iEpikaira

Στην Ελλάδα συνηθίζουμε, διαχρονικά, να διαβάζουμε τις διεθνείς εξελίξεις μέσα από τον παραμορφωτικό φακό των δικών μας επιθυμιών. Πιστεύουμε ότι το διεθνές δίκαιο και το ιστορικό δίκιο αρκούν για να μας θωρακίσουν, ξεχνώντας το βασικό αξίωμα που υπογράμμιζε ο Παναγιώτης Κονδύλης, ότι η επίκληση του «δικαίου» ή των «κανονιστικών αξιών» αποτελεί πάντοτε είτε την ιδεολογική εκλογίκευση των αξιώσεων ισχύος του εκάστοτε κυρίαρχου, είτε την απελπισμένη, πολεμική ρητορεία του αδυνάμου που στερείται πραγματικής αποτρεπτικής ικανότητας. Αγνοώντας λοιπόν τον βαθύ, σχεδόν αμείλικτο κυνισμό με τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις σχεδιάζουν τον χάρτη των συμφερόντων τους, πορευόμαστε «στο άγνωστο με βάρκα» τις ψευδαισθήσεις μας. 

Σερ Ντέιβιντ Χάνει, Σερ Άλαν Ντάνγκαν και ο μουσακάς στο Προεδρικό…

Φανούλα Αργυρού

Να θυμίσουμε 1) Όταν το 2004 απορρίψαμε το διαβόητο ‘Σχέδιο Ανάν’ ο αρχιμάστοράς του στο Φόρεϊν Όφις νευριασμένος για το ΟΧΙ μας, μάς υποσχέθηκε ότι θα «μας το φέρνουν και ξανα-φέρνουν μέχρι να το δεχθούμε»!

Δεν άντεξε τον θυμό του μετά τις τόσες και τόσες προσπάθειές τους να το περάσουν, με προετοιμασίες και πυρήνα υποστήριξής του από το 2002 αποτελούμενη από Ε/κ και Τ/κ (βλέπε Νταν Σμιθ ΠΡΙΟ Νορβηγίας…), και έγραψε και στο βιβλίο του κατηγορώντας τους δημοσιογράφους ότι φταίνε κ.τλ.

2) Κραν Μοντανά 2017. Ο θυμός του Σερ Άλαν Ντάνγκαν επικεφαλής του Φόρεϊν Όφις και της ομάδας του (35 συν) που πήγαν με τις βαλίτσες στο Κραν Μοντανά για να κλείσουν το Κυπριακό κατάγραψε και αυτός τον δικό του θυμό στο δικό του βιβλίο “IN THE THICK OF IT”. Τα σημαντικότερα σημεία στο βιβλίο του σε σχέση με την Κύπρο, α) η αναφορά ότι « η επαγγελματική του ομάδα στο Κραν Μοντανά ήταν απαρηγόρητη για τη σκληρή δουλειά που έκαναν αλλά οι συνομιλίες κατέρρευσαν, και ο βρετανός ΄Υπ. Αρμοστής στη Λευκωσία Matthew Kidd, ένιωθε πλήρως απογοητευμένος και προδομένος «betrayed» από τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη».

β) Η επαίσχυντη συμπεριφορά του ιδίου (Alan Duncan) προς την Κυπριακή Δημοκρατία και τους αξιωματούχους της, και τον ΄Υπ. Αρμοστή της στο Λονδίνο Ευριπίδη Ευρυβιάδη τον οποίο, έγραψε, κάλεσε στο Φόρεϊν Όφις και τον κατσάδιασε και ξεδιάντροπα τον πέταξε έξω απαγορεύοντάς του να μιλήσει!

Ας αναμένουν και την επόμενη … απογοήτευση, γιατί όπως φαίνεται ο Κουταμάρας και η συνοδεία του θα ανακοινώσουν και αυτοί τελικά … ότι περαιτέρω κουνουσμά γιοκ τουρ. Πάντως εν να πουν ότι ο μουσακάς στο Προεδρικό ήταν εξαίρετος αλλά ένε καταφέραν να τον διχοτομήσουν όπως έπρεπε!...

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού

Φόρεϊν Όφις: Ομοσπονδία = Διχοτόμηση

Αναφέρομαι στο κύριο άρθρο της Σημερινής, 10.5.2026, «Οφείλετε μιαν απάντηση, κ. Πρόεδρε…», όπου καλείται ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης να ξεκαθαρίσει τι πάει να κάνει.

«Το μεγαλύτερο άγχος του Ν. Χριστοδουλίδη είναι να μη χαρακτηριστεί ως ο Πρόεδρος της διχοτόμησης… Ενεπλάκη σε μια διαδικασία ΜΟΕ, που θα οδηγήσει, όπως λέει ο ίδιος, στο Κραν Μοντανά. Όταν οι Τούρκοι θεωρούν ότι έχουν ‘‘χωριστή κυριαρχία’’ και ότι το τέλος του δρόμου θα είναι μια ‘‘λύση’’ συνιδρυτικής πράξης, πώς θ’ αποφύγει τη διχοτόμηση;.. Αφού πήρε (ο Ερχιουρμάν) τα υπόλοιπα διχοτομικά στοιχεία ώς το Κραν Μοντανά, γιατί να μη βάλει και την τελική ταφόπετρα στην Κυπριακή Δημοκρατία, έχοντας μάλιστα το άλλοθι όλων εκείνων που τον εκθείαζαν, με την ψευδαίσθηση ότι είναι κάτι διαφορετικό από τον Τατάρ και τον Ερντογάν; Πώς θα την γλυτώσει (ο Πρόεδρος) απ’ όλα αυτά;..».

Κραν Μοντανά – «Προδομένος» ο Matthew Kidd από Αναστασιάδη

Είναι απορίας άξιον γιατί ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιμένει σε επιστροφή στο Κραν Μοντανά. Θυμίζω ότι ο Νίκος Αναστασιάδης τα βρόντηξε και έφυγε από εκεί, αρνούμενος να δεχθεί αυτά που ανέμεναν απ’ αυτόν οι Βρετανοί. Εξ ου και εξοργισμένος ο τότε επικεφαλής του Φόρεϊν Όφις, Σερ Άλαν Ντάνκαν, αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο του «In the Thick of it» από το ημερολόγιό του. Για να ξεθυμάνει γιατί πήγε εκεί με μια κουστωδία 30 συν αξιωματούχων αναμένοντας και έφυγαν, με τον Βρετανό ΄Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία Matthew Kidd πλήρως απογοητευμένο και προδομένο («betrayed») από τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη!

«Αποκαλύψεις Ντάνκαν στο νέο του βιβλίο για Κραν Μοντανά, Αναστασιάδη, Τουρκία», Φ.Α., 19.4.2021, Sigmalive

ΜΟΕ

Να θυμίσω, επίσης, ότι τα ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης) ακολούθησαν τις βρετανικές συνομόσπονδες λεγόμενες «Ιδέες Γκάλι» του 1992 -μετά που ο Πρόεδρος Γ. Βασιλείου δέχθηκε δίχως λαϊκή εντολή το διζωνικό ψήφισμα 649/90- που απέρριψε ο λαός με διαδηλώσεις. Τα οποία δέχθηκε μονομερώς και ο Γλαύκος Κληρίδης που τον αντικατέστησε. Τα ΜΟΕ, όμως, προνοούνταν από τις «Ιδέες Γκάλι» με σκοπό και στόχο να χωνέψουμε τη συνομοσπονδία και την αποδοχή των τετελεσμένων…

1965 – Ο Γκάλο Πλάζα απορρίπτει την Ομοσπονδία

Στην έκθεσή του το 1965 ο μεσολαβητής των Ηνωμένων Εθνών κ. Galo Plaza απέρριψε την τουρκική απαίτηση για Ομοσπονδία και έγραψε:

«...Τα γεγονότα του 1963 δεν έχουν βασικά αλλάξει αυτό το χαρακτηριστικό... Συγκεκριμένα, οι συζητήσεις για γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων κάτω από ένα ομοσπονδιακό σύστημα κυβέρνησης, δεν με έχουν πείσει πως αναπόφευκτα δεν θα οδηγήσουν στη διχοτόμηση...» (Βιβλίο Φ.Α. «Από την Ένωση στην Κατοχή»).

Ψευδαισθήσεις και διγλωσσία από τη δική μας πλευρά

Στις 12 Ιανουαρίου 1965, όταν ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ισμέτ Ινονού ζητούσε την υποστήριξη Ηνωμένου Βασιλείου, ΗΠΑ και άλλων για να κατορθώσουν μια ομόσπονδη Κύπρο, η βρετανική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον έγραψε προς το Φόρεϊν Όφις (21 Ιανουαρίου 1965): «...Θα είναι εν πάση περιπτώσει καλύτερα να αποφεύγεται συζήτηση με τους Τούρκους για τη θεωρητική αρχή Ομοσπονδίας, την υλοποίηση της οποίας ακόμα δεν αποπειράθηκαν να καθορίσουν. Ίσως σταδιακά να γίνει κατορθωτός κάποιος τρόπος συμβιβαστικής διευθέτησης, τον οποίο οι μεν Τούρκοι να ερμηνεύουν ως ομοσπονδία, οι δε Έλληνες ως ενωμένο κράτος...».

Καταπληκτική προνόηση. Και ιδού που έμελλε να την «εισηγηθεί» στις 15 Οκτωβρίου 1974, στο Φόρεϊν Όφις, ο Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης, ο οποίος διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου (Βιβλίο Φ.Α., «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).

Ομοσπονδία = Διχοτόμηση

Εν τω μεταξύ, στις 2 Φεβρουαρίου 1965, σε μνημόνιο που ετοίμασε για τον Βρετανό Πρωθυπουργό το Τμήμα Σχεδιασμού του Φόρεϊν Όφις, τόνιζε: «Εκείνο που οι Τούρκοι ζητούν με την Ομοσπονδία είναι στην κυριολεξία ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ... Η επιθυμία της τουρκικής κυβέρνησης για μια ομόσπονδη λύση (δηλαδή κυριολεκτικά διχοτόμηση) αναμένεται να συνεχιστεί...».

Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης (1)

Στις 15 Οκτωβρίου 1974, ο αξιωματούχος του Φόρεϊν Όφις, Ε.O. Miles, έγραψε για μια συνομιλία που είχε με τον κ. Μιχαλάκη Τριανταφυλλίδη:

«…Είπε (Μ.Τ.) ότι η ΕΟΚΑ Β έχανε έδαφος παρόλο ότι είχαν περισσότερα όπλα από προηγουμένως. Αν ο Μακάριος αναλάμβανε να μην επιστρέψει μέχρι να υπήρχε διευθέτηση αυτοί θα είναι ένα μικρό πρόβλημα, καθώς ο στόχος τους ήταν προσωπικά ο Μακάριος.

