iEpikaira

«Πολεμική απειλή»: Με αυτόν τον χαρακτηρισμό πέρασαν οι δηλώσεις Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη από τα τουρκικά τηλεοπτικά πάνελ των τελευταίων ημερών. Ό,τι στην Αθήνα παρουσιάστηκε ως αμυντική θωράκιση, στα τουρκικά στούντιο συζητήθηκε ως προοίμιο σύγκρουσης. Από εκεί η κουβέντα κύλησε γρήγορα σε πολεμικά πλοία στο Αιγαίο και σε αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά.

Η ιστορία σπάνια γράφεται από βολικές συμπτώσεις. Οι αποκαλύψεις της Haaretz, σύμφωνα με τις οποίες ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε στα χέρια του ρητές προειδοποιήσεις πριν από το αιματοκύλισμα της 7ης Οκτωβρίου και επέλεξε να μην ενημερώσει τους επικεφαλής ασφαλείας, διαλύουν οριστικά μια βολική ψευδαίσθηση. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν έκανε λάθος. Άφησε τα γεγονότα να εξελιχθούν. Η 7η Οκτωβρίου δεν ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία των μυστικών υπηρεσιών στην ιστορία. Ήταν η απαραίτητη, αιματηρή θρυαλλίδα.

[iEpikaira: Παραθέτουμε το δημοσίευμα με ημερομηνία 12/05/2026 ως έχει...]

Ακραίες προκλήσεις από τα τουρκικά ΜΜΕ: «Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο θα υπάρξει σύγκρουση στο Αιγαίο, μπορεί να βυθιστεί ελληνικό σκάφος»

Σε νέο κρεσέντο προκλητικών δηλώσεων κατά της Ελλάδας προχώρησαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, με αφορμή δημοσίευμα του Bloomberg σύμφωνα με το οποίο η Άγκυρα εξετάζει νομοθετική πρωτοβουλία για τη διεκδίκηση θαλάσσιων δικαιωμάτων σε περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Μαρία Ζαχαράκη

Με αιχμηρή και απαξιωτική ρητορική υποδέχεται πλέον η φιλοκυβερνητική αρθρογραφία στην Τουρκία την υπογραφή της ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συμφωνίας για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», επιχειρώντας να μετατρέψει την ίδια την ονομασία της σε ειρωνικό επιχείρημα κατά της Ελλάδας.

Η αρθρογράφος της «Σαμπάχ» Χιλάλ Καπλάν παρουσιάζει την ελληνική αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ ως ‘εξάρτηση’ και υποστηρίζει ότι η «αχίλλειος πτέρνα» της Αθήνας βρίσκεται ακριβώς στην επιλογή της να στηρίξει κρίσιμες αμυντικές της δυνατότητες σε ισραηλινή τεχνολογία.

«Το νευραλγικό σύστημα της εναέριας κυριαρχίας»

Η Χιλάλ Καπλάν, αρθρογράφος που βρίσκεται κοντά στην τουρκική προεδρία, υποστηρίζει σε άρθρο της στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Σαμπάχ», με τίτλο «Η αχίλλειος πτέρνα της Ελλάδας», ότι η ελληνική επιλογή για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν συνιστά απλώς αγορά αμυντικού εξοπλισμού, αλλά μεταφορά κρίσιμων λειτουργιών της εθνικής άμυνας σε ξένη χώρα.

«Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν αγοράζει όπλα από το Ισραήλ· αναθέτει σε τρίτους το νευραλγικό σύστημα της εναέριας κυριαρχίας της!

Να πιστεύει κανείς ότι η ελευθερία ενός κράτους μπορεί να προστατευθεί προσδένοντάς το με το λογισμικό ενός άλλου κράτους· η πραγματικότητα που οι αγαπητοί Έλληνες φίλοι μας θα μάθουν με τον πιο σκληρό τρόπο είναι ότι ακριβώς εδώ βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα...».

Το Ισραήλ δεν θα πολεμήσει για την Ελλάδα

Η τουρκική αρθρογραφία αντιπαραβάλλει τη συμφωνία Αθήνας-Τελ Αβίβ με την ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, επιχειρώντας να παρουσιάσει τις δύο χώρες ως δύο διαφορετικά μοντέλα αμυντικής πολιτικής. Η Καπλάν υποστηρίζει ότι η Τουρκία επιδιώκει την αυτάρκεια, ενώ η Ελλάδα επιλέγει, κατά την ίδια, να καλύψει τις αμυντικές της ανάγκες μέσω ξένων συστημάτων.

«Ενώ η Τουρκία αναπτύσσει τη δική της αμυντική βιομηχανία, η Ελλάδα διαθέτει τον ίδιο προϋπολογισμό στο Τελ Αβίβ και προσπαθεί να παρουσιάσει την εξάρτησή της ως αποτροπή.

Ωστόσο, η εξάρτηση δεν αποτρέπει· αντίθετα, περιορίζει. Επιπλέον, το Ισραήλ δεν θα πολεμήσει για την Ελλάδα· δεν υπάρχει ρήτρα αμοιβαίας άμυνας όπως εκείνη στη Συμφωνία της Μέκκας. Αυτό που απομένει είναι ένα δορυφορικό κράτος που δεν μπορεί να χαράξει τη δική του πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο. Το γεγονός ότι η Ελλάδα θεωρεί ξανά, έναν αιώνα μετά, σκόπιμο να γίνει και πάλι όργανο άλλων δείχνει ότι δυστυχώς δεν έχουν αντληθεί διδάγματα από την ιστορία».

«Παρέδωσε την αχίλλειο πτέρνα της»

Στο πιο επιθετικό σημείο της παρέμβασής της, η αρθρογράφος χρησιμοποιεί την ίδια την ονομασία «Ασπίδα του Αχιλλέα» για να υποστηρίξει ότι η συμφωνία δεν ενισχύει αλλά, κατά την άποψή της, δημιουργεί ένα ευάλωτο σημείο για την Ελλάδα. Παράλληλα, επιχειρεί να αντιπαραβάλει τη γεωγραφική εγγύτητα Ελλάδας και Τουρκίας με την απόσταση Αθήνας και Τελ Αβίβ.

«Η Αθήνα μπορεί να πιστεύει ότι αγόρασε τον ουρανό για τρία δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά παρέδωσε την αχίλλειο πτέρνα της με αντάλλαγμα μια υπογραφή. Η απόσταση μεταξύ των δύο ακτών του Αιγαίου είναι μικρότερη από εκείνη μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ. Τη μέρα που η Ελλάδα θα το θυμηθεί αυτό, δεν θα χρειαστεί πλέον ούτε ασπίδα», καταλήγει ειρωνικά.

