iEpikaira

Maxar Technologies/Handout via REUTERS

Το Ιράν διέθετε από πέρυσι απόθεμα περίπου 400 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%

Παρά τη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί το δυσκολότερο και πιο αμφιλεγόμενο ζήτημα στις σχέσεις της Τεχεράνης με τη Δύση.

Το Ιράν επιμένει εδώ και χρόνια ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς και προορίζεται για την παραγωγή ενέργειας και επιστημονική έρευνα. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η χώρα έχει αναπτύξει δυνατότητες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

H συμφωνία του 2015 και η ανατροπή του 2018

Με βάση τη συμφωνία του 2015, το Ιράν είχε δεχθεί να περιορίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου στο 3,67%, επίπεδο κατάλληλο για την παραγωγή καυσίμου σε εμπορικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες. Για την κατασκευή πυρηνικού όπλου απαιτείται εμπλουτισμός περίπου 90%.

Η κατάσταση άλλαξε το 2018, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε μονομερώς τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη συμφωνία και επανέφερε τις κυρώσεις. Έκτοτε η Τεχεράνη άρχισε να αυξάνει σταδιακά τα επίπεδα εμπλουτισμού.

Απόθεμα 400 κιλών ουρανίου

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA), το Ιράν διέθετε από πέρυσι απόθεμα περίπου 400 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%, δηλαδή πολύ υψηλότερο από το όριο της συμφωνίας του 2015 και αρκετά κοντά στο επίπεδο που απαιτείται για την παραγωγή πυρηνικού όπλου.

Η IAEA ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι πραγματοποίησε πρόσφατα τακτική επιθεώρηση στον πυρηνικό σταθμό του Μπουσέρ, ωστόσο οι επιθεωρητές της δεν είχαν αποκτήσει πρόσβαση στις περισσότερες άλλες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν εδώ και σχεδόν έναν χρόνο.

Οι διαπραγματεύσεις

Αυτό ακριβώς το ζήτημα θα βρεθεί στο επίκεντρο των νέων διαπραγματεύσεων που αναμένεται να ξεκινήσουν μετά την υπογραφή της συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν την Παρασκευή.

Οι δύο πλευρές καλούνται πλέον να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στις αμερικανικές απαιτήσεις για αυστηρούς ελέγχους και περιορισμούς και την επιμονή της Τεχεράνης ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας. Οι ΗΠΑ ζητούν μεταξύ άλλων τη μεταφορά του εμπλουτισμένου ουρανίου εκτός Ιράν – κάτι που η Τεχεράνη προς το παρόν απορρίπτει κατηγορηματικά.

Πηγή: naftemporiki.gr

ΜΑΡΔΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Η Τουρκία με διάφορες στρατιωτικές φιέστες επιδιώκει να σκορπίσει τον τρόμο για να αποκομίσει τα οφέλη που επιθυμεί στο Αιγαίο εις βάρος της Ελλάδας. Πανάκριβες στρατιωτικές ασκήσεις, αποβατικές, αεροναυτικές κ.ά γίνονται εδώ και καιρό, με χειροκροτητές διάφορα προσκαλούμενα από την ίδια κράτη.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η τουρκική οικονομία κλυδωνίζεται, οδηγώντας στην έξοδο πολλές ξένες επιχειρήσεις που λειτουργούσαν εκεί. Από την άλλη, οι πρόβες του πολέμου εισάγουν μια μοναδική αβεβαιότητα στην οικονομία της, όπως και στην επενδυτική δραστηριότητα.

Η Τουρκία από το 1996 λειτουργεί στο πλαίσιο μιας Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ, η οποία ακόμη και σήμερα παραμένει ατελής. Η Τελωνειακή Ένωση, που εισήγαγε την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών, αποτελεί το άλλοθι της μη ένταξής της στην ΕΕ, μια επιλογή που έχει χαθεί εδώ και καιρό για την ίδια.

Το 43% των εξαγωγών της Τουρκίας κατευθύνονται στην ΕΕ. Σε περίπτωση εκδήλωσης τουρκικής επιθετικότητας εις βάρος της Ελλάδας, ένα εμπάργκο στα βιομηχανικά και αγροτικά της προϊόντα όπως και στις Τουρκικές αερογραμμές όμοιο με αυτό της Ρωσίας, που θα οδηγήσει σε παράλυση την Τουρκική οικονομία, είναι μια υπόθεση εργασίας.

Χρειάζεται φυσικά μια ομόφωνη απόφαση σε επίπεδο αρχηγών των κρατών-μελών της ΕΕ. Εδώ εντοπίζεται η κύρια δυσκολία, έχοντας υπόψη, εκτός των άλλων, και τις στενές σχέσεις της Τουρκίας με κάποιους εταίρους μας, όπως λόγου χάριν με τη Γερμανία και την Ισπανία. Η πρώτη θεωρεί την Τουρκία από “προβληματικό εταίρο”, όπως τη χαρακτήριζε παλαιότερα, “αναγκαίο εταίρο” σήμερα, ενόψει της υστερίας, ή του μύθου ορθότερα, περί Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου με επιτιθέμενη την Ρωσία. Σημειώνεται ότι, η Ρωσία με Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) μόνο 2,6 τρις δολάρια αδυνατεί να προκαλέσει έναν παγκόσμιο πόλεμο όσο και αν θεωρείται πυρηνική ή πολεμική υπερδύναμη.

Τουρκική οικονομία και άμυνα

Ως προς την Ισπανία και ειδικότερα την τράπεζά της την BBVA, αυτή έχει μια μοναδική έκθεση σε χρηματοοικονομικά τουρκικά προϊόντα της τάξης περίπου των 70 δις ευρώ. Επιπλέον το κράτος-μέλος αυτό έχει μια προωθημένη αμυντική συνεργασία με την Τουρκία. Ως προς την εξεταζόμενη ομόφωνη απόφαση στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, εδώ σημειώνεται το ακόλουθο: Όπως θα τη ζητήσουμε στην προκειμένη περίπτωση, έτσι θα μας τη ξαναζητήσουν αν και όταν εκδηλωθεί νέα πολιτική κρίση με Ρωσία ή με οποιονδήποτε άλλον.

ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ

«Μας έλεγαν πράκτορες ξένων δυνάμεων και προδότες, επειδή μιλούσαμε για αυτά τα επικίνδυνα εργαστήρια, που σήμερα φέρνω στη δημοσιότητα», δήλωσε η ε.α. στρατιωτικός, διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ Τούλσι Γκάμπαρντ. Η Γκάμπαρντ υπενθυμίζεται ότι δήλωσε προ ημερών ότι παραιτείται επειδή ο σύζυγός της διαγνώσθηκε με μια σπάνια μορφή επιθετικού καρκίνου, και θα παραμείνει διευθύντρια μόνον για λίγες ακόμη ημέρες. Όμως παραιτήθηκε και επειδή δυσκολευόταν πολύ “να κάνει τη δουλειά της”, καθώς δεχόταν πόλεμο από στελέχη των Δημοκρατικών.

Όπως και να έχει, αποκαλύπτει νέα στοιχεία για χρηματοδότηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ περισσοτέρων των 120 βιολογικών εργαστηρίων σε 30 χώρες. Παρασκευή έδωσε στη δημοσιότητα τα δεκάδες εργαστήρια που λειτουργούν με αμερικανική χρηματοδότηση στην Ουκρανία, τονίζοντας ότι κάποια από αυτά είναι στο Χάρκοβο και κοντά στο μέτωπο, και κατά συνέπεια συνιστούν μεγάλο κίνδυνο λόγω των παθογόνων που ερευνώνται εκεί.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της υπηρεσίας της, «η Κοινότητα Πληροφοριών είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι ένα βιολογικό εργαστήριο στην Ουκρανία, χρηματοδοτούμενο από τις ΗΠΑ, πιθανότατα φιλοξενούσε επικίνδυνα παθογόνα και παρέμενε ευάλωτο σε απειλές ρωσικής επίθεσης, κατάσχεσης ή ζημιάς. Τα πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα στοιχεία βρίσκονται ΕΔΩ.

Μέχρι τώρα, στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη και χρηματοδότηση αυτών των εργαστηρίων είχαν επίτηδες μείνει μυστικά και είχαν αποκρυβεί από τον αμερικανικό λαό. Οι πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη, την ιστορία, τις τοποθεσίες και τη χρηματοδότηση αυτών των βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ έχουν σκόπιμα συγκαλυφθεί με ψεύδη από ισχυρούς παράγοντες, που ισχυρίζονταν ότι δεν υπάρχουν και οι οποίοι κατηγορούσαν όποιον ισχυριζόταν το αντίθετο ως πράκτορα ξένων δυνάμεων και προδότη της Αμερικής.

Η αλήθεια για τα εργαστήρια

»Πολλά από αυτά τα βιολογικά εργαστήρια που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ασχολούνται επί του παρόντος ή έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με έρευνα χρησιμοποιώντας επικίνδυνα και εξαιρετικά μεταδοτικά παθογόνα, σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης ενός ειδικού τύπου επικίνδυνης έρευνας, της Gain-of-Function, που προϋποθέτει πολύ μικρή προβολή ή εποπτεία». (σ.σ. οι έρευνες Gain-of-Function (GoF) τροποποιούν γενετικά έναν οργανισμό ή έναν ιό για να του δώσουν νέα ιδιότητα ή ικανότητα, για να γίνει πιο μεταδοτικός, πιο θανατηφόρος ή ικανός να προσβάλλει νέα είδη, π.χ. να μεταπηδήσει από τα ζώα στον άνθρωπο, και θεωρητικά γίνονται για να προβλεφθούν τυχόν νέες επιδημίες ή να βρεθούν εμβόλια, όμως οι ειδικοί που ασχολούνται με αυτές κατηγορούνται ότι ουσιαστικά δοκιμάζουν βιολογικά όπλα).

BY MUNIR AHMED, JULIA FRANKEL, ABBY SEWELL AND WILL WEISSERT

Updated 6:54 AM EEST, June 15, 2026

ISLAMABAD (AP) — The United States and Iran reached an initial agreement early Monday to open the Strait of Hormuz and further extend a shaky ceasefire in the Iran war, potentially allowing desperately needed oil and natural gas to reach the global market.

Details of the deal were not immediately released and Iran signaled implementation would not start until the signing, which key mediator Pakistan said would occur Friday in Switzerland. It could provide a way to end a war that killed thousands across the Middle East, including the top leaders of Iran’s theocracy, and sparked a historic energy crisis.

But the memorandum of understanding over the war already faced intense challenges. Israel’s continued hostilities with the Iranian-backed militia Hezbollah in Lebanon, where Israel bombed Beirut’s southern suburbs Sunday, nearly derailed the negotiations.

Meanwhile, the deal gives just 60 days to resolve what to do about Iran’s stockpile of highly enriched uranium and its atomic program. That took years to resolve in Tehran’s 2015 nuclear deal with world powers. U.S. President Donald Trump unilaterally withdrew America from that accord in his first term, setting the stage for the tensions that culminated in the war.

“Congratulations to all!” Trump wrote on social media as he celebrated his 80th birthday Sunday with a UFC cage match fight at the White House.

