iEpikaira

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Λ. Καμπουρίδης

Οι Τούρκοι ίδρυσαν Ταξιαρχία Καταδρομών στην Ιμβρο

26.7.26

Ολες οι κινήσεις με τις οποίες η Αγκυρα τα τελευταία δύο χρόνια έχει ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον επιθετικό προσανατολισμό εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας

Λάζαρος Καμπουρίδης*

Η Τουρκία προχωρεί σε ακόμα μία προκλητική ενέργεια αναβαθμίζοντας το 5ο Σύνταγμα Καταδρομών της Ιμβρου σε Ταξιαρχία Καταδρομών. Η νέα Ταξιαρχία Καταδρομών θα υπάγεται στο 2ο Σώμα Στρατού (Καλλίπολη) της 1ης Στρατιάς (Κωνσταντινούπολη). Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία στο πλαίσιο της ίδρυσης νέων Ταξιαρχιών Καταδρομών αναβαθμίζει την απειλή εναντίον της Ελλάδας στο βόρειο Αιγαίο με προσανατολισμό και προς την ελληνική Θράκη.

Η νέα Ταξιαρχία έχει καταχωριστεί και στο Κεντρικό Σύστημα Εγγραφής Κρατικών Οργανισμών – Εθνικό Μητρώο (DETSIS) και πλέον οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (ΤΕΔ) διαθέτουν 26 Ταξιαρχίες Καταδρομών. Οι σχετικές προετοιμασίες για αυτή την επιχειρησιακή αναβάθμιση από Σύνταγμα σε Ταξιαρχία Καταδρομών στην Ιμβρο φαίνεται ότι είχαν αρχίσει με την επίσκεψη του πρώην υπουργού Εθνικής Αμυνας της Τουρκίας Χ. Ακάρ στο νησί τον Δεκέμβριο του 2022. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί παράλληλα και με το γεγονός της ίδρυσης τάγματος Πεζοναυτών στην Ιμβρο, το οποίο υπάγεται στην 3η Ταξιαρχία Πεζοναυτών (2025) με έδρα το Τσανάκαλε.

Η Τουρκία τα τελευταία δύο χρόνια έχει ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον επιθετικό προσανατολισμό εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις παρακάτω κινήσεις:

• Ιδρυση ενός Αμφίβιου Σώματος Στρατού στο Τσανάκαλε (βόρειο Αιγαίο).

• Ιδρυση της 3ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στο Τσανάκαλε με ένα τάγμα Πεζοναυτών στην Ιμβρο (βόρειο Αιγαίο).

• Κατασκευή υποδομών για τη φιλοξενία μιας επιπλέον Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στο Ακσάζ (νότιο Αιγαίο).

• Ιδρυση της 2ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στην Αλεξανδρέττα έναντι της Κύπρου (ανατολική Μεσόγειος).

• Αναβάθμιση σε Κύρια Αεροπορική Βάση Αεριωθουμένων (16η) της βάσης στο Ντάλαμαν έναντι της Ρόδου (νότιο Αιγαίο).

• Αναβάθμιση σε Κύρια Αεροπορική Βάση Αεριωθουμένων (10η) της βάσης στο Ιντσιρλίκ/Αδανα έναντι της Κύπρου (ανατολική Μεσόγειος).

• Ιδρυση της 17ης Βάσης Πυραύλων στο Αφιόν Καραχισάρ, με προσανατολισμό το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

• Ιδρυση της 18ης Κύριας Αεροπορικής Βάσης Αεριωθουμένων στη Γιάλοβα, με περιοχή ευθύνης τη Θάλασσα Μαρμαρά – Στενά και το βόρειο Αιγαίο.

• Ιδρυση της 12ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Οσμάνιγιε έναντι της Κύπρου.

• Αναβάθμιση σε Ταξιαρχία Μηχανικού το Σύνταγμα Μηχανικού της 2ης Στρατιάς, η οποία αποτελεί δύναμη ενίσχυσης του 11ου Σώματος Στρατού στην Κύπρο.

• Αναβάθμιση του αποβατικού προγράμματός της, το οποίο προβλέπει την κατασκευή νέων αποβατικών σκαφών εντάσσοντας και τα νέα αμφίβια οχήματα εφόδου.

• Κατασκευή υποδομών-βάσεων για μη επανδρωμένα σκάφη θαλάσσης (ΜΕΣΘ) στις περιοχές Ακσάζ, Φώκαιας, Τσανάκαλε, Γκιολτσούκ, Μερσίνας και Ερεγλι/Μαύρης Θάλασσας, με την έδρα της κεντρικής διοίκησης αυτών στην περιοχή Δίδυμα του Αϊδινίου, έναντι της Λέρου.

Το θέμα της αναβάθμισης της τουρκικής απειλής και στο βόρειο Αιγαίο με την ίδρυση Αποβατικού Σώματος Στρατού και Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στο Τσανάκαλε, Ταξιαρχίας Καταδρομών και ενός τάγματος Πεζοναυτών στην Ιμβρο έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς φαίνεται ότι η Τουρκία δίνει ιδιαίτερη σημασία στον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελίων και του βόρειου Αιγαίου, όχι μόνο επειδή αξιώνει αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών της περιοχής αλλά και επειδή στην περιοχή βρίσκεται ένα από τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας, σύμφωνα με τον σχετικό τουρκικό χάρτη, ο οποίος ανακοινώθηκε το περασμένο έτος.

Υπενθυμίζεται ότι στο τουρκικό Σχέδιο ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ, το οποίο είχε αποκαλυφθεί το 2010 και σύμφωνα με το οποίο οι στρατηγοί σχεδίαζαν ανατροπή της κυβέρνησης του Ρ. Τ. Ερντογάν μέσα από μία επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδας, είχε αποκαλυφθεί ότι η αποστολή του 5ου Συντάγματος Καταδρομών της Ιμβρου είχε αποστολή τη διείσδυση και κατάληψη της περιοχής του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης.

Το θέμα κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς η αναβάθμιση της τουρκικής επιθετικότητας μέσω της ίδρυσης νέων στρατιωτικών σχηματισμών και διοικήσεων με προσανατολισμό το Αιγαίοι και την Κύπρο πραγματοποιείται σε μία περίοδο όπου η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει ένα ιδιότυπο status quo με αξιώσεις αφαίρεσης του δικαιώματος της Ελλάδας να προχωρήσει στον εξοπλισμό των νησιών του Αιγαίου με νέα σύγχρονα οπλικά συστήματα ισραηλινής κατασκευής.

Η Ελλάδα θα πρέπει να αναδείξει την τουρκική επιθετικότητα στην Ε.Ε. και στον ΟΗΕ υπό το πρίσμα της ίδρυσης νέων στρατιωτικών σχηματισμών – βάσεων – διοικήσεων οι οποίες έχουν επιθετικό προσανατολισμό έναντι της χώρας μας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία ειδικά την περίοδο αυτή, καθώς τον προσεχή Οκτώβριο πρόκειται να εισαχθεί προς ψήφιση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση ο αποκαλούμενος νόμος «Γαλάζια Πατρίδα», σε εφαρμογή του οποίου η Τουρκία επιδιώκει να καταστεί το απόλυτο «αφεντικό» στο Αιγαίο. Επιπρόσθετα, η αναγκαιότητα ανάδειξης του θέματος από πλευράς Αθήνας και Λευκωσίας ειδικά στην Ε.Ε. λειτουργεί ανασχετικά για την ένταξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα και μάλιστα σε μία περίοδο που η Αγκυρα έχει ανάγκη τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την αμυντική της βιομηχανία.

