Τι αναφέρεται στο κείμενο των συμπερασμάτων και σε τι διαφέρει από το κείμενο της Χάγης που μιλούσε για επίθεση της Μόσχας στην ΕΕ το 2028-2030
Καμμία αναφορά στην Κίνα – Αλλαγή ορολογίας από Τράμπ για την Τουρκία, την οποία χαρακτηρίζει «στρατιωτική» και όχι «περιφερειακή δύναμη» – Ειλημμένη η απόφασις για τα στρατηγεία, αλλά θα εφαρμοσθεί σε βάθος χρόνου
Σε μιάν Σύνοδο Κορυφής όπως αυτή της Αγκύρας σημασία δεν έχει μόνον το τι γράφεται στην τελική διακήρυξη. Ίσως αυτά που δεν γράφονται, αλλά «διακρίνονται» ανάμεσα από τις γραμμές, είναι τα πλέον σημαντικά. Να σημειωθεί ότι κατά την Σύνοδο αυτήν επικυρώθηκε το σχέδιο «Συμμαχία 3.0», που σημαίνει ότι τα μέλη αποδέχονται πως το ΝΑΤΟ εισέρχεται στην τρίτη εποχή της υπάρξεώς του. Πρώτη εποχή ήταν αυτή του Ψυχρού Πολέμου. Αμέσως μετά, το ΝΑΤΟ 2.0 ήταν η αναδιοργανωμένη Συμμαχία με επαναπροσδιορισμό των ρόλων των κρατών-μελών που χαρακτηρίσθηκε από συνεχείς μεταβολές στην δομή της διοικήσεώς του.
Ενώ λοιπόν έχουμε το πολύ σημαντικό στοιχείο ότι η Συμμαχία «αλλάζει εποχή», στο τελικό κείμενο συμπερασμάτων ουδεμία αναφορά στην αλλαγή αυτή γίνεται. Θα αναζητήσουμε συνεπώς τις ενδείξεις της νέας καταστάσεως, όχι στις κοινοτοπίες του κειμένου, αλλά σε συγκεκριμένες διατυπώσεις που μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν. Πρώτον λοιπόν, επισημαίνουμε ότι η Ρωσσία δεν θεωρείται στο παρόν κείμενο «άμεση απειλή», όπως στο περσινό της Συνόδου της Χάγης, αλλά επαναξιολογείται ως «μακροπρόθεσμη». Δηλαδή το ΝΑΤΟ δεν εκτιμά πως επίκειται ρωσσική επίθεσις κατά των ευρωπαικών κρατών περί το 2028-2030, όπως εξετιμάτο προ έτους, αλλά αυτός ο κίνδυνος τοποθετείται στο απώτερο μέλλον.
Και ενώ θα περίμενε κανείς να υπάρχει αναφορά στην Κίνα, την οποία οι ΗΠΑ θεωρούν κυρία απειλή, δεν υπάρχει καμμία απολύτως! Απεναντίας, «διαρκής πρόκλησις» χαρακτηρίζεται η τρομοκρατία και τούτο σημαίνει νέο προγραμματισμό δυνάμεων και εξοπλισμών. Το γεγονός εξ άλλου ότι η Τουρκία παύει να χαρακτηρίζεται «περιφερειακή δύναμις», αλλά πλέον προσδιορίζεται ως «στρατιωτική δύναμις», δείχνει ότι μπορεί να της ανατεθούν ευρύτεροι ρόλοι και όχι γεωγραφικώς προσδιορισμένοι. Η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο σε μέγεθος Στρατό Ξηράς του ΝΑΤΟ και πλέον αναπτύσσει και ποντοπόρο Ναυτικό, ενώ επεκτείνει τις βάσεις της πέρα από την Μεσόγειο, με πρώτο σημείο ενδιαφέροντος το Κέρας της Αφρικής. Στον νέο αυτόν ρόλο της Τουρκίας εντάσσονται και τα νέα στρατηγεία.
Σημειώνεται ότι η ίδρυσις των δύο νέων στρατηγείων γίνεται στο πλαίσιο της Δομής Δυνάμεων του NATO (NFS: ΝΑΤΟ Force Structure) που αποτελεί αρμοδιότητα του Ανωτάτου Συμμαχικού Διοικητού Ευρώπης (SACEUR), εγκρίνεται από την Στρατιωτική Επιτροπή (MC: Military Committee) και τελικώς από την σύνοδο των υπουργών Αμύνης της Συμμαχίας. Στην πράξη, το ζήτημα της ιδρύσεως των δύο στρατηγείων έκλεισε τα τέλη του 2023 – αρχές του 2024 και, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, χωρίς αντίδραση από την Ελλάδα. Τίθεται εν προκειμένω το ερώτημα εάν η υπογραφή της Διακηρύξεως των Αθηνών είχε ανασταλτικό χαρακτήρα στην πιθανή αρνητική θέση που πιθανόν να είχαμε αρχικώς.
Ως αποτέλεσμα, σήμερα είναι δεδομένη η δημιουργία των δύο στρατηγείων και το μόνο που μένει είναι να προσδιορισθεί ο χρόνος ενεργοποιήσεώς τους, που, συμφώνως προς όλες τις ενδείξεις, τοποθετείται στο εγγύς μέλλον. Δηλαδή τα στρατηγεία δεν θα αρχίσουν να λειτουργούν αμέσως. Υπενθυμίζεται ότι το πολυεθνικό χερσαίο στρατηγείο, που θα έχει ως γενική αποστολή την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (στην οποία γίνεται αναφορά στο κείμενο συμπερασμάτων), θα δημιουργηθεί με βάση το τουρκικό 6ο Σώμα Στρατού που εδρεύει στα Άδανα και το οποίο υπάγεται στην 2η Τουρκική Στρατιά που εδρεύει στην Μαλάτεια και η οποία έχει Περιοχή Ευθύνης (ΠΕ) την Νοτιοανατολική Ανατολική Τουρκία (από Άδανα έως και Αλεξανδρέττα). Να σημειωθεί ότι η Τουρκία φιλοξενεί ήδη την Διοίκηση Χερσαίων Δυνάμεων του ΝΑΤΟ (Land Component Command) ως μέρος της ενοποιημένης Δομής Διοικήσεως.
Πηγή: estianews.gr
.png)
