iEpikaira

Η ιστορία σπάνια γράφεται από βολικές συμπτώσεις. Οι αποκαλύψεις της Haaretz, σύμφωνα με τις οποίες ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε στα χέρια του ρητές προειδοποιήσεις πριν από το αιματοκύλισμα της 7ης Οκτωβρίου και επέλεξε να μην ενημερώσει τους επικεφαλής ασφαλείας, διαλύουν οριστικά μια βολική ψευδαίσθηση. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν έκανε λάθος. Άφησε τα γεγονότα να εξελιχθούν. Η 7η Οκτωβρίου δεν ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία των μυστικών υπηρεσιών στην ιστορία. Ήταν η απαραίτητη, αιματηρή θρυαλλίδα.

-The Rimland's Ruin: Capital, Corridors, and the Violent Demolition of the American Order. 

-A Geostrategic Assessment in the Tradition of Nicholas J. Spykman

Ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι δήλωσε ότι το Ισραήλ έχει «βιβλικό δικαίωμα» να καταλάβει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή – ή τουλάχιστον τη μερίδα του λέοντος από αυτήν.

«Θα ήταν μια χαρά αν (το Ισραήλ) τα έπαιρνε όλα», είπε σε podcast που δημοσιεύθηκε χθες.

The Mike Huckabee interview, and the truth about America’s deeply unhealthy relationship with Israel.

(0:00) Why We Were Interrogated in Israel

(25:38) Why Did Huckabee Meet With American Traitor Jonathan Pollard?

(34:26) Has Huckabee Advocated to Extradite Sex Offenders Who… pic.twitter.com/wPoF4GfSpt

— Tucker Carlson (@TuckerCarlson) February 20, 2026

Ο Χάκαμπι έκανε την τοποθέτηση αυτή σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Αμερικανό δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον, κατά την οποία ο Αμερικανός πρεσβευτής υπερασπίστηκε τις ενέργειες του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας.

Αφού ο Χάκαμπι ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ έχει βιβλικό δικαίωμα σε τεράστια τμήματα της Μέσης Ανατολής, ο Κάρλσον του ζήτησε να διευκρινίσει «σε ποια εδάφη αναφέρεστε;».

«Θα ήταν μια χαρά αν τα έπαιρναν όλα», απάντησε ο Χάκαμπι, αναφερόμενος στο βιβλικό δικαίωμα του Ισραήλ στην περιοχή που εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη.

«Αλλά δεν νομίζω ότι αυτό είναι το θέμα που συζητάμε σήμερα εδώ… Δεν θέλουν να το καταλάβουν, δεν ζητούν να το καταλάβουν», είπε.

Τόνισε πως το Ισραήλ αναφέρεται στην περιοχή όπου υπάρχει σήμερα το κράτος του Ισραήλ και επιδιώκει να ζήσει ειρηνικά, σημειώνοντας ότι το εβραϊκό κράτος δεν επιχειρεί να καταλάβει τον έλεγχο της Ιορδανίας, της Συρίας, του Ιράκ ή οποιασδήποτε άλλης χώρας, αλλά θέλει να διαφυλάξει τον πληθυσμό του.

[iEpikaira: Με άλλα λόγια ο διορισμένος υπό το Τραμπ εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Ισραήλ ξεκαθαρίζει ότι στόχος τους είναι η δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ ΕΔΩ; 

Η Βαλκανιοποίηση της Μέσης Ανατολή για την οποία μιλούσαμε εδώ και χρόνια, προ των πυλών! Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ, Anadolu kathimerini.gr

Ο Ειδικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία, Τομ Μπαράκ, υποστήριξε ότι η δεκαετιών στρατηγική της Ουάσιγκτον για την εγκαθίδρυση κουρδικών περιοχών στο Ιράκ και τη Συρία δεν έχει φέρει την αναμενόμενη σταθερότητα, αλλά αντίθετα έχει παρομοιάσει τη Μέση Ανατολή με τα «Βαλκάνια».

Ο Μπαράκ περιέγραψε την τρέχουσα κατάσταση στο Ιράκ ως «απόλυτο χάος».

Μιλώντας στην εφημερίδα The National, με έδρα τα ΗΑΕ, ο Μπαράκ επέκρινε έντονα τις προηγούμενες αμερικανικές παρεμβάσεις. Παρομοίασε την κατασκευή ημιαυτόνομων κουρδικών δομών που βασίζονται σε έναν «κατακερματισμένο φεντεραλισμό» με «τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και όχι με τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου».

«Τους αφήσαμε ήσυχους επειδή μας βολεύει»

Αναφερόμενος στην υποστήριξη που δόθηκε στην Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν και στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), ο Μπαράκ είπε: «Δημιουργήσαμε ένα διαφορετικό είδος αυτόνομου κουρδικού κράτους και τους αφήσαμε να πολεμούν ο ένας τον άλλον. Γιατί; Επειδή ήταν πιο εύκολο».

Ο διπλωμάτης δήλωσε ότι η διαδικασία ήταν παρόμοια με το παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας και πρόσθεσε: «Αυτή η κατάσταση διαρκεί πολύ λίγο και μετά αρχίζουν να πολεμούν ο ένας τον άλλον».

Ο Μπαράκ, ο οποίος είναι επίσης Πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, υποστήριξε ότι η πολιτική διαχωρισμού των «κουρδικών περιοχών πλούσιων σε φυσικούς πόρους» από τις κεντρικές κυβερνήσεις επιδείνωσε τις περιφερειακές εντάσεις, λέγοντας: «Οι Κούρδοι στην πλευρά όπου βρίσκεται το πετρέλαιο δεν θέλουν να αποτελέσουν μέρος αυτής της ομοσπονδιακής δομής».

«Απόλυτο χάος» και ιρανική επιρροή στη Βαγδάτη

Περιγράφοντας το πολιτικό τοπίο στο Ιράκ με ζοφερούς όρους, ο Μπαράκ δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον έφυγε από τη χώρα «με άδεια χέρια», παρά το γεγονός ότι ξόδεψε τρισεκατομμύρια δολάρια και υπέστη εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Περιέγραψε την κατάσταση στη Βαγδάτη ως «απόλυτο χάος» στο οποίο φιλοϊρανικές ομάδες είχαν καταλάβει τη χώρα.

Ο Μπαράκ συνόψισε την κατάσταση του Πρωθυπουργού Σουδάνι με τα εξής λόγια:

«Έχετε έναν καλό και εκλεγμένο πρωθυπουργό όπως ο Μοχάμεντ Σία Σουδάνι, αλλά δεν έχει καμία εξουσία. Δεν μπορεί να σχηματίσει συνασπισμό στο κοινοβούλιο επειδή δομές όπως η Χασντ αλ-Σαάμπι αποτελούν εμπόδιο σε αυτό».

Πρόσθεσε ότι το Ιράν, υπό πίεση λόγω της σύγκρουσης με τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς, θεωρεί το Ιράκ ως «αναπόσπαστο μέρος» της σφαίρας επιρροής του και καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να διατηρήσει την ηγεμονία του.

Ιστορική συμφωνία μεταξύ Συρίας και Ισραήλ πλησιάζει

Κάνοντας εντυπωσιακές δηλώσεις σχετικά με τη νέα εποχή στη Δαμασκό, ο Μπαράκ δήλωσε ότι η Συρία βρίσκεται στα πρόθυρα μιας ιστορικής συμφωνίας με το Ισραήλ. Επαινώντας το νέο συριακό καθεστώς (το καθεστώς του αλ Σαράα), ο Μπαράκ χαρακτήρισε την κυριαρχία της οικογένειας Άσαντ ως «50ετή καταστροφή» και δήλωσε ότι η νέα κυβέρνηση έφερε στο τέλος αυτής της εποχής.

Ο Μπαράκ δήλωσε ότι η μεταβατική κυβέρνηση συνεργάζεται πλήρως με τις ΗΠΑ, λέγοντας: «Κάνουν καλή δουλειά προχωρώντας υπό δύσκολες συνθήκες.

Κάνουν ό,τι τους ζητάμε σχετικά με τις σχέσεις με το Ισραήλ».

Ωστόσο, σημείωσε ότι το Ισραήλ δεν τους έχει ακόμη εμπιστευτεί πλήρως και, ως εκ τούτου, η διαδικασία ομαλοποίησης προχωρά αργά.

«Η εποχή της αλλαγής καθεστώτος έχει τελειώσει»

Τονίζοντας ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεν σκοπεύει πλέον να αναπτύξει στρατεύματα ή να επιβάλει αλλαγή καθεστώτος σε άλλες χώρες, ο Μπαράκ ισχυρίστηκε: «Η αλλαγή καθεστώτος δεν ήταν ποτέ επιτυχής».

Πρόσθεσε ότι η Ουάσινγκτον επικεντρώνεται πλέον σε περιφερειακές λύσεις με επικεφαλής τοπικές δυνάμεις και όχι σε στρατιωτικές επιβολές.

Περιγράφοντας τον Λίβανο ως «αποτυχημένο κράτος», ο Μπαράκ δήλωσε ότι διατηρεί την ελπίδα για άμεσο διάλογο μεταξύ Βηρυτού και Τελ Αβίβ, προσθέτοντας: «Η λύση δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, αλλά την αποτροπή της χρήσης αυτών των όπλων».

[iEpikaira: Το παρόν βήμα έχει αναφερθεί εδώ και πολύ καιρό για την βαλκανιοποίηση της Μ. ανατολής! Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Rûdaw

____

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα ότι η Τουρκία τάσσεται υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και δεν θα επιτρέψει τον κατακερματισμό της, εάν αποτύχει η διπλωματία για την εφαρμογή της συμφωνίας ένταξης των υπό την κουρδική ηγεσία Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων στον ενιαίο στρατό της Συρίας.

"Έχουμε αξιοποιήσει όλους του διπλωματικούς διαύλους τόσο για να διατηρήσουμε την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας όσο και για να αποτρέψουμε τη δημιουργία τρομοκρατικής δομής πέρα από τα σύνορά μας. Συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε αυτούς τος διαύλους με υπομονή, ειλικρίνεια και κοινή λογική", είπε ο Τούρκος πρόεδρος κατά την ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση με αφορμή την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου.

"Εάν οι διπλωματικές πρωτοβουλίες μείνουν αναπάντητες, η πολιτική και η θέση της Τουρκίας είναι σαφής. Η Τουρκία δεν θα επιτρέψει να επαναληφθεί όσα συνέβησαν στο παρελθόν στη Συρία" τόνισε.

"Θεωρώ σκόπιμο να υπογραμμίσω ιδιαίτερα το εξής: Τα μέτρα που θα λάβουμε σε θέματα που σχετίζονται στενά με την ασφάλεια της Τουρκίας πρέπει να διαχωρίζονται πλήρως από το κλίμα ειρήνης και αδελφοσύνης που έχει δημιουργηθεί.

