iEpikaira

 Ο Τομ Μπάρακ στο Φανάρι

Στις 19/05/2025 καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι: Ο κύβος ερρίφθη... Φοβούμαστε ότι σύντομα η Ορθόδοξη Εκκλησία και δη η Εκκλησία της Ελλάδας και της Κύπρου, θα δεχτούν πιέσεις από τους Αμερικανούς με σκοπό την ψευδο-ένωση των Εκκλησιών, διότι κάποιοι προωθούν ανοικτά την πανθρησκεία (περισσότερα για τον ρόλο των Αμερικανών εδώ και εδώ). 

Οι προκαθήμενοι των «Λατίνων» / «Παπικών» (και όχι των «Καθολικών» ή «Ρωμαιοκαθολικών» όπως εσφαλμένα αποκαλούνται, διότι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία) διαχρονικά προωθούν τον οικουμενισμό και την πανθρησκεία στην οποία αναφέρεται ο πρωθυπουργός του εβραϊκού κράτους και ανοικτά προωθεί ακόμη και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Προφανώς, και ο νέος Ποντίφικας έχει την ίδια ατζέντα, όπως άλλωστε συνάγεται και από τις ως άνω δηλώσεις του για τον εορτασμό της Α' Οικουμενικής Συνόδου... Άλλωστε το Βατικανό έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι επικροτεί τις αρχές της Νέα Τάξης, δεδομένου ότι ζητά την εγκαθίδρυση μίας παγκόσμιας αρχής από το 2017. Και όπως εξηγήσαμε παλαιότερα, η πανθρησκεία μαζί με την παγκοσμιοποίηση έχουν σαν απώτερο στόχο την πολιτική, οικονομική, πολιτιστική και θρησκευτική ομογενοποίηση και καθυπόταξη ολόκληρης της υφηλίου.

Με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Ντόναλντ Τραμπ πρόκειται να συναντηθεί επίσημα στον Λευκό Οίκο πιθανότατα την Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος επισκέπτεται τη χώρα από τις 15 έως και τις 25 Σεπτεμβρίου.

Η επίσκεψη αυτή πραγματοποιείται μετά την ανακοίνωση του Ιδρύματος Templeton για την απονομή του διεθνούς κύρους ομώνυμου βραβείου στον Παναγιώτατο αναφορικά με τις πρωτοποριακές του ενέργειες να γεφυρώσει την επιστημονική και την πνευματική κατανόηση της σχέσης του ανθρώπου με τον φυσικό κόσμο, ενώνοντας ανθρώπους διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων σε μια κοινή δράση για την προστασία της Δημιουργίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναμένεται να αφιχθεί τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου στη στρατιωτική βάση Άντριους, κοντά στην Ουάσινγκτον. Εκτός από τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο Τραμπ, στην οποία θα συνοδεύεται από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα έχει επαφές με μέλη του Κογκρέσου και της Γερουσίας, καθώς και με εκπροσώπους του διπλωματικού σώματος.

Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, την Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα προεξάρχει Δοξολογίας στον Ιερό Ναό της Αγίας Αικατερίνης στο Falls Church, ενώ την επομένη 18/9 θα μεταβεί στη Νέα Υόρκη, όπου θα τελεστεί Δοξολογία στον Ιερό Ναό και εθνικό προσκύνημα του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν.

Ακολούθως, την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου, ο Παναγιώτατος θα είναι ο κύριος ομιλητής στο Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (Council on Foreign Relations). Το ίδιο βράδυ, θα συναντηθεί με ηγετικά στελέχη της νεολαίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής από τη Νέα Υόρκη και τη Νέα Ιερσέη, ενώ θα ακολουθήσει δείπνο προς τιμήν του (St. Nicholas Gala) στο Casa Cipriani του Μανχάταν.

Jerôme Cordelier, Le point

Θα μπορούσε ο νέος Πάπας Λέων ΙΔ΄ να επανενώσει τους Καθολικούς και τους Ορθόδοξους Χριστιανούς;

Ο Πάπας Φραγκίσκος είχε εκφράσει την επιθυμία, αλλά ο θάνατος τον εμπόδισε να το κάνει αλλά ο Λέων ΙΔ΄ θα είναι εκεί. Ο νέος ποντίφικας περίμενε λίγο χρόνο μετά την εκλογή του για να δεσμευτεί ότι θα μεταβεί στην Τουρκία «κατά τη διάρκεια του έτους» για να γιορτάσει, κατόπιν πρόσκλησης του Ορθόδοξου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, την 1.700ή επέτειο της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας. Ο Βαρθολομαίος ταξίδεψε στο Βατικανό για να παραστεί στην ενθρόνιση του Πάπα, όπως είχε κάνει το 2013 για τον Φραγκίσκο - κάτι που ήταν πρωτοφανές εδώ και αιώνες. Και την επόμενη μέρα της τελετής, έγινε δεκτός από τον Λέοντα ΙΔ΄, ο οποίος «τόνισε τη σημασία της προώθησης του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των Χριστιανών».