Πιθανή Λύση

»Ο Τριανταφυλλίδης μίλησε για μια λύση, για την οποία ήταν προσεκτικός να πει ότι δεν ήταν δική του αλλά εισήγηση από συνταγματολόγους στο Στρασβούργο. Για να αποφευχθούν τα τρομερά μιας ανταλλαγής πληθυσμών, αλλά ταυτόχρονα να έχουν οι Τούρκοι τις απαιτήσεις για ασφάλεια που θέλουν, να διευθετηθεί να παραμείνουν μεικτοί πληθυσμοί σε βορρά και νότο της διαχωριστικής γραμμής, αλλά οι Έλληνες και Τούρκοι να ψηφίζουν χωριστά για τους ηγέτες τους, βόρεια της γραμμής να κυβερνούν οι Τούρκοι και νότια οι Έλληνες. Αυτό το σύστημα μπορεί να χαρακτηριστεί από τους Έλληνες ως Ενωμένο Κράτος και από τους Τούρκους ως Ομοσπονδία. Έτσι αμφότεροι ευχαριστημένοι».

Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης (2)

Τρία χρόνια αργότερα, στις 3.3.1977 (και καθώς ο ‘‘διζωνικός χάρτης’’ Μακαρίου/Τ. Παπαδόπουλου είχε ήδη σχεδιαστεί πριν ακόμα φθάσει στη Κύπρο τον Φεβρουάριο 1977 ο Αμερικανός Κλαρκ Κλίφορντ), ο αξιωματούχος M. Perceval της Βρετ. Υπ. Αρμοστείας στη Λευκωσία ενημέρωσε το Λονδίνο για την ιδέα δημιουργίας μιας «Ομόσπονδης Αρχής Περιουσιών», που του περιέγραψε ο Μ. Τριανταφυλλίδης:

«…Δήλωσε και αυτός (Μ.Τ.) ότι ανησυχούσε για τις πιέσεις που θα αυξάνονταν για ελεύθερη διακίνηση που θα ζητούσαν οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, τα σπίτια των οποίων υπό καμία περίπτωση δεν επρόκειτο να επιστραφούν στη διοίκηση της κοινότητάς των. Εισηγήθηκε την ίδρυση ενωρίς μιας Ομόσπονδης Αρχής Περιουσιών, η οποία ν’ αναλάβει τις ελληνικές περιουσίες (και ξένες) στον Βορρά, και Τουρκοκυπρίων στον Νότο, σε τιμές 1974 μείον πες 25%. Όποιος δεν μπορούσε, ή δεν ήθελε να επιστρέψει… να έπαιρνε αποζημίωση… Όπως υπέδειξε ο Τριανταφυλλίδης, όλοι οι Κύπριοι νοιάζονται για ακίνητα…».

Και ο Τριανταφυλλίδης υπέδειξε τους Αμερικανούς: «Οι Αμερικανοί πληρώνουν τεράστια ποσά στην Κύπρο (είπε) δίχως να παίρνουν ευχαρίστηση, αλλά επένδυση σε μια Ομόσπονδη Αρχή Περιουσιών θα έχει πολιτικά αποτελέσματα αν συμβάλει στον δρόμο μιας διευθέτησης».

Από την επομένη της πρώτης ακόμα τουρκικής εισβολής, αντί για απελευθέρωση, ξεκίνησε μια καταστροφική επιλογή ψευδαισθήσεων, υποχωρήσεων, παραχωρήσεων των δικών μας για το πώς θα συμβιβάζονταν με τα τετελεσμένα…

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Το έγγραφο, 15.10.1974, από το Βρετανικό Εθνικό Αρχείο.

Το έγγραφο, 3.3.1977, από το Βρετανικό Εθνικό Αρχείο.

Άγγελος Μόσχοβας

Η συνάντηση των δύο ηγετών διήρκησε μιάμιση ώρα σε καλό κλίμα - Κυβερνητικές πηγές: «Υπήρξε ειλικρινής συζήτηση και τέθηκαν όλα τα ζητήματα που έχουν προκαλέσει διαφωνίες ανάμεσα στις δύο χώρες» -Υπεγράφησαν 7 διμερείς συμφωνίες

Υπεγράφησαν συμφωνίες για προώθηση επενδύσεων, ακτοπλοϊκή γραμμή, συνεργασία ΥΠΕΞ, προετοιμασία για σεισμούς, πολιτισμό και τεχνολογία.Σε πολύ καλό κλίμα, όπως αποτυπώθηκε και στις κοινές τους δηλώσεις, διεξήχθη στην Άγκυρα η συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος χαρακτήρισε «πολύ καλό φίλο» τον Έλληνα Πρωθυπουργό.

Οι δύο ηγέτες Ελλάδας και Τουρκίας εξέπεμψαν μήνυμα καλής συνεργασίας αλλά και προοπτικής στην επίλυση των διμερών προβλημάτων. Μάλιστα ο Τούρκος πρόεδρος διεμήνυσε ότι και οι δύο συμφωνούν πως τα προβλήματα δεν είναι άλυτα στη βάση του διεθνούς δικαίου. Από την πλευρά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε ότι η μόνη διαφορά που μπορεί να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου - και μάλιστα επί τη βάση του διεθνούς δικαίου και συγκεκριμένα του δικαίου της θάλασσας - είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Επεσήμανε δε προς τον Τούρκο πρόεδρο την ανάγκη να αρθεί το casus belli.

Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές, κατά τη συνάντηση των δύο ηγετών που διήρκησε 1,5 ώρα, «υπήρξε ειλικρινής συζήτηση και τέθηκαν όλα τα ζητήματα που έχουν προκαλέσει διαφωνίες ανάμεσα στις δύο χώρες». Μητσοτάκης και Ερντογάν προχώρησαν σε επισκόπηση των διμερών σχέσεων και συμφώνησαν ότι η διατήρηση των ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και η βελτίωση του κλίματος στις διμερείς σχέσεις είναι προς όφελος των δύο χωρών και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Συζητήθηκαν ακόμη διεθνή και περιφερειακά ζητήματα με έμφαση στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή.

Στις δηλώσεις τους αμέσως μετά το τετ α τετ ο Ταγίπ Ερντογάν σημείωσε μεταξύ άλλων σε σχέση με τις διαφορές σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο: «Εμείς υποστηρίζουμε ότι τα ζητήματα δεν είναι άλυτα στη βάση του διεθνούς δικαίου. Με ικανοποίηση διαπίστωσα ότι συμφωνούμε με τον φίλο μου Κυριάκο σε αυτό το θέμα» σημείωσε. Μάλιστα, πρόσθεσε: «Πιστεύουμε ότι από το 2023 και μετά θα σημειωθεί πρόοδος και στην επίλυση των αλληλένδετων προβλημάτων στο Αιγαίο».

Από την πλευρά του ο Έλληνας πρωθυπουργός τόνισε ότι Αθήνα και Άγκυρα πρέπει να συνομιλούν με ειλικρίνεια: «Ακόμη και όταν διαφωνούμε σημαντικό να μην οδηγούμαστε σε κρίσεις και εντάσεις» τόνισε. Σε σχέση με τις διαφορές ο κ. Μητσοτάκης επεσήμανε ενώπιον του Τούρκου προέδρου: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες. Η ελληνική θέση παραμένει σταθερή ότι η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο είναι η μόνη διαφορά που θα μπορούσε να οδηγηθεί ενώπιον ενός διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου με βάση το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα το δίκαιο της θάλασσας». Ταυτόχρονα διεμήνυσε ότι εύχεται ειλικρινά «οι συνθήκες θα επιτρέψουν μια εξέλιξη προς αυτή την κατεύθυνση» συμμεριζόμενος την αισιοδοξία Ερντογάν για να προσθέσει απευθυνόμενος στον Τούρκο πρόεδρο: «Είναι καιρός να αρθεί πια κάθε απειλή, τυπική και ουσιαστική, στις μεταξύ μας σχέσεις -αν όχι τώρα πότε;». Ο κ. Μητσοτάκης επεσήμανε ακόμη ότι «δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία μπορούμε όμως να την κάνουμε σύμμαχο», επανέλαβε ότι οι Έλληνες μουσουλμάνοι ζουν αρμονικά στη Θράκη και κάλεσε τον Ερντογάν θα επισκεφθεί την Ελλάδα στην επόμενη σύνοδο του Ανώτατου Συμβούλιο Συνεργασίας.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφερόμενος στο Κυπριακό, επανέλαβε την πάγια θέση της Αθήνας τονίζοντας πως οι πρωτοβουλίες του γ.γ. του ΟΗΕ «δημιουργούν ένα παράθυρο ευκαιρίας ώστε να επανεκκινήσει ένας ουσιαστικός διάλογος από εκεί που διεκόπη το 2017, σε μία διαδικασία η οποία, βεβαίως, πρέπει να κινείται πάντα στο πλαίσιο των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας».

Εξίσου σαφές μήνυμα έστειλε για τις μειονότητες σε Ελλάδα και Τουρκία. «Ξέρετε καλά, κ. Πρόεδρε, το έχουμε συζητήσει πολλές φορές, ότι το καθεστώς τους προσδιορίζεται με απόλυτη σαφήνεια από τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία προβλέπει ρητά ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι θρησκευτική, αποκλείοντας κάθε άλλη παρερμηνεία» τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Μετά το τέλος των δηλώσεων Μητσοτάκη - Ερντογάν, υπήρξε και η κοινή δήλωση, στην οποία Ελλάδα και Τουρκία αναφέρουν πως στόχος είναι η αύξηση του διμερούς εμπορικού όγκου στα 10 δισ. δολάρια έως το τέλος της δεκαετίας. (Διαβάστε αναλυτικά εδώ)

Οι συμφωνίες που υπεγράφησαν μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας αφορούν: Προώθηση επενδύσεων, ακτοπλοϊκή γραμμή Θεσσαλονίκης-Σμύρνης, συνεργασία των ΥΠΕΞ στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου, προετοιμασία για τους σεισμούς, συνεργασία στον πολιτισμό, αλλά και σε θέματα τεχνολογίας. (Διαβάστε αναλυτικά εδώ) 

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan στο πλαίσιο της συνεδρίασης του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας, στην Άγκυρα

«Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς, εκ μέρους και της ελληνικής αντιπροσωπείας, να σας ευχαριστήσω για την πολύ θερμή υποδοχή και την -όπως πάντα όταν επισκέπτομαι τη χώρα σας- άψογη φιλοξενία.

Η παρουσία μας εδώ στην Άγκυρα, στην 6η Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, σηματοδοτεί, νομίζω, την ίδια τη σημασία του γεγονότος, επιβεβαιώνοντας πριν από όλα, όπως είπατε, την αξία που έχουν ο διάλογος αλλά και οι σχέσεις καλής γειτονίας, ιδίως σε ένα ρευστό και συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, που παρέστη στο επίσημο δείπνο, καλεσμένος από την τουρκική προεδρία

Με τον Πρόεδρο Erdoğan είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε έναν αναλυτικό συνολικό απολογισμό των διμερών μας σχέσεων τα τελευταία δύο και κάτι χρόνια, καθώς το 2023 κάναμε μια στρατηγική επιλογή να εντάξουμε τις επαφές μας σε μια δομημένη προσέγγιση τριών πυλώνων: τον πολιτικό διάλογο, τη θετική ατζέντα, η οποία αποτυπώθηκε και στις σημερινές μας συνομιλίες, και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία πράγματι αποκαταστήσαμε ένα σαφές πλέγμα συναντήσεων και ανοικτών διαύλων επικοινωνίας προς όφελος των δύο λαών.

