iEpikaira

Ο διάδρομος αυτός θα εκτείνεται από τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν έως τον ποταμό Ευφράτη, στις κουρδικά ελεγχόμενες βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας.

Ο διάδρομος ευθυγραμμίζεται με το σχέδιο για ένα «Μεγάλο Ισραήλ», που στοχεύει να επεκτείνει τα σύνορα του εβραϊκού κράτους «από τον Νείλο έως τον Ευφράτη».

Η ιδέα του Διαδρόμου του Δαβίδ συζητείται από μέσα όπως το The Cradle και το The New Arab, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να επεκτείνεται προς τα νότια εδάφη της Συρίας και επιμένει στην πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής.

Μια τέτοια κίνηση ενδέχεται να εντείνει τον κατακερματισμό της Συρίας, παραβιάζοντας την κυριαρχία της και ενισχύοντας παράλληλα τις τάσεις κουρδικού αποσχιστισμού — κάτι που ευθυγραμμίζεται με το Σχέδιο Yinon, το οποίο προβλέπει τη διάσπαση και «βαλκανιοποίηση» των αραβικών γειτονικών κρατών του Ισραήλ.

[iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Πηγή: geopolitics-news.gr

Some fear that Israel intends to take control of Syria's eastern border and establish a land connection with Kurdish separatists in the north of the country.

28 February, 2025

Syrians protest in Damascus against Israeli attacks on Quneitra and Daraa in January 2025 [Getty]

Israel's ongoing aggression in southern Syria is intensifying fears about its long-run ambitions in the country with suspicions about a plan to geographically divide the country.

Israel's invasion of the south, sporadic attacks on Syrian military sites, and open support for alleged separatist forces are viewed as steps toward its longer-term occupation of Syria being dubbed as 'David's Corridor'.

What is David's Corridor?

The idea that Israel intends to establish control over Syria's eastern border has been floating around for a few years, with primarily Turkish commentators referring to the alleged plan as 'David's Corridor' that is said to link Israel to Kurdish-controlled territory in northern Syria.

Turkish analysts and politicians have expressed fears that Israel is colluding with Kurdish separatists in Syria to establish Israeli control over a vast swathe of territory between the occupied Golan Heights and the Euphrates area.

The aim, they say, is to create a continuous stretch of land between Israel and areas controlled by Kurdish separatist forces to prevent both Turkey and Iran from establishing a presence in Syria.

Concerns that Israel will attempt a large-scale land grab in Syria play into widely-held fears in the region that its ultimate aim is to establish a 'Greater Israel' articulated by the father of Zionism, Theodor Herzl.

His idea was for a Jewish state in the Middle East with biblical borders that would stretch from the Nile River to the Euphrates in Iraq.

Israel has expanded its occupation of southern Syria

Israel has responded to the downfall of the Assad regime by dramatically escalating military aggression in Syria, and justified the assault by portraying the new Islamist-led administration as a government of "terrorists".

In the days and weeks after the Assad clan fled the country, Israeli warplanes bombed hundreds of sites across the country, taking out many of the Syrian army's critical assets.

On the ground, Israeli troops stormed across the northern border and quickly seized huge swathes of Syrian land.

It now occupies the UN buffer zone, parts of Quneitra and Daraa provinces, and the strategically important Mount Hermon on the Lebanese border, which overlooks Damascus.

The Israeli government has made clear it's not going anywhere, vowing to occupy the land indefinitely and erecting a number of military bases in the area.

It's ear-marked the entire south as a no-go zone for the Syrian army

In areas of the south it hasn't taken by force, Israel is trying to exercise indirect control over the territory by preventing the Syrian military from establishing a presence.

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu has said he will not allow the Syrian army to operate anywhere south of Damascus, and earlier this month demanded the "complete demilitarisation of southern Syria" including the provinces of Quneitra, Deraa, and Suweida.

This would prevent the Syrian army from re-establishing control over a swathe of the country, including most of its border with Jordan.