Ο Αμερικανός ποντίφικας είναι επομένως αποφασισμένος να συνεχίσει, και μάλιστα να επεκτείνει, την προσέγγιση μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων, την οποία ο Φραγκίσκος είχε θέσει ως ένα από τα επίκεντρα της θητείας του. Τα πήγαινε υπέροχα με τον Βαρθολομαίο, τον οποίο συνάντησε περίπου δέκα φορές και του οποίου τους αγώνες μοιραζόταν — αναφέρονταν δε στο πρόσωπο του ως «Αδελφό Βαρθολομαίο» για το πρωτοποριακό του έργο σε περιβαλλοντικά ζητήματα στην εγκύκλιό του Laudato Si.

Ένας Διάλογος που Προχωρά, Παρά τις Ρηγματώσεις

«Από την ιστορική συνάντηση του Παύλου ΣΤ΄ και του Αθηναγόρα Α΄ στην Ιερουσαλήμ το 1964 και την άρση, τον επόμενο χρόνο, των αμοιβαίων αφορισμών του 1054 που είχαν επισημοποιήσει τον χωρισμό, ο διάλογος μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινούπολης συνέχισε να αναπτύσσεται και να εμβαθύνει», μας είπε ο Μητροπολίτης Εμμανουήλ, δεξί χέρι του Βαρθολομαίου, τον περασμένο Μάρτιο, λίγο πριν από τον θάνατο του Φραγκίσκου. Η σχέση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τους Πάπες Ιωάννη Παύλο Β΄ και Βενέδικτο ΙΣΤ΄ ήταν ισχυρή και καρποφόρα. Η σχέση του με τον Πάπα Φραγκίσκο επωφελείται από τη «χημεία», θα μπορούσε κανείς να πει, που υπάρχει μεταξύ των δύο ανδρών. Ο δεσμός είναι αυθόρμητος, η κατανόηση άμεση. Μοιράζονται το ίδιο αίσθημα επείγοντος, την ίδια προτίμηση για πρωτοβουλία.

Αλλά το κύριο σημείο διαφωνίας παραμένει: Οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι δεν γιορτάζουν το Πάσχα την ίδια ημερομηνία - εκτός τυχαία, όπως συνέβη φέτος. Το ζήτημα βρισκόταν στο επίκεντρο της Συνόδου της Νίκαιας, που συγκλήθηκε το 325 από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο [σσ. Μέγα Κωνσταντίνο] για να ενοποιήσει τους Χριστιανούς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και να υπερασπιστεί την Εκκλησία από την αίρεση του Αρείου. Αυτή ήταν μια σημαντική ημερομηνία στην ιστορία του Χριστιανισμού, καθώς καθιέρωσε το σύμβολο της πίστης, ενέπνευσε όλες τις επόμενες συνόδους και συνόδους, σηματοδότησε τις αρχές του κανονικού δικαίου και είχε σημαντική επιρροή στις λειτουργίες. Αλλά ενώ ο στόχος της Νίκαιας - ειδικότερα - ήταν να καθιερώσει μια κοινή ημερομηνία για το Πάσχα για όλους τους Χριστιανούς - διχασμένους σε αυτό το σημείο από τον 2ο αιώνα - δεν το κατάφερε. "Οι επίσκοποι επέστρεψαν από τη Σύνοδο της Νίκαιας με σαφή ορισμό της ημερομηνίας του Πάσχα, αλλά χωρίς ακριβή μέθοδο υπολογισμού του», τονίζει ο ιστορικός. Έκτοτε, ο Ανατολικός Χριστιανισμός υπολογίζει την ημερομηνία του Πάσχα με βάση το Ιουλιανό ημερολόγιο, και οι Δυτικοί Χριστιανοί χρησιμοποιούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Προφανώς, όπως θα περίμενε κανείς, το θέμα δεν είναι απλώς ένα απλό ζήτημα ημερολογιακού χρονισμού : Ορθόδοξοι και Καθολικοί πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού, αλλά διαφωνούν για την ημερομηνία εορτασμού της. Επομένως, όπως είναι κατανοητό, αποτελεί σημαντική πηγή διχασμού εδώ και αιώνες. Ένα ρήγμα μέσα στον χριστιανικό κόσμο. 