Δεν είναι δυνατόν η Τουρκία να αξιώνει την ένταξή της στους μηχανισμούς της ευρωπαϊκής άμυνας και ασφάλειας και απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αμυντική της βιομηχανία όταν κατέχει το 40% της Κύπρου, διατηρεί το casus belli εναντίον της Ελλάδας και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε εφαρμογή του Δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα».

Η αφωνία μας εξυπηρετεί την Τουρκία…

* Αντιστράτηγος ε.α., Διδάκτορας Παντείου dimokratia.gr

Το Κυπριακό στη «μέγγενη» του νέου σχεδίου των ΗΠΑ στην περιοχή (Λ. Καμπουρίδης)

20.7.26

Στήνεται νέο τουρκικό casus belli - Επιβεβαίωση iEpikaira

4.7.26

Η Τουρκία έβαλε στο μάτι Ρω και Στρογγύλη… Μεθοδευμένες κινήσεις

27.6.26

Η απάντηση της Τουρκίας στον IMEC και στο 3+1

16.6.26

Λάζαρος Καμπουρίδης*

Εστιάζει σε τρία προγράμματα, εκμεταλλευόμενη την κεντρική γεωγραφική θέση της, αφού από εκεί διέρχονται ο «Μεσαίος Διάδρομος», ο «Δρόμος της Ανάπτυξης» και ο τουρκικής εμπνεύσεως «Σιδηρόδρομος της Χιτζάζ»

Ενοχλημένη η Αγκυρα από τους αμερικανικούς σχεδιασμούς στην ανατολική Μεσόγειο με το σχήμα 3+1 (Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ + ΗΠΑ), έχει ήδη προχωρήσει στα δικά της σχέδια με ένα πλέγμα ενεργειακών και εμπορικών διαδρόμων που στόχο έχουν την αναβάθμιση της Τουρκίας ως ενεργειακού και εμπορικού κόμβου της περιοχής και την απομόνωση πρωτίστως του Ισραήλ και δευτερευόντως της Ελλάδας και της Κύπρου. Στρατηγικά η Τουρκία επιδιώκει απάντηση στον αμερικανικής εμπνεύσεως στρατηγικό διάδρομο IMEC (Ινδία – Μέση Ανατολή – Ευρώπη), παράρτημα του οποίου αποτελεί και το σχήμα 3+1.

Η προσπάθεια της Τουρκίας εστιάζει σε τρία προγράμματα, εκμεταλλευόμενη την κεντρική γεωγραφική θέση της, αφού από εκεί διέρχονται ο «Μεσαίος Διάδρομος», ο «Δρόμος της Ανάπτυξης» και ο τουρκικής εμπνεύσεως «Σιδηρόδρομος της Χιτζάζ». Μάλιστα η τουρκική πλευρά φαίνεται έτοιμη να εκμεταλλευτεί τις εξελίξεις στην περιοχή και ιδιαίτερα στον πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος, κατά την Αγκυρα, θέτει σε αμφισβήτηση τον IMEC και άλλους διαδρόμους, στους οποίους κεντρικό ρόλο θα έχουν η Ελλάδα και το Ισραήλ.

Σύμφωνα με τον τουρκικό σχεδιασμό, η Αγκυρα, η οποία έχει αναδειχθεί σε κεντρικό κόμβο του «Μεσαίου Διαδρόμου», που οδηγεί από την Ασία στην Ευρώπη, επιδιώκει την υλοποίηση και του «Δρόμου της Ανάπτυξης», που οδηγεί από τη Βασόρα στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας. Τελευταία κίνηση της Αγκυρας προς την κατεύθυνση αυτή θεωρείται η αναβίωση του ιστορικού «Σιδηροδρόμου Χιτζάζ» (σιδηροδρομική σύνδεση Σ. Αραβίας, Ιορδανίας, Συρίας και Τουρκίας).

Τούρκοι ειδικοί θεωρούν ότι το έργο αυτό, το οποίο κατασκευάστηκε από τον σουλτάνο Αμπντουλχαμίντ Β΄ στις αρχές του 20ού αιώνα, επηρεάζει όχι μόνο το μέλλον της περιοχής αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Οι πρόσφατες συμφωνίες που υπογράφηκαν μεταξύ της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο της επίσκεψης του Τούρκου υπουργού Μεταφορών και Υποδομών Α. Ουραλόγλου στο Ριάντ στις 9 Ιουνίου, έφεραν στο προσκήνιο τον Σιδηρόδρομο της Χιτζάζ.

Στο πλαίσιο αυτό, υπογράφηκαν συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στους τομείς του σιδηροδρομικού τομέα και των υπηρεσιών εφοδιαστικής (logistics). Με την υπογραφή αυτή, η κυβέρνηση του Ριάντ έγινε ο τελευταίος κρίκος που συμμετέχει στο έργο της αναβίωσης της ιστορικής σιδηροδρομικής γραμμής Χιτζάζ. Η συμφωνία για τον σιδηρόδρομο της Χιτζάζ προκάλεσε ιδιαίτερο σχολιασμό στο Τελ Αβίβ, καθώς θεωρείται ένα τουρκικό σχέδιο παράκαμψης ή, καλύτερα, απομόνωσης του Ισραήλ, αφού δημιουργεί στρατηγικούς και οικονομικούς κινδύνους για το ίδιο.

Ο ισραηλινός Τύπος ανέφερε ότι η Τουρκία, μέσω των συμφωνιών για σιδηροδρόμους και logistics που υπέγραψε με τη Σαουδική Αραβία, επιδιώκει να αναζωογονήσει τη διαδρομή του «Σιδηροδρόμου Χιτζάζ» και να δημιουργήσει έναν νέο διάδρομο μεταφορών που θα παρακάμπτει το Ισραήλ. Η Αγκυρα φαίνεται ότι επενδύει σε χερσαίους στρατηγικούς διαδρόμους, καθώς θεωρεί ότι ο πόλεμος στο Ιράν ανέδειξε την ασφάλεια του χερσαίου παράγοντα έναντι των θαλάσσιων στρατηγικών οδών. Εξάλλου, ο «Μεσαίος Διάδρομος», ο «Διάδρομος Βασόρα – Τουρκία – Ευρώπη» και ο «Σιδηρόδρομος Χιτζάζ» είναι χερσαίοι διάδρομοι.

Σύμφωνα με Τούρκους ειδικούς, ο «Σιδηρόδρομος Χιτζάζ» είναι εξίσου σημαντικός με το έργο του Δρόμου της Ανάπτυξης (Βασόρα – Τουρκία – Ευρώπη), καθώς με αυτές τις πρωτοβουλίες η Τουρκία χαράζει διαδρομές που ουσιαστικά παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ. Επισημαίνουν ότι ο «Μεσαίος Διάδρομος», ο «Δρόμος της Ανάπτυξης» και ο «Σιδηρόδρομος Χιτζάζ» θα αλλάξουν τον άξονα του παγκόσμιου εμπορίου, προκαλώντας πλήγμα στον διάδρομο IMEC, ο οποίος -σημειωτέον- υπογράφηκε το 2023, λίγους μήνες πριν από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ.