Η Τουρκία είναι η μητέρα πατρίδα των Κούρδων που ζουν εντός των συνόρων της, αλλά και ο μεγαλύτερος, πιο ειλικρινής και πιο αξιόπιστος προστάτης, αδελφός και πρώτο καταφύγιο τις τελευταίες ημέρες των Κούρδων που ζουν εκτός των συνόρων της. Αυτό ισχύει σήμερα, όπως ίσχυε για αιώνες, και θα ισχύει και αύριο. Ελπίζω ότι δεν θα αλλάξει ποτέ" ανέφερε μεταξύ άλλων.

Σημείωσε επίσης ότι "δεν θα δεχτούμε ποτέ, υπό την πίεση ορισμένων τρομοκρατικών οργανώσεων, να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης οι Κούρδοι αδελφοί μας πέρα από τα σύνορά μας από ορισμένες χώρες και κέντρα που είναι εχθροί των Τούρκων, των Κούρδων, των Αράβων και γενικά των μουσουλμάνων".

Αναφερόμενος στον πόλεμο στη Γάζα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είπε ότι "θα υπερασπιστούμε μέχρι την τελευταία μας πνοή χωρίς φόβο τα δικαιώματα της Παλαιστίνης και της Ιερουσαλήμ, που είναι η πρώτη μας κιμπλά. Η Ιστορία θα γράψει με χρυσά γράμματα την Τουρκία για την αταλάντευτη στάση μας".

Όπως είπε, στη συνάντησή του με τον Αμερικανό πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ η Γάζα ήταν το πρώτο θέμα στην ατζέντα.

"Ως Τουρκία, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για αυτό το σκοπό. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί μέχρι να ιδρυθεί η Παλαιστίνη με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, στα σύνορα του 1967. Όπως ο Θεός μας χάρισε να δούμε την ελευθερία της Συρίας, έτσι πιστεύω από καρδιάς ότι θα δούμε και καλύτερες μέρες στη Γάζα. Στέλνουμε από εδώ τα μηνύματά μας αλληλεγγύης στους αδελφούς μας στη Γάζα και την Παλαιστίνη και δηλώνω με έμφαση ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε στο πλευρό τους" δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Πηγή: capital.gr

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, επέλεξε την διά τηλεοράσεως αποστολή μηνύματος στην ελληνική ηγεσία, προαναγγέλλοντας μια περίοδο δυνητικά επικίνδυνης έντασης. Λίγες ώρες αργότερα, ανακοινωνόταν η διακοπή κάθε οικονομικής σχέσης της Τουρκίας με το Ισραήλ, αν και κάτι παρόμοιο είχε εξαγγελθεί και προ ενός έτους, με την τήρηση να αποδεικνύεται πλημμελής. Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν να σχετίζονται και χρήζουν πολύ προσεκτικής αποκωδικοποίησης από Αθήνα και Λευκωσία.

Του Ζαχαρία Μίχα*

Προτού ασχοληθώ πιο αναλυτικά με τα διαμειφθέντα, έχει ενδιαφέρον να περιγραφεί σε αδρές γραμμές το τρέχον γεωπολιτικό περιβάλλον, εντός του οποίου εξελίσσονται οι διμερείς και πολυμερείς σχέσεις στην ευρύτερη περιοχή. Κομβικό σημείο ενδιαφέροντος είναι η Συρία, καθώς εξελίσσεται ραγδαία σε επίκεντρο σύγκρουσης Τουρκίας και Ισραήλ. Στην ουσία, εκεί έχει αναπτυχθεί ένα επικίνδυνο σημείο επαφής ανάμεσα στις δυο χώρες, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε γενικευμένη ανάφλεξη ανά πάσα στιγμή.

Όσο στη χώρα επικρατεί το χάος, Άγκυρα και Ιερουσαλήμ θα συγκρούονται, καθώς έπαθλο θα είναι είτε ο έλεγχος του καθεστώτος που θα επικρατήσει την επόμενη ημέρα, είτε η διάλυση του συριακού κράτους και η εμφάνιση σειράς άλλων. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι επιθυμητή στην Άγκυρα, καθώς θα σηματοδοτήσει την ανάδυση του πρώτου ιστορικά κουρδικού κράτους, που λογικά θα αποτελέσει πόλο έλξης για τους Κούρδους της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι, με τα σημερινά δεδομένα ζουν σε τέσσερα ξεχωριστά κράτη: Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν.

Η εξέλιξη αυτή είναι πιο πιθανή από ποτέ, καθώς η γενικότερη τάση τις τελευταίες δεκαετίες ευνοεί τη «ρευστοποίηση» των συνόρων, δηλαδή την αλλαγή τους. Η γενεσιουργός αιτία θα μπορούσε να εντοπιστεί στο ευρύτερο ζήτημα της ασφάλειας του εβραϊκού κράτους και της στρατηγικής που εφαρμόζει για την –κατά την άποψη που επικρατεί στο Ισραήλ– επίλυση του προβλήματος. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν ακόμα και οι δυο Πόλεμοι του Κόλπου, που σηματοδότησαν την μεταψυχροπολεμική εποχή.

Στη μεταβατική περίοδο που βρισκόμαστε, η σοβούσα σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ που κλιμακώνεται διαρκώς, εμπλέκει ευθέως την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας. Η προσπάθεια αποφυγής πολεμικών περιπετειών είναι εξ ορισμού βασική προτεραιότητα κάθε χώρας status quo. Ωστόσο, όταν όλη η περιοχή θυμίζει κινούμενη άμμο, οι υπολογισμοί για την εξεύρεση του βέλτιστου τρόπου εξυπηρέτησης του εθνικού συμφέροντος, γίνονται περίπλοκοι.

Η αλαζονεία υποκρύπτει αδυναμία

Οι πολιτικώς ορθές διακηρύξεις, ακόμα κι αν συνεχίζονται σε ρητορικό επίπεδο, δίνουν τη θέση τους σε ψυχρούς υπολογισμούς. Για παράδειγμα, η Αθήνα διαπιστώνει ότι η απορρόφηση της Άγκυρας με τις εξελίξεις στα ανατολικά της σύνορα βελτιώνει την κατάσταση ασφαλείας στα ελληνοτουρκικά. Ωστόσο, η υπόθεση της πόντισης του καλωδίου στο πλαίσιο του σχεδίου «Great Sea Interconnector», είναι εμβληματική τόσο στο πλαίσιο της απόδειξης των τουρκικών αυθαιρεσιών, όσο και της ομάδας των κρατών, τα συμφέροντα των οποίων πλήττει με τη στάση της η Τουρκία, προκαλώντας για μια ακόμη φορά αντισυσπειρώσεις.

Εν ολίγοις, η πρωτοβουλία Φιντάν να απευθύνει με ωμότητα ένα έμμεσο αλλά σαφές μήνυμα προς την Αθήνα, παρότι αποπνέει τη συνήθη νεοοθωμανική αλαζονεία, είναι προϊόν αδυναμίας και όχι ισχύος. Όσο κι αν παριστάνει την αδιάφορη, όσο κι αν δείχνει να υποτιμά την Ελλάδα, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της Τουρκίας είναι η στρατηγική σχέση του Ελληνισμού με το Ισραήλ. Αυτή η σχέση ακυρώνει στην πράξη τους οραματισμούς των Τούρκων για κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία μπορεί να παριστάνει την υπερδύναμη, όμως γνωρίζει πολύ καλά ότι σε περίπτωση εμπλοκής, την τρέχουσα συγκυρία, οι απώλειες που θα υποστεί μπορεί να κρίνουν δραματικά γι’ αυτήν την έκβαση της σύγκρουσης στη μεγάλη γεωστρατηγική σκακιέρα της περιοχής. Η δε ελληνοϊσραηλινή συνεργασία επεκτείνεται στο επίπεδο των λόμπι στην Ουάσινγκτον, έχοντας προκαλέσει πολλαπλούς πονοκεφάλους στην Άγκυρα.

Η δυνατότητα της Τουρκία να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές στην Ελλάδα –κυρίως με το πυραυλικό της οπλοστάσιο– πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. Όμως, οι Τούρκοι στρατηγοί αντιλαμβάνονται, ότι η ζημιά που θα υποστεί η χώρα τους είναι αυτή που μετράει στο τέλος της ημέρας. Έχουν δε κάθε λόγο να φοβούνται ότι μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί κι από τρίτες δυνάμεις, μία μόνο εκ των οποίων είναι το Ισραήλ, με στόχο ένα συνολικότερο ξεκαθάρισμα στην περιοχή…

Ψυχολογικές επιχειρήσεις

Αυτί είναι οι λόγοι που οδηγούν την Τουρκία να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία, εν προκειμένω την κατάσταση στη Γάζα, για να επηρεάσει την ελληνική κοινή γνώμη. Στόχος είναι η διάρρηξη του ψυχολογικού δεσμού που είχε αρχίσει να αναπτύσσεται ανάμεσα στους δυο λαούς, με διαφορετικό βέβαια αποτέλεσμα στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου. Η παρέμβαση Φιντάν εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο και αποτελεί βήμα κλιμάκωσης με προφανή στόχο να επηρεάσει τη βούληση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά και την ελληνική κοινή γνώμη. Αυτό που πρέπει να αντιληφθεί η Αθήνα είναι ότι το προαναφερθέν πλαίσιο δεν αφήνει περιθώρια για παρανοήσεις.

Εκτιμάται λοιπόν, ότι ο πολύ υψηλός βαθμός αβεβαιότητας για την Τουρκία ήδη παράγει ισχυρή αποτροπή, καθιστώντας εξαιρετικά επισφαλή οποιαδήποτε αναθεωρητική πρωτοβουλία επί του πεδίου. Οι Τούρκοι δεν είναι παράλογοι. Η απόπειρα τρομοκράτησης της ελλαδικής ηγεσίας και κοινωνίας είναι απόλυτα στοχευμένη και ορθολογική.

Η λογική της στηρίζεται στην παρελθούσα συμπεριφορά της Αθήνας και στην εικόνα που έχουν διαμορφώσει όσοι αποφασίζουν στην Άγκυρα. Κατά συνέπεια, παρουσιάζεται μια σημαντική ευκαιρία για την Ελλάδα να ξεκινήσει την προσπάθεια σταδιακής αλλαγής αυτής της εικόνας.

