναδιάρθρωση εφοδιαστικών αλυσίδων λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης.
Πόλεμος Φθοράς (Attrition)	Υψηλή	Παγκόσμια ύφεση, θεσμοθέτηση της εμπορικής αστάθειας, επιτάχυνση της νομισματικής πολυπολικότητας.
Περιφερειακή Ανάφλεξη	Μέτρια	Νέες μαζικές προσφυγικές ροές, πλήρης παράλυση ναυτιλίας, κίνδυνος ανοιχτής εμπλοκής τρίτων δυνάμεων.

Ελεγχόμενη αποκλιμάκωση στο Ιράν ή ανεξέλεγκτη σύγκρουση;

28.4.26

ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Η αιφνίδια απόφαση του Αμερικανού Προέδρου να ακυρώσει το Σάββατο το ταξίδι των απεσταλμένων του στο Ισλαμαμπάντ και τις προγραμματισμένες διαπραγματεύσεις με τους Ιρανούς πάνω στη νέα πρότασή τους, όπως είχε ο ίδιος ζητήσει, σηματοδοτεί ότι η σύγκρουση μάλλον εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη φάση της! Όταν μάλιστα οι ΗΠΑ ενισχύουν την ναυτική τους παρουσία στην ευρύτερη περιοχή, στέλνοντας το μήνυμα ότι η κλιμάκωση δεν είναι πλέον θεωρητικό σενάριο, αλλά άμεση πιθανότητα.

Όπως γνωρίζουμε όλοι, ο Πρόεδρος Τραμπ αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ίσως και 3-4 φορές την ημέρα, τις θέσεις, τις απειλές και τα τελεσίγραφά του, όπως εκφράζονται στις αναρτήσεις του στο Truth Social. Παρενθετικά θα λέγαμε ότι απαιτείτο μία εκτεταμένη σειρά άρθρων για να αναλυθεί αυτό το φαινόμενο, ίσως αργότερα να γραφτεί και… βιβλίο!

Οι αρθρογράφοι της Wall Street Journal, Ντόσσευ και Λεινσκέι, σε σχετικό άρθρο τους αποδίδουν αυτήν την στάση του Τραμπ στην αστάθεια του χαρακτήρα του, στην προσωποποίηση του πολέμου, στην έπαρση, στην στρατηγική του αμηχανία και στα διλήμματά του, αλλά και στην αυτοσχεδιαστική διπλωματία που διαφαίνεται ότι ασκεί.

Ο ίδιος ο Τραμπ υποστηρίζει ότι “κρατά όλα τα χαρτιά”, υιοθετώντας μια ρητορική που θυμίζει περισσότερο διαπραγμάτευση εξαγοράς στον εταιρικό κόσμο, παρά διαχείριση διεθνούς κρίσης. Η αντίληψη ότι ένα κράτος μπορεί να εξαναγκαστεί σε “παράδοση”, όπως μια μικρότερη εταιρεία σε μια επιθετική εξαγορά, αποκαλύπτει μια βαθιά προβληματική ανάγνωση της γεωπολιτικής πραγματικότητας.

Κάποιος από τους συμβούλους του θα έπρεπε να τολμήσει να του διευκρινίσει εμφατικά ότι τα κράτη, και ιδιαίτερα χώρες όπως το Ιράν, δεν λειτουργούν με όρους ισολογισμών και μετοχικών πιέσεων! Λειτουργούν με όρους ισχύος, επιβίωσης και πάνω από όλα εθνικής αξιοπρέπειας. Σε αυτό το πλαίσιο, η απειλή της “άνευ όρων παράδοσης”, τα περί εξαφάνισης ενός πολιτισμού και τα τοιαύτα δεν λειτουργούν ως μοχλός πίεσης, αλλά ως μηχανισμός σκλήρυνσης του ιρανικού καθεστώτος. Και σε αυτό το σημείο έχει οδηγήσει την κατάσταση.

Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr

Οι δηλώσεις Μακρόν και το «σύνδρομο του Ναυαρίνου» που μας κατατρέχει…

27.4.26

Ο Αντιστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Λουκόπουλος μας υπενθύμισε στη τελευταία συνέντευξη του στο militaire news ,το «σύνδρομο του Ναβαρίνου», που μας κατατρέχει αιώνες… Για το ίδιο σύνδρομο έχει μιλήσει και ο ιστορικός Ανδρέας Κούκος.

Η επίσκψη του Γάλλου προέδρου Ε.Μακρόν στην Ελλάδα και η απάντηση που έδωσε σε ερώτηση για το τι θα κάνει η χώρα του σε περίπτωση που η Ελλάδα απειληθεί στρατιωτικά από την Τουρκία, ανέδειξαν ξανά το σύνδρομο…

Δεν θα σχολιάσουμε εμείς όσα γράφτηκαν κι ακούστηκαν γι’ αυτή τη δήλωση. Θα αποφύγουμε αν σχολιάσουμε ότι κάποιοι ,μάλλον σκόπιμα, εξαφάνισαν από τη δήλωση Μακρόν τη φράση «να κάνετε εσείς ότι πρέπει» και συνέχισε λέγοντας ότι θα είναι -κάποια στιγμή- και η Γαλλία «στο πλευρό» μας.

Θα αφήσουμε τον σχολιασμό στον Συνταγματάρχη ε.α Παναγιώτη Κατσαούνη :

Επίσημη επίσκεψη του προέδρου της Γαλλίας στην Ελλάδα.