Οι ίδιες τουρκικές πηγές αναφέρουν ότι, σε αντίθεση με τους κινδύνους που ενέχει ο IMEC, οι άξονες της Τουρκίας απέκτησαν μια αδιαμφισβήτητη διάσταση όσον αφορά την ασφάλεια και την αξιόπιστη μεταφορά φορτίων. Οι διπλές οδοί, οι σήραγγες και οι γραμμές ταχείας σιδηροδρομικής μεταφοράς που θα κατασκευαστούν θα πρέπει να εξεταστούν και από αυτή την οπτική γωνία. Η Αγκυρα, παρότι εξέλαβε με καχυποψία την ανάληψη του ελέγχου του στρατηγικής σημασίας αρμενικού διαδρόμου Ζανγκεζούρ από τις ΗΠΑ, έχει εκτιμήσει ότι η λειτουργία του θα εξυπηρετήσει τα τουρκικά σχέδια, καθώς το σχέδιο του «Μεσαίου Διαδρόμου» θα συνδέει την κεντρική Ασία με την Ευρώπη μέσω της Τουρκίας.

Σύμφωνα με Τούρκους αναλυτές, οι κινήσεις της Αγκυρας ήρθαν ως απάντηση σε αντίστοιχες πρωτοβουλίες του Ισραήλ. Η κυβέρνηση Νετανιάχου πίεσε και πέτυχε την εκμίσθωση του λιμανιού της Ακαμπα της Ιορδανίας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) για 30 χρόνια, αποσκοπώντας όλη η μεταφορά ενέργειας και εμπορίου του Κόλπου να διέρχεται από εκεί προς τις παγκόσμιες αγορές. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι η Τουρκία διέκρινε αυτόν τον κίνδυνο και συνήψε τη συμφωνία με το Ριάντ, η οποία σηματοδοτεί την κατάρρευση αυτού του σχεδίου.

Το εμπόριο

Σχετικά με αυτούς τους σχεδιασμούς της Αγκυρας, Τούρκοι ειδικοί επισημαίνουν χαρακτηριστικά: «Καθώς μπαίνουμε στο δεύτερο τέταρτο του 21ου αιώνα, το κέντρο βάρους του παγκόσμιου εμπορίου μετατοπίζεται προς τον άξονα Ασίας – Ειρηνικού και Ευρασίας, γεγονός που θέτει εκ νέου υπό συζήτηση την ισορροπία μεταξύ χερσαίων και θαλάσσιων οδών. Η Τουρκία, τόσο λόγω της γεωγραφικής θέσης της όσο και των πολυεπίπεδων έργων μεταφορών και ενέργειας που έχει αναπτύξει, ξεπερνά τον κλασικό ορισμό της “χώρας διέλευσης” και μετατρέπεται σε ένα πολυεπίπεδο γεωοικονομικό κέντρο.

Ενα από τα σημαντικότερα στοιχεία αυτού είναι ο “Μεσαίος Διάδρομος”. Αυτή η γραμμή ξεκινά από την Κίνα και εκτείνεται προς την Ευρώπη μέσω της κεντρικής Ασίας, της διέλευσης της Κασπίας, του Καυκάσου και της Τουρκίας. Η Τουρκία σκοπεύει να καταστεί κόμβος των logistics, της ενέργειας και των ψηφιακών συνδέσεων μεταξύ δύο ηπείρων. Ο σιδηρόδρομος Μπακού – Τιφλίδα – Καρς, η σύνδεση Μαρμαρά, οι επενδύσεις σε σύγχρονα λιμάνια και τα έργα logistics αποτελούν τα συγκεκριμένα συστατικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής γραμμής».

* Αντιστράτηγος ε.α. dimokratia.gr

Η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο

2.6.26

Λ. Καμπουρίδης: Τί μεγάλο ετοιμάζει η Τουρκία;

29.4.26

Η Τουρκία προετοιμάζεται για σύγκρουση με το Ισραήλ; Ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης αποκαλύπτει το στρατηγικό σχέδιο πίσω από βάσεις, drones και κινήσεις που αλλάζουν τη Μέση Ανατολή.

Μια ανάλυση που συνδέει Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και το κουρδικό ζήτημα, εξηγώντας γιατί οι εξελίξεις μπορεί να οδηγήσουν σε άμεση γεωπολιτική κλιμάκωση.

Στο βίντεο αυτό παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη γεωπολιτική ανάλυση από τον κ. Καμπουρίδη για τις εξελίξεις σε Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και Συρία. Με επίκεντρο τη νέα τουρκική στρατιωτική βάση και την ενίσχυση των Bayraktar drones, αναδεικνύεται η στρατηγική της Άγκυρας και το ενδεχόμενο σύγκρουσης με το Ισραήλ. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε φάση έντονων αλλαγών και η ισορροπία δυνάμεων μεταβάλλεται ραγδαία.

Η ανάλυση εξετάζει πώς η αμυντική συμφωνία Τουρκίας – Συρίας επηρεάζει τη στάση του Ισραήλ, γιατί μειώθηκαν τα ισραηλινά πλήγματα και πώς ο πόλεμος Ιράν – Ισραήλ λειτουργεί ως καταλύτης. Παράλληλα, εξηγείται η σημασία της διασποράς drones στην Τουρκία, ως στρατηγική επιβίωσης και αποτροπής, βασισμένη στα lessons learned από το Ιράν. Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: οδηγούμαστε σε μια σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ;

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το κουρδικό ζήτημα, καθώς συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις σε Συρία και Ιράν. Μια πιθανή αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μπορεί να επηρεάσει τους Κούρδους και να πυροδοτήσει νέες γεωπολιτικές εξελίξεις. Η γεωπολιτική ανάλυση δείχνει ότι τίποτα δεν είναι απομονωμένο: Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και ΗΠΑ συνδέονται σε ένα περίπλοκο στρατηγικό παιχνίδι ισχύος.

Συμπέρασμα: Η ανάλυση του κ. Καμπουρίδη αναδεικνύει μια Τουρκία που δεν κινείται απλώς τακτικά, αλλά στρατηγικά, προετοιμαζόμενη για όλα τα ενδεχόμενα. Η δημιουργία βάσεων, η διασπορά στρατιωτικών υποδομών και η αξιοποίηση των «μαθημάτων» από το Ιράν συνθέτουν μια εικόνα συστηματικής προετοιμασίας για πιθανή σύγκρουση με το Ισραήλ, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής ρευστότητας.

Λ. Καμπουρίδης: Το Κουρδικό στο προσκήνιο - Μεγάλες ανακατατάξεις στη Μ. Ανατολή

9.3.26

Λ. Καμπουρίδης: Γιατί η Τουρκία μαζεύει μανιωδώς χρυσό;

2.12.25

Το τελευταίο διάστημα η Τουρκία αυξάνει τις εισαγωγές σε χρυσό. Μόνο το 2023 εισήγαγε 319 τόνους χρυσού. Η τουρκική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα απόθεμα δε χρυσό που φτάνει τα 500 δισ. δολάρια.