Αυτό δεν στηρίζεται αποκλειστικά σε «εθνικώς αξιοπρεπείς» δηλώσεις, αλλά και σε κινήσεις στη διπλωματική σκακιέρα, με διαφορετικό προσανατολισμό από τη συνήθη γκρίνια περί κατάφωρης παραβίασης του διεθνούς δικαίου. Οι Έλληνες αξιωματούχοι οφείλουν να διαμηνύσουν προς διάφορες πρωτεύουσες το «ως εδώ και μη παρέκει». Ότι ο φιλειρηνισμός και η καλή πίστη της Αθήνας ερμηνεύθηκε λανθασμένα στην Άγκυρα ως αδυναμία και ότι κανείς δεν θα δικαιούται να ισχυριστεί πως δεν γνώριζε εάν συμβεί το μοιραίο…

Αρκεί στην Αθήνα οι αρμόδιοι να διαβάσουν προσεκτικά τις δηλώσεις Φιντάν και να διακρίνουν την προσπάθεια διαίρεσης του εσωτερικού ελλαδικού πολιτικού μετώπου. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ μέμφθηκε το ελλαδικό πολιτικό σύστημα ότι η Τουρκία χρησιμοποιείται σαν «πολιτική ασπιρίνη», που αξιοποιείται για τη διαφυγή από εσωτερικά αδιέξοδα! Υπαινιγμός που παραπέμπει στις χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις της κυβέρνησης και την υποψία ότι θα προκληθεί επεισόδιο με την Τουρκία για αναστροφή αυτής της τάσης! Και μάλιστα εμφανίστηκε να πιστεύει ότι οι δηλώσεις του υπουργού Άμυνας Δένδια για τα ελληνοτουρκικά, καταγράφονται «όποτε έχουν [στην κυβέρνηση] έναν μπελά»!

Δυο παρατηρήσεις επ’ αυτών:

Η πρώτη είναι ότι νομιμοποιούμαστε με τη σειρά μας να υποπτευθούμε ότι στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Η Τουρκία ετοιμάζεται για κάποια κίνηση επί του πεδίου και χτίζει επικοινωνιακό αφήγημα για να ρίξει την ευθύνη στην ελληνική πλευρά.

Και δεύτερον, ότι πανομοιότυπη κατηγορία θα μπορούσε να απευθυνθεί και κατά της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας. Με όλα τα προβλήματά τους, η ελληνική πολιτική ζωή και η κοινωνία είναι απείρως πιο… φυσιολογικές εν συγκρίσει με την Τουρκία. Στις ελληνικές φυλακές δεν «φιλοξενούνται» δήμαρχοι επειδή «συκοφάντησαν» τον Μητσοτάκη. Στην Τουρκία «φιλοξενούνται» επειδή «συκοφάντησαν» τον Ερντογάν.

Επίσης, παρόλο που προβλήματα διαφθοράς δεν λείπουν, είναι σοβαρά για το πλαίσιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας. Όσο κι αν μπορεί να παρεξηγηθεί ο Τούρκος ΥΠΕΞ, η Τουρκία είναι μια κατηγορία μόνη της σε ό,τι αφορά το οργανωμένο πλιάτσικο με ενορχήστρωση στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Οι δε σχέσεις του κράτους με κάθε λογής δραστηριότητα του οργανωμένου εγκλήματος είναι επαρκώς τεκμηριωμένες στη διεθνή βιβλιογραφία.

Τούτων λεχθέντων, το ερώτημα που εγείρεται είναι εάν θα ήταν σκόπιμο η Ελλάδα να προβεί σε συνολική επανεξέταση των σχέσεων με την Τουρκία, έχοντας αντιληφθεί(;) επιτέλους ότι τα «ήρεμα νερά» εξυπηρετούν τους τακτικούς στόχους της Άγκυρας, ενώ η στρατηγική πορεία περιγράφεται με μια μόνο λέξη: Αναθεωρητισμός. Ως πότε θα ανεχόμαστε τον κάθε Τούρκο αξιωματούχο να μας κουνάει το δάχτυλο και να μας διαφημίζει «την ωριμότητα και την αυτοπεποίθηση της τουρκικής πολιτικής»;

Το να απειλούν ότι θα ανοίξουμε «την πόρτα σε κρίσεις που μπορούν να δημιουργήσουν γεωστρατηγικό κόστος» και ότι «για το μικρό προσωπικό όφελος μπορούν να προκύψουν πολιτικές και στρατηγικές συνέπειες που θα πληρώσει ο ίδιος ο λαός και το κράτος», σε εμάς θυμίζει την ιστορία των ελληνοτουρκικών και τα περί «πόρτας του φρενοκομείου».

Ο Φιντάν λησμονεί ότι το σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον είναι πολύ διαφορετικό. Δικαίωμά του να θεωρεί πως ευνοεί την Τουρκία. Στην πράξη θα φανεί προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν οι γεωστρατηγικές συνέπειες, με τις οποίες μας απειλεί.

Ο πνευματικός ηγέτης της κοινότητας των Δρούζων στη Συρία, Χικμάτ αλ-Χίτζρι , κάλεσε «τους αξιότιμους λαούς του κόσμου και τα ελεύθερα έθνη να σταθούν στο πλευρό μας στην ανακήρυξη μιας ξεχωριστής περιοχής» στη νότια Συρία. Ευχαρίστησε τις χώρες που στάθηκαν στο πλευρό των Δρούζων της Συρίας, κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, και ευχαρίστησε ιδιαίτερα τους Δρούζους του Ισραήλ.

Μετά την έκκληση αυτή του Αλ-Χατζρί για την απόσχιση της Σουέιντα από τη Συρία, μια υψηλόβαθμη αμερικανική αντιπροσωπεία έφθασε εκτάκτως στη Δαμασκό για να συναντηθεί με τον Αλ-Σαράα.

Η συριακή προεδρία ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Άχμεντ αλ-Σάρα δέχθηκε μια υψηλόβαθμη αμερικανική αντιπροσωπεία στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό.

Η προεδρία ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι επικεφαλής της αντιπροσωπείας ήταν ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία, Τόμας Μπαράκ, στην οποία συμμετείχαν επίσης η γερουσιαστής Τζιν Σαχίν και ο βουλευτής Τζο Γουίλσον.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, συζήτησαν τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία και την περιοχή, καθώς και τρόπους ενίσχυσης του διαλόγου και της συνεργασίας για την επίτευξη ασφάλειας και σταθερότητας.

Σύστημα αυτονομίας

Ο Μπαράκ είχε δηλώσει προηγουμένως ότι οι Σύριοι θα πρέπει να εξετάσουν «εναλλακτικές λύσεις στο εξαιρετικά συγκεντρωτικό σύστημα μετά τη βία στη Σουέιντα». Σημείωσε ότι «αυτό που απαιτείται δεν είναι ένα πλήρες ομοσπονδιακό σύστημα, αλλά μάλλον μια λιγότερο περιοριστική φόρμουλα που να διασφαλίζει ότι όλα τα στοιχεία διατηρούν την ταυτότητα, τον πολιτισμό και τη γλώσσα τους, απαλλαγμένα από οποιεσδήποτε ιδεολογικές απειλές ή θρησκευτικό εξτρεμισμό», όπως ανέφερε η Washington Post.

Πρόσθεσε ότι «η τρέχουσα φάση απαιτεί νέες προσεγγίσεις που βασίζονται στη συναίνεση και στην αποφυγή του αποκλεισμού» και ότι «η εθνική ενότητα δεν θα επιτευχθεί μόνο μέσω αυστηρού συγκεντρωτισμού».

«Η συριακή προεδρία ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Άχμεντ αλ-Σάρα δέχθηκε μια υψηλόβαθμη αμερικανική αντιπροσωπεία στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό», γράφουν αραβικά δημοσιεύματα

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι αισθάνεται ότι βρίσκεται σε μια «ιστορική και πνευματική αποστολή» και είναι «πολύ» συνδεδεμένος με το όραμα του Μεγάλου Ισραήλ.

Η δημοσιογράφος Σάρον Γκαλ, η οποία ήταν για ένα διάστημα δεξιό μέλος της Κνεσέτ, έδωσε στον Νετανιάχου αυτό που περιέγραψε ως φυλαχτό με έναν «χάρτη της Γης της Επαγγελίας».

Η Γκαλ πρόσθεσε αστειευόμενη ότι δεν ήθελε να «εμπλέξει» περαιτέρω τον πρωθυπουργό στην υπόθεση στην οποία ο Νετανιάχου κατηγορείται ότι έλαβε κοσμήματα και άλλα είδη πολυτελείας για τον ίδιο και τη σύζυγό του, Σάρα, από διάφορους επιχειρηματίες.

Νετανιάχου: Η αποστολή γενεών Εβραίων είναι το Μεγάλο Ισραήλ

The Times of Israel

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κοιτάζει ένα φυλαχτό που απεικονίζει «έναν χάρτη της Γης της Επαγγελίας», που του έδωσε ο συνεντευξιαστής του, στις 12 Αυγούστου 2025. (Στιγμιότυπο οθόνης i24 news)

Όταν ρωτήθηκε αν ένιωθε κάποια σύνδεση με το «όραμα» του Μεγάλου Ισραήλ , ο Νετανιάχου απάντησε: «Πολύ».

Ο όρος «Μεγάλο Ισραήλ» άρχισε να χρησιμοποιείται μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών τον Ιούνιο του 1967 για να αναφερθεί στο Ισραήλ και στις περιοχές που κατέκτησε εκείνη την εποχή – την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Δυτική Όχθη, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Χερσόνησο του Σινά και τα Υψίπεδα του Γκολάν.

Οι πρώτοι Σιωνιστές, συμπεριλαμβανομένου του Ζεέβ Τζαμποτίνσκι, του πολιτικού προκατόχου του κόμματος Λικούντ του Νετανιάχου, χρησιμοποιούσαν επίσης τον όρο για να αναφερθούν στην περιοχή του σημερινού Ισραήλ, της Γάζας, της Δυτικής Όχθης και της Ιορδανίας. Στην ευρύτερη μορφή του, περιλαμβάνει σημαντικά τμήματα της Συρίας, του Ιράκ, της Αιγύπτου, ακόμη και της Σαουδικής Αραβίας.

Η ερώτηση του Γκαλ σχετικά με το Μεγάλο Ισραήλ ήρθε αφού ρώτησε τον Νετανιάχου αν θεωρούσε τον εαυτό του σε μια αποστολή εκ μέρους του εβραϊκού λαού.

Ο πρωθυπουργός απάντησε ότι βρισκόταν σε «μια αποστολή γενεών — γενιές Εβραίων ονειρεύτηκαν να έρθουν εδώ και γενιές Εβραίων θα έρθουν μετά από εμάς».

«Αν με ρωτήσετε αν έχω αίσθηση αποστολής, ιστορικά και πνευματικά, η απάντηση είναι ναι», κατέληξε ο Νετανιάχου.

[iEpikaira: Είναι πολύ πιθανό οι εξελίξεις στη Μονή Σινά να σχετίζονται με τα συγκεκριμένα ισραηλινά σχέδια για την ευρύτερη περιοχή...]

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Η Ουάσινγκτον δεν μπορεί να "εξαναγκάσει" το Ισραήλ να κάνει οτιδήποτε, δήλωσε σήμερα από τη Βηρυτό ο ειδικός απεσταλμένος [και πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα] Τόμας Μπάρακ, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με το αίτημα του Λιβάνου να εγγυηθούν οι ΗΠΑ ότι θα σταματήσουν τα ισραηλινά πλήγματα στο λιβανέζικο έδαφος.

Τον περασμένο μήνα οι ΗΠΑ πρότειναν σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Λιβάνου έναν "οδικό χάρτη" για τον πλήρη αφοπλισμό της Χεζμπολάχ μέσα σε τέσσερις μήνες, σε αντάλλαγμα για τον τερματισμό των ισραηλινών πληγμάτων και την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων που παραμένουν ακόμη σε θέσεις στον νότιο Λίβανο.