He added, “I hereby fully authorize the toll free opening of the Strait of Hormuz, and, simultaneously herewith, authorize the immediate removal of the United States Naval blockade,” which was imposed in retaliation for Iran’s grip on the crucial waterway.

He soon hedged, however, saying the strait wouldn’t open until Friday’s signing.

Iran’s deputy foreign minister, Kazem Gharibabadi, confirmed the agreement on state television but said Iran would not start implementing it until it was signed Friday. He said the deal followed talks with Qatar, another mediator.

Israel, which has insisted it be allowed a freehand to pursue Hezbollah as it occupies southern Lebanon and has extended its military operations into areas its forces haven’t been in a quarter century, did not immediately comment. Israel joined the U.S. in launching the war on Feb. 28.

Benchmark Brent crude oil fell more than $4 a barrel on the news as Asian stock markets rallied.

Pakistan, a key mediator, announces deal

Pakistan first announced the deal, with Prime Minister Shehbaz Sharif saying “both sides have declared the immediate and permanent termination of military operations on all fronts, including in Lebanon.” It remains unclear whether Israel, which relies on the U.S. but has launched in wars against its enemies since Hamas’ Oct. 7, 2023, attack on Israel, agreed to that term.

He added that mediators this week will facilitate meetings to “lay the foundation for the technical talks.”

Broader negotiations on outstanding issues like Iran’s nuclear program would continue over the next 60 days, two senior Pakistani officials said earlier Sunday, speaking on condition of anonymity because they were not authorized to discuss the matter publicly. If the sides fail to reach a resolution within that time, the timeline could be extended.

Iranian state television cited the secretariat of the Supreme National Security Council saying the war on all fronts “will end immediately and permanently beginning tonight” — but that the U.S. blockade “will be terminated immediately and in full.”

Qatari mediators later left Tehran following 17 hours of negotiations, said an official briefed on the developments who spoke on condition of anonymity due to sensitivity of the talks. Separate preparatory meetings with each side will take place in Doha this week, the official said.

It was not clear who from Iran would sign the deal on Friday. U.S. Vice President JD Vance told Fox News the White House was still figuring out who would attend: “I certainly plan to be there, but it’s possible the president himself could be there.”

But concern among Republicans in the U.S. already could be seen. They included U.S. Sen. Lindsey Graham of South Carolina, who described Vance as “the architect of the deal.”

“I am somewhat concerned that Iran’s view of the agreement seems different than what the American negotiating team is claiming,” Graham wrote online.

U.S. Rep. Gregory Meeks of New York, the top Democrat on the House Foreign Affairs Committee, said Congress would exercise oversight on any accord with Iran.

“We have seen time and again: War cannot change the Iranian regime,” he said.

Interim deal faces intense scrutiny

The first strike of the war killed Iran’s supreme leader, Ayatollah Ali Khamenei, and Khamenei’s son, Ayatollah Mojtaba Khamenei, is now supreme leader. He has not been seen in the public since the war began, but his approval was needed for Iran to sign off on the deal.

There was apparent friction inside Iran in the hours before the announcement, as the government warned that division at home over the deal weakened its negotiating position.

The deal likely returns the region to a status that existed before the war, but with Iran having proven its ability to disrupt shipping in the strait. The waterway is crucial to significant shipments of oil, natural gas and related products like fertilizer, and its effective closure rocked the global economy.

Even with a deal, it will take months for oil and gas supplies to flow freely enough for the world’s needs to be met because shipping and insurance companies want to be confident the agreement will last, energy experts said.

Tehran also still has a ballistic missile arsenal and enough highly enriched uranium to build several nuclear weapons, should it choose to pursue them.

Iran has long maintained its nuclear program is peaceful and has not publicly committed to giving up the enriched uranium, which is believed to be buried under three nuclear sites that were badly damaged by U.S. strikes last year.

The U.S. has sought the removal of the enriched uranium from Iran as part of a deal. Russia has offered to take it. But Iran insists it wants to keep the uranium.

___

Frankel reported from Jerusalem, Sewell from Beirut and Weissert from Washington. Associated Press writers Melanie Lidman in Tel Aviv, Israel, Cathy Bussewitz in New York and Cara Anna in Lowville, New York, contributed to this report.

Source: https://apnews.com/article/iran-us-war-ceasefire-deal-e0a9e4e1152ea8da10ea066ad174a23a

Άνθρωποι συγκεντρώνονται στο σημείο μιας ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής που έπληξε ένα διαμέρισμα στην Νταχίγιε, στα νότια προάστια της Βηρυτού, στον Λίβανο, την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026.AP Photo/Bilal Hussein

Επιμέλεια - Λίνα Κυριακοπούλου

Στον αέρα κινδυνεύει να τιναχθεί η συμφωνία ΗΠΑ - Ιράν η υπογραφή της οποίας είναι θέμα ωρών σύμφωνα με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς το Ισραήλ εξαπέλυσε νέες επιθέσεις στα νότια προάστια της πρωτεύουσας του Λιβάνου και το Ιράν διαμηνύει ότι δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Ο Ιρανός διαπραγματευτής Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ ανέφερε σήμερα ότι η επίθεση του Ισραήλ κατά των νοτίων προαστίων της Βηρυτού έδειξε ότι οι ΗΠΑ, είτε στερούνται της θέλησης να ικανοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους, είτε της ικανότητας να το πράξουν.

Σε μία ανάρτησή του στο Χ ανέφερε ότι η συνέχιση της τρέχουσας πορείας θα είναι αδύνατη αν δεν μπορούν να τηρηθούν οι δεσμεύσεις (που έχουν αναληφθεί).

Την ίδια ώρα, ο υπαρχηγός της ανώτερης κοινής στρατιωτικής διοίκησης του Ιράν, Khatam al-Anbiya Central Headquarters, δήλωσε σήμερα ότι τα «εγκλήματα» των Ισραηλινών στα νότια προάστια της πρωτεύουσας του Λιβάνου δεν θα μείνουν αναπάντητα, σύμφωνα με ιρανικά κρατικά ΜΜΕ.

Τα σχόλια του Μοχάμαντ Τζαφάρ Ασάντι έγιναν μετά από τα πλήγματα του Ισραήλ κατά των νότιων προαστίων της Βηρυτού, τα οποία, σύμφωνα με το Ισραήλ είχαν στόχο την Χεζμπολάχ που είναι σύμμαχος του Ιράν στον Λίβανο.

Ισραήλ: Ετοιμοπόλεμος ο στρατός σε όλα τα μέτωπα

Την ίδια ώρα ο αρχηγός των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων δηλώνει την ετοιμότητα του ισραηλινού στρατού σε όλα τα μέτωπα.

«Παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, διατηρώντας παράλληλα επαγρύπνηση και υψηλό επίπεδο ετοιμότητας σε όλα τα πεδία. Η τρέχουσα πραγματικότητα είναι ευαίσθητη και περίπλοκη. Ολόκληρες οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις είναι αποφασισμένες, σε εγρήγορση, προετοιμασμένες και επιχειρούν σε ποικίλες εντάσεις σε όλους τους τομείς», είπε ο αρχηγός του IDF Εγιάλ Ζαμίρ, κατά τη διάρκεια συνάντησης με διοικητές στη Βόρεια Διοίκηση.

«Ο Λίβανος είναι το κύριο κέντρο βάρους μας, αλλά προετοιμαζόμαστε επίσης για εξελίξεις σε άλλους τομείς», ανέφερε προσθέτοντας ότι «κάθε πρόσθετο επιχειρησιακό επίτευγμα που θα επιτύχουμε θα οδηγήσει στη διάλυση του νότιου μετώπου της Χεζμπολάχ και στη βελτίωση των ρυθμίσεων ασφαλείας που θα καθοριστούν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών μεταξύ της ισραηλινής πολιτικής ηγεσίας και της λιβανέζικης κυβέρνησης».

Νέες ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο

Μπαράζ βομβαρδισμών εξαπέλυσε ο ισραηλινός στρατός στον Λίβανο τις τελευταίες ώρες, με τις μάχες στο πεδίο των μαχών να φαίνεται πως εντείνονται.

Ο στρατός του Ισραήλ επιτέθηκε στα νότια προάστια της Βηρυτού. Στόχος έγινε η περιοχή Ματζντάλ Σελέμ, η πόλη Χαντάτα στην περιοχή Μπιντ Τζμπέιλ, τα υψίπεδα αλ-Ραϊχάν στην περιοχή Τζεζίν, τα περίχωρα της πόλης αλ-Σαρκίγια στην περιοχή Ναμπατίγιε και τα περίχωρα της πόλης Ματζνταλ Ζουν στην περιοχή της Τύρου.

Νωρίτερα, ο ισραηλινός στρατός εξέδωσε εντολές αναγκαστικής εκτόπισης σε 29 τοποθεσίες στο νότιο Λίβανο, 25 εκ των οποίων στη Ναμπατίγιε και τέσσερις στη Σιδώνα. Οι κάτοικοι των κοινοτήτων έλαβαν εντολή να εγκαταλείψουν αμέσως τα βόρεια του ποταμού Ζαχράνι.

Λίγη ώρα αργότερα ήχησαν οι σειρήνες στο βόρειο Ισραήλ για «εχθρικά αεροσκάφη» ενώ ακολούθησαν εκρήξεις.

Η Χεζμπολάχ ανέλαβε την ευθύνη και σε δήλωσή της στο Telegram ανακοίνωσε ότι έπληξε μια νεοσύστατη θέση πυροβολικού του ισραηλινού στρατού στην πόλη αλ-Αντίσα.

Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι η Χεζμπολάχ εκτόξευσε τρία βλήματα προς τα βόρεια. Τα βλήματα έπεσαν κοντά στις κοινότητες Σομέρα και Σλόμι, πρόσθεσε.

Οι ισραηλινές δυνάμεις έδωσαν σκληρή απάντηση, βάζοντας στο στόχαστρο το προάστιο Νταχίγιε, στο νότιο τμήμα της Βηρυτού. Υποστήριξαν ότι στόχος ήταν οι «υποδομές» της Χεζμπολάχ.

Δύο ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη εκτόξευσαν τέσσερις πυραύλους στην πρωτεύουσα του Λιβάνου. Ο ισραηλινός στρατός ισχυρίστηκε ότι έπληξε ένα κέντρο διοίκησης της Χεζμπολάχ που χρησιμοποιήθηκε από την ομάδα για να σχεδιάσει εναντίον Ισραηλινών πολιτών και δυνάμεων που δρουν στο νότιο Λίβανο.

Reuters: Το Ιράν αποδέχεται να μην αποκτήσει πυρηνικά - Τα 7 σημεία του σχεδίου συμφωνίας με τις ΗΠΑ

Να μην παράγει και να μην αποκτήσει πυρηνικά συμφωνεί η Τεχεράνη, όπως αποκαλύπτει Ιρανός αξιωματούχος στο Reuters, επικαλούμενος το σχέδιο μνημονίου συνεργασίας με τις ΗΠΑ.

Παράλληλα, ο Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι ΗΠΑ αποδέχτηκαν στο προσχέδιο του μνημονίου να μειώσει η Τεχεράνη τα αποθέματα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που διαθέτει εντός του Ιράν. Ο μηχανισμός για το πώς θα γίνει αυτό θα συζητηθεί τις επόμενες 60 ημέρες.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με το σχέδιο οι ΗΠΑ πρόκειται να άρουν όλες τις κυρώσεις πετρελαίου κατά του Ιράν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, θα αποδεσμεύσουν 25 δισεκατομμύρια δολάρια από τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία της Τεχεράνης και τα Στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν ξανά.