The central government hasn't exercised full control of the south of the country since the early days of the civil war, with the Druze minority governing autonomously in Suweida province, while Deraa and the Damascus countryside are under the control of various rebel groups and warlords.

Since coming to power, the Syrian government has tried to integrate the militias into a national army and reestablish control over the south. Talks between the two sides have stalled, with southern leaders still skeptical about the intentions of the Islamist Hayat Tahrir Al-Sham-linked government, dominated by figures from the north.

It's openly stoking separatism

In parallel with Netanyahu's comments, Israel's Foreign Minister Gideon Sa'ar for the first time publicly articulated the government's preference for a fragmented Syria.

In a speech at an EU-Israel meeting, Sa'ar called for the country to be broken up into separate autonomous states according to supposed ethnic and religious lines. This, he said, is important to protect the country's minorities, which he claimed were under threat by the new government.

The government, which has been vocally supportive of Kurdish separatists in the country's north-east, also began making overtures to the Druze community in Suweida.

Netanyahu positioned Israel as a defender of the Druze while Defence Minister Israel Katz said he is considering allowing the religious minority group into the occupied Golan Heights for work, triggering protests across the south of Syria.

All of this is triggering tensions with Turkey

Israel's actions in Syria have been met with backlash from Turkey, whose foreign minister attacked Israel's "expansionism" earlier this week.

"The ongoing occupations in Lebanon and Syria, the provocation and the aggression, as well as the continued violations against regional sovereignty, are unacceptable," Foreign Minister Hakan Fidan said.

Turkey has been one of the new Syrian government's biggest foreign backers and is considering entering into a joint defence pact.

Source: https://www.newarab.com/news/what-israels-davids-corridor-plan-partition-syria

26 Φεβρουαρίου, 2025

Τι αναφέρουν ισραηλινοί αναλυτές στο σάιτ μας:

”Ένας νέος διάδρομος Δρούζων-Κούρδων, γνωστός ως «Διάδρομος του Δαυίδ», θα δημιουργήσει μία απευθείας σύνδεση από τα διευρυμένα Υψίπεδα του Γκολάν, μέσω των σουνιτικών αλλά και φιλοϊσραηλινών συνοικιών στη νότια Συρία (ελεγχόμενα από τον IDF), στη συνοικία Druze Sweida & θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στη περιοχή!

Αυτή η διαδρομή θα δημιουργήσει μια εναλλακτική διαδρομή μεταφοράς όπλων από το Ισραήλ στους Κούρδους του Ιράκ και στο Ιράν. Στο πλαίσιο της κίνησης, γίνεται ήδη λόγος για άνοιγμα των συνόρων στους Δρούζους εργάτες από τη Συρία!

Ο συνημμένος χάρτης, ο οποίος έχει ήδη ετοιμαστεί από την κουρδική πλευρά – το κίτρινο μέρος απεικονίζει αυτό που θα αποκαλείται “Ελεύθερη Συρία”.

” Η τρομοκρατική οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham (HTS), παρακλάδι της Αλ Κάιντα/αλ-Νούσρα, μπορεί να έχει καταλάβει τον έλεγχο της Δαμασκού και των μεγάλων πόλεων της Συρίας, αλλά αντιμετωπίζει προκλήσεις από άλλα κέντρα ισχύος, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας. Οι περιφερειακοί γείτονες της Συρίας, που αναζητούν τμήματα της επικράτειάς της, περιλαμβάνουν τον πρώην σύμμαχό της, την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν. Η τοπική αντιπολίτευση στο νέο καθεστώς περιλαμβάνει αρκετές μικρές ισλαμιστικές ομάδες, δημοκρατικά κουρδικά στοιχεία, εθνοτικές μειονότητες των Δρούζων και απομεινάρια Αλαουιτών ομάδων που υποστηρίζουν το πρώην καθεστώς Άσαντ, κυρίως στη δυτική Συρία.