Γράφημα από στοιχεία iEpikaira (Economic Indicators παρακάτω)

Σύμφωνα με τουρκικές πηγές ένας από τους λόγους που δικαιολογούν την αύξηση των τουρκικών αποθεμάτων χρυσού είναι η αντιμετώπιση του περιβάλλοντος ανασφάλειας στην περιοχή.

Πέραν αυτών, η Τουρκία επιχειρεί να αυξήσει το μερίδιο της στο παγκόσμιο λαθρεμπόριο χρυσού. Αυτή τη στιγμή η Άγκυρα ελέγχει το 10% του παγκόσμιου λαθρεμπορίου σε χρυσό. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και ο ουσιαστικός λόγος της σύγκρουσης με τα ΗΑΕ καθώς αυτή η πλούσια αραβική χώρα κατέχει κεντρική θέση στο παγκόσμιο εμπόριο αλλά και λαθρεμπόριο χρυσού.

Αυτός είναι και ο λόγος που Τουρκία και ΗΑΕ στηρίζουν διαφορετικές πλευρές στον εμφύλιο του Σουδάν αφού η φτωχή αυτή χώρα της Αφρικής διαθέτει σημαντικά αποθέματα σε χρυσό. Η Τουρκία στηρίζει τις δυνάμεις SAF (Ένοπλες Δυνάμεις του Σουδάν) ενώ τα ΗΑΕ τις δυνάμεις RSF (Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης) οι οποίες μάλιστα ελέγχουν τον μεγαλύτερο αριθμό ορυχείων χρυσού του Σουδάν.

Άρα λοιπόν ο έλεγχος του εμπορίου – λαθρεμπορίου χρυσού είναι ο ουσιαστικός λόγος της υπόγειας σύγκρουσης της Τουρκίας με τα ΗΑΕ. Το θέμα είναι πότε αυτή η σύγκρουση θα πάψει να είναι υπόγεια και θα έρθει στην επιφάνεια.

Δείτε το βίντεο εδώ: facebook.com

Πηγή: geopolitico.gr

Turkey’s $500 billion gold hoard complicates inflation fight

By Beril Akman

A rally in gold prices is lifting the wealth of Turkish households by billions of dollars, complicating the central bank’s efforts to rein in prices.

Turks’ stock of gold outside the financial system, often called “under mattress gold,” is worth half a trillion dollars, according to central bank estimates. Surging bullion prices have created a wealth effect – where consumers spend more because they feel better off — of more than $100 billion over the past year, Governor Fatih Karahan has said.

Gold reached a record high above $4,000 this week, before paring gains slightly on Friday. According to Is Portfoy calculations, another 10% increase in gold prices would create a wealth effect of about $50 billion.

“Such a large concentration of wealth in gold in Turkey means that the sharp rise in prices could generate positive wealth effects and boost domestic consumption,” wrote Capital Economics senior emerging markets economist Liam Peach. “Stronger demand-side pressures would add to the reasons to expect a slower pace of disinflation.”

Slowing inflation has been challenging for the central bank, mostly because of price increases in items like education and rent. In September, annual price gains accelerated unexpectedly to 33.3% from 33% in the prior month.

Karahan, addressing lawmakers this week, acknowledged that gold is supporting demand through the wealth effect. A study by the Turkish central bank in May found that soaring gold prices helped boost home and car sales in cities where households had prominent savings of the precious metal.

“Inflationary experiences of the past is why Turkey has a high stock of gold,” Karahan said.

The central bank is targeting year-end inflation of 24%, though it estimates that price growth will likely be around 25% to 29%, according to its outlook in August. Markets see price pressures remaining above 30% following September’s surprise acceleration.

Source: https://www.mining.com/web/turkeys-500-billion-gold-hoard-complicates-inflation-fight/

Δεν πείθουμε την Ευρώπη ότι η πραγματική απειλή είναι η Τουρκία - Η τουρκική αμυντική βιομηχανία «φλερτάρει» ανοικτά με το SAFE

3.11.25

Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗΣ*

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η αντιπαράθεση της Ευρώπης με τη Ρωσία έφεραν στο προσκήνιο μία νέα διάσταση στα ελληνοτουρκικά, αφού προέκυψε η ανάγκη διαμόρφωσης ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής, κοινού αμυντικού μηχανισμού αλλά και αμυντικής βιομηχανίας. Η διάσταση αυτή, σε συνδυασμό και με τη συμφωνία πώλησης αεροσκαφών Eurofighter στην Τουρκία, έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιθυμούν να ενταχθεί η Τουρκία στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοδόμημα αλλά και στην αμυντική βιομηχανία, παραβλέποντας τις τουρκικές απειλές εναντίον του Ελληνισμού.

Πώς, όμως, είναι δυνατόν η Ευρώπη να επιθυμεί την Τουρκία στην ευρωπαϊκή άμυνα, όταν λίγα χρόνια πριν, και συγκεκριμένα την περίοδο Φεβρουαρίου – Μαρτίου 2020, έβλεπε να δίνεται μάχη από τις Αρχές Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας για ανάσχεση της μαζικής και βίαιης προώθησης παράνομων μεταναστών στην περιοχή του Έβρου, μέρος των οποίων θα κατέληγε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες;

Η απάντηση είναι απλή: Οι Βαλτικές Χώρες αλλά και άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ έπεισαν τον μηχανισμό λήψης αποφάσεων της ΕΕ ότι η πραγματική απειλή της Ευρώπης είναι η Ρωσία. Η συμφωνία Τουρκίας – Ηνωμένου Βασιλείου – Κατάρ – Ομάν για την πώληση αεροσκαφών Eurofighter στην Τουρκία, με έγκριση από μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, δίνει επίσης στην Τουρκία έναν επιπλέον μοχλό πίεσης με σκοπό την άρση του ελληνικού βέτο, με πρόσχημα το τουρκικό casus belli για την ένταξη της Τουρκίας στο Πρόγραμμα «SAFE».

Η Ελλάδα διαθέτει πολλά επιχειρήματα για να πείσει την ΕΕ ότι η εκτίμηση απειλής είναι λανθασμένη. Η Τουρκία όχι μόνο τήρησε καιροσκοπική στάση στο Ουκρανικό, αφού πουλάει οπλισμό στους Ουκρανούς και δεν συμμετέχει στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, αλλά απειλεί άμεσα δύο χώρες-μέλη της ΕΕ, την Ελλάδα και την Κύπρο, μεγάλο μέρος της οποίας κατέχει με 40.000 στρατό.

