iEpikaira

Η τουρκική εφημερίδα Aydınlık καταγγέλλει ότι τα οθωμανικά–τουρκικά μνημεία στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα και τη Δυτική Θράκη, αφήνονται στην εγκατάλειψη και σταδιακά εξαφανίζονται, παρουσιάζοντάς το ως συνειδητή πολιτική που στοχεύει τόσο στην ιστορική μνήμη όσο και στην τουρκική ταυτότητα των μουσουλμανικών κοινοτήτων.

Το θέμα της εκδήλωσης

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αφορμή είναι μια εκδήλωση που διοργάνωσε στη Σμύρνη το ROİSDER (οργάνωση που φέρει την ονομασία "Τουρκοι της Ρόδου, της Κω και των Δωδεκανήσων") και το Παράρτημα Σμύρνης του "Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων της Δυτικής Θράκης".

Η εκδήλωση είχε τίτλο "Τα τουρκικά αρχιτεκτονικά έργα στην Ελλάδα που έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου" και πραγματοποιήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου στο κέντρο "Sancar Maruflu Sivil Toplum Yerleşkesi".

Τι υποστηρίζει η Νεβάλ Κονουκ Χαλατσόγλου

Κεντρική ομιλήτρια ήταν η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μαρμαρά, Νεβάλ Κονουκ Χαλατσόγλου, η οποία ισχυρίστηκε ότι τα πολιτιστικά και αρχιτεκτονικά μνημεία της οθωμανικής περιόδου στην Ελλάδα "σταδιακά εξαφανίζονται".

Κατά την ίδια, η "εξάλειψη" αυτών των μνημείων οφείλεται σε δύο λόγους: πρώτον, επειδή συμβολίζουν την οθωμανική–τουρκική κυριαρχία και υπενθυμίζουν την ήττα και αποχώρηση της Ελλάδας από τη Μικρά Ασία, και δεύτερον, επειδή η καταστροφή τους αποσκοπεί –κατά την άποψή της– στη διακοπή της ιστορικής συνέχειας των εκεί τουρκικών/μουσουλμανικών κοινοτήτων, ώστε "να ξεχάσουν το παρελθόν τους" και να πληγεί η τουρκική τους ταυτότητα.

Η οπτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η Χαλατσόγλου παρουσιάζει τη σταδιακή απώλεια των μνημείων όχι ως απλή φθορά του χρόνου, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας "πολιτισμικού αφανισμού".

Στο ρεπορτάζ αυτό συνδέεται με τον σχηματισμό της σύγχρονης ελληνικής εθνικής ταυτότητας, η οποία –κατά την Aydınlık– θεωρείται ότι επιδιώκει να αποσυνδεθεί από την οθωμανική κληρονομιά.

Παρέμβαση του προέδρου του ROİSDER

Ο πρόεδρος του ROİSDER, καθηγητής Μουσταφά Καϊμακτσί, δηλώνει ότι τα οθωμανικά–τουρκικά μνημεία στην Ελλάδα αποτελούν "κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας" και πως η εγκατάλειψή τους συνιστά και "έγκλημα κατά της ανθρωπότητας" λόγω της υπονόμευσης της πολιτισμικής ποικιλομορφίας.

Καλεί την Ελλάδα να αποδεχθεί την πρόταση της τουρκικής υπηρεσίας TİKA για κοινά προγράμματα αποκατάστασης, υποστηρίζοντας ότι τα μνημεία πρέπει να αποκατασταθούν "σύμφωνα με την αυθεντική τους μορφή" και να αποκτήσουν νέες, κατάλληλες χρήσεις μέσα από διακρατικές συμφωνίες.

ΠΚ capital.gr

Κουτσουρεμένος και ο νέος χάρτης του ΥΠΕΞ για τα θαλάσσια οικόπεδα στο Αρχιπέλαγος – Υπολογισμοί με 6 μίλια χωρικά ύδατα – Μέχρι τα Δωδεκάνησσα το καλώδιο, παρελθόν η Κύπρος

Υποχωρούμε σε όλα τα επίπεδα. Η Ελλάδα γνωρίζει μια πρωτοφανή υποβάθμιση της θέσεώς της στην διεθνή σκηνή, αλλά το χειρότερο, υφίσταται απώλειες. Εθνικές απώλειες.

Του Ευθ. Π. Πέτρου

Γινόμαστε το τελευταίο διάστημα μάρτυρες μιας ανομολογήτου συρρικνώσεως της εθνικής μας κυριαρχίας. Καθοριστικής σημασίας ήταν η υποχώρηση της Κάσου, όπου επί της ουσίας εγκαταλείψαμε την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασυνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ μόλις η Τουρκία αντέδρασε. Και αυτή δεν είναι παρά μόνον η αρχή.

Αφού την αφήσαμε να «αλωνίζει» σε θάλασσες που είναι δικές μας, η Τουρκία διεκδικεί πλέον και τα νησιά μας, επιβουλευόμενη την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Δραματική προειδοποίηση απευθύνει μέσω της πλατφόρμας «Χ» ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών κ. Γιάννης Βαληνάκης, ο οποίος τονίζει: «Οι άλλες διεκδικήσεις της Τουρκίας ωχριούν ως πρόβλημα σε σύγκριση με την αμφισβήτηση των νησιών και της εδαφικής μας ακεραιότητας! Αυτήν πρέπει να ακυρώσουμε ως πρώτη μας επιδίωξη!»

Απαριθμεί εν συνεχεία ο Δωδεκανήσιος πολιτικός τις τέσσερεις διεκδικήσεις της Τουρκίας, οι οποίες συνιστούν αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας: «Αποτελεί δυστυχώς τον πυρήνα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και σε αυτήν στηρίζονται οι 4 νέες διεκδικήσεις της του τελευταίου έτους:

-τα αιολικά πάρκα που αποσύρθηκαν από την ανοιχτή θάλασσα περιοριζόμενα εντός των χωρικών υδάτων μας,

-το θαλάσσιο πάρκο στο Ανατολικό. Αιγαίο που συρρικνώνεται και αναβάλλεται συνεχώς,

-η ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο (GSI )

-και τέλος η νέα αντιπαράθεση για τη θαλάσσια χωροταξία.

Και στις 4 περιπτώσεις δεν διδαχθήκαμε τίποτα από την έλλειψη στοιχειώδους γεωπολιτικού σχεδιασμού σε σχέση με τον αγωγό EastMed που ναυάγησε.

Ο μόνος “σχεδιασμός” μας περιορίζεται σταθερά στο ότι η έρευνα είναι νόμιμη κατά το διεθνές δίκαιο.

Δεν προβλέπονται δηλαδή οι τουρκικές αντιδράσεις, ούτε καταστρώνονται σχέδια αντιμετώπισής τους -με συνέπεια τον αιφνιδιασμό, “παζάρια” υπό πίεση, και τελικά -προσώρας τουλάχιστον- αρνητικές συνέπειες».

Το τραγικό είναι ότι η ελληνική Κυβέρνηση υποχωρεί κατά κράτος χωρίς να δείχνει ότι αντιλαμβάνεται την σοβαρότητα της καταστάσεως. Αντί να προετοιμάζεται ώστε να αντιμετωπίσει επιτυχώς την επομένη κρίση (που νομοτελειακώς θα ξεσπάσει) και να θέσει φραγμό στα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας προσπαθεί να αποκρύψει την θλιβερή πραγματικότητα τροφοδοτώντας την επικαιρότητα με διάφορα επικοινωνιακά «αφηγήματα», μεταξύ των οποίων και οι ισχυρισμοί της, περί ισχυράς ελληνικής παρουσίας στην διεθνή σκηνή. Στο πλαίσιο αυτό, απλές διπλωματικές επαφές παρουσιάζονται σαν επιτυχίες.

Τονίζει σε άλλη ανάρτησή του ο κ. Βαληνάκης: «Η χώρα μας αεροβατεί με την ψευδαίσθηση περί “ισχυρού διπλωματικού της αποτυπώματος” επειδή ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας οργανώνουμε… συζητήσεις για “Διάλογο, Δημοκρατία και Δημοκρατία”. Το “άσφαιρο” ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου παρουσιάζεται ως “πολλαπλό χαστούκι” στον Ερντογάν κλπ. Γενικότερα, οι ελληνικές αντιδράσεις στον τουρκικό “καλπασμό” περιορίζονται σε απλές επαφές και “Στρατηγικά Συμβούλια”, χωρίς απτά αποτελέσματα: η ολοκλήρωση της οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο έχει πλήρως λησμονηθεί, τον έλεγχο της Λιβύης μοιράζονται η Τουρκία με τη Ρωσία, όλα σχεδόν τα δυτικά εμπάργκο όπλων που είχαν επιβληθεί στην Άγκυρα αίρονται κλπ.»

Κρατάμε την επισήμανση του κ. Βαληνάκη για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, που έχει λησμονηθεί, διότι προσφάτως ανεκοινώθησαν σε διθυραμβικό μάλιστα τόνο οι προθέσεις της αμερικανικής Chevron να αρχίσει έρευνες νοτίως της Κρήτης. Υπάρχουν πληροφορίες συμφώνως προς τις οποίες η αμερικανική εταιρεία δεν ανέλαβε πρωτοβουλία, αλλά κινήθηκε έναντι αδρής αμοιβής, από την ελληνική κυβέρνηση.

Η περιοχή μάλιστα στην οποία θα κινηθεί καλύπτεται από το τουρκο-λιβυκο μνημόνιο, αλλά ευρίσκεται στην πλευρά της λιβυκής δικαιοδοσίας. Ελπίζουν έτσι κάποιοι στην Αθήνα, ότι δεν θα προκληθεί τουρκική αντίδρασις. Φοβούμεθα διότι και πάλι δεν πρόκειται να επιμείνουν. Θα υποχωρήσουν, αν αντιδράσει η Τουρκία, όπως υπεχώρησαν και στην Κάσο. Αποδεχόμενοι και πάλι συρρίκνωση της κυριαρχίας μας. Και θα έχουν χάσει και τα ποσά που πληρώνουν στην Chevron…

Και ενώ στην Ελλάδα εθελοτυφλούμε, η Τουρκία αναβαθμίζει πράγματι την θέση και την επιρροή της. Τις τελευταίες ημέρες η Τουρκία βελτίωσε πολλαπλώς την θέση της. Μπορεί οι συνομιλίες για την Ουκρανία να μην ολοκληρώθηκαν, αλλά μόνον το γεγονός ότι η Κωνσταντινούπολη ήταν ο επιλεγμένος τόπος διεξαγωγής τους, αναδεικνύει την Τουρκία σε παράγοντα του παγκοσμίου διπλωματικού παιχνιδιού.

Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν ανεγνωρίσθη από τον ίδιο τον Πρόεδρο Τραμπ, ως παράγοντας των εξελίξεων στην Μέση Ανατολή, αφού μετέσχε δια τηλεδιασκέψεως στην συνάντηση για την Συρία στο Ριάντ, κατά την οποία ήρθησαν οι κυρώσεις για την Συρία και ο εκλεκτός της Αγκύρας Πρόεδρος Αλ Σάρα (πρώην τρομοκράτης Αλ Γκολάνι) αποκαταστάθηκε ως διεθνώς αναγνωριζόμενος ηγέτης (και ας ελέγχει το καθεστώς του, μόλις το ένα τρίτο της συριακής επικρατείας).

Αντιθέτως η Ελλάδα βυθίζεται σε γεωπολιτική ανυπαρξία. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν έχει κατορθώσει ακόμη να εξασφαλίσει την πρόσκληση για συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ, για την οποία εκλιπαρεί τους τελευταίους μήνες. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η πρόσκλησις θα μπορούσε να οδηγήσει σε χειρότερες περιπέτειες την χώρα.

Σε μια συνάντηση με τον Αμερικανό Πρόεδρο, το πιθανότερο είναι ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα γινόταν αποδέκτης «συστάσεων» να αποδεχθεί την συνδιαλλαγή με την Τουρκία. Να δεχθεί δηλαδή περαιτέρω συρρίκνωση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Εστία της Κυριακής newsbreak.gr

Σε ένα πρωτοφανές παραλήρημα επιδόθηκε ο υφυπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας και Επικεφαλής της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Ένωσης Mehmet Kemal Bozay, μιλώντας για Έλληνες πολίτες «τουρκικής καταγωγής» που ζουν στα Δωδεκάνησα, των οποίων τα δικαιώματα παραβιάζονται σοβαρά από την Ελλάδα.

Επίσης, έκανε λόγο για βασικά δικαιώματα και ελευθερίες της «τουρκικής μειονότητας» στη «Δυτική Θράκη» που επίσης δε γίνονται σεβαστά, ενώ αναφέρθηκε και σε «Τουρκοκυπρίους» για τους οποίους η διεθνής κοινότητα θα πρέπει, σύμφωνα με τα λεγόμενα του να επαναβεβαιώσει φυσικά δικαιώματα.

Συγκεκριμένα, ο Mehmet Kemal Bozay τοποθετήθηκε διαδικτυακά στην έναρξη της 58ης Συνεδρίασης του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και μίλησε για «τουρκοκύπριο λαό» που στερήθηκε τα φυσικά του δικαιώματα, όπως η κυρίαρχη ισότητα και το ισότιμο διεθνές καθεστώς υπό την απειλή όπλων το 1963.

Με βάση το παραπάνω, ζήτησε να τερματιστεί αυτή «η συστηματική παραβίαση, συμπεριλαμβανομένων των απάνθρωπων εμπάργκο και της άδικης απομόνωσης» του.

Συνέχισε λέγοντας ότι τα πιο βασικά δικαιώματα και ελευθερίες της «Τουρκικής μειονότητας» στη «Δυτική Θράκη» και των Ελλήνων πολιτών «τουρκικής καταγωγής» που ζουν στα Δωδεκάνησα έχουν παραβιαστεί σοβαρά.

Κλείνοντας, κάλεσε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών να αναλάβει δράση για να διασφαλίσει ότι η «εθνοτική ταυτότητα» και τα δικαιώματα των «Τούρκων» εκεί γίνονται δεόντως σεβαστά από την Ελλάδα.