Η διαρροή των βασικών σημείων του μνημονίου συνεργασίας από την ιρανική πλευρά δημιουργεί αισιοδοξία ότι μία συμφωνία μπορεί να πλησιάζει, καθώς μόλις λίγες ώρες πριν ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε πως οι υπογραφές αναμένεται να «πέσουν» ακόμη και σήμερα, Κυριακή (14/6).

Τα βασικά σημεία της συμφωνίας

Αναλυτικότερα, ο αξιωματούχος δήλωσε ότι το προσχέδιο του μνημονίου περιλάμβανε τα ακόλουθα:

Το Ιράν ανοίγει αμέσως ξανά τα Στενά του Ορμούζ σε όλα τα εμπορικά πλοία, ενώ οι ΗΠΑ αίρουν τον ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια.

Οι ΗΠΑ συμφωνούν να μην επιβάλουν νέες κυρώσεις στο Ιράν μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία.

Οι ΗΠΑ θα άρουν τις πετρελαϊκές κυρώσεις κατά του Ιράν για συγκεκριμένη περίοδο, επιτρέποντας στην Τεχεράνη να πουλάει πετρέλαιο και να λαμβάνει έσοδα.

Οι ΗΠΑ συμφωνούν να αποδεσμεύσουν 25 δισεκατομμύρια δολάρια από τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν, μεταξύ άλλων μέσω άμεσων μεταφορών μετρητών, συνεργασίας μεταξύ των περιφερειακών χωρών και χρηματοοικονομικών πιστωτικών γραμμών.

Η Τεχεράνη συμφωνεί ότι ούτε θα κατασκευάσει ούτε θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Το Ιράν συμφωνεί να διατηρήσει το πυρηνικό status quo μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία, μεταξύ άλλων με το να μην εμπλουτίζει ουράνιο και να μην επεκτείνει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Οι ΗΠΑ συμφωνούν ότι η Τεχεράνη θα αραιώσει το απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που διαθέτει εντός του Ιράν, με έναν μηχανισμό για να το κάνει αυτό να συζητηθεί εντός 60 ημερών.

Πηγή: cnn.gr

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου

Η ιστορία σπανίως επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο. Συχνά όμως επαναλαμβάνει τους ίδιους μηχανισμούς. Ένας από αυτούς είναι η προσπάθεια των εμπλεκομένων σε μια σύγκρουση να νομιμοποιήσουν τις πράξεις τους όχι μόνο με τη δύναμη των όπλων, αλλά και με τη δύναμη των λέξεων.

Περίπου δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν, ο Θουκυδίδης, περιγράφοντας τον εμφύλιο πόλεμο στην Κέρκυρα, κατέγραψε μια από τις πιο διαχρονικές παρατηρήσεις για τη φύση της πολιτικής και του πολέμου:

«καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει».

Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι άρχισαν να αλλάζουν το νόημα των λέξεων, ώστε να δικαιολογούν τις πράξεις τους.

Δεν πρόκειται απλώς για μια φιλολογική παρατήρηση. Πρόκειται για έναν από τους θεμελιώδεις νόμους της πολιτικής ισχύος. Όταν οι κοινωνίες και τα κράτη εισέρχονται σε συνθήκες οξείας σύγκρουσης, η μάχη μεταφέρεται και στο πεδίο της γλώσσας. Οι λέξεις παύουν να περιγράφουν την πραγματικότητα και αρχίζουν να την κατασκευάζουν.

Αυτό ακριβώς παρατηρείται σήμερα στον ευρύτερο χώρο του Περσικού Κόλπου και της Μέσης Ανατολής, όπου η αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών εξελίσσεται σε μία από τις πιο επικίνδυνες γεωπολιτικές κρίσεις του 21ου αιώνα.

Κάθε πλευρά χρησιμοποιεί διαφορετικό λεξιλόγιο για να περιγράψει τις ίδιες πράξεις.

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η στρατιωτική παρουσία στον Περσικό Κόλπο αποτελεί εγγύηση της «ελευθερίας της ναυσιπλοΐας», της «περιφερειακής σταθερότητας» και της «αποτροπής».

Η προβολή ισχύος παρουσιάζεται ως παράγοντας ασφάλειας.

Για το Ισραήλ, οι επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών στόχων ή δικτύων που συνδέονται με την Τεχεράνη εντάσσονται στο δόγμα της «προληπτικής αυτοάμυνας».

Η επιθετική ενέργεια παρουσιάζεται ως αναγκαία αποτροπή μιας μελλοντικής απειλής.

Από την άλλη πλευρά, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν μιλά για «άξονα της αντίστασης», για «αγώνα κατά της ηγεμονίας» και για «νόμιμη αποτρεπτική ισχύ». Οι ίδιες ενέργειες που η Δύση χαρακτηρίζει αποσταθεροποιητικές, παρουσιάζονται από την Τεχεράνη ως πράξεις άμυνας απέναντι σε μια μακροχρόνια στρατηγική περικύκλωσης.

Έτσι, η ίδια πραγματικότητα αποκτά διαφορετικά ονόματα.

Ο πύραυλος του ενός γίνεται «νόμιμη απάντηση». Ο πύραυλος του άλλου γίνεται «παράνομη επίθεση».

Η στρατιωτική επιχείρηση του ενός χαρακτηρίζεται «αυτοάμυνα». Η αντίστοιχη επιχείρηση του αντιπάλου βαφτίζεται «επιθετικότητα».

Η ανάπτυξη ναυτικών δυνάμεων ερμηνεύεται είτε ως «διασφάλιση σταθερότητας» είτε ως «επίδειξη ισχύος», ανάλογα με το ποιος κρατά το μικρόφωνο της διεθνούς επικοινωνίας.

Ακριβώς αυτό είχε παρατηρήσει ο Θουκυδίδης στην Κέρκυρα. Όταν η αντιπαράθεση γίνεται υπαρξιακή, οι έννοιες μετακινούνται. Η γλώσσα παύει να λειτουργεί ως κοινό σημείο αναφοράς και μετατρέπεται σε πεδίο μάχης.

Στη σημερινή εποχή, μάλιστα, η σημασία αυτής της παρατήρησης είναι ακόμη μεγαλύτερη. Τα κοινωνικά δίκτυα, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, οι κυβερνητικοί μηχανισμοί στρατηγικής επικοινωνίας και οι μηχανισμοί επιρροής της κοινής γνώμης έχουν αναβαθμίσει τη γλώσσα σε όπλο πρώτης γραμμής.

Ο σύγχρονος πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο με drones, βαλλιστικούς πυραύλους, δορυφόρους και αεροπλανοφόρα. Διεξάγεται και με αφηγήματα.

Η μάχη για την παγκόσμια κοινή γνώμη προηγείται συχνά της μάχης στο πεδίο.

Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από κάθε στρατιωτική κίνηση προηγείται σχεδόν πάντοτε μια επικοινωνιακή επιχείρηση νομιμοποίησης.

Κανένα κράτος δεν επιθυμεί να εμφανίζεται ως επιτιθέμενο. Όλοι επικαλούνται την πρόληψη, την άμυνα, την ασφάλεια, τη σταθερότητα ή το διεθνές δίκαιο.

Ο Θουκυδίδης θα αναγνώριζε αμέσως αυτή τη διαδικασία.

Θα αναγνώριζε επίσης κάτι ακόμη βαθύτερο:

ότι πίσω από τις λέξεις παραμένει πάντα το ζήτημα της ισχύος.

Στον περίφημο Διάλογο Αθηναίων και Μηλίων, ο μεγάλος ιστορικός καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα των διεθνών σχέσεων:

«οἱ δυνατοὶ πράσσουσιν ἃ τῇ δυνάμει ἐξουσιάζουσιν, καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν».

Οι ισχυροί πράττουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν όσο τους επιβάλλει η αδυναμία τους.

Στην περίπτωση του Περσικού Κόλπου, η σύγκρουση των αφηγημάτων δεν αναιρεί τη σύγκρουση των συμφερόντων. Αντιθέτως, τη συνοδεύει.

Η Ουάσιγκτον επιδιώκει τη διατήρηση της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στην περιοχή. Το Ισραήλ επιδιώκει την εξουδετέρωση στρατηγικών απειλών που θεωρεί υπαρξιακές. Το Ιράν επιδιώκει την αναβάθμιση του ρόλου του ως περιφερειακής δύναμης και τη δημιουργία στρατηγικού βάθους από τον Περσικό Κόλπο έως την Ανατολική Μεσόγειο.

Οι στόχοι αυτοί παραμένουν σταθεροί.

Εκείνο που αλλάζει είναι οι λέξεις με τις οποίες παρουσιάζονται.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαχρονική αξία του Θουκυδίδη.

Μας υπενθυμίζει ότι σε περιόδους κρίσης δεν αρκεί να παρακολουθούμε τι λέγεται. Πρέπει να εξετάζουμε ποιος το λέει, γιατί το λέει και ποιο συμφέρον εξυπηρετεί.

Διότι όταν οι λέξεις αρχίζουν να αλλάζουν νόημα για να δικαιολογούν τις πράξεις, τότε η σύγκρουση έχει ήδη περάσει από το πεδίο των όπλων στο πεδίο των συνειδήσεων.

Και όπως απέδειξε η ιστορία από την Κέρκυρα του Πελοποννησιακού Πολέμου μέχρι τον σημερινό Περσικό Κόλπο, η μάχη για τον έλεγχο των λέξεων είναι συχνά εξίσου σημαντική με τη μάχη για τον έλεγχο των θαλασσών, των εδαφών και των στρατηγικών διαύλων.

Πηγή: militaire.gr

Οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να μειώσουν σημαντικά τα αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία που διαθέτουν για τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, αναφέρουν σήμερα οι New York Times επικαλούμενοι δύο ανώτερους ευρωπαίους αξιωματούχους.

Η απόφαση θα περιορίσει την ικανότητα του ΝΑΤΟ να πραγματοποιεί πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς και να διεξάγει επιχειρήσεις επιτήρησης, αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Στα αμερικανικά σχέδια περιλαμβάνεται η μείωση του αριθμού των μαχητικών αεροσκαφών F-16 και F-15E από περίπου 150 σε 100, καθώς και μείωση των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας από 26 σε 15 και η απομάκρυνση και των οκτώ αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού που είχε ως τώρα διαθέσιμα στην Ευρώπη, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Οι ΗΠΑ έχουν επίσης στόχο να αναπτύξουν αλλού ένα πυραυλοφόρο υποβρύχιο και ένα αεροπλανοφόρο, μαζί με αρκετά πλοία και πολυάριθμα αεροσκάφη τα οποία συμμετέχουν στις αποστολές του αεροπλανοφόρου, αναφέρουν οι New York Times προσθέτοντας ότι ένα από τα δύο σμήνη βομβαρδιστικών, που είχαν ως τώρα αποστολή τους την άμυνα της Ευρώπης, μπορεί επίσης να αναπτυχθούν αλλού.

