iEpikaira

Στο περιθώριο της συνόδου έκλεισαν συμφωνίες και συζητήθηκαν θέματα που η Αθήνα αξιολογεί ως εξόχως σημαντικά

Σταύρος Ιωαννίδης

Μπορεί ο μεγάλος πρωταγωνιστής της Aγκυρας να ήταν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και το «παζάρι» για την επαναφορά της Τουρκίας στα F-35 να μονοπώλησε το ενδιαφέρον των περισσότερων δημοσιογράφων, όμως στο περιθώριο της συνόδου έκλεισαν συμφωνίες και συζητήθηκαν θέματα που η Αθήνα αξιολογεί ως εξόχως σημαντικά, περισσότερο, ίσως, και από την πιθανή απόκτηση μαχητικού 5ης γενιάς από την τουρκική αεροπορία.

Το πρώτο αφορά την απόκτηση των ευρωπαϊκών συστημάτων SAMP/T που θα φέρει στην Τουρκία το κορυφαίο αντιαεροπορικό βλήμα Aster-30, ζήτημα για το οποίο ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν εμφανίστηκε θετικός σε δηλώσεις του μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της συνόδου. Λίγο αργότερα, την ώρα που όλοι παρακολουθούσαν τη συνέντευξη Τύπου του Ντόναλντ Τραμπ, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραφαν τη μεγαλύτερη και πιο εκτενή συμφωνία αμυντικής συνεργασίας στη σύγχρονη ιστορία των δύο χωρών, ενώ, όπως αποκάλυψε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, στο τραπέζι βρίσκεται η συμπαραγωγή αμερικανικών πολεμικών πλοίων σε τουρκικά ναυπηγεία.

Ευρωπαϊκά αντιαεροπορικά και F-35

Το ενδιαφέρον της Aγκυρας για τα ευρωπαϊκά αντιαεροπορικά συστήματα SAMP/T δεν είναι καινούργιο. Χρονολογείται, μάλιστα, από το 2017, όταν η Τουρκία, η Ιταλία και η Γαλλία διερευνούσαν την πιθανότητα συνεργασίας για την ανάπτυξη και τη συμπαραγωγή ενός συστήματος μεγάλου βεληνεκούς. Ωστόσο, η ελληνοτουρκική κρίση του 2020 και οι εντάσεις με την Κύπρο έβαλαν τη συμμετοχή της Aγκυρας στον πάγο. [iEpikaira: Ο καίριος τομέας των αμυντικών εξοπλισμών στον οποίο η Τουρκία δεν έχει κάνει σημαντική πρόοδο είναι η αντιπυραυλική άμυνα. Εάν το καταφέρει και αυτό τότε τα πράγματα δυσκολεύουν πάρα πολύ για την Ελλάδα!]

Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, φαίνεται πως οι συνθήκες έχουν αλλάξει σε βαθμό που το Παρίσι και η Ρώμη βλέπουν με καλό μάτι την πώληση των κορυφαίων ευρωπαϊκών αντιαεροπορικών συστημάτων στην Τουρκία. Μιλώντας στο CNN Turk μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Εμανουέλ Μακρόν σημείωσε ότι οι τεχνικές συζητήσεις με την Ιταλία και την Τουρκία βρίσκονται σε εξέλιξη.

Για την Aγκυρα, η συγκεκριμένη προμήθεια θα μπορούσε να δώσει λύση σε δύο σημαντικά προβλήματα. Αρχικά, προσφέρει στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τη δυνατότητα να ξεφορτωθεί τους ρωσικούς S-400 χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό κόστος, αφού θα τους αντικαταστήσει με ένα πιο αξιόπιστο και τεχνολογικά προηγμένο σύστημα, αίροντας παράλληλα το βασικό εμπόδιο για την επιστροφή της Τουρκίας στα F-35. Ταυτόχρονα, εκτός από τον πύραυλο Meteor που θέλει για τα Eurofighter, η Τουρκία θεωρείται δεδομένο ότι θα προσπαθήσει να αποκτήσει και τον κορυφαίο πύραυλο Aster-30, το κύριο αντιαεροπορικό βλήμα των νέων ελληνικών φρεγατών FDI. Ο συνδυασμός Meteor και Aster-30 αποτελεί αυτή τη στιγμή το συγκριτικό πλεονέκτημα του ελληνικού οπλοστασίου έναντι του τουρκικού, το οποίο, όμως, ενδέχεται να εξισωθεί.

Eurofighter και φρεγάτες

Η αμυντική συμφωνία που υπέγραψαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Τουρκία μπορεί να μην περιλαμβάνει ρητή αναφορά σε αμοιβαία συνδρομή, όπως η ελληνογαλλική συμφωνία, καλύπτει όμως ένα ευρύ φάσμα συνεργασιών που αναβαθμίζει θεαματικά τη στρατηγική σχέση των δύο κρατών. Η υπογραφή της έρχεται λίγους μήνες μετά την οριστικοποίηση της προμήθειας 20 νέων μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon από τη Βρετανία, για τα οποία η Αγκυρα θα καταβάλει περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο σύμμαχοι δεσμεύτηκαν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους σε βιομηχανικό και τεχνολογικό επίπεδο, στη συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων, στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, στην κυβερνοασφάλεια και στο Διάστημα.

Επί τάπητος βρίσκεται και η συμπαραγωγή πολεμικών πλοίων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποκάλυψε ότι συζήτησε με τον Ντόναλντ Τραμπ το ενδεχόμενο κατασκευής πλοίων σε τουρκικά ναυπηγεία, αποφεύγοντας να δώσει περισσότερες πληροφορίες για τα χρονοδιαγράμματα και το είδος της συνεργασίας. Σημείωσε, όμως, ότι τα τουρκικά ναυπηγεία θα μπορούσαν να αναλάβουν την κατασκευή φρεγατών, κορβετών και υποβρυχίων και να λειτουργήσουν ως σταθμός υποστήριξης των αμερικανών πλοίων που επιχειρούν στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

[iEpikaira: Η δε Ελλάδα, πήρε ένα οθωμανικό εμβατήριο με νόημα... ΕΔΩ!]

