Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα σήμερα στη Ντάουνινγκ Στριτ, καθώς η συζήτηση για πιθανή παραίτηση του Κιρ Στάρμερ κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό της Βρετανίας ως «δεδομένη».
Το blackout στο FIR Αθηνών και ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση επέλεξε να το διαχειριστεί δεν ήταν απλώς ένα τεχνικό επεισόδιο. Ήταν ένα σύμπτωμα. Ένα σύμπτωμα κρατικής παράλυσης, διοικητικής αδυναμίας και μιας πολιτικής λογικής που βασίζεται πια περισσότερο στη διαχείριση της εικόνας παρά στην πρόληψη και τον σχεδιασμό. Όταν ένα κρίσιμο εθνικό σύστημα καταρρέει για ώρες και η απάντηση εξαντλείται σε ΕΔΕ, δηλώσεις περί «ευθυνών» και διαβεβαιώσεις ότι «η ασφάλεια τηρήθηκε», το πρόβλημα δεν είναι το blackout. Είναι το κράτος.
Το FIR Αθηνών δεν είναι μια δευτερεύουσα υποδομή. Είναι ένας από τους πιο απαιτητικούς εναέριους χώρους της Ευρώπης, σε μια γεωπολιτικά φορτισμένη περιοχή. Κι όμως, αποδείχθηκε ότι λειτουργεί με πεπαλαιωμένες υποδομές, με εφεδρείες που δεν αρκούν και με ανθεκτικότητα που στηρίζεται κυρίως στον επαγγελματισμό των ανθρώπων, όχι στη σύγχρονη τεχνολογία. Αυτό δεν είναι ατυχία. Είναι αποτέλεσμα ετών πολιτικής αναβολής, όπου ο εκσυγχρονισμός κρίσιμων συστημάτων δεν θεωρήθηκε προτεραιότητα γιατί δεν «πουλάει» πολιτικά.
Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό μέτωπο, η κυβέρνηση δείχνει να ακολουθεί την ίδια συνταγή και απέναντι στους αγρότες. Αντί για ουσιαστικό διάλογο και λύσεις σε ένα υπαρκτό πρόβλημα κόστους παραγωγής και επιβίωσης, πόνταρε ξεκάθαρα στην εξάντληση του αγώνα, στον κοινωνικό αυτοματισμό και στη φθορά της εικόνας τους. Η τακτική τού «θα κουραστούν» μπορεί να είναι βραχυπρόθεσμα βολική, αλλά αποκαλύπτει μια εξουσία που δεν έχει απαντήσεις και απλώς περιμένει να περάσει ο χρόνος.
Στο φόντο όλων αυτών, η ακρίβεια παραμένει άλυτο πρόβλημα. Τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια συνεχίζουν να πιέζουν τα νοικοκυριά, χωρίς πειστική στρατηγική ανακούφισης. Η κυβέρνηση μοιάζει να αντιμετωπίζει κάθε κρίση αποσπασματικά, χωρίς συνολικό σχέδιο, χωρίς αίσθηση προτεραιοτήτων.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εξαιρετικά δύσκολη διεθνή συγκυρία: πόλεμοι, ενεργειακή αστάθεια, γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Σε τέτοιες συνθήκες, το ζητούμενο είναι ένα κράτος ανθεκτικό και μια κυβέρνηση ικανή να προλαμβάνει, όχι να τρέχει πίσω από τα γεγονότα. Αντί γι’ αυτό, η εικόνα που εκπέμπεται είναι εκείνη μιας εξουσίας που διαχειρίζεται κρίσεις αφού πρώτα εκδηλωθούν, ελπίζοντας ότι καμία δεν θα εξελιχθεί σε πραγματική κατάρρευση. Το ερώτημα είναι πόσες φορές μπορεί να ποντάρει κανείς στην τύχη πριν αυτή τελειώσει.
Πληροφορίες του Βήματος αναφέρουν ότι το κλίμα στη συνάντηση του πρώην πρωθυπουργού με τη νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα και τους τέσσερις υπουργούς της κυβέρνησης Τραμπ, ήταν εξαιρετικό και συνομίλησαν για αρκετή ώρα
Σε δεξίωση που προσκλήθηκε ο πρώην πρωθυπουργός, συναντήθηκαν ο Αντώνης Σαμαράς και η πρέσβης των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Σύμφωνα με πληροφορίες του Βήματος, οι δυο τους συναντήθηκαν εκεί, ενώ παρόντες ήταν και οι τέσσερις αμερικανοί υπουργοί της κυβέρνησης Τραμπ, οι οποίοι ήταν στην Αθήνα για τις ενεργειακές συμφωνίες. Το κλίμα μεταξύ τους ήταν πολύ καλό, ενώ συζήτησαν για αρκετή ώρα.
Στη χθεσινή συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Σαμαράς, σε τηλεοπτικό σταθμό, απαντώντας για τις σημερινές σχέσεις της χώρας μας με τις ΗΠΑ, αλλά και ειδικότερα για τον Ντόναλντ Τραμπ, ο πρώην πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων, πως, αν και δεν έχει συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, «έχω όμως σχέσεις με πρόσωπα του επιτελείου του». Τον περιέγραψε ως «μια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Δείχνει να λειτουργεί έξω από τα συμβατικά πλαίσια».
Είπε επίσης, πως «επανάφερε στην ενέργεια την ιδιαίτερα σημαντική για μας αξία των υδρογονανθράκων. Επιχείρησε τη θωράκιση των συνόρων της χώρας του απ’ τη λαθρομετανάστευση, που είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις, όπως συμβαίνει σήμερα σε όλη την Ευρώπη».
Παράλληλα, σημείωσε πως «ανέτρεψε την ολέθρια για τη Δύση πολιτική της woke ατζέντας. Παίρνει διεθνώς σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως η πρόσφατη συμφωνία για τη Λωρίδα της Γάζας. Το τι θα επιτευχθεί τελικά, θα φανεί. Πάντως, σε επίπεδο ιδεών, είναι αλήθεια ότι έχω μία συναντίληψη σε μία σειρά ζητημάτων. Πάρτε για παράδειγμα τη woke ατζέντα, για μερικά μάλιστα από αυτά, όπως το μεταναστευτικό και το ενεργειακό, εγώ έχω μιλήσει και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη απ’ το 2009 γι’ αυτό».
[iEpikaira: Μόνο ο Σαμαράς έχει ανοικτό δίαυλο με την πρεσβεία; Περισσότερα ΕΔΩ και οπωσδήποτε ΕΔΩ!]
Ο Σαμαράς ξεκαθάρισε ότι υπάρχει ταύτισις των απόψεών του με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ σε σωρεία θεμάτων
«Η ΝΔ έχει γίνει μία παρέα χωρίς ιδεολογία και χωρίς ηθική – Πρόκειται για μόρφωμα – Λειτουργούν σαν εταιρεία, τους νοιάζουν μόνο τα νούμερα όχι οι άνθρωποι – Ο κ. Μητσοτάκης συμπεριφέρεται ως καθεστώς και έφτασε να επιτεθεί μέχρι και στον Κώστα Καραμανλή – Η Ντόρα είναι αγκαλιά με τον Τσίπρα – 155.000 αιτήσεις για άσυλο εγκρίθηκαν επί Μητσοτάκη» [iEpikaira: Όλα αυτά μετά την διαγραφή του από τον Κ. Μητσοτάκη τα αντιλήφθηκε ο μνημονιακός π. Πρωθυπουργός;]
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ, ευθύς και συγκεκριμένος ήταν ο Αντώνης Σαμαράς στην χθεσινή συνέντευξή του, στην οποία ευθέως δήλωσε ότι υπάρχει ταύτισις των απόψεών του με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ σε σωρεία θεμάτων με βασικό όλων τις παραδοσιακές αξίες και την ρήξη με το σαθρό σύστημα για να γεννηθεί κάτι νέο.
Ο κ. Σαμαράς μίλησε για όλα τα θέματα της επικαιρότητος, τα εθνικά θέματα, την πορεία του στην Νέα Δημοκρατία, την θέση του ως προς το κόμμα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όταν ηρωτήθη σχετικά με τον Ντόναλντ Τράμπ έδωσε ουσιαστικά και το στίγμα του σε ο,τι αφορά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την σημερινή πολιτική πραγματικότητα. Χαρακτηριστικώς ανέφερε ότι «σε επίπεδο ιδεών, έχουμε μια συναντίληψη με τον κ. Τράμπ σε διάφορα θέματα, όπως η woke ατζέντα.»
Επεσήμανε ακόμη ότι δεν έχει συναντηθεί ποτέ με τον Τράμπ, αλλά «έχω σχέσεις με πρόσωπα του επιτελείου του. Είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Δείχνει να λειτουργεί έξω από τα συμβατικά πλαίσια. Επανάφερε στην ενέργεια την ιδιαίτερα σημαντική για μας αξία των υδρογονανθράκων. Επιχείρησε την θωράκιση των συνόρων της χώρας του από την λαθρομετανάστευση, που είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις, όπως συμβαίνει σήμερα σε όλη την Ευρώπη. Ανέτρεψε την ολέθρια για την Δύση πολιτική της woke ατζέντας. Παίρνει διεθνώς σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως η πρόσφατη συμφωνία για την Λωρίδα της Γάζας… Πάντως σε επίπεδο ιδεών, είναι αλήθεια ότι έχω μία συναντίληψη σε μία σειρά ζητημάτων. Πάρτε για παράδειγμα την woke ατζέντα, για μερικά μάλιστα από αυτά, όπως το μεταναστευτικό και το ενεργειακό, εγώ έχω μιλήσει και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη απ’ το 2009 γι’ αυτό.»
Τόνισε ακόμη ότι ο Τράμπ είναι μια ζωντανή απόδειξις, ότι από το παλιό μπορεί να γεννηθεί κάτι νέο. Σε σχετική ερώτηση απήντησε ότι ένας άνθρωπος κάποιας ηλικίας μπορεί να έχει ιδέες χρήσιμες, σκέψη ριζοσπαστική, διάθεση αλλαγών και άποψη για ανατροπές «αρκεί να μην έχει φθαρεί ηθικά και ψυχικά.» Αναφέροντας σχετικά παραδείγματα είπε ότι στο «εξωτερικό οι μεγάλες ανανεώσεις, οι αλλαγές, έγιναν από πολιτικούς έμπειρους, όχι νεαρούς. Μιλάω για τον Ντε Γκώλλ, για τον Μιττερράν, για τον Κωλ, για τον Ρήγκαν, για τον Τράμπ στις μέρες μας. Στην ελληνική πολιτική, για παράδειγμα, μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Παπάγος, μεταπολιτευτικά, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου δημιούργησαν το καινούργιο, χωρίς να ’ναι νεαροί ούτε και νεόκοποι.»
Εν συνεχεία ανεφέρθη στην δική του οπτική περί αντισυστημικής θέσεως, η οποία επικεντρώνεται στην αναγκαιότητα για ρήξη με κάποια συμφέροντα, ώστε να γεννηθεί κάτι νέο. Ειδικώτερα, εξήγησε ότι: «Συμφέροντα και μάλιστα μεγάλα συμφέροντα θα υπάρχουν πάντοτε και παντού. Το πόσο μεγάλα όμως είναι και το πόσο επηρεάζουν την πορεία του τόπου, το καθορίζει η πολιτική. Εννοώ τα όρια τα βάζει η πολιτική. Πολλές φορές, ναί, θα το πω, θα έπρεπε να τα βάζει η πολιτική. Με λαϊκή εντολή ασφαλώς και πάνω απ’ όλα με κριτήριο πατριωτικό, το πατριωτικό συμφέρον με εντιμότητα και με συνέπεια. Ακριβώς αυτή, πιστεύω, σήμερα είναι και η αντισυστημική θέση».
Σχετικά με την επιχειρηματικότητα, δήλωσε ότι «ναί, πιστεύω στο φιλελεύθερο. Πιστεύω στο ελεύθερο. Πιστεύω στην οικονομία την ελεύθερη. Πιστεύω στο κέρδος. Πιστεύω στην οικονομική πρόοδο. Πιστεύω στον υγιή ανταγωνισμό. Αλλά αντιδρώ στην μονοπωλιακή, αν θέλετε, ανεξέλεγκτη οικονομία. Το κράτος έχει ρόλο στο δικό μου το μοντέλο, έχει ρόλο. Για παράδειγμα: μη ελληνικές επενδύσεις, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, για μας σε περιοχές που έχουν ιδιαίτερη γεωπολιτική αξία, πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά ως προς την ασφάλειά τους… Οι γεωπολιτικές σχέσεις έχουν τόσο πολύ μεταβληθεί παγκοσμίως που πρέπει το κράτος να διασφαλίσει τα εθνικά του συμφέροντα και στην οικονομία.»