«Υπάρχει ιστορικά υπερβολική εξάρτηση από τις αμερικανικές δυνάμεις και ικανότητες», δήλωσε στο Ρόιτερς η εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ Άλισον Χαρτ, προσθέτοντας ότι καθώς η Ευρώπη και ο Καναδάς επενδύουν περισσότερο στην άμυνα και αναπτύσσουν περισσότερες ικανότητες, η ισορροπία της ευθύνης μπορεί να αλλάξει.

Αυτό θα ενισχύσει την άμυνα του ΝΑΤΟ μειώοντας την εξάρτηση από έναν και μόνο σύμμαχο και αντανακλά μια ευρύτερη αλλαγή που συμβαίνει μέσα στους κόλπους της συμμαχίας, αναφέρει η Χαρτ σε δήλωσή της που εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε αμέσως σε αιτήματα να σχολιάσει.

Η Ευρωπαϊκή Διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ (σ.σ.: και όχι η Ανατολική Διοίκηση, όπως είχε μεταδώσει σε προηγούμενο τηλεγράφημά του το Ρόιτερς και είχε αναμεταδώσει το ΑΠΕ-ΜΠΕ) ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι θα «αναδιαρθρώσει» τη συνεισφορά της στη δύναμη του ΝΑΤΟ, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Πηγή: militaire.gr

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι η πολυαναμενόμενη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν αναμένεται να υπογραφεί την Κυριακή, ανοίγοντας τον δρόμο για την επαναλειτουργία των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ. «Η συμφωνία έχει προγραμματιστεί να υπογραφεί αύριο και αμέσως μετά την υπογραφή της τα Στενά του Ορμούζ θα είναι ανοιχτά για όλους», ανέφερε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social.

Τι περιλαμβάνει το σχέδιο συμφωνίας

Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα περάσματα για τη διεθνή διακίνηση πετρελαίου και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ για τον περιορισμό των ιρανικών εξαγωγών, αποτελούν τα κεντρικά σημεία του προτεινόμενου μνημόνιου συμφωνίας, σύμφωνα με πηγές που συμμετέχουν στις συνομιλίες. Οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν —το οποίο αποτέλεσε τον βασικό λόγο που επικαλέστηκε ο Τραμπ για την έναρξη του πολέμου— θα πραγματοποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο.

«Το Ιράν θα ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ, αυτό είναι προϋπόθεση. Θα μπορούσαν να ανοίξουν χωρίς τέλη. Καθώς αυτό συμβαίνει, εμείς θα άρουμε τον αποκλεισμό μας. Αυτά θα γίνουν ταυτόχρονα» δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος, σημειώνοντας ότι «το επόμενο βήμα, στη φάση που ακολουθεί, θα είναι η αποναρκοθέτηση των Στενών». Πρόσθεσε δε ότι χώρες της Ομάδας των G7 ενδέχεται να έχουν ρόλο στη διαδικασία.

Σύμφωνα με προσχέδια όρων που περιγράφονται από πηγές, οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν τη σταδιακή αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων ιρανικών δεσμευμένων κεφαλαίων και τη σταδιακή άρση των κυρώσεων στις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν, με αντάλλαγμα την αποκατάσταση της ομαλής ναυσιπλοΐας στο στρατηγικό πέρασμα. Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Fars η απελευθέρωση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων αποτελεί βασικό μέρος της συμφωνίας, ενώ το Ιράν θα μπορούσε να επιβάλει τέλη για υπηρεσίες στα Στενά του Ορμούζ. Αναφέρεται επίσης ότι οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή θα πρέπει να τερματιστούν, χωρίς να δίνονται περαιτέρω λεπτομέρειες.

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν θα συζητηθεί σε περίοδο διαπραγματεύσεων 60 ημερών. Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε ότι η συμφωνία θα οδηγούσε τελικά στην αποδόμηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, με την καταστροφή και απομάκρυνση των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου. Ωστόσο, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αραγτσί δήλωσε ότι το Ιράν δεν έχει αποδεχθεί την πλήρη διάλυση του προγράμματος και επιθυμεί να διατηρήσει το ουράνιο σε αραιωμένη μορφή.

Οι προτάσεις περιλαμβάνουν επίσης πιθανές πολεμικές αποζημιώσεις προς την Τεχεράνη και την εγκατάλειψη των μακροχρόνιων αμερικανικών απαιτήσεων για περιορισμούς στο πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν, κάτι που αμφισβητεί η αμερικανική πλευρά.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η συμφωνία θα μπορούσε να επηρεάσει και τις περιφερειακές ισορροπίες, συμπεριλαμβανομένων εξελίξεων στον Λίβανο. Το Ισραήλ ωστόσο δια του πρωθυπουργού Νετανιάχου δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα αποτελέσει μέρος της συμφωνίας. Το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι δεν πρόκειται να αποσυρθεί, ενώ ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος τόνισε ότι η χώρα θα διατηρήσει την ελευθερία δράσης της απέναντι σε απειλές.

Το Ιράν δεν επιβεβαιώνει υπογραφή συμφωνίας την Κυριακή

Η Τεχεράνη δεν φαίνεται να επιβεβαιώνει την προοπτική υπογραφής της συμφωνίας την Κυριακή, σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης τα οποία ωστόσο αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να απαιτηθεί περισσότερος χρόνος για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, το υπό συζήτηση μνημόνιο επικεντρώνεται αποκλειστικά στον τερματισμό του πολέμου και δεν περιλαμβάνει προς το παρόν το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Νωρίτερα, ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, ο οποίος έχει παίξει ρόλο μεσολαβητή στις συνομιλίες Ιράν – ΗΠΑ, δήλωσε ότι μια συμφωνία ενδέχεται να οριστικοποιηθεί εντός των επόμενων 24 ωρών, ενώ προετοιμάζεται ήδη η ηλεκτρονική υπογραφή της και η διεξαγωγή τεχνικών συνομιλιών την επόμενη εβδομάδα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σήμερα με ανάρτησή του στο Truth Social πως η υπογραφή μιας συμφωνίας με το Ιράν «έχει προγραμματιστεί» για αύριο Κυριακή, με τον Αμερικανό πρόεδρο να λέει πως τα Στενά του Ορμούζ θα είναι «ανοιχτά για όλους» αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Ωστόσο, η Τεχεράνη αρνήθηκε ότι η υπογραφή μιας συμφωνίας θα γίνει τόσο σύντομα.

Νωρίτερα σήμερα ο Σεχμπάζ Σαρίφ, πρωθυπουργός του Πακιστάν, χώρα που έχει ρόλο μεσολαβητή στον πόλεμο, δήλωσε πως οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε ένα πλαίσιο για μια ειρηνευτική συμφωνία και ότι το Ισλαμαμπάντ προετοιμάζεται για μια ηλεκτρονική υπογραφή για την Κυριακή. Θα ακολουθήσουν συνομιλίες σε τεχνικό επίπεδο την επόμενη εβδομάδα, τόνισε ο Πακιστανός πρωθυπουργός.

Εντούτοις, ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαΐ τόνισε πως «θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε την ακριβή ημερομηνία υπογραφής του μνημονίου συνεννόησης, ωστόσο η υπογραφή δεν θα γίνει αύριο».

Πηγή: dimokratia.gr

Ενοχλημένη και προβληματισμένη φέρεται να είναι η ισραηλινή κυβέρνηση μετά τις τελευταίες εξελίξεις στις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν καθώς ενισχύεται η προοπτική επίτευξης μιας έστω κατ’ αρχήν συμφωνίας. Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκαλεί το βράδυ της Κυριακής έκτακτο υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας, σύμφωνα με αναφορές ισραηλινών μέσων ενημέρωσης. Ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν έντονη ανησυχία για το περιεχόμενο της συμφωνίας, υποστηρίζοντας ότι οι όροι του μνημονίου «θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ», επισημαίνοντας ότι οι ΗΠΑ εμφανίζονται να έχουν αποδεχθεί «βασικές απαιτήσεις» της Τεχεράνης. «Αυτό που θα συμβεί αμέσως είναι το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η αναζωογόνηση του καθεστώτος και ένα χαστούκι στο πρόσωπο του ιρανικού κοινού», αναφέρουν Ισραηλινοί αξιωματούχοι.

«Η εξόρυξη ουρανίου έχει γίνει αραίωση ουρανίου και το πυραυλικό σύστημα δεν αποτελεί καθόλου μέρος της συμφωνίας» σημειώνουν προσθέτοντας ότι τα κύρια ζητήματα που ήλπιζε να αντιμετωπίσει το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου παραμένουν ανεπίλυτα. «Όλοι οι στόχοι που έθεσε το Ισραήλ δεν αντιμετωπίζονται άμεσα στη συμφωνία. Όχι μόνο το Ιράν δεν υποχρεούται να σταματήσει να υποστηρίζει τους πληρεξούσιους, αλλά επανασυνδέεται με τη Χεζμπολάχ μέσω της συμφωνίας», αναφέρουν οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι.

Πηγή: dimokratia.gr

Από Geoeurope: H ομάδα της γεωοικονομίας

Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε μια παρατεταμένη φάση απομόχλευσης χρέους- αυτό που ο Irving Fisher όρισε ως “debt deflation”: όταν η πτώση τιμών αυξάνει το πραγματικό βάρος του χρέους, πιέζοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία, κάτι που ρίχνει περαιτέρω τις τιμές. Δεν είναι βέβαιο ότι θα δούμε καθαρό αποπληθωρισμό παντού. Όμως ο συνδυασμός υψηλού χρέους, δημογραφικής γήρανσης και κόστους κεφαλαίου, διαμορφώνει μια δεκαετία χαμηλής ανάπτυξης για μεγάλο μέρος της Δύσης.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ

Το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ ξεπέρασε το 120% του ΑΕΠ το 2025, ενώ της Ευρωζώνης κινείται στο 88%. Η Ιαπωνία είναι στο 250% εδώ και χρόνια, αλλά με εσωτερικούς κατόχους του χρέους. Η Κίνα έχει επίσημο δημόσιο χρέος ∼80% ΑΕΠ, όμως με το σκιώδες τραπεζικό σύστημα το συνολικό χρέος αγγίζει το 300%. Αντίθετα, η Ρωσία διατηρεί δημόσιο χρέος κάτω από 20% ΑΕΠ, με μεγάλα συναλλαγματικά αποθέματα και ενεργειακό πλεόνασμα. Αυτή η ασυμμετρία δεν εγγυάται νικητές, αλλά ορίζει διαφορετικές αφετηρίες.

Τα τελευταία 20 χρόνια, οι δυτικές οικονομίες στήριξαν την κατανάλωση σε τρεις πυλώνες: 1) Φθηνό χρήμα από διογκωμένους ισολογισμούς κεντρικών τραπεζών, 2) Εισαγωγή φθηνών αγαθών λόγω παγκοσμιοποίησης, 3) Διεύρυνση κοινωνικών υποχρεώσεων. Και οι τρεις πυλώνες αρχίζουν να τρίζουν. Ο πληθωρισμός 2022-2024 ανάγκασε τις κεντρικές τράπεζες να αυξήσουν επιτόκια, η απο-παγκοσμιοποίηση ανεβάζει το κόστος παραγωγής, και τα συνταξιοδοτικά συστήματα πιέζονται δημογραφικά.