Πηγή: bankingnews.gr

Έγγραφο-ντροπή του Υπουργείου Οικονομικών προς κάτοικο των Αρκιών Δωδεκανήσου αμφισβητεί το 2025 την νομιμότητα αγοραπωλησίας που έγινε το 1991 με αναφορές στον ...Σουλειμάν τον Μεγαλοπρεπή και το «τοπικό δίκαιο» που παρήγαγε

Έγγραφο ντροπή του Υπουργείου Οικονομικών προς κατοίκους των ακριτικών Αρκιών Δωδεκανήσου με το οποίο αμφισβητεί τις ιδιοκτησίες τους 35 χρόνια μετά την απόκτησή τους, επικαλούμενο το Οθωμανικό Δίκαιο ως ισχύοντα νόμο επί της ελληνικής επικράτειας (διακόσια και πλέον χρόνια μετά την απελευθέρωση), αποκαλύπτει σήμερα η «Εστία της Κυριακής». Από το έγγραφο της αγωγής του Δημοσίου με το οποίο επιδιώκεται η εκδίωξη κατοίκων νησιών από τις εστίες τους προκύπτει ότι το Ελληνικό Δημόσιο φθάνει στο σημείο να επικαλείται στα επιχειρήματα του έως και τον Σουλειμάν τον Μεγαλοπρεπή για να ισχυριστεί ότι ανήκουν στην ιδιοκτησία του, όχι μόνο τα ακίνητα που δήμευσε με το δόρυ του ως εισβολέας στην Κω και στην Ρόδο, αλλά και τα «μη δορυάλωτα εδάφη» της τέως Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε άλλα νησιά της Δωδεκανήσσου!

Της Μαρίας Δεληθανάση

Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι το 2022 μετά την απόκτηση ιδιοκτησιών, κτηματογραφικά γραφεία ενέκριναν τις αιτιάσεις του Δημοσίου ότι το οθωμανικό ισχύει ως τοπικό δίκαιο και ότι οι ιδιοκτησίες είναι αμφισβητούμενες και έτσι αφαίρεσαν την ασφάλεια Δικαίου από τους ακρίτες μας. Σήμερα το Δημόσιο σύρει σε πολυετείς δικαστικούς αγώνες τους ιδιοκτήτες των ακινήτων με στόχο την τελική εκδίωξη τους. Εκτός από τους Αρκιούς θολό είναι το ιδιοκτησιακό τοπίο και στα κομβικής σημασίας για την οριοθέτηση ΑΟΖ Λέβυθα όπου η οικογένεια Καμπόσου δεν διαμένει εκεί πλέον μόνιμα και μετακινήθηκε με τα πρόβατα της στην Αστυπάλαια. Κυκλοφορούν και εδώ φήμες ότι αμφισβητείται η ιδιοκτησία επί του ακινήτου και τα ερωτήματα της εφημερίδας μας παραπέμφθηκαν προς απάντησιν στον Δήμαρχο. Αυτό που συμβαίνει λοιπόν στο Αιγαίο είναι μεγάλο εθνικό έγκλημα στο οποίο δυστυχώς συμπράττει και το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας ο Άρειος Πάγος, ο οποίος το 2022 άλλαξε την νομολογία του και αποδέχθηκε το Οθωμανικό Δίκαιο ως υπερισχύον έναντι του ελληνικού αστικού κώδικα.

Στη συνέχεια, σταχυολογούμε από το έγγραφο της ντροπής, την επιχειρηματολογία που αναπαράγει μαζικά στο Δημόσια σε σωρεία αγωγών κατά κατοίκων νησιών του Αιγαίου, τις περιουσίες των οποίων θέλει να «αρπάξει».

Το περιεχόμενο των αγωγών και το Οθωμανικό Δίκαιο

Στις αγωγές, και με προκάλυμμα την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης της χώρας, η Κτηματογραφική Υπηρεσία Δωδεκανήσων αμφισβητεί τα στοιχεία που έχουν αναρτηθεί στους οικείους καταλόγους των δήμων, στους οποίους υπάγονται τα νησιά, και ζητά από τους κατοίκους να «επιστρέψουν» στο Δημόσιο τα σπίτια και τη γή τους!!!

Οπως συγκεκριμένα αναφέρεται «ο Προϊστάμενος της αρμόδιας Κτηματογραφικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου, υπέβαλε προς τον Οργανιισμό Κτηματολογίου Χαρτογραφήσεως Ελλάδος προσφυγή-ένσταση κατά των αναρτηθέντων στοιχείων β’ ανάρτησης της Κτηματογράφησης Δήμου Πάτμου … διότι η αρχική εγγραφή (των στοιχείων) τυγχάνει ανακριβής».

Σε ό,τι αφορά τις αιτίες για τις οποίες είναι «ανακριβής» το υπ. Οικονομικών επικαλείται …το Οθωμανικό Δίκαιο, το οποίο κρίνει ότι κατισχύει οποιουδήποτε συμβολαίου αγοραπωλησίας ή άλλου νόμιμου τρόπου απόκτησης ιδιοκτησίας στα νησιά μέχρι σήμερα!!! Σύμφωνα, λοιπόν, με την αγωγή, «ακίνητα ελευθέρας ιδιοκτησίας» είναι μόνον «τα αστικά ακίνητα (οικόπεδα, αυλές, κήποι, οικίες και γενικότερα οικοδομήματα) και τα καρποφόρα δένδρα που βρίσκονται σε πόλεις κωμοπόλεις και χωριά. Αντιθέτως οι αγροτικές εκτάσεις ανήκουν στην κατηγορία των δημοσίων γαιών»…

Σε αυτές το Οθωμανικό Δίκαιο δεν αναγνωρίζει δικαίωμα χρησικτησίας, ούτε ιδιοκτησίας. Και το ίδιο πράττει το υπ. Οικονομικών! Οπως αναφέρεται στην αγωγή «οι εκτάσεις μπορούσαν να παραχωρηθούν …αλλά οι ιδιοκτήτες δεν αποκτούσαν πλήρες δικαίωμα κυριότητας επί τις παραχωρηθείσας δημόσιας εκτάσεως, αλλά δικαίωμα διηνεκούς εξουσιάσεως, το δε δικαίωμα ψιλής κυριότητας διατηρούσε το Οθωμανικό Δημόσιο».

Και επεξηγεί παρακάτω το υπουργείο Οικονομικών: «Οι ως άνω διακρίσεις των ακινήτων, σύμφωνα με την προαναφερθείσα Οθωμανική νομοθεσία, διατηρήθηκαν εν ισχύ ως τοπικό δίκαιο, με τις διατάξεις των άρθρων…του Κτηματολογικού Κανονισμού, ο οποίος διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα (!)».

Και αποσαφηνίζει η αγωγή, υιοθετώντας – αυθαιρέτως – την αντίληψη ότι δεν υπάρχουν ιδιωτικές ιδιοκτησίες στα μικρά νησιά και τις νησίδες του ανατολικού Αιγαίου: «Τα δημόσια κτήματα οποτεδήποτε και αν αναγνωρίσθηκαν ως τέτοια, ακόμη κι αν η παραχώρησή τους σε ιδιώτες έγινε μετά την ιταλική κατάληψη των νησιών του Αιγαίου (1912), εξακολουθούν να διέπονται από τις διατάξεις του Οθωμανικού Δικαίου, που ίσχυε κατά τον χρόνο της κατάληψης… Επομένως ισχύει για τα παραπάνω κτήματα και το άρθρο 78 του από 7 Ραμαζάν 1274 Οθωμανικού νόμου …Σημειωτέον ότι τις διατάξεις του νόμου περί γαιών της 7ης Ραμαζάν 1274 (1858) ανεγνώρισε η Ελληνική Πολιτεία με το ν.2100/1952». Οπότε, «τα επί των ακινήτων κτημάτων δικαιώματα του Δημοσίου, εις ουδεμία υπόκεινται παραγραφή».

Διευκρινίζεται πως «τα δημόσια κτήματα οποτεδήποτε και αν αναγνωρίσθηκαν ως τέτοια, ακόμη και αν η παραχώρησή τους σε ιδιώτες έγινε μετά την ιταλική κατάληψη των νήσων του Αιγαίου (1912) εξακολουθούν να διέπονται από τις διατάξεις του Οθωμανικού Δικαίου, που ίσχυε κατά τον χρόνο της κατάληψης».

Και τι γίνεται με τα νησιά που δεν είχαν καταληφθεί από τους Οθωμανούς, όπως π.χ. οι Αρκιοί; Απαντά το υπ. Οικονομικών: «στα άλλα νησιά της Δωδεκανήσουν που δεν ήταν «δορυάλωτα» (σ.σ. που δεν είχαν κυριευθεί με τη «σπάθη και το δόρυ») …όλα ανεξαιρέτως τα κτήματα που κατείχαν, νέμονταν και εξουσίαζαν από τότε οι κάτοικοι των νησιών αυτών …(το επιχείρημα) κλονίζεται και από το γεγονός δημιουργίας κτηματολογικού γραφείο σε τμήμα μόνον της νήσου Λέρου, όπου βεβαίως εχώρησε η καταγραφή των ακινήτων ως δημοσίων γαιών, παρά το γεγονός ότι η νήσος Λέρος δεν υπήρξε δορυάλωτη».

Και η αγωγή του υπ. Οικονομικών προχωρά ακόμη περισσότερο, αμφισβητώντας ακόμη και την κυριότητα του Δήμου Πατμου. Οπως αναφέρεται: «η νήσος Αρκιοί δεν περιλαμβάνεται στις νησίδες που περιήλθαν δωρεάν κατά κυριότητα στον Δήμο Πάτμου, δεδομένου ότι δεν χρησιμοποιείται για βόσκηση ζώων, αλλά κατοικείται. Κατά τούτων, ο Δήμος Πάτμου ουδέποτε απέκτησε κυριότητα επί τους επίδικου ακινήτου, ώστε να δύναται να το μεταβιβάσει. ....Συνεπώς εκείνος προς τον οποίον μεταβιβάσθηκε ξένο ακίνητο δεν αποκτά την κυριότητα, εφόσον του μεταβιβάσθηκε από μη κύριο»!!!

Οι κάτοικοι έχουν προσφύγει σε α’ βαθμό και έχουν δικαιωθεί έναντι του Ελληνικού Δημοσίου. Πόσοι, όμως, θα μπορέσουν να προχωρήσουν στον Εφετείο; Ελάχιστοι ή ίσως και κανένας. Πόσο μάλλον στον Άρειο Πάγο… Είναι άνθρωποι πλέον μεγάλης ηλικίας, με χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο και πολύ περιορισμένα οικονομικά. Και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες συνεχών προσφυγών.

Οταν ο Αρειος Πάγος συμπαρατάσσεται με την άποψη του υπ. Οικονομικών

Στις μαζικές αγωγές του υπουργείου Οικονομικών αγνοείτο το σύνολο της νομολογίας του Αρείου Πάγου έως το 2020. Για την ακρίβεια, γίνεται επιλεκτική επίκληση στα σημεία που εξυπηρετείται το κυρίαρχο αφήγημα, που συνοψίζεται στη φράση: «Δεν είναι τίποτα δικό σας. Σηκωθείτε και φύγετε».

Χαρακτηριστική είναι η απόφαση 1787/2017 του Αρείου Πάγου, η οποία εν προκειμένω δικαίωσε κάτοικο της Σύμης έναντι του Ελληνικού Δημοσίου. Σύμφωνα με την απόφαση, ο θεσμός της «χρησικτησίας για πρώτη φορά εισήχθη στα Δωδεκάνησα μετά την εισαγωγή σ’ αυτήν του Ιταλικού Αστικού Κώδικα του 1865»…. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων… «του εν λόγω Ιταλικού ΑΚ του 1865 προκύπτει ότι αυτός που έχει συνεχή, όχι διακεκομμένη δημόσια, ειρηνική, αναμφίβολη νομή σε ακίνητο με διάνοια κυρίου, αποκτά σ’ αυτό εμπράγματο δικαίωμα κυριότητος μετά από τριάντα χρόνια (κτητική παραγραφή). Η εν λόγω κτητική παραγραφή, όσο αφορά τη Σύμη, όπου δεν έχει καταρτιστεί Κτηματολόγιο και συνακόλουθα δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κτηματολογικού Κανονισμού, εκτός από εκείνες των άρθρων 1-8, εφαρμόζεται και επί ακινήτων που ανήκαν στην ιδιωτική περιουσία του Κράτους, κατά το άρθρο 2114 του Ιταλικού ΑΚ του 1865».

Στην ίδια απόφαση σημειώνεται ότι «ακόμα, μετά την έναρξη ισχύος του Ελληνικού ΑΚ στη Δωδεκάνησο από 30.12.1947, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων … ΑΚ, από τις οποίες προκύπτει ότι αυτός που έχει τη φυσική εξουσία στο πράγμα με διάνοια κυρίου (νομή) και την ασκήσει για χρονικό διάστημα είκοσι ετών καθίσταται κύριος με έκτακτη χρησικτησία (άρθρο 1045) …και όποιος ασκεί πράξεις νομής με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο για δέκα χρόνια αν το πράγμα είναι ακίνητο (άρθρ. 1041), καθίσταται κύριος με τακτική χρησικτησία».

Διαφορετικό το σκεπτικό των αποφάσεων μετά το 2022

Το σκεπτικό αποφάσεων του Α.Π. είναι διαφορετικό μετά το 2020. Χαρακτηριστική είναι η απόφαση 1954/2022 σε προσφυγή κατοίκου της Λέρου, για περιουσία του στους Αρκιούς. Στην απόφαση αυτήν, ο Αρειος Πάγος επιστρέφει για επανεξέταση την υπόθεση και με « άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση» στο Πολυμελές Εφετείο Δωδεκανήσου.

