iEpikaira

Ενώ οι ημέτεροι σε Κύπρο και Ελλάδα φούσκωναν αδικαιολόγητα τον ασκό της αισιοδοξίας στα Ελλαδοτουρκικά και στο Κυπριακό, ενώ δηλαδή δημιουργούσαν επικίνδυνες ψευδαισθήσεις, οι Τούρκοι συνέχιζαν τη ρεαλιστική τους στρατηγική για την ενσωμάτωση των κατεχομένων με συγκεκριμένα βήματα. Κάτω από τη μύτη μας!

Η εμφάνιση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Ορούτς Ρέις» στη θάλασσα της κατεχόμενης Κύπρου είναι η κορυφή του παγόβουνου των προσπαθειών της Τουρκίας για την ενσωμάτωση των κατεχομένων. Μεταξύ των τουρκικών κινήσεων περιλαμβάνεται ο αγωγός νερού, η ψηφιακή, οικονομική, τραπεζική και η μόνιμη στρατιωτική εξάρτηση. Σε αυτά προστίθεται ο αγωγός φυσικού αερίου, που ήδη εξαγγέλθηκε. Και η παρουσία του «Ορούτς Ρέις» έχει ακριβώς αυτόν τον στόχο: Να μελετήσει τον βυθό και σεισμικές και γεωφυσικές συνθήκες για να παρέχει υλικοτεχνική και κάθε άλλη συναφή υποστήριξη στην υλοποίηση του έργου.

Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις δικοινοτικές επαφές: 1. Για να αθωώνεται η ίδια και να αποφεύγει το οποιοδήποτε κόστος, που θα έπρεπε να επωμίζεται από την κατοχή. 2. Για να προσαρτά τα κατεχόμενα και να δημιουργεί νέο σκηνικό, στην εξής βάση: Ακόμη και αν επιλυθεί το Κυπριακό στη λογική της ομοσπονδίας, το σημερινό ψευδοκράτος να αναγνωριστεί ως ισότιμο συνιστών κράτος, το οποίο θα είναι ενσωματωμένο στην Τουρκία και εφαλτήριο για την πλήρη κατάληψη της Κύπρου, όπως σχεδιάστηκε το 1958 από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου με την ονομασία «Kıbrıs İstirdat Projesi».

Κατ’ ελάχιστον, η Κυβέρνηση θα έπρεπε να κινήσει τις διαδικασίες εντός της ΕΕ για την επιβολή κυρώσεων διότι, υποψήφιο για ένταξη κράτος, όχι μόνο κατέχει, αλλά με διάφορες δράσεις προχωρεί στην ενσωμάτωσή του. Και οι κυρώσεις αυτές μπορούν να ξεκινούν από την απαγόρευση εισόδου στην ΕΕ σε όσους επίσημους εμπλέκονται στο θέμα ώς την περικοπή κονδυλίων από τα προενταξιακά και το πάγωμα περιουσιακών στοιχείων. Αυτό είναι δείγμα τού τι σημαίνει διπλωματικό και οικονομικό κόστος, χωρίς πόλεμο. Και επειδή περί πολέμου, δηλαδή κατοχής ο λόγος, γιατί να μην επιβληθεί ακόμη και εμπάργκο πώλησης στρατιωτικού υλικού και όπλων στην Τουρκία; Όπως εκείνο που αποφάσισε προ μερικών ετών η Φον ντερ Λάιεν στην Άγκυρα, όταν ήταν Υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, λόγω Κουρδικού.

Βεβαίως, πώς να αξιώσουμε το αυτονόητο μέτρο των κυρώσεων όταν έχουμε εμπλακεί εκ νέου σε μια διαδικασία δικοινοτικών συνομιλιών που καρκινοβατεί, χωρίς βάση λύσης; Και τι προσφέρει αυτή η διαδικασία; Όπως η πρακτική μαρτυρεί, δίνει άλλοθι στην Τουρκία για να κινείται ελεύθερα, προσαρτώντας βήμα - βήμα τα κατεχόμενα στους κόλπους της. Και η ηγεσία μας προσποιείται ότι δεν βλέπει. Γίνεται έγκλημα μπροστά στα μάτια της, κάτω από τη μύτη της, και στρουθοκαμηλίζει…

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Επιμέλεια: Νίκος Μιχαλόπουλος

Όσο στην Ελλάδα αναμένουμε τον Ρούμπιο σε εθιμοτυπική επίσκεψη – αστραπή, που σύμφωνα με τον ελληνικό Τύπο, θα υπογράψει μεταξύ άλλων συμφωνία που θα αφορά τη συνεργασία των Ενόπλων Δυνάμεων με την Εθνοφρουρά της Φλόριντα, στις ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ υπόσχεται να «κάνει χαρούμενο» τον Ερντογάν όταν ρωτήθηκε για τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας, την οποία δήλωσε ότι αγαπάει.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έκανε την δήλωση την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, όταν ρωτήθηκε σχετικά με την άρση των κυρώσεων κατά της Τουρκίας, χωρίς ωστόσο να ανακοινώσει κάποια απόφαση ή χρονοδιάγραμμα.

Συγκεκριμένα, ο Τραμπ μιλούσε σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, πριν αναχωρήσει για την Αλαμπάμα, όταν δημοσιογράφος του CNN Türk ρώτησε γιατί δεν είχαν αρθεί οι κυρώσεις, αφού ο Τραμπ είχε εκφράσει τη στήριξή του στην άρση τους κατά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο.