Πηγή: kathimerini.gr

Οι τρεις αναγνώσεις για την Αθήνα σε σχέση με την αδειοδότηση ερευνών σε ένα περιορισμένο οικόπεδο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Βασίλης Νέδος

Την ειδική σχέση που έχει κατορθώσει να σφυρηλατήσει με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες σε αρκετούς τομείς η Τουρκία αναδεικνύει η πρόσφατη υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στην εθνική εταιρεία πετρελαίου της Λιβύης (NOC) και ευρωπαϊκές οντότητες στο πεδίο των υδρογονανθράκων και των εξορύξεων.

Τη Δευτέρα που πέρασε υπεγράφη στη Βεγγάζη συμφωνία για έρευνες στα ανοιχτά της πόλης ανάμεσα στη NOC και ένα κονσόρτσιουμ της τουρκικής ΤΡΑΟ (40%), της ισπανικής Repsol (40%), της ουγγρικής MOL (20%), της ιταλικής ΕΝΙ και της Qatar Energy (Κατάρ).

Η συμφωνία αφορά θαλάσσιο τεμάχιο έκτασης περίπου 10.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σε απόσταση 140 χλμ. βορειοδυτικά της Βεγγάζης, σε βάθη μεγαλύτερα των 1.500 μέτρων. Η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται νοτιότερα από τη μέση γραμμή του νόμου Μανιάτη, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπάρχει επικάλυψη με τα οικόπεδα «Κρήτη 1» και «Κρήτη 2» νοτίως της Κρήτης, ούτε όμως και με τις περιοχές στα νοτιοδυτικά του νησιού.

Από τον Φεβρουάριο

Η εξέλιξη αυτή είχε δρομολογηθεί από τον περασμένο Φεβρουάριο και είναι αποτέλεσμα του πρώτου γύρου αδειοδοτήσεων για έρευνες υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο εδώ και 19 χρόνια (τελευταίος γύρος το 2007). Η Λιβύη αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό αργού πετρελαίου στην ευρύτερη περιοχή – αυτή τη στιγμή παράγει περίπου 1,3-1,4 εκατ. βαρέλια την ημέρα και ο στόχος είναι να ξεπεράσει τα δύο εκατ.

Τα συμπεράσματα για την Αθήνα έχουν τρεις πτυχές. Ως προς την Τουρκία δεν υπάρχει κάποια έκπληξη, καθώς η Αγκυρα εδώ και χρόνια επιχειρεί να επιτύχει αποτελέσματα εντός του τουρκολιβυκού μνημονίου. Η αδειοδότηση για έρευνες σε αυτό το περιορισμένο οικόπεδο, μάλιστα μακριά από την επίμαχη περιοχή, δημιουργεί ένα προηγούμενο. Η δεύτερη πτυχή αφορά τη στάση που τηρούν χώρες οι οποίες είναι μέλη της Ε.Ε. και εταίροι της Ελλάδας.

Ο γεωπολιτικός «γάμος» της Ισπανίας και της Ιταλίας με την Τουρκία έχει συμβεί προ πολλού, ενώ φαίνεται ότι η σχέση Τουρκίας και Ουγγαρίας δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από την αλλαγή φρουράς στη Βουδαπέστη. Είναι απολύτως σαφές ότι αρκετές χώρες της Ε.Ε., με την Ισπανία και την Ιταλία στην εμπροσθοφυλακή, θεωρούν ότι η Τουρκία αποτελεί στρατηγικό εταίρο και ως εκ τούτου οι ανησυχίες της Ελλάδας αντιμετωπίζονται ως αναγκαίο κακό. Και η τρίτη πτυχή του ζητήματος αφορά τη δραστηριοποίηση των ΗΠΑ στη χώρα, που μετά την ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία έχει επιταχυνθεί.

Ηδη, αμερικανικές εταιρείες όπως η Conoco Phillips, αλλά και οι Chevron και ExxonMobil έχουν προχωρήσει σε συμφωνίες με τη Λιβύη και προετοιμάζονται να αναπτύξουν δραστηριότητα στη χώρα. Είναι αξιοσημείωτο ότι την ημέρα που η συμφωνία υπογραφόταν στη Βεγγάζη (μέρος της NOC έχει ενοποιηθεί προκειμένου να υπάρχει ροή εσόδων σε Τρίπολη και Βεγγάζη από τις εξαγωγές αργού), ο Σαντάμ Χαφτάρ, γιος του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, ήταν στην Αθήνα.

Το ενοποιητικό εγχείρημα έχει αναλάβει, όπως είναι γνωστό, ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου των ΗΠΑ για την Αφρική, Μασάντ Μπούλος. Χθες ο κ. Μπούλος δήλωσε στους Financial Times ότι εργάζεται με στόχο να επαναφέρει τους διχασμένους (και άλλοτε στρατιωτικά αντιπάλους) θεσμούς της Λιβύης υπό μια ενιαία Αρχή, καθώς παράλληλα ενθαρρύνει τους αμερικανικούς πετρελαϊκούς κολοσσούς να επενδύσουν στη χώρα της βόρειας Αφρικής. «Το σχέδιό μας είναι να έχουμε μια ενοποιημένη κυβέρνηση και να ενοποιήσουμε όλους τους θεσμούς», δήλωσε ο Μπούλος.

Το σχέδιο του Αμερικανού απεσταλμένου για τη Λιβύη φέρεται, πιο συγκεκριμένα, να συμπεριλαμβάνει σε κομβικές θέσεις τής μελλοντικά ενοποιημένης διοίκησης τον Σαντάμ Χαφτάρ, γιο του Χαλίφα Χαφτάρ, αλλά και τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, κάτι που –πάντως– έως τώρα δεν φαίνεται να «περπατάει» στη μεγάλη βορειοαφρικανική χώρα, καθώς έχει συσπειρώσει άλλους εσωτερικούς παίκτες.