Στο μεγάλο ερώτημα αν θα κάνει κόμμα απήντησε ότι «κάποιοι πληρώνουν τις εταιρείες δημοσκοπήσεων για να μετρήσουν ένα κόμμα υπό την ηγεσία μου, το οποίον όμως δεν υπάρχει. Το κόμμα λοιπόν που δεν υπάρχει, στις δημοσκοπήσεις το είδα να φτάνει μέχρι και στο 16%». Εξήγησε δε, ότι όλο αυτό γίνεται διότι υπάρχουν ορισμένες κοινές διαπιστώσεις και παραδοχές με βασικώτερη ότι: «Η σημερινή Νέα Δημοκρατία, επειδή έχει μεταλλαχθεί, έχει πάρει δυστυχώς ολοταχώς το δρόμο προς τα βράχια».
Δεικνύοντας σαφώς την απογοήτευσή του τόσο για την σημερινή κατάντια της παρατάξεως αλλά και για τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη, δήλωσε ότι «το σημερινό αυτό ιδεολογικό μόρφωμα δεν είναι πιά Νέα Δημοκρατία. Έχει μεταλλαχθεί τόσο πολύ, που πριν κάποιες μέρες, στα 51 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, ο κύριος Μητσοτάκης στην ομιλία του δεν έκανε ούτε μία αναφορά στον ιδρυτή της παράταξης, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και ρωτώ, είναι δυνατόν; Ούτε μία λέξη; Μόνον τον εαυτό μας αναφέρουμε; Εκεί την φτάσαμε την παράταξη; Έχει δοθεί μια γραμμή από πάνω, απ’ την ηγεσία, και έχουν γίνει μία παρέα όλοι χωρίς ιδεολογία. Μερικές φορές και χωρίς ηθική.»
Εν συνεχεία, σε αυστηρό τόνο, σημείωσε πως: «Τους νοιάζει να κρατάνε μόνο την καρέκλα τους ζεστή και τίποτα άλλο. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν ένα δικό τους κόμμα, αλλά όχι κόμμα με Πρόεδρο, όπως ήταν παλιά, όχι μόνο από μένα αλλά και από τους άλλους αρχηγούς, τους προηγούμενους. Θέλουν κόμμα με ιδιοκτήτη, με μόνο στόχο την εξουσία. Λειτουργούν σαν να διοικούν εταιρεία. Κοιτάζουν μόνο τα νούμερα. Δεν τους νοιάζουν οι άνθρωποι, οι πολιτικές, οι ιδέες. Γι’ αυτό και μ’ ευκολία, θυμάστε τι μου έλεγαν για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών: Την μία ημέρα είναι με τη δικτατορία της πλειοψηφίας και την επόμενη με την δικτατορία της μειοψηφίας… Στο όνομα της εξουσίας, όχι της κοινωνίας. Αυτή η νοοτροπία τους έχει κάνει αλαζόνες».
Είπε ακόμη ότι η ΝΔ «στήριξε προ μηνών εμμέσως πλην σαφώς την εκλογή Τσίπρα ως Πρόεδρο της Υποεπιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Δυτικά Βαλκάνια. Δηλαδή και για τα Σκόπια. Δηλαδή, θα το πω όπως το αισθάνομαι: έβαλαν τον δολοφόνο πίσω στον τόπο του εγκλήματος.»
Τόνισε ακόμη ότι η κ. Μπακογιάννη ακολουθεί κατά πόδας τον κ. Τσίπρα και «βλέπω ότι οι θέσεις τους στην εξωτερική πολιτική, και ειδικά στα ελληνοτουρκικά και στο σκοπιανό, σχεδόν ταυτίζονται. Αλλά θα πω και κάτι άλλο: Μήπως θυμάται η κυρία Μπακογιάννη ποιος απάλλαξε τον κύριο Τσίπρα από την προανακριτική για τη Novartis; Τον ηθικό, δηλαδή, αυτουργό της σκευωρίας, για να μη ξεχνιόμαστε; Μήπως θυμάται ποιος απάλλαξε τον κύριο Τσίπρα απ’ το σκάνδαλο των τραπεζικών ανακεφαλαιοποιήσεων;».
Καταλήγοντας για το ζήτημα των αιτήσεων ασύλου επεσήμανε είπε ότι: «Στην δική μου κυβέρνηση χορηγήθηκαν 2,500 θετικές αιτήσεις για άσυλο. Στην περίοδο ΣΥΡΙΖΑ χορηγήθηκαν 40,500. Και στην περίοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη 155,000. Τι συζητάμε λοιπόν; Μηδαμινές σχεδόν επιστροφές για έξι χρόνια».
Σκληρή ήταν η κριτική Σαμαρά και στα εθνικά θέματα και ιδίως στον Γ. Γεραπετρίτη:
«Φοβηθήκαμε ακόμη και να ποντίσουμε το καλώδιο στην Κάσο, σε διακηρυγμένη δική μας ΑΟΖ. Μας εμπαίζει ακόμη και η Λιβύη. Και εξακολουθούμε ατάραχοι να την ξεπλένουμε διεθνώς, τα βρήκε με την Αγγλία, την Ισπανία και τη Γερμανία του Μερτς που ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Είναι οξύμωρο οι χώρες που κόπτονται για τη Δημοκρατία στην Ουκρανία να πουλάνε όπλα στον εισβολέα της Κύπρου».
«Δεν δέχομαι ότι η Ελλάδα μπορεί να συγκρουστεί με τους Κύπριους για το καλώδιο. Πάμε να τα φτιάξουμε με την Τουρκία και πάμε να τα χαλάσουμε με την Κύπρου για 25 εκατ. ευρώ», συνέχισε.
Δριμύ κατηγορώ στον Μητσοτάκη και για τη στάση που κράτησε απέναντι στις ΗΠΑ, λέγοντας πως έκοψε κάθε επαφή με τον Τραμπ, υποστηρίζοντας τον Μπάιντεν.
Ο πρωθυπουργός της Γεωργίας, Ιρακλί Κομπαχίντζε, δήλωσε την Κυριακή ότι οι διαδηλωτές που επιχείρησαν να εισέλθουν στο προεδρικό μέγαρο το προηγούμενο βράδυ είχαν προσπαθήσει να ανατρέψουν την κυβέρνηση και κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση για παρέμβαση στα εσωτερικά της Γεωργίας.
Η γεωργιανή αστυνομία αντιμετώπισε τους διαδηλωτές με σπρέι πιπεριού και αντλίες νερού για να τους απομακρύνει από το προεδρικό μέγαρο στην πρωτεύουσα Τιφλίδα το Σάββατο, και συνέλαβε πέντε ακτιβιστές, ενώ η αντιπολίτευση διοργάνωσε μεγάλη διαδήλωση την ημέρα των δημοτικών εκλογών.
Την Κυριακή, η Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας ανακοίνωσε πως ανακάλυψε μεγάλο απόθεμα όπλων, πυρομαχικών, εκρηκτικών και ενός αναφλεκτήρα σε δάσος έξω από την Τιφλίδα, τα οποία, όπως είπε, προορίζονταν για «ανατρεπτικές ενέργειες» στη διαδήλωση του Σαββάτου.
Είπε ότι ένας Γεωργιανός πολίτης, που ταυτοποιήθηκε μόνο με τα αρχικά του, είχε αγοράσει τα όπλα κατόπιν εντολής άλλου Γεωργιανού που μάχεται στην Ουκρανία, σύμφωνα με την ανακοίνωση που επικαλέστηκε το πρακτορείο Interpress.
Κατηγορίες για παρέμβαση της ΕΕ
Ο Κομπαχίντζε δήλωσε ότι έως 7.000 άτομα παρακολούθησαν την κινητοποίηση του Σαββάτου, αλλά η «απόπειρα ανατροπής της συνταγματικής τάξης» απέτυχε παρότι, όπως είπε, υποστηρίχθηκε από τις Βρυξέλλες.
Κατηγόρησε τον πρέσβη της ΕΕ στη Γεωργία, Παυέλ Χερτσίνσκι, ότι παρενέβη στην πορεία των γεγονότων στη Γεωργία και τον κάλεσε να καταδικάσει τις διαδηλώσεις.
«Ξέρετε ότι συγκεκριμένα άτομα από το εξωτερικό έχουν εκφράσει άμεση υποστήριξη γι' όλα αυτά, για την απόπειρα ανατροπής της συνταγματικής τάξης», ανέφερε, σύμφωνα με το Interpress, ο Κομπαχίντζε.
«Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γεωργία φέρει ειδική ευθύνη. Πρέπει να εμφανιστεί, να αποστασιοποιηθεί και να καταδικάσει αυστηρά ό,τι συμβαίνει στους δρόμους της Τιφλίδας.»
Σε δήλωση την Κυριακή, η επικεφαλής διπλωμάτης της ΕΕ Κάγια Κάλλας και η Ευρωπαία Επίτροπος Διεύρυνσης Μάρτα Κοπς είπαν πως η Ένωση «απορρίπτει κατηγορηματικά και καταδικάζει την παραπληροφόρηση για τον ρόλο της ΕΕ στη Γεωργία και καταδικάζει τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον του πρέσβη της ΕΕ στη Γεωργία.»
Η δήλωση ανέφερε ότι η εκλογή διεξήχθη «εν μέσω περιόδου εκτενούς καταστολής της αντίδρασης» και ζήτησε από τις αρχές και την κοινωνία των πολιτών να αποφύγουν τη βία.
Ο Γάλλος πρωθυπουργός Sébastien Lecornu και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση των μελών του υπουργικού συμβουλίου από τον επικεφαλής της κυβέρνησης, σύμφωνα με δήλωση του γραφείου του Γάλλου προέδρου Emanuel Macron.
Ο Γάλλος πρόεδρος έκανε δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού και βρίσκεται σε αναζήτηση του τέταρτου πρωθυπουργού σε διάστημα ενός έτους.
Ο Lecornu θα συμπληρώσει μόλις 26 μέρες στον πρωθυπουργικό θώκο, υπό την πίεση της αντιπολίτευσης ενώ η κυβέρνησή του διέθετε μειοψηφία βουλευτών στην Εθνοσυνέλευση.
«Πρόκειται για κατάσταση πραγματικά πρωτοφανή», σχολιάζει το κρατικό ειδησεογραφικό κανάλι της Γαλλίας, France24.
Με την ανάρτηση, στην οποία γνωστοποιεί ότι έγινε πατέρας, απενεργοποίησε τον λογαριασμό του στο Twitter ο δημοσιογράφος Χουσείν Γκιουνάι που απολύθηκε από το τουρκικό δίκτυο NTV για τον σάλο που προκάλεσαν off the record σχόλια μαζί με συνάδελφό του έξω από τον Λευκό Οίκο.
NTV, ABD Temsilcisi Hüseyin Günay’ın işine son verdi. Hüseyin Günay dün baba olmuştu ve aynı gün işten çıkarıldı.Kendisini uzun sürdir tanıyorum, bu ülke şartlarında olayları manipüle etmeden, olduğu gibi aktarmaya çalışan sınırlı sayıda muhabirlerden biriydi. pic.twitter.com/ym7EGwr7cH— ibrahim Haskoloğlu (@haskologlu) October 1, 2025
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το NTV για την απόφασή του να διακόψει τη συνεργασία του με τον Γκιουνάι, όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, ανέφερε χαρακτηριστικά πως "σύμφωνα με την πολιτική μετάδοσης και τις επαγγελματικές αρχές του οργανισμού μας, καθώς και σύμφωνα με τις προσδοκίες του κοινού, η σύμβαση εργασίας του Χουσεΐν Γκιουνάι έχει καταγγελθεί".
Πιέσεις κατά Φιντάν
Με ανοικτό μικρόφωνο, ο μέχρι χθες ανταποκριτής του NTV στην Ουάσινγκτον, ακούστηκε να λέει σε συνάδελφό του ότι στην Άγκυρα ήδη πιέζουν ιδιαίτερα τον Χακάν Φιντάν. Τώρα που με τη δήλωση του τού ξέφυγε η πληροφορία για τους κινητήρες των αεροσκαφών, είπε ο Γκιουνάι, αναφορικά με τη δήλωση Φιντάν ότι "περιμένουμε τους κινητήρες ώστε να ξεκινήσει η παραγωγή των KAAN", προκαλώντας εσωτερικές τριβές καθώς η δήλωση ακυρώνει το κυβερνητικό αφήγημα περί "εγχώριου και εθνικού" αεροσκάφους.
Ο άνθρωπος έριξε ξαφνικά μια βόμβα. Το έκανε εσκεμμένα. Παίζει με τον Αλμπαϊράκ, τον γαμπρό του Ερντογάν. Εκεί μέσα υπάρχει μεγάλος καβγάς μεταξύ του Φιντάν, του γαμπρού και τους Μπιλάλ (σ.σ. γιος του Ερντογάν). Αυτές οι τρεις ομάδες σκοτώνονται, είναι τα λόγια του Χουσείν Γκιουνάι που προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερο σάλο στην Τουρκία.