Πηγή: sigmalive.com

Στη γεωπολιτική, το μεγαλύτερο σφάλμα που μπορεί να διαπράξει μια υπερδύναμη είναι να διαβάζει τον παγκόσμιο χάρτη με τους φακούς του χθες ή απλώς να βλέπει τα πράγματα όπως αυτή θέλει. Να πορεύεται, δηλαδή, με βάση έναν συσχετισμό δυνάμεων που έχει πάψει προ πολλού να υφίσταται. Η μεγάλη εικόνα σήμερα είναι αμείλικτη. Η ψευδαίσθηση της αμερικανικής παντοδυναμίας έχει πλέον ξεπεραστεί υπό το βάρος των νέων, αμείλικτων γεωπολιτικών συσχετισμών. Εντούτοις, το αμερικανικό κατεστημένο παραμένει δέσμιο μιας βαθιάς στρατηγικής αγκύλωσης. Συνεχίζει να δρα σαν να είναι ο αδιαφιλονίκητος πλανητικός ηγεμόνας, απαιτώντας από τον υπόλοιπο κόσμο να χορεύει στον δικό της ρυθμό.

Αυτή η συλλογική ψευδαίσθηση αποτελεί τον πυρήνα μιας ανάλυσης (30/08/2026) του καθηγητή Τζον Μιρσάιμερ, γνωστού εκφραστή του επιθετικού πολιτικού ρεαλισμού (realpolitik). Η ανάγνωση που κάνει ο καθηγητής για τις αμερικανικές κινήσεις, τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ανατολική Ευρώπη, είναι αφοπλιστικά ρεαλιστική, διαλύοντας κάθε ψευδαίσθηση. Ξεγυμνώνει τις αδυναμίες ενός διευθυντηρίου που λαμβάνει αποφάσεις αγνοώντας τους ιστορικούς συσχετισμούς, παραβλέποντας τις δομικές αλλαγές του διεθνούς συστήματος και, κυρίως, υποτιμώντας την υπαρξιακή αποφασιστικότητα των αντιπάλων του.

Διακοίνωση της Τουρκίας στην Ελλάδα παρουσιάζει η τουρκική εφημερίδα Milliyet, στην οποία περιγράφονται οι απόψεις και οι αντιρρήσεις της για τις πρωτοβουλίες της Ελλάδας και αναφέρεται ότι «δεν θα επιτραπεί καμία δραστηριότητα που μεταβάλλει το status quo στο Αιγαίο»

Μανώλης Κωστίδης

Διακοίνωση στην οποία εκθέτει τις απόψεις και τις αντιρρήσεις της για τις πρόσφατες ενέργειες της Ελλάδας επέδωσε η Τουρκία στις ελληνικές αρχές, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται η εφημερίδα Milliyet.

Κατά τις ίδιες πηγές, στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι δεν θα επιτραπεί καμία δραστηριότητα που μεταβάλλει το status quo στο Αιγαίο.

Η διακοίνωση τονίζει τις διασυνοριακές, περιβαλλοντικές και άλλες επιπτώσεις αυτών των πρωτοβουλιών και αναφέρει σαφώς ότι «η προώθηση μαξιμαλιστικών ισχυρισμών υπό το πρόσχημα του περιβαλλοντικού σχεδιασμού είναι απαράδεκτη».

«Τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και το φυσικό νομικό καθεστώς της Τουρκίας δεν επηρεάζονται από τις συνέπειες των μονομερών βημάτων που σχεδιάζει η Ελλάδα», αναφέρει η Αγκυρα και σημειώνει πως «το διεθνές δίκαιο ενθαρρύνει τη συνεργασία σε κλειστές και ημίκλειστες θάλασσες».

Η διακοίνωση, αναφέρει η Milliyet, καταγράφει ότι δεν θα γίνουν αποδεκτές τυχόν de facto καταστάσεις «που ενδέχεται να επιχειρηθούν σε γεωγραφικούς σχηματισμούς στο Αιγαίο, των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα με διεθνείς συνθήκες» και επαναλαμβάνει την πάγια θέση της Τουρκίας ότι τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο μπορούν να καθοριστούν μόνο με συμφωνία που επιτυγχάνεται με βάση τον δίκαιο τρόπο και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές προϋποθέσεις.

Πηγή: kathimerini.gr

Η ισραηλινή εφημερίδα αποκαλύπτει αυξημένη ετοιμότητα του ισραηλινού Ναυτικού απέναντι στις κινήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο

Η αυξανόμενη παρουσία του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί έντονη ανησυχία στο Ισραήλ, με το ισραηλινό Ναυτικό να λαμβάνει μέτρα αποτροπής και τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας να βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή για ενδεχόμενες νέες κινήσεις της Άγκυρας.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Jerusalem Post, που επικαλείται ανώτερες ισραηλινές πηγές, το Τελ Αβίβ θέλει να καταστήσει σαφές στην Τουρκία ότι δεν θεωρεί δεδομένη την ελεύθερη μετακίνηση του τουρκικού στόλου σε θαλάσσιες περιοχές που το Ισραήλ θεωρεί στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Έναν αιώνα μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τουρκία έχει αναδειχθεί εκ νέου σε σημαντικό περιφερειακό παράγοντα, με αυξανόμενη παρουσία από τον Καύκασο και τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η εξέλιξη αυτή έχει συνοδευτεί στο εσωτερικό από μια έντονα εθνικιστική πολιτική αφήγηση, στην οποία η ιστορική και πολιτισμική συνέχεια της Τουρκίας συνδέεται με την αντίληψη ότι η χώρα δικαιούται έναν διευρυμένο ρόλο στο περιφερειακό σύστημα. Η ρητορική περί “Αιώνα της Τουρκίας”, όπως και οι συχνές αναφορές στην οθωμανική κληρονομιά εντάσσονται σε αυτή την προσπάθεια πολιτικής και κοινωνικής κινητοποίησης.