Πηγή: kathimerini.gr

Γράφει ο Σπυρίδων Κίσσας, Σμχος (ΥΠΛ) ε.α.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ (16 Ιουν 26), μια ιταλική πυροβολαρχία Α/Α συστήματος μεγάλου βεληνεκούς SAMP/T (διαθέτει αντιβαλλιστικές ιδιότητες), θα αναπτυχθεί στο Α/Δ ΚΟΝΥΑ (3η Α.Β), ως μέρος του στρατιωτικού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ για την ενίσχυση της συμμαχικής αεράμυνας. Στην ανακοίνωση δεν καταγράφεται η ημερομηνία άφιξης της πυροβολαρχίας στο τουρκικό έδαφος.

Υπενθυμίζουμε ότι, στις 18 Μαι 26, το γερμανικό ΥΠΑΜ είχε ανακοινώσει πως στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, γερμανική πυροβολαρχία Patriot Pac-3 (διαθέτει αντιβαλλιστικές ιδιότητες), θα αναπτυχθεί στην Τουρκία για το χρονικό διάστημα από τα τέλη μηνός Ιουνίου έως το μήνα Σεπτέμβριο τρέχοντος έτους (2026). Η εν λόγω πυροβολαρχία θα αναπτυχθεί στην περιοχή Kurecik της Ν.Α Τουρκίας όπου εδρεύει το νατοϊκό Radar μεγάλης εμβέλειας AN/TPY-2 και θα αντικαταστήσει την αμερικανική πυροβολαρχία Patriot Pac-3, η οποία ήδη βρίσκεται στην υπόψη περιοχή.

(Σ.Σ-1 : Το Radar στο Kurecik αναπτύχθηκε το έτος 2012, ως σταθμός έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ έναντι επιθέσεων από βαλλιστικούς πυραύλους).

Την τρέχουσα χρονική περίοδο στην Τουρκία αναπτύσσεται μια αμερικανική πυροβολαρχία Patriot Pac-3 στο Kurecik, μια γερμανική πυροβολαρχία Patriot Pac-3 στο Α/Δ Incirlik, καθώς και μια ισπανική πυροβολαρχία Patriot Pac-2 (δεν διαθέτει αντιβαλλιστικές ιδιότητες), στο προαναφερθέν Α/Δ.

(Σ.Σ-2 : Γερμανικά Patriot Pac-2 είχαν αναπτυχθεί στην Τουρκία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ την περίοδο 2013-2015, προκειμένου να προστατευτεί η χώρα από τυχόν αεροπορική απειλή από τη Συρία. Για τον ίδιο λόγο παραμένουν εδώ και πολλά χρόνια τα ισπανικά Patriot Pac-2).

Εκτιμάται ότι, η ιταλική πυροβολαρχία θα αναπτυχθεί εντός των επόμενων ημερών, προκειμένου να ενισχυθούν τα μέτρα που λαμβάνονται έναντι της επικείμενης συνόδου κορυφής της Βόρειο-Ατλαντικής Συμμαχίας τον Ιούλιο στην Άγκυρα.

Να σημειωθεί τέλος ότι, η Τουρκία με τα ρωσικής κατασκευής Α/Α μεγάλου βεληνεκούς S-400 που διαθέτει, δύναται να αντιμετωπίσει εισερχόμενες βαλλιστικές απειλές. Ωστόσο, η εμπλοκή του συστήματος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ έχει απαγορευτεί κατηγορηματικά από την αμερικανική πρωτεύουσα. Η χώρα κατασκευάζει και εξοπλίζει τις ΤΕΔ με το A/A σύστημα μεγάλου βεληνεκούς Siper, η αντιβαλλιστική έκδοση του οποίου αναμένεται το έτος 2028.

Πηγή: militaire.gr

Η πρώτη προειδοποίηση για μια γενική έλλειψη καυσίμων που θα μπορούσε να καθηλώσει πολλά αεροπλάνα αυτό το καλοκαίρι ή απλώς για ένα ενδεχόμενο επεισόδιο που συνδέεται με την έντονη κυκλοφορία το Πάσχα;

Η ανακοίνωση που εξέδωσε η Air BP Italia προς τις αεροπορικές εταιρείες σχετικά με τους περιορισμούς καυσίμων σε τέσσερα αεροδρόμια (Μπολόνια, Λινάτε Μιλάνου, Τρεβίζο και Βενετία) έχει σημάνει συναγερμό σε ένα ολοένα και πιο περίπλοκο σενάριο όπου ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να εμποδίζει το Στενό του Ορμούζ από το μεγαλύτερο μέρος της πετρελαϊκής κυκλοφορίας.

Προτεραιότητα στον ανεφοδιασμό, εξήγησε η εταιρεία, η οποία ανήκει στον βρετανικό γίγαντα BP, θα δοθεί σε πτήσεις ασθενοφόρων, κρατικές πτήσεις και πτήσεις που διαρκούν περισσότερο από τρεις ώρες. Για άλλες πτήσεις, η διανομή θα είναι περιορισμένη τουλάχιστον μέχρι τις 9 Απριλίου. Ο πρόεδρος της ENAC, Πιερλουίτζι Ντι Πάλμα, προσπαθεί να καθησυχάσει τους άμεσους φόβους. Οι δυσκολίες στην τροφοδοσία με καύσιμα, δήλωσε στο ANSA, «συνδέονται με την περίοδο του Πάσχα με την έντονη κυκλοφορία, όχι με τον αποκλεισμό του Ορμούζ». «Εάν η σύγκρουση συνεχιστεί, θα υπάρξουν συνέπειες», παραδέχτηκε. «Αλλά προς το παρόν, βλέπω διπλωματία να λειτουργεί».