Μια συγκινητική ανάρτηση, στην οποία έκανε γνωστό πως είχε γίνει πατέρας, ήταν η τελευταία του Τούρκου δημοσιογράφου Χουσεΐν Γκιουνάι στο Twitter, πριν απενεργοποιήσει τον λογαριασμό του μετά την απόλυσή του από το τηλεοπτικό δίκτυο NTV για τον σάλο που προκάλεσαν τα σχόλια ότι ο Ερντογάν δεν πήρε τίποτα, κατά τη συνάντηση του με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Η τουρκική προεδρία εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία διαψεύδει κατηγορηματικά δημοσιεύματα και σχόλια στα μέσα ενημέρωσης και τα social media, σύμφωνα με τα οποία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είτε δεν είχε ενημερωθεί σωστά είτε είχε λάβει εσφαλμένες πληροφορίες για την πρόοδο του προγράμματος του τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους KAAN.
Οι αντιδράσεις στον τουρκικό Τύπο
Ο διευθυντής της Milliyet, Οζάι Σεντίρ, προσπάθησε να μετριάσει τις εντυπώσεις, σημειώνοντας πως "η χρήση ξένων κινητήρων στα πρώτα πρωτότυπα πολεμικών αεροσκαφών είναι διεθνής πρακτική". Ωστόσο, η αποκάλυψη του off camera διαλόγου με τους υπαινιγμούς για διαδοχή του Ερντογάν φούντωσε τα σενάρια για ρήγμα στην κορυφή της τουρκικής εξουσίας.
Η φιλοκυβερνητική Milliyet σχολίασε ότι "μακάρι ο Φιντάν να μην είχε φέρει ποτέ το ζήτημα στην επικαιρότητα", ενώ ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας Χαλούκ Γκιουργκιούν έσπευσε να διαβεβαιώσει πως "το μέλλον του KAAN δεν εξαρτάται από κινητήρα μιας μόνο χώρας". Αντίθετα, ο δημοσιογράφος της Cumhuriyet, Μπαρίς Τέρκογλου, υποστήριξε ότι η τοποθέτηση Φιντάν "ήταν αλήθεια, αλλά θεωρείται γκάφα" και ότι η θύελλα που ξέσπασε αντικατοπτρίζει ενδοκυβερνητικές συγκρούσεις εξουσίας.
Παράλληλα, ο γνωστός σχολιαστής Τζεμ Κιουτσούκ του TGRT ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο Ερντογάν έχει λάβει "λανθασμένες πληροφορίες" για το πρόγραμμα, πιστεύοντας ότι τα πρώτα 45 μαχητικά θα έφεραν ήδη "εγχώριους κινητήρες". Σύμφωνα με τον ίδιο, η Άγκυρα έχει κλείσει συμφωνία για 90 αμερικανικούς κινητήρες F110 που χρησιμοποιούνται στα F-16.
«Αν πέσει η Ιερουσαλήμ, θα χάσει η Άγκυρα και θα καεί η Κωνσταντινούπολη» δήλωσε ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, κυβερνητικός εταίρος του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και αρχηγός του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ).
Σε γραπτή δήλωσή του, ο ηγέτης του κυριότερου πολιτικού φορέα των Γκρίζων Λύκων, σημείωσε μεταξύ άλλων: «Αν πέσει η Ιερουσαλήμ, θα πέσει η Ιστορία, θα αποδυναμωθεί το Ισλάμ. Αν πέσει η Ιερουσαλήμ, θα χάσει η Άγκυρα, θα καεί η Κωνσταντινούπολη. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό. Κανείς δεν θα μπορέσει να το κάνει αυτό».
Ο ίδιος ανέφερε ακόμη: «Είχαμε αναγκαστεί να εγκαταλείψουμε την Ιερουσαλήμ πριν από εκατό χρόνια. Αλλά αυτή τη φορά δεν θα την εγκαταλείψουμε στη μοίρα της, δεν πρέπει να το κάνουμε. Καμία νίκη δεν κερδίζεται χωρίς κόπο. Κανένα επίτευγμα δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς προσπάθεια. Θα παλέψουμε, θα αντέξουμε τις δυσκολίες, θα πολεμήσουμε τους τυράννους και δεν θα υποχωρήσουμε ούτε ένα βήμα από τον δίκαιο αγώνα μας».
Ο Ντεβλέτ Μπαχτσέλι πρότεινε επίσης τη σύσταση τριπλής συμμαχίας Τουρκίας, Ρωσίας και Κίνας για την αντιμετώπιση της αμερικανο-ισραηλινής «συμμαχίας του κακού», όπως χαρακτηριστικά είπε, λαμβάνοντας υπόψη τη λογική, τη διπλωματία, τις γεωγραφικές συνθήκες και το στρατηγικό περιβάλλον του νέου αιώνα.
Ο Μπαχτσέλι δήλωσε: «Επιθυμία και πρότασή μας είναι η συμμαχία Τουρκίας, Ρωσίας και Κίνας (ΤΡΚ). Η απελπισία, η ματαιότητα και η αδυναμία επίλυσης των προβλημάτων συνιστούν αδιέξοδο, στασιμότητα, εσωστρέφεια σε επίπεδο δράσης και σκέψης. Ο τουρκικός λαός και η Τουρκική Δημοκρατία στον νέο αιώνα απορρίπτουν την απόγνωση, αποκλείουν τα αδιέξοδα και έχουν απωθήσει την απελπισία. Η Εποχή της Τουρκίας θα εδραιωθεί με εθνική ενότητα και την αδελφοσύνη και θα επικυρωθεί με τον στόχο για μία "Τουρκία χωρίς τρομοκρατία". Καμία εχθρική δύναμη και νοοτροπία δεν θα μπορέσει να εμποδίσει αυτή την προδιαγεγραμμένη ροή της Ιστορίας».
Ο «κανένας», καταλληλότερος πρωθυπουργός με ποσοστό 43% – Ραγδαία πτώσις με ταχύτητες Φερράρι 5 μονάδων της ΝΔ – Δεν πείθει η αντιπολίτευσις – Αστάθεια και κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων
ΑΥΤΟΣ ο «Κανένας» δεν είναι ο ήρως της Οδύσσειας στην σπηλιά του Πολυφήμου. Η επιλογή των πολιτών να θεωρούν τον «κανένα» καταλληλότερο πρωθυπουργό, δεικνύει την απογοήτευσή τους από το σύνολον του πολιτικού συστήματος. Η ίδια άλλως τε εικόνα αναδεικνύεται και από τα υπόλοιπα στοιχεία της τελευταίας δημοσκοπήσεως της Interview, η οποία καταγράφει πτώση της ΝΔ κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες, χωρίς όμως να βελτιώνεται αντιστοίχως η θέσις κανενός από τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως. Όλα παραμένουν καθηλωμένα. Το συμπέρασμα είναι ότι τα κόμματα δεν απηχούν την βούληση της πλειοψηφίας των Ελλήνων, οι αρχηγοί τους δεν ανταποκρίνονται στα κριτήρια των πολιτών για τον πρόεδρο της Κυβερνήσεως, οι πολιτικές τις οποίες παρουσιάζουν δεν δίδουν λύσεις στα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.
Η κατάστασις θα απαιτούσε από τα κόμματα να σοβαρευθούν και να προσπαθήσουν από κοινού να ανατάξουν το πολιτικό σύστημα. Αντ’ αυτού όμως προτιμούν να δημιουργούν τεχνητή οξύτητα και πόλωση με την ελπίδα ότι θα συσπειρώσουν και πάλι τους ψηφοφόρους που κάποτε τα είχαν εμπιστευθεί. Έτσι όμως η κατάστασις θα διαιωνίζεται και η καθίζησις θα συνεχίζεται, με αποτέλεσμα οι Έλληνες να συνεχίσουν να αναζητούν τον «κανένα».
Η παρούσα δημοσκόπησις, η πρώτη που διενεργείται μετά το καλοκαίρι σε δείγμα περίπου 3.000 ατόμων, διαπιστώνει ότι το 43% των πολιτών θεωρεί τον «κανένα» καταλληλότερο πρωθυπουργό, έναντι 31% του Κυριάκου Μητσοτάκη και 26% του Αλέξη Τσίπρα. Στο συναφές ερώτημα «ποιόν πολιτικό αρχηγό εμπιστεύεστε περισσότερο για τη διακυβέρνηση της χώρας», τα στοιχεία του Αυγούστου καταγράφουν σημαντικές μεταβολές σε σχέση με τον Ιούνιο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποχωρεί αισθητά, από το 31,7% στο 26,5%, χάνοντας πέντε μονάδες σε δύο μήνες. Την ίδια στιγμή, η απάντησις «κανένας» ενισχύεται και από το 29,4% ανεβαίνει στο 30,9%, κατακτώντας την πρώτη θέση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης παραμένει σχεδόν σταθερός (10% τον Ιούνιο, 9,3% τον Αύγουστο), ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου κινείται στα ίδια επίπεδα (7,3%-7,4%).
Μικρές μετατοπίσεις καταγράφουν οι υπόλοιποι αρχηγοί, χωρίς ωστόσο να δημιουργείται τάσις ανατροπής.
Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη, το ποσοστό της όμως έχει συρρικνωθεί στο 21,4%, το οποίο εκτιμάται με τις αναγωγές ότι στην κάλπη μπορεί να φθάσει το 25,9%. Ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 12,2% (με αναγωγή 14,8%), η Ελληνική Λύση με 8,4% (10,1%), η Πλεύση Ελευθερίας με 8,3% (10%), το ΚΚΕ με 6,5% (7,8%), η Φωνή Λογικής με 4,4% (5,2%) το Μέρα25 με 4,3% (5%), το Κίνημα Δημοκρατίας με 4,1% (5,3%) ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,7% (4,5%) η Νέα Αριστερά με 1,7% (1,4%) και η Νίκη με 1,1% (2,1%).
Όσον αφορά την πολιτική της Κυβερνήσεως, οι πολίτες κατά 57% ζητούν μείωση της φορολογίας, ενώ ένα 16% θέλει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για επενδύσεις και ανταγωνιστικότητα. Στο αντίποδα μόλις το 16% ζητεί ενίσχυση των κοινωνικών επιδομάτων και συντάξεων.
Για το φλέγον ζήτημα της αντιμετωπίσεως των πυρκαιών, οι απαντήσεις των πολιτών συνιστούν κόλαφο για την Κυβέρνηση. Το 48% θεωρεί ότι η διαχείρισις της πυροπροστασίας είναι φέτος χειρότερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, το 34% θεωρεί ότι παρέμεινε περίπου στο ίδιο επίπεδο και μόλις το 17% κρίνει ότι η διαχείρισις ήταν καλύτερη.
Όπως προκύπτει, η ΝΔ πληρώνει ακριβό τίμημα για τις αποκαλύψεις του πλουτισμού της πολιτευτού της με την φερράρι στην Κοζάνη, από την ψηφοφορία-παρωδία με την οποία η Βουλή απέρριψε το αίτημα για παραπομπές υπουργών στην Δικαιοσύνη, από τις φωτιές και βεβαίως από την ασύλληπτη ακρίβεια σε αγαθά και υπηρεσίες.
Ενδιαφέρον συγκεντρώνει το ερώτημα για το τι θα πρέπει να πράξει ο ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση που ο Αλέξης Τσίπρας προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος. Τα στοιχεία δείχνουν ισορροπία: το 30% θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του, ενώ άλλο ένα 30% προκρίνει την συγχώνευση με τον νέο πολιτικό φορέα. Σημαντικό παραμένει το ποσοστό όσων δεν τοποθετούνται (28%). Αξιοσημείωτο είναι, ωστόσο, το εύρημα ανάμεσα στους ίδιους τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ: σχεδόν ένας στους δύο (48%) θα προτιμούσε σύμπλευση με τον Αλέξη Τσίπρα, στοιχείο που δείχνει την ισχυρή προσωπική επιρροή του πρώην Πρωθυπουργού στο κομματικό ακροατήριο. Αντίθετα, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ σε ποσοστό 39% προκρίνουν αυτόνομη πορεία, εκτιμώντας ότι μια συγχώνευσις με νέο κόμμα Τσίπρα πιθανότατα δεν θα τους συνέφερε πολιτικώς ή εκλογικώς.
[iEpikaira: Η μόνη διαφορά ίσως με τις προηγούμενες είναι ότι αυτήν την φορά, υπάρχει ένα πολύ σοβαρό ενδεχόμενο ο «κανένας» να επικρατήσει στις επόμενες εκλογές... Ο νοών νοείτω.]
«Αν σήμερα εγκαταλειφθεί η βασική αρχή περί καθολικής υπεροχής του διεθνούς δικαίου, διά της συνειδητής επιλογής μιας συναλλακτικής εξωτερικής πολιτικής, έχει αυτομάτως απωλεσθεί όχι μόνο το πολιτικό επιχείρημα αλλά κυρίως το οποιοδήποτε έννομο συμφέρον για τη χρήση του διεθνούς δικαίου, όταν έρθει η ώρα, για παράδειγμα ως εργαλείου για τις οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών ή για την επίλυση του Κυπριακού. Η θέση περί υπεροχής της συναλλακτικής διπλωματίας έναντι του διεθνούς δικαίου είναι αφελής, αν όχι επικίνδυνη».