Ο Τραμπ ρώτησε τον δημοσιογράφο από που είναι και ο ανταποκριτής του απάντησε από το CNN Türk.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ του απάντησε: «Από την Τουρκία; Την αγαπάω την Τουρκία»

«Θα μιλάω πάντα με τον Πρόεδρο Ερντογάν. Είναι φίλος μου, όπως γνωρίζετε. Και πάντα θα τον κάνω χαρούμενο», συνέχισε ο Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε χαρακτηρίσει φίλο τον Ερντογάν και την Τουρκία την πιο πιστή σύμμαχο την πρώτη ημέρα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, έχοντας τότε αφήσει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να λάβει η Τουρκία τα μαχητικά αεροσκάφη F-35. Τουρκία: Η πιο πιστή σύμμαχος δηλώνει ο Τραμπ! Η Άγκυρα υπογράφει συμφωνίες με Λονδίνο και Κάιρο, 08/07

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις στην Προεδρία της Τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας και σε ανώτερους αξιωματούχους τον Δεκέμβριο του 2020, λόγω της αγοράς από την Άγκυρα ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400.

Τα μέτρα επιβλήθηκαν βάσει του νόμου Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act (CAATSA) και περιλάμβαναν περιορισμούς στις αμερικανικές άδειες εξαγωγών και στη χρηματοδότηση.

Η Ουάσιγκτον είχε ήδη απομακρύνει την Τουρκία από το πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35 Joint Strike Fighter το 2019, λόγω της αγοράς των ρωσικών πυραύλων.

Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η λειτουργία των S-400 παράλληλα με τα F-35 θα μπορούσε να εκθέσει στη Ρωσία ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με τα αεροσκάφη.

Μετά τις θετικές δηλώσεις Τραμπ στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα τον Ιούλιο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ενημέρωσε το Κογκρέσο τον ίδιο μήνα ότι η Τουρκία δεν είχε εκπληρώσει τις νομικές προϋποθέσεις για την επιστροφή της στο πρόγραμμα F-35 και ότι τα αεροσκάφη δεν μπορούσαν να μεταβιβαστούν έως ότου εκπληρωθούν αυτές οι προϋποθέσεις.

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ερντογάν την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου είχε θετική συνάντηση με το Ρώσο πρόεδρο Πούτιν η οποία διήρκεσε περίπου 90 λεπτά. Τουρκία: «Πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ» και «προνομιακός εταίρος της Ρωσίας», 03/09

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στις 26 Σεπτεμβρίου ότι η Μόσχα θα μπορούσε να συμφωνήσει σε μεταφορά των S-400 σε χώρα που διατηρεί φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία.

Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε στις ότι βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες και επαφές σχετικά με μια πιθανή μεταφορά των τουρκικών συστημάτων S-400 σε άλλη χώρα.

Πηγή: militaire.gr

ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Η υπογραφή, την 3 Οκτωβρίου 2026 του «Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας» μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας δεν είναι ένα απλό τυπικό διπλωματικό γεγονός που μπορεί να περάσει απαρατήρητο στην Αθήνα. Πολλοί στην Ελλάδα θορυβήθηκαν λόγω και της εικονικής πραγματικότητας που καλλιεργήθηκε από κυβερνητικούς κύκλους περί “ακλόνητων συμμαχιών που φράσουν την τουρκική επιθετικότητα”.

Αν και το ακριβές περιεχόμενο του «Οδικού Χάρτη» δεν έχει μέχρι σήμερα δημοσιοποιηθεί, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι δεν πρόκειται για ένα αμυντικό σύμφωνο, ούτε για συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής. Η τουρκική πλευρά βέβαια δηλώνει ότι ο στόχος του είναι να αναπτύξει περαιτέρω την αμυντική συνεργασία των δύο χωρών, να ενισχύσει τον στρατηγικό διάλογο και να δημιουργήσει τακτικές, «αποτελεσματικές και προσανατολισμένες σε αποτελέσματα» επαφές.

Δεν θα λέγαμε ότι Γαλλία “εγκαταλείπει” την Ελλάδα, αλλά ότι ανοίγει πλέον έναν νέο οργανωμένο αμυντικό δίαυλο με την Τουρκία, όταν κάποιοι στην Ελλάδα έχουν καλλιεργήσει προσδοκίες ότι οι Γάλλοι θα μας λύσουν «το πρόβλημα της… Κάσου»!

Η Άγκυρα ακολουθεί εδώ και χρόνια μια πολιτική διαφοροποίησης των αμυντικών της συνεργασιών. Η συνεργασία με τις ΗΠΑ, η ανάπτυξη σχέσεων με τη Βρετανία, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και η διεύρυνση της αμυντικής της βιομηχανικής βάσης, αποτελούν τμήματα μιας ευρύτερης στρατηγικής που η Αθήνα παρακολουθούσε όλα αυτά τα χρόνια αμήχανα και αδύναμη να αντιδράσει.

Türkiye ile Fransa arasındaki askerî iş birliği faaliyetleri kapsamında, Fransa Silahlı Kuvvetler ve Gaziler Bakanı Nezdinde Bakan Alice Rufo, Fransa Cumhurbaşkanı Askerî Özel Kalem Başkanı Orgeneral Vincent Giraud ve Uluslararası İlişkiler ve Strateji Genel Müdürü Guillaume Ollagnier ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir.Görüşmelerde, ikili savunma ve askerî ilişkiler, stratejik diyalog ile mevcut iş birliğinin geliştirilmesine yönelik imkânlar ele alınmış; düzenli ve sonuç odaklı temasların sürdürülmesinin önemi teyit edilmiştir.Bu kapsamda, Savunma İş Birliği Yol Haritası imzalanarak Türkiye ile Fransa arasındaki savunma iş birliğinin daha da geliştirilmesi ve stratejik diyaloğun güçlendirilmesi yönünde önemli bir adım atılmıştır.Söz konusu imza, son dönemde iki ülke liderleri tarafından verilen karşılıklı olumlu mesajların savunma alanında anlamlı ve somut bir iş birliği adımına dönüştüğünü göstermektedir.Yol Haritası’nın, düzenli ve sonuç odaklı temaslarla stratejik diyaloğu güçlendirmesi ve iki ülkenin karşılıklı faydasına dayalı iş birliğini daha da ileri taşıması hedeflenmektedir.#MillîSavunmaBakanlığı— T.C. Millî Savunma Bakanlığı (@tcsavunma) October 3, 2026