Η Βηρυτός ζήτησε από την Ουάσινγκτον να λειτουργήσει ως "εγγυήτρια" για να διασφαλιστεί ότι το Ισραήλ θα αποσύρει πλήρως τις δυνάμεις του και θα σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον μελών της Χεζμπολάχ, εφόσον η ένοπλη οργάνωση αρχίσει να καταθέτει τα όπλα.

Όταν ρωτήθηκε για αυτές τις εγγυήσεις, μετά τη συνάντησή του με τον Λιβανέζο πρωθυπουργό Ναουάφ Σαλάμ, ο Μπάρακ είπε στους δημοσιογράφους ότι οι ΗΠΑ "δεν έχουν καμιά δουλειά να προσπαθούν να αναγκάσουν το Ισραήλ να κάνει το οτιδήποτε". Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ δεν πιέζουν τον Λίβανο για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ούτε εξετάζουν το ενδεχόμενο να επιβάλουν κυρώσεις σε Λιβανέζους αξιωματούχους εάν δεν αφοπλιστεί η οργάνωση.

"Δεν υπάρχουν συνέπειες, δεν υπάρχει απειλή, δεν υπάρχει μαστίγιο", είπε.

Ο Μπάρακ είναι εδώ και χρόνια στενός σύμβουλος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τον διόρισε πρεσβευτή στην Τουρκία και ειδικό απεσταλμένο για τη Συρία. Αυτό ήταν το τρίτο ταξίδι του στον Λίβανο μέσα σε έναν μήνα για να συζητήσει τον οδικό χάρτη ο οποίος περιλαμβάνει από τον αφοπλισμό των μη κρατικών ένοπλων ομάδων, μέχρι οικονομικές μεταρρυθμίσεις και βελτίωση των σχέσεων της χώρας με τη γειτονική Συρία.

Το Ισραήλ και η Χεζμπολάχ συγκρούστηκαν πέρυσι, με τον πόλεμο να λήγει με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, με μια συμφωνία που απαιτούσε από τις ισραηλινές δυνάμεις να αποχωρήσουν από τον Λίβανο και από τη Βηρυτό να αφοπλίσει όλες τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, αρχής γενομένης από το νότιο τμήμα της χώρας. Μολονότι η Χεζμπολάχ παρέδωσε στον λιβανέζικο στρατό κάποιον οπλισμό από τις αποθήκες της στον νότιο Λίβανο, το Ισραήλ λέει ότι η οργάνωση παραβίασε την εκεχειρία καθώς επιχειρεί να ανασυνταχθεί. Ο Λίβανος και η Χεζμπολάχ κατηγορούν από την πλευρά τους το Ισραήλ για παραβίαση της συμφωνίας, επειδή ο στρατός του δεν έχει αποχωρήσει από τουλάχιστον πέντε στρατηγικής σημασίας θέσεις στα σύνορα και εξαπολύει πλήγματα εναντίον προσώπων και κτιρίων που, σύμφωνα με το Ισραήλ, είναι μέλη της Χεζμπολάχ και αποθήκες με όπλα της οργάνωσης.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ capital.gr

Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία και πρέσβης στην Άγκυρα, Τομ Μπαράκ, δήλωσε ότι οι επιθέσεις του Ισραήλ στη Συρία ήταν άκαιρες και ότι θα προτιμούσε να δει τη Συρία «κατακερματισμένη και διαιρεμένη» παρά να ελέγχεται από ένα ισχυρό κεντρικό κράτος.

Ο Μπαράκ παραχώρησε συνέντευξη στο Associated Press (AP) σχετικά με τις εξελίξεις στη Συρία.

Ο ειδικός απεσταλμένος Μπαράκ επανέλαβε την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τη νέα κυβέρνηση στη Συρία, λέγοντας ότι δεν υπάρχει «Σχέδιο Β» εκτός από τη συνεργασία με τις νυν αρχές.

«Νομίζω ότι η σημερινή συριακή κυβέρνηση, μια νέα κυβέρνηση με πολύ λίγους πόρους για να αντιμετωπίσει τα διάφορα ζητήματα που έχουν προκύψει, κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί», δήλωσε ο Μπαράκ, τονίζοντας ότι οι «θάνατοι και οι σφαγές και από τις δύο πλευρές» στη σύγκρουση στη νότια Συρία ήταν απαράδεκτοι.

Υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ δεν ρώτησε τις ΗΠΑ για τις επιθέσεις του στη Συρία και ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν καμία συμμετοχή σε αυτήν την απόφαση, ο Μπαράκ τόνισε ότι ο χρόνος της επέμβασης του Ισραήλ ήταν πολύ κακός και «δημιούργησε ένα ακόμη πολύ περίπλοκο κεφάλαιο».

Ο Μπαράκ δήλωσε ότι το Ισραήλ πιστεύει ότι οτιδήποτε συμβεί στρατιωτικά νότια της Δαμασκού θα πρέπει να συζητηθεί και να συμφωνηθεί με την κυβέρνηση του Τελ Αβίβ, προσθέτοντας: «Η νέα κυβέρνηση στη Συρία σαφώς δεν συμμεριζόταν την ίδια άποψη».

Κριτική κατά του Ισραήλ

Ο Μπαράκ δήλωσε ότι η εκεχειρία που κηρύχθηκε μεταξύ Συρίας και Ισραήλ καλύπτει μόνο τη σύγκρουση στην επαρχία Σουγουαΐντα και αποτελεί μια περιορισμένη συμφωνία, αλλά τόνισε ότι δεν περιλαμβάνει ευρύτερα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών, όπως η συζήτηση για την αποστρατιωτικοποίηση της νότιας Δαμασκού.

Ο Μπαράκ δήλωσε ότι στις συνομιλίες που οδήγησαν στην κατάπαυση του πυρός, τα μέρη κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να καταλήξουν σε συμφωνίες σε θέματα όπως η μετακίνηση των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων και των πυρομαχικών από τη Δαμασκό στη Σουγουάιντα.

«Είναι ένα δύσκολο ερώτημα αν θα αποδεχτούμε την ισραηλινή παρέμβαση σε ένα κυρίαρχο κράτος», δήλωσε ο Μπαράκ, προσθέτοντας ότι το Ισραήλ θα προτιμούσε να δει τη Συρία «κατακερματισμένη και διαιρεμένη» παρά να ελέγχεται από ένα ισχυρό κεντρικό κράτος.

Ο Μπαράκ δήλωσε: «Τα ισχυρά έθνη-κράτη αποτελούν απειλή. Τα αραβικά κράτη, ειδικότερα, θεωρούνται απειλή για το Ισραήλ», υποδεικνύοντας ότι όλες οι μειονοτικές κοινότητες στη Συρία θα προτιμούσαν μια κεντρική δομή.

«Οι ΗΠΑ δεν λένε στις χώρες τι να κάνουν»

Ο Μπαράκ, ο οποίος συναντήθηκε με τον διοικητή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), Μαζλούμ Άμπντι, στη Συρία στις 19 Ιουλίου, δήλωσε ότι πιστεύει ότι η βία στη Σουέιντα δεν θα βλάψει τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των SDF και ότι θα μπορούσε να υπάρξει ένα σημείο καμπής τις επόμενες εβδομάδες.

Όσον αφορά την πιθανή αμυντική υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Συρία, ο Μπαράκ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «δεν έχουν θέση» σχετικά με την πιθανότητα μιας αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, προσθέτοντας: «Οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία δουλειά ή συμφέρον να λένε στις γειτονικές χώρες τι να κάνουν».

Rûdaw

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

-Οι Ισραηλινοί και η νέα δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας επιλέγουν τα σκληρά σύνορα της Τουρκίας να παραμείνουν στην κατεχόμενη Λευκωσία με μια επίσημη πλέον διχοτόμηση.

-ΗΠΑ και Ισραήλ προωθούν διχοτόμηση γιατί τους διασφαλίζει ότι η τουρκική στρατηγική δεν αποκτά πλήρη γεωπολιτικό έλεγχο επί ολοκλήρου της νήσου μέσω της ΔΔΟ.

-Η Τουρκία ουδέποτε εγκατέλειψε τον πάγιο γεωστρατηγικό της στόχο που δεν είναι άλλος από την πλήρη και εφ’ όλης της νήσου κυριαρχική επιρροή.

-Γιατί η Άγκυρα προβάλλει τα δυο κράτη; Η επίκληση της διχοτόμησης αυτή τη στιγμή εντάσσεται στο πλαίσιο τακτικής πίεσης.

Κυπριακό: Από την Ψευδαίσθηση της Διζωνικής (δια)Λύσης στη Γεωστρατηγική Πραγματικότητα της Διχοτόμησης ως Ασπίδας των ΗΠΑ και Ισραήλ

Γράφει ο Κρίς Κωνσταντινίδης**

Μήπως τελικά δεν υπάρχει λύση επειδή δεν τη θέλουν οι πολιτικοί μας; Ή μήπως επιδιώκουν μια συγκεκριμένη λύση επειδή το επιβάλλει η ιδεολογία τους;

Πρόκειται για δύο διαδεδομένες ερμηνείες που κυριαρχούν διαχρονικά στον Κυπριακό δημόσιο διάλογο. Η πρώτη υποστηρίζει ότι η πολιτική ηγεσία αποφεύγει εσκεμμένα τη λύση του Κυπριακού, επειδή την εξυπηρετεί η συντήρηση της αδιέξοδης κατάστασης. Η δεύτερη αποδίδει σε συγκεκριμένους προέδρους την πρόθεση προώθησης συγκεκριμένης μορφής λύσης, όπως η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, με ιδεολογικά ή κομματικά κριτήρια, ανεξαρτήτως στρατηγικής σκοπιμότητας.

Και οι δύο αυτές ερμηνείες είναι στρατηγικά εσφαλμένες. Δεν αντανακλούν τη φύση του διεθνούς συστήματος ούτε τις πραγματικές συνθήκες άσκησης εξωτερικής πολιτικής σε ένα μικρό κράτος με περιορισμένη στρατηγική αυτονομία. Οι αποφάσεις που σχετίζονται με την τελική μορφή της λύσης ή τη διατήρηση του status quo δεν διαμορφώνονται αποκλειστικά στο εσωτερικό. Καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό και από τα συστήματα ισχύος που πλαισιώνουν το Κυπριακό ως διεθνές ζήτημα ασφάλειας και ισορροπίας. Η τοπική βούληση έχει ρόλο, αλλά κινείται εντός προκαθορισμένων ορίων, τα οποία θέτουν οι γεωπολιτικές συντεταγμένες και οι στρατηγικές προτεραιότητες των μεγάλων δρώντων.