Η Τουρκία, βασικός υποστηρικτής του HTS στην ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, έχει καταλάβει τμήματα της βόρειας Συρίας, δίπλα σε χωριά της κουρδικής μειονότητας της χώρας. Στο παρελθόν, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν επιτεθεί σε στρατόπεδα του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ. Το PKK επιδιώκει ανεξαρτησία για τη μεγάλη κουρδική μειονότητα της Τουρκίας, ή τουλάχιστον αυτονομία από την Άγκυρα. Δεν είναι σαφές πώς θα δει το νέο καθεστώς στη Δαμασκό τις στρατιωτικές εισβολές της Τουρκίας στο συριακό έδαφος.

Η εθνική κυριαρχία της Συρίας αμφισβητείται επίσης από την παρουσία περίπου 2.000 Αμερικανών στρατιωτών που σταθμεύουν σε πολλά στρατόπεδα στα βορειοανατολικά της χώρας, στην κουρδική περιοχή. Αυτοί οι στρατιώτες προστατεύουν τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), οι οποίες φρουρούν φυλακές όπου κρατούνται χιλιάδες κρατούμενοι του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).

Το Ισραήλ εμποδίζει επίσης το HTS να πάρει τον πλήρη έλεγχο της Συρίας, καθώς ο Ισραηλινός Στρατός κατέχει επί του παρόντος εδάφη πέρα ​​από τη ζώνη ασφαλείας που διαχειρίζεται ο ΟΗΕ στα Υψίπεδα του Γκολάν. Η Ιερουσαλήμ δεν αναμένεται να αποσύρει τις δυνάμεις των IDF από την περιοχή, καθώς είναι μια στρατηγική περιοχή που της δίνει ένα τακτικό πλεονέκτημα και βρίσκεται μόλις περίπου 20 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Δαμασκό. Το νέο καθεστώς στη Συρία μπορεί να δυσκολεύεται να αποδεχθεί την κατάληψη αυτού του εδάφους, καθώς ο αρχηγός του γεννήθηκε στα Υψίπεδα του Γκολάν.

Το Ιράν, το σιιτικό-θεοκρατικό καθεστώς, αναμένεται να συνεχίσει να βοηθά τα υπολείμματα των φιλοϊρανικών δυνάμεων στη Συρία. Το Ιράν ήταν η κύρια δύναμη που κράτησε το πρώην καθεστώς Άσαντ στην εξουσία. Η Τεχεράνη βλέπει το σουνιτικό HTS στη Δαμασκό ως ξεκάθαρο εχθρό, ο οποίος έγινε πιο οξύς αφού το νέο καθεστώς του Abu Muhammad al-Julani (Ahmad Hussein al-Shraa) διόρισε τον σουνίτη εξτρεμιστή Abd al-Rahman Fatahi ως μεσολαβητή του με την Ισλαμική Δημοκρατία. Ο Φατάχι διέφυγε από το Ιράν στη Συρία το 2014, όπου έφτασε στην επαρχία Ιντλίμπ, η οποία ήταν το κέντρο της σουνιτικής αντίστασης στο καθεστώς Άσαντ. Στην Ιντλίμπ, ίδρυσε το «Κίνημα Σουνιτών Μεταναστών από το Ιράν», το οποίο αντιτίθεται σθεναρά στο ιρανικό καθεστώς. Οι δυνάμεις ασφαλείας του Ιράν θα παρακολουθούν στενά τις προσπάθειες του HTS και του Φατάχι να αποσταθεροποιήσουν τις σουνιτικές περιοχές του Ιράν, ιδιαίτερα τη σουνιτική επαρχία Μπαλουχιστάν στα ανατολικά της χώρας.