Η εσωτερική αυτή ρητορική, ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται αυτομάτως με την πραγματική έκταση της τουρκικής ισχύος, ή με τις επιχειρησιακές δυνατότητες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκία έχει πράγματι διευρύνει σημαντικά την περιφερειακή της εμβέλεια από το 2016 και μετά, αξιοποιώντας στρατιωτικά μέσα, διπλωματικές σχέσεις, οικονομικούς δεσμούς και μη κρατικούς εταίρους. Η παρουσία της στη Συρία και το Ιράκ, η στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη, οι σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν και η δραστηριοποίηση στη Σομαλία, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Η διεύρυνση αυτή, όμως, δεν ισοδυναμεί με περιφερειακή ηγεμονία. Η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς, μεταξύ των οποίων οι οικονομικές πιέσεις, η εξάρτηση από διεθνείς αγορές και δυτικές τεχνολογίες, οι μεταβολές της αμερικανικής πολιτικής και ο ανταγωνισμός με άλλες περιφερειακές δυνάμεις. Η τουρκική στρατηγική, επομένως, μπορεί να ερμηνευθεί περισσότερο ως προσπάθεια διεύρυνσης του στρατηγικού βάθους και διαχείρισης μιας ασταθούς περιφέρειας, παρά ως γραμμική προσπάθεια αποκατάστασης μιας νέας “οθωμανικής τάξης”.

Αυτή η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ. Οι τρεις σχέσεις δεν αποτελούν ανεξάρτητες αντιπαραθέσεις. Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να συνδέονται μέσω κοινών γεωπολιτικών πεδίων: Των θαλάσσιων ζωνών και της οριοθέτησης στην Ανατολική Μεσόγειο, της ενεργειακής ασφάλειας, της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και της εξέλιξης της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία.

Το γεγονός αυτό αυξάνει τη στρατηγική σημασία των επιμέρους κρίσεων. Μια αντιπαράθεση στο Αιγαίο δεν είναι υποχρεωτικό να παραμείνει αποκλειστικά ελληνοτουρκική, όπως μια κρίση στη Συρία δεν είναι απαραίτητο να παραμείνει αποκλειστικά ισραηλινο-τουρκική. Η αλληλεπίδραση των επιμέρους θεάτρων δημιουργεί δυνατότητες μετάδοσης της κρίσης.

Από τη ρητορική στην επιχειρησιακή συμπεριφορά

Για την αξιολόγηση του κινδύνου είναι χρήσιμη η διάκριση μεταξύ τριών επιπέδων: Το πρώτο αφορά τη ρητορική και τις πολιτικές, ή νομικές διεκδικήσεις. Σε αυτό περιλαμβάνονται οι δημόσιες δηλώσεις, οι νέοι χάρτες, η νομοθεσία, οι διοικητικές αποφάσεις και οι διπλωματικές διαμαρτυρίες. Παρότι μπορούν να επιβαρύνουν σημαντικά τις διμερείς σχέσεις, δεν αποτελούν καθ’ εαυτές ένδειξη επικείμενης στρατιωτικής σύγκρουσης.

Είναι εντυπωσιακό το πώς οι πολιτικές ελίτ στην Αθήνα συνεχίζουν να υπνοβατούν, την ώρα που στην απέναντι μεριά του Αιγαίου εκτελείται μια μεθοδική, ψυχρή και απόλυτα συντονισμένη προπαρασκευή. Όσοι αρέσκονται να επενδύουν στο αφήγημα των «ήρεμων νερών» και των διπλωματικών διακηρύξεων, επιλέγουν να αγνοούν μια θεμελιώδη αλήθεια της ρεαλπολιτίκ: οι πόλεμοι σπάνια ξεσπούν εν αιθρία. Προαναγγέλλονται μέσα από αθόρυβες δομικές αλλαγές, τις οποίες το υποψήφιο θύμα προτιμά να υποτιμά μέχρι να είναι πολύ αργά.

Τα στοιχεία που έρχονται στην δημοσιότητα δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες. Η Τουρκία δεν ανασυντάσσει απλώς τις Ένοπλες Δυνάμεις της. Οικοδομεί έναν στρατιωτικό μηχανισμό άμεσου πλήγματος. Η συγκρότηση 40 Ταξιαρχιών Ειδικών Δυνάμεων και Αμφίβιων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με το επίσημο έγγραφο του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας της 10ης Αυγούστου 2026 που κάνει ρητή αναφορά σε προετοιμασία για πόλεμο, αποκαλύπτει τον πραγματικό σχεδιασμό της Άγκυρας.

Abdullah Bozkurt/Stockholm

26/08/2026

Turkey’s Defense Ministry has disclosed that it is conducting preparations for scenarios ranging from crisis and heightened tension to outright war as Ankara closely monitors a rapidly expanding military partnership between Israel and Greece, according to an official government document.

Του Σωτήρη Σιδέρη

«Όταν μαλώνουν οι ελέφαντες, την πληρώνουν τα βατράχια», λέει η παροιμία και η σκέψη πολλών εγχώριων και διεθνών αναλυτών πηγαίνει στον ανελέητο ανταγωνισμό μεταξύ Τουρκίας -Ισραήλ, αλλά και στην Ελλάδα με την Κυπριακή Δημοκρατία που βρίσκονται στη μέση. Ο μεγαλοϊδεατισμός των Ερντογάν και Νετανιάχου προκαλεί τριγμούς, αλλά για την Ελλάδα συνιστά σοβαρή απειλή. Ο Ερντογάν είναι ασυγκράτητος και νοιώθει τεράστια αυτοπεποίθηση όταν δηλώνει ότι «έχει χαράξει η εποχή της μεγάλης και ισχυρής Τουρκίας. Ο αιώνας της Τουρκίας ξεκίνησε». Αλλά και στο Τελ Αβίβ, δεν περνά μέρα που να μην διακηρύσσονται αντίστοιχοι στόχοι με παραπομπές μάλιστα στην εβραϊκή μυθολογία. Οι ΗΠΑ απέχουν επικίνδυνα σε σχέση με το παρελθόν και αυτό αυξάνει τους σφυγμούς...

Η Τουρκία εμφανίζεται ενοχλημένη για την συνεργασία Αθήνας -Λευκωσίας -Τελ Αβίβ και εκδηλώνει την επιθετικότητά της ιδιαίτερα προς την Αθήνα, ενώ προσπαθεί να εδραιώσει την κυριαρχία της στην Συρία. Ωστόσο η Αθήνα, ελλείψει σχεδίου και ενεργητικής διπλωματίας , δεν απαντά ουσιαστικά, στον τουρκικό μεγαλοϊδεατισμό, ούτε στο αναθεωρητικό δόγμα για το Αιγαίο που κατακλύζει την τουρκική πολιτική σκηνή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει απαντήσεις και επενδύει κυρίως στην συνεργασία με το Ισραήλ, αλλά χωρίς να έχει θεσμοθετηθεί καμία συμφωνία. Μπορεί η Ελλάδα να είναι το θύμα των... ελεφάντων;..