Χαλαρή συζήτηση ανάμεσα στους κ.κ. Μητσοτάκη, Ερντογάν και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και ένα κόκκινο κομπολόι στο επίκεντρο

Ενώ με μέριμνα του Υπουργείου Εξωτερικών καθιερώσαμε ένα νέο υπόδειγμα άμεσης συνεργασίας, με στόχο μια αμοιβαία επωφελή, αλλά πρωτίστως μια λειτουργική σχέση.

Ως γειτονικές χώρες, άλλωστε, κ. Πρόεδρε, Ελλάδα και Τουρκία, Τουρκία και Ελλάδα, καλούμαστε να διαχειριζόμαστε τα προβλήματά μας με ψυχραιμία και με υπευθυνότητα, μιλώντας με ειλικρίνεια και έχοντας πάντα σταθερή αναφορά το Διεθνές Δίκαιο.

Ακόμα και όταν διαφωνούμε, είναι σημαντικό να μην οδηγούμαστε σε κρίσεις και σε εντάσεις. Και θέλω να επαναλάβω ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα ειρηνική, είμαστε πάντα προσηλωμένοι στον διάλογο, ο οποίος θα πρέπει να διεξάγεται με καλή πίστη και αμοιβαίο σεβασμό.

Είναι αλήθεια ότι η προσπάθεια αυτή έχει ήδη αποδώσει, αποτρέποντας εντάσεις που στο παρελθόν δοκίμασαν τις σχέσεις μας. Πριν από λίγες εβδομάδες, μάλιστα, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα νέος γύρος του πολιτικού διαλόγου και θετικής ατζέντας, με εξαιρετικά ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Παράλληλα, οριστικοποιήθηκαν και οι ετήσιες δράσεις στα πλαίσια των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ενώ σήμερα, παρουσία πολλών Υπουργών μας, συμφωνήσαμε σε μία σειρά από νέες κοινές πρωτοβουλίες που διευρύνουν το πεδίο της διμερούς συνεργασίας.

Θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη η συνεργασία μας σχετικά με το πρόγραμμα προσωρινής έκδοσης θεωρήσεων βραχείας διαμονής για Τούρκους επισκέπτες και τις οικογένειές τους σε 12 νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Μόλις τον τελευταίο χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες φίλοι Τούρκοι ταξίδεψαν στα ελληνικά νησιά και έτσι φέρνουμε και τους λαούς μας πιο κοντά. Συμφωνήσαμε, μάλιστα, η Ελλάδα να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ανανέωση του προγράμματος.

Αναφερθήκατε κ. Πρόεδρε -το συζητήσαμε και στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας- στην πάρα πολύ καλή συνεργασία που έχουμε στο ζήτημα του μεταναστευτικού.

 

Οι ροές στο Ανατολικό Αιγαίο έχουν μειωθεί, μόλις τον τελευταίο χρόνο, κατά σχεδόν 60%. Είναι το αποτέλεσμα της συστηματικής φύλαξης των χερσαίων και των θαλασσίων συνόρων αλλά και του βελτιωμένου συντονισμού μεταξύ των δύο χωρών. Είναι κάτι που μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω, όπως μας υπενθύμισε το πρόσφατο τραγικό περιστατικό στα ανοιχτά της Χίου. Η καταπολέμηση των απάνθρωπων δικτύων των διακινητών οφείλει να είναι σταθερός, διαχρονικός στόχος των δύο κρατών μας.

Σταθερός στόχος πρέπει να είναι και η διεύρυνση της συμπόρευσης σε άλλα πεδία, όπως είναι το διμερές εμπόριο. Έχουμε θέσει έναν φιλόδοξο στόχο, να φτάσουμε τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια στο διμερές μας εμπόριο. Δεν είναι τυχαίο, μάλιστα, ότι η Ελλάδα αναβαθμίζει τις υποδομές των συνοριακών της σταθμών τόσο στις Καστανιές όσο και στους Κήπους.

Προοπτικές έχουν ακόμα οι παράλληλες επενδύσεις. Γίνονται σήμερα σημαντικές επενδύσεις από ελληνικές εταιρείες στην Τουρκία, σημαντικές επενδύσεις από τουρκικές εταιρείες στην Ελλάδα.

Και βέβαια, να τονίσω και τη μεγάλη σημασία που αποδίδω στις δράσεις της πολιτικής προστασίας, όχι μόνο γιατί αφορούν την αντιμετώπιση κοινών κινδύνων από την κλιματική κρίση, αλλά γιατί πιστεύω, κ. Πρόεδρε, ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν και ένα μοντέλο γενικότερης περιφερειακής συνεργασίας.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν, αναμφίβολα, επιτεύγματα και βήματα προόδου. Δεν ήταν καθόλου αυτονόητα, ούτε δεδομένα. Αντίθετα, προέκυψαν χάρη στην πολιτική βούληση και στη συστηματική προσπάθεια των δύο πλευρών, αναδεικνύοντας στην πράξη ότι ναι, μπορούμε να διατηρούμε ένα λειτουργικό πλαίσιο διμερούς συνεργασίας, ταυτόχρονα όμως να συμβάλλουμε από κοινού στη σταθερότητα μιας ευρύτερης περιοχής, που δοκιμάζεται από πολλαπλές κρίσεις.

Γνωρίζουμε, βεβαίως, ότι υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες, με την ελληνική θέση να παραμένει σταθερή: ότι η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών -υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης-, στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, να αποτελεί τη μόνη διαφορά η οποία θα μπορούσε να οδηγηθεί ενώπιον ενός διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα το Δίκαιο της Θάλασσας.

Εύχομαι ειλικρινά, κ. Πρόεδρε, να συμμεριστώ και τη δική σας αισιοδοξία, ότι οι συνθήκες θα επιτρέψουν μια εξέλιξη προς αυτή την κατεύθυνση.

Γι’ αυτό και πιστεύω, κ. Πρόεδρε ότι, στο ίδιο πνεύμα με τη θετική εμπειρία η οποία έχει μεσολαβήσει, είναι καιρός πια να αρθεί κάθε απειλή, τυπική και ουσιαστική, στις μεταξύ μας σχέσεις. Αν όχι τώρα, πότε;

Με τον Πρόεδρο συζητήσαμε επίσης και τις εξελίξεις στο Κυπριακό, όπου η ελληνική θέση παραμένει σαφής. Οι πρωτοβουλίες του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών δημιουργούν ένα παράθυρο ευκαιρίας ώστε να επανεκκινήσει ένας ουσιαστικός διάλογος από εκεί που διεκόπη το 2017, σε μία διαδικασία η οποία, βεβαίως, πρέπει να κινείται πάντα στο πλαίσιο των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Το ίδιο καθαρή είναι και η οπτική μας για τις μειονότητες στα δύο κράτη. Ξέρετε καλά, κ. Πρόεδρε, το έχουμε συζητήσει πολλές φορές, ότι το καθεστώς τους προσδιορίζεται με απόλυτη σαφήνεια από τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία προβλέπει ρητά ότι η μειονότητα στη Θράκη είναι θρησκευτική, αποκλείοντας κάθε άλλη παρερμηνεία.

Αλλά θα ξαναπώ αυτό το οποίο είχα πει πριν από δύο χρόνια: Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης ζουν αρμονικά με χριστιανούς συμπολίτες μας, βάσει των αρχών της ισονομίας και της ισοπολιτείας.

Ενώ παράλληλα και στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη πρωτίστως, η ελληνική μειονότητα, παρά δυστυχώς τη μεγάλη της συρρίκνωση, εξακολουθεί να εμπλουτίζει την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της Τουρκίας.

Ας εργαστούμε, λοιπόν, για το πώς αυτές οι δύο μειονότητες μπορούν πράγματι να γίνουν «γέφυρες» φιλίας και αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των λαών μας.

Τέλος, μας απασχόλησαν και οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή αλλά και διεθνώς, όπου εστίες έντασης πυκνώνουν, καθιστώντας αναγκαία όσο ποτέ τη διπλωματία, τον διάλογο, τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.

Προσβλέπουμε στο τέλος του πολέμου στην Ουκρανία με σεβασμό στην κυριαρχία της και βέβαια προσβλέπουμε, και σε αυτό συμφωνούμε απόλυτα με τον κ. Πρόεδρο, στην εκκίνηση της δεύτερης φάσης του ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα, με στόχο τη σταθερότητα και την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή.

Θα το επαναλάβω και εδώ από την Άγκυρα, η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά τη λύση των δύο κρατών ως τη μόνη ρεαλιστική λύση για μία μόνιμη ειρήνη στην περιοχή.

Τασσόμαστε υπέρ της μεταρρύθμισης της Παλαιστινιακής Αρχής, ώστε να αναλάβει ουσιαστικά τη διοίκηση της Γάζας και της Δυτικής Όχθης. Όμως, αναγκαία προϋπόθεση θεωρούμε τον πλήρη αφοπλισμό της Χαμάς και την εξάλειψη της τρομοκρατίας, γιατί και το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να ζει με ασφάλεια.

Αλλά θέλω και με την ευκαιρία αυτή να εκφράσω την κατηγορηματική μας αντίθεση σε οποιοδήποτε σχέδιο μπορεί να οδηγήσει σε μία ενδεχόμενη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ.

Καταδικαστέα, επίσης, είναι η επέκταση εποικισμών που δημιουργεί ουσιαστικά μια πραγματικότητα στο πεδίο που καθιστά τη δημιουργία του παλαιστινιακού κράτους ακόμα πιο σύνθετη άσκηση.

Η Ελλάδα, κ. Πρόεδρε, είναι μία δύναμη ειρήνης. Θέλουμε ειλικρινείς σχέσεις με όλους τους γείτονές μας και θέλουμε, όπου μπορούμε, να πετύχουμε μία συνεργασία η οποία θα μας βοηθήσει να εμπεδώσουμε την περιφερειακή σταθερότητα.

Αναφερθήκατε στις μεγάλες προκλήσεις της Συρίας. Είναι ένα πεδίο όπου μπορούμε η Ελλάδα και η Τουρκία να δουλέψουμε από κοινού και για να υπάρξει πολιτική σταθερότητα, με σεβασμό στα δικαιώματα και απόλυτη προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων, αλλά -γιατί όχι;- όπως συζητήσαμε και με τους Υπουργούς Οικονομικών, να συντονιστούμε και να εργαστούμε και σε προσπάθειες οι οποίες έχουν να κάνουν με την ανοικοδόμηση της Συρίας.

Θα είναι προς αμοιβαίο όφελος Ελλάδας και Τουρκίας μια σταθερή Συρία, η οποία θα επιτρέψει και στους πρόσφυγες, τους πολλούς που βρίσκονται στην Τουρκία και τους πολλούς που βρίσκονται στην Ελλάδα, να επιστρέψουν επιτέλους στην πατρίδα τους.

Κλείνω, κ. Πρόεδρε, αγαπητέ Tayyip, με τη σκέψη ότι η μοίρα μας όρισε να ζούμε στην ίδια γειτονιά. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία, μπορούμε όμως να την κάνουμε σύμμαχο, επιλέγοντας τη σύγκλιση, τον διάλογο και την πίστη στο Διεθνές Δίκαιο. Ώστε με αίσθημα ευθύνης να χτίσουμε ένα αύριο ειρήνης, προόδου και ευημερίας για τις χώρες μας, να τιμήσουμε την παρακαταθήκη του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Kemal Atatürk. [iEpikaira: Περισσότερα για την παρακαταθήκη Βενιζέλου και το "όραμα Μητσοτάκη" ΕΔΩ!]