Η εσωτερική αντιπολίτευση στο καθεστώς HTS στη Δαμασκό αποτελείται από εθνοτικές, θρησκευτικές και πολιτικές μειονότητες. Αυξάνονται οι αναφορές για φρικαλεότητες κατά πληθυσμιακών ομάδων που θεωρούνται ότι υποστηρίζουν ή δεν αντιτίθενται επαρκώς στο πρώην καθεστώς Άσαντ.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στο Λονδίνο έχει αναφέρει πολυάριθμες δημόσιες δολοφονίες Αλαουιτών. Υπήρξαν επίσης διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας. Μερικές φορές, η κριτική από μη μέλη του HTS εντός του συνασπισμού κατά του Άσαντ έχει οδηγήσει στην απομάκρυνση προσωπικοτήτων του καθεστώτος για τις εξτρεμιστικές τους ενέργειες. Ένα παράδειγμα είναι η απόλυση του υπουργού Δικαιοσύνης του HTS, Shahid al-Weisi, αφού ενέκρινε την εκτέλεση γυναικών για «αντι ισλαμικές δραστηριότητες». Ένα άλλο παράδειγμα είναι η προσωρινή απόλυση του Anas Khattab, ενός διαβόητου τρομοκράτη, ο οποίος διορίστηκε εκ νέου ως αρχηγός πληροφοριών HTS. Είναι πιθανό οι Αλαουίτες και οι χριστιανικές μειονότητες στη Συρία να ζητήσουν άσυλο στο Ισραήλ ή να καταφύγουν σε περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους καθώς το κράτος θα διαλύεται.

Οι Κούρδοι στη Συρία, οι οποίοι βλέπουν την κριτική υποστήριξη της Τουρκίας προς την κυβέρνηση του HTS ως σε μεγάλο βαθμό καθοδηγούμενη από την τουρκική εχθρότητα απέναντί ​​τους, είναι πιθανό να επιδιώξουν αυτονομία εντός της χώρας. Σίγουρα δεν θα βιαστούν να παραδώσουν τον τρέχοντα έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου στη βορειοανατολική Συρία στην κεντρική κυβέρνηση.

Ο πληθυσμός των Δρούζων της Συρίας, επιφυλακτικός με την υπόσχεση του Τζουλάνι να μετατρέψει το πρώην κοσμικό συριακό κράτος σε σουνιτικό κράτος της Σαρία, έχει ήδη ανακοινώσει την αντίθεσή του στην κυριαρχία των HTS. Η επαρχία Sweida με την πλειοψηφία των Δρούζων έχει σηματοδοτήσει την επιθυμία της να κηρύξει ανεξάρτητη αυτονομία στο πλευρό του Ισραήλ.

Το καθεστώς HTS μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει προκλήσεις από άλλους ισλαμιστές εξτρεμιστές, πολλοί από τους οποίους είναι ξένης καταγωγής. Η είσοδός τους στη Συρία κατέστη δυνατή με το κλείσιμο των ματιών της Τουρκίας όσο πολεμούσαν το καθεστώς Άσαντ. Ο νέος υπουργός Άμυνας του καθεστώτος, Murhaf Abu Kasra, προσπαθεί να ενσωματώσει αυτούς τους ξένους τρομοκράτες στον νέο Συριακό Εθνικό Στρατό, εν μέρει για να τους ελέγξει. Αυτοί οι τρομοκράτες μπορεί να καταλήξουν να σχηματίσουν μια ισχυρή και απροσδόκητη αντιπολίτευση στο καθεστώς HTS.”

Πηγή: directus.gr

Ο νέος Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Γκίντεον Σα'άρ, παρουσίασε μια στρατηγική για τη σύναψη συμμαχιών με τις κουρδικές και δρούζικες κοινότητες στη Μέση Ανατολή, υποστηρίζοντας ότι οι μειονότητες της περιοχής πρέπει να μείνουν ενωμένες. Κατά τη διάρκεια τελετής παράδοσης από τον απερχόμενο υπουργό Ισραήλ Κατζ, ο Σα'άρ δήλωσε:

«Ο κουρδικός λαός είναι ένα σπουδαίο έθνος, από τα μεγάλα έθνη χωρίς πολιτική ανεξαρτησία. Είναι ο φυσικός μας σύμμαχος».

