Γρίβας Κώστας
Σε πρόσφατη συνέντευξή μου στην πολωνική εφημερίδα “Rzeczpospolita” υποστήριξα ότι –κατά τα φαινόμενα– ένα μεγάλο πρόβλημα για τους Ρώσους στην Ουκρανία είναι το άκαμπτο συγκεντρωτικό σύστημα διοίκησης και διεξαγωγής επιχειρήσεων που εφαρμόζουν, ενώ αντιθέτως, μεγάλο ατού για τους Ουκρανούς είναι οι αποκεντρωτικές τους τακτικές. Ιδιαίτερα δε στην τελευταία τους επίθεση, φάνηκε πως μικρές ομάδες, κυρίως πεζικού, των Ουκρανών, κινήθηκαν ανεξάρτητα και εισχώρησαν “ανάμεσα στις ραφές” της ρωσικής διάταξης προκαλώντας αποδιοργάνωση.
Με τις λίγες πληροφορίες που υπάρχουν στη διάθεσή μας βλέπουμε κάποιες μεθοδολογίες από πλευράς των Ουκρανών που θυμίζουν τις τακτικές των Γερμανών Stosstruppen στο Δυτικό Μέτωπο το 1918, όπως επέβαλε η φιλοσοφία της Auftragstaktik, η οποία στα αγγλικά αποδίδεται ως “Mission Command” και στα ελληνικά ως “Διοίκηση Δια της Αποστολής”. Η φιλοσοφία αυτή είχε αγνοηθεί εν πολλοίς από την αγγλοαμερικανική στρατιωτική σκέψη.
Άρχισε να εξετάζεται μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί αναζητούσαν τα αίτια της εξαιρετικής τακτικής απόδοσης της Βέρμαχτ. Επίσης, θεωρήθηκε σημαντική για την υιοθέτηση ενός πολεμικού δόγματος που έδινε έμφαση στον ελιγμό και όχι στην ισχύ πυρός όπως μέχρι τότε, για να αντισταθμιστεί η σοβιετική υπεροπλία στο ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων.
.png)