Σενάρια εθνικιστικού τρόμου

Είναι προφανές ότι ο ανταγωνισμός Τουρκίας -Ισραήλ κλιμακώνεται και είναι ίσως η πρώτη φορά εδώ και πολλές δεκαετίες, που οι ΗΠΑ, είτε αδυνατούν, είτε παρακολουθούν αμήχανες τις δύο χώρες. Η Τουρκία και το Ισραήλ θέλουν να κυριαρχήσουν στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, αλλά η Άγκυρα είναι αυτή που έστω στα σημεία δείχνει να υπερτερεί, μετά την συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.

Μπορεί το Ισραήλ να επιτίθεται στην επικράτεια της Συρίας με στόχο να εμποδίσει την Τουρκία να εδραιωθεί εκεί και στρατιωτικά, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει εκδηλωθεί από καμία χώρα η στήριξη στις ενέργειές του. Αντίθετα, και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, η Τουρκία δεν καταγγέλλεται από καμία πλευρά , αντίθετα επικρατεί ανοχή ή στήριξη στις ενέργειες του Ερντογάν.

Πρόκειται για μια ιστορικής σημασίας ανατροπή πολιτικής που είναι βέβαιο ότι θα προβληματίσει έντονα τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς σε βάθος χρόνου. Βέβαια πολλοί ηγέτες σε πολλές χώρες του κόσμου, όταν ένοιωθαν ισχυροί διακήρυτταν τα επιθετικά και αναθεωρητικά δόγματά τους, όπως και τον μεγαλοϊδεατισμός τους, αλλά στο τέλος ηττήθηκαν. Το ερώτημα αν ο ανταγωνισμός Τουρκίας -Ισραήλ μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο , με την εμπλοκή και της Ελλάδας είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς στην Ελλάδα και όχι μόνο. Επίσης να σημειωθεί πως ούτε στο Ισραήλ, ούτε στην Τουρκία διαφαίνεται μια πολιτική αλλαγή που θα εγκαταλείψει τα επιθετικά δόγματα και των δύο χωρών. Οπότε η Ελλάδα έχει πρόσθετους λόγους να ανησυχεί.

Διπλωματία στον πάγο

Ωστόσο, επειδή η ένταση κλιμακώνεται και οι ανησυχίες αυξάνονται, είναι ίσως κορυφαίο πολιτικό ζήτημα, πως θα διαμορφωθεί η ελληνική εξωτερική πολιτική, λαμβάνοντας υπόψη την αφασία που επικρατεί στην Αθήνα και ιδιαίτερα στις κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η Ελλάδα έχει ένα επικίνδυνο μέτωπο απέναντι στην Τουρκία. Νοιώθει πλέον την πίεση της Άγκυρας και την ραγδαία αλλαγή ρητορικής και κινήσεων, είναι βέβαιο όμως όλο αυτό το εθνικιστικό παραλήρημα θα αθροιστεί και θα ενσωματωθεί και στο στρατιωτικό επίπεδο. Η επικείμενη νομοθέτηση του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, δεν είναι τίποτα άλλο από την έμπρακτη αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης.

Τις επόμενες ημέρες αναμένεται η ανακοίνωση των ενεργειών της Ελλάδας ως απάντηση στην ανακοίνωση των δύο θαλάσσιων πάρκων της Τουρκίας, ωστόσο πολλοί διατηρούν ισχυρές επιφυλάξεις για το επίπεδο των ανακοινώσεων.

Εκτός από την Ελλάδα, η τριγωνική κρίση, Ελλάδας -Τουρκίας -Ισραήλ φαίνεται ότι ήρθε για να μείνει. Η άκαμπτη πολιτική αντιπαράθεση Άγκυρας -Τελ Αβίβ με επίκεντρο το παλαιστινιακό, έρχεται τώρα να προστεθεί στην Συρία. Γιατί πλέον η Τουρκία και το Ισραήλ, φαίνεται να οικοδομούν ένα άτυπο μεταξύ τους σύνορο στην Συρία. Το μέλλον δεν φαίνεται ειρηνικό, αλλά προκαλεί εύλογα ερωτηματικά το γεγονός ότι από καμία πλευρά, ΗΠΑ, ΕΕ, Κίνα, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία δεν αναλαμβάνεται καμία πρωτοβουλία για την άμβλυνση των αντιπαραθέσεων.

Υπάρχουν βεβαίως δύο ακόμη ερωτηματικά. Για το Ισραήλ είναι γνωστό ότι δεν αναγνωρίζει κανένα σύνορο με την Παλαιστίνη, αντίθετα μιλά για Μεγάλο Ισραήλ που περιλαμβάνει το Γκολάν, εδάφη της Αιγύπτου. Αλλά και της Ιορδανίας. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν είναι αποδεκτό, αλλά και δεν παρεμβαίνει κανείς.

Όταν όμως ο Ερντογάν μιλά για Μεγάλη Τουρκία, τι ακριβώς εννοεί; γιατί ο Τούρκος πρόεδρος μιλά και για ειρήνη, σταθερότητα και συνεργασία, αλλά και για τον αιώνα της Τουρκίας. Οπότε είναι προφανές ότι και για τον Ερντογάν τα σύνορα είναι ρευστά. Γιατί αν σέβεται τα υφιστάμενα σύνορα, ποια Μεγάλη Τουρκία ονειρεύεται;

Η ακινησία, οι κίνδυνοι και η διεθνής κοινότητα

Δεν υπάρχει διπλωμάτης, στρατιωτικός ή αναλυτής που να έχει πειστεί ότι αν υπάρξει στρατιωτική κρίση μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας , θα γίνει πόλεμος με την συμμετοχή και του Ισραήλ. Υπό αυτή την οπτική είναι εξαιρετικά επικίνδυνη η αφασία του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν αναπτύσσει πρωτοβουλίες προς κάθε κατεύθυνση, ώστε η Ελλάδα να αποφύγει να βρεθεί στη μέση και να γίνει η Ιφιγένεια στα σχέδια άλλων χωρών. [iEpikaira: Μετά από χρόνια πλέον όλοι αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο για Proxy War Ελλάδας-Τουρκίας που το παρόν βήμα έχει τονίσει ΕΔΩ!]