Αν και οι περιουσίες των κατοίκων των Αρκιών αποδεικνύονται με συμβόλαια αγοραπωλησίας από την Ιερά Μονή Πάτμου, η απόφαση αμφισβητεί την πρότερη ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής Πάτμου – άρα και την αγοραπωλησία – με το επιχείρημα ότι ασχέτως του γεγονότος ότι το νησί δεν είχε καταληφθεί από Οθωμανούς, την περίοδο εκείνη ίσχυε το Οθωμανικό Δίκαιο!!! (Συγκεκριμένα, τα συμβόλαια αγοραπωλησίας δικαίωσαν τους κατοίκους σε α’ βαθμό, το Ελληνικό Δημόσιο προσέφυγε στο Εφετείο όπου πάλι δικαιώθηκαν οι κάτοικοι και το Ελληνικό Δημόσιο προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, ο οποίος συμφώνησε με το σκεπτικό του Ελληνικού Δημοσίου το 2022 και επέστρεψε την υπόθεση στο Εφετείο).

Αναφέρεται χαρακτηριστικά σε εκείνην την απόφαση: «Ειδικότερα δε, το Εφετείο δέχθηκε ότι ολόκληρη η νήσος Αρκιοί αποτελούσε ιδιοκτησία “μουλκ” της Ιερός Μονής της Πάτμου, στην κυριότητα της οποίας περιήλθε κατά τη βυζαντινή εποχή, και στην οποία, ως μη δορυάλωτη, δεν υπήρξαν δημόσιες γαίες καθώς και το δικαίωμα εξουσιάσεως επί δημοσίων γαιών (τεσσαρούφ), από της εποχής του τούρκου κατακτητή Σουλτάνου Σουλεϊμάν (1522 μ.χ) μέχρι την ισχύ του Ν. 2100/1952, παρά μόνο γαίες “μουλκ”, όπως και στις λοιπές νήσους των Δωδεκανήσων, πλην της Ρόδου και της Κω, τις οποίες ενέμοντο, κατείχαν και εξουσίαζαν οι κάτοικοι των νησιών αυτών.

Με το να αποφανθεί όμως έτσι το Εφετείο, στηρίζοντας την απορριπτική του κρίση ότι το επίδικο δεν είναι δημόσιο κτήμα, διότι αποτελούσε καθαρά ιδιοκτησία “γαία μουλκ” ανήκουσα κατά κυριότητα στην Ιερά Μονή της Πάτμου, στην οποία ανήκε ολόκληρο το νησί (Αρκιοί) και επομένως δεν απετέλεσε αντικείμενο διαδοχής από το Οθωμανικό Δημόσιο στο Ιταλικό και από το τελευταίο στο Ελληνικό, χωρίς περαιτέρω να διαλαμβάνει παραδοχές για τις συγκεκριμένες πράξεις νομής, κατοχής και εξουσίασης της Ιεράς Μονής στο επίδικο ακίνητο από την Βυζαντινή εποχή καθώς και για τη φύση, τη μορφή και το χαρακτήρα αυτού, ώστε να δικαιολογούνται οι πράξεις αυτές, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 78, 103 του Οθωμανικού νόμου περί γαιών της 7ης Ραμαζάν 1274 (1856), των διατάξεων των άρθρων 1, 2, 3 και 4 εδ.α’ και 65 του Κτηματολογικού Κανονισμού, των διατάξεων του άρθρου 4 παρ.1 και 2 του ΑΝ 1539/1938, των διατάξεων του άρθρου 1 του Παραρτήματος XIV της Συνθήκης των Παρισίων της 10ης Φεβρουάριου 1947, όπως κυρώθηκε με το Ν.Δ 423/1947».

Γολιάθ εναντίον Δαβίδ: Ο επίσημος μηχανισμός εκκένωσης των νησιών

Το πρόβλημα που αποκαλύπτει η «ΕτΚ» είναι το «κερασάκι στην τούρτα»… Τα νησιά του Αιγαίου όπως οι Αρκιοί και το Αγαθονήσι ταλανίζονται εδώ και χρόνια από τρία προβλήματα: ακτοπλοϊκής σύνδεσης, τουρκικές ανεμότρατες και προσπάθεια εκδίωξης των κατοίκων από τις γενέτειρές τους με το επιχείρημα ότι οι περιουσίες τους δεν είναι δικές τους, με επίκληση του Οθωμανικού Δικαίου!!!

Σε ό,τι αφορά το πρώτο, όπως εξηγεί στην «ΕτΚ» ο κ. Διαμαντής Μαντής, του οποίου συγγενείς κατοικούν στους Αρκιούς και το Αγαθονήσι, έχει προς ώρας επιλυθεί. Με πολιτική βούληση. Όπως θα μπορούσαν να επιλυθούν – και όχι να προκαλούνται – τα σοβαρά προβλήματα των νησιών μας. Λέει χαρακτηριστικά: «Τέλος Ιανουαρίου σταματά το «Σταυρός» και τους διαβεβαίωσαν ότι από αρχές Φεβρουαρίου θα μπει το «Σαόνησος» και τα δυο της Saos Ferries. Όμως πρόκειται για μηνιαίες ανανεώσεις, μέχρι να ανοιχθούν οι φάκελοι με τις προσφορές. Γνωρίζουμε ότι πολλοί πολιτικοί θέλουν τα δρομολόγια να κάνει το «Νήσος Κάλυμνος» της ΑΝΕΚ. Όμως το πλοίο αυτό δεν πληρεί τις προϋποθέσεις. Δεν είναι ferry boat. Τα νησιά χρειάζονται πλοίο που να μπορεί να μεταφέρει φορτηγά για ανεφοδιασμό, είτε είναι ζωοτροφές, είτε νερό και τρόφιμα. Επίσης, είναι σημαντικό να υπάρχουν δυο εναλλακτικά πλοία, όπως στην περίπτωση της Soas Ferries, ώστε όταν το ένα βρίσκεται σε λιμενισμό, να εξυπηρετεί το άλλο. Ας βάλουν και τις δυο εταιρείες, δεν μας νοιάζει εμάς. Όμως, να πληρούνται οι προϋποθέσεις».

Το δεύτερο σοβαρό πρόβλημα είναι οι τουρκικές ανεμότρατες που γεμίζουν τα χωρικά ύδατα των νησιών μας στο Αιγαίο. «Οι φωτογραφίες που σας έστειλα είναι οι περίπου 15 τουρκικές τράτες, σχεδόν δίπλα στην παραλία, στο Αγαθονήσι, το καλοκαίρι του 2024. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μας βάζει να κομματιάζουμε τις δικές μας και έρχονται οι τουρκικές και ψαρεύουν στα χωρικά μας ύδατα» λέει στην «ΕτΚ». Οπως εξηγεί ο κ. Μαντής, το Λιμενικό κωφεύει στις εκκλήσεις που γίνονται από τους νησιώτες για τα τουρκικά ψαράδικα και μάλιστα μια φορά κάποιος απάντησε σε διαμαρτυρόμενο νησιώτη: «Αυτό συμβαίνει από την εποχή του ΠΑΣΟΚ»…

Το τρίτο σοβαρό πρόβλημα είναι αυτό το οποίο έχει προκαλέσει το υπουργείο Οικονομικών. Με πρόφαση το Κτηματολόγιο αμφισβητεί συλλογικά τις ιδιοκτησίες στα μικρά αυτά νησιά. «Οι κάτοικοι δέχονται συνέχεια αγωγές από το υπουργείο Οικονομικών, ενώ έχουν στα χέρια τους συμβόλαια με τη σφραγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας ότι είναι δικά τους τα οικόπεδα και τα σπίτια. Αναγκάζονται να τρέχουν στα δικαστήρια. Κι αυτό είναι δυσβάστακτο οικονομικά για τους κατοίκους, που επιπλέον ζουν μακρυά από τα διοικητικά κέντρα. Προεκλογικά και στις γιορτές θυμούνται οι πολιτικοί ότι είναι αυτοί που «Φυλάνε Θερμοπύλες» και μετά έρχονται και τους διώχνουν. Πόσο θα αντέξουν οι κάτοικοι αυτήν την πίεση; Σε βάθος δεκαετίας δεν θα υπάρχει ούτε ένας Ελληνας σε αυτά τα νησιά. Πήραν τα ψάρια μας, τώρα θα πάρουν και τα κατσίκια μας»…

[iEpikaira: Πρώτα η λεγόμενη «Ένωση Τούρκων Αλληλεγγύης Δυτικής Θράκης» και η «Ένωση Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσου» καλούν την Ελλάδα να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των «Τούρκων» σε Θράκη και Δωδεκάνησα ΕΔΩ. Μετά στήνουν προβοκάτσια με τζαμί στην Κω ΕΔΩ. Εν συνεχεία οι τούρκοι εγείρουν ευθέως ζήτημα "τουρκικής μειονότητας" στα Δωδεκάνησα ΕΔΩ. Και τώρα έρχεται το ελληνικό κράτος/σαντζάκι να αναλάβει δράση και να εκτελέσει τις επιταγές της Υψηλής Πύλης κατ' εφαρμογή του Οθωμανικού Δικαίου! Μάλλον τυχαία θα είναι όλα αυτά.]

Εστία της Κυριακής newsbreak.gr

Δημήτρης Μηλάκας

Η διαδικασία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης είχε μειώσει ταχύτητα όσο πλησίαζε η ημερομηνία (5.11.24) των αμερικανικών εκλογών και ακινητοποιήθηκε όταν νικητής αναδείχθηκε ο Τραμπ, καθώς και οι δύο πλευρές της διαπραγμάτευσης (Ελλάδα και Τουρκία) αναμένουν την εκδήλωση των προθέσεων και των επιθυμιών του νέου Αμερικανού Προέδρου.

Δίχως να έχει αλλάξει τίποτε από τα χρονοδιαγράμματα (το αμέσως προσεχές διάστημα θα συνέλθει στην Τουρκία το ανώτατο συμβούλιο, δηλαδή ένα ελληνοτουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο υπό την προεδρία των ηγετών των δύο χωρών), η ουσία της (μυστικής) διαπραγμάτευσης παραμένει στον πάγο, αναμένοντας τον «καπνό» από τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου.

Μέχρι να διευκρινιστούν οι προθέσεις της νέας αμερικανικής διοίκησης για τις ρυθμίσεις/διευθετήσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, στις οποίες εμπίπτουν και τα ελληνοτουρκικά προβλήματα, Ελλάδα και Τουρκία εμφανίζονται συνεπείς με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει, να επιλύσουν με διαπραγματεύσεις τα προβλήματα που δυσκολεύουν (την εύρυθμη λειτουργία του ΝΑΤΟ και) τις μεταξύ τους σχέσεις…

Ταυτόχρονα οι κυβερνήσεις και των δύο χωρών βρίσκουν τρόπους να υπενθυμίζουν/προβάλλουν τις «αμετακίνητες» θέσεις τους, καθησυχάζοντας ή κινητοποιώντας την κοινή γνώμη στο εσωτερικό.

Η ελληνική κυβέρνηση, για παράδειγμα, εξακολουθεί να υπογραμμίζει πως υπάρχει μια και μόνη ελληνοτουρκική διαφορά και αυτή είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μεταξύ των δύο χωρών.

Αυτή η «πάγια» ελληνική θέση, ωστόσο, είναι φανερό πως προβάλλεται για να καθησυχάσει όσους ανησυχούν (μεταξύ των οποίων και δύο πρώην πρωθυπουργοί προερχόμενοι από τη Ν.Δ.) πως η ελληνοτουρκική προσέγγιση θα οδηγήσει τελικά σε συζήτηση επί κυριαρχικών δικαιωμάτων και εθνικής κυριαρχίας.

Αυτές οι ανησυχίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αβάσιμες, καθώς όλο αυτό το διάστημα η Τουρκία υπενθυμίζει και υπογραμμίζει, με λόγια και έργα, ότι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών είναι μόνο ένα από τα ελληνοτουρκικά προβλήματα…

Σταθερές διεκδικήσεις…

Στις πρώτες μέρες του νέου έτους, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία επανεμφανίστηκε με παραβάσεις του FIR Αθηνών και παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, ενώ ο ηγέτης του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) Ντεβλέτ Μπαχτσελί (και συνεταιράκι του Ερντογάν) έθεσε και πάλι θέμα περιορισμένης ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

Οι δηλώσεις του Μπαχτσελί έγιναν έπειτα από δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο που έκαναν λόγο για σχέδια της Ελλάδας να αναπτύξει πυραύλους σε νησιά του Αιγαίου.

Σύμφωνα με αυτές τις διαρροές από το ελληνικό υπουργείο Άμυνας, η κυβέρνηση σχεδιάζει να αναπτύξει στα νησιά αντιαεροπορικά συστήματα ισραηλινής κατασκευής και γαλλικούς κατευθυνόμενους πυραύλους Exocet.

Μιλώντας στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός του, ο Μπαχτσελί είπε πως τα σχέδια αυτά παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες καλής γειτονίας.

…και απειλές

«Οι προσπάθειες της Ελλάδας να εξοπλίσει αυτά τα νησιά, τα οποία έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς, αποτελούν άμεση πρόκληση για την Τουρκία», είπε. «Είναι μια προσπάθεια να παρασύρουν το Αιγαίο, που θέλουμε να είναι μια θάλασσα ειρήνης, σε μια δίνη έντασης και αντιπαράθεσης».

Η προειδοποίηση του Μπαχτσελί συνέπεσε με τη ναυτική άσκηση της Τουρκίας «Γαλάζια Πατρίδα» στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, που πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 16 Ιανουαρίου. Στις ασκήσεις συμμετείχαν 90 πολεμικά πλοία, αεροσκάφη θαλάσσιας περιπολίας, ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη και έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει «τα πάντα» στις θάλασσες που την περιβάλλουν.

Στις τοποθετήσεις του ο ακροδεξιός Τούρκος πολιτικός επανέλαβε μια σειρά από θέσεις και απόψεις που αποτελούν βασικά στοιχεία των επιδιώξεων της Άγκυρας.

Ο Μπαχτσελί επέκρινε, κατ’ αρχάς, τη στρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων κοντά στην τουρκική ενδοχώρα από την Ελλάδα, κάνοντας λόγο για «τραγική γκάφα» με πιθανές ιστορικές, στρατιωτικές και πολιτικές συνέπειες.