Η επιθετική διάταξη των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), τα σενάρια των μεγάλων στρατιωτικών ασκήσεων, η σχεδόν καθημερινή προβολή των επιθετικών οπλικών συστημάτων αλλά και η ίδρυση νέων διοικήσεων και σχηματισμών μάχης με προσανατολισμό την Ελλάδα και την Κύπρο, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το τουρκολιβυκό μνημόνιο, η τουρκική πολιτική αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων (ηλεκτρική διασύνδεση, θαλάσσια πάρκα, ΘΧΣ κ.λπ.), η σχεδόν καθημερινή απειλητική ρητορική εναντίον της Αθήνας και της Λευκωσίας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία ευρεία λίστα ισχυρών επιχειρημάτων προς την ΕΕ για το ότι η πραγματική απειλή είναι η Τουρκία και όχι η Ρωσία. Την Ευρώπη δεν αποτελούν μόνο οι χώρες του εσωτερικού και των βορειοανατολικών παρυφών της «Γηραιάς Ηπείρου», αλλά και οι νότιες – νοτιοανατολικές χώρες – προφυλακές της, ειδικότερα μάλιστα όταν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού στηρίζονται στο ελληνικό πνεύμα.

Η άσκηση πίεσης στην Ελλάδα και στην Κύπρο για άρση των επιφυλάξεων ένταξης της Τουρκίας στο Πρόγραμμα «SAFE» αλλά και στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό δείχνει ότι δεν έχουμε πείσει την Ευρώπη για την πραγματική απειλή, η οποία συνίσταται όχι μόνο σε θέματα άμυνας αλλά και σε θέματα εσωτερικής ασφάλειας, τα οποία προέρχονται από την Τουρκία.

Υπάρχει και μια άλλη συγκυρία, η οποία ευνοεί την Ελλάδα και την Κύπρο για ενέργεια προς αυτήν την κατεύθυνση ανάσχεσης της ευρωπαϊκής αμυντικής προοπτικής της Τουρκίας.

Το Σχέδιο «Αιώνας της Τουρκίας», το οποίο ανακοινώθηκε από τον Ερντογάν τον Σεπτέμβριο του 2022, αποσκοπεί σε μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, η οποία έχει ευρασιατικό προσανατολισμό. Το Σχέδιο αυτό, το οποίο αποτελεί τον πυρήνα της υψηλής στρατηγικής της Τουρκίας, αποβλέπει σε μια ανεξάρτητη τουρκική πολιτική, με το βλέμμα στραμμένο προς Ανατολάς.

Ποια είναι, όμως, η συγκυρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί ο Ελληνισμός; Αυτή αποκαλύφθηκε το τελευταίο διάστημα από την ιδεολογικού χαρακτήρα διαφωνία των δύο κυβερνητικών εταίρων, Ερντογάν – Μπαχτσελί, αν και ο πυρήνας της δείχνει ότι έχει καθαρά οικονομική διάσταση, αφού η Άγκυρα καίγεται, όσο ποτέ άλλοτε, για τα δυτικά επενδυτικά κεφάλαια.

Το τελευταίο διάστημα έγινε γνωστό ότι οι δύο κυβερνητικοί εταίροι στην Τουρκία ερίζουν για τον πραγματικό και αναγκαίο προσανατολισμό της Τουρκίας. Ο τούρκος Πρόεδρος, αναγνωρίζοντας ότι η τουρκική οικονομία έχει άμεση ανάγκη από ξένα κεφάλαια, κάνει λόγο για μια δικέφαλη πολιτική και τον προσανατολισμό της Τουρκίας όχι μόνο προς Ανατολάς αλλά και προς Δυσμάς. Δηλαδή, ο Ερντογάν, έχοντας αντιληφθεί τη μεγάλη ανάγκη για τα δυτικά κεφάλαια, κάνει μια ανάπαυλα, αφού πριν μιλούσε για ευρασιατικό προσανατολισμό, ωστόσο, λόγω της σοβαρής επενδυτικής ένδειας μετά τους σεισμούς του Φεβρουαρίου του 2023, κάνει πλέον λόγο για ανάγκη στροφής και προς τη Δύση. Από την άλλη πλευρά, ο υπερεθνικιστής Μπαχτσελί μιλάει εμμονικά για τήρηση της αρχικής κατεύθυνσης και του προσανατολισμού προς Ανατολάς.

Η Τουρκία έχει μεγάλη ανάγκη από δυτικές επενδύσεις, μιας και οι αντίστοιχες αραβικές, από Κατάρ, Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ, που δόθηκαν ως υπόσχεση μετά τις εκλογές του 2023, δεν έφτασαν ποτέ, καθώς από τα 70 δισ. δολάρια μόνο το 1 δισ. επενδύθηκε στην Τουρκία. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η Τουρκία επιμένει για ένταξή της στο «SAFE», δηλαδή στη μεγάλη πίτα των ευρωπαϊκών αμυντικών κεφαλαίων.

Η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτήν την ευνοϊκή συγκυρία και να δηλώσει αμετακίνητη, θέτοντας όρους οι οποίοι θα ανατρέπουν την τουρκική επιθετικότητα, αφού η Τουρκία βλέπει την ένταξή της στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό ως μονόδρομο για να ταΐσει την αμυντική της βιομηχανία, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της εθνικής τουρκικής βιομηχανίας.

Στην προσπάθεια αυτή, η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να είναι έτοιμες να σταθούν με σθένος έναντι των πιέσεων κάποιων χωρών της ΕΕ, προβάλλοντας ως επιχειρήματα τα προαναφερόμενα στοιχεία της τουρκικής επιθετικότητας, καθώς η Τουρκία έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να χτίσει σταθερά πολιτικά ερείσματα σε πολλές χώρες της Ευρώπης, τα οποία έχουν ως βάση την αμυντική βιομηχανία.

*Απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας, Κάτοχος MBA από το Nottingham Trend University, Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του ΔΠΘ και υποψήφιος Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ διετέλεσε Μέλος της Ελληνικής Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1995 – 1999 και Ακόλουθος Άμυνας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα, με παράλληλη διαπίστευση στο Μπακού, την περίοδο 2013 – 2017. Είναι συνεργάτης του αμερικανικού ινστιτούτου αναλύσεων «Defense & Foreign Affairs». Αποστρατεύθηκε τον Μάρτιο του 2022. paron.gr δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο "Το Ουκρανικό, το ελληνικό βέτο για το Πρόγραμμα «SAFE» και τα Eurofighter"

Λ. Καμπουρίδης: Τουρκολαγνεία στην Ευρώπη... και βαθύς ύπνος στην Ελλάδα

29.10.25

Ψυχολογική επιχείρηση η είδηση περί διπλασιασμού της δύναμης του κατοχικού στρατού στην Κύπρο (Λ. Καμπουρίδης)

23.8.25

Τουρκική ψυχολογική επιχείρηση εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας η ψευδής είδηση περί διπλασιασμού της δύναμης του κατοχικού στρατού

Η είδηση προήλθε από το ιστολόγιο TR Haber το οποίο είναι όργανο της Διεύθυνσης Επικοινωνίας (δηλαδή Προπαγάνδας) η οποία υπάγεται άμεσα στην Προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας δηλαδή στον Ερντογάν.

Το δημοσίευμα επικαλείται την ισραηλινή απειλή, λόγω της συνεργασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ και σημειώνει επιπλέον ότι, η δύναμη του κατοχικού στρατού θα ανέλθει στις 100 χιλ. Για το λόγο αυτό, σημειώνει το δημοσίευμα, ο Διοικητής των κατοχικών δυνάμεων πλέον είναι αντιστράτηγος και όχι υποστράτηγος όπως στο παρελθόν.