Ο όμιλος Save, ο οποίος διαχειρίζεται τα αεροδρόμια της Βενετίας, του Τρεβίζο και της Βερόνα, σημειώνει επίσης ότι οι περιορισμοί στα καύσιμα «δεν είναι σημαντικοί». Το πρόβλημα αφορά «μόνο έναν προμηθευτή και υπάρχουν άλλοι στα αεροδρόμια του ομίλου που προμηθεύουν τις περισσότερες αεροπορικές εταιρείες». Η κατάσταση είναι φυσιολογική, με τα εφόδια να διατηρούνται στα αεροδρόμια της Περούτζια και της Απουλίας.

Αλλά από την έναρξη της σύγκρουσης, και καθώς έγινε σαφές ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα συνεχίζονταν, η αγορά άρχισε να υπολογίζει τις επιπτώσεις στα αεροπορικά ταξίδια, κάτι που θα επηρέαζε τις τιμές των μετοχών. Για την Ryanair, «δεν υπάρχουν βραχυπρόθεσμες ελλείψεις καυσίμων, αλλά η κατάσταση εξελίσσεται. Προς το παρόν, οι προμηθευτές μας μπορούν να εγγυηθούν καύσιμα μέχρι τα μέσα έως τα τέλη Μαΐου». Με λίγα λόγια, «αν ο πόλεμος τελείωνε σύντομα, οι προμήθειες δεν θα διακόπτονταν.

Αν, ωστόσο, συνεχιζόταν τον Μάιο ή τον Ιούνιο, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κινδύνους για τις προμήθειες καυσίμων σε ορισμένα ευρωπαϊκά αεροδρόμια», προειδοποίησε η ιρλανδική αεροπορική εταιρεία. Η Lufthansa προειδοποίησε επίσης ότι προκύπτουν προβλήματα σε ορισμένα ασιατικά αεροδρόμια και όλα θα εξαρτηθούν από το χρονοδιάγραμμα της σύγκρουσης.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της IATA (Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών), η Ευρώπη εισάγει το 30% των αναγκών της σε καύσιμα αεριωθούμενων αεροσκαφών και το κλείσιμο ορισμένων διυλιστηρίων στην ήπειρο τα τελευταία χρόνια έχει διευρύνει το έλλειμμα. Οι μεγάλες εταιρείες προστατεύονται από υπερβολικές αυξήσεις τιμών για το 70% των αναγκών τους χρησιμοποιώντας παράγωγα χρηματοοικονομικά μέσα, αλλά αυτές οι συμβάσεις δεν προβλέπουν φυσική παράδοση και επομένως δεν λύνουν το πρόβλημα των ελλείψεων προϊόντων.

Παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος του αργού πετρελαίου του Κόλπου προορίζεται για την Ασία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι παραδόσεις σε όλο τον κόσμο αυξάνονται και οι επιπτώσεις στην πλευρά της προσφοράς για την Ευρώπη είναι αναπόφευκτες.

Κ.Θ.Κ.

[iEpikaira: Ενεργειακό lockdown ενόψει... Έρχονται πολύ δύσκολες καταστάσεις που λίγοι έχουν αντιληφθεί τί ακριβώς πρόκειται να συμβεί. Ο άμεσος συσχετισμός καυσίμων και τροφίμων θα επιφέρει ίσως τις τραγικότερες επιπτώσεις από το σύνολο των προβλημάτων που θα δημιουργηθούν στο άμεσο μέλλον. Περισσότερα ΕΔΩ!]

Πηγή: voicenews.gr

Το Ιταλικό Ναυτικό ετοιμάζεται να αποκτήσει το μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης (UCAV) Bayraktar TB3, σηματοδοτώντας ένα νέο βήμα στην επέκταση των δυνατοτήτων του στον τομέα της μη επανδρωμένης αεροπορίας με αεροπλανοφόρο.

Η ανακοίνωση έγινε από τον Αρχηγό του Ιταλικού Ναυτικού, Ναύαρχο Berutti Bergotti, κατά τη διάρκεια της πρώτης κοινοβουλευτικής ακρόασής του από την ανάληψη των καθηκόντων του στις 6 Νοεμβρίου 2025.

Μιλώντας ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Ιταλικής Γερουσίας στις 25 Μαρτίου, ο Ναύαρχος Berutti Bergotto επιβεβαίωσε ότι η υπηρεσία προχωρά με το σύστημα TB3 που αναπτύχθηκε από την Baykar , το οποίο αναμένεται να λειτουργεί από το αεροπλανοφόρο Cavour.

« Γνωρίζετε ότι αυτή η εταιρεία έχει υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με την Leonardo. Επομένως, η εξαγορά θα γίνει μέσω της Leonardo. Μπορεί να ενσωματωθεί στο Cavour (αεροπλανοφόρο). Αυτό επιτρέπει τόσο την επιτήρηση όσο και τη δυνατότητα μεταφοράς οπλισμού », είπε.

Ενώ ο ναύαρχος το ονομάζει Leonardo, το TB3 Bayraktar μπορεί να είναι διαθέσιμο μέσω της LBA Systems, μιας στρατηγικής κοινοπραξίας που ιδρύθηκε από τον ιταλικό βιομηχανικό γίγαντα Leonardo, και τον τουρκικό κατασκευαστή μη επανδρωμένων αεροσκαφών Baykar, ο οποίος φέρει τον τίτλο του μεγαλύτερου εξαγωγέα μη επανδρωμένων αεροσκαφών μάχης (UCAV) παγκοσμίως.

Η δήλωση παρέχει την πιο σαφή ένδειξη μέχρι σήμερα ότι η Ιταλία σκοπεύει να ενσωματώσει ένα UCAV σταθερών πτερύγων στο ναυτικό αεροσκάφος της, συμπληρώνοντας τα υπάρχοντα επανδρωμένα αεροπορικά μέσα και τις πλατφόρμες περιστροφικών πτερύγων.