Κλείνω ευχαριστώντας και πάλι για την άριστη διοργάνωση αυτής της Συνόδου, για τη γόνιμη συζήτηση που είχαμε, για τη ζεστή φιλοξενία προς την ελληνική αντιπροσωπεία και προσβλέπω στη συνέχιση της συνεργασίας μας.

Και θα χαρώ, κ. Πρόεδρε, να σας υποδεχθώ μαζί με τους συνεργάτες σας, τους Υπουργούς σας, στην Ελλάδα για την επόμενη Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας.

Σας ευχαριστώ.

Πηγή: protothema.gr δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο "Μητσοτάκης σε Ερντογάν: Η μόνη διαφορά μας είναι ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, καιρός να αρθεί κάθε απειλή από την Τουρκία"

1.Κοινή Δήλωση ανάμεσα στην Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Τουρκίας

2.Μνημόνιο Κατανόησης για τη συνεργασία στον τομέα του Πολιτισμού

3.Κοινή Δήλωση για τη Συνεργασία των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου

4.Κοινή Δήλωση για τη συνεργασία ανάμεσα στο ‘’Enterprise Greece’’ και το «Invest in Turkiye»

5.Κοινή Δήλωση για την έναρξη του προγράμματος διμερούς συνεργασίας στην έρευνα και την τεχνολογία

6.Κοινή Δήλωση για την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ετοιμότητας έναντι σεισμών

7.Koινή Δήλωση για τη δρομολόγηση ακτοπλοϊκής σύνδεσης ανάμεσα στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης και της Σμύρνης

[iEpikaira: Σχετικά με το "Enterprise Greece" και την συγκεκαλυμμένη φόρμουλα συνδιαχείρισης του Αιγαίου περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ! Πέραν τούτου, όταν στις κοινές δηλώσεις ακούγονται ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή και η κατάσταση στη Γάζα, τότε ξέρεις ότι η συνάντηση δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια τρύπα στο νερό. Αυτά που παραμένουν στο τραπέζι είναι το "όραμα Μητσοτάκη" ΕΔΩ και οι μεθοδεύσεις συνδιαχείρισης ως δέλεαρ για την Άγκυρα. Το θέατρο στην Άγκυρα τελείωσε... Τα υπόλοιπα οσονούπω επί του πεδίου!]

Ουδείς εκ των κορυφαίων κύπριων αξιωματούχων έχει μιλήσει δημοσίως – ούτε ερωτηθεί – για την πενταμερή

Κύπρος: Δεύτερες σκέψεις για την πενταμερή για την Αν. Μεσόγειο

Πιέρρος Ι. Τζανετάκος

Το σκεπτικό της Αθήνας για τη συγκρότηση της πενταμερούς διάσκεψης μεταξύ των όμορων κρατών της Ανατολικής Μεσόγειου είναι σχετικά απλό: Παρά τα δομικά προβλήματα και τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις των δυνάμει συμμετεχόντων (Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος – Τουρκία – Λιβύη), κυρίως επί του ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών, η σύγχρονη εποχή – των μεγάλων προκλήσεων και ανατροπών –πράγματι προστάζει για συγκλίσεις.

Ομως, από τις 16 Οκτωβρίου, όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε την πρωτοβουλία στη Βουλή, έως και σήμερα, μια σειρά ερωτημάτων παραμένουν αναπάντητα, ενώ η διερευνητική διαδικασία από πλευράς του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, ώστε να διαπιστωθούν οι διαθέσεις των ομολόγων του, εξελίσσεται με χαρακτηριστικά αργούς ρυθμούς.

Εντύπωση προκαλεί δε το γεγονός ότι η Λευκωσία, φυσική σύμμαχος της Αθήνας στην περιοχή, όχι μόνο δεν έχει διατυπώσει δημοσίως τις θέσεις της έναντι της δημιουργίας ενός τέτοιου σχήματος, αλλά φαίνεται να διακατέχεται από δεύτερες σκέψεις και προβληματισμούς τόσο για τη σκοπιμότητα όσο κυρίως για τα πιθανά παραγόμενα αποτελέσματα της σχεδιαζόμενης πενταμερούς.

Η έκπληξη της Λευκωσίας

Οπως πληροφορείται «Το Βήμα», ο υπουργός Εξωτερικών δεν έχει ενημερώσει επί της ουσίας τον κύπριο ομόλογό του Κωνσταντίνο Κόμπο περί του σκεπτικού της ελληνικής πρότασης, παρά το γεγονός ότι οι δύο άνδρες είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν σε δύο Συμβούλια Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ), αλλά και να συναντηθούν τόσο στο περιθώριο της Διακυβερνητικής Συνόδου που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην Αθήνα όσο και νωρίτερα στο Μανάμα Φόρουμ του Μπαχρέιν.

Το θέμα δεν συζητήθηκε ούτε μεταξύ των κ.κ. Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη, ενώ, σύμφωνα με ασφαλείς πηγές από τη Λευκωσία, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το επιτελείο του εξεπλάγησαν στο πρώτο άκουσμα της πρότασης του έλληνα πρωθυπουργού. Εντύπωση προκαλεί, επίσης, το γεγονός ότι ουδείς εκ των κορυφαίων κύπριων αξιωματούχων έχει μιλήσει δημοσίως – ούτε ερωτηθεί – για την πενταμερή.

«Το αυτονόητο θα ήταν να αρχίσει από την Κύπρο η ενημέρωση» λένε οι ίδιες πηγές, αποφεύγοντας πάντως να συσχετίσουν την εξαγγελία Μητσοτάκη με την πρόταση του κ. Χριστοδουλίδη (στις αρχές Νοεμβρίου) για τη δημιουργία ενός είδους «ΝΑΤΟ ή ΟΑΣΕ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή».

Διαφορετικές προτεραιότητες Λευκωσίας – Αθήνας

Στη Λευκωσία, πάντως, δεν έλειψε εκείνες τις ημέρες ο σχολιασμός περί επιχείρησης «καπελώματος» της πενταμερούς από τον κύπριο Πρόεδρο, ενώ την ίδια ώρα γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ο κ. Χριστοδουλίδης έχει αυτή την εποχή άλλες προτεραιότητες σε σχέση με αυτές της Αθήνας.

Αφενός η Λευκωσία προετοιμάζει πυρετωδώς την προεδρία της ΕΕ – αναλαμβάνει την 1η Ιανουαρίου 2026 – σε μια κομβική συγκυρία για τη Γηραιά Ηπειρο, αλλά και με τον κ. Χριστοδουλίδη αποφασισμένο να αναδείξει έτι περαιτέρω την ευρωτουρκική διάσταση του κυπριακού ζητήματος, έχοντας μάλιστα προαναγγείλει ότι θα καλέσει στο νησί τον Ταγίπ Ερντογάν.

Αφετέρου, κατόπιν και της πρώτης συνάντησής του με τον νέο τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουμάν, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα επιδιώξει το επόμενο διάστημα να επιταχυνθεί η διαδικασία των άτυπων επαφών με στόχο την επανέναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων από το σημείο όπου κατέρρευσαν στο Κραν Μοντανά το 2017.

Η Κύπρος στην Ανατολική Μεσόγειο

Ταυτοχρόνως, η κυπριακή κυβέρνηση επιδεικνύει διάθεση αυτονόμησης και στο πεδίο των ενεργειακών διά της στενότερης συνεργασίας με το Τελ Αβίβ – ενδεικτική ήταν άλλωστε η αποστροφή του ισραηλινού υπουργού Ενέργειας περί αντιστροφής της έρευνας και πόντισης του καλωδίου πρώτα μεταξύ των δύο χωρών και μετά με την Ελλάδα.

Επίσης, δεν μπορεί να αγνοηθεί η συντεταγμένη προσπάθεια του κ. Χριστοδουλίδη να αναδεικνύει την Κύπρο ως αναπόσπαστο τμήμα του διαδρόμου IMEC (σύνδεση Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης), ο οποίος μπορεί ακόμα να παραμένει σχέδιο επί χάρτου, τελεί όμως υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι προοπτικές, άλλωστε, του IMEC αποτέλεσαν βασικό θέμα της συνάντησης του κ. Κόμπου με τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο την περασμένη Δευτέρα στην Ουάσιγκτον, με διπλωματικές πηγές από τη Λευκωσία να επισημαίνουν πάντως ότι η συγκυρία της αναταραχής στην Ανατολική Μεσόγειο αναβαθμίζει εκ των πραγμάτων τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενδεχομένως περισσότερο από αυτή της Ελλάδας, κυρίως λόγω της γεωγραφίας.

Εκτός αυτών, όμως, το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία συνδέεται πλέον με συμφωνίες οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με τρία κράτη της Ανατολικής Μεσογείου (Αίγυπτος, Ισραήλ, Λίβανος) καθιστά ακόμα πιο περίπλοκη τη συμμετοχή της Λευκωσίας στην πενταμερή, από την οποία μάλιστα έχουν αποκλειστεί τόσο το Ισραήλ όσο και ο Λίβανος, ειδικά καθώς το βασικό θέμα μιας τέτοιας διάσκεψης θα είναι η διευθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Την ίδια ώρα, τόσο από τα έδρανα της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα όσο όμως και από την Κύπρο, ακούγεται όλο και πιο συχνά το ερώτημα, εν μέρει απλοϊκό, «γιατί Αθήνα και Λευκωσία δεν ορίζουν πρώτα τη μεταξύ τους ΑΟΖ και μετά ας καθίσουν στο τραπέζι με τους υπόλοιπους;».

Το «φάντασμα» της Τουρκίας

Πηγές, πάντως, από την Αθήνα θεωρούν σχεδόν απίθανη μια άρνηση της Λευκωσίας να συμμετέχει στην πενταμερή. Είναι πολύ πιθανό, άλλωστε, τα πράγματα να μη φθάσουν ποτέ έως εκεί, καθώς το πλέον σοβαρό πρόβλημα επί της διαδικασίας είναι ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αναγνωρίσει την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιχειρώντας παραλλήλως να επιβάλει την ισότιμη συμμετοχή στο σχήμα της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Ακριβώς αυτό, δηλαδή η παρουσία των Τουρκοκυπρίων στις συζητήσεις, έστω ως εκπροσωπούμενων από την Αγκυρα, προβληματίζει τη Λευκωσία, η οποία δεν θα ήθελε να βρεθεί απέναντι σε κανενός είδους – προφανώς ούτε έμμεση – προσπάθεια ή έξωθεν πίεση διεθνούς νομιμοποίησης της κοινότητας είτε αυτονόμως είτε υπό τη σκέπη της Τουρκίας διά της συμπερίληψης του κ. Ερχιουμάν στο σχήμα.