Αυτό είναι ψευδές, καθώς το τουρκικό 11ο Σώμα Στρατού στα κατεχόμενα πάντα είχε διοικητή βαθμού αντιστράτηγου. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου του 2016, λόγω των μαζικών αποπομπων και διώξεων και ανωτάτων αξιωματικών, τοποθετούνταν διοικητής βαθμού υποστράτηγου. Φέτος στην Τουρκία προήχθη μεγάλος αριθμός ανωτάτων (16 επιπλέον) και έτσι το κατοχικό 11ο Σώμα Στρατού θα έχει διοικητή αντιστράτηγο, όπως και στο παρελθόν. Πρόκειται για τον Sebahattin Kılıç ο οποίος συνεχίζει τα καθήκοντα του Διοικητή του 11ου Σώματος Στρατού ως αντιστράτηγος, καθώς προήχθη στις φετινές κρίσεις από υποστράτηγος σε αντιστράτηγο.

Η Τουρκία και να το ήθελε δεν έχει τη δυνατότητα να διπλασιάσει τη δύναμη του κατοχικού στρατού καθώς, η 3η Στρατιά στα ανατολικά έχει δεσμεύσει τις δυνάμεις της για τον εντατικό έλεγχο και προστασία των συνόρων καθώς αναμένεται μαζικό κύμα προσφύγων από το Ιράν.

Η 2η Στρατιά είναι εμπεπλεγμενη στο Ιράκ και στη Συρία. Καμία τουρκική δύναμη δεν έχει αποσυρθεί από το βόρειο Ιράκ με αφορμή τη διαδικασία αφοπλισμού του ΡΚΚ.

Επίσης στη βόρεια Συρία έχει μετασταθμεύσει και πολύ μεγάλος αριθμός από την 1η Στρατιά της Ανατολικής Θράκης αλλά και από τη Στρατιά του Αιγαίου.

Και μαζί με όλα αυτά, η Τουρκία ετοιμάζεται για στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του SDF/YPG δηλαδή των Κούρδων της Συρίας.

Η είδηση αυτή αν και δεν αναπαράχθηκε από τα τουρκικά ΜΜΕ αναμεταδόθηκε από πολλά ελληνικά ΜΜΕ και ιστολόγια.

Η Τουρκία επιχειρεί με την επικοινωνία και την προπαγάνδα να πετύχει αυτό που δεν μπορεί να πετύχει επί του πεδίου.

Η Τουρκία επειδή αισθάνεται απειλούμενη από τη συνεργασία της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ, επιδιώκει την άσκηση πίεσης σε Αθήνα και Λευκωσία με σκοπό την διακοπή αυτής της συνεργασίας.

Δεν πρέπει να αναπαράγουμε άκριτα τέτοιες ειδήσεις που προέρχονται από την Τουρκία καθώς "ρίχνουμε νερό στο μύλο" των τουρκικών ψυχολογικών επιχειρήσεων.

Λάζαρος Καμπουρίδης Αντιστράτηγος ε.α. (FB)

Λ. Καμπουρίδης: Απαράδεκτη αντιμετώπιση των Ένοπλων Δυνάμεων

30.7.25

Ο «Διάδρομος του Δαβίδ» τρομοκρατεί τους Τούρκους: Το «Μεγάλο Ισραήλ» και η βαλκανιοποίηση της Μ. Ανατολής

21.7.25

Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός της Ελλάδας και της Τουρκίας μέσα από τη θεώρηση της Άγκυρας

7.7.25

Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗΣ*

Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός αποτελεί άλλο ένα σημείο τριβής στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, καθώς αυτός, αν και δεν αποτελεί έναν χάρτη οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών, αποκαλύπτει τις προθέσεις της κάθε πλευράς να οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες της αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η κάθε χώρα αντιλαμβάνεται τα δικαιώματά της στη διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντός της.

Η Ελλάδα ανακοίνωσε στις 16 Απριλίου ότι πρόκειται να καταθέσει τον ΘΧΣ στην ΕΕ, ενώ η Άγκυρα κατέθεσε τον δικό της ΘΧΣ στην UNESCO στις 15 Ιουνίου, αν και γνωστοποίησε τον δικό της χάρτη μέσω των τουρκικών ΜΜΕ λίγες ώρες πριν από την ελληνική ανακοίνωση.

Ο τουρκικός χάρτης προετοιμάστηκε από το Εθνικό Κέντρο Μελετών Θαλασσίου Δικαίου (DEHUKAM) του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, είναι πιο λεπτομερής από τον αντίστοιχο ελληνικό και περιλαμβάνει τα παρακάτω πεδία – περιοχές θαλάσσιου ενδιαφέροντος της Τουρκίας:

Ποιο λεπτομερής ο χάρτης της Τουρκίας

Αλιεία, έρευνα υδρογονανθράκων, υποβρύχια πολιτιστική κληρονομιά, επιστημονική έρευνα, στρατιωτική εκπαίδευση, καλώδια και αγωγοί, υπεράκτιες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, θαλάσσιες μεταφορές, παράκτιος και θαλάσσιος τουρισμός, υδατοκαλλιέργεια, προστασία του περιβάλλοντος, λιμενικές και ναυπηγικές δραστηριότητες.

Το DEHUKAM είναι ένα κέντρο μελετών με πολύ καλή οργάνωση και στελέχωση από καθηγητές και ειδικούς, το οποίο οργανώνει ημερίδες, συνέδρια και άλλες δραστηριότητες επί θεμάτων θαλάσσιου δικαίου, με σκοπό την προβολή των δικαιωμάτων της Τουρκίας σε υλοποίηση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Εξετάζοντας τη στελέχωση του διοικητικού συμβουλίου του DEHUKAM, συμπεραίνεται ότι ο τουρκικός ΘΧΣ αποτελεί επιστημονικό προϊόν πολλών συναρμόδιων φορέων, οι οποίοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σχετίζονται με τη διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Τουρκίας, υλοποιώντας το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Αναλυτικότερα, το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται από τους S. Onel (πρόεδρος – πρώην γενικός διευθυντής Νομικών Υπηρεσιών του υπουργείου Ενέργειας), N. Acar (υφυπουργός Δικαιοσύνης), K. Esener (γενικός διευθυντής Διεθνούς Δικαίου και Συνθηκών του υπουργείου Εξωτερικών), U. Baylan (γενικός διευθυντής Ναυτιλίας του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών), R. L. Tezcan (υποδιευθυντής της Διεύθυνσης Άμυνας και Ασφάλειας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας), T. Kıran (αντιπρόεδρος της Ένωσης Επιμελητηρίων και Χρηματιστηρίων), I. Demir (καθηγητής Θαλασσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστήμιου της Άγκυρας), Y. Acer (πρόεδρος του Τμήματος Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Yıldırım Beyazıt της Άγκυρας), N. Kula (διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Επιστημών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου 9ης Σεπτεμβρίου Σμύρνης).