Αναφερόμενος στους Κούρδους ως θύματα της καταπίεσης από το Ιράν και την Τουρκία, ο Σα'άρ τόνισε ότι το Ισραήλ «πρέπει να πλησιάσει και να ενισχύσει τους δεσμούς μας μαζί τους».

«Αυτό έχει τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές πτυχές», πρόσθεσε.

Όπως σημειώνεται το Times of Israel, η αυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ, που βρίσκεται στρατηγικά κοντά στα σύνορα με το Ιράν και την Τουρκία, την καθιστά πιθανό σύμμαχο του Ισραήλ με μεγάλη στρατηγική σημασία. Τη δεκαετία του 1960 και 1970, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) και η Μοσάντ υποστήριξαν Κούρδους αντάρτες κατά της ιρακινής κυβέρνησης, σε συνεργασία με το Ιράν.

Ο Σα'άρ επισημαίνει επίσης τις δρούζικες μειονότητες στη Συρία και τον Λίβανο ως πιθανούς εταίρους.

«Σε μια περιοχή όπου πάντα θα είμαστε μειονότητα, οι φυσικές συμμαχίες θα είναι με άλλες μειονότητες», αναφέρει.

Αυτές οι συμμαχίες, λέει, θα πρέπει να σχηματιστούν παράλληλα με τις συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία και άλλες αραβικές χώρες, κάτι που θα γίνει ευκολότερο μετά τους πολέμους με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ.

«Η σταθερή στάση του Ισραήλ το περασμένο έτος και οι επιτυχίες του στον πόλεμο κατά του ιρανικού άξονα το καθιστούν ακόμα πιο σημαντικό περιφερειακό και διεθνή παίκτη», υποστηρίζει ο Σα'άρ.

Ο Σα'άρ ανέφερε επίσης ότι το Υπουργείο Εξωτερικών απέτυχε να εξυπηρετήσει τους Ισραηλινούς στο Άμστερνταμ το βράδυ της Πέμπτης, καθώς ο μεγάλος αριθμός κλήσεων υπερφόρτωσε το γραφείο διαχείρισης κρίσεων του υπουργείου.

Ο Σα'άρ αναφέρθηκε επίσης στη σχέση μεταξύ των επιθέσεων σε Ισραηλινούς φιλάθλους στο Άμστερνταμ και των ερευνών κατά του Ισραήλ στα διεθνή δικαστήρια της Χάγης. Και οι δύο πόλεις βρίσκονται στην Ολλανδία.

«Ο στόχος των διάφορων διαδικασιών στο Διεθνές Δικαστήριο και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο είναι να αρνηθούν στο Ισραήλ το δικαίωμα στην αυτοάμυνα», δηλώνει ο Σα'άρ. «Σε ποιον προσπαθούν να αρνηθούν αυτό το δικαίωμα, που είναι δεδομένο για κάθε χώρα; Στη χώρα που είναι η πιο επιτιθέμενη στον κόσμο».

Πηγή: sigmalive.com

Μετά από δυο και πλέον δεκαετίες, ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις για την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας Lloyd Austin. Δημοσίευμα του CNN, επικαλούμενο πηγές από το Πεντάγωνο, αναφέρεται επίσης στην «στρατηγική εξόδου» των Ηνωμένων Πολιτειών από το Ιράκ (παρότι άλλες πηγές του διαψεύδουν).  Ο πρωθυπουργός του Ιράκ Mohammad Shia al- Sudani ήδη από τις 5 Ιανουαρίου του 2024, δήλωνε ότι η Διεθνής Συμμαχία δεν έχει πλέον καμία δικαιολογία για να παρατείνει την παραμονή της στο ιρακινό έδαφος.