Τώρα προστίθεται και ένας περισσότερο θεσμοποιημένος γαλλο-τουρκικός αμυντικός δίαυλος. Πάντως δεν δικαιολογείται αιφνιδιασμός. Κατά τη συνάντηση Ερντογάν-Μακρόν στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία τον Ιούλιο, συζητήθηκε μεταξύ άλλων και η διμερής αμυντική συνεργασία. Ο Μακρόν χαρακτήρισε τότε τη συζήτηση εποικοδομητική και δήλωσε ότι υπήρξε συμφωνία για συνέχιση της συνεργασίας σε υπουργικό επίπεδο. Τρεις μήνες αργότερα, η πολιτική αυτή επαφή μετατρέπεται σε συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο. Και αυτό αναπόδραστα μας προβληματίζει.

Η Τουρκία διευρύνει τις επιλογές της

Βέβαια η Τουρκία έχει ήδη ανοίξει την πόρτα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και δεν περιμένει την υπογραφή του γάλλο-τουρκικού «Οδικού Χάρτη» για να αρχίσει τη συνεργασία της με την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. Η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει πάρει ιδιαίτερα συγκεκριμένη μορφή.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Baykar και της γαλλικής Safran. Τον Μάιο του 2026 οι δύο εταιρείες υπέγραψαν στρατηγική συμφωνία συνεργασίας στον τομέα των αισθητήρων, των οπλικών συστημάτων και των προηγμένων τεχνολογιών πλοήγησης. Η συνεργασία προβλέπει, μεταξύ άλλων, την ενσωμάτωση συστημάτων Safran Euroflir στα τουρκικά UAV Bayraktar TB2, καθώς και ευρύτερη συνεργασία σε έξυπνα όπλα και συστήματα πλοήγησης.

Ακόμη σημαντικότερη είναι η συνεργασία Baykar-Leonardo. Οι δύο εταιρείες δημιούργησαν το 2025 την LBA Systems, μια ισότιμη κοινοπραξία 50:50 με έδρα την Ιταλία, η οποία δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη, την παραγωγή και την υποστήριξη μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων. Η Leonardo εισφέρει συστήματα αποστολής, ηλεκτρονικά, αισθητήρες, C4I και τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, ενώ η Baykar την τεχνογνωσία και τις πλατφόρμες UAV.

Και η συνεργασία με την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία δεν περιορίζεται στα UAV. Η Τουρκία συμμετέχει ως εταίρος στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Airbus A400M, ενώ το 2026 η Τουρκία, μαζί με Γαλλία, Βρετανία, Ισπανία, Πολωνία, Βέλγιο και Κροατία, συμμετείχε σε νέα πολυεθνική πρωτοβουλία για τη δημιουργία πολυεθνικού στόλου A400M. Η Τουρκία έχει ήδη εισέλθει σε σημαντικά τμήματά της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και επιχειρεί να διευρύνει αυτή την παρουσία. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που πρέπει να αξιολογήσει η Αθήνα.

Εξέλιξη βαρύ πλήγμα -ακόμη ένα- για την «εξωτερική πολιτική» Μητσοτάκη η υπογραφή οδικού χάρτη αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας! Με τα δισεκατομμύρια των εξοπλιστικών προγραμμάτων φρεγατών και μαχητικών αεροσκαφών (Belharra και Rafale) να ρέουν άφθονα στα γαλλικά ταμεία θα περίμενε οποιοσδήποτε η κυβέρνηση Μητσοτάκη να έχει διασφαλίσει αυτό που σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης ,όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις είχαν πετύχει και το λέγαμε σε μορφή συνθήματος «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία». Στην ουσία αυτό σήμαινε ότι η Γαλλία προφανώς κι έκανε «δουλειές» στην Τουρκία αλλά αυτές δεν είχαν σχέση με άμυνα και εξοπλισμούς. Φαίνεται ότι και αυτό αλλάζει…

Η συμφωνία Τουρκίας Γαλλίας έρχεται μαζί με τις …θριαμβολογίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τον γαλλικό επιχειρηματικό κολοσσό που έρχεται να μας λύσει και το πρόβλημα της Κάσου….

Ο Σπυρίδων Κίσσας γράφει:

Το τουρκικό ΥΠΑΜ ανακοίνωσε σήμερα 03 Οκτ 26, ότι, η Γαλλία και η Τουρκία υπέγραψαν Οδικό Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας. Στις συνομιλίες συμμετείχαν από τη γαλλική πλευρά η αναπληρώτρια Υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων και Βετεράνων Alice Rufo, ο Επιτελάρχης του Γάλλου Προέδρου Στγος Vincent Giraud και ο Γ.Δ Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής Guillaume Ollagnier, ενώ από την τουρκική πλευρά επικεφαλής ήταν ο Γ.Δ Άμυνας και Ασφάλειας του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, Αντσγος Ilkay Altindag. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην ανακοίνωση, ο Οδικός Χάρτης αποσκοπεί στην ενίσχυση του στρατηγικού διαλόγου μέσω τακτικών επαφών και στην προώθηση της περαιτέρω συνεργασίας, βασισμένης σε αμοιβαία οφέλη και για τις δύο χώρες.