Του Ζαχαρία Μίχα*
Τάδε έφη υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, σε “άρθρο-παρέμβαση στην εφημερίδα ‘Μανιφέστο’“ όπως επέλεξε να το σερβίρει η εφημερίδα στους αναγνώστες της. Το πρόβλημα είναι όμως η ουσία του υπουργικού ισχυρισμού. Προφανώς, έχει κάθε δικαίωμα να το πρεσβεύει. Όμως, είναι επίσης δικαίωμα των αναλυτών να κρίνουν την αναφορά και να συμπεραίνουν ότι ο πολιτικός που έχει την ευθύνη για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Κι αυτό είναι εξαιρετικά προβληματικό, στο μέτρο που επηρεάζει ευθέως την ελληνική ασφάλεια.
Το πρόβλημα ξεκινάει από το ότι ο Γεραπετρίτης δεν διευκρινίζει εάν αφελές και επικίνδυνο είναι να μην υιοθετεί ρητορικά αυτή τη θέση η ελληνική διπλωματία. Η μη παραβίαση μιας μεταπολεμικά διαμορφωμένης πολιτικής ορθότητας είναι ένα πράγμα και άλλο το να δίνεις την εντύπωση της πεποίθησης ότι ο κόσμος κινείται με βάση την τήρηση κανόνων δικαίου. Άλλο το ευκταίο και άλλο αυτό που διαπιστώνεται στην πράξη. Κι όσο δεν υπάρχει είτε η ισχύς είτε η βούληση χρήσης της για να επιβληθούν οι κανόνες δικαίου απέναντι σε παραβάτες, δεν πρόκειται κανείς απολύτως να το κάνει για λογαριασμό σου. Εκτός κι αν πλήττονται δικά του συμφέροντα.
Άρα, η όποια παρέμβαση, ενώ θα επικαλείται τους κανόνες δικαίου, το κίνητρό της θα είναι απόλυτα ιδιοτελές. Το διεθνές σύστημα αποκαλείται άναρχο, υπό την έννοια απουσίας κάποιας αρχής επιβολής κανόνων δικαίου, όπως υπάρχει στην εσωτερική έννομη τάξη των χωρών. Ας μην το λησμονούμε ποτέ αυτό.
Άρα, «η θέση περί υπεροχής της συναλλακτικής διπλωματίας έναντι του διεθνούς δικαίου» που αναφέρει ο Γεραπετρίτης στο άρθρο του, δεν είναι από μόνη της «αφελής, αν όχι επικίνδυνη». Αφελές και επικίνδυνο είναι να μην κατανοούνται ορθά τα όρια του διεθνούς δικαίου, αλλά και η χειραγώγηση των κανόνων του από τους ισχυρούς, σε μια προσπάθεια νομιμοποίησης απολύτως ιδιοτελών επιδιώξεων.
Αυτό αποδεικνύεται στην πράξη! Η διχοτομική γραμμή είναι σε όσους χρησιμοποιούν ευφυολογήματα και προβάλουν αυθαίρετες ερμηνείες κανόνων του διεθνούς δικαίου, σε συνδυασμό με στρατηγικές καταναγκασμού σε πολλαπλά επίπεδα, για να διευρύνουν τα κέρδη τους σε βάρος των άλλων. Η γειτονική Τουρκία αποτελεί το πιο λαμπρό παράδειγμα! Κι αυτή το διεθνές δίκαιο επικαλείται! Με τη διαφορά ότι αρνείται το να κριθούν οι θέσεις της από οποιονδήποτε δικαιοδοτικό θεσμό που ιδρύθηκε στην απόπειρα της ανθρωπότητας να δημιουργήσει κανόνες δικαίου που θα διέπουν τη διεθνή συμπεριφορά.
Ανόητοι, αφελείς και εθνικά επικίνδυνοι
Όταν η συμμόρφωση με τους κανόνες είναι επί της ουσίας “προαιρετική“, ενώ το συμφέρον είναι το αποκλειστικό κίνητρο παρέμβασης για αλλαγή της συμπεριφοράς κάποιου διεθνούς δρώντα, ανόητος, αφελής και εν τέλει εθνικά επικίνδυνος, είναι αποκλειστικά όποιος δεν το κατανοεί. Το ερώτημα που δεν απαντά ο Γεραπετρίτης είναι τι κάνεις όταν η άλλη πλευρά αρνείται να συμμορφωθεί με το δίκαιο. Η δε συναλλακτική θεώρηση που ξορκίζει ο υπουργός Εξωτερικών, παράγει δίκαιο όταν καταλήξει σε συμφωνία μεταξύ δυο ή περισσοτέρων μερών!
Τι κάνεις, όμως, όταν ο άλλος και παραβιάζει το δίκαιο και αρνείται την υπαγωγή της διαφοράς σε κάποιον διεθνή δικαιοδοτικό μηχανισμό; «Το να είσαι διαβουλευτικός δεν σημαίνει ότι κάνεις υποχωρήσεις» λέει ο Γεραπετρίτης, διακηρύσσοντας ότι «η Ελλάδα θα συνεχίσει να επιδιώκει τη συνεννόηση με τα γειτονικά της κράτη, χωρίς καμία παραχώρηση στις εθνικές μας θέσεις»! Τις κάνεις όταν καταλήξεις στη διαπραγμάτευση, όπως στην περίπτωση απώλειας 17+% της επήρειας στης Κρήτης στη χάραξη ΑΟΖ, ως το αντίτιμο για τη συμφωνία με την Αίγυπτο.
Στην περίπτωση της Τουρκίας, ο Γεραπετρίτης μας λέει ότι «έχουμε κερδίσει μια λειτουργική σχέση που μας επιτρέπει να προλαμβάνουμε κρίσεις και σταδιακά να ενισχύουμε περαιτέρω την αμυντική μας θωράκιση». Υπονοεί πως κερδίζουμε χρόνο και όταν γίνουμε αρκετά ισχυροί θα αλλάξουμε συμπεριφορά; Οπότε το ελληνικό πρόβλημα είναι το έλλειμμα ισχύος; Το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια είναι υποτίθεται εθνική θέση. Με τη διαφορά ότι η Ελλάδα έχει… κάτσει πάνω σε αυτό το δικαίωμα τρεισήμισι δεκαετίες και αρνείται να το ασκήσει. Τι κάνεις όταν η άλλη πλευρά εμμένει να αρνείται αυτό σου το δικαίωμα; Αυταπατάσαι ότι δεν το χάνεις στην πράξη;
Ζώσα πραγματικότητα…
Μια ακόμα πιο τρανταχτή απόδειξη της αφέλειας του όλου επιχειρήματος Γεραπετρίτη δίνει η κατάσταση στην Ουκρανία. Υποθετικά μιλώντας, προκύπτει μία συμφωνία που τερματίζει τον πόλεμο και δημιουργεί νέα σύνορα, τα οποία αναγνωρίζονται διεθνώς. Η αποδοχή αυτής της νέας πραγματικότητας, θα ακυρώσει το γεγονός ότι η ρωσική εισβολή συνιστά μια παράνομη πράξη από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου; Αυτό δεν θα αποτελεί υπεροχή της συναλλακτικής προσέγγισης, την οποία ο Γεραπετρίτης αποκάλεσε αφελή και επικίνδυνη;
Κι επειδή επικαλέστηκε το Κυπριακό: Πότε συνδέθηκε ευθέως η ελληνική ενθουσιώδης καταδίκη της παράνομης εισβολής στην Ουκρανία, με την παράλληλη αξιοποίηση της συγκυρίας για να τοποθετηθεί εκ νέου το Κυπριακό στην ορθή βάση, που δεν είναι άλλη από το ότι είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής; Θα βγει άραγε με την ίδια λογική η Ελλάδα και θα καταδικάσει με στεντόρεια φωνή τη διευθέτηση που θα προκύψει, λέγοντας ότι νομιμοποιούνται τα τετελεσμένα μιας παράνομης πράξης, υπενθυμίζοντας το Κυπριακό; Ή μήπως οι θέσεις της δεν ήταν αποτέλεσμα αρχών, αλλά προσαρμογής στις επιλογές τρίτων… με ολίγη από αρχές για γαρνιτούρα;
Κατά συνέπεια, κύριε υπουργέ Εξωτερικών, η πολιτική ήταν πάντοτε η τέχνη του εφικτού. Και η στρατιωτική ισχύς, σε συνδυασμό με άλλους εθνικούς συντελεστές ισχύος, ήταν πάντοτε παράγοντας διαμόρφωσης αυτού του εφικτού. Εκτός κι αν το πρόβλημα είναι στο μυαλό μας, όπου το να κρυβόμαστε για να αποφεύγουμε ένα πρόβλημα που θα έρθει η ώρα να μας επισκεφθεί, έχει βαπτιστεί “πολιτική”!
Είτε μας αρέσει είτε όχι, οι πολεμικές συρράξεις της εποχής επιβεβαιώνουν ότι το στρατιωτικό εργαλείο έχε καταστεί πιο επίκαιρο από ποτέ στη διαμόρφωση των εξελίξεων. Και εμείς νομίζουμε ότι έχουμε την πολυτέλεια αγοράς χρόνου, με εξυπνάδες, ποντάροντας στις καραμπόλες των ισχυρών και στην… καλή μας τύχη για να αποφύγουμε τα δυσάρεστα. Σε έναν κόσμο που πάντα ήταν απόλυτα συναλλακτικός, από ένα σημείο και μετά η εμμονική επίκληση του διεθνούς δικαίου προκαλεί θυμηδία. Διεθνώς…
*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA defence-point.gr
Αντιμέτωπη με τις συνέπειες της αδράνειας και της έλλειψης στρατηγικής στην εξωτερική της πολιτική βρίσκεται η κυβέρνηση, η οποία, εκτός από τις βολές της αντιπολίτευσης, δέχεται πυρά ακόμα και από τα (πρώην) «σπλάχνα» της.
1. Ο Αντώνης Σαμαράς σε εκτενή συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής» επέκρινε ευθέως την επιμονή της κυβέρνησης στην τακτική του «κατευνασμού» (mobility) έναντι της Τουρκίας, κατηγορώντας ευθέως την ηγεσία του ΥΠΕΞ (προφανώς και τον Κυριάκο Μητσοτάκη) για υποχωρητικότητα στα κυριαρχικά δικαιώματα και αδυναμία οικοδόμησης αξιοπιστίας:
«Την Τουρκία με την “κινητικότητα” την ξεπλένουμε διεθνώς. (…) Αρετή στην εξωτερική πολιτική είναι η αξιοπιστία (…), όχι ο κατευνασμός» υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός.
2. Την ίδια ώρα ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κατηγόρησε το Μαξίμου για αποσπασματική και φοβική στάση, που αφήνει την Άγκυρα να παρεμβαίνει ανεξέλεγκτα: «Η Ελλάδα, αντιθέτως, παραμένει εγκλωβισμένη σε φοβικά σύνδρομα και αποσπασματικές κινήσεις…».
Πέραν των εσωτερικών / εσωκομματικών πυρών, που διευκολύνονται (και πολλαπλασιάζονται) όταν η έλλειψη στρατηγικής επιτρέπει στον κάθε έναν να λέει ό,τι θέλει (και να πυροβολεί προς κάθε κατεύθυνση), η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης βρίσκεται στο στόχαστρο όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία, θα πρέπει να σημειώσουμε, δεν συντάσσονται πίσω από κάποια εναλλακτική πρόταση ή στρατηγική.
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Ανδρουλάκης σε δηλώσεις του διαπιστώνει ότι το κυβερνητικό αφήγημα περί «ήρεμων νερών» συνοδεύεται από επιτάχυνση του σχεδίου της «γαλάζιας πατρίδας» από την Τουρκία. Μια ακόμη εύστοχη διαπίστωση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι ο παραγκωνισμός της Ελλάδας από διπλωματικές διεργασίες καίριας σημασίας στην περιοχή όπως η συνάντηση/ συνεννόηση μεταξύ Ερντογάν, Μελόνι και Λιβύης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, σημειώνει ότι η τουρκική αναθεωρητική πολιτική είναι αποτέλεσμα «των περιθωρίων που αφήνει η αδύναμη εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης», και η «απουσία στρατηγικής». Οι εύστοχες διαπιστώσεις, ωστόσο, δεν καλύπτουν την ένδεια στρατηγικών προτάσεων…
Το τουρκικό σχέδιο
Όσο η ελληνική πλευρά – κυβέρνηση και αντιπολίτευση – παραπαίει, η Τουρκία υπογραμμίζει με κάθε ευκαιρία τις πάγιες «αναθεωρητικές» θέσεις της. Όπως με την υποβολή από τουρκικό πανεπιστήμιο σε υπηρεσία της UNESCO ενός χάρτη χωροθέτησης θαλάσσιων πάρκων. Με αυτή την απάντησή της στο αντίστοιχο ελληνικό σχέδιο για τα θαλάσσια πάρκα η Τουρκία επιχειρεί να θεμελιώσει ακόμα περισσότερο τον ισχυρισμό ότι τα ελληνικά νησιά, λόγω ιδιαίτερων συνθηκών, δεν έχουν δικαιώματα ΑΟΖ πέραν των 6 ναυτικών μιλίων, που είναι τα χωρικά τους ύδατα.