Το μόνο διαρθρωτικό πλεονέκτημα της Δύσης που απομένει είναι η θεσμική εμπιστοσύνη στο δολάριο και το ευρώ, μαζί με το στρατιωτικό-τεχνολογικό οικοσύστημα. Αλλά ούτε αυτό είναι πλέον απόλυτο. Το μερίδιο του δολαρίου στα παγκόσμια αποθέματα έπεσε από 71% το 2000 σε 58% το 2024. Παράλληλα, BRICS+ χώρες δοκιμάζουν εναλλακτικά συστήματα εκκαθάρισης. Η μεταπολεμική αρχιτεκτονική του 1945 δεν καταρρέει αύριο, όμως έχει χάσει την ικανότητα να απορροφά κραδασμούς χωρίς σύγκρουση.

Σε αυτή τη μετάβαση, μετράει λιγότερο ο ρυθμός ανάπτυξης και περισσότερο η ανθεκτικότητα στην πτώση. Μια χώρα, όπως η Ρωσία, με χαμηλό χρέος, ενεργειακή αυτάρκεια και συγκεντρωτικό πολιτικό σύστημα, έχει εργαλεία να διαχειριστεί την αναταραχή. Αυτός είναι ο λόγος που η σύγκρουση στην Ουκρανία διαβάζεται από πολλούς αναλυτές και ως προληπτική αποδυνάμωση ενός πιθανού κερδισμένου του χάους.

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος: Οι κυρώσεις επιτάχυναν τη στροφή της Ρωσίας προς την Κίνα, αύξησαν το κόστος κεφαλαίου και περιόρισαν την πρόσβαση σε τεχνολογία. Το αν μακροπρόθεσμα η Ρωσία βγαίνει ενισχυμένη ή απομονωμένη εξαρτάται από το αν θα καταφέρει τεχνολογική υποκατάσταση εισαγωγών, κάτι που ιστορικά πετυχαίνουν λίγες οικονομίες υπό κυρώσεις.

ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ;

Η μεγαλύτερη θεσμική αλλαγή της δεκαετίας πιθανότατα θα είναι η μεταφορά ελέγχου του ψηφιακού χώρου από τις εταιρείες στα κράτη. Ως το 2028-2030, οι περισσότερες μεγάλες οικονομίες φαίνεται να κινούνται προς μοντέλα ταυτοποιημένης πρόσβασης σε κρίσιμες ψηφιακές υπηρεσίες. Η επίσημη αιτιολόγηση είναι “ασφάλεια” και “πάταξη παραπληροφόρησης”. Η δομική αιτία είναι πιο απλή: κανένα κράτος δεν ανέχεται κρίσιμη υποδομή εκτός ελέγχου του.

Το μοντέλο 2005-2022, όπου Meta, Google, X, Telegram και παλαιότερα η Yandex ρύθμιζαν de facto τον δημόσιο χώρο ενώ λογοδοτούσαν σε μετόχους, φτάνει στα όρια του. Αυτό δεν σημαίνει αυτόματα περισσότερη ελευθερία, ή λιγότερη. Σημαίνει αλλαγή εντολέα. Η εταιρική λογοδοσία αντικαθίσταται από κρατική ρύθμιση. Και τα δύο έχουν ρίσκα κατάχρησης. Η διαφορά είναι ότι το κράτος έχει, τυπικά, δημοκρατική νομιμοποίηση.

Υπάρχει και η αντίρροπη τάση: Η ΕΕ με το Digital Identity Wallet επιμένει στην προαιρετικότητα. Αποκεντρωμένα πρωτόκολλα όπως Nostr και Farcaster κερδίζουν χρήστες. Δεν είναι προδιαγεγραμμένο ότι “το ελεύθερο internet τελειώνει πλήρως το 2028”. Πιο ρεαλιστικό είναι ότι θα έχουμε κατακερματισμό. Ένα “κρατικό internet” για τράπεζες, υγεία, πληρωμές. Και ένα “γκρίζο internet” για όλα τα άλλα.

ΤΡΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 2050-2070

ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ

Αν η απομόχλευση χρέους οδηγήσει σε παρατεταμένη στασιμότητα, το μόνο περιουσιακό στοιχείο που θα αυξάνει σε αξία είναι ο βιολογικός χρόνος. Πρόσβαση σε θεραπείες επιμήκυνσης ζωής, νευρο-διασυνδέσεις και γενετική βελτιστοποίηση γίνονται το νέο “χρυσό στάνταρ”. Ο Sean Parker είχε πει κυνικά, ότι ως δισεκατομμυριούχος θα έχει πρόσβαση στην “καλύτερη ιατρική”. Το πρόβλημα: μαζική επιμήκυνση ζωής είναι οικονομικά αδύνατη με τα σημερινά δεδομένα. Άρα γίνεται αγαθό με ποσόστωση.

Σε αυτό το σενάριο, η ψηφιακή ταυτότητα δεν είναι απλώς διαβατήριο στο internet. Είναι κλειδί για βιολογικά προνόμια. Τα metaverse γίνονται “φτηνός ηδονισμός” για την πλειοψηφία: επιδοτούμενη ψυχαγωγία, UBI σε tokens, πλήρης επιτήρηση. Η πραγματική οικονομία, η βιοτεχνολογία και η άμυνα μένουν εκτός, προσβάσιμα μόνο μέσω καταγωγής ή loyalty score.

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος. Η ιστορία δείχνει ότι ακραίες ανισότητες στην πρόσβαση σε ζωή, οδηγούν σε κατάρρευση. Καμία ελίτ δεν επέζησε όταν το 90% του πληθυσμού πίστεψε ότι πεθαίνει για να ζήσουν οι άλλοι 100 χρόνια. Γι’ αυτό το σενάριο απαιτεί είτε μαζική καταστολή, είτε μαζική εξαπάτηση. Και τα δύο είναι ασταθή.

ΤΕΧΝΟ-ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ

Εδώ η επιστημονική άμιλλα μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας, Ινδίας και Ε.Ε. σπάει τα μονοπώλια. Ως το 2045, βασικά πρωτόκολλα αναζωογόνησης και γνωστικής ενίσχυσης πέφτουν σε κόστος. Τα συνταξιοδοτικά συστήματα, που αλλιώς καταρρέουν, αναγκάζουν τα κράτη να χρηματοδοτήσουν “παράταση ενεργού βίου”.

Το τρίπτυχο “σπούδασε-δούλεψε-συνταξιοδοτήσου” διαλύεται. Οι άνθρωποι μένουν ενεργοί ως τα 90-100. Η εκπαίδευση γίνεται δια βίου. Τα metaverse δεν είναι ρεζέρβες, αλλά εργαλεία τηλε-εργασίας και γνωστικής επέκτασης.

Αλλά περισσότερα χρόνια ζωής σημαίνει περισσότερη κατανάλωση πόρων. Αν 8 δισ. άνθρωποι ζουν 100 χρόνια με αμερικανικό lifestyle, ο πλανήτης δεν αντέχει. Άρα ο τεχνο-ανθρωπισμός προϋποθέτει, είτε απο-υλιστική κουλτούρα, είτε αποικισμό διαστήματος. Κανένα από τα δύο δεν είναι εξασφαλισμένο.

ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

Το πιο πιθανό σενάριο αν καμία δύναμη δεν επιβληθεί. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να είναι παγκόσμιος εγγυητής, η Κίνα δεν θέλει το κόστος ηγεμονίας, η Ευρώπη κατακερματίζεται, ο Παγκόσμιος Νότος απορρίπτει ξένες ατζέντες.

Ο κόσμος σπάει όχι σε γεωγραφικά μπλοκ, αλλά σε ψηφιακές δικαιοδοσίες. Ένας άνθρωπος έχει 3-4 ψηφιακά διαβατήρια: κρατικό, εταιρικό από Amazon/Tencent, υπερεθνικό Ε.Ε./SCO, και ανώνυμο για γκρίζες αγορές. Οι μεγάλες πλατφόρμες γίνονται “ψηφιακά κράτη” με δικά τους δικαστήρια.

Το κράτος δεν εξαφανίζεται. Κρατά στρατό και αστυνομία. Αλλά χάνει το μονοπώλιο της ταυτότητας. Το μεγάλο ρίσκο: ασυμβατότητα. Το ρωσικό ψηφιακό ID δεν παίζει στο ευρωπαϊκό metaverse, το ινδικό δεν παίζει σε κινεζικές βιοτεχνολογικές υπηρεσίες.

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ PALANTIR ΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑ

Τον Απρίλιο του 2026, η Palantir δημοσίευσε το “Manifesto for a New Era of Deterrence”. Δεν είναι τεχνικό κείμενο. Είναι πολιτική διακήρυξη: η τεχνολογική υπεροχή της Δύσης είναι η μόνη ηθική πυξίδα. Ο φιλελευθερισμός βαφτίζεται “κενός”, η “σκληρή ισχύς” επιστρέφει.

Αυτό διαβάζεται ως απάντηση στην απώλεια κοστολογικού πλεονεκτήματος. Όταν δεν μπορείς να ανταγωνιστείς την Ασία στο κόστος παραγωγής, ποντάρεις στην επιβολή κανόνων. Το ανησυχητικό: το εκδίδει εταιρεία, όχι κράτος. Δείχνει ιδιωτικοποίηση της γεωπολιτικής.

Υπάρχει όμως και η εκδοχή, ότι το μανιφέστο μπορεί να είναι και διαπραγματευτικό χαρτί. Οι ελίτ συχνά μιλούν για πόλεμο για να πετύχουν καλύτερη ειρήνη. Το να πάρεις τοις μετρητοίς κάθε διακήρυξη, είναι εξίσου αφελές με το να την αγνοήσεις.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Και τα τρία σενάρια συγκλίνουν σε ένα σημείο: το κράτος επιστρέφει, αλλά δεν είναι μόνο του. Συγκυβερνά με εταιρικές πλατφόρμες και υπερεθνικούς οργανισμούς. Η ψηφιακή σκιά μας γίνεται πιο σημαντική από το φυσικό σώμα.

Για τον μέσο άνθρωπο, η επιλογή δεν είναι “ελευθερία vs έλεγχος”. Είναι “ποιος έλεγχος, με τι όρους, και με ποιο αντίτιμο”. Η μάχη της επόμενης 20ετίας θα δοθεί στο πώς ορίζονται αυτοί οι όροι. Και σε αυτή τη μάχη, η παθητικότητα είναι ήττα.

Η ιστορία δεν έχει τελειώσει. Απλώς άλλαξε γήπεδο.

Πηγή: geoeurope.org

Ο επικεφαλής της FSB (διαδόχου της KGB), Αλεξάντερ Μπόρτνικοφ, προειδοποίησε κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνεδρίασης του Συμβουλίου των Επικεφαλής Υπηρεσιών Ασφαλείας και Ειδικών Υπηρεσιών της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ) ότι "η Δύση επιδιώκει να διαταράξει τις διαδικασίες ολοκλήρωσης και να υπονομεύσει τη σταθερότητα στις χώρες της ΚΑΚ εκ των έσω, κάνοντας τα έθνη να ξεχάσουν την κοινή τους ιστορία και προσπαθώντας να τα φέρει το ένα εναντίον του άλλου, προκειμένου να θέσει την κατάσταση εδώ υπό έλεγχο". Αυτό, υποστήριξε, προωθείται εν μέρει μέσω νέων δυτικών "ψηφιακών εργαστηρίων" στις χώρες της ΚΑΚ.