Ας έχουμε υπόψη μας επίσης κάποια σενάρια σε περίπτωση στρατιωτική κρίσης στο τρίγωνο Ελλάδα-Τουρκία-Ισραήλ :

1. Η Τουρκία θα καλέσει το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία και ο πόλεμος θα γενικευθεί.

2. Οι ΗΠΑ, η ΕΕ και άλλες μεγάλες χώρες δεν έχουν δώσει το παραμικρό δείγμα, ότι θα πάρουν το μέλος της μιας ή της άλλης πλευράς, ούτε είναι σαφές πως θα αντιδράσουν στην πράξη. Το πιο πιθανό είναι να σταθούν στο πλευρό του Ισραήλ, σε μια σύγκρουση με την Τουρκία, αλλά και πάλι θυσιάζοντας την Ελλάδα; Πολλά τα σενάρια, όλα επικίνδυνα...!

Αλλά υπάρχει και μια ακόμη εκδοχή. Ιστορικά, η Ελλάδα είναι το σύνορο μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Ο μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν, κανονικά θα έπρεπε να ακούγεται ως απειλή για τον δυτικό κόσμο, δυστυχώς όμως επικρατεί ακινησία. Η Ελλάδα όχι μόνο πρέπει να στηριχθεί, αφού πρώτα ξυπνήσει η κυβέρνησή της, αλλά και να ενισχυθεί πολιτικά και διπλωματικά έναντι των ενεργειών της Άγκυρας, γιατί η Δύση θα ωφεληθεί στο σύνολό της. Αν η Δύση κάνει το λάθος να συνεχίζει να υποδαυλίζει τον τουρκικό αναθεωρητισμό και η Δύση θα χάσει.

Ταυτόχρονα όμως πρέπει να καταγγελθεί και ο αναθεωρητισμός και μεγαλοϊδεατισμός του Ισραήλ. Γιατί ο ένας φουσκώνει τον άλλο και οι δυο μαζί απειλούν τον κόσμο.

Πηγή: omegapress.gr

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Πολλές φορές υποστηρίζεται ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ανάπτυξη ενός ελληνικού στρατεύματος με επαρκή ισχύ ώστε να αντιτάξει στην τουρκική πολεμική μηχανή μια αναντίρρητη “θεωρία νίκης”, είναι η έλλειψη επαρκών κονδυλίων. Υποτίθεται ότι εάν διαθέταμε έναν πακτωλό δισεκατομμυρίων θα μπορούσαμε να επιτύχουμε αυτό το ιδεατό. Σε μια ευρύτερη ανάγνωση, ένα από τα πιο στερεότυπα επιχειρήματα με τα οποία “τεκμηριώνεται” η στρατιωτική ανωτερότητα των ΗΠΑ είναι ότι δαπανούν πολύ περισσότερα χρήματα για το στράτευμά τους από ό,τι οι υπόλοιποι.

Σε προηγούμενα άρθρα στο SLpress έχουμε αναφερθεί στο πόσο παραπλανητική είναι αυτή η αντίληψη, καθώς και το πόσο σημαντική είναι η “επανάσταση των ταπεινών” που βρίσκεται σήμερα εν εξελίξει στον χώρο της πολεμικής τεχνολογίας και πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος για την Εθνική Άμυνα της Ελλάδας, αν συνεχίσει να λειτουργεί με βάση μια “παραδοσιακή” αντίληψη λίγων, ακριβών, δυσαναπλήρωτων πλατφορμών, αγορασμένων από το εξωτερικό. Αυτών που κάποιοι αναλυτές αναφέρουν ως όπλα – τοτέμ ή όπλα – φετίχ, με την ψυχαναλυτική έννοια των συγκεκριμένων όρων.

Σε πρόσφατη ανάρτησή του στο FB, ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Κωνσταντίνος Αλεξάκης, Επίτιμος Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ), αναφέρεται ακριβώς σε αυτό το θέμα και παραπέμπει σε συνέντευξη του εμβληματικού Thomas Hammes, απόστρατου Συνταγματάρχη του Σώματος των Πεζοναυτών των ΗΠΑ (USMC), ανώτερου ερευνητή στο National Defense University, συγγραφέα της κλασικής μελέτης “The Sling and the Stone: On War in the 21st Century” και έναν από τους πατέρες του όρου “Πόλεμος Τέταρτης Γενεάς”.

Σε συνέντευξή του στο Atlantic Council, απευθυνόμενος σε τουρκικό ακροατήριο, αναφέρεται ακριβώς στα “πολλά, έξυπνα, μικρά και φθηνά” οπλικά συστήματα και την ανάγκη προσαρμογής των στρατευμάτων στα νέα δεδομένα (Small, smart, many and cheaper: Competitive adaptation in modern warfare).

Η συνήθης τύφλωση

Ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται να γίνεται αποδεκτό από ένα επιμένον κομμάτι του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου στον κόσμο γενικώς, αλλά και στην Ελλάδα. Αυτή η τυφλότητα δεν είναι κάτι το καινούργιο. Η εμμονική άρνηση των εξελίξεων είναι ενδημική νόσος των στρατιωτικών ηγητόρων στην Ιστορία. Σήμερα, για παράδειγμα, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι η ρομποτική επανάσταση των τελευταίων χρόνων είναι ένα περαστικό φαινόμενο και, αργά ή γρήγορα, θα επανέλθουμε στη “φυσιολογική κατάσταση” των περασμένων ετών. Οι απόψεις αυτές θυμίζουν τον Στρατάρχη Χαίηγκ (τον “Χασάπη του Σομ”), ο οποίος το 1925 επέμενε πως τα άρματα μάχης και τα αεροπλάνα ήταν απλά “accessories” και ο πόλεμος θα συνέχιζε να κρίνεται “από τον άνθρωπο και το άλογο”…

Των EMMA BURROWS και BEN FINLEY

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ (AP) — Ο αμερικανικός στρατός αντιμετωπίζει στην Ευρώπη μια «πέρα από το κρίσιμο σημείο» έλλειψη προηγμένων αναχαιτιστικών πυραύλων, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον πόλεμο του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με το Ιράν, δήλωσαν στο Associated Press ένας Αμερικανός αξιωματούχος άμυνας στην Ευρώπη και ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ. Η κατάσταση προκαλεί ανησυχίες για την ευπάθεια των χωρών του ΝΑΤΟ απέναντι σε μια ενδεχόμενη ρωσική επίθεση.