Φιντάν ο μόνος ενήμερος

Ο Χακάν Φιντάν, πάντως, είναι ο μόνος εκ των τεσσάρων υπουργών Εξωτερικών που έχει ενημερωθεί από τον κ. Γεραπετρίτη, όπως άλλωστε είχε ανακοινωθεί από διπλωματικές πηγές στο περιθώριο της συνεδρίασης του ΣΕΥ στο Λουξεμβούργο (20 Οκτωβρίου), με την Αθήνα να γνωρίζει προφανώς ότι ο τουρκικός αναθεωρητισμός σε συνδυασμό με τη δορυφοροποίηση της Λιβύης αποτελoύν το υψηλότερο εμπόδιο για τη διεξαγωγή της πενταμερούς.

Εξ ου και ο κ. Γεραπετρίτης έχει χαρακτηρίσει το εγχείρημα «δύσκολο», θέτοντας ως προϋπόθεση τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και της κυριαρχίας των κρατών. Παραλλήλως, όμως, ο υπουργός Εξωτερικών έχει επανειλημμένως μιλήσει περί «ώρας ευθύνης για όλους», ενώ η εκπρόσωπος Λάνα Ζωχιού επεσήμανε ότι η Ελλάδα στοχεύει να μετατρέψει ένα πεδίο ανταγωνισμών σε περιβάλλον σταθερότητας και κυρίως να δείξει ότι «κινείται χωρίς φοβικά σύνδρομα στην Ανατολική Μεσόγειο διαμορφώνοντας και όχι ακολουθώντας τις εξελίξεις».

Αργός βηματισμός

Ο ρυθμός πάντως που εξελίσσεται η διαδικασία είναι εξαιρετικά αργός. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, σκοπός του κ. Γεραπετρίτη είναι έως το τέλος του έτους να έχει ολοκληρώσει τις άτυπες επαφές του ώστε να διαπιστωθούν οι προθέσεις των ομολόγων του και σε περίπτωση που καταγραφεί κοινή κατανόηση να προχωρήσουν στα επόμενα βήματα, τα οποία, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την υπογραφή ενός συνυποσχετικού και μια πρώτη συνάντηση.

Εως τότε βέβαια θα αναμένεται με ενδιαφέρον η πρώτη επίσημη αντίδραση της Λευκωσίας. Οσο, δε, για τις έτερες πιθανολογούμενες παρεμβάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις οποίες, σύμφωνα με μια προσέγγιση, επιθυμεί να αποτρέψει η Αθήνα διά της δικής της πρότασης, το βέβαιο είναι ότι η μία πρωτοβουλία δεν αναιρεί την άλλη, αντιθέτως θα μπορούσε μέχρι και να την επιταχύνει.

Πηγή: tovima.gr

Φανούλα Αργυρού

Εκλιπαρώντας επιστροφή στο Κραν Μοντανά/Σχέδιο Ανάν - Χάνεϊ…

Ο Ελληνισμός της Κ. Δημοκρατίας στις 24.4.2004 απέρριψε το καταστροφικό εκείνο σχέδιο.

Έχουν περάσει 21 χρόνια από το διπλό δημοψήφισμα που επέβαλαν οι αρχιτέκτονες του Σχεδίου Ανάν (βλέπε Σερ Ντέιβιντ Χάνεϊ/Φόρεϊν Όφις). Ο Ελληνισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 24.4.2004 απέρριψε μετά βδελυγμίας το καταστροφικό εκείνο σχέδιο. Ο ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν μάς άφησε υγεία το 2018. Και μια ολόκληρη γενιά γεννήθηκε και είναι σήμερα 21 ετών, που δεν γνωρίζει τι μας πρότειναν για τη διάλυση της πατρίδας μας οι ‘‘εγγυητές’’ μας χαρτογράφοι και σχεδιαστές του βρετανικού κηδεμονικού Φόρεϊν Όφις. Με βοηθούς τούς πάντοτε… Αμερικανούς ‘‘κομπάρσους’’…

Ας ξεκινήσω με την πρόσφατη δήλωση του καθηγητή Alfred de Zayas.

«Το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο ήταν μια απάτη και μια προδοσία όλων των αποφάσεων του ΟΗΕ… Το Σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε από την τεράστια πλειοψηφία του κυπριακού λαού στο δημοψήφισμα του 2004. Εντούτοις, η κυπριακή πολιτική ηγεσία το διατηρεί μέχρι σήμερα και σε χειρότερη, μάλιστα, πιο αντιδημοκρατική εκδοχή, στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης…».

1.11.2025 - https://www.militaire.gr/zoyme-idi-se-oloklirotiko-kathestos-o-alfred-de-zayas-mila-gia-kypro-palaistini-oykraniko/

Mark Stevens, δικηγόρος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας»

Σε συνέδριο στη Λευκωσία κατηγόρησε τα Ηνωμένα Έθνη ότι με το Σχέδιο Ανάν παραβίαζαν τον ίδιο τον Χάρτη τους, στερώντας των Κυπρίων το δικαίωμα της επιστροφής στα σπίτια και περιουσίες τους… Το δικαίωμα των ανθρώπων να επιστρέψουν στη χώρα όπου γεννήθηκαν ήταν θεμελιώδες θέμα που αναγνωρίζεται από το Διεθνές Δίκαιο από τον καιρό της Κοινωνίας των Εθνών. Και το οποίο είναι απόλυτο και δεν μπορεί κανένας να το πάρει πίσω, είναι εγγυημένο από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τη Σύμβαση της Γενεύης και άλλες διεθνείς συμβάσεις, το Σχέδιο Ανάν βασίζεται στο εθνικό ξεκαθάρισμα, επομένως συνιστά έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας (βλέπε Cyprus Weekly, Feb 14-20, 2003 Φίλιππου Στυλιανού).

Καθηγητής Βαγγέλης Κουφουδάκης: «Είναι ειρωνικό ότι, από την 1 Μαΐου 2004, οι Κύπριοι θα μπορούν να ταξιδέψουν, να δουλέψουν, να επενδύσουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ εκτός την ίδια τους την πατρίδα, καθώς άλλοι πολίτες των χωρών της ΕΕ θα απολαμβάνουν αυτά τα δικαιώματα στην Κύπρο. Αυτό το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα δεν μπορεί να πεταχτεί κάτω από το χαλί».

Καθηγητής Κλέαρχος Κυριακίδης: «Πράγματι η διεθνής κοινότητα θέλει να δημιουργήσει προηγούμενο όπου μια μειονότητα μπορεί σταδιακά να πάρει ίσο στάτους, ίσα δικαιώματα και το δικό της ‘‘συνιστών κράτος’’ ως αποτέλεσμα μιας εισβολής που έγινε παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο;».

Το δε «Λόμπι για την Κύπρο», που δραστηριοποιείται στο Λονδίνο, εξέδωσε ένα βιβλίο 50 σελίδων γραμμένο από τους ακαδημαϊκούς Βαγγέλη Κουφουδάκη και Κλέαρχο Κυριακίδη, με τίτλο «Η θέση εναντίον του Σχεδίου Ανάν» (“The case against the Annan Plan”), εξηγώντας τι σήμαινε εκείνο το «σχέδιο».

«Ρατσιστικά στοιχεία»

Στις 17.3.2004, μέλη της «Κίνησης Κυπρίων Πολιτών», που ιδρύθηκε τότε στο Λονδίνο εναντίον του Σχεδίου Ανάν, είχαν συνάντηση με αξιωματούχους του βρετανικού Φόρεϊν Όφις, όπως τον διευθυντή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Dominic Chillcott. Ο οποίος παραδέχθηκε ότι η «λύση που προτεινόταν με το Σχέδιο Ανάν περιείχε ρατσιστικά στοιχεία, με την έννοια ότι διαχώριζε τις δύο κοινότητες…».

«Το ΟΧΙ εναντίον του βρετανικού Σχεδίου Ανάν - H συμβολή της Oμογένειας»

https://simerini.sigmalive.com/article/2024/5/5/to-okhi-enantion-tou-bretanikou-skhediou-anan-h-sumbole-tes-omogeneias/ 4/5/24.

Αείμνηστη Κλαίρη Αγγελίδου, αγωνίστρια της ΕΟΚΑ 1955-59, καθηγήτρια και διατελέσασα Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού: Παραμονές του διπλού δημοψηφίσματος, που λανθασμένα επιβλήθηκε και έγινε δεκτό δυστυχώς (τουρκικό αίτημα από το 1956), σε άρθρο της στη «Σημερινή», ολοκλήρωσε με τα εξής:

«…Δεν είναι θέμα ελεημοσύνης, δεν είναι θέμα καλής θέλησης. Είναι θέμα ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ. Γι’ αυτό λέμε στο Σχέδιο Ανάν ένα μεγάλο και αμετακίνητο ΟΧΙ».

Συνταγματολόγος Δρ Claire Palley, σύμβουλος των κυπριακών κυβερνήσεων από το 1980, στιγμάτισε με κατηγορηματική γλώσσα το Σχέδιο Ανάν και τον ΓΓ του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, που χρησιμοποιήθηκε ως ανδρείκελο του Λονδίνου, στο βιβλίο της «An International Relations Debacle», που μεταφράστηκε και στα ελληνικά «Μια παταγώδης αποτυχία διεθνών σχέσεων».

Βλέπε «Cyprus Weekly», 15.7.2005,

Palley brands Annan Plan a "fiasco''.

Η συνταγματολόγος αποκάλεσε το Σχέδιο Ανάν ένα φιάσκο σχεδιασμένο να νομιμοποιήσει τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής του βορείου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, απέρριψε κατηγορηματικά το σχέδιο ακόμα και ως βάση διαπραγμάτευσης, υποστηρίζοντας ότι η Γραμματεία του ΟΗΕ αποσκοπούσε να παραπλανήσει τη διεθνή κοινότητα να πιέσουν ένα μικρό κράτος να δεχθεί τα αποτελέσματα επιθετικότητας με την επιμονή των ΗΠΑ και της Βρετανίας, που ήταν οι πραγματικοί συγγραφείς του σχεδίου…

Και ολοκλήρωσε το κατηγορητήριό της λέγοντας "this tactic was an attempt to bypass a jus cogens rule of international law, which forbids recognition of the fruits of aggression''.

Μετάφραση: «Αυτή η τακτική ήταν μια προσπάθεια παράκαμψης ενός κανόνα jus cogens του Διεθνούς Δικαίου, ο οποίος απαγορεύει την αναγνώριση των καρπών της επιθετικότητας».

Το βιβλίο της Claire Palley.

Στις 28 Απριλίου 2004 οι ‘‘Financial Times’’ του Λονδίνου δημοσίευσαν άρθρο του Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Hebrew της Ιερουσαλήμ και πρώην διευθύνοντος συμβούλου του Ισραηλινού Υπ. Εξωτερικών, Shlomo Avineri, με τίτλο «Οι πραγματικότητες για την αποτυχία στο Κυπριακό».

«Φαινόταν ότι ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν αποφασισμένοι να νομιμοποιήσουν τουλάχιστον ορισμένες από τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής του 1974, επειδή η ΕΕ ήθελε να αποσύρει το κυπριακό ζήτημα από το τραπέζι προκειμένου να διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ... Οι Ελληνοκύπριοι δεν θα είχαν ελεύθερη μετακίνηση στη χώρα τους. Κατά κάποιον τρόπο, οι Ελληνοκύπριοι θα είχαν γκετοποιηθεί…

»Οι περισσότεροι από τους Τούρκους της Ανατολίας που έχουν εγκατασταθεί στον βορρά από τις τουρκικές κατοχικές αρχές θα παρέμεναν. Οι τουρκικές δυνάμεις θα παρέμεναν επίσης στον βορρά μέχρι την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ - μια ρύθμιση που οι Ελληνοκύπριοι θα θεωρούσαν παραβίαση της κυριαρχίας τους. Ο ΟΗΕ και η ΕΕ, οι οποίοι, δικαίως, αντιτίθενται στην ισραηλινή κατοχή της Δυτικής Όχθης και των εβραϊκών οικισμών στα κατεχόμενα εδάφη, φάνηκαν να ανταμείβουν τους Τούρκους κατακτητές και εποίκους στην περίπτωση της Κύπρου…».