Έχει τελικά σημασία το τι επιδιώκουμε εμείς; Μπορούμε να επηρεάσουμε τις εξελίξεις ή όλα καθορίζονται έξωθεν;

Η απάντηση είναι καταφατική, αλλά με όρους ρεαλιστικούς. Η στάση μας, το στρατηγικό σήμα που εκπέμπουμε στο διεθνές σύστημα, η συνέπεια και η ανθεκτικότητα που επιδεικνύουμε, λειτουργούν ως παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το πλαίσιο αποφάσεων. Δεν καθορίζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά μπορούμε να επηρεάσουμε τη θέση που θα μας αποδοθεί εντός του. Το αν θα μας αντιληφθούν ως σταθερό εταίρο ή ως αστάθμητο παράγοντα έχει άμεσο αντίκτυπο στο πώς διαμορφώνονται οι γεωπολιτικές εκδοχές του Κυπριακού.

Με απλά λόγια, αποφασίζουν επίσης και τα συστήματα ισχύος, δηλαδή οι Ηνωμένες Πολιτείες και, πλέον, το Ισραήλ, ειδικά με δεδομένες τις κάκιστες ισραηλινοτουρκικές σχέσεις και τη βαθύτερη σύγκρουση συμφερόντων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. Οι ηγεμονικοί δρώντες καθορίζουν το πλαίσιο, τις κόκκινες γραμμές και τα όρια ελιγμών. Η δική μας στάση, ωστόσο, μπορεί να επηρεάσει σε ποια πλευρά θα γείρει η τελική απόφαση, αν θα μας θεωρήσουν παράγοντα σταθερότητας ή στρατηγικού ρίσκου. Κι αυτό κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια λύση που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους με εμάς παρόντες, και σε μια διχοτόμηση με εμάς απλώς διαχειριστές των τετελεσμένων.

Η Δύση αλλάζει στρατηγική στο Κυπριακό;

Η Διάσκεψη του Γκραν Μοντανά το 2017 αποτυπώνει αυτή τη μετατόπιση. Η τουρκική αδιαλλαξία ήταν μεν εμφανής, όμως αυτό που καθόρισε την εξέλιξη ήταν η μη ενδοτικότητα της ελληνικής πλευράς, όχι λόγω εσωτερικής σκληρότητας, αλλά διότι είχε ήδη αλλάξει το σήμα που εξέπεμπαν τα διεθνή κέντρα ισχύος. Οι πιέσεις για λύση δεν είχαν πια το ίδιο βάρος. Τα στρατηγικά συμφέροντα είχαν μετακινηθεί και η επιμονή σε μια δομή τύπου ΔΔΟ έπαψε να θεωρείται απαραίτητη. Η μη ενδοτικότητα δεν ήταν προσωπική επιλογή, αλλά έκφραση νέου διεθνούς πλαισίου. Η αποτυχία της διάσκεψης δεν σήμανε το τέλος της διαδικασίας, αλλά την έναρξη μιας νέας φάσης.

Κατά την εκτίμησή μου, η νέα «εντολή» είναι η προώθηση μιας επίσημης διχοτόμησης με σαφές γεωστρατηγικό αποτύπωμα.

Όσοι στήριξαν τη ΔΔΟ φέρουν ιστορική ευθύνη. Διότι καλλιέργησαν την εντύπωση πως ο κυπριακός ελληνισμός είναι γενικότερα έτοιμος να συνθηκολογήσει έναντι της Τουρκίας, συνεπάγεται κάτι που θα είχε άμεσο αντίκτυπο τόσο στο ίδιο το Ισραήλ όσο και γενικότερα στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας του Δυτικού Συνασπισμού και δη των ΗΠΑ.

Πιο συγκεκριμένα: Αυτή η παραδοχή μάς καθιστά, πλέον, για το σύστημα ισχύος, αναξιόπιστους και ικανούς να παραδώσουμε την Κύπρο στην Τουρκία (βλέπε Διζωνική) με πολιτικό περιτύλιγμα «λύσης», γεγονός που θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την ίδια την ασφάλεια του Ισραήλ. Έτσι, οι Ισραηλινοί και η νέα δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας επιλέγουν τα σκληρά σύνορα της Τουρκίας να παραμείνουν στην κατεχόμενη Λευκωσία με μια επίσημη πλέον διχοτόμηση, όχι φυσικά για να μας τιμωρήσουν, αλλά για να προστατευτούν από το σενάριο που μας θέλει, μια καλή πρωία, να τα δίνουμε όλα στην Άγκυρα.

Άρα ναι, ως φυσικό επακόλουθο της στάσης μας οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προωθούν διχοτόμηση γιατί τους διασφαλίζει ότι η τουρκική στρατηγική δεν αποκτά πλήρη γεωπολιτικό έλεγχο επί ολοκλήρου της νήσου και συγκεκριμένα:

Α) Ότι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί (EastMed, ηλεκτρική διασύνδεση) παραμένουν σε ασφαλές γεωπολιτικό περιβάλλον, Β) Ότι η ασφάλεια του Ισραήλ δεν θα απειληθεί από τουρκικό θαλάσσιο έλεγχο μέσω ενός ενιαίου αλλά ομόσπονδου κυπριακού κράτους τύπου ΔΔΟ, Γ) Ότι για τις ΗΠΑ, η Τουρκία, επειδή πλέον δεν ανήκει πουθενά, δεν θα αξιοποιήσει τη Μεγαλόνησο ως πολλαπλασιαστή ισχύος και Δ) Ότι ενισχύεται η στρατηγική των ΗΠΑ για εναλλακτικούς διαδρόμους τύπου IMEC, με την Κύπρο σταθερό κρίκο και όχι αμφισβητούμενη ζώνη

Εν κατακλείδι, οι ξένοι δεν προωθούν τη διχοτόμηση επειδή το επιθυμούν, την προωθούν επειδή δεν μας εμπιστεύονται να σταθούμε μόνοι μας. Επειδή μας θεωρούν στρατηγικό ρίσκο με βάση τα μέχρι τώρα κατευναστικά δείγματα γραφής και επιμονή μας σε λύσεις ΔΔΟ.

Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να αναφέρω ότι ο κατευνασμός, όπως διδάσκει η στρατηγική θεωρία, δεν οδηγεί στην ειρήνη. Αντιθέτως, εκτρέφει την επιθετικότητα, ενθαρρύνει την αναθεωρητική συμπεριφορά και υπονομεύει την αποτροπή, διαιωνίζοντας τον κίνδυνο μέσα από ψευδαισθήσεις διπλωματικής εξημέρωσης.

Επιδιώκει η Άγκυρα δυο κράτη;

Από την πλευρά της, η Τουρκία, αν και σε ρητορικό επίπεδο προβάλλει σήμερα τη διχοτόμηση ως λύση, ουδέποτε εγκατέλειψε τον πάγιο γεωστρατηγικό της στόχο που δεν είναι άλλος από την πλήρη και εφ’ όλης της νήσου κυριαρχική επιρροή. Δεν την ενδιαφέρει να νομιμοποιήσει τα κατεχόμενα, διότι ήδη τα ελέγχει de facto. Με απλά λογία αφέντες στον Βορρά και συνέταιροι στον Νότο υπό τον μανδύα μιας υποτιθέμενης λύσης διζωνικού τύπου.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη στάση του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο παραμένει σταθερά υπέρ της λύσης τύπου ΔΔΟ, όχι από προσκόλληση σε αρχές, αλλά γιατί αυτή η μορφή λύσης εξυπηρετεί τα δικά του στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή και διασφαλίζει την επιβίωση των κυρίαρχων βάσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2004 η Βρετανία, μαζί με την Άγκυρα, απομάκρυναν τον Ραούφ Ντενκτάς, όχι λόγω της αδιαλλαξίας του, αλλά επειδή αντιτιθέμενος στα σενάρια συνεκμετάλλευσης επέμενε στη λύση δύο κρατών. Ο Ντενκτάς αποτελούσε εμπόδιο για το τουρκικό αφήγημα της ομοσπονδιακής συνύπαρξης, που στόχο είχε όχι τη συμφιλίωση αλλά την στρατηγική νομιμοποίηση της κατοχής. Η αντικατάστασή του με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ σηματοδότησε την τακτική μετατόπιση της Άγκυρας προς τη ΔΔΟ, ως εργαλείο ελέγχου της Κύπρου μέσω ενός διεθνούς αναγνωρισμένου σχήματος.

Γιατί η Άγκυρα προβάλλει τα δυο κράτη;

Η επίκληση της διχοτόμησης αυτή τη στιγμή εντάσσεται στο πλαίσιο τακτικής πίεσης. Η Τουρκία χρησιμοποιεί το αφήγημα του διαχωρισμού ως εργαλείο ψυχολογικών επιχειρήσεων, προκειμένου να εμπεδώσει δύο κρίσιμα μηνύματα.

Πρώτο, ότι κάθε άρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας συνοδεύεται από μια επόμενη, χειρότερη πρόταση. Καλλιεργούν την πεποίθηση ότι η ΔΔΟ είναι η «τελευταία ευκαιρία» πριν την πλήρη απώλεια, ώστε να τη δεχτούμε ως «μικρότερο κακό». Μας ωθούν να παρακαλάμε την επιστροφή στο προηγούμενο στάδιο, ενώ μας αποσπούν συνεχώς νέα ανταλλάγματα, μέχρι να τα δώσουμε όλα (αν δεν τα δώσαμε ήδη όλα)

Δεύτερο, αξιοποιούν τη διχοτόμηση ως εργαλείο εκφοβισμού και πίεσης προς την κοινωνία. Χτυπούν τον ψυχολογικό πυρήνα του κυπριακού ελληνισμού, την ανάγκη για επιστροφή στις πατρογονικές εστίες, για να μετατρέψουν την κοινωνία σε φορέα πίεσης προς το κράτος, ενισχύοντας εσωτερικά ρεύματα συμβιβασμού.

Σε αυτό το πλαίσιο, η τουρκική τακτική δεν υποδηλώνει εγκατάλειψη στόχου, αλλά στρατηγική συνεπεία. Το ψευδοκράτος λειτουργεί ως εργαλείο για την επίτευξη του γεωστρατηγικού της σχεδίου, με όρους ψυχολογικής και πολιτικής υπεροχής.

Ποια η στρατηγική διέξοδος;

Σε ένα ρευστό γεωστρατηγικό περιβάλλον, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να κινηθεί με ενεργή εξισορρόπηση. Πρώτον, να ενισχύσει την αποτρεπτική της ισχύ ώστε κάθε αναθεωρητική κίνηση της Τουρκίας να συνεπάγεται υψηλό στρατηγικό κόστος. Δεύτερον, να εγκαταλείψει τη λογική της διζωνικής λύσης και να διεκδικήσει τη μόνη επιλογή που διασφαλίζει τη συνέχεια του κράτους μας, δηλαδή την επανένταξη των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει να επιλέξουν είτε την εξάρτηση από την Άγκυρα και τα κλεμμένα της κατοχής είτε την πλήρη συμμετοχή ως πολίτες ενός ευρωπαϊκού κράτους. Δεν μπορούν να έχουν ταυτόχρονα τα οφέλη της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα κλεμμένα.