«Επιτρέψτε μου, υπογράμμισε, να το δηλώσω ξεκάθαρα: Τα Δωδεκάνησα σφετερίστηκαν και κλάπηκαν από το τουρκικό έθνος με δόλο», είπε. «Ενώ η Τουρκία μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα Δωδεκάνησα, τα Δωδεκάνησα δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς την Τουρκία».

Επίσης, προειδοποίησε την Ελλάδα να μην αποφύγει τον πειρασμό να ακολουθήσει «επιθετική και επεκτατική πολιτική» στο Αιγαίο:

«Αντί η Ελλάδα να καταφεύγει στη γλώσσα του πολέμου και των όπλων, θα ήταν σοφότερο να ενισχύσει την ειρηνική διπλωματία και τις σχέσεις καλής γειτονίας», είπε. «Ο ξεκάθαρος ηττημένος μιας τέτοιας σύγκρουσης, όπως και πριν από 103 χρόνια, δεν θα είναι ποτέ η Τουρκία».

Αναφερόμενος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919-1922, ο Μπαχτσελί προειδοποίησε την Ελλάδα να μην «υποκύψει στις υποκινήσεις των δυτικών χωρών». «Συμβουλεύω την κυβέρνηση της Αθήνας να ενεργήσει με προσοχή», είπε. «Πιστεύω ότι όλοι κερδίζουν με την ειρήνη. Αλλά αν πρέπει να πολεμήσουμε για να κερδίσουμε την ειρήνη, τότε θα είναι μια γιορτή για εμάς».

Δεδομένων όλων αυτών, το ερώτημα τι ακριβώς συζητούν (μυστικά ως προς το περιεχόμενο) οι αντιπροσωπείες των δύο χωρών παραμένει προς διευκρίνιση από την ελληνική κυβέρνηση.

Από τη στιγμή που η Τουρκία όχι μόνο αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία επί νησίδων, βραχονησίδων (τα Ίμια είναι η πιο γνωστή περίπτωση από τα εκατοντάδες ακόμη) αλλά και κυριαρχικά ελληνικά δικαιώματα (όπως αυτό της άμυνας) επί των νησιών σε όλη τη θαλάσσια μεθόριο, η επιμονή της κυβέρνησης να συνεχίσει τη διαδικασία της προσέγγισης μοιάζει με πορεία προς τον τοίχο, η οποία συνεχίζεται απρόσκοπτη, μια και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις (που κυβέρνησαν και φιλοδοξούν να κυβερνήσουν πάλι) κάνουν το παγόνι…

Πηγή: topontiki.gr δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο "Ο καλός (Ερντογάν) και ο κακός (Μπαχτσελί)"

Ξύπνησε από τον λήθαργό του το Υπουργείο Εξωτερικών και απήντησε πρώτη φορά δημοσίως μετά από καιρό στις προκλητικές δηλώσεις Μπαχτσελί – Ο «Γκρίζος Λύκος» υπεστήριξε ότι τα νησιά είναι… «ιδιοκτησία του τουρκικού έθνους» και χαρακτήρισε τυχόν σύρραξη «γαμήλιο γλέντι»

Σε νέες προκλητικές δηλώσεις αμφισβητήσεως του καθεστώτος των Δωδεκανήσων προέβη χθες ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν και πρόεδρος του κόμματος Εθνικιστικής Δράσεως (Γκρίζοι Λύκοι) Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Μιλώντας στους βουλευτές του ετόνισε μεταξύ άλλων:

«Θα ήθελα να δηλώσω καθαρά, για μια φορά ακόμα, ότι ειδικά τα Δωδεκάνησα τα έχουν σφετεριστεί από τον πραγματικό τους ιδιοκτήτη, που είναι το τουρκικό έθνος, και τα έκλεψαν με κόλπα. Ακόμα και αν η Τουρκία μπορεί να ζήσει χωρίς τα Δωδεκάνησα, το να ζήσουν τα Δωδεκάνησα χωρίς την Τουρκία είναι ξεκάθαρα εκτός πραγματικότητας.

»Το να ακολουθείται μια επιθετική και επεκτατική πολιτική από την απέναντι όχθη του Αιγαίου δεν έχει να ωφελήσει κανέναν σε τίποτα, ιδίως δε τη χώρα που καταβάλλει τέτοιους κόπους.

»Η Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη “Γαλάζια Πατρίδα”. Υπάρχει η ειρηνική διπλωματία και θα έπρεπε να ριζώσουμε τις σχέσεις καλής γειτονίας. Το να στηριχθούμε [αντίθετα] στη γλώσσα του πολέμου και των όπλων δεν θα οδηγήσει ποτέ σε ήττα της Τουρκίας, όπως ακριβώς συνέβη και πριν από 103 χρόνια».

Στις δηλώσεις του Τούρκου πολιτικού αρχηγού απήντησε το Υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωση στην οποία τονίζονται τα αυτονόητα:

«Το καθεστώς των Δωδεκανήσων διέπεται από διεθνή συνθήκη, τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947.

»Η Ελλάδα, ως κυρίαρχο κράτος, δεν παραιτείται από το φυσικό και νόμιμο δικαίωμά της στην άμυνα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Πόσω μάλλον τη στιγμή που απειλείται με πόλεμο (casus belli) σε περίπτωση που ασκήσει δικαίωμα που απορρέει από την κυριαρχία της, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο.

»Για τη διατήρηση της ειρήνης απαιτείται σύνεση και υπευθυνότητα και όχι εχθροπαθείς δηλώσεις. Ζητήματα κυριαρχίας είναι εκτός συζήτησης και αναθεωρητικές αντιλήψεις είναι καθολικά απορριπτέες».

Η απάντησις αυτή ήταν επιβεβλημένη, καθώς μια σειρά αναλόγων δηλώσεων Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων και πρωτίστως του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, είχαν μείνει αναπάντητες. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η στάσις αυτή σημειοδοτεί μια στροφή της ελληνικής Κυβερνήσεως προς τον ρεαλισμό. Περιμένουμε τώρα να δούμε την εφαρμογή του ρεαλισμού στην πράξη, καθώς πρέπει να τεθεί ένα πλαίσιο πριν πραγματοποιηθεί η προγραμματισμένη επίσκεψις Μητσοτάκη στην Τουρκία, οπότε είναι πολύ πιθανόν η τουρκική πλευρά να επαναλάβει τις προκλήσεις και τις απαιτήσεις της.

Ο Μπαχτσελί πάντως χθες δεν περιορίσθηκε στις ανιστόρητες απαιτήσεις για τα Δωδεκάνησα, αλλά επέμεινε ιδιαιτέρως στην αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου διατυπώνοντας και απειλές. Είπε συγκεκριμένα: «Οι προετοιμασίες της Ελλάδας για την ανάπτυξη πυραύλων με βεληνεκές 30 έως 300 χιλιομέτρων στα νησιά του Αιγαίου δεν είναι μόνο εντελώς αντίθετες με το Διεθνές Δίκαιο αλλά αποτελούν και απερίσκεπτα βήματα που θα πλήξουν θεμελιωδώς τις προσδοκίες για καλή γειτονία. Ο εξοπλισμός των νησιών με μη στρατιωτικό καθεστώς βάσει σχεδίου αποτελεί πρόκληση για την Τουρκία και παρασύρει το Αιγαίο, που θα θέλαμε να είναι μια θάλασσα ειρήνης, σε μια δίνη εντάσεων και αντιπαραθέσεων.

Η επίδειξη όπλων από την Ελλάδα ακριβώς κάτω από τη μύτη μας, ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα, που μεταξύ των επτά νησιωτικών συμπλεγμάτων του Αιγαίου Πελάγους είναι αυτό που βρίσκεται πιο κοντά στην Ανατολία, δεν αποτελεί μόνο ένα στρατηγικό σφάλμα αλλά και ένα τραγικό λάθος, που θα έχει σοβαρές ιστορικές, στρατιωτικές και πολιτικές συνέπειες».

Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες σε κανέναν ως προς το τι εννοεί, προβαίνει στις απειλές του μιλώντας για την δεκαετία του 1920: «Μιλάω ανοιχτά και προειδοποιώ ότι δεν χρειάζεται καν να πούμε τι θα συμβεί σε περίπτωση που η Ελλάδα ευθυγραμμιστεί με τις δυτικές χώρες και σταθεί απέναντί μας, όπως συνέβη στη δεκαετία του 1920, και συμβουλεύω την διοίκηση της Αθήνας να προσέχει τα βήματά της. Πιστεύω πως με την ειρήνη θα κερδίσουν όλοι. Και πάλι, αν είναι απαραίτητο να πολεμήσουμε για να ζήσουμε ειρηνικά, αυτό θα είναι επίσης ένα γαμήλιο γλέντι για εμάς. Ζητάμε από τον Παντοδύναμο Θεό να θυσιάσουμε χίλιες φορές την ζωή και το αίμα μας για τις εθνικές μας ιερές αξίες».

Πηγή: estianews.gr

Νέες προκλητικές δηλώσεις από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

«Υποστηρίζουμε στο πεδίο και στο τραπέζι τα συμφέροντά μας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο» ανέφερε από το βήμα της τουρκικής βουλής την Τρίτη, ενώ μίλησε εκ νέου για «τουρκική μειονότητα» από Δυτική Θράκη μέχρι… Δωδεκάνησα.

«O εξοπλισμός της ‘’ελληνοκυπριακής διοίκησης’’ της Νότιας Κύπρου (Κυπριακή Δημοκρατία), θα οδηγήσει σε κούρσα εξοπλισμών στο νησί» ισχυρίστηκε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ.

«Στην εθνική μας υπόθεση που είναι η Κύπρος δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω από την αναγνώριση της κυρίαρχης ισότητας του τουρκοκυπριακού λαού και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος. Αυτό τονίζουμε στον ΟΗΕ και σε όλα τα διεθνή μέρη» συνέχισε.

«Με την Ελλάδα εξακολουθούμε να εργαζόμαστε πάνω στη θετική ατζέντα. Συνεχίζουμε τις ενέργειές μας για την προστασία των δικαιωμάτων της ‘’τουρκικής μειονότητας’’ της Δυτικής Θράκης και τον ‘’ομογενών μας’’ στα Δωδεκάνησα. Από την άλλη, υποστηρίζουμε με αποφασιστικότητα τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, και το κάνουμε και στο πεδίο, αλλά και στο τραπέζι» υποστήριξε ο Φιντάν.

Πηγή: real.gr

Να μην εκπλαγείτε εάν η κυοφορούμενη ελληνοτουρκική συμφωνία (της οποίας το περιεχόμενο ήδη αποκάλυψε το παρόν βήμα από τον Μάιο του 2023 ΕΔΩ και σταδιακά επιβεβαιώνεται ΕΔΩ), εκτός του ότι θα περιέχει αναγνώριση «τουρκικής» μειονότητας [και] στα Δωδεκάνησα, θα προβλέπει ακόμη και εκλογή Μουφτή με... αμερικανικές ευλογίες!

Η απάντηση στην ερώτηση: "Τί έχουν οι ΗΠΑ να κερδίσουν από κάτι τέτοιο;", βρίσκεται στο σχέδιο δημιουργίας ΕΟΖ, όπως εξηγήθηκε ΕΔΩ και ΕΔΩ και πιο αναλυτικά ΕΔΩ!

Η μυστική διπλωματία και ο φόβος του πολιτικού κόστους

Σε νέες δηλώσεις -στην εφημερίδα Hurriyet- προέβη ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Hakan Fidan σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες αφενός δείχνουν το στρατηγικό πλαίσιο της Άγκυρας για την εξέλιξη της συζήτησης με την Αθήνα και αφετέρου πως στην Ελλάδα υπάρχει σκόπιμη αποσιώπηση - υποτίθεται πως οι συνομιλίες που γίνονται αφορούν μόνο την οριοθέτηση ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα.

Όπως φαίνεται, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν εγκλωβιστεί σε έναν κύκλο περιορισμένης πληροφόρησης ή παραπληροφόρησης, λόγω φόβου για τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης - αν και εγχωρίως δεν είναι μυστικό πως, χάριν της όποιας ειρήνης, η εθνική μειοδοσία καθοδηγεί τις πολιτικές αποφάσεις, με αποτέλεσμα οι ηγέτες μας να χάνουν συνεχώς το πολιτικό κεφάλαιο που απαιτείται για να λάβουν αποφάσεις.

Ειδικότερα, ερωτηθείς από τη Hurriyet αν υπήρξε συζήτηση για τα προβλήματα του Αιγαίου στις συναντήσεις στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου, ο Fidan απάντησε πως «Προτιμούμε να αντιμετωπίζουμε όλα τα προβλήματα ως πακέτο, των προβλημάτων στο Αιγαίο, των ζητημάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και των ζητημάτων που αφορούν την τουρκική μειονότητα συμπεριλαμβανομένων.

Προτιμούμε να αντιμετωπίζουμε αυτά τα θέματα από κοινού και, αν είναι δυνατόν, να τα συζητάμε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Δεν θεωρούμε σωστό να υπερπολιτικοποιούμε θέματα. Όμως, όπως γνωρίζετε, ειδικά στην Ελλάδα, τα θέματα που σχετίζονται με την Τουρκία είναι εξαιρετικά πολιτικοποιημένα.

Θέλουμε να προχωρήσουμε με μια θετική ατζέντα και να υπάρξει κερδοφόρα προσέγγιση.

Στοχεύουμε στην επίλυση των υφιστάμενων προβλημάτων με επίσημα μέσα και στην εξάλειψη των αβεβαιοτήτων, χωρίς να διακυβεύονται τα εθνικά μας συμφέροντα.

Το Αιγαίο, ένας επίγειος παράδεισος, πρέπει να μετατραπεί σε περιοχή οικονομικής ευημερίας για τις χώρες μας. Αυτός είναι ο στόχος μας. Μπορεί να γίνει αυτό; Μπορεί να γίνει.