Με τα λόγια του ιδίου, "σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε, η δυτική κοινότητα πληροφοριών βρίσκεται πίσω από προγράμματα που στοχεύουν στη δημιουργία ενός δικτύου ψηφιακών εργαστηρίων σε όλη την Κοινοπολιτεία, με καθήκον τη συλλογή και ανάλυση, βάσει τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης, τυποποιημένων προφίλ συμπεριφοράς του πληθυσμού, τον εντοπισμό περιοχών κοινωνικής έντασης και τη μοντελοποίηση των αντιδράσεων του κοινού σε διάφορους εξωτερικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνητικών ενεργειών. Ένας από τους στόχους είναι η εφαρμογή προσαρμόσιμων σεναρίων έγχρωμων επαναστάσεων".

Ο εγκατεστημένος στη Μόσχα Αμερικανός γεωπολιτικός αναλυτής Άντριου Κορύμπκο υπενθυμίζει ότι ήδη το 2017 είχε προβλέψει κάτι αντίστοιχο. "Η Ρωσία", έγραφε, "κατηγορείται ότι εκμεταλλεύεται τεχνικές μάρκετινγκ για να στοχεύσει άτομα με βάση τις δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα, τις απόψεις και τις αξίες τους, με σκοπό τη διασπορά παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, αλλά τίποτα δεν εμποδίζει τις ΗΠΑ να κάνουν το ίδιο και να δημιουργήσουν το Άγιο Δισκοπότηρο του Υβριδικού Πολέμου, ενσωματώνοντας πληροφορίες που προέρχονται από προσωπικές και εμπορικές πηγές με δυνατότητες συλλογής πληροφοριών και ανάλυσης δεδομένων που βασίζονται στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τη μηχανική μάθηση".

Ο σκοπός θα ήταν "να μεγιστοποιηθεί πλήρως η αποτελεσματικότητα της προσέγγισης μέσω πακέτων infowar που δημιουργούνται από αλγόριθμους, προσαρμοσμένων για κάθε στοχευμένη δημογραφική ομάδα". Επιπλέον, "όπως η Ρωσία και η Κίνα κατηγορούνται ότι χρησιμοποιούν προπαγάνδα και άλλα μέσα για να προσπαθήσουν να δυσφημίσουν τη δημοκρατία, έτσι θα μπορούσαν και οι ΗΠΑ να κάνουν το ίδιο εναντίον των δικών τους συστημάτων διακυβέρνησης, εκμεταλλευόμενες την πληροφορία, τις δημοκρατικές ελευθερίες των μέσων ενημέρωσης και τους διεθνείς θεσμούς. Αυτό θα μπορούσε να υπονομεύσει τη νομιμότητά τους, ενώ παράλληλα θα υπερασπίζεται τις αμερικανικές αξίες, αρχές και την de facto κρατική ιδεολογία".

Η σημερινή προειδοποίηση του Μπόρτνικοφ σημαίνει ότι αυτό το "Άγιο Δισκοπότηρο του Υβριδικού Πολέμου" πιθανότατα θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο για την προώθηση του παντουρκισμού μεταξύ των μελών της ΚΑΚ που ανήκουν και στον υπό την ηγεσία της Τουρκίας "Οργανισμό Τουρανικών Κρατών" (Organization of Turkic States), ο οποίος, εκτός από το Αζερμπαϊτζάν, περιλαμβάνει επίσης το Καζακστάν και το Κιργιστάν, συμμάχους της Ρωσίας στον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφαλείας (Σύμφωνο της Τασκένδης). Ο άμεσος στόχος θα μπορούσε να είναι να "ξεχάσουν την κοινή τους ιστορία" με τη Ρωσία.

Ο δευτερεύων στόχος, κατά τον Κορύμπκο, θα μπορούσε στη συνέχεια να είναι να αποσκιρτήσει το Καζακστάν από τον ΟΣΣΑ (όπως έχει ήδη πράξει το Ουζμπεκιστάν), ενθαρρυμένο από τον νέο διάδρομο στρατιωτικού εφοδιασμού του ΝΑΤΟ προς την περιοχή, με απώτερο στόχο την αναζωπύρωση των διαδικασιών βαλκανοποίησης εντός της Ρωσίας. Αυτό το σκοτεινό σενάριο αφορά την "οπλοποίηση" της αυτοανακήρυξης του Καζακστάν ως διαδόχου της Χρυσής Ορδής για την πυροδότηση κοσμικών μουσουλμανικών εξεγέρσεων στις σχετικές περιοχές.

Είναι πιθανό το έργο Data Center Valley του Καζακστάν, σε μία από τις περιοχές που συνορεύουν με τη Ρωσία, το οποίο θα είναι το μεγαλύτερο στην Κεντρική Ασία μετά την ολοκλήρωσή του, να χρησιμοποιηθεί ως όπλο από τη Δύση για την προώθηση αυτών των τριών αλληλένδετων στόχων, ακολουθώντας το μοντέλο που εφάρμοσε για πρώτη φορά το αμερικανικό κέντρο δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης της Αρμενίας. Η καθυστερημένη εφαρμογή του Δόγματος Μονρόε της Ρωσίας προς το νότο "κινδυνεύει να ενδυναμώσει το ΝΑΤΟ να εκβιάσει τη Ρωσία με την απειλή ενός μεγάλου πολέμου σε ολόκληρη τη νότια περιφέρειά της", καταλήγει ο Κορύμπκο.

Κ.Ρ. capital.gr

Ο Ερντογάν βλέπει πλέον τη Συμμαχία ως αναντικατάστατο πυλώνα ασφάλειας, ενώ η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ

Υπήρξε μια εποχή που το ΝΑΤΟ ήταν σχεδόν συνώνυμο της καχυποψίας στην Τουρκία. Σήμερα, όμως, καθώς ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας στις 7 Ιουλίου, η Άγκυρα εμφανίζεται πιο κοντά στο ΝΑΤΟ από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της τελευταίας δεκαετίας.

Η μεταστροφή δεν είναι τυχαία, σημειώνει ο Economist. Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία και οι αμφιβολίες για το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας έχουν υπενθυμίσει στην τουρκική ηγεσία ότι, παρά τις διαφωνίες, το ΝΑΤΟ παραμένει η σημαντικότερη ασπίδα προστασίας της χώρας.

Από την καχυποψία στην επαναπροσέγγιση

Οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Συμμαχία πέρασαν δύσκολες στιγμές μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Ο Ερντογάν είχε κατηγορήσει τότε δυτικές κυβερνήσεις ότι αντέδρασαν χλιαρά στην απόπειρα ανατροπής του, ενώ κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι άφηναν ακόμη και αιχμές για αμερικανική εμπλοκή.

Δέκα χρόνια αργότερα, το κλίμα είναι διαφορετικό. Η τουρκική κυβέρνηση παρουσιάζει πλέον το ΝΑΤΟ ως θεμέλιο της εθνικής ασφάλειας και η κοινή γνώμη εμφανίζεται πιο θετική απέναντι στη Συμμαχία. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Metropoll τον Μάρτιο, το 61% των Τούρκων θεωρεί το ΝΑΤΟ σημαντικό για την ασφάλεια της χώρας.

Η αλλαγή στάσης συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις στην περιοχή. Τον Μάρτιο, συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ αναχαίτισαν τέσσερις ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που κατευθύνονταν προς την Τουρκία, υπενθυμίζοντας στην Άγκυρα τη στρατηγική αξία της συμμαχικής ομπρέλας προστασίας.

Οι ΗΠΑ και τα F-35

Παράλληλα, οι σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον παρουσιάζουν σημάδια βελτίωσης. Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία αφαίρεσε μία από τις βασικές εστίες έντασης μεταξύ των δύο χωρών. Η Τουρκία θεωρούσε εδώ και χρόνια ότι η αμερικανική συνεργασία με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία υπονόμευε τα ζωτικά της συμφέροντα.

Την ίδια στιγμή, η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον ίσως επανεξετάσει το πάγωμα της πώλησης των μαχητικών F-35, το οποίο είχε επιβληθεί μετά την αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 το 2019.

Η Ευρώπη χρειάζεται την Τουρκία

Η αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας δεν οφείλεται μόνο στις δικές της κινήσεις, εξηγεί ο Economist. Προκύπτει και από τις ανάγκες της Ευρώπης.

Με εξαίρεση την Ουκρανία, καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν διαθέτει στρατό αντίστοιχου μεγέθους και επιχειρησιακής εμπειρίας με τον τουρκικό. Ο έλεγχος των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες του τουρκικού ναυτικού, καθιστούν την Άγκυρα κρίσιμο παράγοντα για την ισορροπία δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα.

Ταυτόχρονα, η τουρκική αμυντική βιομηχανία εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές ευρωπαϊκών χωρών. Εταιρείες όπως η Baykar έχουν υπογράψει συμφωνίες με τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Εσθονία, ενώ τουρκικά drones βρίσκονται ήδη στα οπλοστάσια πολλών χωρών της Ευρώπης.

Ο φόβος μιας Ευρώπης χωρίς τις ΗΠΑ

Πίσω από τη νέα προσέγγιση κρύβεται και ένας ακόμη παράγοντας, εκτιμά ο Economist: η αυξανόμενη ανησυχία για τη μελλοντική δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

Στην Ευρώπη συζητούνται ήδη σενάρια για το πώς θα μπορούσε να οργανωθεί η ασφάλεια της ηπείρου σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον περιορίσει δραστικά τον ρόλο της. Για την Τουρκία, η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.

Η Άγκυρα γνωρίζει ότι σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ θα εξακολουθούσε να διαθέτει θέση στο τραπέζι των αποφάσεων. Αντίθετα, σε ένα αμιγώς ευρωπαϊκό αμυντικό σχήμα θα κινδύνευε να βρεθεί στο περιθώριο, καθώς η ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ουσιαστικά παγωμένη.

Δεν είναι τυχαίο ότι η τουρκική κυβέρνηση αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα πρωτοβουλίες όπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα επανεξοπλισμού SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ, από το οποίο οι τουρκικές αμυντικές εταιρείες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένες.

Οι σκιές παραμένουν

Η επαναπροσέγγιση δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν οι διαφωνίες.

Η Τουρκία εξακολουθεί να κατηγορεί το ΝΑΤΟ ότι υποτιμά τις απειλές που αντιμετωπίζει στα νότια σύνορά της, από κουρδικές ένοπλες οργανώσεις μέχρι τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, η Άγκυρα θεωρεί ότι οι σύμμαχοί της δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ανησυχίες της για την ασφάλεια στην περιοχή.

Από την άλλη πλευρά, αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν ξεχάσει το βέτο που διατήρησε επί μήνες η Τουρκία στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, ούτε τις συνεχιζόμενες δημοκρατικές οπισθοδρομήσεις στο εσωτερικό της χώρας.