Η τουρκική επιμονή (από την κρίση των Ιμίων, και ακόμα παλαιότερα για αμφισβήτηση του status στο Αιγαίο) στην αναθεωρητική πολιτική δεν φαίνεται να πτοεί την ελληνική κυβέρνηση, που επιμένει να δίνει «διαβατήριο ευπρεπούς συμπεριφοράς» στην Άγκυρα εξακολουθώντας να κινείται με βάση την ψευδαίσθηση ότι τα ελληνικά δίκαια (και συμφέροντα) προστατεύονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η ευρωπαϊκή υποχρέωση, άλλωστε, επέβαλε στην κυβέρνηση να σπεύσει και να ανακοινώσει τους χάρτες με τα θαλάσσια πάρκα.
Τα ελληνικά «πάρκα»
Η Ελλάδα ανακοίνωσε την πρόθεση δημιουργίας δύο μεγάλων θαλάσσιων πάρκων – ένα στο Νότιο Αιγαίο (νότια των Κυκλάδων) και ένα στο Ιόνιο – συνολικής έκτασης άνω των 27.500 τ. χλμ., που θα είναι τα μεγαλύτερα στη Μεσόγειο. Για το αιγαιοπελαγίτικο πάρκο, που καλύπτει 9.500 τ. χλμ., αντέδρασε η Τουρκία χαρακτηρίζοντας την ελληνική κίνηση ως «ενέργεια χωρίς νομικά αποτελέσματα». Η Άγκυρα ζήτησε μάλιστα από την Αθήνα την αποφυγή μονομερών ενεργειών σε ημι-περίκλειστες θάλασσες, όπως το Αιγαίο.
Η Αθήνα απέρριψε τις τουρκικές αιτιάσεις και αξιώσεις που συντηρεί και τη δημοσίευση των χαρτών με τα δικά της θαλάσσια πάρκα, υποστηρίζοντας ότι ο τουρκικός χάρτης ουδεμία νομική ισχύ έχει – δεν απευθύνεται σε αρμόδιο διεθνή φορέα, ώστε να παράγει δέσμευση.
Μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης
Η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης (τουρκολιβυκό μνημόνιο) του 2019, που θέλει να καθορίσει τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο χωρών αγνοώντας την ύπαρξη (και τα συναφή δικαιώματα σε ΑΟΖ) των νησιών όπως της Κρήτης και της Ρόδου, έχει οδηγήσει την ελληνική εξωτερική πολιτική σε μια «τουρκολιβυκή» μέγγενη, από την οποία δεν φαίνεται να μπορεί να ξεφύγει. Κι αυτό γιατί η απουσία κάθε στρατηγικού σχεδιασμού οδηγεί τελικά σε μονοδιάστατες επιλογές του στιλ «φίλοι με ΗΠΑ και Ισραήλ και οι άλλοι να πάνε να… πνιγούνε».
Δύσκολη ισορροπία
Στο «διά ταύτα», η σημερινή εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής αποκαλύπτει μια κεντρική αντίθεση και μια ουσιαστική αδυναμία / ανάγκη. Η αντίθεση έχει να κάνει με την επιλογή ανάμεσα στην υιοθέτηση πιο δυναμικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας ή την αποδοχή ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον κατευνασμό της Τουρκίας με την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου.
Η αδυναμία απάντησης σε αυτό το δίλημμα οδηγεί και στην ουσία του ελληνικού προβλήματος που δεν είναι άλλο από την απουσία ενός διαμορφωμένου εθνικού, διακομματικού, στρατηγικού σχεδιασμού, σε βάθος δεκαετιών.
Το υπερορθόδοξο κόμμα Ντέγκελ ΧαΤορά ανακοίνωσε ότι τα μέλη του στην Κνέσετ, την ισραηλινή Βουλή, αποχωρούν από τη συμμαχία που υποστηρίζει την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, εξαιτίας της διένεξης με αφορμή το ότι δεν καταρτίστηκε νόμος για να εξαιρεθούν οι σπουδαστές στα Γεσίβα –εβραϊκά ιεροδιδασκαλεία – από τη στρατιωτική θητεία.
Η παράταξη Ντέγκελ ΧαΤορά ήταν η πρώτη από το κόμμα που ανακοίνωσε την αποχώρησή της, με εκπρόσωπο του πνευματικού της ηγέτη, ραβίνου Dov Lando, να δηλώνει σε ανακοίνωση ότι, «σύμφωνα με τις οδηγίες [του ραβίνου], τα μέλη της Κνεσέτ από την Ντέγκελ ΧαΤορά θα αποχωρήσουν σήμερα από την κυβέρνηση και τον συνασπισμό».
Σύμφωνα με τους Times of Israel, μεταξύ όσων παραιτήθηκαν στο πλαίσιο της αποχώρησης του UTJ συγκαταλέγονται ο πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Κνεσέτ, Μοσέ Γκάφνι, ο υφυπουργός Μεταφορών, Ούρι Μάκλεφ, και ο υπουργός Υποθέσεων της Ιερουσαλήμ, Μέιρ Πόρους.
Οι παραιτήσεις τους θα τεθούν σε ισχύ σε 48 ώρες, δίνοντας στον Νετανιάχου χρόνο να επιχειρήσει να τους μεταπείσει.
Την περασμένη Πέμπτη (10-7-25) παρουσιάστηκε, σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, μια νέα Διακήρυξη με τον τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως επανεκκίνηση με όραμα και σχέδιο». Τη Διακήρυξη υπογράφουν 91 ενεργοί πολίτες, όπως αυτοαποκαλούνται. Παρ’ όλο που ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχουν, απ’ όσους γνωρίζουμε, αρκετοί αξιόλογοι διανοητές με δημόσιο λόγο τα τελευταία χρόνια, το αποτέλεσμα είναι κάτι περισσότερο από απογοητευτικό.
Μετά δεκαπέντε χρόνια από την από την ιστορική καμπή του 2010 με την επιβολή των μνημονίων και την πολιτικοοικονομική επιτροπεία της χώρας, δυστυχώς δεν έχουν αντιληφθεί ή δε θέλουν να αντιληφθούν την ουσία του ελληνικού προβλήματος. Θεωρούν ότι όλα θα διορθωθούν αρκεί αν αντικατασταθεί ο σημερινός πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του από κάποιους πατριώτες. Θεωρούν ότι δεν απαιτούνται ρήξεις, συγκρούσεις και ριζική αλλαγή της εθνικής στρατηγικής. Μάλλον θεωρούν ότι είναι αρκετή μια καλύτερη διαχείριση. Μάλλον δεν αντιλαμβάνονται ότι άλλοι ισχυροί δρώντες, έχοντας τα κατάλληλα όπλα, δε θα επιτρέψουν ούτε αυτήν την καλύτερη διαχείριση, αν θίγει τα δικά τους συμφέροντα.
Η Διακήρυξη περιέχει δύο ενότητες. Η πρώτη, «Διαπιστώσεις», καταγράφει, ορισμένες μόνο πλευρές – που αποτελούν κοινό τόπο – της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας, αλλά, δεν αναφέρεται καθόλου στις αιτίες της κακοδαιμονίας. Η δεύτερη, «Τι ζητά η ελληνική κοινωνία», αποτελεί ένα ευχολόγιο θετικών αλλαγών, αλλά, χωρίς να λέει πώς αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσα στις σημερινές συνθήκες πλήρους εξάρτησης της χώρας από τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμιοποίησης.
Στο τέλος η Διακήρυξη αναφέρει ότι: Την ανασύνταξη της χώρας μπορούν να αναλάβουν ηγετικές πολιτικές προσωπικότητες με κυβερνητική εμπειρία. Προσωπικότητες που έχουν πίστη στην ευρωπαϊκή παράδοση και στον δυτικό προσανατολισμό της χώρας…». Από τα ανωτέρω και τις εν συνεχεία διευκρινιστικές δηλώσεις, όσων παρουσίασαν τη Διακήρυξη, προκύπτει ότι οι προσωπικότητες αυτές είναι οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής.
Είναι φανερό ότι οι «91» δεν τολμούν να αναλάβουν την πολιτική πρωτοβουλία, αλλά «στρώνουν το χαλί» και παρακινούν τους δύο πρώην πρωθυπουργούς να το κάνουν, ενώ οι ίδιοι δηλώνουν ότι θα συνταχθούν πίσω τους. Αυτό, το αποκαλούν πολιτικό ρεαλισμό. Εμείς, λένε, δεν έχουμε την αναγνωρισιμότητα, την πολιτική εμπειρία και τα χρήματα για ένα τέτοιο εγχείρημα. Μόνο που ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής δεν προέρχονται από «παρθενογένεση», αλλά έχουν κυβερνήσει αυτόν τον τόπο και έχουν βαρύτατες ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της χώρας.
Τί λένε και τί δεν λένε οι «91»
Στη Διακήρυξη δεν επισημαίνεται ότι η Ελλάδα έχει εκχωρήσει το μεγαλύτερο μέρος της εθνικής κυριαρχίας της στα όργανα της ΕΕ. Ο προϋπολογισμός του κράτους εγκρίνεται πρώτα από την Κομισιόν και μετά έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή. Υπάρχει «κόφτης δαπανών» που απαγορεύει την κρατική χρηματοδότηση όταν αυξάνει το έλλειμμα. Οι περισσότεροι νόμοι που ψηφίζει η Βουλή είναι συμμόρφωση με Οδηγίες και Κανονισμούς της ΕΕ.
Στη Διακήρυξη δεν αναφέρεται τίποτα για το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος των 402 δις ευρώ, το οποίο είναι στο σύνολό του συναλλαγματικό, αφού είναι σ’ ένα νόμισμα που δεν μπορεί να εκδώσει η χώρα και κατά συνέπεια, για να το εξυπηρετεί, πρέπει να δανείζεται διαρκώς, άρα να εξαρτάται από τις αγορές. Γι’ αυτό το χρέος πληρώνονται κάθε χρόνο, μόνο για τόκους, πάνω από 8 δις ευρώ, δηλαδή, περισσότερα απ’ όσα δίνονται για την άμυνα. Η εκποίηση των υποδομών και των στρατηγικών επιχειρήσεων της χώρας, που αναφέρεται στη Διακήρυξη, δεν έγινε για την αποτελεσματικότερη λειτουργία τους, αλλά για να αποπληρωθεί μέρος του χρέους. Αυτά ή δεν τα ξέρουν οι «91» ή τα θεωρούν δευτερεύοντα και άνευ σημασίας;
Στη Διακήρυξη, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι: «Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να ανακτήσει την παραγωγική της ικανότητα. Με τα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία, σύγχρονη τεχνολογία και κρατική αρωγή μπορεί να αναγεννηθεί η γεωργία, βιοτεχνία, βιομηχανία ώστε η χώρα να αποκτήσει διατροφική ασφάλεια, κάλυψη των βασικών αναγκών και εξαγωγική δυναμική». Μπορούν όμως να γίνουν αυτά μέσα στην ΕΕ;
Οι «91» γνωρίζουν άραγε για την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) που απαγορεύει τις εθνικές επιδοτήσεις σ’ όλα τα βασικά γεωργικά προϊόντα, επιβάλει ποσοστώσεις σε πολλά απ’ αυτά και δίνει ενισχύσεις για αναπροσανατολισμό της παραγωγής;
Οι «91» γνωρίζουν άραγε για την άρση της δασμολογικής προστασίας που άρχισε με την είσοδο της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ και συνεχίστηκε με την ουσιαστική κατάργηση της «κοινοτικής προτίμησης»; Οι ελληνικές βιοτεχνίες και βιομηχανίες συρρικνώθηκαν και ορισμένοι κλάδοι εξαφανίστηκαν όταν άρχισαν οι ελεύθερες εισαγωγές στην αρχή από την Ευρώπη και στη συνέχεια από την Κίνα, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και άλλες χώρες χαμηλού κόστους. Ποια «χρηματοδοτικά εργαλεία» και «κρατική αρωγή» μπορεί να υπάρξουν όταν στην ΕΕ απαγορεύονται οι επιδοτήσεις που υποτίθεται ότι νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς;
Ο Ντόναλντ Τραμπ επιβάλει δασμούς στις αμερικανικές εισαγωγές προκειμένου να αναζωογονήσει την εγχώρια παραγωγή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει κάτι ανάλογο γιατί δεσμεύεται από τις συμφωνίες του κοινού δασμολογίου που έχουν υπογράψει οι Βρυξέλλες με τις άλλες χώρες.