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Έκδοση της «Σημερινής» για ενημέρωση του λαού.

Ο Σερ Ντέιβιντ Χάνεϊ, θυμωμένος με το ΟΧΙ, μας υποσχέθηκε ότι θα μας το ξαναφέρνουν και ξαναφέρνουν μέχρι να το δεχτούμε!

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Η Κύπρος δηλώνει έτοιμη να επαναλάβει άμεσα τις συνομιλίες για την επανένωση του νησιού, οκτώ χρόνια μετά την αποτυχία του τελευταίου γύρου διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ στην Ελβετία το 2017, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, σε συνέντευξή του στο Euronews.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ΕΡΤ, ο Χριστοδουλίδης δήλωσε:

«Είμαι έτοιμος να ξαναρχίσω τις διαπραγματεύσεις ακόμη και την επόμενη εβδομάδα», λίγους μήνες πριν από την ανάληψη της κυπριακής προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ.

Το Euronews αναφέρει ότι «η δήλωσή του έρχεται αμέσως μετά τη συντριπτική νίκη του φιλοευρωπαίου Σοσιαλδημοκράτη Τούφαν Ερχουμάν ως ηγέτη της τουρκοκρατούμενης Βόρειας Κύπρου», γεγονός που αναζωπύρωσε τις ελπίδες για μια νέα προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, καθώς ο Ερχουμάν είχε θέσει ως προεκλογική του δέσμευση την επανένωση της Κύπρου στη βάση μιας ομοσπονδίας.

Η Κύπρος επιδιώκει ενεργό ρόλο στη Γάζα

Πηγές του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων, αναφέρουν ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης μίλησε επίσης στο Euronews για τα σχέδια της Κύπρου να έχει ενεργό ρόλο στη διεθνή δύναμη σταθεροποίησης που προτείνεται να αναπτυχθεί στη Γάζα, με αποστολή τον αφοπλισμό της Χαμάς και τη διατήρηση της σταθερότητας στην περιοχή. Παράλληλα, μίλησε για το σχέδιο έξι σημείων της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο επικεντρώνεται στην ανθρωπιστική βοήθεια, την ασφάλεια και την ανοικοδόμηση.

Στο πρόγραμμα «The Europe Conversation», ο Κύπριος πρόεδρος εξήγησε πώς η Λευκωσία σχεδιάζει να επαναχρησιμοποιήσει τον ανθρωπιστικό θαλάσσιο διάδρομο «Αμάλθεια» ώστε να στηρίξει τη μελλοντική ανοικοδόμηση της Γάζας.

Το Euronews αναφέρει ότι «η Κύπρος παρουσίασε ένα ‘πολύ συγκεκριμένο’ σχέδιο έξι σημείων για την ανάκαμψη της Γάζας στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ενόψει μιας συνάντησης ηγετών της ΕΕ στις Βρυξέλλες την Πέμπτη» και ότι ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης «συζήτησε για πρώτη φορά τις λεπτομέρειες» στη συνέντευξη.

Το σχέδιο εστιάζει στην παροχή βοήθειας, την ενίσχυση της ασφάλειας και την ανοικοδόμηση και περιλαμβάνει την επανενεργοποίηση του διαδρόμου «Αμάλθεια» τόσο για την απομάκρυνση των ερειπίων από τη Γάζα όσο και για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών που θα χρησιμοποιηθούν στην ανοικοδόμηση.

«Όταν (…) υπάρξουν οι συνθήκες, θα πρέπει να ξεκινήσει η ανοικοδόμηση. Και γι’ αυτό το σημείο τρία της πρότασής μας είναι η απομάκρυνση των ερειπίων και η διευκόλυνση της ανοικοδόμησης. Αυτός είναι ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η Κύπρος: ανάπτυξη θαλάσσιων οδών για την απομάκρυνση ερειπίων και την εισαγωγή δομικών υλικών στη Γάζα, προκειμένου να υποστηριχθεί η ανοικοδόμηση της Γάζας», δήλωσε ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης, σύμφωνα με το Euronews.

Ο Χριστοδουλίδης επισήμανε ότι η Κύπρος θέλει να αξιοποιήσει τη στρατηγική γεωγραφική της θέση ως γέφυρα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Μέσης Ανατολής, ώστε να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στη μεταπολεμική ανασυγκρότηση της Γάζας.

«Το σχέδιό μας βασίζεται στις άριστες σχέσεις μας με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη», είπε, «όλους τους Άραβες εταίρους στην περιοχή», την ΕΕ και τις ΗΠΑ, πρόσθεσε.

Εκτός από την ανοικοδόμηση, το σχέδιο έξι σημείων της Κύπρου διαρθρώνεται γύρω από δύο ακόμη βασικούς άξονες — την ανθρωπιστική βοήθεια και την ασφάλεια.

«Στοχεύει στην υποστήριξη της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, του ελέγχου “αγαθών διπλής χρήσης” (αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό πλαίσιο) και της εκπαίδευσης των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας», προστίθεται.

Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η Κύπρος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει και στη διεθνή δύναμη σταθεροποίησης που προωθείται από την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία αναμένεται να συμπεριλαμβάνει Άραβες και διεθνείς εταίρους.

Επιπλέον, αναφέρεται πως τα έξι σημεία του κυπριακού σχεδίου συνδέονται με οκτώ ειδικά στοιχεία του ευρύτερου σχεδίου 20 σημείων του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, τα οποία καλύπτουν ζητήματα όπως η ανθρωπιστική βοήθεια, η οικονομική ανάκαμψη, η ανοικοδόμηση και η μελλοντική διακυβέρνηση της Γάζας.

Ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης υπογράμμισε ότι η ανοικοδόμηση μπορεί να ξεκινήσει μόνο όταν υπάρξουν οι «κατάλληλες πολιτικές συνθήκες» και πρόσθεσε ότι «δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση αυτή τη στιγμή» από το ειρηνευτικό σχέδιο κατάπαυσης του πυρός υπό την ηγεσία του Τραμπ.

Τέλος, σε ό,τι αφορά την επικείμενη κυπριακή προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ που ξεκινά τον Ιανουάριο, ο πρόεδρος ανέφερε ότι μία από τις βασικές του προτεραιότητες είναι να ενισχύσει τη σύνδεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή.

[iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ!]

Πηγή: liberal.gr

By Ani Chkhikvadze (October 21, 2025) 

For half a century, the Mediterranean island of Cyprus has been Europe’s forgotten conflict. It’s been divided since 1974, when Turkey invaded after a coup backed by Greece. Today, Greek Cypriots control the south, a member of the European Union, while the Turkish-occupied north is recognized only by Ankara. A United Nations buffer zone cuts through the capital, Nicosia, separating the two sides by barbed wire and checkpoints.

Every U.S. president since Jimmy Carter has largely ignored Cyprus. The U.N. has hosted endless rounds of peace talks that have led nowhere. The division has settled into a semi-comfortable stalemate, with both sides becoming less enthusiastic about finding a solution. Past attempts to reunify Cyprus have repeatedly collapsed. In 2004, a U.N.-backed proposal was approved by Turkish Cypriots but overwhelmingly rejected by Greek Cypriots, who feared security risks and Turkish influence. The last serious effort came in 2017 in Switzerland, where negotiations between Greece, Turkey, and both Cypriot sides broke down over the question of Turkish troops and security guarantees. These same problems continue to block a deal today.

But the ground is shifting. Last weekend, Tufan Erhurman, a moderate candidate, defeated hard-liner Ersin Tatar in elections in the north. Erhurman campaigned on finding a solution with the Greek Cypriot government after years of deadlock and nationalist rhetoric. His victory marks a rare moment of optimism on an island. For Turkish Cypriots, exhausted by political isolation and worried about being outnumbered by Turkish settlers, his win represents a chance to rethink relations with the south.

The timing is significant. Earlier this year, U.S. Air Force experts assessed the air base in Paphos to see if it could support humanitarian and logistical operations in the region. The plan is to improve infrastructure so that the base could accommodate a wider range of U.S. aircraft during evacuations or regional crises. Washington has also looked at using Britain’s Akrotiri base for regional crisis response. As Henry Kissinger once described it, Cyprus functions as “an unthinkable aircraft carrier,” positioned within reach of Lebanon, Israel, and the wider Middle East. That geography explains why Washington could find it interesting to invest in the island.

Shift is taking place not only in the north but in the south as well. Under President Nikos Christodoulides, the government is seeking closer ties with Washington and Brussels, a break from the country’s soft alignment with Russia, which for decades served as both a diplomatic partner and financial backer. Nicosia has declared its desire to join NATO, cracked down on illicit Russian money in the country, and sought closer ties with Israel.

As the south turns westward, the north remains firmly under Turkey’s control. About 40,000 Turkish soldiers are still based there, and Turkey pays most of the region’s bills, from government salaries to energy supplies and new construction. Ankara sees the island as part of its security zone in the eastern Mediterranean and uses it for military purposes. In recent years, Turkey has built new bases and a drone site in the north, strengthening its presence. The local authorities rely heavily on Turkey for money and political backing, which means that no progress toward reunification can happen without Ankara’s approval.

That’s why the peace process has failed: No one has ever offered Turkey anything worth giving up its military foothold and power projection. President Donald Trump may be exactly what this frozen conflict needs. He managed to end decadeslong enmity between Armenia and Azerbaijan. Cyprus can be next.

Trump could offer Ankara what the U.N. never could, such as increased defense cooperation or trade or energy deals backed by European support, in exchange for the pullback of Turkish troops and a revived power-sharing plan for the island.

For decades, Cyprus has been the diplomats’ graveyard, a safe conflict in which a solution always appeared near but never could be reached. If the Trump White House chooses to engage, it could turn that stalemate into a rare foreign-policy success and give new momentum to ending one of Europe’s longest divisions.

