Μετ’ οδύνης και βαθείας θλίψεως καρδίας ανέγνωσα τας αναφοράς και τα γράμματά σας, διά των οποίων δηλώνετε την πρόθεσιν να αποχωρήσητε των πολεμικών μας πλοίων. Και ιδού απαντώ, ουχί διά να σας μέμψω, αλλά διά να επικοινωνήσω μετά της συνειδήσεως και του ελληνικού φιλοτίμου σας.
Αντιλαμβανόμεθα πλήρως το βάρος το οποίον φέρετε εις τους ώμους σας. Γνωρίζομεν καλώς ότι αι συνθήκαι του ναυτικού βίου κατέστησαν αφόρητοι, ότι η μέριμνα διά τας οικογενείας σας είναι ελλιπής και ότι ο μόχθος σας εις τα καταστρώματα δεν αμείβεται ως θα έπρεπε. Δεν είσθε υμείς οι υπαίτιοι της πικρίας ταύτης.
Ιδιωφελείς όμως και μικρόνοιες άνθρωποι, πολιτευόμενοι χωρίς πυξίδα το αληθές εθνικόν συμφέρον, παρέλυσαν τα σωτήρια σχέδια διά την φροντίδα των υπερασπιστών της πατρίδος. Αντί να δαπανηθή ο πολύτιμος χρόνος και οι πόροι του Έθνους εις την ουσιαστικήν στήριξιν και ανακούφισιν των θαλασσίων μας Ελλήνων, εξωδεύθησαν εις ατελέσφορους σχεδιασμούς και αποφάσεις. Αυτή η πολιτική αβελτηρία είναι που σας απελπίζει και σας εξωθεί εκτός του Στόλου.
Όμως, αναλογισθήτε: εάν υμείς εγκαταλίπητε τα πολεμικά σκάφη, εις ποίους θα απομείνη η υπεράσπισις των θαλασσίων μας συνόρων; Μ’ όλον ότι ο εχθρός φαίνεται δραστηριότερος, καραδοκών εις το Αιγαίον και την Ανατολικήν Μεσόγειον, είναι δυνατόν να αφήσωμεν τα νέα λαμπρά μας πλοία —ωσάν τον «Κίμωνα» και τα άλλα κύτη του Στόλου— άνευ της ακαταβλήτου ελληνικής ψυχής; Τα σίδηρα και τα όπλα δεν μάχονται μόνα των· η ανδρεία και το φρόνημα των Ελλήνων είναι που χαρίζουν την νίκην!
Οι θαλασσοπόροι Έλληνες έκαμαν πάντοτε το χρέος των με αυταπάρνησιν. Ευρέθημεν και άλλοτε εις μεγαλυτέρους κινδύνους και με ολιγότερα μέσα, και όμως χάρις εις τον Θεόν και την ανδρείαν εθριαμβεύσαμεν.
Μη επιτρέψητε εις την απογοήτευσιν να σβήση την σπίθαν της φιλοπατρίας σας. Η πατρίς δεν είναι οι περιστασιακοί διοικηταί ή οι ολιγωρούντες πολιτικοί· πατρίς είναι αι θάλασσαί μας, οι βωμοί, αι εστίαι και η ελευθερία του Γένους. Σας καλώ λοιπόν, ως φιλόστοργος πατήρ και συμπαραστάτης, να σφίξετε τας οδόντας, να ανακαλέσετε τας παραιτήσεις σας και να επιστρέψετε εις τα καταστρώματα!
Ελάτε να δώσωμεν μαζί τον αγώνα, απαιτούντες τα δέοντα, αλλά κρατούντες παράλληλα την σημαίαν ψηλά. Ελπίζω, με την θείαν βοήθειαν, με την εθνικήν συνείδησιν και με την απαράμιλλον ανδρείαν σας, να στεφανωθή και τούτο μας το επιχείρημα με ευτυχές αποτέλεσμα δια να κατασχυνθούν οι εχθροί μας.
Προθυμότατος συμπαραστάτης του αγώνος σας,
Γεώργιος Κουντουριώτης
Σημείωση: Με αυτά τα λόγια, ίσως ο εμβληματικός ηγέτης να επιχειρούσε σήμερα να τονώσει το ηθικό των στελεχών του Στόλου, που βιώνουν δίκαιη αγανάκτηση. Σκοπός του θα ήταν να αγγίξει το εθνικό τους φιλότιμο και να ανακόψει το ανησυχητικό κύμα φυγής από το Πολεμικό Ναυτικό, την επικίνδυνη περίοδο που διανύουμε.
.png)