Το σημαντικότερο όμως, που θέλουν να αγνοούν οι συντάκτες της Διακήρυξης, είναι ότι η Ελλάδα έχει εκχωρήσει τη νομισματική ανεξαρτησία της στην ΕΚΤ, η οποία εκδίδει το νόμισμα που εμείς απλώς χρησιμοποιούμε. Χωρίς δικό της νόμισμα μια χώρα δεν μπορεί να χρηματοδοτεί την οικονομία της παρά μόνο με νέα δάνεια.
Αλήθεια, ποια επανεκκίνηση και μάλιστα με όραμα και σχέδιο, όπως λένε, μπορεί να γίνει στη χώρα μας όταν αυτή δεν διαθέτει ανεξάρτητη νομισματική, ούτε δημοσιονομική, ούτε δασμολογική και ούτε επενδυτική πολιτική; Καμιά αναφορά μέσα στη Διακήρυξη δεν προβλέπει το σπάσιμο των αλυσίδων της εξάρτησης και την ανάκτηση, μέρους έστω, της εθνικής κυριαρχίας. Οι «91» θέλουν να κάνουν ομελέτα χωρίς να σπάσουν αυγά.
Ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να κάνει κόμμα, κάποιοι από τους «91» μπορεί να γίνουν βουλευτές ή και υπουργοί, αλλά, όταν βρεθούν μπροστά στη αμείλικτη πραγματικότητα τότε θα κάνουν μια κυβίστηση ανάλογη με αυτήν που έκανε ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015.
Δυστυχώς η Διακήρυξη των «91» στερείται ολιστικής θεώρησης του ελληνικού προβλήματος. Με ορισμένες επί μέρους προτάσεις μπορείς να κερδίσεις κάποιες υπογραφές και ίσως κάποιους ψήφους αύριο, δεν μπορείς όμως να ανατρέψεις την πορεία συρρίκνωσης και παρακμής της Πατρίδας.
Υ.Γ. Στη Διακήρυξη δεν περιλαμβάνεται καμιά αναφορά στην Κύπρο και την επιδιωκόμενη από ελληνικής πλευράς Διζωνική-Δικοινωτική Ομοσπονδία. Επίσης δεν περιλαμβάνεται καμιά αναφορά στις γερμανικές οφειλές από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (κατοχικό δάνειο, επανορθώσεις υλικών καταστροφών και αποζημιώσεις θυμάτων). Πρόκειται για λάθος ή συνειδητή παράλειψη;
Μ. Χαρακόπουλος προς Πάπα Λέοντα: Με χαρά σάς αναμένουμε στη Νίκαια για τα 1700 έτη της Α' Οικουμενικής Συνόδου
"Ως ηγεσία της ΔΣΟ με χαρά θα σας καλωσορίσουμε, μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, στη Νίκαια, για τον εορτασμό της επετείου των 1700 χρόνων από την Α' Οικουμενική Σύνοδο της ενωμένης χριστιανοσύνης". Αυτό ανέφερε ο γγ της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, βουλευτής δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος, στον πάπα Λέοντα ΙΔ', σε σύντομο διάλογο που είχε μαζί του, κατά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Βατικανό με τους βουλευτές που μετείχαν στις εργασίες της Β' Κοινοβουλευτικής Διάσκεψης για τον Διαθρησκειακό Διάλογο, η οποία διοργανώθηκε από τη Διακοινοβουλευτική Ένωση (IPU) στη Ρώμη, παρουσία της πρωθυπουργού της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι.
Ο προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας, που εξέφρασε στον επικεφαλής της ΔΣΟ την ευαρέσκειά του για την κοινή παρουσία του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη Νίκαια της Τουρκίας τον προσεχή Νοέμβριο, καλωσόρισε στην Αγία Έδρα τους εκπροσώπους του πολιτικού, θρησκευτικού και ακαδημαϊκού χώρου, που συμμετείχαν στις εργασίες της IPU, και τους προέτρεψε να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις σε πολιτικό επίπεδο για την εδραίωση της Οικουμενικής Ειρήνης.
Συνάντηση με γγ της IPU
Νωρίτερα, ο κ. Χαρακόπουλος είχε συνάντηση με τον γγ της IPU, Martin Chungong, τον οποίο και συνεχάρη υπογραμμίζοντας ότι "πρωτοβουλίες όπως αυτή αναδεικνύουν τα θετικά εργαλεία του διαθρησκειακού διαλόγου και της κοινοβουλευτικής διπλωματίας για την ειρηνική επίλυση των διαφορών και την εδραίωση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Στους ταραγμένους καιρούς που ζούμε η ΔΣΟ θα συνεχίσει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση να στηρίζει τις προσπάθειες για διαθρησκειακή συνεννόηση και τη θεμελίωση τακτικού διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ των κοινοβουλευτικών και θρησκευτικών θεσμών και δρώντων".
Στη Διάσκεψη της Ρώμης συμμετείχαν αντιπροσωπείες από τα Κοινοβούλια μέλη της IPU, θρησκευτικοί ηγέτες, διπλωμάτες, ειδικοί εμπειρογνώμονες διεθνών οργανισμών, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών.
Με εκπροσώπους διεθνών θεσμών
Στο περιθώριο των εργασιών της Διάσκεψης, η ηγεσία της ΔΣΟ πραγματοποίησε συνάντηση εργασίας με τον εκτελεστικό διευθυντή του Παγκοσμίου Κέντρου "Βασιλιάς Χάμαντ" για τη Συνύπαρξη και την Ανεκτικότητα (KHGC), Abdulla Al Manai και τον ανώτατο σύμβουλο του γγ της IPU, Mokhtar Omar, με τους οποίους συζήτησαν την προοπτική μίας τριμερούς συνεργασίας για την ευόδωση των συστάσεων της Διακήρυξης της Ρώμης.
Επίσης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον πρόεδρο της Επιτροπής Αμυντικών και Εξωτερικών Υποθέσεων του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, δρ. Ali Rashid Al Nuaimi.
Τέλος, σημειώνεται ότι κατά την παραμονή του στη Ρώμη ο κ. Χαρακόπουλος εκκλησιάστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Θεόδωρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ενημερώθηκε από τον προϊστάμενό του π. Συμεών, που ζει στην αιώνια πόλη, για την ορθόδοξη κοινότητα.
[iEpikaira: Είναι πρόδηλο πλέον ότι υπάρχει ξεκάθαρη πολιτική βούληση στην προώθηση/εμπλοκή υπέρ της ψευδο-Ένωσης των "Εκκλησιών". Περισσότερα ΕΔΩ!]
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανοίγει το σπίτι του και παραθέτει δείπνα σε παράγοντες του δημόσιου βίου μόνο όταν τους έχει ανάγκη! Το έκανε με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, όταν προσπαθούσε να τον πείσει να ψηφίσει το μνημόνιο αμυντικής συνεργασίας με τα Σκόπια και να αναγνωρίσει η Νέα Δημοκρατία τη συμφωνία των Πρεσπών και το όνομα Βόρειος Μακεδονία με την ψήφο των βουλευτών της. Απέτυχε.
Το έκανε με τον υπουργό Εξωτερικών (τότε) Νίκο Δένδια, τον οποίο κάλεσε με τη σύζυγό του Δάφνη στο διαμέρισμά του, στον Λυκαβηττό, για να λύσουν ενδοκυβερνητικές διαφωνίες για τα Ελληνοτουρκικά. Το έκανε ξανά, όταν τον κάλεσε ως υπουργό Αμυνας στο σπίτι του, στην Κρήτη, και τον έβαλε να κοιμηθεί ακόμη και στο παιδικό δωμάτιο της Ντόρας Μπακογιάννη, προκειμένου να τον πείσει να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να τον ξεφορτωθεί από τη διαδοχή. Απέτυχε και τις δύο φορές.
Το έκανε προσκαλώντας σε δείπνο κορυφαίο επιχειρηματία της χώρας, τον οποίο απείλησε αμέσως μετά την εκλογή του, το 2019, ότι θα τον κυνηγήσει, αν δεν τον στηρίξει, αλλά μετά χρειαζόταν εκείνος τη βοήθειά του. Πέτυχε σχετικώς.
Στην ίδια «συνταγή» προσέφυγε ο κύριος Μητσοτάκης και την περασμένη Τρίτη, την παραμονή αναχώρησής της ελληνικής αντιπροσωπίας για το Κάιρο, όπου επρόκειτο να διαπραγματευτεί την τύχη της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Αυτή τη φορά προσκάλεσε στην οικία του σε δείπνο τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Πάλι κάτι ήθελε. Και αυτό το «ήθελε» συνδεόταν ευθέως με τις εξελίξεις στην υπόθεση του Σινά.
Ο κύριος Μητσοτάκης αιφνιδιάστηκε από τη σκληρή δήλωση του Ιερωνύμου, ο οποίος τον κάλεσε να παρέμβει για να αποτραπεί «νέα άλωση». Κατάλαβε ότι με την υπόθεση του Σινά ανοίγει νέο μέτωπο με το σύνολο της Ορθοδοξίας και της θρησκείας. Ανοίγει νέο μέτωπο, διότι, όπως αποδεικνύεται πλέον απ’ όσα λέει ο ίδιος δημοσίως μετά τις δραματικές εξελίξεις αλλά και ο υπουργός των Εξωτερικών, το θέμα αυτό το έχει «πουλήσει» και απλώς θέλει… συνενόχους στην εκποίησή του.
Αν δεν το είχε «πουλήσει», στην κυριακάτικη ανάρτησή του στο facebook θα ανέφερε τις λέξεις «κυριότητα» και «ιδιοκτησία» του Σινά ως διεκδικήσεις στις διαπραγματεύσεις. Ομως, περιέργως, εκείνος περιορίζει τις διεκδικήσεις του στο να αποκτήσει νομική προσωπικότητα το Σινά και να κατοχυρωθούν οι μοναχοί. Εκεί αρχίζουν και τελειώνουν οι διεκδικήσεις του.
Το ίδιο έκανε και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης αμέσως μετά την επιστροφή του στην Αθήνα. Σε συνέντευξή του σε διαδικτυακό τόπο αναφέρει κι αυτός ότι στις προτεραιότητες είναι η νομική προσωπικότητα της μονής. Λέξη για την κυριότητα και την ιδιοκτησία της. Πολύ προκλητικά, μάλιστα, αναφέρει ότι η ανιστόρητη απόφαση του εφετείου Ισμαηλίας έχει, εκτός από αρνητικά, και «θετικά σημεία».
Οπως γίνεται αντιληπτό, η κυβέρνηση έχει πάρει τις αποφάσεις της σε συνεργασία με την αιγυπτιακή κυβέρνηση και τα υπόλοιπα είναι θεατρική παράσταση, όπως επισημάναμε από την πρώτη στιγμή.
Το ενδιαφέρον, όμως, είναι τι ακριβώς φέρεται ότι ζήτησε από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο ο κύριος Μητσοτάκης στο δείπνο που του παρέθεσε στο σπίτι, στον Λυκαβηττό. Είναι εκπληκτικό, σε μια εποχή που οι συγγενείς των Τεμπών τον κατηγορούν για κατάχρηση εξουσίας, με βάση το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα, εκείνος φέρεται ότι ζήτησε από τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας να χαμηλώσει εντυπωσιακά τους τόνους για το Σινά, με αντάλλαγμα να εξασφαλίσει ευνοϊκή λύση για το μείζον ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο κύριος πρωθυπουργός έχει ξεγελάσει κατ’ επανάληψη τον Αρχιεπίσκοπο για το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το εξομολογείται ο Αρχιεπίσκοπος σε ιεράρχες.
Γνωρίζει όμως ο πρωθυπουργός ότι ο καημός του Ιερωνύμου, ο οποίος έγραψε σχετικό βιβλίο αμέσως μετά την απόπειρα ΣΥΡΙΖΑ, που υπονομεύτηκε μέσα από την Εκκλησία το 2019, είναι να σφραγίσει την ποιμαντορία του με την επίλυση των θεμάτων της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης και της εκκλησιαστικής περιουσίας. Γι’ αυτό ο πρωθυπουργός φέρεται ότι του υποσχέθηκε λύση, υπό την προϋπόθεση ότι θα χαμηλώσει τους τόνους για το θέμα του Σινά, το οποίο είναι μείζον.
Δεν είμαστε βέβαιοι ότι η πρώτη αντίδραση του Αρχιεπισκόπου χαροποίησε τον πρωθυπουργό, είμαστε όμως βέβαιοι ότι αυτή η ανήθικη πρόταση που φέρεται ότι του έκανε, έγινε. Σύμφωνα με τα δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας από υψηλόβαθμους -μάλλον εμβρόντητους- εκκλησιαστικούς παράγοντες, ο Αρχιεπίσκοπος μοιράστηκε την ουσία της συνάντησής του στα βασικά σημεία της με συνεργάτες του στην Αρχιεπισκοπή και το μυστικό… κοινολογήθηκε. Είτε, λοιπόν, σήμερα του ζητήσει ο πρωθυπουργός να μας διαψεύσει είτε όχι (είμαστε συνηθισμένοι σε αυτό, ενώ η αλήθεια πάντοτε αποκαλύπτεται και μας δικαιώνει), η συζήτηση αυτή φαίνεται ότι έγινε.