Source: https://www.washingtonexaminer.com/opinion/beltway-confidential/3857141/is-time-ripe-for-trump-try-solving-cyprus-question/

25.7.2025

Ένα σχόλιο στο άρθρο του κ. Κρίς Κωνσταντινίδη:

Σίγουρα φέρουν ευθύνη όσοι την στήριξαν αρχικά από το 1974/75 και συνεχίζουν να φέρουν μέρα με τη μέρα ακόμα περισσότερη ευθύνη και όσοι ζουν, αμετανόητοι συνεχιστές τους, υπηρέτες των ξένων, και ακολουθούν τυφλά πιστά τις πάγιες υποδείξεις και πολιτική του βρετανικού Φόρεϊν Όφις. Το οποίο υιοθέτησε τελεσίδικα - αφού άφησε πρώτα την Τουρκία να εισβάλει και να αρπάξει τη μισή Κύπρο προτού ‘διαπραγματευθεί’ - και προώθησε την ΔΔΟ από τις 16 Αυγούστου 1974. Επιλέγοντας τότε ως το ‘πρωτοπαλίκαρο’ του για αυτή τη ‘δουλειά’ τον μ. Γλαύκο Κληρίδη…

Με την ευκαιρία αυτή και την 51 μαύρη επέτειο των δύο βάρβαρων τουρκικών εισβολών ας υπενθυμίσουμε πως ξεκίνησε η διαιρετική, ρατσιστική βρετανο-τουρκική Δικοινοτική, Διζωνική Ομοσπονδία. Μια πολιτική του Φόρεϊν Όφις, αποικιοκρατικής πολιτικής του διαίρει και βασίλευε, που δεν είχε και δεν έχει, πιστεύω τίποτα να κάνει με το τι συμβαίνει στη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου…

Καταρχήν να τονίσω ότι είναι λάθος να λέμε ότι η Τουρκία εγκατέλειψε τη ΔΔΟ επειδή απαιτεί αναγνώριση δύο κρατών. Δύο κράτη η Τουρκία πάντοτε απαιτούσε βάση της στρατηγικής Δρ. Νιχάτ Ερίμ 1956 για επανάκτηση ολόκληρης της Κύπρου. Και η ΔΔΟ ήταν και παραμένει το κύριο συστατικό για τα δύο κράτη. Ήταν και είναι η ραχοκοκαλιά των δύο κρατών. Προσέφερε τον απαιτούμενο αναγκαίο, γεωγραφικό διαχωρισμό δύο κοινοτήτων, δίχως τον οποίο δεν μπορούσε να προχωρήσει η στρατηγική Δρ. Νιχάτ Ερίμ, για εξασφάλιση του τελικού στόχου και η πολιτική του Φόρεϊν Όφις…

Πιο αναλυτικά για όσους δεν γνωρίζουν:

Η βρετανο-τουρκική ΔΔΟ ξεκίνησε από το 1956 χέρι- χέρι με το σχέδιο του Δρ. Νιχάτ Ερίμ (Νοεμβρίου 1956) για επανάκτηση της Κύπρου.

Σ' αυτές τις γραμμές συνεννοήθηκαν (όπως κακή ώρα στις 17 Ιουλίου 1974 στο 10 Downing Street οι δύο σοσιαλιστές Ετσεβίτ/Γουίλσον) ο τότε βρετανός Υπ. Αποικιών στην μυστική συνάντησή του με τον Τούρκο πρωθυπουργό Μεντερές στις 16 Δεκ 1956 στην Κωνσταντινούπολη. Τρείς μέρες πριν ανακοινώσει από τη Βουλή των Κοινοτήτων (όπως του υπαγόρευσε ο Μεντερές στις 16/12) στις 19 Δεκεμβρίου 1956 την δέσμευση του ΗΒ ότι σε τελική λύση του Κυπριακού δεν θα αποκλείεται η διχοτόμηση με ξεχωριστή αυτοδιάθεση στο 18% των Τούρκων της Κύπρου. Εκεί και τότε εισήγαγαν οι Βρετανοί την ΔΙΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, όπως ζητούσε ο Δρ. Ερίμ.

Αφού πήραν την υπόσχεση της 19ης Δεκεμβρίου 1956 οι Τούρκοι εντός του 1957 προχώρησαν και απαίτησαν ΔΥΟ ΖΩΝΕΣ στην Κύπρο μια ελληνική και μια τουρκική. Με ‘διορατικότητα’ που ούτε οι Βρετανοί θεωρούσαν πιθανό, έλεγαν ότι με κάποια βοήθεια από τους Ελληνοκύπριους θα τα κατάφερναν! Δεν έπεσαν έξω και οι Έλληνες ηγέτες της Κύπρου και Ελλάδας έγιναν οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της βρετανο-τουρκικής τερατουργίας του 1956. Και εγένετο η ΔΔΟ!

Επειδή όμως οι ΗΠΑ απέρριψαν το 1957 τα βρετανικά σχέδια για διχοτόμηση, οι Βρετανοί τον Ιανουάριο του 1958 είπαν στον Δρ. Ερίμ ότι η διεθνής κοινότητα δεν δεχόταν διχοτόμηση. Θα έπρεπε να ικανοποιείτο με ότι έπαιρνε τότε (εξού και η λεγόμενη δικοινοτική ανεξαρτησία της Κύπρου) και τα υπόλοιπα με… ‘σταδιακές συνταγματικές ρυθμίσεις’… ΄Όπως και έγινε!

Αποφάνθηκαν τότε (1958) στο Γραφείο Αποικιών ότι η ιδέα για γρήγορη διχοτόμηση με χωριστές κυριαρχίες θα ήταν πολύ δαπανηρή για το Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτός του ότι μια τέτοια λύση θα έπρεπε να επιβληθεί ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΥ και θα ήταν πολύ δαπανηρή για το ΗΒ παρά μια σταδιακή προσέγγιση του θέματος. Ακριβώς όπως σχεδίασαν στο Τμήμα Σχεδιασμού του Φ.Ο το 1964… (Βιβλίο γράφουσας Έτσι Κατέστρεψαν την Κύπρο» Σεπτέμβριος 1992 έκδοση σε συνεργασία με εφημερίδα «Σημερινή»).

Καθώς ο Βρετανός Στρατηγός Young στη Λευκωσία τέλος του 1963, τραβούσε την ‘Πράσινη Γραμμή’, όταν οι Τ/κ αποπειράθηκαν το πρώτο πραξικόπημα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, το Φόρεϊν Όφις στις 3.1.1964 ξεκίνησε μελέτη: «Σχέδιο για την ανασύσταση της Κύπρου σε ένα ομοσπονδιακό κράτος», Εννιασέλιδο Memorandum με αναφορές σε «Greek and Turkish constituent states» και στη συνέχεια πως θα διευκολυνόταν η Τουρκία να κάνει την εισβολή, 10 χρόνια μπροστά, εκτέλεση 20 Ιουλίου 1974… (Βιβλίο Φ.Α. ‘Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019’).

Στις 16/1/1964, στο Λονδίνο, ο Ντενκτάς ζήτησε γεωγραφική ομοσπονδία με ανταλλαγή πληθυσμών.

Στις 28/2/1964, ο Τούρκος Υπ. Εξωτερικών Feridun Cemal Erkin διαμήνυσε στο Φόρεϊν Όφις ότι «η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είχαν μία πολιτική, μία απαίτηση, γεωγραφικό διαχωρισμό, και οποιαδήποτε υπόδειξη προς τους Τουρκοκύπριους και την Άγκυρα προς το αντίθετο ήταν σαν να τους καλούσαν να απαρνηθούν τον στόχο τους, που ήταν η γεωγραφική ομοσπονδία. Και υπενθύμισε στους Βρετανούς ότι πολλάκις στο παρελθόν τούς είχαν δώσει εμπιστευτικές διαβεβαιώσεις ότι συμφωνούσαν με τον στόχο της Ομοσπονδίας...»)

Τον Ιούνιο 1964, η τουρκική κοινοτική συνέλευση ζήτησε κράτος στη «Βόρεια Κύπρο» με διαχωριστική γραμμή από τη Γιάλα μέχρι την Αμμόχωστο με 37% του εδάφους της Κύπρου.

«Η διχοτόμηση και η ομοσπονδία με δύο χωριστά κράτη με το 38% του κυπριακού εδάφους να δοθεί στους Τούρκους, συζητείτο έντονα για οκτώ χρόνια στο Λονδίνο 1956-1964». (Βιβλίο “Cyprus What now? Λονδίνο 1964 του Ελληνοκύπριου κομμουνιστή Εύδωρα Ιωαννίδη με χάρτη.)

«Η ομοσπονδία επινοήθηκε το 1956 από τους Βρετανούς και τους Τούρκους για τη λύση της διχοτόμησης και όχι για την όποια επανένωση», Δρ. Γιάννου Χαραλαμπίδη, «Σημερινή», 14/5/2017. Η θέση του Δρ. Χαραλαμπίδη τεκμηριώνεται πλήρως με τα βρετανικά ιστορικά επίσημα έγγραφα.

«Η πατρότητα της «Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδίας» από το 1974, είναι τουρκική: Των Τούρκων εισβολέων κατακτητών και των Τ/κ συνεργατών τους. Η πατρότητα των «Συνιστώντων Στέιτς» είναι, με τη σειρά της, επίσης βρετανική, με την προσωπική σφραγίδα του επίλεκτου του Φόρεϊν Όφις λόρδου Χάνεϊ, στο περιώνυμο Σχέδιο Ανάν. Άπαντες, λοιπόν, οι όροι και οι έννοιες, (1) Συνεταιρισμός, (2) Διζωνική, (3) Δικοινοτική, (4) Ομοσπονδία (5) Συνιστώντα Στέιτς, επινοήθηκαν από τους Εγγλέζους και τους Τούρκους, προς εξυπηρέτηση των βρετανικών και τουρκικών στρατηγικών σχεδιασμών, εναντίον και εις βάρος του Ελληνισμού στην Κύπρο», Λάζαρος Μαύρος, 9/5/2009, «Σημερινή».

23/8/1974 - Βρετανός Υπ. Αρμοστής στη Λευκωσία: «Αν ο Κληρίδης εξασφάλιζε την υποστήριξη της Ελλάδας... θα μπορούσε να πουλήσει τη διζωνική ομοσπονδία στους Ελληνοκύπριους».

24/8/1974 - Ο Ρ. Ντενκτάς δηλώνει ότι η θέση του είναι μια δι-περιφερειακή ομόσπονδη δημοκρατία της Κύπρου.

11/9/1974 - Συνάντηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου/Callaghan στο Λονδίνο. Ο Μακάριος διαφωνεί με την επιδιωκόμενη από τον Callaghan γεωγραφική ομοσπονδία. Ο Callaghan ανένδοτος συμβουλεύει τον Μακάριο να διασώσει ό,τι μπορεί.

23/9/1974 - Η Τουρκία επιμένει σε δύο ζώνες και ο Callaghan ήθελε δέσμευση από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο για λόγους ρεαλισμού. Ο Γ. Μαύρος δεν μπορούσε να δεχθεί σε εκείνη τη φάση τη διζωνική ομοσπονδία.

2/10/1974 - Μακάριος - «Ουδέν επιχείρημα δύναται να δικαιολογήσει την απαίτησιν της Τουρκίας για γεωγραφική ομοσπονδία, η οποία ουχί μόνο θα είναι απάνθρωπος, αλλά ωσαύτως, θα επέφερε αλλαγήν του χαρακτήρος της Κύπρου...»

΄Όμως, συμφωνούσε με καντόνια ακόμα πριν την δεύτερη εισβολή και δέχθηκε τη ΔΔΟ εντός του 1975 κρυφά από το λαό. Και ο Κληρίδης δέχεται τα τετελεσμένα της εισβολής πριν την δεύτερη εισβολή και λέγει στο Βρετ. Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία, 27 Ιουλίου 1974, έτοιμος να διαπραγματευθεί ομοσπονδιακή (εννοείται γεωγραφική) όπως ο Ραούφ Ντενκτάς..