Η απομάκρυνση από τη Μόσχα

Παρά τις στενές σχέσεις που διατηρούσε επί χρόνια με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ερντογάν φαίνεται να επαναξιολογεί τη σχέση του με τη Ρωσία.

Η αποδυνάμωση της ρωσικής επιρροής στη Συρία, οι απώλειες του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον Καύκασο έχουν αλλάξει τους συσχετισμούς.

Ενδεικτικό είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος ήταν συχνός επισκέπτης της Ρωσίας κατά την προηγούμενη δεκαετία, δεν έχει επισκεφθεί τον Ρώσο πρόεδρο εδώ και σχεδόν τρία χρόνια.

Η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τη στρατηγική της αυτονομία. Όμως, σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο ασταθής, η Άγκυρα δείχνει να θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ παραμένει το ασφαλέστερο στοίχημα για τα συμφέροντά της.

Πηγή: naftemporiki.gr

Ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ κάλεσε την Ουάσινγκτον να σταθμίσει προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις της στη Μέση Ανατολή, προειδοποιώντας για σοβαρές επιπτώσεις στις αγορές ενέργειας και στη σταθερότητα της περιοχής.

Ο επικεφαλής διαπραγματευτής του Ιράν, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, προειδοποίησε την Πέμπτη τις Ηνωμένες Πολιτείες να εξετάσουν πολύ προσεκτικά το επόμενο βήμα τους στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, διαφορετικά θα βρεθούν αντιμέτωπες με χρόνια αστάθειας και εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

«Λανθασμένες στρατηγικές και παρορμητικές αποφάσεις θα ανατρέψουν πλήρως τις ισορροπίες προς το χειρότερο, θα προκαλέσουν έκρηξη στις ενεργειακές υποδομές και στις αγορές και θα δημιουργήσουν ένα ατέρμονο τέλμα στο οποίο θα εγκλωβιστείτε για χρόνια», ανέφερε ο Γκαλιμπάφ, ο οποίος είναι επίσης πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Wrong strategies and impulsive decisions will reset the entire board for the worse, explode energy infrastructure and markets and create an endless quagmire that you will be stuck in for years.

You will see a different Iran.

— محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf (@mb_ghalibaf) June 11, 2026

Κλιμακώνει την πίεση ο Τραμπ

Στις τελευταίες δημόσιες παρεμβάσεις του για τη σύγκρουση με το Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κλιμάκωσε τη ρητορική του, συνδυάζοντας απειλές στρατιωτικής δράσης με μηνύματα περί συνέχισης των διαπραγματεύσεων.

Ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να πλήξουν εκ νέου και με μεγαλύτερη ένταση ιρανικούς στόχους, ενώ δήλωσε πως εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο ανάληψης ελέγχου της νήσου Χαργκ, του σημαντικότερου εξαγωγικού κόμβου πετρελαίου του Ιράν. Μάλιστα, υποστήριξε ότι σε μεταγενέστερο στάδιο η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να αποκτήσει ευρύτερο έλεγχο των ιρανικών πετρελαϊκών και ενεργειακών υποδομών, παρουσιάζοντας το σχέδιο ως μέσο άσκησης πίεσης προς την Τεχεράνη.

Παρά τη σκληρή γλώσσα, ο Τραμπ υπογράμμισε ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας με το Ιράν παραμένουν ανοιχτοί. Όπως ανέφερε, οι δύο πλευρές εξακολουθούν να συζητούν μια πιθανή συμφωνία, εκτιμώντας ωστόσο ότι η ιρανική ηγεσία καθυστερεί τις αποφάσεις της λόγω υπερηφάνειας και απροθυμίας να προχωρήσει σε συμβιβασμούς.

Ο ίδιος εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι η στρατιωτική πίεση μπορεί να οδηγήσει την Τεχεράνη σε διαπραγματευτική υποχώρηση, επιμένοντας πως βασικοί αμερικανικοί στόχοι παραμένουν ο περιορισμός του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και η αποκατάσταση της ομαλής ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, μια από τις σημαντικότερες αρτηρίες μεταφοράς πετρελαίου παγκοσμίως.

Πηγή: naftemporiki.gr

σχόλιο iΕpikaira

Μανώλης Κωστίδης

Τη σφοδρή αντίδραση της Αγκυρας προκάλεσε η συμφωνία μεταξύ Γαλλίας και Κύπρου για το καθεστώς των στρατιωτικών δυνάμεων, η οποία θα επιτρέπει στο Παρίσι να διαθέτει στρατεύματα στο νησί.

«Παρακολουθούμε στενά την πρόκληση που αποσκοπεί στην αποσταθεροποίηση και την αύξηση των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της Γαλλίας, η οποία δεν έχει καθεστώς εγγυήτριας χώρας στην Κύπρο, και της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης (Κυπριακή Δημοκρατία), η οποία στοχεύει στη μονομερή αλλαγή των ευαίσθητων ισορροπιών στο νησί και αγνοεί τη βούληση και τα κυρίαρχα ίσα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, είναι αντίθετη με τις Συμφωνίες της Κύπρου του 1960 και το διεθνές δίκαιο», αναφέρει το τουρκικό υπουργείο Αμυνας.

Προειδοποιεί μάλιστα με «επικίνδυνες συνέπειες για το νότιο τμήμα του νησιού».

«Αυτά και παρόμοια βήματα, τα οποία δεν έχουν καμία νομιμότητα και των οποίων οι συνέπειες δεν έχουν εξεταστεί προσεκτικά, ενδέχεται να έχουν επικίνδυνες συνέπειες για το νότιο τμήμα του νησιού», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Το τουρκικό υπουργείο Αμυνας προσθέτει ότι «οποιαδήποτε στρατιωτική συμμαχία που αγνοεί τις ευαίσθητες ισορροπίες στην περιοχή και στοχοποιεί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και της “ΤΔΒΚ” δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας εναντίον της Τουρκίας. Ως εγγυήτρια χώρα θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και να διασφαλίζουμε την ασφάλειά της, όπως κάναμε χθες και όπως κάνουμε σήμερα. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να δώσουν την πιο σκληρή απάντηση σε εχθρικές συμπεριφορές που απειλούν την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων».

Επιμένει ότι δεν υπήρξε παρενόχληση αεροσκαφών

Σχολιάζοντας το περιστατικό με την παρενόχληση του αεροσκάφους του υπουργού Αμυνας, Νίκου Δένδια, η Αγκυρα κάνει λόγο για «οργανωμένους και σκόπιμους προκλητικούς ισχυρισμούς ότι τουρκικά αεροσκάφη παρενόχλησαν τον Ελληνα υπουργό Αμυνας και αεροσκάφη που μετέφεραν Ευρωπαίους υπουργούς, οι οποίοι δημοσιεύθηκαν σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης και κοινοποιήθηκαν σε λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης και δεν αντικατοπτρίζουν την αλήθεια».

«Παρατηρείται ότι η Ελλάδα και η “Ελληνοκυπριακή Διοίκηση” αγνοούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου”, δεν λαμβάνουν υπόψη την ευαίσθητη ισορροπία στην περιοχή και συμμετέχουν σε δραστηριότητες που μερικές φορές συνιστούν παραβιάσεις του εναέριου χώρου της “ΤΔΒΚ”», αναφέρει το τουρκικό υπουργείο.

«Στις 7 Ιουνίου 2026, τέσσερα από τα έξι αεροσκάφη που επιχειρούσαν στη διαδρομή Ελλάδας – “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης” παραβίασαν τον εναέριο χώρο της “ΤΔΒΚ”. Ως εκ τούτου, δύο αεροσκάφη F-16 που σταθμεύουν στην “ΤΔΒΚ” σε ετοιμότητα και υπηρεσία αντίδρασης απογειώθηκαν αμέσως ως προληπτικό μέτρο. Τα αεροσκάφη μας πέταξαν πάνω από τον εναέριο χώρο της “ΤΔΒΚ” και δεν παραβίασαν τον εναέριο χώρο της “ΕΚΕ”. Δεν έγινε καμία παρενόχληση στα προαναφερθέντα αεροσκάφη. Οι προσπάθειες και οι δηλώσεις που στοχεύουν στη δημιουργία μιας αντίληψης θυματοποίησης, η οποία αυξάνει την ένταση στην περιοχή και είναι προκλητική, είναι απαράδεκτες», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Πηγή: kathimerini.gr

Η Κυπρο- Γαλλική Συμφωνία ρυθμίζει το νομικό και επιχειρησιακό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να βρίσκονται, να μετακινούνται και να δραστηριοποιούνται γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις στην Κυπριακή Δημοκρατία

Σημαντική αναβάθμιση της αμυντικής συνεργασίας Κύπρου και Γαλλίας σηματοδοτεί η υπογραφή της Συμφωνίας για το Καθεστώς Στρατιωτικών Δυνάμεων, γνωστής διεθνώς ως SOFA, από τον Κύπριο Υπουργό Άμυνας Βασίλη Πάλμα και τη Γαλλίδα Υπουργό Ενόπλων Δυνάμεων Κατρίν Βοτράν.

Η συμφωνία υπεγράφη σήμερα, στη Λευκωσία, στο περιθώριο της άτυπης συνάντησης των Υπουργών Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η συνάντηση των υπουργών Άμυνας επικεντρώθηκε στις υφιστάμενες και αναδυόμενες προκλήσεις ασφάλειας, με έμφαση στην αμυντική ετοιμότητα και στον συντονισμό των ευρωπαϊκών αντιδράσεων σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον ασφάλειας.

Τι ρυθμίζει η συμφωνία

Η Κυπρο-Γαλλική Συμφωνία ρυθμίζει το νομικό και επιχειρησιακό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να βρίσκονται, να μετακινούνται και να δραστηριοποιούνται γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Στην πράξη, η συμφωνία δημιουργεί πιο καθαρό πλαίσιο για την παρουσία γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, κυρίως σε περιπτώσεις ασκήσεων, επιχειρήσεων υποστήριξης, εκκενώσεων πολιτών από περιοχές κρίσης και ευρύτερης αμυντικής συνεργασίας. Στην πραγματικότητα η συμφωνία αποτελεί μέρος της ενίσχυσης της συνεργασίας της Κύπρου με μια μεγάλη ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε περιοχή αυξημένων κινδύνων.

Τον Δεκέμβριο του 2025, ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν υπέγραψαν στο Παρίσι Συμφωνία Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης, με επίκεντρο την άμυνα, την οικονομία και τον ευρωπαϊκό συντονισμό. Η συμφωνία εκείνη είχε στόχο να δώσει θεσμικό πλαίσιο στις σχέσεις των δύο χωρών και να ενισχύσει τη συνεργασία τους σε άμυνα, οικονομία, καινοτομία, εκπαίδευση και ευρωπαϊκά ζητήματα.

Το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι η αμυντική συμφωνία του 2017 τέθηκε σε ισχύ το 2020, ότι το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό συμμετέχει σε τακτικές ασκήσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ υπενθυμίζει και τη συμφωνία του 2022 για συνεργασία σε επιχειρήσεις εκκένωσης από τη Μέση Ανατολή μέσω κυπριακού εδάφους.