Με αυτήν την κίνηση, η Ιταλία πρόκειται να γίνει ο πρώτος Ευρωπαίος πελάτης του TB3, μιας ναυτικής εξέλιξης του ευρέως εξαγόμενου Bayraktar TB2.

Το TB2 έχει εκτεταμένη επιχειρησιακή χρήση και έχει εξαχθεί σε περισσότερες από 30 χώρες παγκοσμίως. Το TB3 βασίζεται σε αυτή την εμπειρία, ενσωματώνοντας χαρακτηριστικά προσαρμοσμένα για θαλάσσιες και εκστρατευτικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας λειτουργίας από αεροπλανοφόρα μικρού καταστρώματος.

Η Ινδονησία είχε ανακοινωθεί προηγουμένως ως ο πρώτος πελάτης εξαγωγής του TB3 , με σχέδια για την προμήθεια τόσο χερσαίων όσο και πλοίων παραλλαγών. Η επιλογή της πλατφόρμας από την Ιταλία υπογραμμίζει το αυξανόμενο ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για επιχειρησιακά UCAV ικανά για ανάπτυξη σε αεροπλανοφόρα.

Το TB3 έχει αναπτυχθεί ειδικά για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα μικρής απογείωσης όπως το TCG Anadolu της Τουρκίας.

Η πλατφόρμα διαθέτει πτυσσόμενα φτερά για βελτιστοποίηση του χειρισμού και της αποθήκευσης στο κατάστρωμα, μαζί με ενισχυμένο σύστημα προσγείωσης και συστήματα προσαρμοσμένα για θαλάσσια περιβάλλοντα.

Πρόσφατες επιδείξεις από το Τουρκικό Ναυτικό έχουν αναδείξει το επιχειρησιακό δυναμικό του TB3 στη θάλασσα.

Κατά τη διάρκεια της άσκησης Steadfast Dart 2026 του ΝΑΤΟ, τα UCAV TB3 αναπτύχθηκαν από το TCG Anadolu , επιδεικνύοντας δυνατότητες όπως υπηρεσίες πληροφοριών, επιτήρησης, αναγνώρισης (ISR) και κρούσης .

Η ενσωμάτωση μιας παρόμοιας δυνατότητας στο Cavour θα αποτελούσε μια αξιοσημείωτη εξέλιξη για το Ιταλικό Ναυτικό, το οποίο ήδη χειρίζεται μαχητικά αεροσκάφη F-35B βραχείας απογείωσης και κάθετης προσγείωσης (STOVL) από το αεροπλανοφόρο.

Η ανακοίνωση του TB3 έγινε στο ευρύτερο πλαίσιο του επεκτεινόμενου χαρτοφυλακίου μη επανδρωμένων συστημάτων του Ιταλικού Ναυτικού.

Ο Ναύαρχος Berutti Bergotto περιέγραψε τις τρέχουσες και πρόσφατες αποκτήσεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση των δυνατοτήτων θαλάσσιας επιτήρησης και κρούσης.

Μεταξύ των συστημάτων που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία, το Ναυτικό χειρίζεται το UAV ScanEagle σε φρεγάτες κλάσης FREMM. Επιπλέον, ο Αρχηγός του Ναυτικού αποκάλυψε την πρόσφατη απόκτηση ενός νέου μη επανδρωμένου συστήματος κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL) ικανού για περισσότερες από τις παραδοσιακές αποστολές ISR.

Τουρκο-ιταλική συνεργασία

Η διαδικασία εξαγοράς μέσω της Leonardo υπογραμμίζει την αυξανόμενη βιομηχανική συνεργασία μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας στον μη επανδρωμένο τομέα. Η Baykar και η Leonardo υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με στόχο την ενσωμάτωση τεχνολογιών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης στην αγορά, ιδίως εντός της Ευρώπης.

Η εισαγωγή του TB3 στο Cavour θα παρείχε στο Ιταλικό Ναυτικό μια οργανική ικανότητα μη επανδρωμένης επίθεσης και ISR με σταθερές πτέρυγες στη θάλασσα. Αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει την επίγνωση της κατάστασης, να επεκτείνει την επιχειρησιακή εμβέλεια και να μειώσει την εξάρτηση από επανδρωμένες εξόδους για ορισμένα προφίλ αποστολών.

Το TB3 είναι ικανό να μεταφέρει πυρομαχικά ακριβείας και να εκτελεί αποστολές μεγάλης διάρκειας, καθιστώντας το κατάλληλο για ρόλους όπως η θαλάσσια επιτήρηση, η στόχευση και οι μικρές επιχειρήσεις κρούσης. Σύμφωνα με προηγούμενες αναφορές, η πλατφόρμα έχει πραγματοποιήσει με επιτυχία δοκιμές πραγματικών πυρών με εγχώρια πυρομαχικά.

Για το Ιταλικό Ναυτικό, η ενσωμάτωση ενός τέτοιου συστήματος παράλληλα με τα F-35B θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο ευέλικτη και πολυεπίπεδη προσέγγιση στις επιχειρήσεις των αεροπλανοφόρων, συνδυάζοντας επανδρωμένα περιουσιακά στοιχεία υψηλής τεχνολογίας με οικονομικά αποδοτικές μη επανδρωμένες πλατφόρμες.