Πιστεύω ότι αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί με δημιουργικές λύσεις όταν υπάρχει η απαραίτητη ποσότητα ωριμότητας και από τις δύο πλευρές.

Στην ίδια κατεύθυνση είναι ήδη οι αναζητήσεις και οι συζητήσεις μας με τους Έλληνες συνομιλητές μας.

Επί του παρόντος, προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί συνάντηση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου μεταξύ των χωρών μας τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, κατά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Μητσοτάκη στην Τουρκία».

Αν, λοιπόν, τα παραπάνω δεν είναι μυστική διπλωματία, τότε τι είναι;...

«Υπάρχει κίνδυνος πυρηνικού πολέμου, δεν είναι πλάκα»

Πέραν των ελληνοτουρκικών, ο Fidan μίλησε για τον κίνδυνο να ξεσπάσει παγκόσμιος πόλεμος.

«Ο κίνδυνος παγκόσμιου πολέμου είναι ένα θέμα για το οποίο προειδοποιούμε συνεχώς.

Βλέπουμε ότι οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Γάζα βαθαίνουν τώρα σταδιακά τα ρήγματα και φέρνουν κοντά ορισμένους παράγοντες, και η πόλωση αυξάνεται.

Υπό αυτή την έννοια, υπάρχει μια παγκόσμια επέκταση.

Τώρα βλέπουμε τη Βόρεια Κορέα να γίνεται ενεργό μέρος στον πόλεμο από την άλλη άκρη του κόσμου στέλνοντας στρατιώτες της.

Τα όπλα που έστειλε η Αμερική και τα όπλα που έστειλε η Ευρώπη έχουν δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση.

Αυτή τη στιγμή γίνεται ένας ολοκληρωτικός αγώνας, ένας πόλεμος οικονομικός, πολιτικός και θερμός, που είναι δυνατόν να περιγραφεί ως παγκόσμιος πόλεμος με την ευρεία έννοια της λέξης.

Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να διασφαλιστεί ότι ο οικονομικός και πολιτικός πόλεμος σε ορισμένα μέρη δεν μετατραπεί σε θερμό πόλεμο.

Τώρα και οι δύο πλευρές σηκώνουν τα χέρια ψηλά και αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα».

που θέλουν να κάνουν σε ορισμένα θέματα χωρίς εκλογική πίεση. Εδώ βλέπουμε τα βήματα που έγιναν σχετικά με την Ουκρανία και το Ισραήλ. Υπάρχει πυρηνικός κίνδυνος εδώ; Ειλικρινά, ένας πυρηνικός κίνδυνος εμφανίζεται από τη στιγμή που αρχίζει να γίνεται λόγος για το όνομα πυρηνικό.

«Υπάρχει πυρηνικός κίνδυνος»

«Αν κάνεις περισσότερους πυραύλους και επιθέσεις στο έδαφός μου από ό,τι μπορώ να ανεχτώ, εάν ο τρόπος να το σταματήσω δεν είναι δυνατός με τα εργαλεία που έχω, θα χρησιμοποιήσω άλλο τρόπο.

Αυτό ο Putin το λέει ανοιχτά. Αυτό δεν είναι αστείο. Η άλλη πλευρά λέει: “Έχετε πυρηνικά όπλα και δεν θα σας επιτρέψω να καταλάβετε οποιοδήποτε μέρος θέλετε μόνο και μόνο επειδή με απειλείτε με πυρηνικά όπλα”.

Φυσικά, ένα από τα θέματα που ανησυχούν περισσότερο τους δυτικούς είναι τι έδωσαν ή θα δώσουν οι Ρώσοι στη Βόρεια Κορέα με αντάλλαγμα τόσους στρατιώτες.

Γι' αυτό είναι σημαντικό. Εάν γίνει μια κίνηση που θα αλλάξει τις ισορροπίες στην κορεατική χερσόνησο και η οποία θα διαταράξει την τρέχουσα ισορροπία στην περιοχή, θα ανοίξει ένα νέο πρόσθετο μέτωπο, αυτή τη φορά για την Αμερική και τη Δύση.

Έτσι, αν και αυτό το μέτωπο δεν είναι απαραίτητα ένα μέτωπο με θερμό πόλεμο, θα απαιτήσει την ετοιμότητα για έναν θερμό πόλεμο.

Θα είναι μια προσέγγιση που θα απαιτήσει την παροχή διαφορετικών δυνατοτήτων στη Νότια Κορέα» είπε ο Fidan.

[iEpikaira: Το παρόν βήμα είχε προειδοποιήσει ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει την αναγνώριση τουρκικής μειονότητας και στα Δωδεκάνησα από τον Μάιο του 2023 ΕΔΩ!]

Πηγή: bankingnews.gr

Λύση πακέτο για αποστρατιωτικοποίηση και γκρίζες ζώνες απαιτεί η Άγκυρα σε περίπτωση που ναυαγήσει ο απ’ ευθείας διάλογος κορυφής μεταξύ Μητσοτάκη-Ερντογάν – Διαρροές στην Χουρριέτ – Ζητούν την άρση των επιφυλάξεών μας για θέματα αμύνης στο Διεθνές Δικαστήριο – Ιδού η παγίδα στην οποία έπεσε η Κυβέρνησις

ΕΝΩ η ελληνική Κυβέρνησις εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι υπάρχει μία μόνον διαφορά προς ρύθμιση με την Τουρκία, αυτή της οριοθετήσεως των θαλασσίων ζωνών, τα μηνύματα από την Άγκυρα είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν επιμένει όχι μόνον σε συνολική διευθέτηση όλων των διεκδικήσεων που εγείρει εις βάρος της Ελλάδος αλλά προσθέτει και νέα ζητήματα, όπως η διεκδίκησις μειονοτικών δικαιωμάτων για τους Τούρκους της Θεσσαλονίκης και των Δωδεκανήσων αλλά και η ανακατανομή του Αιγαίου. Με τα δεδομένα αυτά, είναι απορίας άξιον τί έχει να συζητήσει με τον Τούρκο ομόλογό του που αναμένεται στην Αθήνα ο Έλλην υπουργός Εξωτερικών κ. Γιώργος Γεραπετρίτης.

Οι προθέσεις της Τουρκίας αποκαλύπτονται σε δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής «Χουρριέτ», η οποία επικαλείται ανωτέρους διπλωμάτες οι οποίοι δηλώνουν τα ακόλουθα: «Δεν υπάρχει καμμία αλλαγή στις θέσεις που υπεστήριζαν μέχρι σήμερα οι δύο χώρες για τα θέματα του Αιγαίου. Σύμφωνα με την Τουρκία, είναι απολύτως αδύνατο να περιορισθούν οι διαφορές στο Αιγαίο σε ένα μόνο θέμα. Η συντριπτική πλειονότης των θαλάσσιων και εναέριων ζητημάτων είναι νομικώς αλληλένδετα. Αποτελεί νομική επιταγή τα ζητήματα αυτά να αντιμετωπιστούν από κοινού.

Στόχος της Αγκύρας είναι να μην αφήσει άλυτα ζητήματα που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένταση και κρίση, και έτσι να δημιουργήσει μια μόνιμη ηρεμία στις σχέσεις. Η Άγκυρα επιθυμεί μία μόνιμη, συνολική και δίκαιη λύση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο σε διαφορές, όπως από τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο ως τους γεωγραφικούς σχηματισμούς ασαφούς ιδιοκτησίας, ο εξοπλισμός νησιών με μη στρατιωτικό καθεστώς και η διαχείριση του FIR».

Οι ίδιες πηγές δηλώνουν ότι η Άγκυρα προτίθεται, αν δεν υπάρξει προσέγγισις κατά τις απ’ ευθείας διαπραγματεύσεις σε επίπεδο κορυφής, μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, να φέρει τα θέματα στο διεθνές δικαστήριο. Δεν εννοεί όμως μόνον την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, όπως διατείνεται η ελληνική Κυβέρνησις, αλλά το σύνολον των απαιτήσεών της.

Συγκεκριμένα αναφέρουν: «Εάν δεν επιτευχθεί λύσις ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, η Άγκυρα έχει επίσης θέσει στην ατζέντα της την προσφυγή των διαφορών στην διεθνή δικαιοσύνη ως πακέτο. Ωστόσο, πριν φτάσει σε αυτό το στάδιο, η Ελλάς πρέπει επίσης να άρει τις επιφυλάξεις που έχει θέσει στην δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου. Είμεθα έτοιμοι για συνεργασία στους τομείς του περιβάλλοντος, της ενέργειας, της επιστημονικής ερεύνης, της καταπολεμήσεως της παράνομης μεταναστεύσεως και της ερεύνης και διασώσεως».

Όταν όμως οι Τούρκοι διπλωμάτες λέγουν ότι η Ελλάς «πρέπει να άρει τις επιφυλάξεις της» εννοούν να αποδεχθεί να τεθεί στην κρίση του διεθνούς δικαστηρίου ακόμη και το ζήτημα της κυριαρχίας των νησιών καθώς και αυτό της αποστρατιωτικοποιήσεως, τα οποία εγείρει η Τουρκία.

Τίθεται όμως ταυτοχρόνως και ζήτημα τουρκικών πληθυσμών εκτός Θράκης. Υποστηρίζεται εν προκειμένω ότι «η Ελλάς θα πρέπει επίσης να επανεξετάσει την προσέγγισή της προς τους “ομογενείς” που δεν εμπίπτουν στην Συνθήκη της Λωζάννης. Όσοι ζούν στην Θεσσαλονίκη, την Ρόδο και την Κω δεν εμπίπτουν στο μειονοτικό πλαίσιο που ορίζεται στην Συνθήκη της Λωζάννης. Το αίτημα της Αγκύρας είναι το ελληνικό κράτος να λάβει μέτρα και έναντι αυτών με βάση τις οικουμενικές αξίες και σύμφωνα με τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα.»

Πηγή: estianews.gr δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο "Στην κρίση του Διεθνούς Δικαστηρίου η κυριαρχία των ελληνικών νησιών!"

Νίκος Μελέτης

Με παρέμβαση της Τουρκίας για μια ακόμη φορά ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), συμπεριέλαβε στις αποφάσεις του, κείμενο το οποίο υιοθετεί όλες τις αιτιάσεις και διεκδικήσεις της Άγκυρας για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, την οποία καταγράφει ως «Τουρκική», καθώς αναφέρει επίσης και για «μουσουλμάνους των Δωδεκανήσων».

Στο κείμενο των αποφάσεων της 50ης Συνόδου Υπουργών Εξωτερικών που συνήλθε στο Καμερούν παρουσία και του Τούρκου ΥΠΕΞ Χ. Φιντάν, περιλαμβάνεται και ειδική ενότητα με Εκθέσεις, οι οποίες περιέχουν και συστάσεις για μουσουλμανικούς πληθυσμούς ανά τον κόσμο που παραβιάζονται τα δικαιώματα τους. Η λίστα αυτή περιλαμβάνει τη μουσουλμανική κοινότητα στο Μιανμάρ, στην Κριμαία στις Φιλιππίνες και τη «τουρκική μειονότητα στη Θράκη και τον μουσουλμανικό πληθυσμό στη Δωδεκάνησο». 

Με δεδομένο ότι ο OIC έχει 57 κράτη μέλη και καλύπτει έναν πληθυσμό σχεδόν 2,1 δισ. ανθρώπων, το γεγονός ότι στις αποφάσεις του υιοθετεί και προβάλει όλη την τουρκική επιχειρηματολογία για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δημιουργεί μια ιδιαίτερα αρνητική εικόνα για τη χώρα μας. Και μάλιστα σε μια περίοδο που οι «ειδήσεις» για υποτιθέμενες παραβιάσεις δικαιωμάτων των μουσουλμάνων τροφοδοτεί αντιδράσεις και ακραίων ισλαμικών φωνών και οργανώσεων.

Συγχρόνως όμως αυτή η παραμορφωτική εικόνα για την κατάσταση της ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας αποσκοπεί στο να πλήξει και τις σχέσεις της χώρας μας με τον Αραβικό και Μουσουλμανικό Κόσμο, είτε ενοχοποιώντας τις σχέσεις αυτές είτε βάζοντας στην ατζέντα τους έστω και εμμέσως θέμα «τουρκικής μειονότητας».

Στο ψήφισμα του ο OIC υιοθετεί όλα τα θέματα που προωθεί ο τουρκισμός στη Θράκη, δίνοντας εικόνα «καταπίεσης» των μελών της μειονότητας και παραβίασης ακόμη και των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και θέτει μάλιστα την Ελλάδα υπό τη «επιτήρηση» του ζητώντας από τον ΓΓ να παρέμβει προς τη χώρα μας και να υποβάλει νέα έκθεση στην επόμενη συνεδρίαση του OIC.

Η Τουρκία επιχειρεί εντατικά να κρατήσει ψηλά στην ατζέντα το μειονοτικό και με τη διεθνοποίηση του, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι το τελευταίο δίμηνο υπάρχει μια συντονισμένη επικοινωνιακή «επίθεση» με τακτικά και συχνά δημοσιεύματα από τα τουρκικά κρατικά ΜΜΕ, Anadolu και ΤΡΤ με αντικείμενο τις δήθεν παραβιάσεις των δικαιωμάτων της «τουρκικής», όπως την ονομάζουν, μειονότητας στη Θράκη

Η απόφαση του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας:

«ΑΠΟΦΑΣΗ 3/50-MM

Σχετικά με την κατάσταση της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη και τον Μουσουλμανικό Πληθυσμό των Δωδεκανήσων.