[iEpikaira: Κραυγαλέο λάθος ότι η Α' Οικουμενική δεν έλυσε το ζήτημα του εορτασμού του Πάσχα. Το έλυσε ορίζοντας τον εορτασμό την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο της εαρινής ισημερίας, ώστε να μη συμπίπτει ποτέ με το εβραϊκό (περισσότερα στο pemptousia.gr). Επίσης, ο εορτασμός του Πάσχα σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί το κύριο ζήτημα απόκλισης των Παπικών δοξασιών από την Ορθοδοξία. Για τις δογματικές διαφορές μεταξύ της Ορθοδοξίας και του Παπισμού ο αναγνώστης παραπέμπεται στο synaxipalaiochoriou. Όλοι οι θιασώτες της ψευδο-Ένωσης των "Εκκλησιών" ακολουθούν την ίδια παραπλανητική πολιτική και παρουσιάζουν τον εορτασμό του Πάσχα ως τη "κύρια διαφορά" μεταξύ Παπικών και Ορθοδόξων, ούτως ώστε όταν/αν τελικά αποφασιστεί ο κοινός εορτασμός (περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ), τότε να μας πουν ότι δεν έχουμε τίποτα που να διαφέρει και επομένως μπορεί να προχωρήσει η ψευδο-Ένωση (περισσότερα ΕΔΩ).]

«Ήδη από τη δεκαετία του 1970», μας είπε ο Μητροπολίτης Εμμανουήλ κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας, «ο Παύλος ΣΤ΄ είχε θεωρήσει ότι οι Καθολικοί θα υιοθετούσαν την Ορθόδοξη ημερομηνία ως ένδειξη επαναπροσέγγισης. Είναι κάτι που συζητήθηκε συχνά και αναβλήθηκε συχνά. Τον Ιούνιο του 2024, ενώ βρισκόμουν στη Ρώμη για την εορτή των Αγίων Πέτρου και Παύλου, στο τέλος της επίσημης Λειτουργίας, αφού με κάλεσε να φορέσω το παλλίον, το έμβλημα του παπικού πρωτείου στη λατινική χρήση, στο πλευρό του, ο Πάπας Φραγκίσκος μου ψιθύρισε : «Θα δεις, του χρόνου θα μας επιφυλάσσει μια μεγάλη έκπληξη». Κατάλαβα ότι βασιζόταν στην επέτειο της Νίκαιας για να ανακοινώσει την επιθυμία του να θέσει τέλος σε αυτή την ανωμαλία που βλάπτει τόσο το συναίσθημα όσο και τη χριστιανική μαρτυρία».

[iEpikaira: Ο Μητρ. Γαλλίας Εμμανουήλ, στενός συνεργάτης του Οικ. Πατριάρχου Βαρθολομαίου, είναι ένας από τους πρωτοστάτες φιλενωτικούς οι οποίο προωθούν ενεργά την αίρεση του Οικουμενιμού, σύμφωνα με την οποία όλα τα χριστιανικά δόγματα οφείλουν να ενωθούν προχωρώντας στην ψευδο-Ένωση των "Εκκλησιών" υποτασσόμενοι όλοι κάτω από το πρωτείο του Πάπα. Περισσότερα ΕΔΩ. Το Εκκλησιών μπαίνει σε εισαγωγικά διότι  "Μία" είναι η "Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία", η Ορθόδοξη όπως αναφέρεται και στο Πιστεύω, τα υπόλοιπα δόγματα (Λατίνοι-παπικοί, Προτεστάντες κλπ) είναι χριστιανικές ομολογίες και όχι "Εκκλησίες".]