Όπως γίνεται φανερό, πρόκειται ουσιαστικά για ένα πλαίσιο για τακτικές, προσανατολισμένες σε αποτελέσματα επαφές και όχι για μία σύμβαση πώλησης όπλων, ή συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Υπενθυμίζεται η τουρκική βούληση για την αγορά, αλλά και τη συμμετοχή στην κατασκευή του γαλλοϊταλικού Α/Α συστήματος μεγάλου βεληνεκούς SAMP/T και των Α2Α πυραύλων μακρού βεληνεκούς Meteor.

Τον περασμένο Ιούλιο έγινε γνωστό από δημοσιογραφικές πηγές ότι, η Γαλλία έχει “μαλακώσει” την αντίθεση που είχε απέναντι στην πώληση του Ο/Σ στην Τουρκία. Συναφώς, ο Τούρκος ΥΠΑΜ Yaşar Güler έχει καταστήσει σαφές ότι η Άγκυρα εξετάζει τόσο το SAMP/T, όσο και το αμερικανικό Patriot για την ενίσχυση του τουρκικού θόλου «Steel Dome» και ότι προτιμά συμφωνίες που περιλαμβάνουν κοινή χρήση τεχνολογίας και κοινή παραγωγή.

Σπυρίδων Κίσσας, Σμχος (ΥΠΛ) ε.α., militaire.gr

Φανούλα Αργυρού

Τουρκική Εισβολή 1974 - Σοβιετική ανάμειξη. Ναι, και η Ρωσία έδωσε το οκέι στον Ετζεβίτ να εισβάλει!

«Όταν ο κόμπος έφθασε στο κτένι, η Τουρκία ήταν μεγαλύτερης σημασίας για ιστορικούς και στρατηγικούς λόγους για τη Ρωσία, παρά η Ελλάδα ή η Κύπρος ή αμφότερες μαζί».

Vorovief, πρώτος γραμματέας στη ρωσική πρεσβεία στη Λευκωσία, απευθυνόμενος στους Βρετανούς συναδέλφους του, 19.8.1965

Στο προηγούμενό μου άρθρο αναφέρθηκα στην ομολογία Γ. Καραμπελιά, 20.10.2020:

«…Εμείς μιλάμε μονίμως, και δικαίως, για τον Κίσινγκερ, αλλά αποκρύπτουμε το γεγονός ότι η Ρωσία έδωσε τότε το οκέι στον Ετζεβίτ για να εισβάλει στην Κύπρο».

Ας δούμε, λοιπόν, τα όσα αποκρύφθηκαν.

Το ρωσικό πρακτορείο Tass, στις 20 Ιουλίου 1974 (σε αγγλικό ειδησεογραφικό του) έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στη διάσκεψη Τύπου που είχε δώσει ο Τούρκος Πρωθυπουργός της εισβολής, B. Ecevit, περιλαμβανομένων και των ισχυρισμών του ότι οι επιχειρήσεις ήταν επιτυχείς και ότι «αυτές δεν ήταν πράξεις εισβολής, αλλά πράξεις εναντίον μιας εισβολής, η οποία είχε ήδη λάβει μέρος».

Υπενθυμίζεται πως μια μέρα νωρίτερα (19/7/74) προηγήθηκε η περιβόητη ομιλία του Αρχ. Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όταν κατηγόρησε την Ελλάδα 7 φορές ως να έκανε «εισβολή». Όπως είχε υποσχεθεί στον Βρετανό Σοσιαλιστή Πρωθυπουργό Χάρολντ Γουίλσον, στη συνάντηση/ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ τους στις 17/7/1974, στο 10 Downing Street…

Αποκαλύψεις του Arif Hasan Tahsin (Arif Hodja), πρώην διοικητή της ΤΜΤ, δασκάλου, συγγραφέα και αρθρογράφου στην εφημερίδα «Αφρίκα» στα κατεχόμενα:

«Όταν η Τουρκία αποφάσισε να επέμβει, επικοινώνησε με τους Σοβιετικούς και ο πρέσβης της Σ. Ένωσης ρώτησε τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας κατά πόσον μετά την εισβολή η Κύπρος θα παρέμενε μέλος του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Όταν πήρε θετική απάντηση, έδωσε τη συγκατάθεσή του για την επέμβαση. Η Τουρκία δεν είχε αρκετό πετρέλαιο και ζήτησε βοήθεια από τη Βουλγαρία. Ένας που δούλευε στην τουρκική πρεσβεία στη Βουλγαρία έγραψε βιβλίο, στο οποίο περιγράφει όλα αυτά… Αυτά για την πρώτη εισβολή. Η Αμερική μετά αναμείχθηκε…». Μεταδόθηκε στις 22.3.2011, από το δίγλωσσο πρόγραμμα του ΡΙΚ Biz.

Με Αγγλικούς υποτίτλους https://www.youtube.com/watch?v=YJTaJPF8o6M

Με Ελληνικούς υποτίτλους https://www.youtube.com/watch?v=CsTmIa6cSRw

Έγγραφο της CIA

Περαιτέρω επιβεβαίωση βρήκαμε σε έγγραφο της Αμερικανικής Υπηρεσίας CIA (Central Intelligence Agency), ημερ. 22 Ιουλίου 1974, με τίτλο USSR-CYPRUS και το οποίο επιβεβαίωσε την έγκριση της Σοβιετικής Ένωσης για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο… Δικαιολόγησε την παρέμβαση της Τουρκίας ως «αναγκαία για την προστασία της τουρκο-κυπριακής κοινότητας…».