Η απομείωση του «στρατιωτικού αποτυπώματος» των Αμερικανών από την ευρύτερη περιοχή συμπεριλαμβανομένου και του Αφγανιστάν, δεν γίνεται τυχαία και έχει σχεδιαστεί βάσει της νέας παγκόσμιας Υψηλής Στρατηγικής των ΗΠΑ. 

Επανερχόμενοι στις αλλαγές συνόρων, αντιπαραβάλλοντας την αμερικανική «γραμμή άμυνας» (Χάρτης-1) με τον Χάρτη-2, προκύπτει ο Χάρτης-3 ο οποίος δείχνει το Ιράκ -με τις εγγενείς διαιρέσεις των αντιπάλων θρησκευτικών ομάδων του- διχοτομημένο σε «Σουνιτικό Ιράκ» και «Σιιτικό Ιράκ». Έτσι, η διαφαινόμενη αποχώρηση των Αμερικανών από το Ιράκ, ενδέχεται να προλειαίνει αυτήν ακριβώς την εξέλιξη, καίτοι τα σύνορα μπορεί να χαραχτούν διαφορετικά από την πρόβλεψη του Χάρτη-2.

"Το σχέδιο Oded Yinon από το 1982 προέβλεπε την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ με την παράλληλη στήριξη των Κούρδων ως στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ, μετατρέποντάς τους σε «μακρύ χέρι» στην ευρύτερη περιοχή. Βάσει του σχεδίου αυτού, προβλεπόταν να πυροδοτηθεί ρήξη μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών δογμάτων των Αράβων και ενόσω αυτοί θα αντιμάχονται μεταξύ τους, θα επιτυγχάνονταν η ασφάλεια του Ισραήλ και η εδραιοποίησή του ως κυρίαρχο κράτος στην Μέση Ανατολή."

The above map was prepared by Lieutenant-Colonel Ralph Peters. It was published in the Armed Forces Journal in June 2006, Peters is a retired colonel of the U.S. National War Academy. (Map Copyright Lieutenant-Colonel Ralph Peters 2006).

THE tentacles of the balkanization policy of fragmenting states into small entities has spread worldwide initiated by civil rights societies at first with protests which have the flare of popular uprisings against the incumbent governments for democracy, human rights, minority rights and secularism. More is yet to come in the Middle East using local collaborators and once the West has achieved its objective it will discard them as they did with Saddam Hussein and are now in the process of doing with Nouri Al-Maliki in Iraq. One must remember how Al-Qaeda had been declared enemy “Number One" by the US-NATO yet Al-Qaeda is fighting on the side of the US-NATO in Syria (Al-Nusrat) and Al-Qaeda groups (LIFG) listed among the UN terror list deposed Muammar Gaddafi and destroyed Libya, which ranked as the number one country in Africa under the UN Human Index.

Aside from the balkanization of Iraq, the Yinon Plan calls for a divided Lebanon, Egypt, and Syria. Lt. Colonel Ralph Peters assigned to the Office of the deputy Chief of Staff for Intelligence had redrawn the map of the Middle East as far as Baluchistan, a province of Pakistan and called it “Blood Borders”.

The creation of Kurdistan will change the existing map of Turkey, Iran and Syria besides that of Iraq. Saudi Arabia and Jordan will not remain immune from the New Middle East. A new Palestinian state may emerge in the existing Hashemite Kingdom of Jordan, which traditionally is greater Palestine. Israel will enjoy the entire Palestinian territory as it existed under the British Mandate. West Bank, the proposed territory for the Palestinian state is a reservoir for fresh underground water and Gaza offshore contains rich gas fields. Thus Palestine is never to be realized. The Palestinian Authority is fictitious as there is no Palestine since 1948. President Obama had said at the AIPAC Conference, following his selection as the Presidential candidate for the Democratic Party in the US Presidential Election in 2007 that Jerusalem will remain as the indivisible capital of Israel. Every effort to have Peace Talk between Israel and the Palestinian Authority for a two-state solution since President Obama came to power is an illusion for there can be no Palestine without (East) Jerusalem as the capital. The Hashemite dynasty may find itself reverted to its traditional home in the Hejaz. Fred Halliday, the author of Arabia Without Sultans suggests that in the wake of any threat to the flow of Saudi oil to the West, there may be no kingdom but a divided Arabian Peninsula with its eastern section under direct US military control and the western section, the Hejaz with sacred cities of Makkah and Madinah under the Hashemite control. The map prepared by Peters is also indicative of independent states in the existing central and eastern Saudi territories and of an Islamic Sacred State along the Hejaz.