Η 50η Σύνοδος του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε στη Γιαουντέ της Δημοκρατίας του Καμερούν στις 29-30 Αυγούστου 2024

Έχοντας πλήρη επίγνωση ότι οι μουσουλμάνοι στην Ελλάδα, γενικά, και η τουρκική μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη της Ελλάδας και ο μουσουλμανικός πληθυσμός στα Δωδεκάνησα ειδικότερα, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Μουσουλμανικού Κόσμου Χαιρετίζοντας το άνοιγμα ενός τζαμιού στην Αθήνα, το οποίο, ωστόσο, διοικείται από ένα συμβούλιο που αποτελείται από μη μουσουλμάνους,

Υπενθυμίζοντας τις αρχές και τους στόχους του Χάρτη του OIC, τα ψηφίσματα που εγκρίθηκαν από τις ισλαμικές διασκέψεις κορυφής του OIC, τις διασκέψεις των υπουργών εξωτερικών, το Συμβούλιο και τις διεθνείς συμφωνίες, διακηρύξεις και συμβάσεις που ζητούν τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και οικονομικών δικαιωμάτων και της ελευθερίας της λατρείας, και ειδικότερα της Συνθήκης της Λοζάνης, η οποία εγγυάται τα δικαιώματα της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη της Ελλάδας, δυνάμει της οποίας έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τη μητρική τους γλώσσα, δηλαδή την τουρκική, και ασκούν τις θρησκευτικές τους τελετές,

Έχοντας εξετάσει την έκθεση του Γενικού Γραμματέα σχετικά με την κατάσταση των μουσουλμανικών κοινοτήτων και μειονοτήτων σε κράτη μέλη που δεν είναι μέλη του OIC:

1. καλεί την Ελλάδα να διασφαλίσει τον πλήρη σεβασμό όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της θρησκευτικής ελευθερίας για όλους τους μουσουλμάνους που ζουν στη χώρα

2. καλεί την Ελλάδα να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την προάσπιση των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών καθώς και της ταυτότητας της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας που προέρχονται από διμερείς και διεθνείς Συμφωνίες

3. ζητεί εκ νέου από την Ελλάδα να αναγνωρίσει τους εκλεγμένους μουφτήδες της Ξάνθης και της Κομοτηνής ως επίσημους μουφτήδες

4. καλεί την Ελλάδα να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκλογή των διοικητικών συμβουλίων των Βακουφίων από την τουρκική μουσουλμανική μειονότητα, προκειμένου να διασφαλιστεί η αυτοδιοίκησή τους

5. τονίζει την ανησυχία του για την πρακτική της Ελλάδας όσον αφορά τον διορισμό 240 ιμάμηδων/θρησκευτικών εκπαιδευτών, παρά τις αντιδράσεις της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας

6. παροτρύνει την Ελλάδα να εφαρμόσει τις ετυμηγορίες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) σχετικά με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας

7. παροτρύνει εκ νέου την Ελλάδα να αποκαταστήσει τα δικαιώματα ιθαγένειας δεκάδων χιλιάδων μελών της τουρκικής μειονότητας από τα οποία αφαιρέθηκε η ιθαγένεια βάσει του άρθρου 19 του νόμου αριθ. 3370/1955 περί ελληνικής ιθαγένειας

8. επαναλαμβάνει την πρόσκλησή του προς την Ελλάδα να λάβει τα αναγκαία και επείγοντα μέτρα, σε διαβούλευση με την τουρκική μουσουλμανική μειονότητα, για την αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών ζητημάτων της, τα οποία συνδέονται επίσης άμεσα με την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της περιοχής στην οποία ζει

9. ζητεί από τον Γενικό Γραμματέα να κινήσει έρευνα ιδίως σχετικά με τα ζητήματα που θίγονται στο παρόν ψήφισμα και να υποβάλει σχετική έκθεση στην τεσσαρακοστή έκτη σύνοδο του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών·

10. χαιρετίζει την έναρξη για το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017 ενός «Προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών» στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης·

11. σημειώνει τη στήριξη που παρέχει το Πανεπιστήμιο Al-Azhar σε θρησκευτικά ζητήματα και θρησκευτικά σχολεία για μουσουλμάνους στην Ελλάδα·

12. καλεί τον Γενικό Γραμματέα να επαναλάβει τον διάλογο και τη συνεργασία με την κυβέρνηση της Ελλάδας με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας και της ευημερίας των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, ιδίως της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας και του μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα

13. Ζητεί από τον Γενικό Γραμματέα να παρακολουθήσει την εφαρμογή του παρόντος ψηφίσματος και να υποβάλει σχετική έκθεση στην 51η Σύνοδο του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών».

[iEpikaira: Το παρόν βήμα είχε προειδοποιήσει ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει την αναγνώριση τουρκικής μειονότητας και στα Δωδεκάνησα από τον Μάιο του 2023 ΕΔΩ!]

Πηγή: liberal.gr

Πώς αλλιώς να πούμε την προδοσία;

Μανώλης Κοττάκης

Σπανίως χρησιμοποιώ, αν όχι ποτέ, κοσμητικά επίθετα και ιστορικώς φορτισμένα ουσιαστικά για να περιγράψω πολιτικές πολιτικών που διακρίνονται για την αμφισημία τους. Τα επίθετα προσωποποιούν τις αντιπαραθέσεις, προκαλούν παρεξηγήσεις, δημιουργούν αχρείαστη ένταση. Τα φορτισμένα ουσιαστικά, ειδικώς αυτά με κατευθείαν προέλευση από την Ιστορία μας, εξάπτουν τα πάθη. Και όσοι έχουμε δημόσιο λόγο έχουμε βαριά ευθύνη να μην ενθαρρύνουμε τις εκτροπές. Ωστόσο, με όσα συμβαίνουν τελευταία στην πατρίδα μας, σας εξομολογούμαι ότι δυσκολεύομαι πλέον πάρα πολύ για να βρω άλλες λέξεις να περιγράψω αυτό που συμβαίνει εσχάτως στην εξωτερική μας πολιτική.

Η πολιτική μας τάξη πρωταγωνιστεί καθημερινά σε μικρές και μεγάλες προδοσίες. Αυτή είναι δυστυχώς η λέξη που μπορεί να περιγράψει τις πομπές της. Προδοσίες. Δεν πρέπει να φοβόμαστε τις λέξεις πλέον. Συμβαίνουν τόσο συγκλονιστικά πράγματα στην εξωτερική μας πολιτική, που αν δεν τα στιγματίζουμε με τις σωστές λέξεις, θα κατηγορηθούμε κάποτε κι εμείς ότι ήμασταν επιλήσμονες του καθήκοντός μας. Η αλήθεια είναι πικρή. Τινές πολιτικοί μας ταγoί ακολουθούν αντεθνικές πολιτικές στο φως της ημέρας.

Εχω τρία παραδείγματα. Το πρώτο: Η Ελλάς εξελέγη πανηγυρικά την Πέμπτη το βράδυ με 182 ψήφους μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας δεύτερη φορά στην Ιστορία της. Πρόκειται για μια προσπάθεια που άρχισε με συστηματικότητα επί υπουργίας Νικολάου Δένδια στο υπουργείο Εξωτερικών. Η πρώτη εκλογή καταγράφηκε επί Υπουργίας του Πέτρου Μολυβιάτη το 2005.

Τι θα περίμενε κανείς αμέσως μετά την πανηγυρική εκλογή μας; Να ακούσουμε από την ηγεσία μας, πολιτική και διπλωματική, να διακηρύσσει ότι θα εντάξει στις προτεραιότητες της θητείας της θέματα διεθνούς, αλλά και θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Δυστυχώς, οι πρώτες δημόσιες δηλώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών ήταν φρικτά απογοητευτικές. Ο κύριος Γεραπετρίτης ξέχασε να περιλάβει στις προτεραιότητες της ελληνικής παρουσίας στο ανώτατο όργανο του ΟΗΕ το Κυπριακό (!!!) και περιορίστηκε σε μία γενικόλογη αναφορά μετά τη συνάντησή του με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτέρες. Για τον Ελληνα υπουργό προτεραιότητες στο συμβούλιο θα είναι «η προστασία γυναικών και παιδιών», «η προστασία του θαλάσσιου εμπορίου», «η κλιματική αλλαγή» και «η ειρηνική διευθέτηση των διεθνών διαφορών». Ενώ ο πρωθυπουργός, ερωτηθείς σχετικά με το αν η εκλογή της Ελλάδος στο Συμβούλιο Ασφαλείας θα βοηθήσει το Κυπριακό, απάντησε εντελώς παγερά:

«Ενδεχομένως ναι». Ναι, σωστά διαβάσατε, αυτή ήταν η δήλωση του Ελληνος πρωθυπουργού για την Κύπρο μας: «Ενδεχομένως ναι». Στην πραγματικότητα, η ελληνική πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει το Κυπριακό ως βαρίδι και δεν σκέφτεται ότι, αν ποτέ, ο μη γένοιτο, πέσει η Κύπρος, θα πέσει και η Ελλάς! Πείτε μου, σας παρακαλώ, τώρα, πενήντα χρόνια μετά την εισβολή του «Αττίλα» στο νησί, ποια λέξη μπορεί να περιγράψει αυτή την πολιτική; 

Παράδειγμα δεύτερο: Τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο. Ακριβέστερα, στα Δωδεκάνησα. Δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα σε κυριακάτικη εφημερίδα φωτογραφία στην οποία εικονίζονταν βοσκοί να απομακρύνουν από έξι νησίδες των Δωδεκανήσων τα αιγοπρόβατά τους.

Η αποχώρηση βοσκών και κατοίκων από τα νησιά αυτά ισοδυναμεί, σύμφωνα με την νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου, με την απώλεια του κυριαρχικού δικαιώματος να έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Καθώς προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η ύπαρξη οικονομικής ζωής. Και η βόσκηση και τα φωτοβολταϊκά που είχαν εγκατασταθεί πάνω στα νησιά σημαίνουν οικονομική ζωή. Τι συμβαίνει, άραγε, εδώ; Έρχεται το κράτος και, αντί να επιβραβεύσει τους ήρωες βοσκούς που κατοίκησαν τη βραχονησίδα, τους διώχνει μαζί με τα αιγοπρόβατά τους χάριν της οικολογίας; Και υποχρεώνει τον τοπικό Δήμο Αστυπάλαιας να δεσμευτεί ότι δεν πρόκειται να επαναμισθώσει ποτέ τα βοσκοτόπια των βραχονησίδων σε βοσκούς!

Αν προ διμήνου δεν είχε περιέλθει σε γνώση μου η πληροφορία ότι το κράτος ακύρωσε άδειες που είχε δώσει σε ιδιώτη να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά σε 15 νησίδες πέριξ της Τήλου, ίσως και να μην καταλάβαινα από την αρχή τι σημαίνει η ακύρωση κάθε οικονομικής δραστηριότητας σε βραχονησίδες της περιοχής. Ηξερα όμως. Πείτε μου τώρα πάλι: Η απεμπόληση κυριαρχικού δικαιώματος και εθνικού πλούτου με δική μας απόφαση έπειτα από απαίτηση των Τούρκων πώς ονομάζεται; Βρείτε μου έναν επιεική όρο και θα τον αποδεχθώ. Αν υπάρχει!

Παράδειγμα τρίτο, η Θράκη. Χάλασε τον κόσμο για τη Θράκη και τη Συνθήκη της Λωζάννης στις περυσινές εθνικές εκλογές η Ν.Δ. Σωστά. Αριστα. Φέτος; Φέτος ο Τούρκος πρόξενος έχει πάρει από το χέρι την ηγεσία του μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ και κάνει καμπάνια μαζί του αναμειγνυόμενος ωμότατα στα εσωτερικά μας πράγματα. Φέτος καταπατώνται από την ηγεσία του μειονοτικού κόμματος δύο Συνθήκες μαζί. Η Συνθήκη της Λωζάννης και η Συμφωνία των Πρεσπών. Καθώς το κόμμα διακηρύσσει προκλητικά ότι αποτελείται από «Τούρκους» και από «Μακεδόνες». Αλλά η Αθήνα, η κυβέρνηση, δεν λέει τίποτε. Αφήνει το τουρκικό κράτος να αλωνίζει στη Θράκη λες και αποτελεί τσιφλίκι του. Πείτε μου πάλι, σας παρακαλώ.

Ποια λέξη μπορεί να περιγράψει αυτή την εγκληματική απάθεια ενώπιον της άσκησης κυριαρχίας ξένου κράτους επί ελληνικού εδάφους με κυβερνητική ανοχή αν όχι συναίνεση; Δεν θα επεκταθώ άλλο. Υπάρχουν στιγμές που η ελπίδα φουντώνει και πιστεύω βαθιά μέσα μου ότι μπορούμε να αποτρέψουμε τα τετελεσμένα που θα αλλάξουν στο μέλλον την Ελλάδα επί τα χείρω. Υπάρχουν όμως και στιγμές που η μοναξιά, οι σιωπές και η γενική αφασία σκορπούν μεγάλη απογοήτευση. Σε αυτή τη δύσκολη στροφή είμαστε τώρα. Το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια μας κι εμείς… αφήστε τα. Θα «παραδώσουμε» στην επόμενη γενιά μια Ελλάδα μικρότερη, αλλά θα το μάθουμε απλώς μια μέρα ξαφνικά.

Εφημερίδα "ΕΣΤΙΑ" newsbreak.gr

Πανηγυρισμοί και έκδηλη ευφορία επικρατεί στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα δυο ειδήσεων που είδαν πριν λίγες ώρες το φως της δημοσιότητας: Η πρώτη αφορά την προοπτική επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και η άλλη την υποστήριξη της γειτονικής χώρας στο ζήτημα του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα, σε διακυβερνητική επιτροπή της UNESCO.

Του Ζαχαρία Μίχα*

Παρότι σε μια πρώτη ανάγνωση πρόκειται αναμφισβήτητα για θετικές εξελίξεις, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει ότι η υπόθεση είναι πιο περίπλοκη και καταφανώς δεν αφορά πρωτίστως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στο θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ο υπουργός Παιδείας της Τουρκίας, Γιουσούφ Τεκίν, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό NTV, ενημέρωσε ότι γίνονται εργασίες για να μπορέσει να επαναλειτουργήσει, μια απόφαση που θα ληφθεί σε πολιτικό επίπεδο, από τους διαχειριστές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Δηλαδή από τον πρόεδρο Ερντογάν προσωπικά.