Ο Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι η πιο ανησυχητική έλλειψη αφορά τους αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot, οι οποίοι μπορούν να καταρρίψουν τους βαλλιστικούς πυραύλους υψηλής ταχύτητας της Ρωσίας. Ο αξιωματούχος του ΝΑΤΟ επιβεβαίωσε ότι τα αποθέματα Patriot των αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη είναι χαμηλά. Και οι δύο μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, προκειμένου να συζητήσουν ευαίσθητα στρατιωτικά ζητήματα.

Σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον, για παράδειγμα, ενός στρατιωτικού αρχηγείου ή ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής, το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να βρεθεί σε θέση παρόμοια με εκείνη της Ουκρανίας, η οποία διαθέτει ελάχιστους Patriot, και να αναγκαστεί «να δέχεται το ένα χτύπημα μετά το άλλο στο πρόσωπο», δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος.

Στην Ευρώπη, ο αμερικανικός στρατός «σίγουρα» δεν διαθέτει αρκετούς Patriot για να αποκρούσει μια παρατεταμένη επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους. Θα είχε επίσης «πολύ περιορισμένη» δυνατότητα άμυνας απέναντι ακόμη και σε ένα μεμονωμένο πλήγμα ή σε έναν ρωσικό πύραυλο που θα παρέκκλινε από την πορεία του, πρόσθεσε.

Η κατάσταση αναδεικνύει τις αλυσιδωτές συνέπειες της απόφασης του Τραμπ να ξεκινήσει πόλεμο εναντίον του Ιράν — μια σύγκρουση που την Παρασκευή συμπληρώνει έξι μήνες. Αμερικανικά αποθέματα πυραύλων μεταφέρθηκαν από την Ευρώπη στη Μέση Ανατολή, όπου οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στον Κόλπο έχουν εκτοξεύσει μεγάλους αριθμούς αναχαιτιστικών, μεταξύ των οποίων και Patriot, για να αντιμετωπίσουν τα ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τους πυραύλους. Ορισμένες από αυτές τις επιθέσεις έχουν προκαλέσει τον θάνατο και τον τραυματισμό Αμερικανών στρατιωτών.

Παρότι δεν αναμένεται άμεσα ρωσική επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ, ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ μετέβη αυτή την εβδομάδα στη Μόσχα για να προειδοποιήσει τη Ρωσία να μην επιτεθεί, σύμφωνα με τη Wall Street Journal. Ο Τραμπ υποβάθμισε τη σημασία του σπάνιου και μυστικού ταξιδιού, χαρακτηρίζοντάς το «κάπως ημιτακτικό».

Ευρωπαίοι και νατοϊκοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι έως το 2030 η Ρωσία θα μπορούσε να είναι σε θέση να επιτεθεί σε χώρες της Συμμαχίας. Τα αποθέματα Patriot προβλέπεται να έχουν ανακάμψει μέχρι τότε. Στο μεταξύ, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία μπορεί να περιορίσει την ικανότητα της Μόσχας να πραγματοποιήσει πυραυλική επίθεση στην Ευρώπη, καθώς θα δυσκολευόταν να διεξαγάγει αεροπορικό πόλεμο σε δύο μέτωπα.

Οι παραδόσεις Patriot στην Ουκρανία συνέβαλαν στη μείωση των αποθεμάτων, αλλά ο πόλεμος με το Ιράν δεν είχε προβλεφθεί

Η έλλειψη πυραύλων Patriot γίνεται περισσότερο αισθητή στην Ουκρανία, όπου οι αξιωματούχοι ζητούν απεγνωσμένα περισσότερη αντιαεροπορική υποστήριξη και όπου οι προηγούμενες αμερικανικές παραδόσεις έχουν ήδη μειώσει τα διαθέσιμα αποθέματα. Το Κίεβο υποστηρίζει ότι μόνο οι αμερικανικής κατασκευής Patriot μπορούν να αναχαιτίσουν τους προηγμένους βαλλιστικούς πυραύλους της Ρωσίας, οι οποίοι διαπερνούν ολοένα συχνότερα την ουκρανική άμυνα.

Οι ΗΠΑ προμήθευσαν την Ουκρανία με εκατοντάδες πυραύλους Patriot κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, η οποία διαρκεί τεσσεράμισι χρόνια. Ο πόλεμος με το Ιράν, όμως, αποτέλεσε το σημείο καμπής που οδήγησε στη δραστική συρρίκνωση των αποθεμάτων, δήλωσε ο Εντ Άρνολντ, ανώτερος συνεργάτης του Royal United Services Institute, ενός στρατιωτικού κέντρου μελετών στο Λονδίνο.

Η υποστήριξη προς την Ουκρανία είχε προγραμματιστεί και ήταν σχετικά μετρημένη, εξήγησε. Αντίθετα, τα αποθέματα στη Μέση Ανατολή εξαντλήθηκαν απροσδόκητα και με μεγάλη ταχύτητα, αποκαλύπτοντας τους περιορισμούς της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Ο αμερικανικός στρατός στην Ευρώπη αντιμετωπίζει επίσης κρίσιμες ελλείψεις στο Army Tactical Missile System, γνωστό ως ATACMS. Πρόκειται για βαλλιστικό πύραυλο μεσαίου βεληνεκούς, σχεδιασμένο να πλήττει στόχους πίσω από τις εχθρικές γραμμές, ανέφεραν οι δύο αξιωματούχοι.

Η συνολική εικόνα των πυρομαχικών στην Ευρώπη είναι, πάντως, λιγότερο ανησυχητική από εκείνη της αντιαεροπορικής άμυνας, καθώς ορισμένες ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις διαθέτουν δικούς τους επιθετικούς πυραύλους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι Taurus και Storm Shadow, πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς που εκτοξεύονται από αεροσκάφη και έχουν σχεδιαστεί για να καταστρέφουν οχυρωμένους στόχους.

Ο συνταγματάρχης Μάρτιν Ο’Ντόνελ του αμερικανικού στρατού, ανώτερος στρατιωτικός εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ, δήλωσε ότι «απλώς δεν ισχύει» πως ο αριθμός των Patriot στην Ευρώπη βρίσκεται πέρα από το κρίσιμο σημείο.

Το ΝΑΤΟ, είπε, έχει τη δυνατότητα να «αποκρούει τα χτυπήματα» και διαθέτει αρκετά αντιαεροπορικά πυρομαχικά τόσο για τη δική του άμυνα όσο και για την παροχή βοήθειας στην Ουκρανία.