The Balkanization of the MENA region falls in line with Pentagon's Full Spectrum Dominance Doctrine”, which aims for the dominance of the world in every aspect: strategic, political, economic (agricultural and non-agricultural) cultural and military (nuclear and conventional) by the United States in the wake of a rising China as a global power in alliance with a reemerging Russia, and several multilateral blocs such as BRICS and SCO to name a few, challenging the western monetary system backed by a show of military power. For the implementation of the Full Spectrum Dominance, Pentagon has set up Command Centres throughout the world such as the EU Command, CENTCOM, AFRICOM and SOUTHCOM. With over 800 bases overseas, the Command Centres serve as intelligence headquarters for each specific region, promoting American and western economic and strategic interests. The Balkanization Plan, which ensures a better US grip over small states extends into the former Soviet territories in Eastern Europe (Ukraine and Georgia) and Central Asia, African continent covering Egypt, Somalia, Libya, Sudan, Nigeria, Chad, Kenya, and even includes the Peoples Republic of China, which has seen disturbances in Xingjian and Tibet. Since the US-NATO occupation of Afghanistan in 2001, the extreme western region of Xingjian province of China, which borders Afghanistan, has seen repeated insurgencies in Muslim communities. The Chinese government has expressed concern about the security in that region and says Muslim extremists receive help from neighboring countries. Also of security concern for the Chinese is Tibet where Human Rights Activists incite pro-Tibet protests and a group called Reporters without Borders staged their protest at the Beijing Summer Olympics in 2008. India which houses the exiled Tibetan government is suspected of inciting protests against the Chinese authorities within Tibet. Ralph

Peters echoed the sad consequences of the Balkanization Plan as envisioned under Pentagon's “Full Spectrum Dominance Doctrine” in 1997:

There will be no peace. At any given moment for the rest of our lifetimes, there will be multiple conflicts in mutating forms around the globe. Violent conflict will dominate the headlines….The de facto role of the US armed forces will be to keep the world safe for our economy and open to our cultural assault. To those ends, we will do a fair amount of killing.

With regard to the role of Israel in this mayhem, former Secretary Kissinger said when “the great Russian bear and Chinese sickle will be roused from their slumber and this is when Israel will have to fight with all its might and weapons to kill as many Arabs as it can. Hopefully if all goes well, half the Middle East will be Israel”. Russian and Chinese veto at the Security Council against US-UK-EU resolution to militarily intervene in the Syrian civil war and the formation of the Palestinian unity government, which has received worldwide acclamation are perhaps, warning bells for Israel to wage an all-out war against the Arabs to maintain its hegemonic dominance in the MENA region, through the full implementation of the Yinon Plan.

Source: https://www.thedailystar.net/balkanization-and-us-full-spectrum-dominance-41819

Για όσους έχουν ακόμη αμφιβολίες για το τί συμβαίνει, παραθέτουμε και το εξώφυλλο του Economist του 2012 σημειώνοντας την παρουσία του σημερινού ισραηλινού πρωθυπουργού στο επάνω μέρος:  

Περιοχή Ροτζάβα (Δυτικό Κουρδιστάν με πράσινο) και περιοχή Μπασούρ (Νότιο Κουρδιστάν με κόκκινο)

Το Μεγάλο Κουρδιστάν