Συγκλίσεις και Αποκλίσεις

Εμβαθύνοντας στο έργο του Φραγκίσκου, θα είναι άραγε ο Λέων ΙΔ΄ ο πάπας της χριστιανικής ενότητας; «Υπάρχει ένας οικουμενισμός των προκαθημένων, που ενισχύεται από τη βαθιά φιλία μεταξύ Φραγκίσκου και Βαρθολομαίου», τονίζει ο Ορθόδοξος ιστορικός και θεολόγος Ζαν-Φρανσουά Κολοσίμο. «Υπάρχει ένας οικουμενισμός θεολόγων που παραμερίζουν ζητήματα διαμάχης για να σηματοδοτήσουν την ενότητα της πίστης. Και πάνω απ' όλα, υπάρχει ένας οικουμενισμός των πιστών, που τροφοδοτείται από ένα πλήθος χώρων ανταλλαγής και διαλόγου. Εικόνες βρίσκονται στις περισσότερες καθολικές εκκλησίες και οι Ορθόδοξοι έχουν πάρει μια πιο ιεραποστολική και παγκόσμια διάσταση από τους Καθολικούς».

Ωστόσο, δύο θεμελιώδεις διαφορές εμποδίζουν την πλήρη ένωση των δύο θρησκειών. Το κεντρικό ζήτημα είναι η έννοια της εξουσίας και της παπικής εξουσίας. Οι Ορθόδοξοι δεν κατανοούν το αλάθητο του Πάπα - ένα δόγμα που καθιερώθηκε από την Πρώτη Βατικανή Σύνοδο του 1870, σύμφωνα με το οποίο ο Πάπας δεν μπορεί να σφάλλει όταν μιλάει υπό την ιδιότητά του, δηλαδή ως παγκόσμιος ποιμένας, για τις αλήθειες της πίστης, της σωτηρίας και της ηθικής (όχι για πολιτικά και συγκεκριμένα ζητήματα). Και ο ορθόδοξος κόσμος αποτελείται από μια κοινωνία αυτοκεφάλων, δηλαδή αυτόνομων, εκκλησιών που δεν αναγνωρίζονται γύρω από έναν μόνο ηγέτη, ακόμη και αν χωρίζεται σε δύο σφαίρες επιρροής γύρω από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο - ο οποίος ενώνει τον μεγαλύτερο αριθμό πιστών - και τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο. Σαφώς, η Ορθοδοξία δεν είναι οργανωμένη σε μια πυραμιδική δομή που κυριαρχείται από έναν ανώτατο ηγέτη. Εν ολίγοις, ο Πάπας είναι επίσκοπος μεταξύ άλλων. «Έχει εξαιρετικές εξουσίες, ενώ οι Ορθόδοξοι θεωρούν όλες τις εκκλησίες ίσες, όλους τους επισκόπους ίσους», συνεχίζει ο Jean-François Colosimo. «Στη συνέχεια, υπάρχει μια εξουσία διαιτησίας, μεσολάβησης, σύγκλησης και συνέλευσης που περιέρχεται στον πατριάρχη, «primus inter pares» (πρώτος μεταξύ ίσων). Αλλά, ας πούμε, είναι μια προεδρία λειτουργιών· δεν υπάρχει curia».

Αυτή η προσέγγιση της πρωτοκαθεδρίας εμποδίζει την κοινωνία μεταξύ όλων των Χριστιανών. «Επειδή, όσον αφορά την αντίληψη των διακονιών, των μυστηρίων και της χριστιανικής ζωής, οι ομοιότητες είναι κάτι παραπάνω από βαθιές· είναι ολοκληρωτικές», τονίζει ο Jean-François Colosimo. Από την αρχή κιόλας, ο Λέων ΙΔ΄ έδειξε ότι επιθυμούσε να συνεχίσει στο οικουμενικό μονοπάτι που χάραξε ο Φραγκίσκος. Αυτό είναι εμφανές στην προσωπικότητά του. «Προέρχεται από ένα μεσαιωνικό και επαιτικό θρησκευτικό τάγμα και ως εκ τούτου συνδέεται με τη βαθιά ιστορία του Χριστιανισμού», λέει ο Jean-François Colosimo. «Από την αρχή κιόλας, έδειξε μια βαθιά προσήλωση στη λειτουργία και τις παραδόσεις, που είναι το κατεξοχήν Ορθόδοξο σύμπαν. Είναι ένας άνθρωπος της πνευματικότητας που βλέπει την Εκκλησία ως ένα μυστικιστικό σώμα, πριν τη θεωρήσει ως έναν ανθρώπινο θεσμό. Και στο πρώτο του κήρυγμα, μιλάει για μια Εκκλησία των αγίων, η οποία είναι ο άξονας της Ορθοδοξίας».