Άστοχο
Οπως εξελίσσονται τα πράγματα, βεβαίως, ακόμα κι αν ήθελε κάποιο από τα δύο μέρη ή και τα δύο να προχωρήσουν σε αυτή τη συμφωνία, τα γεγονότα θα το/τα ξεπεράσουν. Είναι μάταιος κόπος.
Και ένα υστερόγραφο: Σε μια εποχή που έχει ανοίξει συζήτηση για το ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός να κατηγορηθεί για κατάχρηση εξουσίας και να στηθεί στο Κοινοβούλιο κάλπη εντυπώσεων για την παραπομπή του, μετά την πρόταση τεσσάρων κομμάτων της αντιπολίτευσης (επειδή φέρεται ότι δεν σεβάστηκε τη διάκριση των εξουσιών και παρενέβη στη Δικαιοσύνη με έγγραφό του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τα Τέμπη), είναι τουλάχιστον… άσοφο να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της Εκκλησίας και να της υποδεικνύει τι να κάνει.
Είναι τουλάχιστον άστοχο, επίσης, να παρεμβαίνει στα εσωτερικά μιας ανεξάρτητης Αρχής, του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, και με νόμο «φωτογραφικό» να επιχειρεί να απαγορεύσει σε Ελληνες πολίτες να αποκτήσουν μέσο ενημέρωσης. Δεν καταλαβαίνει ότι με όλες αυτές τις πράξεις, που έχουν ως κοινό την κατάχρηση εξουσίας, οικοδομεί ένα προφίλ το οποίο οι φίλοι μας οι Γάλλοι ονομάζουν περίτεχνα criminogene (εγκληματογόνο);
[iEpikaira: Οπότε εάν ο Αρχιεπίσκοπος κρατήσει "σιγή ασυρμάτου" ή κατεβάσει τους τόνους στο ζήτημα του Σινά... θα γνωρίζουμε τον λόγο.]
Εφημερίδα ΕΣΤΙΑ newsbreak.gr δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο "Μια ανήθικη πρόταση"
Αιχμές για τη συμμετοχή της Τουρκίας στον κανονισμό SAFE για την ευρωπαϊκή άμυνα άφησε ο Νίκος Δένδιας, σε δηλώσεις του από τη Σπάρτη, όπου πραγματοποιείται εκδήλωση μνήμης αφιερωμένη στην Άλωση της Πόλης
«Για να υπάρξει η Ευρώπη οφείλει να εδράζεται σε κοινές αρχές και κοινή αντίληψη απειλής για το πρότυπο της ζωής, αλλιώς αυτοϋπονομεύεται», ανέφερε μεταξύ άλλων ο υπουργός Αμυνας.
«Και τι νόημα έχει ο εσωτερικός ευρωπαϊκός διάλογος σήμερα για τους κινδύνους που η μουσουλμανική αδελφότητα δημιουργεί στην Ευρώπη, όταν η ίδια Ευρώπη επιδοτεί όσους με το αξιακό πλαίσιο της μουσουλμανικής αδελφότητας και απειλούν και κατέχουν ευρωπαϊκό χώρο», πρόσθεσε ο κ. Δένδιας, ο οποίος έκανε λόγο για πιθανή «κερκόπορτα» για την Ε.Ε.
«Θα πρότεινα να ονομαστεί κανονισμός της κερκόπορτας ο κανονισμός SAFE, εφόσον επιχειρηθεί από ορισμένους εταίρους να εφαρμοστεί με τεχνάσματα, ώστε να μην απαιτείται ομοφωνία των μελών της Ε.Ε. για τη συμφωνία με τρίτες χώρες», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε:
«Και μάλιστα αν αυτό συμβεί χωρίς να ακυρώσει η τουρκική βουλή το casus belli εναντίον της Ελλάδας παρά την τοποθέτηση του Ελληνα πρωθυπουργού και κατά παράβαση των νομικά ορθών αιτιάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
Η Άγκυρα ζητά ευνοϊκότερους όρους συμμετοχής στο πρόγραμμα SAFE
Νωρίτερα, η τουρκική υπηρεσία του Euronews ανέφερε ότι η Τουρκία ζητά βελτίωση των όρων συμμετοχής τουρκικών εταιρειών στο πρόγραμμα «Δράση για την Ασφάλεια στην Ευρώπη (SAFE)», επικαλούμενη πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
Οι πηγές φέρεται να δήλωσαν στο Euronews Turkish ότι η Τουρκία παρακολουθεί προσεκτικά τη διαδικασία σε συνεννόηση με τα αρμόδια όργανα, ενώ ανέφεραν ότι η ‘Αγκυρα έχει αναλάβει πρωτοβουλίες ενώπιον των μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και έχει μεταφέρει τα αιτήματά της για τη βελτίωση των όρων συμμετοχής σε κοινά έργα προμηθειών στο πλαίσιο του SAFE. Τόνιζαν επίσης ότι η υπόθεση αυτή θα αποτελέσει ένα τεστ ειλικρίνειας για την ΕΕ
Οι εν λόγω τουρκικές διπλωματικές πηγές δεν διευκρίνισαν ποιοι όροι πρέπει να βελτιωθούν, σημειώνει το Euronews Turkish, που μεταφέρει την απάντησή τους σε σχετική ερώτηση: «Μετά τη δημόσια ανακοίνωση του εν λόγω μηχανισμού, αναλήφθηκαν πρωτοβουλίες ενώπιον των μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και μεταφέρθηκε το αίτημά μας να γίνουν ευνοϊκότεροι οι όροι συμμετοχής των συμμάχων του ΝΑΤΟ που δεν είναι μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, σε κοινά έργα προμηθειών στο πλαίσιο του SAFE».
Κάνοντας λόγο για υψηλό επίπεδο των τουρκικών εταιρειών αμυντικής βιομηχανίας, οι ίδιες πηγές δηλώνουν: «Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για τη μέγιστη δυνατή ένταξη στο μηχανισμό SAFE των τουρκικών εταιρειών αμυντικής βιομηχανίας, οι οποίες διακρίνονται για τα αξιόπιστα αμυντικά τους προϊόντα στο πεδίο της μάχης». Υποστηρίζουν επίσης ότι η συμμετοχή της Τουρκίας είναι σημαντική όσον αφορά τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη διατήρηση του χαμηλού κόστους, τις αποτελεσματικές διαδικασίες παραγωγής και τη μείωση των χρόνων παράδοσης στους τελικούς χρήστες.
Πηγές ΥΠΕΞ Τουρκίας: Η Άγκυρα ζητά ευνοϊκότερους όρους συμμετοχής στο πρόγραμμα SAFE
ΗΤουρκία ζητά βελτίωση των όρων συμμετοχής τουρκικών εταιρειών στο πρόγραμμα «Δράση για την Ασφάλεια στην Ευρώπη (SAFE)», σύμφωνα με την τουρκική υπηρεσία του Euronews που επικαλείται πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
Οι πηγές φέρεται να δήλωσαν στο Euronews Turkish ότι η Τουρκία παρακολουθεί προσεκτικά τη διαδικασία σε συνεννόηση με τα αρμόδια όργανα, ενώ ανέφεραν ότι η 'Αγκυρα έχει αναλάβει πρωτοβουλίες ενώπιον των μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και έχει μεταφέρει τα αιτήματά της για τη βελτίωση των όρων συμμετοχής σε κοινά έργα προμηθειών στο πλαίσιο του SAFE. Τόνιζαν επίσης ότι η υπόθεση αυτή θα αποτελέσει ένα τεστ ειλικρίνειας για την ΕΕ.
Οι εν λόγω τουρκικές διπλωματικές πηγές δεν διευκρίνισαν ποιοι όροι πρέπει να βελτιωθούν, σημειώνει το Euronews Turkish, που μεταφέρει την απάντησή τους σε σχετική ερώτηση: «Μετά τη δημόσια ανακοίνωση του εν λόγω μηχανισμού, αναλήφθηκαν πρωτοβουλίες ενώπιον των μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και μεταφέρθηκε το αίτημά μας να γίνουν ευνοϊκότεροι οι όροι συμμετοχής των συμμάχων του ΝΑΤΟ που δεν είναι μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, σε κοινά έργα προμηθειών στο πλαίσιο του SAFE».
Κάνοντας λόγο για υψηλό επίπεδο των τουρκικών εταιρειών αμυντικής βιομηχανίας, οι ίδιες πηγές δηλώνουν: «Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για τη μέγιστη δυνατή ένταξη στο μηχανισμό SAFE των τουρκικών εταιρειών αμυντικής βιομηχανίας, οι οποίες διακρίνονται για τα αξιόπιστα αμυντικά τους προϊόντα στο πεδίο της μάχης». Υποστηρίζουν επίσης ότι η συμμετοχή της Τουρκίας είναι σημαντική όσον αφορά τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη διατήρηση του χαμηλού κόστους, τις αποτελεσματικές διαδικασίες παραγωγής και τη μείωση των χρόνων παράδοσης στους τελικούς χρήστες.
Σε σχόλιο γεμάτο υπονοούμενα προέβη ο Πάνος Καμμένος με ανάρτησή του στο Χ τονίζοντας ότι ο Αντώνης Σαμαράς «είναι ο τελευταίος που μπορεί να ηγηθεί της ΑΤΖΕΝΤΑΣ ΤΡΑΜΠ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ».
«Ο Σαμαράς που παρέδωσε την Χώρα στο ΠΑΣΟΚ και στο διευθυντήριο των Βρυξελλών εκτελώντας τις εντολές Σόιμπλε. Ο Σαμαράς που ανέτρεψε την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 93 εξυπηρετώντας την διαπλοκή. Είναι ο τελευταίος που μπορεί να ηγηθεί της ατζέντας Τράμπ στην Ελλάδα.»— Panos Kammenos (@PanosKammenos) May 21, 2025
Εύλογα ερωτήματα που ανακύπτουν:
1ον: Καταρχάς ποιά είναι η «ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΡΑΜΠ» που αφορά στην Ελλάδα την οποία αγνοεί ο ελληνικός λαός αλλά ο κ. Καμμένος φαίνεται να γνωρίζει;
2ον: Ποιά είναι η πηγή που γνωστοποίησε στον κ. Καμμένο την συγκεκριμένη «ΑΤΖΕΝΤΑ» η οποία χρειάζεται κάποιον να ηγηθεί της εκτέλεσής της;
3ον: Γιατί κόπτεται ο κ. Καμμένος για την πιθανή δημιουργία νέου κόμματος στα δεξιά της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη;
Πιθανές απαντήσεις:
1ον: Το παρόν βήμα έχει ήδη αποκαλύψει ότι όντως υπάρχει συγκεκριμένη «ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΡΑΜΠ» για την Ελλάδα ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ!
Στιγμιότυπο από την ορκωμοσία Τραμπ με την νέα Πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στη μέση
2ον: Είναι ασφαλές να υποτεθεί ότι αυτοί που γνωστοποίησαν την «ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΡΑΜΠ» στον κ. Καμμένο είναι οι ίδιοι οι σύμβουλοι του Αμερικανού προέδρου οι οποίοι έχουν ήδη συχνές επαφές μαζί του ΕΔΩ και ΕΔΩ. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μάλιστα και η νέα Αμερικανίδα πρέσβης Κίμπερλι Γκίλφοϊλ έχει ήδη συχνές επαφές με Έλληνα πολιτικό ΕΔΩ ο οποίος είναι επίσης ασφαλές να υποθέσουμε ότι είναι το ίδιο πρόσωπο που γνωρίζει και την «ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΡΑΜΠ»...
Επαφές Πάνου Καμμένου στις ΗΠΑ: Στην μέση ο Ρ. Στόουν και δεξιά ο Τζώρτζ Παπαδόπουλος (αμφότεροι στενοί σύμβουλοι του Ντ. Τραμπ)
3ον: Τέλος εικάζουμε ότι ο λόγος που κόπτεται ο κ. Καμμένος για την πιθανότητα δημιουργίας ενός νέου κόμματος στα δεξιά της ΝΔ, είναι ότι δεν θέλει να έχει αντίπαλο σε αυτό που ετοιμάζεται να ανακοινώσει με τις πλάτες συγκεκριμένης Πρεσβείας; Και ότι ο ίδιος προαλείφεται για να «ηγηθεί της ΑΤΖΕΝΤΑΣ ΤΡΑΜΠ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»;
ΥΓ. Το νέο «τραμπικό λουκ» του κ. Καμμένου προφανώς και δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο αφού είναι προδήλως αλληλένδετο με το όσα συμβαίνουν στο παρασκήνιο. Βέβαια υπάρχει και ο αντίλογος σύμφωνα με τον οποίο το όνομα Σαμαράς αποτελεί μια «πολιτικά ώριμη» επιλογή -με προσβάσεις στον κύκλο Τραμπ ΕΔΩ- για την αντίπερα του Ατλαντικού ΕΔΩ. Όπως και να 'χει, το συμπέρασμα είναι αφενός ότι, το παραπαίον πολιτικό σύστημα μηρυκάζει ξεπερασμένες -αν όχι ληγμένες- συνταγές που αυτοσκοπό έχουν να αρέσουν «στα μάτια της Πρεσβείας» και, αφετέρου ότι, η έλευση της Κίμπερλι θα είναι κάτι παραπάνω από φαντασμαγορική...