Αυτή είναι η μόνη στρατηγική επιλογή που μπορεί να περισώσει ό,τι ακόμη διασώζεται. Ίσως, μέσα από μια τέτοια αντιστροφή πλεύσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ να επανεκτιμήσουν τη δική τους στάση. Μόνο τότε μπορεί να ανακοπεί η πορεία προς τη διχοτόμηση.

[iEpikaira: *Ο παραπάνω χάρτης σχεδιάστηκε από το iEpikaira (26/01/24) και δημοσιεύτηκε στο άρθρο υπό τον τίτλο "Η «βαλκανιοποίηση» της Μέσης Ανατολής προ των πυλών(;)" Εκεί εξηγήθηκε ότι η "γραμμή υπεράσπισης των κρίσιμων αμερικανικών συμφερόντων" στη Μέση Ανατολή, φαίνεται να διχοτομεί την Κύπρο! Περισσότερα ΕΔΩ! Με άλλα λόγια, το σύνορο της διχοτομημένης Κύπρου, θα αποτελεί το "σκληρό σύνορο" υπεράσπισης των δυτικών συμφερόντων.

Επίσης καλό είναι ο παραπάνω χάρτης να ιδωθεί ταυτόχρονα και με τον παρακάτω... Θυμάστε τί έγραφε το παρόν βήμα για το τόξο Κρήτης-Κύπρου-Κουρδιστάν από το 2019; 

Λοιπόν άλλο ένα κομμάτι του παζλ μπήκε στη θέση του και με την εγκατάσταση του ισραηλινού αντιπυραυλικού συστήματος Barak MX στην Κύπρο αλλά και η άρση του αμερικανικού εμπάργκο στην ΚΔ. Στις 11/03/25 εξηγήθηκε ότι υπάρχει ισραηλινό σχέδιο αντιμετώπισης της Τουρκίας, το οποίο εμπλέκει την Ελλάδα και την Κύπρο. Στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και ισχυρού νοητού «αναχώματος» έναντι της Τουρκία, μιας «ομπρέλας» ή «ζώνη περίσφιξης/αποκλεισμού», που συμπεριλαμβάνει την Κρήτη, την Κύπρο και την Βόρεια Συρία - Κουρδιστάν (βλ. ανάλυση iΕpikaira 03/05/19). Με την κυκλωτική αυτή στρατηγική ο Ελληνισμός εργαλειοποιείται και μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο έναντι του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού, διασφαλίζοντας τον ισραηλινό ζωτικό χώρο (βλ. επίσης iΕpikaira 11/03/25).]

Ο διάδρομος αυτός θα εκτείνεται από τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν έως τον ποταμό Ευφράτη, στις κουρδικά ελεγχόμενες βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας.

Ο διάδρομος ευθυγραμμίζεται με το σχέδιο για ένα «Μεγάλο Ισραήλ», που στοχεύει να επεκτείνει τα σύνορα του εβραϊκού κράτους «από τον Νείλο έως τον Ευφράτη».

Η ιδέα του Διαδρόμου του Δαβίδ συζητείται από μέσα όπως το The Cradle και το The New Arab, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να επεκτείνεται προς τα νότια εδάφη της Συρίας και επιμένει στην πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής.

Μια τέτοια κίνηση ενδέχεται να εντείνει τον κατακερματισμό της Συρίας, παραβιάζοντας την κυριαρχία της και ενισχύοντας παράλληλα τις τάσεις κουρδικού αποσχιστισμού — κάτι που ευθυγραμμίζεται με το Σχέδιο Yinon, το οποίο προβλέπει τη διάσπαση και «βαλκανιοποίηση» των αραβικών γειτονικών κρατών του Ισραήλ.

[iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Πηγή: geopolitics-news.gr

Some fear that Israel intends to take control of Syria's eastern border and establish a land connection with Kurdish separatists in the north of the country.

28 February, 2025

Syrians protest in Damascus against Israeli attacks on Quneitra and Daraa in January 2025 [Getty]

Israel's ongoing aggression in southern Syria is intensifying fears about its long-run ambitions in the country with suspicions about a plan to geographically divide the country.

Israel's invasion of the south, sporadic attacks on Syrian military sites, and open support for alleged separatist forces are viewed as steps toward its longer-term occupation of Syria being dubbed as 'David's Corridor'.

What is David's Corridor?

The idea that Israel intends to establish control over Syria's eastern border has been floating around for a few years, with primarily Turkish commentators referring to the alleged plan as 'David's Corridor' that is said to link Israel to Kurdish-controlled territory in northern Syria.

Turkish analysts and politicians have expressed fears that Israel is colluding with Kurdish separatists in Syria to establish Israeli control over a vast swathe of territory between the occupied Golan Heights and the Euphrates area.

The aim, they say, is to create a continuous stretch of land between Israel and areas controlled by Kurdish separatist forces to prevent both Turkey and Iran from establishing a presence in Syria.

Concerns that Israel will attempt a large-scale land grab in Syria play into widely-held fears in the region that its ultimate aim is to establish a 'Greater Israel' articulated by the father of Zionism, Theodor Herzl.

His idea was for a Jewish state in the Middle East with biblical borders that would stretch from the Nile River to the Euphrates in Iraq.

Israel has expanded its occupation of southern Syria

Israel has responded to the downfall of the Assad regime by dramatically escalating military aggression in Syria, and justified the assault by portraying the new Islamist-led administration as a government of "terrorists".

In the days and weeks after the Assad clan fled the country, Israeli warplanes bombed hundreds of sites across the country, taking out many of the Syrian army's critical assets.

On the ground, Israeli troops stormed across the northern border and quickly seized huge swathes of Syrian land.

It now occupies the UN buffer zone, parts of Quneitra and Daraa provinces, and the strategically important Mount Hermon on the Lebanese border, which overlooks Damascus.

The Israeli government has made clear it's not going anywhere, vowing to occupy the land indefinitely and erecting a number of military bases in the area.

It's ear-marked the entire south as a no-go zone for the Syrian army

In areas of the south it hasn't taken by force, Israel is trying to exercise indirect control over the territory by preventing the Syrian military from establishing a presence.

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu has said he will not allow the Syrian army to operate anywhere south of Damascus, and earlier this month demanded the "complete demilitarisation of southern Syria" including the provinces of Quneitra, Deraa, and Suweida.

This would prevent the Syrian army from re-establishing control over a swathe of the country, including most of its border with Jordan.

The central government hasn't exercised full control of the south of the country since the early days of the civil war, with the Druze minority governing autonomously in Suweida province, while Deraa and the Damascus countryside are under the control of various rebel groups and warlords.

Since coming to power, the Syrian government has tried to integrate the militias into a national army and reestablish control over the south. Talks between the two sides have stalled, with southern leaders still skeptical about the intentions of the Islamist Hayat Tahrir Al-Sham-linked government, dominated by figures from the north.

It's openly stoking separatism

In parallel with Netanyahu's comments, Israel's Foreign Minister Gideon Sa'ar for the first time publicly articulated the government's preference for a fragmented Syria.

In a speech at an EU-Israel meeting, Sa'ar called for the country to be broken up into separate autonomous states according to supposed ethnic and religious lines. This, he said, is important to protect the country's minorities, which he claimed were under threat by the new government.

The government, which has been vocally supportive of Kurdish separatists in the country's north-east, also began making overtures to the Druze community in Suweida.

Netanyahu positioned Israel as a defender of the Druze while Defence Minister Israel Katz said he is considering allowing the religious minority group into the occupied Golan Heights for work, triggering protests across the south of Syria.

All of this is triggering tensions with Turkey

Israel's actions in Syria have been met with backlash from Turkey, whose foreign minister attacked Israel's "expansionism" earlier this week.

"The ongoing occupations in Lebanon and Syria, the provocation and the aggression, as well as the continued violations against regional sovereignty, are unacceptable," Foreign Minister Hakan Fidan said.

Turkey has been one of the new Syrian government's biggest foreign backers and is considering entering into a joint defence pact.

Source: https://www.newarab.com/news/what-israels-davids-corridor-plan-partition-syria

26 Φεβρουαρίου, 2025

Τι αναφέρουν ισραηλινοί αναλυτές στο σάιτ μας:

”Ένας νέος διάδρομος Δρούζων-Κούρδων, γνωστός ως «Διάδρομος του Δαυίδ», θα δημιουργήσει μία απευθείας σύνδεση από τα διευρυμένα Υψίπεδα του Γκολάν, μέσω των σουνιτικών αλλά και φιλοϊσραηλινών συνοικιών στη νότια Συρία (ελεγχόμενα από τον IDF), στη συνοικία Druze Sweida & θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στη περιοχή!

Αυτή η διαδρομή θα δημιουργήσει μια εναλλακτική διαδρομή μεταφοράς όπλων από το Ισραήλ στους Κούρδους του Ιράκ και στο Ιράν. Στο πλαίσιο της κίνησης, γίνεται ήδη λόγος για άνοιγμα των συνόρων στους Δρούζους εργάτες από τη Συρία!

Ο συνημμένος χάρτης, ο οποίος έχει ήδη ετοιμαστεί από την κουρδική πλευρά – το κίτρινο μέρος απεικονίζει αυτό που θα αποκαλείται “Ελεύθερη Συρία”.

” Η τρομοκρατική οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham (HTS), παρακλάδι της Αλ Κάιντα/αλ-Νούσρα, μπορεί να έχει καταλάβει τον έλεγχο της Δαμασκού και των μεγάλων πόλεων της Συρίας, αλλά αντιμετωπίζει προκλήσεις από άλλα κέντρα ισχύος, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας. Οι περιφερειακοί γείτονες της Συρίας, που αναζητούν τμήματα της επικράτειάς της, περιλαμβάνουν τον πρώην σύμμαχό της, την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν. Η τοπική αντιπολίτευση στο νέο καθεστώς περιλαμβάνει αρκετές μικρές ισλαμιστικές ομάδες, δημοκρατικά κουρδικά στοιχεία, εθνοτικές μειονότητες των Δρούζων και απομεινάρια Αλαουιτών ομάδων που υποστηρίζουν το πρώην καθεστώς Άσαντ, κυρίως στη δυτική Συρία.

Η Τουρκία, βασικός υποστηρικτής του HTS στην ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, έχει καταλάβει τμήματα της βόρειας Συρίας, δίπλα σε χωριά της κουρδικής μειονότητας της χώρας. Στο παρελθόν, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν επιτεθεί σε στρατόπεδα του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ. Το PKK επιδιώκει ανεξαρτησία για τη μεγάλη κουρδική μειονότητα της Τουρκίας, ή τουλάχιστον αυτονομία από την Άγκυρα. Δεν είναι σαφές πώς θα δει το νέο καθεστώς στη Δαμασκό τις στρατιωτικές εισβολές της Τουρκίας στο συριακό έδαφος.

Η εθνική κυριαρχία της Συρίας αμφισβητείται επίσης από την παρουσία περίπου 2.000 Αμερικανών στρατιωτών που σταθμεύουν σε πολλά στρατόπεδα στα βορειοανατολικά της χώρας, στην κουρδική περιοχή. Αυτοί οι στρατιώτες προστατεύουν τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), οι οποίες φρουρούν φυλακές όπου κρατούνται χιλιάδες κρατούμενοι του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).