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που εξελέγη το 1991 σε ηλικία 51 ετών, είναι ένας σοφός ηλικιωμένος άνδρας με εκτεταμένη εμπειρία με Πάπες, έχοντας γνωρίσει τρεις εν ενεργεία: τον Ιωάννη Παύλο Β΄, τον Βενέδικτο ΙΣΤ΄ και τον Φραγκίσκο. Και για να τον βοηθήσει, έχει τον Μητροπολίτη Εμμανουήλ, ο οποίος, στα 66 του, ανήκει στην ίδια γενιά με τον Λέοντα ΙΔ΄, ηλικίας 69 ετών. Τη γενιά που γεννήθηκε στη νέα παγκόσμια τάξη μετά το 1945. Όλες οι προϋποθέσεις υπάρχουν για οικουμενική κοινωνία.

[iEpikaira: Είναι ξεκάθαρο πέραν πάσης αμφιβολίας -και η γαλλική Le Point το επιβεβαιώνει- ότι ο νέος Ποντίφικας έχει ψηλά στην ατζέντα την ψευδο-Ένωση και όπως έχουμε ήδη επισημάνει ΕΔΩ! Όσον αφορά στην Ελλάδα, περισσότερα και ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Πηγή: Le Point (24/05/25) απόδοση Babis Georges Petrakis (FB)

Βρισκόμαστε στα 1274. Αυτοκράτορας στην Πόλη είναι ο Μιχαήλ Παλαιολόγος και πατριάρχης ο αμείλικτος διώκτης των Ορθοδόξων Αγιορειτών πατέρων, ο λατινόφρων Ιωάννης Βέκκος. Μόλις έχει υπογραφεί στην Λυών η ψευδοένωση Ορθοδόξων και παπικών, και απεσταλμένοι του πάπα μαζί με ’’δικούς μας’’ ενωτικούς καταφθάνουν στο Άγιον Όρος, για να επιβάλλουν την εφαρμογή της προδοτικής συμφωνίας.

Σε ένα κελλί, που βρίσκεται σε απόσταση από την Ιερά Μονή Ζωγράφου, ασκήτευε τότε ένας γέροντας πολύ μεγάλης αρετής.

Κάποια ημέρα και ενώ βίωνε υψηλές πνευματικές καταστάσεις λέγοντας με λαχτάρα το ’’Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε’’, άκουσε την Παναγία από την ιερή Της εικόνα να του λέει: ’’Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού. Μη φοβού, αλλά απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον τοις αδελφοίς και τω Καθηγουμένω, ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις ούν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή κρυβήτω, έως παρελθείν τον πειρασμόν. Οι δε στεφάνων μαρτυρικών εφιέμενοι, παραμενέτωσαν εν τη Μονή. Άπελθε ούν ταχέως...’’.

Ο γέροντας αμέσως ξεκίνησε για το μοναστήρι, την ιερά Μονή Ζωγράφου, για να ενημερώσει τους πατέρες και να τους μεταφέρει τις οδηγίες της Παναγίας.

Οι πατέρες έπραξαν, όπως ακριβώς ώρισε η Παναγία. Οι ασθενέστεροι κρύφθηκαν μέσα στο δάσος. Οι πιο δυνατοί, ο ηγούμενος και άλλοι 25 μοναχοί, παίρνοντας μαζί τους την θαυματουργό εικόνα της Παναγίας κλείστηκαν στον πύργο της Μονής, περιμένοντας τους εχθρούς Της.

Πράγματι, σε λίγο κατέφθασαν οι απεσταλμένοι του ενωτικού αυτοκράτορα και του λατινόφρονα πατριάρχη Βέκκου, συνοδευόμενοι και από ομάδα απεσταλμένων του πάπα.

Οι 26 ομολογητές της Ορθοδόξου Πίστεως πατέρες αρνήθηκαν εξ αρχής να συλλειτουργήσουν με τους παπικούς και τους λατινόφρονες ’’δικούς μας’’. Επέκριναν εντονώτατα τις ενωτικές απόπειρες και κατεδίκασαν ευθέως τις πλάνες των παπικών.

Σε λίγο, από τους εχθρούς της Παναγίας και του Χριστού ο πύργος της Μονής παραδόθηκε στην πυρά. Οι πατέρες όλοι έγιναν στάχτη. Από τον πύργο τον κατακαμμένο σώθηκε μονάχα η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας, που φυλάσσεται στην ιερά Μονή Ζωγράφου.

Η Εκκλησία τιμά αυτούς τους Ομολογητές της Ορθοδόξου Πίστεως κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου, την ημέρα δηλαδή του μαρτυρίου τους.

Επιμέλεια κειμένου: Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός aktines