Ο επικεφαλής εκπρόσωπος του Πενταγώνου, Σον Πάρνελ, δήλωσε την Πέμπτη ότι οι ισχυρισμοί περί ελλείψεων αμερικανικών πυρομαχικών «είναι ψευδείς».

«Διαθέτουμε όλα όσα απαιτούνται για να πλήξουμε στον χρόνο και στον τόπο που θα επιλέξει ο πρόεδρος», ανέφερε ο Πάρνελ. «Έχουμε ήδη εκτελέσει επιτυχείς επιχειρήσεις σε πολλαπλές στρατιωτικές διοικήσεις, διατηρώντας παράλληλα ένα μεγάλο και άμεσα διαθέσιμο οπλοστάσιο για την προστασία του λαού και των συμφερόντων μας».

Η Ευρώπη διαθέτει ελάχιστες εναλλακτικές όσο τα αποθέματα παραμένουν χαμηλά

Η έλλειψη αναχαιτιστικών Patriot στην Ευρώπη αφήνει λίγες εναλλακτικές για την κατάρριψη των πιο προηγμένων ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων. Οι πύραυλοι αυτοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα με σμήνη φθηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ώστε να υπερφορτώνουν τα συστήματα άμυνας, επισημαίνουν ειδικοί.

Η Ουκρανία και ορισμένοι σύμμαχοί της χρησιμοποιούν ήδη συστήματα που μπορούν να καταστρέφουν τα βραδύτερα drones χωρίς τη χρήση ακριβών πυραύλων. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι, όμως, αποτελούν πολύ μεγαλύτερη πρόκληση, καθώς κατευθύνονται απότομα προς τους στόχους τους με ταχύτητα μεγαλύτερη από το πενταπλάσιο της ταχύτητας του ήχου, αφήνοντας ελάχιστο χρόνο αντίδρασης.

Το σύστημα Patriot εντοπίζει τον πύραυλο, προβλέπει την πορεία του και εκτοξεύει τον αναχαιτιστή μέσα σε λίγα λεπτά, πραγματοποιώντας ταυτόχρονα σύνθετους υπολογισμούς ώστε να εξασφαλιστεί η προσβολή του στόχου. Μία πυροβολαρχία Patriot μπορεί να καλύψει μόνο μια περιορισμένη περιοχή — για παράδειγμα, μια μικρή στρατιωτική βάση, αλλά όχι μια ολόκληρη πόλη.

Μια πιθανή εναλλακτική λύση είναι το γαλλοϊταλικό σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας SAMP/T NG. Η Γαλλία έχει υποσχεθεί να επιταχύνει την παράδοση του αναβαθμισμένου συστήματος στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή του, το SAMP/T NG έχει βελτιωμένες δυνατότητες αντιμετώπισης βαλλιστικών πυραύλων.

Η νέα έκδοση, ωστόσο, δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες μάχης, ενώ η σημερινή έκδοση του SAMP/T διαθέτει μικρότερη εμβέλεια από το Patriot.

Οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις διαθέτουν επίσης πολεμικά πλοία που μπορούν να λειτουργήσουν ως κινητές πλατφόρμες αντιαεροπορικής άμυνας. Ενδέχεται, όμως, να βρίσκονται πολύ μακριά από έναν στόχο για να τον προστατεύσουν, ενώ θα αντιμετώπιζαν και τον κίνδυνο βύθισης.

Τα αποθέματα Patriot κατέρρευσαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν

Η Ουκρανία έχει λάβει Patriot από αμερικανικά και ευρωπαϊκά αποθέματα μετά τη ρωσική εισβολή του 2022. Οι ΗΠΑ παρείχαν περίπου 600 αναχαιτιστικούς πυραύλους κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν, σύμφωνα με τον Μαρκ Κάνσιαν, απόστρατο συνταγματάρχη των Πεζοναυτών και νυν ανώτερο σύμβουλο στο Center for Strategic and International Studies της Ουάσιγκτον.

Η μεγαλύτερη κατανάλωση, όμως, καταγράφηκε κατά τη σύγκρουση με το Ιράν. Σύμφωνα με το CSIS, χρησιμοποιήθηκε το 65% των αμερικανικών Patriot — περίπου 1.500 από το σύνολο των 2.330 αναχαιτιστικών που διέθετε η χώρα.

Περίπου 600 πύραυλοι, συμπεριλαμβανομένων όσων προορίζονται για την Ευρώπη, αναμένεται να κατασκευαστούν εντός του έτους. Για το 2030 έχει τεθεί στόχος ετήσιας παραγωγής 2.000 πυραύλων Patriot, ανέφερε ο Κάνσιαν.

Σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, η πρώτη ευρωπαϊκή μονάδα παραγωγής πυραύλων Patriot αναμένεται να λειτουργήσει στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο, με τις παραδόσεις να είναι πιθανό να αρχίσουν στις αρχές του επόμενου έτους. Οι πρώτοι πύραυλοι αναμένεται να παραδοθούν στις χώρες που έχουν ήδη υποβάλει παραγγελίες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ρουμανία και η Ισπανία.

Προς το παρόν, όμως, ορισμένες χώρες, όπως η Γερμανία, έχουν αγοράσει πανάκριβα συστήματα Patriot, αλλά βρίσκονται στη «γελοία» θέση να μην διαθέτουν πυρομαχικά για να εκτοξεύσουν από αυτά, δήλωσε ο Άρνολντ. Το γερμανικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι δεν σχολιάζει τα επίπεδα των αποθεμάτων του.

Και η Ρωσία αντιμετωπίζει περιορισμούς

Η Μόσχα πιθανότατα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει μια παρατεταμένη αεροπορική επίθεση εναντίον στόχου του ΝΑΤΟ όσο εξαπολύει σχεδόν κάθε βράδυ επιθέσεις κατά της Ουκρανίας, εκτίμησε ο Άρνολντ.

Τα πρόσφατα ουκρανικά πλήγματα στο εσωτερικό της Ρωσίας αποκάλυψαν επίσης αδυναμίες στη ρωσική αντιαεροπορική άμυνα, γεγονός που θα μπορούσε να κάνει τον Βλαντίμιρ Πούτιν να σκεφτεί δύο φορές το ενδεχόμενο να προκαλέσει μια επίθεση αντιποίνων.

«Η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι ίσως η καλύτερη αντιαεροπορική άμυνα που διαθέτουμε είναι οι ίδιοι οι περιορισμοί της Ρωσίας», δήλωσε ο Άρνολντ.