Το κείμενο στα Αγγλικά:

«The Soviets have approved of Turkey’s invasion of Cyprus, but they have also registered opposition to any alteration of Cyprus’ political status. Moscow is concerned that the invasion will lead to partition of the island between Greece and Turkey.

A Soviet government statement issued on Saturday strongly criticized Greek “aggression”, but justified Turkey’s intervention as needed to protect the Turkish Cypriot community. The statement sought to portray Turkey as intent on restoring Cypriot independence and returning the “legitimate government”. Party chief Brezhnev endorsed these objectives during a speech yesterday in Poland… The Soviets have maintained contact with Makarios in New York and pressed in the Security Council for a return to power of the Archbishop. Moscow, however, has avoided irretrievable commitment to Makarios’ cause. The Soviets have been carrying favour in Ankara as well, but have been relatively discreet in exploiting the split in NATO, and restrained in their criticism of the US…».

(Source: USIB United States Intelligence Board – Approved for Release 2007/03/28:CIA-RDP79T00975AO26800010008-6)

(Ευχαριστίες στον καθηγητή Δρα Κλέαρχο Α. Κυριακίδη για τον εντοπισμό τού αμερικανικού αυτού εγγράφου. Βλέπε και βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).

Υπενθυμίζεται και εδώ η αχαρακτήριστη δήλωση του Αρχ. Μακαρίου, 19.7.1974, στο Σ.Α., ότι «κινδύνευαν και οι Τ/κ, όχι μόνο οι Ε/κ». Που είχαν ήδη διαψεύσει οι Τ/κ, ο Βρετανός Ύπ. Αρμοστής στη Λευκωσία και ο Αμερικανός Τζόζεφ Σίσκο.

Δρ Henry Kissinger: «Η Μόσχα είπε στους Τούρκους να εισβάλουν».

(«Σημερινή», 14.1.1999).

Στις 14/1/1999, η εφημερίδα «Σημερινή» δημοσίευσε είδηση από το ΚΥΠΕ (Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων), που αναφερόταν σε αποδεσμευμένο απόρρητο αμερικανικό έγγραφο.

«...Ένα άκρως απόρρητο έγγραφο, που αποδεσμεύθηκε από το Αρχείο του Γραφείου Εθνικής Ασφαλείας της Αμερικής, αναφέρεται σε πρακτικά συνάντησης που είχε ο Δρ Χένρι Κίσινγκερ με τον Κινέζο ομόλογό του στις 2/10/1974. Απαντώντας σε ερώτηση του Κινέζου Υπουργού Εξωτερικών ως προς το γιατί η Αμερική δεν σταμάτησε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο Κίσινγκερ αποκάλυψε ότι ο κύριος στόχος του 6ου Αμερικανικού

Στόλου τότε ήταν να κρατήσει τους Σοβιετικούς μακριά από την Κύπρο και ότι ήταν η Σοβιετική Ένωση που είχε ζητήσει από τους Τούρκους να εισβάλουν».

Αργότερα, με τις διαρροές των wikileaks προστέθηκε και έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, 4.10.1974, που αναφέρει: «Έχοντας μεγάλο χρέος στη Ρωσία για τη συναίνεσή της στην εισβολή της Κύπρου τον περασμένο Ιούλιο, η Τουρκία ενδέχεται να μην μπορέσει να αρνηθεί τα αιτήματα των Σοβιετικών για προνόμια στις υπερ-πτήσεις…».

«…WITH AN OUTSTANDING IOU DEBT TO RUSSIA FOR ITS ACQUIESCENCE IN THE INVASION OF CYPRUS LAST JULY, TURKEY MAY FIND IT HARDER THAN BEFORE TO DENY ANY SOVIET REQUEST FOR OVERFLIGHT PRIVILEGES IN A FUTURE MIDDLE EASTERN WAR, PARTICULARLY WITH THE U.S. CONGRESS SO VIRULENTLY ANTI- TURKEY» (Cable: 1974STATE223755_b).

Δυστυχώς ναι, όπως γράφω εδώ και χρόνια, τόσο το Λονδίνο με τη σοσιαλιστική του κυβέρνηση Γουίλσον/Κάλαχαν το 1974, όσο και η Μόσχα είχαν δώσει το οκέι για την τουρκική εισβολή, ενώ ο Κίσινγκερ ενδεικτικά (18.7.1974) διαφωνούσε με το οκέι του Λονδίνου και του Μακαρίου…

Δυστυχώς υπήρξε έκτοτε μια «άγραφη κοινή συνεννόηση» μεταξύ σοσιαλιστών να κατηγορούνταν οι Αμερικανοί για να καλύπτονται οι εγκληματικές ευθύνες Λονδίνου/Μόσχας, αλλά παράλληλα και οι ασήκωτες πλέον ευθύνες Μακαρίου με τις καταστροφικές συνέπειες των ψευδαισθήσεών του…

Παρόλο που ο ίδιος, ώρες μετά την έναρξη της εισβολής, αφού άφησε τους Βρετανούς να τον εκμεταλλευθούν σαν έναν «χρήσιμο ηλίθιο», τον οποίο χαρακτήρισε στις 18/7/1974 ο Κίσινγκερ - όταν έμαθε ότι είχε δώσει τη συγκατάθεσή του στον Κάλαχαν για συνεργασία Βρετανίας/Τουρκίας - ως «ανδρείκελο των Τούρκων – Turkish stooge», έτρεξε στα πόδια του Χένρι Κίσινγκερ για βοήθεια ζητώντας «Αμερικάνο μάγειρα»… Ήταν, όμως, πλέον αργά…

Η «άγραφη κοινή συνεννόηση» τα κάλυψε όλα…

Το αφήγημα ότι για όλα έφταιγαν ΝΑΤΟ και Κίσινγκερ και κλείσαμε, κάλυψε για 52 χρόνια τις πραγματικές ένοχες πλευρές, Βρετανία, Σοβιετική Ένωση και όχι μόνο, οι οποίες άφησαν τον σφαγέα Ετζεβίτ να εκτελέσει το αιματηρό του σχέδιο που χρονολογούσε…

Ναι, η ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΕΙ.