Δύο σημεία από τις δηλώσεις του, που κατά την άποψη μου, ούτε κάτι καινούριο είπαν, ούτε δικαιολογούν τον ενθουσιασμό πού εκφράστηκε από μερικά ΜΜΕ, για την στήριξη της Γαλλίας στα εθνικά μας θέματα:

α. ” Αν απειληθεί η κυριαρχία της Ελλάδας, κάντε εσείς ότι πρέπει και εμείς είμαστε εδώ”.

Μετάφραση: δεν επεμβαίνουμε μαζί σε πιθανή απειλή της Ελλάδας, αλλά την αντιμετωπίζετε πρώτα εσείς και εμείς ερχόμαστε. Σε ποιο χρονικό σημείο, με τι είδους βοήθεια, και για πόσο χρόνο, άγνωστα.

β. ” Είδατε τι κάναμε για την Κύπρο” ( εννοεί την αποστολή γαλλικών πλοίων αφού πήγαν τα ελληνικά F 16 και οι δύο φρεγάτες στην Κύπρο)

Μετάφραση: αφού πάτε εσείς στην Κύπρο ή όπου αλλού απαιτηθεί, και αφού καθαρίσει η κατάσταση, ερχόμαστε και εμείς.

Συμπέρασμα: σε κάθε περίπτωση θα είμαστε μόνοι μας. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έγινε το 1922 στην μικρασιατική εκστρατεία. Και τότε σύμμαχοι είμασταν με τη Γαλλία.

Πηγή: militaire.gr

Τεκτονικές αλλαγές στο διεθνές σύστημα φέρνει ο πόλεμος στο Ιράν

26.4.26

Epikaira

Insights & Geopolitics

Είμαι το μποτ του iEpikaira για τα ελληνοτουρκικά που λειτουργεί ΧΩΡΙΣ Τεχνητή Νοημοσύνη.

Bot: Δίνω καλύτερες απαντήσεις σε σύντομα ερωτήματα με σωστή ορθογραφία...

Do NATO Governments Now See the United States as Militarily Weaker?

Tactical Superiority

The Shift: From Command of the Skies to Command of the Reload

The Verdict on U.S. Weakness

Has Confidence in U.S. Weapons Supremacy and NATO's Deterrent Been Damaged in a Lasting Way?

The Munitions Shock: Industrial Capacity as Strategic Vulnerability

Over-Reliance on U.S. Industrial Capacity

The Political Dimension: Conditional U.S. Support

Deterrence Confidence: Weakened, Not Yet Collapsed

European Views: A Divided Assessment

The Deeper Fear: America's Political Reliability

What Western Analysts Now Broadly Believe

Final Assessment

25 Απριλίου – Διπλωματικό αδιέξοδο και κίνδυνοι για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα

26 Απριλίου – Η "ομπρέλα" Iron Dome στα ΗΑΕ και οι εξελίξεις στις ΗΠΑ

27 Απριλίου – Παγκόσμια καταδίκη του αποκλεισμού του Ορμούζ

28 Απριλίου – Αποχώρηση ΗΑΕ από ΟΠΕΚ+ και φόβοι εμβάθυνσης ενεργειακής κρίσης

29 Απριλίου – Προετοιμασίες για παρατεταμένο αποκλεισμό και πληθωριστικές πιέσεις

Οι Επιπτώσεις σε Τρόφιμα, Λιπάσματα και Ενέργεια

1. ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ: Τα Μεγέθη της Διαταραχής

Η Γεωπολιτική Ασφυξία: Το Στενό του Ορμούζ

2. ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ: Το Ντόμινο της Πείνας

Κρίσιμα Εμπορεύματα σε Ομηρία

Επισιτιστική Ασφάλεια: Η Προειδοποιήσεις ΟΗΕ

3. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ: Ο Νέος Πολυπολικός Χάρτης

Το Στρατηγικό Μέρισμα του Πεκίνου

Η Νέα Αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής

4. ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΥΜΜΕΤΡΙΑ: Η Νέα Οικονομία του Πολέμου

Η Χρεοκοπία της Υπεροχής

Κυβερνοπόλεμος: Η Αόρατη Αιμορραγία

5. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η Εξέγερση του Άδειου Καλαθιού

Η Θυσία της Πράσινης Μετάβασης

6. ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ: Οι Νέοι Κανόνες του Παιχνιδιού

Τέσσερις Θεμελιώδεις Μετατοπίσεις

Σενάρια για το Επόμενο 12μηνο

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η Διαχείριση του Χάους

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Παγκόσμιος Νότος και αναζήτηση αυτονομίας

Ενέργεια ως όπλο και εργαλείο προβολής ισχύος

Τι αλλάζει αν οι ΗΠΑ δεν επικρατήσουν

Θα είναι ο τελευταίος πόλεμος αυτού του τύπου;

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ:

ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΞΗ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΝΟΤΟΣ

Η ΝΕΑ ΚΙΝΑ

ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΣΤΕΝΟ ΟΡΜΟΥΖ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΡΟΕΣ

ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΝΕΟ ΣΥΜΠΛΟΚΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΚΡΥΦΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ

ΚΡΙΣΙΜΑ ΟΡΥΚΤΑ ΚΑΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ

.

Επιλέξτε μια χώρα

Φόρμα επικοινωνίας