Το Ισραήλ εμποδίζει επίσης το HTS να πάρει τον πλήρη έλεγχο της Συρίας, καθώς ο Ισραηλινός Στρατός κατέχει επί του παρόντος εδάφη πέρα ​​από τη ζώνη ασφαλείας που διαχειρίζεται ο ΟΗΕ στα Υψίπεδα του Γκολάν. Η Ιερουσαλήμ δεν αναμένεται να αποσύρει τις δυνάμεις των IDF από την περιοχή, καθώς είναι μια στρατηγική περιοχή που της δίνει ένα τακτικό πλεονέκτημα και βρίσκεται μόλις περίπου 20 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Δαμασκό. Το νέο καθεστώς στη Συρία μπορεί να δυσκολεύεται να αποδεχθεί την κατάληψη αυτού του εδάφους, καθώς ο αρχηγός του γεννήθηκε στα Υψίπεδα του Γκολάν.

Το Ιράν, το σιιτικό-θεοκρατικό καθεστώς, αναμένεται να συνεχίσει να βοηθά τα υπολείμματα των φιλοϊρανικών δυνάμεων στη Συρία. Το Ιράν ήταν η κύρια δύναμη που κράτησε το πρώην καθεστώς Άσαντ στην εξουσία. Η Τεχεράνη βλέπει το σουνιτικό HTS στη Δαμασκό ως ξεκάθαρο εχθρό, ο οποίος έγινε πιο οξύς αφού το νέο καθεστώς του Abu Muhammad al-Julani (Ahmad Hussein al-Shraa) διόρισε τον σουνίτη εξτρεμιστή Abd al-Rahman Fatahi ως μεσολαβητή του με την Ισλαμική Δημοκρατία. Ο Φατάχι διέφυγε από το Ιράν στη Συρία το 2014, όπου έφτασε στην επαρχία Ιντλίμπ, η οποία ήταν το κέντρο της σουνιτικής αντίστασης στο καθεστώς Άσαντ. Στην Ιντλίμπ, ίδρυσε το «Κίνημα Σουνιτών Μεταναστών από το Ιράν», το οποίο αντιτίθεται σθεναρά στο ιρανικό καθεστώς. Οι δυνάμεις ασφαλείας του Ιράν θα παρακολουθούν στενά τις προσπάθειες του HTS και του Φατάχι να αποσταθεροποιήσουν τις σουνιτικές περιοχές του Ιράν, ιδιαίτερα τη σουνιτική επαρχία Μπαλουχιστάν στα ανατολικά της χώρας.

Η εσωτερική αντιπολίτευση στο καθεστώς HTS στη Δαμασκό αποτελείται από εθνοτικές, θρησκευτικές και πολιτικές μειονότητες. Αυξάνονται οι αναφορές για φρικαλεότητες κατά πληθυσμιακών ομάδων που θεωρούνται ότι υποστηρίζουν ή δεν αντιτίθενται επαρκώς στο πρώην καθεστώς Άσαντ.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στο Λονδίνο έχει αναφέρει πολυάριθμες δημόσιες δολοφονίες Αλαουιτών. Υπήρξαν επίσης διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας. Μερικές φορές, η κριτική από μη μέλη του HTS εντός του συνασπισμού κατά του Άσαντ έχει οδηγήσει στην απομάκρυνση προσωπικοτήτων του καθεστώτος για τις εξτρεμιστικές τους ενέργειες. Ένα παράδειγμα είναι η απόλυση του υπουργού Δικαιοσύνης του HTS, Shahid al-Weisi, αφού ενέκρινε την εκτέλεση γυναικών για «αντι ισλαμικές δραστηριότητες». Ένα άλλο παράδειγμα είναι η προσωρινή απόλυση του Anas Khattab, ενός διαβόητου τρομοκράτη, ο οποίος διορίστηκε εκ νέου ως αρχηγός πληροφοριών HTS. Είναι πιθανό οι Αλαουίτες και οι χριστιανικές μειονότητες στη Συρία να ζητήσουν άσυλο στο Ισραήλ ή να καταφύγουν σε περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους καθώς το κράτος θα διαλύεται.

Οι Κούρδοι στη Συρία, οι οποίοι βλέπουν την κριτική υποστήριξη της Τουρκίας προς την κυβέρνηση του HTS ως σε μεγάλο βαθμό καθοδηγούμενη από την τουρκική εχθρότητα απέναντί ​​τους, είναι πιθανό να επιδιώξουν αυτονομία εντός της χώρας. Σίγουρα δεν θα βιαστούν να παραδώσουν τον τρέχοντα έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου στη βορειοανατολική Συρία στην κεντρική κυβέρνηση.

Ο πληθυσμός των Δρούζων της Συρίας, επιφυλακτικός με την υπόσχεση του Τζουλάνι να μετατρέψει το πρώην κοσμικό συριακό κράτος σε σουνιτικό κράτος της Σαρία, έχει ήδη ανακοινώσει την αντίθεσή του στην κυριαρχία των HTS. Η επαρχία Sweida με την πλειοψηφία των Δρούζων έχει σηματοδοτήσει την επιθυμία της να κηρύξει ανεξάρτητη αυτονομία στο πλευρό του Ισραήλ.

Το καθεστώς HTS μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει προκλήσεις από άλλους ισλαμιστές εξτρεμιστές, πολλοί από τους οποίους είναι ξένης καταγωγής. Η είσοδός τους στη Συρία κατέστη δυνατή με το κλείσιμο των ματιών της Τουρκίας όσο πολεμούσαν το καθεστώς Άσαντ. Ο νέος υπουργός Άμυνας του καθεστώτος, Murhaf Abu Kasra, προσπαθεί να ενσωματώσει αυτούς τους ξένους τρομοκράτες στον νέο Συριακό Εθνικό Στρατό, εν μέρει για να τους ελέγξει. Αυτοί οι τρομοκράτες μπορεί να καταλήξουν να σχηματίσουν μια ισχυρή και απροσδόκητη αντιπολίτευση στο καθεστώς HTS.”

Πηγή: directus.gr

Ο ηγέτης του εθνικιστικού κινήματος των Μπαλούχων [ή Βαλούχων], Μιρ Γιαρ Μπαλόχ, προχώρησε σε μια ιστορική διακήρυξη ανεξαρτησίας από το Πακιστάν, καθώς η καταστολή του κινήματός του εντείνεται και οι επιθέσεις του Στρατού Απελευθέρωσης των Μπαλούχων (BLA) κατά του πακιστανικού στρατού κλιμακώνονται.

Στις 14 Μαΐου, μέσω αναρτήσεων στον λογαριασμό του στο «Χ», ο Μιρ Γιαρ κήρυξε την ανεξαρτησία, υποστηρίζοντας ότι η διακήρυξη του 1947, μετά την αποχώρηση των Βρετανών, παραμένει έγκυρη.

Παράλληλα, απευθύνθηκε στην Ινδία, ζητώντας τη δημιουργία πρεσβείας των Μπαλούχων στο Νέο Δελχί, και στον ΟΗΕ, απαιτώντας την αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων και την αποχώρηση του πακιστανικού στρατού από το Μπαλουχιστάν.

Η διακήρυξη για τη δημιουργία μιας «Δημοκρατικής Δημοκρατίας του Μπαλουχιστάν» συνοδεύτηκε από τη δημοσίευση του «Χάρτη Απελευθέρωσης του Μπαλουχιστάν», ενός προτεινόμενου συντάγματος που οραματίζεται ένα κοσμικό κράτος με ίση συμμετοχή των γυναικών στην διακυβέρνηση, υποχρεωτική εκπαίδευση και ισότιμη πρόσβαση σε υγεία, εκπαίδευση και δημόσιες θέσεις εργασίας.

Ο Μιρ Γιαρ έχει επανειλημμένα ζητήσει την υποστήριξη της Ινδίας, εκφράζοντας ανοιχτά την πεποίθησή του ότι ο ινδικός στρατός μπορεί να συντρίψει το Πακιστάν σε περίπτωση σύγκρουσης.

Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο υψηλών εντάσεων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, μετά την τρομοκρατική επίθεση της 22ας Απριλίου στο Παχαλγκάμ του κατεχόμενου Κασμίρ, όπου 26 Ινδοί τουρίστες έχασαν τη ζωή τους από οργάνωση που η Ινδία κατηγορεί το Πακιστάν ότι εξόπλισε και υποστήριξε.

Παράλληλα, ο BLA εντείνει τις επιθέσεις του κατά του πακιστανικού στρατού στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Ηρώφ», με 78 επιθέσεις σε 58 τοποθεσίες στο Μπαλουχιστάν, σύμφωνα με αναφορές.

Στις 15 Μαΐου, το BLA δημοσίευσε βίντεο από επίθεση σε πακιστανικά στρατιωτικά οχήματα, που πραγματοποιήθηκε στις 9 Μαΐου.

Σε δελτίο Τύπου στις 11 Μαΐου, ο BLA κήρυξε μια «Νέα Τάξη», κατηγορώντας το Πακιστάν για υποστήριξη τρομοκρατικών ομάδων και πυρηνική αστάθεια, ενώ δήλωσε ότι θα συνδράμει την Ινδία επιτιθέμενος από τα δυτικά, με στόχο τη διάλυση του πακιστανικού κράτους.

Παράλληλα, απέρριψε τις κατηγορίες ότι λειτουργεί ως όργανο της Ινδίας.

Η δυναμική του κινήματος των Μπαλούχων φαίνεται να ενισχύεται, με τον πρώην πρωθυπουργό του Πακιστάν, Σαχίντ Χακάν Αμπάσι, να παραδέχεται στις 6 Μαΐου ότι η κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο του Μπαλουχιστάν.

Το αν η Ινδία ή ο ΟΗΕ θα ανταποκριθούν στις εκκλήσεις των Μπαλούχων παραμένει αβέβαιο, ωστόσο οι εξελίξεις αυτές αποτελούν κρίσιμο ορόσημο στον αγώνα τους για αυτοδιάθεση.

Με πληροφορίες από medyanews.net

Με ροζ χρώμα η περιοχή του Μπαλουχιστάν

Το Μπαλουχιστάν, γνωστό επίσης ως Βελουχιστάν (σπανιότερα: Μπαλοχιστάν, Βαλουχιστάν) (Γη των Μπαλούχων) είναι μια άνυδρη, ερημική και ορεινή περιοχή στο ιρανικό υψίπεδο στη νοτιοδυτική Ασία, βορειοδυτικά του Ινδικού Ωκεανού, κοντά στον Περσικό Κόλπο.

Κυρίως περιλαμβάνει το νοτιοδυτικό Πακιστάν, το νοτιοανατολικό Ιράν και ένα μικρότερο τμήμα του νοτιοδυτικού Αφγανιστάν, στις επαρχίες Νιμρούζ, Χελμάντ και Κανταχάρ.