Πηγές – Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, Αμερικανικά αρχεία και βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

*Στο επόμενο, διαχρονικές αδιαμφισβήτητες ιστορικές συγκλίσεις Λονδίνου – Μόσχας – ΑΚΕΛ.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Χάρτης της τουρκικής εισβολής, που βρέθηκε στην κατοχή Τούρκου στρατιώτη. Είχε σχεδιαστεί μήνες πριν και κυκλοφορούσε σε καρτ ποστάλ στην Τουρκία…

Χάρτης που βρέθηκε το 1967 στο χωριό Στρογγυλός της επαρχίας Αμμοχώστου και τον δημοσίευσε η «Σημερινή». Ήταν δημοσιευμένος στη «Νέα Αγροτική Εφημερίδα», η οποία τον αφιέρωνε στους Τουρκοκυπρίους και σε ολόκληρο το Τουρκικό Έθνος…

Κάθε φορά που η Μέση Ανατολή φλέγεται, οι ελίτ της Δύσης, απολύτως προστατευμένες στις γυάλες τους, σπεύδουν να διαβάσουν τις αναλύσεις στα ακριβά σαλόνια του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον. Διαβάζουν, για παράδειγμα, στον βρετανικό Economist ότι η Αμερική «αποχωρεί» από την Μέση Ανατολή και ότι βιώνουμε μια απώλεια ελέγχου που δεν ήταν «προσχεδιασμένη». Ας αφήσουμε όμως τις ευγένειες: το εν λόγω περιοδικό δεν κάνει μόνο ρεπορτάζ. Λειτουργεί και ως «γεωπολιτικό πλυντήριο». Ξεπλένει τον ωμό κυνισμό της αγγλοσαξονικής διπλωματίας και τις αιματηρές φαντασιώσεις του βαθέος κράτους, σερβίροντάς τες ως δήθεν αναπόφευκτη «φυσική» εξέλιξη. Αυτό αποδομείται με προηγούμενη ανάλυσή μας η οποία μιλά για «βελούδινη κατεδάφιση» —«βελούδινη» για αυτούς που την παρουσιάζουν και «αιμαγμένη» για όσους την βιώνουν— της σημερινής Μέσης Ανατολής, κάτι που οι μανδαρίνοι των Βρυξελλών και του δυτικού κατεστημένου δεν τολμούν να παραδεχτούν. Η διαφαινόμενη απώλεια ελέγχου των ΗΠΑ αποτελεί μάλλον μέρος του σχεδίου, διότι η αμερικανική στρατηγική ενορχηστρώνει μια κυνική «βαλκανιοποίηση» της περιοχής.

σχόλιο iΕpikaira

σχόλιο iΕpikaira

Ανδρέας Κόκκινος

Χιλιάδες καταγραφές ακινήτων, μεγάλα οικιστικά και τουριστικά έργα, ιατρικές υποδομές και περισσότερες άδειες διαμονής παιδιών συνθέτουν την εικόνα της ισραηλινής καθόδου στο νησί

Η ισραηλινή κάθοδος στην Κύπρο αποκτά πλέον τη μορφή επενδυτικού μωσαϊκού: αγορές ακινήτων στη Λάρνακα, στην Πάφο και στη Λεμεσό, οικιστικά συγκροτήματα εκατοντάδων κατοικιών, ξενοδοχεία, μεικτές αναπτύξεις με επένδυση άνω των €110 εκατ. και ιατρικές υποδομές. Δίπλα στις επιχειρήσεις μετακινούνται οικογένειες. Στις 30 Ιουνίου βρίσκονταν σε ισχύ 1.077 άδειες διαμονής για παιδιά με χώρα προέλευσης το Ισραήλ, στην κατηγορία των οικογενειακών λόγων, 208 περισσότερες από το τέλος του 2025. Η Κύπρος προβάλλεται στον ισραηλινό Τύπο ως κοντινό ευρωπαϊκό «Plan B» για κεφάλαια, εργασία και εγκατάσταση. Οι επίσημες καταγραφές δείχνουν τη γεωγραφία των αγορών και μέρος της μετακίνησης. Δεν αποτυπώνουν, όμως, τη συνολική έκταση γης, ούτε την ιδιοκτησία που περνά μέσα από εταιρείες.

Χιλιάδες καταγραφές, χωρίς μέτρηση της γης

Η αφετηρία βρίσκεται σε απάντηση του Υπουργείου Εσωτερικών προς τη Βουλή, στις 9 Ιανουαρίου 2025. Για την περίοδο από το 2021 έως τότε, το Κτηματολόγιο κατέγραψε στην κατηγορία «Ισραήλ» 1.406 ιδιοκτησίες στην επαρχία Λάρνακας, 1.291 στην Πάφο, 1.154 στη Λεμεσό και 58 στην Αμμόχωστο. Πρόκειται για άθροισμα 3.909 καταγραφών στις τέσσερεις επαρχίες. Η Λευκωσία απουσιάζει, επειδή ο δημοσιευμένος πίνακας παραθέτει μόνο τις δέκα πρώτες πόλεις κάθε επαρχίας.