Η συμφωνία έχει και σαφές πολιτικό βάρος. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του οποίου τμήμα του εδάφους εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή, ενισχύει τη σχέση της με τη Γαλλία, τη μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και διαθέτει ισχυρή στρατιωτική παρουσία στη Μεσόγειο.

Δεν είναι τυχαίο ότι η προοπτική της συμφωνίας προκάλεσε ήδη αντιδράσεις στα κατεχόμενα. Το λεγόμενο «υπουργείο Εξωτερικών» του ψευδοκράτους είχε εκφράσει «μεγάλη ανησυχία», υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία προβλέπει ανάπτυξη γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, ενίσχυση αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, κοινές ασκήσεις, στρατιωτική εκπαίδευση και υλικοτεχνική υποστήριξη. Στην ίδια ανακοίνωση χαρακτήριζε τη συμφωνία «άκυρη» για τους Τουρκοκύπριους, θέση που, πέραν της γνωστής τουρκικής ρητορικής, δείχνει και την ενόχληση για τη διεύρυνση της ευρωπαϊκής παρουσίας στην Κύπρο.

Βασίλης Πάλμας: Η συμφωνία αυτή «θέτει ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο πλαίσιο συνεργασίας στους τομείς άμυνας και ασφάλειας

Η αναβάθμιση της συνεργασίας με τη Γαλλία προσδίδει στην Κυπριακή Δημοκρατία αυξημένο στρατηγικό βάθος και ενισχύει το ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, ανέφερε ο Κύπριος Υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας, μετά την υπογραφή της συμφωνίας SOFA (Status of Forces Agreement) μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Γαλλίας, στο περιθώριο της άτυπης συνάντησης των Υπουργών Άμυνας της ΕΕ στη Λευκωσία τη Δευτέρα.

Για την αταλάντευτη αλληλεγγύη της Γαλλίας προς την Κύπρο όποτε απειλούνται τα συμφέροντα και η ασφάλειά της, διαβεβαίωσε η Γαλλίδα Υπουργός Άμυνας, Κατρίν Βοτρέν.

Σε δηλώσεις του μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο κ. Πάλμας είπε ότι κατά τη συνάντηση με τη Γαλλίδα ομόλογό του επαναβεβαίωσαν τους διαχρονικά ισχυρούς δεσμούς που συνδέουν τις δύο χώρες και ανέδειξαν πτυχές της συνεργασίας τους, η οποία είναι εδραιωμένη σε σταθερές βάσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κοινών επιδιώξεων.

Προσέθεσε ότι η συνεργασία αυτή αποτυπώνεται στον συντονισμό σε ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας, καθώς και στην ανάπτυξη στρατηγικών εταιρικών σχέσεων μεταξύ άλλων στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας.

Συμπλήρωσε ότι στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η συνεργασία των δύο χωρών στον τομέα της προμήθειας αμυντικών συστημάτων καθώς και η κοινή συμμετοχή στον τετραμερή μηχανισμό συνεργασίας με τις χώρες της Ελλάδας και της Ιταλίας.

Είπε επίσης ότι η στενή συνεργασία Κύπρου-Γαλλίας αποτυπώνεται επίσης τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο με την τακτική παρουσία και δραστηριοποίηση γαλλικών δυνάμεων στην περιοχή όσο και σε θεσμικό επίπεδο μέσω κοινών πρωτοβουλιών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων διεθνών σχημάτων.

«Ορόσημο σε αυτή την πορεία αποτελεί η Συμφωνία Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης Κύπρου-Γαλλίας, η οποία υπογράφηκε τον περασμένο Δεκέμβριο στο Παρίσι από τους Προέδρους των δύο χωρών και αντανακλά την πρόοδο μιας διαρκώς εξελισσόμενης διμερούς σχέσης», σημείωσε περαιτέρω.

Σύμφωνα με τον κ. Πάλμα, στο πλαίσιο της συνάντησης οι δύο Υπουργοί προέβησαν σε ανασκόπηση των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, προσθέτοντας πως είχε την ευκαιρία να ευχαριστήσει εκ νέου τη Γαλλίδα ομόλογό του για την άμεση ανταπόκριση της Γαλλίας και την αποστολή δυνάμεων εντός των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά την πρόσφατη κρίση στην περιοχή τον περασμένο Μάρτιο.

«Επιστέγασμα της συνάντησης μας αποτέλεσε η υπογραφή συμφωνίας για συνεργασία σε αμυντικά θέματα και το καθεστώς των δυνάμεων των χωρών μας (Status of Forces Agreement - SOFA), όπως αυτή έχει ήδη ανακοινωθεί από κοινού από τους προέδρους των δύο κρατών», είπε.

Εξήγησε ότι η συμφωνία αυτή «θέτει ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο πλαίσιο συνεργασίας στους τομείς άμυνας και ασφάλειας ρυθμίζοντας τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των δυνάμεων των δύο χωρών όταν αυτές βρίσκονται στο έδαφος της άλλης».

«Σε πολιτικό και γεωστρατηγικό επίπεδο, η εμβάθυνση της συνεργασίας μας με τη Γαλλία επιβεβαιώνει την προσήλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε συνεργασίες που εδράζονται σε κοινές αρχές και αξίες, στο σεβασμό του διεθνούς δικαίου και την προώθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή», ανέφερε ο Κύπριος Υπουργός Άμυνας.

Η αναβάθμιση της συνεργασίας μας, επισήμανε, «προσδίδει στην Κυπριακή Δημοκρατία αυξημένο στρατηγικό βάθος και ενισχύει το ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο».

«Σε κάθε περίπτωση, όπως έχουμε κατ' επανάληψη δηλώσει και αποδείξει, η Κυπριακή Δημοκρατία στοχεύει στην εδραίωση της ασφάλειας και της ειρήνης στην περιοχή. Με αυτό ως δεδομένο, θα συνεχίσουμε να επενδύουμε σε συνεργασίες και σε πρωτοβουλίες που προάγουν τον εποικοδομητικό διάλογο, ενισχύουν την ασφάλεια και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για βιώσιμη ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο», κατέληξε ο κ. Πάλμας.

Σημαντική βάση για την Γαλλία η Κύπρος λέει η Γαλλίδα Υπουργός Άμυνας

Από την πλευρά της, η Γαλλίδα Υπουργός Άμυνας, Κατρίν Βοτρέν, ξεκίνησε συγχαίροντας την Κύπρο για τον δυναμισμό της Προεδρίας της και εξέφρασε επίσης τις ευχαριστίες της «για την ποιότητα των συζητήσεών μας και τις προοπτικές ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεών μας, ώστε να ξεπεράσουμε τις πολλές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην Ευρώπη».

Αναφέρθηκε επίσης στην επίσκεψη του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη στο Παρίσι τον περασμένο Δεκέμβριο, κατά τη διάρκεια της οποίας οι Πρόεδροι της Γαλλίας και της Κύπρου υπέγραψαν μια στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ των δύο χωρών, αναβαθμίζοντας τις διμερείς σχέσεις τους, προσθέτοντας ότι μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν βρέθηκε στην Κύπρο.

«Ενώ οι διμερείς σχέσεις μας καλύπτουν πολλούς τομείς συνεργασίας, εκείνες που αφορούν την άμυνα είναι ιδιαίτερα σημαντικές εδώ και πολλά χρόνια», συνέχισε η Γαλλίδα Υπουργός.

«Η Κύπρος αποτελεί βασική βάση για τη διεξαγωγή των στρατιωτικών μας επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Τα λιμάνια της Λάρνακας και της Λεμεσού φιλοξενούν περίπου τριάντα γαλλικά πλοία κάθε χρόνο – 21 μέχρι στιγμής από την 1η Ιανουαρίου – και η συνεργασία μεταξύ των ναυτικών δυνάμεών μας είναι αξιέπαινη», σημείωσε περαιτέρω, προσθέτοντας ότι οι κυπριακές και γαλλικές ναυτικές δυνάμεις εκπαιδεύονται μαζί τακτικά, όπως στις ασκήσεις «Αργοναύτης» και «Ευνομία», «οι οποίες καταδεικνύουν την κοινή μας δέσμευση για την ενίσχυση της θαλάσσιας ασφάλειας, της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και της συλλογικής μας ικανότητας να ανταποκρινόμαστε σε κρίσεις σε αυτή τη στρατηγική περιοχή».

«Ωστόσο, η αμυντική μας συνεργασία δεν περιορίζεται στην άριστη ναυτική συνεργασία. Επεκτείνεται επίσης στον χερσαίο τομέα, όπου, πολύ πρόσφατα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του αμφίβιου ελικοπτεροφόρου Tonnerre, ενισχύθηκαν οι δεσμοί μεταξύ των δυνάμεών μας στους τομείς της χερσαίας κινητικότητας και της επιχειρησιακής ετοιμότητας», συνέχισε.

Πρόσθεσε ότι στον αεροπορικό τομέα, η κυπριακή υποδομή παρέχει ένα ιδανικό πλαίσιο για τη γαλλική υλικοτεχνική υποστήριξη, καθώς και δυνατότητες επιτήρησης και αεροπορικής άμυνας που είναι τόσο πολύτιμες για τις γαλλικές δυνάμεις στο πεδίο.

Τέλος, ανέφερε ότι, στον τομέα των δυνατοτήτων, η Γαλλία υποστηρίζει τον εκσυγχρονισμό των κυπριακών ενόπλων δυνάμεων. «Οι σημερινές μας συζητήσεις, στην πραγματικότητα, επικεντρώθηκαν ακριβώς σε αυτό το θέμα. Μοιραζόμαστε με την Κύπρο ένα κοινό όραμα για την ευρωπαϊκή άμυνα, με επίκεντρο την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης», πρόσθεσε.

«Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω για την αταλάντευτη αλληλεγγύη της Γαλλίας προς την Κύπρο, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όποτε απειλούνται τα συμφέροντα και η ασφάλεια της Κύπρου. Όπως είδατε, στις 3 Μαρτίου, μια φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού ξεκίνησε την αποστολή της για να υποστηρίξει την αεροπορική άμυνα του νησιού, ενώ γαλλική αεροναυτική ομάδα, μαζί με ολλανδικές, ισπανικές και ιταλικές φρεγάτες, αναπτύχθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο για να εξασφαλίσει την άμυνα της Κύπρου. Αυτή είναι η απόδειξη του τι σημαίνει ευρωπαϊκή άμυνα», υπογράμμισε.

«Γι' αυτό και είμαι πραγματικά ευτυχής που υπέγραψα, μόλις πριν από λίγα λεπτά, μαζί με τον Βασίλη (Πάλμα), αυτή τη συμφωνία για το καθεστώς των δυνάμεών μας, η οποία θα απλοποιήσει τη συνεργασία μεταξύ των ενόπλων δυνάμεών μας. Αυτή η συμφωνία δεν αποτελεί αυτοσκοπό· είναι ένα βήμα προς την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών μας. Σε ευχαριστώ, αγαπητέ Βασίλη, για αυτή την επίδειξη εμπιστοσύνης, και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε προς όφελος των χωρών μας, προς όφελος της Ευρώπης και, φυσικά, προς όφελος της ειρήνης», κατέληξε η κ. Βοτρέν.

Πηγή: protothema.gr