Naval News

—

«Δεν υπήρχε απολύτως καμιά κακόβουλη πρόθεση, μόνο η ανησυχία να διασφαλιστεί η προστασία του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων», έγραψε στην πλατφόρμα Χ το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού

Η απαγόρευση από την ισραηλινή αστυνομία της πρόσβασης του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων στον ναό του Παναγίου Τάφου για να χοροστατήσει στη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων υπαγορεύτηκε από λόγους «ασφαλείας» και δεν προήλθε από «κακόβουλη πρόθεση», σύμφωνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

«Σήμερα, λόγω της ιδιαίτερης ανησυχίας για την ασφάλειά του, η αστυνομία της Ιερουσαλήμ εμπόδισε τον Λατίνο Πατριάρχη καρδινάλιο Πιτσαμπάλα, να χοροστατήσει στη λειτουργία στον ναό του Παναγίου Τάφου. Δεν υπήρχε απολύτως καμιά κακόβουλη πρόθεση, μόνο η ανησυχία να διασφαλιστεί η προστασία του», έγραψε στην πλατφόρμα Χ το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Το χρονικό

Η ισραηλινή αστυνομία απαγόρευσε, σήμερα, στον Λατίνο Πατριάρχη Ιεροσολύμων καρδινάλιο Πιερμπατίστα Πιτσαμπάλα να εισέλθει στον ναό του Παναγίου Τάφου, κατά την Κυριακή των Βαΐων των Καθολικών. Τον Πατριάρχη Πιτσαμπάλα συνόδευε ο Κουστωδός των Αγίων Τόπων, αιδεσιμότατος Φραντσέσκο Ιέλπο.

Σε ανακοίνωσή του, το Λατινικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων υπογράμμισε ότι «το συμβάν αποτελεί ένα σοβαρό προηγούμενο, όπως και έλλειψη σεβασμού ως προς την ευαισθησία δισεκατομμυρίων ανθρώπων οι οποίοι, κατά την εβδομάδα αυτή, έχουν το βλέμμα τους στραμμένο στην Ιερουσαλήμ».

Η σημερινή απόφαση χαρακτηρίζεται, επίσης, «ένα μέτρο σαφώς παράλογο και δυσανάλογο».

Σεβόμενο τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας που έχουν επιβληθεί λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, το Λατινικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων είχε ακυρώσει τη σημερινή, παραδοσιακή λιτανεία της Κυριακής των Βαΐων και ο καρδινάλιος Πιτσαμπάλα με τον Καθολικό Κουστωδό δεν συνοδευόταν από άλλους κληρικούς.

Οι αντιδράσεις

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι πήρε άμεσα θέση και, αναφερόμενη στο συμβάν, υπογράμμισε: «Ο Πανάγιος Τάφος των Ιεροσολύμων είναι ιερός τόπος της Χριστιανοσύνης και, κατά συνέπεια, πρέπει να προστατεύεται για την τέλεση των ιερών τελετουργιών. Η απαγόρευση εισόδου στον Λατίνο Πατριάρχη και στον Κουστωδό των Αγίων Τόπων, σε μια ημέρα βασικής σημασίας για την πίστη μας -όπως είναι η Κυριακή των Βαΐων- αποτελεί προσβολή όχι μόνο για τους πιστούς, αλλά και για κάθε κοινότητα που αναγνωρίζει τη θρησκευτική ελευθερία».

Ο δε Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι, πρόσθεσε ότι ζήτησε να κληθεί αύριο, στο υπουργείο, ο πρέσβης του Ισραήλ στη Ρώμη ώστε να του ζητηθούν εξηγήσεις σχετικά με το συγκεκριμένο συμβάν.

Κατά την προσευχή του, πριν από λίγο στο Ορος των Ελαιών, χωρίς την παρουσία πιστών, ο Λατίνος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εχοντας μπροστά μας την Ιερουσαλήμ, στην ιδιαίτερα περίπλοκη κατάσταση που ζούμε, αυτή ακριβώς την στιγμή θέλουμε να επανενωθούμε με τον Ιησού, θέλουμε να εισέλθουμε στην Ιερουσαλήμ και να μάθουμε, για μια ακόμη φορά, με ποιον τρόπο να κατοικήσουμε αυτή την πόλη. Θέλουμε να παραμείνουμε μια κοινότητα η οποία επιθυμεί να χτίσει αλληλεγγύη, φιλία, αδελφοσύνη, σε κοινωνία με όλους και να είμαστε όργανα ειρήνης και επανασυμφιλίωσης.

«Αδικαιολόγητη επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία»

Η παρεμπόδιση «χωρίς λόγο ή αιτία» του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων να εισέλθει στον ναό του Παναγίου Τάφου για να τελέσει τη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων συνιστά «αδικαιολόγητη επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία», κατήγγειλε ο Ισπανός πρωθυπουργός.

«Από την ισπανική κυβέρνηση, καταδικάζουμε αυτήν την αδικαιολόγητη επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία και απαιτούμε από το Ισραήλ να σεβαστεί την ποικιλομορφία των θρησκευτικών πεποιθήσεων και το διεθνές δίκαιο. Καθώς χωρίς ανεκτικότητα, η συνύπαρξη είναι αδύνατη», δήλωσε ο Πέδρο Σάντσεθ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X.

Πηγή: kathimerini.gr

Ανακοίνωση με την οποία «εκφράζει τη βαθιά ανησυχία για το γεγονός ότι ο Καθολικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων εμποδίστηκε χθες να εισέλθει στον Ναό του Παναγίου Τάφου στα Ιεροσόλυμα για να εορτάσει την Καθολική Κυριακή των Βαΐων» εξέδωσε το πρωί της Δευτέρας το υπουργείο Εξωτερικών.

Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ

«Η Ελλάδα εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία για το γεγονός ότι ο Λατίνος Πατριάρχης Ιεροσολύμων εμποδίστηκε χθες να εισέλθει στον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, προκειμένου να τελέσει τη λειτουργία για την Καθολική Κυριακή των Βαΐων.

Παρά τις συνθήκες που επικρατούν αυτή τη στιγμή, το στάτους κβο του Παναγίου Τάφου θα πρέπει να γίνεται σεβαστό από όλους, καλόπιστα, ενώ αυτό αποκτά πρόσθετη σημασία ενόψει των επερχόμενων εορτασμών του Πάσχα.