Οι καταγραφές αφορούν ιδιοκτησίες βάσει κατατεθειμένων πωλητήριων εγγράφων ή πωλήσεων. Δεν αντιστοιχούν κατ’ ανάγκην σε ισάριθμους αγοραστές, ούτε αποκαλύπτουν πόσα τετραγωνικά μέτρα αποκτήθηκαν. Ένα διαμέρισμα και μια μεγάλη έκταση εμφανίζονται ως ιδιοκτησίες, παρότι έχουν διαφορετικό βάρος για την ανάπτυξη μιας περιοχής. Ούτε υπάρχει στον συγκεκριμένο πίνακα το σημερινό σύνολο αγορών ανά υπηκοότητα. Το ασφαλές συμπέρασμα αφορά τη γεωγραφική συγκέντρωση των καταγραφών και την ανάγκη διάκρισης κατοικίας από γη προς αξιοποίηση.

Η αγορά, πάντως, συνέχισε να ενισχύεται. Σύμφωνα με έκθεση που δημοσίευσε η Κεντρική Τράπεζα στις 24 Σεπτεμβρίου, το δεύτερο τρίμηνο του 2026 κατατέθηκαν 5.298 πωλητήρια έγγραφα για κάθε τύπο ακινήτου, αυξημένα κατά 15,4% από έναν χρόνο προηγουμένως. Τα 2.107 αφορούσαν ξένους αγοραστές, έναντι 1.717 το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Στην Πάφο, οι ξένοι υπέγραψαν το 66% των πωλητηρίων. Τα ποσοστά αφορούν όλες τις ξένες εθνικότητες. Η ίδια έκθεση δίνει ετήσια άνοδο 8,5% στις τιμές κατοικιών παγκύπρια και 18,5% στα διαμερίσματα της Πάφου. Καμία από αυτές τις αυξήσεις δεν μπορεί να αποδοθεί ειδικά στους Ισραηλινούς αγοραστές.

Από την αγορά οικοπέδου στις 260 κατοικίες

Στη Λεμεσό φαίνεται η άλλη κλίμακα: ισραηλινή εταιρεία αγοράζει γη για να αναπτύξει οικιστικά συγκροτήματα. Τον Απρίλιο, το ισραηλινό Ynet κατέγραψε την παρουσίαση επτά έργων της Gindi Global στην πόλη, με περίπου 500 οικιστικές μονάδες συνολικά, σύμφωνα με την ίδια την εταιρεία. Στο επίκεντρο βρίσκεται το σχεδιαζόμενο Limassol Royal Dreams, για το οποίο παρουσιάστηκε αγορά γης περίπου 37 δεκαρίων από κυπριακή οικογένεια, αντί περίπου 80 εκατ. σέκελ. Στα σχέδια περιλαμβάνονται 260 κατοικίες σε 13 κτήρια. Η εταιρεία εκτιμά την επένδυση για το συγκεκριμένο έργο στα περίπου 300 εκατ. σέκελ και αναφέρει συνεργασία με Κύπριο επιχειρηματία σε μέρος της δραστηριότητάς της.

Οι αριθμοί αποτελούν στοιχεία που δόθηκαν στον δημοσιoγράφο του Ynet από την εταιρεία κατά τη διάρκεια επίσκεψης την οποία οργάνωσε η Gindi Global. Έχουν αξία ως επώνυμη ανακοίνωση για συγκεκριμένη γη και συγκεκριμένο έργο, όχι ως απόδειξη ότι παραδόθηκαν 500 κατοικίες ή δαπανήθηκαν ήδη όλα τα προβλεπόμενα ποσά. Το κρίσιμο βήμα για μια κυπριακή αποτύπωση είναι η αντιστοίχιση της αγοράς με τίτλους, εταιρικά σχήματα, άδειες και στάδιο κατασκευής. Εκεί χωρίζεται η πραγματική επένδυση από το μέγεθος μιας παρουσίασης πωλήσεων.

Η ζήτηση προβάλλεται έντονα στο Ισραήλ. Σε ρεπορτάζ του Zman Yisrael τον Αύγουστο, ο δημοσιογράφος παρακολούθησε παρουσίαση κυπριακών ακινήτων προς υποψήφιους αγοραστές. Ο πωλητής υποσχόταν υψηλές αποδόσεις και ανατίμηση πριν ακόμη αποπερατωθεί ένα έργο. Ο συντάκτης κατέγραψε επίσης κόστος επίπλωσης, διαχείρισης και κινδύνους καθυστέρησης. Πρόκειται για τεκμήριο του τρόπου προώθησης της κυπριακής αγοράς, όχι για επαληθευμένες αποδόσεις.

Νοσοκομεία, ξενοδοχεία και κατοικίες στο ίδιο επενδυτικό κάδρο

Το ισραηλινό αποτύπωμα περνά και στην υγεία. Τον Ιούλιο του 2026 άνοιξε το Hadassah Medical Center στη Λεμεσό, το οποίο στην επίσημη ιστοσελίδα του περιγράφεται ως εξωτερικό ιατρικό κέντρο σε κλινική συνεργασία με το Hadassah της Ιερουσαλήμ. Παρέχει διαγνωστικές εξετάσεις, εξειδικευμένη φροντίδα, αποκατάσταση και υπηρεσίες πρόληψης. Η ίδια η μονάδα αναφέρει ότι προχωρεί στην ανάπτυξη νοσοκομείου Hadassah Health Park στη Λευκωσία, με προγραμματισμένο άνοιγμα το 2029. Έτσι διακρίνονται δύο διαφορετικά στάδια της επένδυσης: το κέντρο της Λεμεσού έχει ανοίξει, ενώ το νοσοκομείο παραμένει σχέδιο ανάπτυξης. Η ιατρική συνεργασία συνδέει πλέον τις υπηρεσίες του νησιού με ισραηλινό νοσοκομειακό Οργανισμό.