Το Μπαλουχιστάν συνορεύει με την περιοχή του Παστούν στα βόρεια, με τη Σιντ και το Παντζάμπ στα ανατολικά και το Ιράν στα δυτικά.

Στο νότο βρίσκεται η ακτή Μακράν, η Αραβική Θάλασσα και ο Κόλπος του Ομάν.

Το Μπαλουχιστάν πήρε το όνομά του από τις γηγενείς φυλές Μπαλούχων που αποτελούν την πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής.

Μιλούν τα Βαλουχικά ως μητρική τους γλώσσα, καθώς και Μπραχούι και Περσικά ως δεύτερες γλώσσες.

Κοινότητες των Παστούν, Μπραχούι και άλλων φυλών βρίσκονται επίσης στο Μπαλουχιστάν, αλλά αυτές οι κοινωνικές ομάδες μιλούν τη δική τους μητρική γλώσσα. Στα αρχαία και στα βυζαντινά χρόνια ήταν γνωστό ως Γεδρωσία.

Οι Μπαλούχοι είναι ιρανικής καταγωγής εθνότητα, και ζουν κυρίως στην περιοχή Βαλουχιστάν, που βρίσκεται στο ακρότατο νοτιοανατολικό τμήμα του ιρανικού υψιπέδου, καταλαμβάνοντας τμήμα του νοτιοδυτικού Πακιστάν, του νοτιοανατολικού Ιράν, και μικρότερο τμήμα του νοτιοδυτικού Αφγανιστάν, ενώ αριθμοί Βαλούχων κατοικούν και στην Αραβική Χερσόνησο και το Τουρκμενιστάν.

Ομιλούν κυρίως τη Βαλουχική γλώσσα (Μπαλόχι), κλάδο των Βορειοδυτικών Ιρανικών γλωσσών.

Περίπου το 50% του συνολικού πληθυσμού των Μπαλούχων ζει στην επαρχία Βαλουχιστάν του Πακιστάν, 40% αυτών στην επαρχία Σιντ του Πακιστάν, και ένας σημαντικός αριθμός στην επαρχία Παντζάμπ του Πακιστάν.

Αποτελούν περίπου το 3,6% του πληθυσμού του Πακιστάν, περίπου το 2% του Ιράν και περίπου το 2% του Αφγανιστάν.

Διαβιούν κυρίως σε ερημικές και ορεινές περιοχές. Είναι κυρίως σουνίτες μουσουλμάνοι, και χρησιμοποιούν τη γλώσσα Ούρντου ως λίνγκουα φράνκα για να επικοινωνούν με άλλες εθνότητες, όπως τους Παστούν (Pashtun) και Σίντι (Sindhis).

[iEpikaira: Στις 07/05/25 το παρόν βήμα έγραφε "Ο γνωστός αναλυτής Μ. Ρούμπιν εμμέσως αποκάλυψε τους ηθικούς αυτουργούς της τρομοκρατικής επίθεσης στην Ινδία... Είναι οι ίδιοι με την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου της Χαμάς! Ο πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται στα γεγονότα στην Ινδία ως "το ινδικό ισοδύναμο της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 στο νότιο Ισραήλ και στο φεστιβάλ μουσικής Nova". Όπως στο Ισραήλ η 7/10 άνοιξε τον δρόμο για την επέμβαση στη Λωρίδα της Γάζας, έτσι και στο Πακιστάν οι τρομοκρατικές ενέργειες δρομολογούν την αυτονομία του Μπαλουχιστάν (Βελουχιστάν)... ήτοι, την βαλκανιοποίηση της Μ. Ανατολής ("Blood Borders"). Για το  Μπαλουχιστάν  αναφερθήκαμε ΕΔΩ και ΕΔΩ. Για το "Blood Borders" περισσότερα ΕΔΩ όπου αναφέρεται ότι: "Το Πακιστάν, ένα ακόμη αφύσικο κράτος, θα χάσει την περιοχή Μπαλούχ από το Ελεύθερο Μπαλουχιστάν. Το υπόλοιπο 'φυσικό' Πακιστάν θα καταλαμβάνει την περιοχή ανατολικά του Ινδού ποταμού, εκτός από μια προεξοχή δυτικά, κοντά στο Καράτσι". Κοινοί οι ηθικοί αυτουργοί λοιπόν..."]

Πηγή: tribune.gr

With Islamabad still reeling under the decisive blow dealt by India during Operation Sindoor, the Baloch freedom movement is taking advantage of the situation and making bold moves to break away from Pakistan.Prominent Baloch leaders, including Mir Yar Baloch, have declared independence of the 'Republic of Balochistan', appealing to India and the United Nations for recognition and support. The independence announcement, trending widely on social media, symbolises a coordinated push for sovereignty and a rejection of Pakistan's authority, with calls for international peacekeeping forces and the withdrawal of Pakistani security personnel from Balochistan.

'Pakistan not in control'Meanwhile, Razzak Baloch, secretary general of the Baloch American Congress, has made an explosive claim that Pakistani authorities are no longer in control of vast swathes of the Baloch region."Pakistani forces cannot even leave Quetta after dark," Baloch told TAG TV. He pointed out that even elected Pakistani officials have admitted to this situation, noting the military avoids patrolling from 5 pm to 5 am due to security fears.

Razzak Baloch has said that Pakistan has lost control over 70–80 percent of the region.Razzak also urged global powers, especially India and the United States, to support the Baloch struggle."If India supports us, our doors will open,” he said. He warned that delays in support would only strengthen what he described as a “barbaric army,” affecting the region’s stability.Baloch ended with a stark warning, saying it would be wiser for the Pakistani army to withdraw with dignity rather than face a situation like Bangladesh, where only their boots were left behind. He called for peace, regional stability, and an immediate end to military oppression across Pakistan’s provinces.

What's Next for Balochistan Independence?Baloch Leader's Open Message to India & USA ! Razzak BalochThe recent declarations are rooted in decades of grievances over military repression, enforced disappearances, and exploitation of the region's natural resources.The Baloch Liberation Army (BLA), under leaders like Bashir Zaib, has intensified armed resistance, targeting Pakistani military and Chinese projects linked to the China-Pakistan Economic Corridor.

'Balochistan is not Pakistan'A few days earlier, Baloch activist Mir Yar Baloch has claimed independence from Pakistan. “Balochistan is not Pakistan,” he wrote on social media, where hashtags like Republic of Balochistan trended alongside photos of proposed national flags and maps.Mir had also voiced support for India amid tensions with Pakistan and China. Referring to India’s Operation Sindoor after the Pahalgam terror attack, he said, “You are not alone, Narendra Modi. You have the backing of 60 million Baloch patriots.”

— miryar_baloch (@miryar_baloch)Also read: 'We're not Pakistani': Baloch leader declares independence, has this request from Indians

The Baloch independence movement has deep historical roots, tracing back to 1947, when the princely state of Kalat briefly declared independence following the partition of British India. In 1948, it was forcibly annexed by Pakistan, a move that Baloch nationalists have never accepted.Activists argue that Islamabad has exploited the province’s gas and mineral wealth while keeping locals in poverty. Balochistan remains Pakistan’s poorest province, with limited infrastructure and media access. Years of conflict have left a troubling record of human rights abuses, including enforced disappearances and killings.

Source: https://timesofindia.indiatimes.com/world/pakistan/pakistan-control-limited-to-quetta-razzak-baloch-makes-explosive-revelations-about-balochistan-independence-movement/articleshow/121209291.cms

Last Updated: May 14, 2025, 10:53:00 AM IST

Synopsis

Amidst escalating tensions between India and Pakistan, Baloch writer Mir Yar Baloch declared Balochistan's independence, urging India to establish a Baloch embassy in New Delhi. He appealed to the UN for peacekeeping forces and demanded the withdrawal of the Pakistani army.

'Republic of Balochistan' trends on social media

The "Republic of Balochistan announced" began trending on social media after Baloch leaders, including activist Mir Yar Baloch, declared Balochistan’s independence from Pakistan. The announcement came amid heightened tensions between India and Pakistan, following recent cross-border military operations. Mir Yar Baloch, a known writer and advocate for Baloch rights, issued the declaration through a series of posts on platform X. He urged the Indian government to allow a Baloch embassy in New Delhi and called on the United Nations to send peacekeeping forces to Balochistan while asking the Pakistani army to withdraw from the region. The announcement followed India’s Operation Sindoor on May 7, which targeted terror camps in Pakistan and Pakistan-occupied Kashmir (POK).

“We have claimed our independence”Mir Yar Baloch claimed that Baloch freedom fighters had attacked Pakistan’s gas fields in Dera Bugti, an area with more than 100 gas wells.

In one of his posts, he said, "A possible announcement soon should be done as the collapse of the terrorist Pakistan is near. We have claimed our independence and we request India to allow Balochistan's official office, and embassy in Delhi."— miryar_baloch (@miryar_baloch)

He also made an appeal to the international community. "We also ask the United Nations to recognise the independence of the Democratic Republic of Balochistan and call a meeting of all UN members to lend your support for recognition."

"There must be a release of billions of funds for currency, and passport printing," he added.

Call for UN peacekeeping missionBaloch asked for immediate international action. "We urge the UN to immediately send its peace keeping missions in Balochistan and ask Pakistan's occupational army to vacate the territories, air space and sea of Balochistan and leave all the weapons, and property in Balochistan."

He added, "All non-Baloch personnel in the army, frontier corps, police, military intelligence, ISI, and civil administration must leave Balochistan immediately."

He mentioned plans to form a government in the region. "The control of Balochistan will soon be handed over to the new government of independent Balochistan state and a transitional conclusive interim government will soon be announced. Representation of Baloch women in the cabinet is the fulfilment of commitment to our nation."

"The state ceremony of the independence government of Balochistan will take place soon. We invite the head of the states of our friendly countries to witness the national parade and bless us," he said.

In another post, he wrote, "Hey Na-Pakistan. If you have an army, we Baloch have our army too. Baloch freedom fighters attack."

BLA claims attack on Pakistani military

A video has also surfaced online showing a utility vehicle carrying Pakistani military personnel being destroyed. The Baloch Liberation Army (BLA) claimed responsibility for the blast and said 14 Pakistani soldiers were killed.

Free Balochistan Movement leader requests India to rename Jinnah’s House to ‘Balochistan House’Hyrbyair Marri, the London-based president of the Free Balochistan Movement, recently said that India should hand over Jinnah’s House in Mumbai to the Baloch people and rename it ‘Balochistan House’. He said this site, where Pakistan’s founder Muhammad Ali Jinnah once planned India’s partition, should now be a place for Baloch leaders to plan their own independence. Marri also said that once Balochistan gains independence, Pakistan will no longer exist. In an article published by Balochwarna, he accused the United Nations of lacking neutrality, claiming it has ignored the Balochistan issue since 1947 while Pakistan continues to exploit it for political purposes.

Source: https://economictimes.indiatimes.com/news/new-updates/republic-of-balochistan-announced-trends-on-social-media-as-baloch-leaders-declare-independence-from-pakistan/articleshow/121153664.cms?from=mdr