Φαίνεται ότι πολύ εύστοχα κατέθεσε την πρότασή της στην UNESCO η Τουρκία

Αν και πολλοί έλληνες ειδικοί θεωρούν ως κίνηση χωρίς νόημα την κατάθεση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της Άγκυρας στην UNESCO, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική η ανάρτηση του γενικού διευθυντή του DEHUKAM, καθηγητή M. Baskara, του Πανεπιστημίου Κοινωνικών Επιστημών της Άγκυρας, στην επίσημη ιστοσελίδα του πανεπιστημίου, στην οποία φαίνεται ότι η τουρκική πλευρά πολύ εύστοχα κατέθεσε την πρότασή της στην UNESCO.

Αυτός αν και σημειώνει ότι ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός δεν αποτελεί σχέδιο ορισμού των θαλασσίων ζωνών, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, που προτάθηκε στα παράκτια κράτη από τη Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή στο πλαίσιο της UNESCO, είναι μια διαδικασία σχεδιασμού που στοχεύει στη διαχείριση των δραστηριοτήτων σε θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές με επιστημονικά τεκμηριωμένο, αρμονικό και βιώσιμο τρόπο.

Η ΕΕ κατέστησε αυτό υποχρεωτικό για τα κράτη-μέλη το 2014. Με αυτόν τον σχεδιασμό, επιδιώκεται η συνέχιση όλων των δραστηριοτήτων στις θάλασσες, από την αλιεία έως τις μεταφορές, από την ενέργεια έως τον τουρισμό, από την προστασία του περιβάλλοντος έως την επιστημονική έρευνα, χωρίς συγκρούσεις και με αποτελεσματικό τρόπο».

Αυτός, στην ίδια ανάρτηση, θεωρεί τον τουρκικό ΘΧΣ σημαντικό, καθώς «αποτελεί το πρώτο επίσημο έγγραφο που αντικατοπτρίζει τα επιχειρήματα που η Τουρκία υποστηρίζει εδώ και χρόνια στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου», ενώ παράλληλα είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός για τον τρόπο με τον οποίο η τουρκική πλευρά αντιλαμβάνεται τον ορισμό των θαλασσίων ζωνών στις θαλάσσιες περιοχές που περιβάλλουν την Τουρκία, δηλαδή στη Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτός αναφέρει ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στη Μαύρη Θάλασσα, σύμφωνα με τα όρια της δικής της ΑΟΖ, στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με την οριοθέτηση που έγινε σύμφωνα με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ για το Αιγαίο αναφέρει ότι «τα όρια καθορίζονται σύμφωνα με την αρχή της ‘‘μέσης γραμμής’’ μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Τουρκίας», κάτι που απεικονίζεται γραφικά και στον σχετικό τουρκικό χάρτη του ΘΧΣ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η αναφορά του ίδιου σχετικά με τη χρονική στιγμή που Ελλάδα και Τουρκία ανακοίνωσαν τον ΘΧΣ, καθώς αυτός θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι η πλευρά που ακολούθησε την Τουρκία στη σχετική ανακοίνωση, αφού λαμβάνει υπόψη και τονίζει ότι η Άγκυρα εξέδωσε πρώτη τον δικό της χάρτη, λίγες ώρες πριν την ελληνική ανακοίνωση (εφημερίδα «Milliyet», 16 Απριλίου 2025), αν και έπρεπε αυτός να λαμβάνει υπόψη την επίσημη κατάθεση του τουρκικού ΘΧΣ στην UNESCO (15 Ιουνίου 2025).

Εξετάζοντας τον τουρκικό χάρτη του ΘΧΣ, έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η τουρκική πλευρά (DEHUKAM) επιχειρεί να καλύψει όλα τα προαναφερόμενα πεδία τουρκικής αρμοδιότητας, ακόμη και αυτά που έχουν σχέση με τις δραστηριότητες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), αν και ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι δεν ορίζονται ως περιοχές τουρκικού στρατιωτικού ενδιαφέροντος στο Νότιο Αιγαίο, δηλαδή η περιοχή που αποτελεί τον πυρήνα του τουρκικού αναθεωρητισμού, μιας και εκεί βρίσκεται το μείζον των ελληνικών νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, την ελληνική κυριότητα των οποίων αμφισβητεί η Τουρκία.

Επίσης, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι η τουρκική πλευρά, μέσω του DEHUKAM, δημιούργησε ειδική ψηφιακή πλατφόρμα ενημέρωσης του διεθνούς παράγοντα για το θέμα αυτό.

Συμπερασματικά, ο χάρτης του τουρκικού ΘΧΣ έχει σκοπό να δείξει στη διεθνή κοινότητα, μέσω της UNESCO, ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα και μπορεί να καλύψει όλα τα πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας στις περιβάλλουσες θάλασσες, μέσα από μία λίστα πεδίων την οποία επιμελήθηκαν με επιστημονικό τρόπο πολλοί αρμόδιοι φορείς και υπουργεία, αν και οι περιοχές αυτές κρίνονται ενδεικτικές, αφού τίποτα δεν εμποδίζει την Τουρκία, μέσω της στρατιωτικής της ισχύος και σε εφαρμογή της «Γαλάζιας Πατρίδας» να εκδηλώσει παρουσία σε όλες τις περιοχές, είτε αυτές προσδιορίζονται στον χάρτη είτε όχι.

* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης είναι Απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας, Κάτοχος MBA από το Nottingham Trend University, Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του ΔΠΘ και υποψήφιος Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ διετέλεσε Μέλος της Ελληνικής Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1995 – 1999 και Ακόλουθος Άμυνας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα, με παράλληλη διαπίστευση στο Μπακού, την περίοδο 2013 – 2017. Είναι συνεργάτης του αμερικανικού ινστιτούτου αναλύσεων «Defense & Foreign Affairs». Αποστρατεύθηκε τον Μάρτιο του 2022. paron.gr

Ανάγκη προσαρμογής της στρατηγικής μας στη νέου τύπου τουρκική απειλή

16.6.25

Του ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ*

Όταν τελείωσε η κρίση στα Ίμια (Ιανουάριος 1996), στην Τουρκία άρχισε μια συζήτηση σε επίπεδο αναλυτών στρατηγικής, οι οποίοι ερμήνευσαν την τουρκική επικράτηση ως απάντηση στις φωνές που ήθελαν την Ελλάδα νικητή σε μια μικρής διάρκειας σύγκρουση στο Αιγαίο, αποδεικνύοντας ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) διέθεταν τις επιχειρησιακές δυνατότητες να ανταποκριθούν σε σύγκρουση εναντίον των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, είτε αυτή αφορούσε ένα μικρό επεισόδιο είτε μια γενικευμένη σύγκρουση.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, εφαρμόστηκαν στην Τουρκία δύο προγράμματα αναδόμησης των ΤΕΔ, τα έτη 2004 και 2014, με ορίζοντα δεκαετίας για το πρώτο και δεκαπενταετίας για το δεύτερο, ενώ, αντίστοιχα, προσαρμόστηκαν και τα δόγματα και η στρατιωτική στρατηγική της Τουρκίας. Σε εφαρμογή αυτών, δρομολογήθηκαν σημαντικά προγράμματα εξοπλισμού των ΤΕΔ, τα οποία αποσκοπούσαν στην επιβολή της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και στην αντιμετώπιση της ελληνικής πολεμικής μηχανής, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και χρονική διάρκεια σύγκρουσης, δηλαδή, θερμό επεισόδιο ή / και πολεμική γενικευμένη σύρραξη. Φυσικά, αυτό αφορούσε και την ενίσχυση του τουρκικού 11ου Σώματος Στρατού στην Κύπρο, η αναβάθμιση της δύναμης του οποίου συνεχίζεται.