Στον τουρισμό, η παρουσία έχει ήδη διάρκεια. Ο ισραηλινός όμιλος Fattal έχει αναπτύξει δίκτυο μονάδων σε διαφορετικές επαρχίες. Ο Invest Cyprus παρουσίασε την επέκτασή του το 2023, με εξαγορές του GrandResort στη Λεμεσό και μονάδας στο Λατσί, καθώς και με άνοιγμα ξενοδοχείου της σειράς NYX στη Λεμεσό. Στην τρέχουσα ιστοσελίδα της αλυσίδας Leonardo εμφανίζονται μονάδες στην Πάφο, τη Λεμεσό, τη Λάρνακα, το Λατσί και τον Πρωταρά, ενώ μονάδα της Λευκωσίας ανακοινώνεται για άνοιγμα τον Οκτώβριο του 2026. Η παρουσίαση του ομίλου δίνει την κλίμακα της γεωγραφικής του εξάπλωσης, χωρίς κάθε ξενοδοχείο που λειτουργεί με το σήμα του να καταγράφεται αυτομάτως ως κτήριο ιδιοκτησίας του.

Στο παραλιακό μέτωπο της Λάρνακας προχωρεί ένα διαφορετικό σχήμα, όπου η φιλοξενία συνδυάζεται με κατοικίες. Η Premium Access Group, με ιδρυτές και μετόχους τους Shaul Keinan και Evgeni Leibovich, αναπτύσσει το Palm Beach Resort σε συνεργασία με την κυπριακή Thanos Hospitality Services. Ο Invest Cyprus περιγράφει επένδυση άνω των €110 εκατ., που περιλαμβάνει ξενοδοχείο, κατοικίες και άλλες εγκαταστάσεις, με προγραμματισμένο άνοιγμα το 2027. Σε παλαιότερη παρουσίασή του ο ίδιος Οργανισμός κατονομάζει τους δύο μετόχους και την κυπριακή συνεργασία. Η πρόσφατη ημερομηνία παράδοσης έχει σημασία: προηγούμενες ανακοινώσεις τοποθετούσαν την ολοκλήρωση νωρίτερα.

Η επιχειρηματική διασύνδεση φτάνει και στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Ο Invest Cyprus είχε κατονομάσει τις eToro, Plus500 και Globe Invest ως εταιρείες ισραηλινής προέλευσης με παρουσία στο νησί, παρουσιάζοντας το Ισραήλ ως αγορά στην οποία στοχεύει για την προσέλκυση επενδύσεων. Η εγκατάσταση εταιρείας, ωστόσο, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι μεταφέρθηκε στην Κύπρο όλη η λειτουργία της. Το ισραηλινό Globes αποκάλυψε το 2024 ελέγχους της φορολογικής Αρχής του Ισραήλ για εισοδήματα, ακίνητα και εταιρείες συνδεδεμένες με την Κύπρο. Κατά το δημοσίευμα, οι Αρχές εξέταζαν σε ορισμένες περιπτώσεις πού λαμβάνονται πραγματικά οι επιχειρηματικές αποφάσεις. Πρόκειται για ελέγχους συγκεκριμένης περιόδου, όχι για συμπέρασμα σχετικά με όλες τις εταιρείες.

Η μετακίνηση καταγράφεται στις άδειες παιδιών

Η επέκταση σε περισσότερους τομείς συμπίπτει με μια μετρήσιμη αύξηση στην οικογενειακή παρουσία. Στα ανοικτά δεδομένα του Τμήματος Μετανάστευσης, στις 30 Ιουνίου 2026 βρίσκονταν σε ισχύ 552 άδειες για αγόρια και 525 για κορίτσια ηλικίας έως 17 ετών, με χώρα προέλευσης το Ισραήλ, στην κατηγορία των οικογενειακών λόγων. Πρόκειται για 1.077 άδειες παιδιών. Στις 31 Δεκεμβρίου 2025, οι αντίστοιχες εγγραφές ήταν 451 και 418: συνολικά 869. Μέσα σε έξι μήνες η συγκεκριμένη κατηγορία αυξήθηκε κατά 208 άδειες, περίπου 24%.

Το εύρημα δεν μετατρέπεται σε συνολικό αριθμό Ισραηλινών κατοίκων. Αφορά ενεργές άδειες μίας ηλικιακής ομάδας και ενός σκοπού διαμονής, για υπηκόους τρίτων χωρών. Αποτυπώνει, όμως, κάτι που δεν μπορεί να δώσει ένα πωλητήριο έγγραφο: παρουσία οικογενειών με παιδιά, πέρα από την απόκτηση περιουσίας. Κάποιος μπορεί να έχει ακίνητο και να ζει στο Ισραήλ· η άδεια διαμονής μετρά διαφορετική σχέση με την Κύπρο.

Το ισραηλινό Globes, σε ανάλυση της 18ης Σεπτεμβρίου, αναγνωρίζει ότι ο ακριβής αριθμός Ισραηλινών που αγόρασαν ακίνητα στην Κύπρο δεν είναι γνωστός. Περιγράφει μέρος των αγορών ως προσπάθεια εξασφάλισης μιας εναλλακτικής κατοικίας και προειδοποιεί ότι η οικονομική απόδοση πρέπει να εξετάζεται χωριστά από το κίνητρο της μετακίνησης. Οι επίσημες κυπριακές καταγραφές επιτρέπουν να φανεί η παρουσία, χωρίς να επιτρέπουν να υπολογιστεί ένας ενιαίος αριθμός αγοραστών, κατοίκων και επενδυτών.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

The trouble with a dying world order isn’t the sheer violence of the collapse. It is the retreating superpower’s unbearable audacity to rebrand the geopolitical landmines it buried as "stepping stones to regional multipolarity."