Πηγή: apnews.com απόδοση anixneuseis.gr

Ήδη από τις 31 Ιουλίου επεσήμαινε αυτό που οι υπόλοιποι ανεκάλυψαν χθες. Ότι το Ιράν στοχοποιεί την Ευρώπη. Ως προς την Ελλάδα, οι κύριοι στόχοι είναι δύο: ο σταθμός υποδοχής φυσικού αερίου στην Ρεβυθούσα και η Αλεξανδρούπολις, όπου, πέρα από τις ενεργειακές εγκαταστάσεις, υπάρχει και αμερικανική στρατιωτική παρουσία.

Χθες η ειδησεογραφία επανελάμβανε ακριβώς αυτά που είχε γράψει η «Εστία». Ότι, σε περίπτωση νέας κλιμακώσεως των επιθέσεων των ΗΠΑ, το Ιράν θα απαντήσει πλήττοντας ενεργειακές εγκαταστάσεις και στόχους αμερικανικού ενδιαφέροντος στην Ευρώπη. Με την Ελλάδα, την Κύπρο και την Βουλγαρία να ευρίσκονται στην πρώτη γραμμή.

Η κατάστασις απαιτεί αναδιάταξη των αμυντικών δυνάμεων της χώρας και τούτο ήδη εξετάζεται από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Εδώ όμως τίθενται σοβαρά ερωτήματα, διότι οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι, υπό το πρίσμα των εξελίξεων, μελετάται η μεταφορά της πυροβολαρχίας πυραύλων αεραμύνης Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη. Υπάρχει λόγος όμως να γίνει αυτή η μετακίνησις; Κατά την γνώμη μας, το ορθόν θα ήτο, αν η Κρήτη χρειάζεται αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική προστασία, να επαναπατρισθεί αμέσως η πυροβολαρχία μας από την Σαουδική Αραβία και να εγκατασταθεί αυτή στην Μεγαλόνησο. Δεν είναι νοητόν να διαθέτουμε σημαντικά οπλικά συστήματα για την προστασία τρίτης χώρας, όταν αντιμετωπίζεται κίνδυνος επί ελληνικού εδάφους.

Οι πληροφορίες περί πληγμάτων από το Ιράν ανεφέρθησαν σε δημοσίευμα των «Financial Times», συμφώνως προς το οποίο οι πιθανές επιλογές της Τεχεράνης, σε περίπτωση περαιτέρω αμερικανικής στρατιωτικής κλιμακώσεως, περιλαμβάνουν και στόχους που συνδέονται με την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων στην Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Κύπρο.

Το ΝΑΤΟ διεμήνυσε ότι παρακολουθεί στενά την κατάσταση και ότι παραμένει έτοιμο να προστατεύσει όλα τα κράτη-μέλη του έναντι οιασδήποτε απειλής. Εν πάση περιπτώσει, η κάθε χώρα έχει την πρωταρχική ευθύνη να προστατευθεί. Και για την Ελλάδα η πρώτη απαίτησις είναι ο επαναπατρισμός κρισίμων συστημάτων που έχουν αναπτυχθεί για την προστασία οιουδήποτε τρίτου. Φυσικά, δεν συζητείται θέμα αποσύρσεως των πλοίων και αεροπλάνων μας που προστατεύουν την Κύπρο. Αυτά πρέπει να μείνουν ως έχουν.

Οι πύραυλοι στην Σαουδική Αραβία όμως είναι άλλο ζήτημα. Και το θέτουμε, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η Σαουδική Αραβία προσφάτως συνυπέγραψε σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας με την Τουρκία και το Πακιστάν. Η κατακλείς είναι ότι τους Patriot τους χρειαζόμαστε για την άμυνα του εθνικού εδάφους.

Η πολιτική διάστασις του ζητήματος είναι ότι η μεταστάθμευσις της πυροβολαρχίας Patriot στην Κάρπαθο είχε ενοχλήσει ιδαιτέρως την Τουρκία, η οποία υποστηρίζει ότι τα Δωδεκάνησα είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Σε περίπτωση λοιπόν που οι πύραυλοι αποσυρθούν, τούτο θα φαίνεται ως έμμεσος παραδοχή των ισχυρισμών της Αγκύρας για το καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως. Και τούτο συνιστά διπλωματική ήττα για την Ελλάδα. Επιβάλλεται λοιπόν να αποφευχθεί. Επιπροσθέτως, η απόσυρσις των πυραύλων λίγες ημέρες μετά την σύναψη της συμφωνίας (κατ’ ουσίαν συμμαχίας) της Τουρκίας με την Σαουδική Αραβία μπορεί να φανεί και ως αποτέλεσμα αυτής. Και τούτο θα ήταν μια ήττα γοήτρου για την Ελλάδα.

Αντιπαρερχόμεθα τα όσα σχολιάζονται ως προς την τακτική αναγκαιότητα αναδιατάξεως των δυνάμεων, καθώς ως επί το πλείστον προέρχονται από πρόσωπα που θεωρητική μόνον γνώση της καταστάσεως έχουν. Θα σημειώσουμε μόνον ότι η πυροβολαρχία μετεκινήθη στην Κάρπαθο όταν για πρώτη φορά ετέθη ζήτημα απειλής από ιρανικούς πυραύλους. Και τώρα περί της ιδίας απειλής πρόκειται. Ποιος ο λόγος να μετεγκατασταθούν οι πύραυλοι; Και το ξαναλέμε, αν απαιτείται ενίσχυσις της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας της Κρήτης, επιβάλλεται ο άμεσος επαναπατρισμός των Patriot από την Σαουδική Αραβία.

Να θυμίσουμε πάντως ότι στην Κρήτη είναι εγκατεστημένοι οι πύραυλοι S-300, που επίσης έχουν αντιαεροπορικές και αντιπυραυλικές δυνατότητες. Οι πύραυλοι αυτοί έχουν παύσει να συντηρούνται από τότε που η ελληνική Κυβέρνησις θεώρησε ότι «είναι σε πόλεμο» με την Ρωσσία, οπότε διεκόπη και η ροή ανταλλακτικών για αυτούς, όπως και για άλλα ρωσσικής προελεύσεως συστήματα που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας. Να γιατί οι κυβερνήσεις πρέπει να έχουν στρατηγική σκέψη και μακρόπνοο σχεδιασμό.

Πηγή: estianews.gr

σχόλιο iΕpikaira