Ειδικά το τελευταίο έτος, η Τουρκία έχει ανακοινώσει τη δημιουργία νέων βάσεων και στρατιωτικών διοικήσεων, από τα Δαρδανέλια στο Βόρειο Αιγαίο μέχρι και το Χατάι στην Ανατολική Μεσόγειο, αυξάνοντας τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ΤΕΔ για επιθετική – αποβατική ενέργεια στην ελληνική Θράκη, στα νησιά του Αιγαίου και στην Κύπρο, εστιάζοντας σε δυνατότητες άμεσου, ολομέτωπου πλήγματος.

Την τελευταία πενταετία, η Τουρκία εισήγαγε τη χρήση των εξοπλισμένων Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (ΜΕΑ) ως ρυθμιστικό παράγοντα έκβασης των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως τα δοκίμασε στις επιχειρήσεις στη Συρία, την περίοδο 2016 – 2019, αλλά και στο Ιράκ. Επιπρόσθετα, η Τουρκία άλλαξε τον ρου των επιχειρησιακών εξελίξεων στη Λιβύη αλλά και στο Αρτσάχ / Ναγκόρνο Καραμπάχ κάνοντας χρήση των εξοπλισμένων ΜΕΑ.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ρ. Τ. Ερντογάν καυχήθηκε στις 29 Μαΐου, στην ομιλία του για την ημέρα της επετείου Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, λέγοντας ότι «ο Μωάμεθ ο πορθητής άλλαξε τον ρου της ιστορίας, αλλά η Τουρκία, με τη χρήση των εξοπλισμένων ΜΕΑ, αλλάζει το δόγμα του πολέμου».

Η τελευταία σύγκρουση Ινδίας – Πακιστάν μας έδωσε ένα άλλο δείγμα του πολύ σημαντικού ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν οι μαζικές χρήσεις εξοπλισμένων ΜΕΑ στις συγκρούσεις που επιδιώκουν ένα γρήγορο, καθοριστικό πλήγμα, κάτι το οποίο παραπέμπει και στις τουρκικές επιδιώξεις στο Αιγαίο αλλά και στην Κύπρο.

Εξάλλου, η επιλογή του χρόνου και της γεωγραφικής έκτασης της σύγκρουσης ανήκει στη βούληση του επιτιθέμενου, ενώ στον αμυνόμενο ανήκει η απόφαση της επιλογής της πιθανής διεύρυνσης του μετώπου αλλά και της διάρκειας της σύγκρουσης. Η Τουρκία, ως επιτιθέμενη πλευρά, μας δείχνει σχεδόν καθημερινά ότι είναι έτοιμη για κάθε τύπο σύγκρουσης, ακόμη και για επιχειρήσεις με υβριδικά χαρακτηριστικά.

Όμως, η ουκρανική επιχείρηση «Ιστός της Αράχνης» εναντίον της Ρωσίας αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της σημασίας των εξοπλισμένων ΜΕΑ καθώς και των καμικάζι μίνι drones, προσδίδοντας και έναν υβριδικό χαρακτήρα σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στον γεωπολιτικό περίγυρο, με τις ΤΕΔ να έχουν προσαρμόσει τη χρήση των ΜΕΑ στα νέα στους δόγματα καθώς και στην στρατηγική – τακτική τους, να εξοπλίζουν το στράτευμα με νέα οπλικά συστήματα και να συνεχίζουν τη δημιουργία αεροπορικών και ναυτικών βάσεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Ελλάδα αρκούμαστε στο κλισέ «εμείς αγοράζουμε Rafale και Belharra», λες και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να αναχαιτίσουμε την τουρκική επιθετικότητα. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο στερεότυπο που εμφανίζεται στον δημόσιο λόγο, το οποίο όμως αποπροσανατολίζει από τον ουσιαστικό στόχο, που θα έπρεπε να είναι η σωστή ανάλυση – εκτίμηση της νέας διάστασης της τουρκικής απειλής και η επικέντρωση στη στρατηγική – τακτική και στα μέσα για την αντιμετώπισή της.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία πραγματοποιεί άλματα στην αμυντική βιομηχανία και ιδιαίτερα σε θέματα που έχουν σχέση με επιθετικές – αποβατικές επιχειρήσεις κατάληψης νησιών, ενώ παράλληλα ενισχύεται η γεωπολιτική της θέση και μάλιστα στους κόλπους της Δύσης, η οποία αποτελεί παραδοσιακό μας αντέρεισμα εναντίον της τουρκικής απειλής, εμείς αρκούμαστε σε κλισέ με σκοπό την ωραιοποίηση της κατάστασης.

Χωρίς να αμφισβητείται το γενναίο εξοπλιστικό μας πρόγραμμα, το οποίο δρομολογήθηκε τα τελευταία χρόνια, απαιτείται ρεαλιστική προσέγγιση, κοιτώντας την απειλή κατάματα, μέσα από επιτάχυνση των εξοπλιστικών μας προγραμμάτων, αύξηση του στελεχιακού δυναμικού των Ενόπλων μας Δυνάμεων με σκοπό την αντιμετώπιση της νέου τύπου τουρκικής απειλής, η οποία εστιάζει σε μαζικό, ολομέτωπο πλήγμα με υβριδικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον, θα πρέπει να ενισχύσουμε τις συμμαχίες μας με χώρες των οποίων τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις συγκρούονται με τα φιλόδοξα οράματα του Ερντογάν. Οι σύμμαχοί μας επιθυμούν μια ισχυρή Ελλάδα, η οποία επιδεικνύει βούληση να υπερασπιστεί την εθνική της κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα αλλά και τις διμερείς συμφωνίες.

Η Τουρκία, παρά τις προσπάθειές της να βελτιώσει τις σχέσεις της με χώρες της περιοχής αλλά και της Δύσης και παρά τις ευνοϊκές συγκυρίες, οι οποίες αποδίδονται στο σαφές, ευδιάκριτο γεωπολιτικό της αποτύπωμα, το οποίο της αποφέρει τη γεωπολιτική της αναβάθμιση, δεν θα αργήσει να εισπράξει την αποστροφή των ισχυρών δρώντων και άλλων δυνάμεων της περιοχής, λόγω της λαίμαργης και διεισδυτικής πολιτικής που ασκεί εις βάρος χωρών του στενότερου και του ευρύτερου γεωπολιτικού ορίζοντα.

* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης είναι Απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας, Κάτοχος MBA από το Nottingham Trend University, Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του ΔΠΘ και υποψήφιος Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ διετέλεσε Μέλος της Ελληνικής Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1995 – 1999, Ακόλουθος Άμυνας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα, με παράλληλη διαπίστευση στο Μπακού, την περίοδο 2013 – 2017. Είναι συνεργάτης του αμερικανικού ινστιτούτου αναλύσεων «Defense & Foreign Affairs». Αποστρατεύθηκε τον Μάρτιο του 2022. paron.gr

Φόρμα επικοινωνίας