16/10/1974 - Οι Τούρκοι απαιτούν από τον Κληρίδη δημόσια αποδοχή της αρχής μιας δι-περιφερειακής ομοσπονδίας (διζωνικής).

9/11/1974 - Ο Γλ. Κληρίδης υποστηρίζει την τουρκική απαίτηση για γεωγραφική ομοσπονδία σε ομιλία στην γκαλερί Αργώ στη Λευκωσία και εξασφαλίζει τα συγχαρητήρια και θαυμασμό του James Callaghan. (Υπενθυμίζεται το Φόρεϊν Όφις τον είχε επιλέξει ως τον άνθρωπό του για την προώθησή της).

15/11/1974 - Εζεκίας Παπαΐωάννου και Ανδρέας Φάντης (Γ.Γ. και βοηθός Γ.Γ. του ΑΚΕΛ) πάνε Λονδίνο μέσω βρετανικών βάσεων καθ' υπόδειξιν του Γλ. Κληρίδη, επειδή αμφότεροι υποστήριζαν τις απόψεις του για λύση. Αμφότεροι παρέδωσαν στον Μακάριο υπόμνημα 9 σελίδων της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ που καλούσε τον Μακάριο να προβεί σε δήλωση προς την τουρκοκυπριακή πλευρά ότι δέχεται να συζητήσει τη γεωγραφική ομοσπονδία.

20/11/1974 - Γλ. Κληρίδης προς Αμερικανό Τζόζεφ Σίσκο: «Μόνο η διζωνική θα αρκούσε για τους Τούρκους» .Το Λονδίνο ζητεί ξανά διαβεβαιώσεις από Κίσινγκερ ότι συνεχίζει να υποστηρίζει τη λύσης για ΔΔΟ (όπως τους υποσχέθηκε στις 27/8/74 όταν του την πρότειναν και είχαν ζητήσει την υποστήριξή τους ). Ο Κάλαχαν παρέμενε ανήσυχος για τη στάση του Κίσινγκερ…

23/11/1974 - Ο Τούρκος νέος ΥΠΕΞ Melih Esenbel διαβεβαιώνει τον Αμερικανό Πρέσβη στην Άγκυρα Macomber ότι δεν επρόκειτο να διαφοροποιηθούν από τον στόχο της δι-περιφερειακής (Δ.Δ.) Ομοσπονδίας.

30/11/1974 έως 1/12/1974 - Σύσκεψη στην Αθήνα - Ο Κ. Καραμανλής είπε ότι όσον αφορούσε τους Άγγλους «αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι αυτοί ενεθάρρυναν και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και τας διαθέσεις των Τούρκων...». Βιβλίο Σάββα Παύλου, η «Άλλη Κατάθεση»1991.

10/12/1974 - Ο Ντενκτάς δηλώνει ότι η διζωνική ομοσπονδία παραμένει ο στόχος.

12/12/1974 - Η Τουρκία επιδιώκει διζωνικό σύστημα με κάποιες αναπροσαρμογές. Οι Βρετανοί απαιτούν όπως ο Μακάριος εξουσιοδοτήσει τον Κληρίδη να μπορεί να αποφασίζει μόνος του.

Μάρτιος 1975 - Το Economist δημοσιεύει «προφητικό» άρθρο με χάρτη για δύο «component parts», ότι οι Τούρκοι θέλουν μια πολύ χαλαρή ομοσπονδία με σύστημα δύο ζωνών.

17/6/1975 - Ο Βρετανός Υπ. Αρμοστής γράφει ότι για αρκετό καιρό πιέζει Ντενκτάς, Κληρίδη και Αρχιεπίσκοπο να δεχθούν προκαταρκτική αποδοχή της διζωνικής ομοσπονδίας.

1975 - Μακάριος, Κληρίδης και ΑΚΕΛ υποστηρίζουν πλέον την ΔΔΟ…

12/2/1977 – 4 κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου/Ντενκτάς δεν περιλαμβάνουν την ΔΔΟ όμως ο Μακάριος την είχε δεχθεί και είχε ζητήσει από τον Ντενκτάς να μην αναφέρεται στα πρακτικά για να του διδόταν καιρός να ενημέρωνε το απληροφόρητο λαό του, εξού και έδωσε διζωνικό χάρτη στη Βιέννη τέλος Μαρτίου 1977 δια χειρός μ. Τάσου Παπαδόπουλου… Πέθανε τον Αύγουστο 1977.

Ο δεύτερος πρόεδρος μ. Σπύρος Κυπριανού είναι ο μόνος που δεν δέχθηκε τη ΔΔΟ γι' αυτό Βρετανοί και Αμερικανοί δεν τον ήθελαν και οι Βρετανοί τελικά ‘ανακάλυψαν’ το «πολύτιμο τους κεφάλαιο» ονόματι Γιώργος Βασιλείου στις επόμενες εκλογές και εκτόπισαν τον Σπύρο Κυπριανού.

Ο Γ. Βασιλείου δίχως εξουσιοδότηση από το λαό έκανε ότι ζητούσαν οι Βρετανοί και δέχθηκε το διαβόητο ψήφισμα 649/90 το πρώτο που εισήγαγε τελικά τη ΔΔΟ, δέχθηκε το 99% των τουρκικών αξιώσεων, και έτσι ξεκίνησαν οι Βρετανοί να εμφανίζουν πλέον τα διζωνικά σχέδιά των με πρώτες τις τάχα «Ιδέες Γκάλι» το 1992. Απορρίφθηκαν από το λαό με λαϊκές διαμαρτυρίες, χιλιάδες λαού στους δρόμους…

Οι Βρετανοί συνέχισαν προσαρμόζοντας και τροποποιώντας προς το χειρότερο τα σχέδιά τους … σε «Σχέδιο Ανάν» από τον Σερ Ντέιβιντ Χάνει (Φ.Ο). Απορρίφθηκε και αυτό με το 76% ΟΧΙ των Ελλήνων στις 24/4/2004.

Με τελικό ναυάγιο σε ακόμα μια προσπάθεια των Βρετανών να εξασφαλίσουν αποδοχή των βρετανο-τουρκικών επιδιώξεων τους βάση του «Σχεδίου(τους)Αναν» δηλαδή αναγνώριση δύο κρατών και όχι μόνο, στο Κραν Μοντανά το 2017…

Εκεί οι ‘μάστορες’ Βρετανοί πήγαν με μια αποστολή άνω των 30 αξιωματούχων έχοντας πάρει υποσχέσεις από την κυβέρνηση Αναστασιάδη ότι θα έκλειναν ‘λύση’ αλλά έπεσαν έξω και ο εκνευρισμός τους ήταν απαρηγόρητος… Καταγράφτηκε στο βιβλίο του τότε υφυπουργού στο Φόρεϊν Όφις και επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής στο Κραν Μοντανά Σερ Άλαν Ντάνκαν , “In the Thick of it”…

«Τα στρατηγικά συμφέροντα είχαν μετακινηθεί και η επιμονή σε μια δομή τύπου ΔΔΟ έπαψε να θεωρείται απαραίτητη. Η μη ενδοτικότητα δεν ήταν προσωπική επιλογή, αλλά έκφραση νέου διεθνούς πλαισίου. Η αποτυχία της διάσκεψης δεν σήμανε το τέλος της διαδικασίας, αλλά την έναρξη μιας νέας φάσης...», έγραψε ο κ. Κρις Κωνσταντινίδης στο προαναφερθέν άρθρο του.

Αντιθέτως, «η μη ενδοτικότητα» πιστεύω ήταν προσωπική επιλογή. Εκεί έστω και την τελευταία στιγμή ο Ν. Αναστασιάδης δίστασε, απλά και μόνο γιατί διαχρονικά με όλες τις χρόνο με χρόνο παραχωρήσεις και υποχωρήσεις, έφθασαν πλέον στο τέρμα. Έκτοτε δεν έχουν άλλη επιλογή από την ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ!!!

Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Ν. Αναστασιάδης στον εκδότη συγγραφέα κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή, του ζητούσαν να υποταγεί, να παραδώσει τον έλεγχο της Κύπρου στην Τουρκία… (βιβλίο Κωστή Χατζηκωστή  «7 Προεδρικά Πορτραίτα»). Δεν το άντεξε…

΄Όμως οι Βρετανοί δεν σταμάτησαν. Συνεχίζουν απαιτώντας την δική μας υποταγή στα πάγια βρετανο-τουρκικά τους σχέδια με τον 8ο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη με τη … σειρά του να βρίσκεται στον τοίχο. Αναγνώριση του κατοχικού μορφώματος μέσω ΔΔΟ, αποτέλεσμα δικής τους διαχρονικής φιλο-τουρκικής πολιτικής. Υπενθυμίζεται όπως ξεκίνησαν από τις τις 16 Αυγούστου 1974. Όταν έβαλαν μπροστά πλέον ως τελικό στόχο την υφέρπουσα αναγνώρισή τους (creeping recognition) η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα άσχετο με τι συμβαίνει στην πέριξ περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Αναμένουμε να γραφτεί και το επόμενο βιβλίο του κ. Κ. Ν. Χατζηκωστή με τα κατορθώματα και του νυν 8ο Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας…

Πιο κάτω οι σύνδεσμοι με τις δημοσιεύσεις της γράφουσας για τα προσφάτως αποδεσμευμένα βρετανικά επίσημα έγγραφα παρουσιάζοντας τη συνεχιζόμενη επίμονη βρετανική προσπάθεια επιβολής των βρετανο-τουρκικών σχεδιασμών με στόχο την αναγνώριση…

«…Ο Τάσσος έχασε και μια άλλη ιστορική ευκαιρία: Να αλλάξει την στρατηγική της πλευράς μας στο Κυπριακό, αφού το ΟΧΙ ακύρωσε όλες τις υποχωρήσεις της. Τι ειρωνεία και οποία τραγωδία:

Ο ηγέτης που κάλεσε τον κυπριακό Ελληνισμό να βροντοφωνάξει ένα ηχηρό ΟΧΙ στο τερατούργημα και στην τουρκο-διζωνική, για να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία από την κατάλυσή της, ο ίδιος προσυπέγραψε με τον κατοχικό Ταλάτ το ανακοινωθέν της 8ης Ιουλίου 2006, που βρυκολάκιαζε την διζωνική, η οποία ακριβώς οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αντί ως εθνικός ηγέτης, λειτούργησε και αυτός ως επιτήδειος κομματάρχης όπως όλοι οι προκάτοχοι και οι διάδοχοί του. Ουδείς Πρόεδρος σεβάστηκε το ΟΧΙ των Ελλήνων. Όλοι Αναν-ιστές και τουρκο-διζωνιστές, ασέβησαν βάναυσα και ξεδιάντροπα στην λαϊκή ετυμηγορία…» έγραψε ο Σάββας Ιακωβίδης στη «Σημερινή» (στις 23/4/2025 σε άρθρο του υπό τον τίτλο: «Οι πολίτες διέσωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία το 2004, ΟΧΙ η Αναν-ική, τουρκοδιζωνική ηγεσία»).

Δεν βρέθηκε ακόμα ένας ‘Μαντέλα’ για την Κύπρο. Να τους την τρίψει στα μούτρα… απαιτώντας καθαρά και σταράτα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (sic) από την τουρκική κατοχή σε ένα ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ για όλους τους νόμιμους και μόνιμους κατοίκους της ΚΔ…