Οι πρώτες μυστικές κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που έλαβε το κυβερνητικό επιτελείο στα χέρια του αμέσως μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για τους συνταξιούχους και τους ενοικιαστές έδειξαν ότι οι δείκτες δημοτικότητας «κουνήθηκαν» ελαφρώς προς τα πάνω αλλά η ΝΔ έχει πολύ δρόμο να διανύσει μέχρι να φθάσει σε αξιοπρεπή ποσοστά.
Του Μανώλη Κοττάκη
Η πρόθεση ψήφου βελτιώθηκε μόλις κατά μία μονάδα στο 24% και αυτό απέχει πολύ από την αυτοδυναμία του εκλογικού νόμου που ζητά ποσοστό 39% ανάλογα με τον αριθμό των κομμάτων που εισέρχονται στην Βουλή. Τα όποια κέρδη είναι ευάλωτα στην πρώτη αναζωπύρωση των Τεμπών που το Μαξίμου λόγω της δικογραφίας Μπακαΐμη τρέμει, στην όποια εξαγγελία για την μετατροπή των οικοπέδων κατοίκων της υπαίθρου σε χωράφια, στην όποια εμμονική πρωτοβουλία της Εθνικής Πινακοθήκης να προκαλέσει πάλι το θρησκευτικό αίσθημα, στην αναζωπύρωση των θεμάτων νόμου, τάξεως και ασύλου.
Τα «μικρά» θέματα μπορούν να γίνουν ξαφνικά μεγάλα. Ωστόσο η κινητικότητα που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται στα επιτελεία Υπουργών και Βουλευτών, τα δείπνα που οργανώνονται στα βόρεια προάστια, οι εκδηλώσεις της ΟΝΝΕΔ με ομιλητές μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου δείχνουν δύο πράγματα. Όλο το κόμμα ετοιμάζεται για τις εκλογές αλλά και για το «μετά» τις εκλογές.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον βολονταρισμό που τον διακρίνει και ενθαρρύνεται βεβαίως από την τρέχουσα κατάσταση διάλυσης στα κόμματα της αντιπολίτευσης επιμένει ότι θα ηγηθεί της προσπάθειας για μια τρίτη θητεία και ότι έχει ως στόχο την αυτοδυναμία. Ακόμη και αν αυτό σημαίνει χρήση μεγάλων δόσεων φόβου και εκτοξεύσεων πλαστών εκβιαστικών διλημμάτων προς τον περιδεή ελληνικό λαό για τις συνέπειες της απώλειας της πολιτικής σταθερότητας.
Το σχέδιο του πολιτικού εκβιασμού θυμίζει κάτι από την τριπλή εκλογική αναμέτρηση στην οποία αναγκάστηκε να οδηγήσει την χώρα το 1989-1990 ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αναγκαστικά λόγω απλής αναλογικής όμως (νόμος Κουτσόγιωργα, συν ένα) και όχι λόγω της πολιτικής υστέρησης του κόμματος όπως σήμερα.
Το σχέδιο αυτό που συζητήθηκε σε κλειστό κύκλο συνομιλητών στο Μέγαρο Μαξίμου και περιλαμβάνει αιφνιδιαστική αλλαγή του εκλογικού νόμου την τελευταία στιγμή (με επιχείρημα την αστάθεια, την περιπέτεια και την διακινδύνευση των κεκτημένων) καταλήγει στο εξής: Διαδοχικές εκλογές ανά μήνα μέχρι να κατακτήσει εκβιαστικά η ΝΔ αυτοδυναμία έστω και μίας έδρας. Όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εστία της Κυριακής» κυβερνητικός αξιωματούχος, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού και μέλος του πρωινού καφέ του Μεγάρου Μαξίμου εμπιστεύτηκε σε συνομιλητές του κατά την διάρκεια πασχαλινού δείπνου την σκέψη ότι «είμαστε διατεθειμένοι να οδηγήσουμε την χώρα ακόμη και σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις αν αυτό απαιτείται για να κατακτήσουμε πάλι την αυτοδυναμία».
Προφανώς εφόσον υπάρχει κάτι τέτοιο στο μυαλό του πρωθυπουργού ως plan A είναι σχέδιο απελπισίας καθώς ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει πως θα αντιδράσει το εκλογικό σώμα, ειδικώς αυτό που καθόταν μέχρι σήμερα στον καναπέ αλλά βγήκε στις πλατείες κατά εκατομμύρια για τα Τέμπη. Ήδη οι ηλικίες 18-35 στις οποίες το ποσοστό της ΝΔ έχει πέσει στο 15% κατά την «Καθημερινή» της κούνησαν μαντήλι. Οι εξαγγελίες για τα ενοίκια δεν τις άγγιξαν. Ενώ η αίσθηση που έχει μείνει σε κεντρώα τμήματα με αφορμή τα Τέμπη είναι πως «το σύστημα είναι χαλασμένο». Και αυτή ενισχύεται όταν η κυβερνητική επιχειρηματολογία μετά τον Τριαντόπουλο αλλά και τώρα ισχυρίζεται ότι τα Τέμπη είναι απλώς ένα… πλημέλλημα.
Το plan B προβλέπει συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ μέσω του… οπλισμένου σκυροδέματος, κοινώς μπετόν, κοινώς κατασκευαστικών εταιρειών που θα δώσουν την… διερευνητική εντολή στους αρχηγούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Για να έχει κάποιες πιθανότητες να επιτύχει αυτό το σχέδιο Μητσοτάκη πρέπει να «καθαρίσει» το τοπίο στα δεξιά του κόμματος ώστε να υπάρξουν κατά το Μαξίμου δεξαμενές αναπλήρωσης πρώτον αλλά και για να μπουν λιγότερα κόμματα στην Βουλή δεύτερον. Αυτό θα διευκόλυνε το απονενοημένο σχέδιο για αυτοδυναμία μίας έδρας μετά από εκλογές έστω και αν αυτό θα σήμαινε ότι με μία έδρα πλειοψηφία ο πρωθυπουργός θα ήταν όμηρος της διαπλοκής.
Έτσι αυτές τις μέρες συμβαίνουν τα εξής:
Η κυβέρνηση πασχίζει να περιορίσει την επιρροή της «Νίκης» στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα και για τον λόγο αυτό μεταξύ άλλων επισκέφθηκε ιδιωτικά χθες το Άγιο Όρος ο Υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης. Οι Αγιορείτες είναι ενοχλημένοι με τον πρωθυπουργό γιατί έχει «κόψει» την χρηματοδότηση προς Μονές προκειμένου να τις τιμωρήσει γιατί δεν ενεθάρρυναν την ψήφο προς την ΝΔ αλλά σε άλλα κόμματα. Την ίδια ώρα εμφανίστηκαν δημοσιεύματα που προεξοφλούν ότι δεν θα κατέλθει η «Νίκη» στις επόμενες εκλογές και ας τις δίνουν οι μετρήσεις 3 έως 4 % ενώ ετοιμάζεται αντικάμαρα με τον γνωστό οιηματία Βουλευτή της που μεθυσμένος από την δημοσιότητα ετοιμάζεται να μετάσχει σε άλλο κόμμα με ανεξάρτητους Βουλευτές. Αυτό που δεν καταλαβαίνει η κυβέρνηση των Αθέων του Μαξίμου είναι ότι το πρόβλημα της δεν είναι στο Άγιο Όρος ούτε στην «Νίκη» που σύμφωνα με δηλώσες στελεχών της θα κατέλθει στις εκλογές κανονικά αλλά στην… Εθνική Πινακοθήκη. Η ιδεοληψία με τη επανέκθεση των βέβηλων εικόνων ζωγραφικής κάνει και πάλι άνω κάτω την Εκκλησία της Ελλάδος η οποία εκτίθεται όταν η «Νίκη» ανοίγει το θέμα και εκείνη σιωπά. Το πρόβλημα της κυβέρνησης είναι επίσης μέσα στην Εκκλησία της Ελλάδος όπου αναμένονται μεγάλες ανατροπές μέχρι τον προσεχή Οκτώβριο με αποφάσεις του Αρχιεπισκόπου. Η απόπειρα εισοδισμού και διάλυσης του χριστιανικού κόμματος απέτυχε στο Συνέδριο του.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι παρασκηνιακές πιέσεις που ασκούνται με ποικίλες μεθόδους στην «Φωνή Λογικής» για να συρρικνωθεί και να οδηγηθεί εκτός εκλογών στις δεύτερες κάλπες με δέλεαρ την επιστροφή της Αφροδίτης Λατινοπούλου στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Για την ώρα η Πρόεδρος της «Φωνής Λογικής» ανθίσταται και δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Οι επιθέσεις της στον πρωθυπουργό είναι διαρκείς αλλά εσχάτως καλείται αραιότερα σε τηλεοπτικούς σταθμούς. Σχέδιο αποδόμησης βρίσκεται σε εξέλιξη και κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου με ανακύκλωση παλαιών καταγγελιών με πλήθος δημοσιευμάτων από φιλοκυβερνητικά σάιτ τις τελευταίες δύο μέρες. Η κυβέρνηση την επέλεξε αρχικώς ως αντίπαλο της για να συσπειρώσει το ακροατήριο της αλλά οι διαρροές ψηφοφόρων της ΝΔ προς την «Πλεύση» με βάση δημοσκοπήσεις το Μαξίμου την έκαναν να το μετανιώσει. Ωστόσο το μέγα πρόβλημα που άγχει τον πρωθυπουργό ενόψει εκλογών στις οποίες σχεδιάζει να ανεμίσει την συνταγματική αναθεώρηση είναι μέσα στην παράταξη του και όχι στα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά του. Ο Αντώνης Σαμαράς πιέζεται περιστασιακά από συνομιλητές του να ιδρύσει κόμμα αλλά δεν έχει πάρει τέτοια απόφαση, ούτε υπάρχει ένδειξη περί αυτού σήμερα. Ωστόσο εσχάτως εμπιστεύεται στους συνομιλητές του την σκέψη ότι «Ο πρωθυπουργός μυρίζει ναφθαλίνη» και ότι «αυτή η ΝΔ είναι ένα σάπιο μήλο και όποιος το κρατά στα χέρια του χωρίς να το λέει κινδυνεύει να χαρακτηριστεί σάπιος και αυτός». Παρατηρητές του δημοσίου βίου επισημαίνουν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η επίθεση που έγινε από αντιεξουσιαστές στους καθηγητές Μάζη, Γρίβα και Φίλη στην Νομική Σχολή. Και γιατί είναι συνομιλητές των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά και γιατί ασκούν δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για την πολιτική της στα ελληνοτουρκικά. Το γεγονός ότι η επίσημη ΝΔ δεν εξέδωσε ανακοίνωση συμπαράστασης τους είναι εξαιρετικώς ύποπτο. Στην κυβέρνηση τώρα: Υπουργοί που ήταν πιστοί στον πρωθυπουργό όλα αυτά τα χρόνια και δεν του δημιούργησαν ποτέ πρόβλημα ξεσπαθώνουν εναντίον του σε δείπνα υποστηρικτών τους σε ρεστωράν βγάζοντας χολή για επιλογές του που έβλαψαν την εξωτερική πολιτική όπως π.χ την στήριξη που παρείχε στην Κάμαλα Χάρις.
Και όταν οι συνομιλητές τους τους λένε «μήπως πρέπει να τον αλλάξουμε» εκείνοι απαντούν δήθεν θυμωμένοι πολιτικώς ορθά «Προς Θεού όχι, για το …καλό της χώρας!». Αλλά και μόνο ότι επιτρέπουν την συζήτηση κάτι λέει. Η χαρτογράφηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έχει δείξει τέλος ότι τουλάχιστο 80 Βουλευτές της ΝΔ που έχουν μεγάλη ανασφάλεια επανεκλογής τα «χώνουν» στο Μέγαρο Μαξίμου ιδιωτικώς έστω και αν δίνουν παράσταση κάθε φορά που συνυπάρχουν με την ηγεσία. Με άλλα λόγια, η ΝΔ είναι μια ωραία ατμόσφαιρα. Οι τριπλές εκλογές και η μακρά προεκλογική περίοδος την «μάραναν»…