Ο ίδιος τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της επαναλειτουργίας, δηλώνοντας ότι θα ήθελε να τη δει να λειτουργεί εκ νέου. Και μόνο αυτή η διάσταση έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι είναι προφανές ότι κυβερνητικός αξιωματούχος δεν θα τολμούσε να εκφράσει δημοσίως άποψη, μη ευθυγραμμιζόμενη με τις κατευθύνσεις της προεδρίας. Στην υπόθεση της διακυβερνητικής επιτροπής της UNESCO (ICPRCP – ασχολείται με την Επιστροφή των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης), η Τουρκάλα αντιπρόσωπος Ζεϊνέπ Μποζ, (επικεφαλής του τμήματος καταπολέμησης της παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων της Τουρκίας που συμμετείχε ως κράτος-παρατηρητής), αναφερόμενη στο ζήτημα της αγοράς των Γλυπτών από τη Βρετανία το 1816 με βάση οθωμανικό έγγραφο που επικαλέστηκε ο Λόρδος Έλγιν, δήλωσε ενώπιον των υπολοίπων κρατών τα ακόλουθα:

«Δεν είναι σε γνώση μας η ύπαρξη εγγράφου που να νομιμοποιεί αυτή την αγορά, η οποία έγινε τότε από τους αποικιοκράτες του Ηνωμένου Βασιλείου, οπότε δεν νομίζω ότι υπάρχει περιθώριο να συζητήσουμε τη νομιμότητά της ακόμη και σύμφωνα με τον νόμο της εποχής. Ανυπομονούμε ολόψυχα να γιορτάσουμε την επιστροφή των Γλυπτών, καθώς πιστεύουμε ότι θα σηματοδοτήσει μια αλλαγή συμπεριφοράς προς την κατεύθυνση της προστασίας των πολιτιστικών αγαθών και θα είναι το ισχυρότερο μήνυμα που θα δοθεί παγκοσμίως».

Τα λόγια της πολύ ισχυρά. Ιδιαίτερα εάν απομονωθούν στο στενό πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ωστόσο, αυτό θα αποτελούσε μεγάλο σφάλμα, καθότι η πολιτική ενός κράτους απέναντι σε ένα άλλο κράτος, ποτέ δεν αρθρώνεται χωρίς να ληφθεί υπόψη ο τρόπος με τον οποίο, οι όποιες επιλογές γίνουν, θα επηρεάσουν το σύνολο των σχέσεων τους. Με το ίδιο μέτρο θα πρέπει να εξεταστεί και το δυνητικό κίνητρο πίσω από κάθε επιλογή. Στο τέλος, αυτό που κάνει ο καθένας είναι να ζυγίζει το κόστος και το όφελος, ώστε σε συνάρτηση με τις προτεραιότητες ενός εκάστου, να ληφθεί η τελική απόφαση.

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Ας το δούμε πιο συστηματικά ξεκινώντας από την Τουρκία. Σε μια πρώτη ανάγνωση, το να στρέφεται η τουρκική εξωτερική πολιτική απέναντι στους Βρετανούς για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, προκαλεί εντύπωση. Η Βρετανία δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί εχθρική χώρα, με δεδομένη την πολιτική της στο Κυπριακό, αλλά και την πλούσια διμερή εξοπλιστική συνεργασία. Με βάση τα προαναφερθέντα, λοιπόν, χρήζει ερμηνείας και εντοπισμού το υπέρτερο εθνικό συμφέρον που εξυπηρετεί η Άγκυρα, από μια Τουρκία συντασσόμενη με την Ελλάδα στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Οι τελευταίες εξελίξεις προσφέρουν μια δυνητική ερμηνεία. Αφορούν την εμπλοκή των «Αδεσμεύτων», υπό την ηγεσία του Αζερμπαϊτζάν, στις ταραχές στη Νέα Καληδονία. Το Αζερμπαϊτζάν που είναι «αδελφό κράτος» για την Τουρκία για λόγους ευρύτερους της φυλετικής συγγένειας, επιτίθεται εκδικητικά απέναντι στη Γαλλία, προφανώς για τη στάση της υπέρ της Αρμενίας, με την οποία πολέμησε στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Την πολιτική αυτή την ασπάζεται και την προσυπογράφει απόλυτα ο Ερντογάν, του οποίου οι σχέσεις με τον Γάλλο ομόλογό του Μακρόν είναι κάκιστες. Στο πλαίσιο αυτού του παιγνίου, η φερόμενη ως αζερική υποδαύλιση της σύγκρουσης επιχειρείται να νομιμοποιηθεί μέσω των «Αδεσμεύτων», με την αναζωπύρωση της ρητορικής περί αποαποικιοποίησης! Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποκλείεται η ταύτιση να αποτελεί και προειδοποιητική βολή προς τους Βρετανούς, που επίσης είναι αποικιοκρατική δύναμη, των οποίων οι επαφές με την Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσαν να ανησυχούν την Άγκυρα.

Μια άλλη λογική ερμηνεία, αφορά την ανάγκη της Τουρκίας να περιορίσει τις αντιδράσεις των ΗΠΑ σε σειρά μετώπων όπου υπάρχουν χαώδεις διαφορές πολιτικής. Βασικότερο σύγχρονο παράδειγμα είναι η στάση της στο πόλεμο της Γάζας με την απόλυτη υποστήριξη της Χαμάς και την ακραία ρητορική απέναντι στο Ισραήλ. Εν ολίγοις, μέσω της ανάπτυξης των σχέσεων με την Ελλάδα και χωρίς να έχει παραιτηθεί σε καμία από τις αναθεωρητικές της αξιώσεις, η Άγκυρα αναζητά «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» ώστε να διατηρήσει ένα αποδεκτό επίπεδο σχέσεων που θα λειτουργεί ως αντιστάθμισμα στη γενική αίσθηση ότι η τουρκική πολιτική κινείται μετωπικά εναντίον της αντίστοιχης δυτικής.

Παρόμοια λογική ισχύει και για την υπόθεση της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Εφόσον και από ελληνικής και από δυτικής -κυρίως αμερικανικής- πλευράς υπάρχει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον, τώρα που η Άγκυρα τελεί υπό πίεση, ενεργοποιεί ένα αντάλλαγμα που επί της ουσίας έχει ελάχιστο ή και μηδενικό αρνητικό αντίκτυπο στις επιδιώξεις της. Σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε ανάλυση που θα υποβάθμιζε τη σημασία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο πλαίσιο της δυτικής πολιτικής εξισορρόπησης της επιρροής του Πατριαρχείου Μόσχας στις Ορθόδοξες χώρες, θα ήταν ανεπαρκής και προβληματική.

ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΩΜΑΛΗ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Τούτων λεχθέντων, θα πρέπει να εξεταστούν οι δυο ειδήσεις που έχουν προκαλέσει ισχυρές εντυπώσεις και ευφορία στην Αθήνα, από τη σκοπιά του ελληνικού εθνικού συμφέροντος. Με δεδομένο ότι η τουρκική πλευρά απαιτεί ανταλλάγματα, η ελληνική πλευρά θα πρέπει να σταθμίσει προσεκτικά τη στάση της, καθώς στο τραπέζι της έμμεσης -ή μήπως και παρασκηνιακά άμεσης;- διαπραγμάτευσης, οι απαιτήσεις της Τουρκίας συμπεριλαμβάνουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμα και ζητήματα κυριαρχίας!

Πόσο λογικό είναι να πανηγυρίζουμε τόσο για το ζήτημα της Χάλκης όσο και για την υποστήριξη στο ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα; Προφανώς δεν μπορεί παρά να αξιολογηθεί θετικά και στο πλαίσιο επίδειξης καλής πίστης τόσο απέναντι στους Τούρκους όσο και απέναντι στο διεθνές ακροατήριο. Άλλο είναι όμως αυτό κι άλλο να καλλιεργούμε υπερβολικά θετική εικόνα, χωρίς να επισημαίνουμε τα ανωτέρω στοιχειώδη.

Το κλίμα ευφορίας εξυπηρετεί εφήμερα πολιτικά αφηγήματα, που συγκαλύπτουν τις αναθεωρητικές αξιώσεις. Εάν όμως από την ψευδή καλλιέργεια προσδοκιών οδηγηθούμε σε ανώμαλη προσγείωση, τα πυρά θα στραφούν κυρίως εναντίον της Ελλάδας, αφού θα έχει εκδηλώσει υπερβάλλοντα ενθουσιασμό για τις τουρκικές «παραχωρήσεις», χωρίς καν να υπενθυμίζει, έστω χαλαρά, την πραγματική διάσταση του ελληνοτουρκικού προβλήματος.

Ο ουδέτερος παρατηρητής νομιμοποιείται να περιμένει «ελληνική χειρονομία». Καλώς ή κακώς, έτσι λειτουργεί η διαπραγμάτευση. Γι’ αυτό την επιδιώκει διμερώς η Τουρκία. Όταν η Τουρκία ζυγίζοντας το υπέρτερο εθνικό συμφέρον αποφασίζει να ρίξει στο τραπέζι αυτές τις κινήσεις, είναι παράλογο το αντίστοιχο ελληνικό ζύγισμα να δίνει την αίσθηση μειωμένης αντίληψης της τουρκικής διπλωματικής τακτικής και εν τέλει του διακυβεύματος. Διότι όπως εξηγήθηκε για την Τουρκία και οι δικές μας τελικές επιλογές θα έχουν επιπτώσεις στις σχέσεις με όσες χώρες αποκαλούμε «στρατηγικούς συμμάχους»…

[iEpikaira: Επειδή η Τουρκία ουδέποτε παραχώρησε κάτι χωρίς αντάλλαγμα, και επειδή στη μυστική διπλωματία Μητσοτάκη-Ερντογάν μετά των ιπποκόμων τους, υπάρχει στο τραπέζι το αίτημα αναγνώρισης "τουρκικής μειονότητας" σε Θράκη, Δωδεκάνησα, ίσως και Θεσσαλονίκη, να μην εκπλαγούν όσοι σπεύδουν να πανηγυρίσουν αυτήν την κίνηση της Τουρκίας. Ο Τούρκος και ο λύκος φίλοι δεν γίνονται! Ως γενική διαπίστωση, για άλλη μια φορά καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης -και δη των δημοσιολογούντων- παρουσιάζει σημάδια ενός ιδιόμορφου "σύνδρομου της Στοκχόλμης" με τον επίβουλο γείτονα, το οποίο επιβεβαιώνει ότι ο ραγιαδισμός καλά κρατεί, 200 και πλέον χρόνια με την Επανάσταση...]

*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA defence-point.gr

Αν και η Ελλάδα και η Τουρκία φαίνεται να έχουν ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις μακροχρόνιες τεταμένες διμερείς σχέσεις από πέρυσι, η κατάσταση των τζαμιών της οθωμανικής κληρονομιάς αποτελεί σημείο διαμάχης μεταξύ των δύο

Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αποκαταστήσει τα ιστορικά τζαμιά στο νησί της Λέσβου παρά τις αμοιβαίες συμφωνίες και την αρχή της αμοιβαιότητας με τη γειτονική Τουρκία, σύμφωνα με όσα δημοσιεύει η Daily Sabah.

Η εφημερίδα στρέφει τα βέλη της κατά της χώρας μας κάνοντας λόγο για αθέτηση των συμφωνιών.

Σύμφωνα με μια συμφωνία που υπογράφηκε το 2010 με τον δήμο στο Αϊβαλί στη δυτική επαρχία Μπαλικεσίρ της Τουρκίας, η οποία συνορεύει με τη Λέσβο, η διοίκηση του ελληνικού νησιού συμφώνησε να αποκαταστήσει τρία ιστορικά τζαμιά στη Λέσβο με αντάλλαγμα την αποκατάσταση τριών ελληνορθόδοξων εκκλησιών: του Ταξιάρχη, του Αγίου Γιάννη και Ayvalık Ayazma.

«Ενώ το Αϊβαλί έχει εκπληρώσει τη συμφωνία και ανακαίνισε τα κτίρια, η Ελλάδα δεν έχει ακόμη τηρήσει τη συμφωνία 14 χρόνια αργότερα», δήλωσε στο Anadolu Agency (AA) ο Νεβάλ Κονούκ, αναπληρωτής καθηγητής ιστορίας αρχιτεκτονικής και λέκτορας τουρισμού από το Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά.

Αν και η Ελλάδα και η Τουρκία φαίνεται να έχουν ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις μακροχρόνιες τεταμένες διμερείς σχέσεις από πέρυσι, η κατάσταση των τζαμιών της οθωμανικής κληρονομιάς αποτελεί σημείο διαμάχης μεταξύ των δύο. Η Τουρκία έχει επικρίνει την Αθήνα στο παρελθόν ότι στερούσε δικαιώματα από τις μουσουλμανικές μειονότητες και άφησε τα κτίρια της οθωμανικής εποχής, συμπεριλαμβανομένων των τζαμιών, να ερειπωθούν.

Τούρκοι εμπειρογνώμονες, επίσης, έχουν επανειλημμένα κατηγορήσει την πρακτική της Ελλάδας να κλείνει ιστορικά τζαμιά και άλλα κτίρια από την Οθωμανική εποχή ως κίνηση «που παραβιάζει τις αρχές της αμοιβαιότητας όσον αφορά την παραχώρηση θρησκευτικής ελευθερίας».

«Η Τουρκία έχει ξαναχτίσει περισσότερες από 80 εκκλησίες και τις άνοιξε για λατρεία σε συγκεκριμένες ημέρες, ακόμη και σε μέρη όπου δεν υπάρχουν εκκλησίες», υποστήριξε ο Konak. «Οι Έλληνες επιστήμονες υποστήριξαν αυτές τις αποκαταστάσεις και όμως δεν μπορούμε να κάνουμε την Ελλάδα να αποκαταστήσει ούτε ένα σιντριβάνι».

«Δεν μπορεί να γίνει λόγος για οποιαδήποτε αμοιβαιότητα όσον αφορά την αποκατάσταση ιστορικών έργων και ιστορικών ναών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας», δήλωσε ο ίδιος.

Ο Konuk επεσήμανε το Γιαλί Τζαμί, το Τζαμί Βαλιδέ και το Γενί Τζαμί ως κύρια παραδείγματα της ερειπωμένης κατάστασης των τζαμιών της Οθωμανικής εποχής στη Λέσβο.

Το Τζαμί Yalı, που χτίστηκε το 1805, χρησιμοποιήθηκε ως κρεοπωλείο μέχρι τη δεκαετία του 2000 και σήμερα χρησιμοποιείται ως γραφείο γεωργικών εργαλείων. Η αποκατάσταση του τζαμιού Valide, που χρονολογείται από το 1615, επιβραδύνθηκε σκόπιμα αφού η Τουρκία μετέτρεψε εκ νέου το ορόσημο Μεγάλο Τζαμί της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης σε τζαμί από μουσείο το 2021.

«Τώρα σκέφτονται να μετατρέψουν το τζαμί σε βιβλιοθήκη της πόλης και σε μνημείο μετά την ολοκλήρωσή του», είπε ο Konuk.

Όσο για το Γενί Τζαμί, που χτίστηκε το 1815 στο κέντρο της πόλης της Λέσβου, απογυμνώθηκε από την εξωτερική του επένδυση και τον σοβά, αφήνοντάς το ευάλωτο σε εξωτερικές βλάβες για 15 χρόνια.

«Κατατάσσοντας τα κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν από το 1821 ως μεταβυζαντινά έργα, η Ελλάδα προσεγγίζει τα οθωμανικά αρχιτεκτονικά έργα με προκατάληψη και αδιαφορία», υποστήριξε.

Η αποκατάσταση των τζαμιών στη Λέσβο αφορά επίσης τις ελευθερίες της θρησκείας, της λατρείας και της συνείδησης, είπε περαιτέρω ο Konak.

«Για παράδειγμα, σχεδόν 6.500 Τούρκοι ζουν στο νησί της Ρόδου, όπου περισσότερα από 300 τζαμιά της οθωμανικής εποχής στέκονται και είναι καλοδιατηρημένα. Οι Τούρκοι τουρίστες επισκέπτονται πολλά από αυτά τα τζαμιά, αλλά μόνο δύο τζαμιά είναι ανοιχτά: το τζαμί Ιμπραήμ Πασά στο κέντρο της πόλης και το Τζαμί Σουλεϊμανίγια, το οποίο ανοίγει μόνο δύο φορές το χρόνο για την προσευχή του Eid».

Πηγή: bankingnews.gr

Οι μεταφράσεις λένε ψέματα

Μανώλης Κοττάκης

Αν είχαμε μια ελπίδα να μάθουμε από τους διερμηνείς τι ακριβώς συζήτησαν, έστω στο «περίπου», οι ηγέτες της Ελλάδος και της Τουρκίας στην Αγκυρα (αφού οι δημοσιογραφικές ερωτήσεις απαγορεύτηκαν για δεύτερη φορά, προς δόξαν του κράτους δικαίου και της ελευθεροτυπίας, κύριε Μητσοτάκη μας), αυτή χάθηκε εντελώς στην Αγκυρα. Οπου -λυπούμαι που το λέω-, από πρόθεση ή χωρίς, η μετάφραση των δηλώσεων των Ερντογάν και Μητσοτάκη ήταν επιεικώς ανακριβής και αποπροσανατολιστική. Για να μη γράψω κάτι βαρύτερο.

Στην ΕΡΤ, η μετάφραση των δηλώσεων Ερντογάν για τα θέματα των μουσουλμάνων αποδόθηκε ως «τουρκική μειονότητα της Θράκης». Ο διερμηνεύς -που για λόγους ακατανόητους δεν μετέφρασε το τουρκικό «Ankara» σε «Αγκυρα», αλλά επέμενε στο «Ankara»- στην αρχή έκανε αναφορά στη «μειονότητα» ως γέφυρα φιλίας γενικώς και έπειτα, κομπιάζοντας για δευτερόλεπτα, έκανε αναφορά στην «τουρκική μειονότητα της Θράκης».

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς άκουγε στα ακουστικά ο πρωθυπουργός, αλλά άρχισε να απαντά για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και ο διάλογος έβγαζε ένα νόημα. Επειδή το αυτό είχε συμβεί στην Αθήνα τον Δεκέμβριο («Είναι Τούρκοι», «Οχι, είναι μουσουλμάνοι»), δεν δώσαμε σημασία. Ο μιθριδατισμός, άλλωστε, δεν έχει όρια πλέον. Η μετατροπή ενός καθαρά εσωτερικού μας θέματος, στο οποίο δεν δικαιούνται να αναμειγνύονται ξένες δυνάμεις, σε διμερές ελληνοτουρκικό θεωρείται πλέον κανονικότητα – μου λες, σου λέω, συμφωνούμε ότι διαφωνούμε και τελειώσαμε. Το γεγονός ότι η συζήτηση γίνεται σε ανώτατο επίπεδο και δεν υπάρχει «εφετείο» προς τούτο δεν απασχολεί κανέναν. Τα είπε, όμως, έτσι ο Ερντογάν;

Αρχίσαμε να «ψαχνόμαστε» όταν διαβάσαμε μια απόδοση των λεγομένων του Τούρκου προέδρου από τον Σκάι δύο ώρες μετά, η οποία πλησίαζε πιο κοντά στην πραγματικότητα. Ο τηλεοπτικός σταθμός μετέδωσε ότι ο Ερντογάν αναφέρθηκε στην «τουρκική μειονότητα της Ελλάδας». Αλλά μειονότητα που προστατεύεται από τις διεθνείς συνθήκες υπάρχει μόνο στη Θράκη, όχι στην υπόλοιπη επικράτεια. Εκεί, πραγματικά αντιληφθήκαμε πως κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει.

Η πληροφορία που μετέδωσαν την παραμονή των συναντήσεων τουρκικά μέσα ενημερώσεως, σύμφωνα με την οποία ο Ερντογάν θα έθετε ζήτημα «τουρκικής μειονότητας» στη Ρόδο, στην Κω και τη Θεσσαλονίκη, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Ρωτήσαμε σχετικώς, επιβεβαιώσαμε και καταλάβαμε γιατί ο Ερντογάν δεν απάντησε σε όσα ηρωικά τού είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και για την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης. Διότι ο Ελλην πρωθυπουργός άκουσε τον Τούρκο ηγέτη να ομιλεί για «τουρκική μειονότητα» σε όλη την Ελλάδα και δεν… σάλεψε. Η απάντησή του στον Τούρκο πρόεδρο ήταν «αλλού η θάλασσα, αλλού το πλοίο», που λέει και το τραγούδι.

Η Τουρκία έβαλε για πρώτη φορά στο τραπέζι του διαλόγου ζήτημα Δωδεκανήσων και πίσω από τις κλειστές πόρτες και μπροστά από τις κάμερες, και ο δικός μας πετούσε χαρταετό και αγνάντευε ψηλά! Εξοχα! Εκεί που τα χάσαμε, όμως, ήταν όταν διαβάσαμε την τρίτη βερσιόν των δηλώσεων Ερντογάν από το επίσημο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι οποίες ήταν μάλλον η πλέον πιστή απόδοση. Ο Ερντογάν ζήτησε τον «σεβασμό των δικαιωμάτων των Τούρκων και των ομογενών στην Ελλάδα». Πίσω από αυτή την ύπουλη διατύπωση, αγαπητοί, δεν κρύβονται μόνο η Θράκη και τα Δωδεκάνησα, αλλά και η Θεσσαλονίκη, στην οποία δραστηριοποιείται μια μικρή ομάδα 6.000 Τούρκων.

Γι’ αυτόν τον λόγο επέμεινε ο Τούρκος πρόεδρος -και εμείς του το δώσαμε- να επαναλειτουργήσει ύστερα από έναν αιώνα το οθωμανικό τέμενος Γενή Τζαμή. Εστω κι αν στην πρεμιέρα του λειτούργησε με Αιγύπτιο ιμάμη και όχι με Τούρκο. Ετσι, ο «σουλτάνος» πέτυχε έναν πάγιο στόχο του: να θέσει συνολικό ζήτημα δικαιωμάτων «Τούρκων» και «μουσουλμάνων» στη διαβούλευση. Με το επόμενο βήμα -όχι σύντομα- να είναι αίτημα για διορισμό αρχιμουφτή. Γεγονός που η μετάφραση απέκρυψε. Ετσι, δύο ολόκληρα εικοσιτετράωρα, οι Ελληνες και οι Ελληνίδες ταΐστηκαν με το σανό της… νηνεμίας και του γεγονότος ότι… οι δύο ηγέτες «συμφώνησαν ότι διαφωνούν».

Αυτό το κλισέ διαβάσαμε παντού. Αυτό παπαγαλίστηκε στις τηλεοράσεις. Θέλω να σας πω κάτι: εντάξει, αντιλαμβανόμαστε ότι τα δύο κράτη, όσο εμβαθύνει ο διάλογος, θέλουν να κρατούν καλά κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα από εμάς, τους «κακούς» δημοσιογράφους, που «θέλουμε» να τους χαλάσουμε την προσέγγιση του αιώνα. Αλλά λυπάμαι να πω ότι ο τρόπος που γίνεται η ενημέρωση της κοινής γνώμης για τα Ελληνοτουρκικά είναι σκάν-δα-λο.

Ο ελληνικός λαός βρίσκεται στο μαύρο σκοτάδι. Ερντογάν και Μητσοτάκης παίζουν από τον Δεκέμβριο θέατρο μπροστά στις κάμερες, λένε άλλα αντί άλλων σε σχέση με όλα όσα συζητούν πίσω από τις κλειστές πόρτες, οι πραγματικές δημόσιες δηλώσεις τους είναι όσα λένε στις συνεντεύξεις τους σε εφημερίδες πριν συναντηθούν, και κάποια στιγμή θα ξυπνήσουμε έτσι ξαφνικά ένα πρωί και θα βρεθούμε μπροστά σε αδιανόητα τετελεσμένα. Τα οποία θα σερβιριστούν με μπόλικη «σος» ειρήνης. Ο Τούρκος πρόεδρος είπε μάλιστα το αδιανόητο στην «Καθημερινή», ότι «μπορούμε να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι του διαλόγου ακόμη και αν εγώ αμφισβητώ την κυριαρχία των νησιών σας», και δεν έβγαλε άχνα κανείς.

Εντι Ράμα

Η συσκότιση δεν περιορίστηκε στην απόδοση των δηλώσεων του Ερντογάν. Επρεπε να αναζητήσω στο Himara.gr. το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Αλβανού πρωθυπουργού στην Ελλάδα για να κατανοήσω ότι και αυτός ήρθε εδώ για να ανοίξει -αυτή ήταν η πρώτη απόπειρα- ζήτημα αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα. Ο συναισθηματικός και συνάμα διαιρετικός τρόπος που μίλησε στους ομοεθνείς του με φράσεις περί «Αλβανών υπηρετών» και «Ελλήνων αφεντάδων», περί «δικέφαλου αλβανικού αετού» και «λευκού σταυρού», αυτό δείχνει. Το αποκορύφωμα;

Οπως υποστήριξε, «κατά τον νόμο και το έθιμο, η Ελλάδα είναι δική σας σήμερα όσο και των ίδιων των Ελλήνων». Τίποτε από τα παραπάνω δεν μεταδόθηκε από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Επρεπε να διαβάσουμε… «Κόχα Γιόνε» και τους αδελφούς μας στη Χειμάρρα για να καταλάβουμε τι έγινε εκεί μέσα. Η κυρίαρχη πολιτική μας τάξη έκανε ότι ψιχαλίζει ακόμη και όταν ο Ράμα, ανήμερα της επετείου συλλήψεως του Φρέντι Μπελέρη, άνοιγε πρώτη φορά θέμα τσάμηδων και απόδοσης περιουσιών που τελούν υπό μεσεγγύηση μέσα στην Αθήνα! Ο γείτων ήρθε να μας υβρίσει μέσα στο σπίτι μας, και για τους υπουργούς της Ν.Δ. που είδαμε στον Σκάι ήταν απλά Κυριακή!

Ο,τι συμβαίνει λοιπόν με τη βαλκανική, αλλά και με την ελληνοτουρκική πτυχή της εξωτερικής μας πολιτικής ο ελληνικός λαός δεν το μαθαίνει. Το μόνο που ακούει είναι δημόσιους κεκεδισμούς, ψέματα και ανοησίες για να παραπλανάται. Η χώρα, όπως γράψαμε, παραδίδεται εκ των έσω. Αμα έχεις «Τούρκους» σε αποστολή που εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνή διαγωνισμό στο εξωτερικό και αναρτάς στο πολύπαθο νησί της Χίου, που κατεσφάγη από τους γείτονες, το πορτρέτο του Κεμάλ Ατατούρκ χωρίς να μιλά κανείς, αυτό δείχνει ανοχή και συμπόρευση τμήματος του νέου λαού με την ηγεσία της παράδοσης. Οπως και να έχει, όμως, εμείς θα είμαστε εδώ. Εκατομμύρια άλλοι Ελληνες με μνήμες, που δεν έχασαν τα λογικά τους, ακόμη θέλουν να ξέρουν. Και εμείς, όσες μεταφράσεις και να αξιοποιούν, θα βρίσκουμε στο τέλος την άκρη. Αμφιβολία περί αυτού ας μην υπάρχει.

[iEpikaira: Το παρόν βήμα έχει από τον Μάιο του 2023 αποκάλυψη ότι η συμφωνία για Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο που προωθούν ΗΠΑ-Γερμανία θα περιλαμβάνει την αναγνώριση την ανύπαρκτης «τουρκικής» μειονότητας και στα Δωδεκάνησα ΕΔΩ! Το παρόν άρθρο βέβαια αναφέρεται και στη Θεσσαλονίκη η οποία μπήκε στο τραπέζι αφού άνοιξε η όρεξη του Σουλτάνου με τα ορεκτικά που του σέρβιρε εντωμεταξύ η κυβέρνηση Μητσοτάκη...]

Εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, newsbreak.gr