Η Ελλάδα εκφράζει την αλληλεγγύη και την ακλόνητη υποστήριξή της στις Χριστιανικές Εκκλησίες στην Ιερουσαλήμ και επαναλαμβάνει τη σημασία του σεβασμού του στάτους κβο του Παναγίου Τάφου, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες».

Despite the current circumstances, the Status Quo of the Holy Sepulcher must be fully respected by all and in good faith. This assumes additional importance in view of the upcoming Easter celebrations.— Υπουργείο Εξωτερικών (@GreeceMFA) March 30, 2026

Νετανιάχου: Καμία κακόβουλη πρόθεση

Υπενθυμίζεται ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, εξήγησε χθες μέσω ανάρτησής του στο Χ ότι η απαγόρευση από την ισραηλινή αστυνομία της πρόσβασης του Λατίνου Πατριάρχη Ιεροσολύμων στον ναό του Παναγίου Τάφου για να χοροστατήσει στη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων υπαγορεύτηκε από λόγους «ασφαλείας» και δεν προήλθε από καμιά «κακόβουλη πρόθεση».

«Σήμερα, λόγω της ιδιαίτερης ανησυχίας για την ασφάλειά του, η αστυνομία της Ιερουσαλήμ εμπόδισε τον Λατίνο Πατριάρχη καρδινάλιο Πιτσαμπάλα, να χοροστατήσει στη λειτουργία στον ναό του Παναγίου Τάφου. Δεν υπήρχε απολύτως καμιά κακόβουλη πρόθεση, μόνο η ανησυχία να διασφαλιστεί η προστασία του», έγραψε στην πλατφόρμα Χ το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Today, out of special concern for his safety, Jerusalem police prevented the Latin Patriarch Cardinal Pizzaballa from holding mass this morning at the Church of the Holy Sepulchre. Again, there was no malicious intent whatsoever, only concern for his safety and that of his party.— Prime Minister of Israel (@IsraeliPM) March 29, 2026

Πηγή: liberal.gr

Η ισπανική φρεγάτα θα συνοδεύει το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle και τα ελληνικά πολεμικά πλοία, μετά την επίθεση ιρανικού drone που δέχθηκε η βρετανική βάση του νησιού στο Ακρωτήρι.

Το υπουργείο Αμυνας της Ισπανίας ανακοίνωσε την αποστολή φρεγάτας στην Κύπρο για αποστολές «προστασίας».

Η ισπανική φρεγάτα θα συνοδεύει το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle και τα ελληνικά πολεμικά πλοία, μετά την επίθεση ιρανικού drone που δέχθηκε η βρετανική βάση του νησιού στο Ακρωτήρι.

Η φρεγάτα Cristóbal θα πραγματοποιήσει αποστολές «προστασίας και αντιαεροπορικής άμυνας» και θα βοηθήσει «σε οποιαδήποτε απομάκρυνση μη στρατιωτικού προσωπικού», διευκρινίζεται στην ανακοίνωση του ισπανικού υπουργείου Αμυνας.

«Σε χθεσινή μου συνάντηση με τους συναδέλφους μου της Γερμανίας, Μεγάλης Βρετανίας, Πολωνίας και Γαλλίας, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε έναν διαρκή συντονισμό μεταξύ των υπουργείων Άμυνας, με στόχο την παρακολούθηση της κρίσης αυτής. Μιλώντας χθες με την Ισπανίδα ομόλογό μου και με τους υπουργούς Άμυνας των χωρών που ανέφερα, αποφασίσαμε ότι, στο εσωτερικό της ΕΕ, είχε νόημα να στείλουμε ένα μήνυμα στήριξης προς την Κύπρο. Κάτι που σημαίνει ότι Ιταλοί, Γάλλοι, Ολλανδοί, Ισπανοί, θα στείλουμε πιθανότατα βοήθεια στην Κύπρο, σε επίπεδο ασφαλείας», δήλωσε εξάλλου στην ιταλική βουλή ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης Μελόνι Γκουίντο Κροζέτο.

«Το άρθρο 7 της Συνθήκης της ΕΕ προβλέπει την στήριξη χώρας μέλους που δέχεται επίθεση. Μαζί με χώρες, όπως είναι η Ισπανία, η Ολλανδία, η Γαλλία, τις επόμενες ημέρες πρόκειται να στείλουμε ναυτικές μονάδες για την προστασία της Κύπρου».

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Οι ΗΠΑ και η Τουρκία βρίσκονται εδώ και μήνες σε συνομιλίες με αντικείμενο τη συνεργασία στη ναυπηγική βιομηχανία, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον επιδιώκει να ενισχύσει τον στόλο του Πολεμικού της Ναυτικού εν μέσω της κλιμακούμενης στρατηγικής αντιπαλότητας με την Κίνα.

Όπως αναφέρουν αξιωματούχοι στο Middle East Eye, οι επαφές ξεκίνησαν ήδη από πέρυσι και εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των ΗΠΑ να καλύψουν σοβαρά κενά παραγωγικής ικανότητας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε σημαντική ναυτική δύναμη. Τα ναυπηγεία της διαθέτουν τη δυνατότητα να κατασκευάζουν ταυτόχρονα περισσότερα από 30 πολεμικά πλοία, εξυπηρετώντας τόσο το τουρκικό όσο και το πακιστανικό ναυτικό. Παράλληλα, τουρκικές αμυντικές εταιρείες έχουν αναπτύξει εγχώρια σχέδια για ευρύ φάσμα σκαφών στο πλαίσιο του προγράμματος Milgem, του εθνικού προγράμματος πολεμικών πλοίων της χώρας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, Αμερικανοί αξιωματούχοι διερεύνησαν το ενδεχόμενο η Τουρκία να προμηθεύει κρίσιμα εξαρτήματα πλοίων, ενώ στο τραπέζι τέθηκε και η προοπτική συμβολής της Άγκυρας στην κατασκευή επιπλέον φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει θέσει ως στόχο τόσο την αναβίωση της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας όσο και τη σημαντική διεύρυνση του στόλου, μετά από δεκαετίες υποεπενδύσεων.

Μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ έχουν στραφεί κυρίως σε ασιατικούς συμμάχους, όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, για τεχνογνωσία και επενδύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εξαγορά του ναυπηγείου Philly στη Φιλαδέλφεια από τον νοτιοκορεατικό όμιλο Hanwha, έναντι 100 εκατ. δολαρίων, με στόχο την παραγωγή έως και 20 πλοίων ετησίως. Ωστόσο, οι αμερικανικές προσπάθειες δεν είναι απρόσκοπτες, καθώς το Πεντάγωνο ακύρωσε πρόσφατα το πρόγραμμα φρεγατών κλάσης Constellation που υλοποιούσε με την ιταλική Fincantieri.

Αν και η αμερικανική νομοθεσία περιορίζει την κατασκευή πολεμικών πλοίων στο εξωτερικό και η Τουρκία δύσκολα θα επενδύσει σε ναυπηγεία των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο αξιοποίησης συμμαχικών χωρών για την κάλυψη των ελλείψεων. Όπως δήλωσε τον Ιανουάριο, η Ουάσινγκτον εξετάζει κάθε διαθέσιμη λύση για να επιταχύνει την παραγωγή.

[iEpikaira: Η είδηση αποτελεί αποκάλυψη των όσων συζητούν τόσο καιρό Ερντογάν-Τραμπ αλλά και "βόμβα" διότι 1) Συνιστά έμμεση αποδοχή ήττας και παρακμής της αμερικανικής ναυπηγικής αμυντικής βιομηχανίας η οποία τα τελευταία χρόνια μόνο αποτυχημένα προγράμματα έχει να επιδείξει (βλ. Constellation, MMSC) 2) Θα φέρει τεράστια έσοδα στην τουρκική οικονομία 3) Δίνεται ισχυρή ψήφος στην τουρκική αμυντική βιομηχανία η οποία θα πολλαπλασιάσει τις παραγγελίες και τις δυνατότητές της με ανταλλαγή τεχνολογίας και απάρτιων 4) Πλέον οι ΗΠΑ γίνονται πελάτες της Τουρκίας και η σχέση τους γίνεται πιο συναλλακτική με ότι αυτό συνεπάγεται για τα ελληνοτουρκικά και τα προφανή ανταλλάγματα που η Τουρκία θα κατοχυρώνει 5) Αυξάνεται το γεωπολιτικό βάρος της Τουρκίας και συνακόλουθα απομειώνεται έτι περισσότερο το γεωπολιτικό βάρος της Ελλάδας.]

Πηγή: liberal.gr

Η Γερμανία συγκαλεί τηλεδιάσκεψη με υπουργούς από πέντε ακόμη μεγάλες οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με στόχο να διερευνηθεί η προώθηση μιας «Ευρώπης δύο ταχυτήτων», ώστε να επιταχυνθεί η λήψη αποφάσεων σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας.

Στην τηλεδιάσκεψη προσκλήθηκαν η Γαλλία, η Πολωνία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ολλανδία. Η κίνηση έρχεται στον απόηχο επικρίσεων από αξιωματούχους της διοίκησης Τραμπ για τον χρόνο που απαιτείται προκειμένου η Ε.Ε. των 27 να καταλήξει σε αποφάσεις.

Η ιδέα δημιουργίας ad hoc συμμαχιών, που θα επιτρέπουν σε ομάδες κρατών-μελών να προχωρούν χωρίς ομοφωνία, δεν είναι νέα και έχει ήδη εφαρμοστεί σε κρίσιμα εγχειρήματα, όπως το ενιαίο νόμισμα.

Ωστόσο, αποκτά νέα δυναμική καθώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει αυξανόμενη ανασφάλεια, ασθενή οικονομική ανάπτυξη και βαθιές πολιτικές αποκλίσεις.

«Τώρα είναι η στιγμή για μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων», δήλωσε στο Βερολίνο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, ενόψει της τηλεδιάσκεψης.

Σε επιστολή του προς τους ομολόγους του, την οποία είδε το Reuters, ο Κλίνγκμπαϊλ υπογραμμίζει ότι «για να επιβιώσει σε ένα όλο και πιο απρόβλεπτο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ευρώπη πρέπει να γίνει ισχυρότερη και πιο ανθεκτική», προσθέτοντας ότι «η συνέχιση της σημερινής κατάστασης δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή».

Η τηλεδιάσκεψη χαρακτηρίζεται ως «εναρκτήριο βήμα», με πρόβλεψη για διά ζώσης συνέχεια στο περιθώριο της επόμενης συνεδρίασης του Eurogroup.

Σύμφωνα με τον Νικολάι φον Ονταρτσα, ειδικό σε ευρωπαϊκά ζητήματα στο Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών και Ασφαλείας Υποθέσεων (SWP), «η Ε.Ε. απλώς δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει πλέον και τους 27».

Ο ίδιος επισήμανε τη σκληρότερη στάση του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς και τη διάθεσή του να προχωρήσει χωρίς ομοφωνία, είτε στο ζήτημα της εμπορικής συμφωνίας με τη Mercosur είτε στο ουκρανικό.

Παρότι η επιλογή να ξεκινήσουν οι συζητήσεις με μόλις έξι χώρες ενδέχεται να προκαλέσει αντιδράσεις από άλλα κράτη-μέλη, Γερμανοί αξιωματούχοι τόνισαν ότι η προσέγγιση είναι ευέλικτη και ότι το σχήμα μπορεί να διευρυνθεί ανάλογα με το ενδιαφέρον.

Η επιστολή της Γερμανίας περιλαμβάνει τετραμερές σχέδιο με έμφαση στην εμβάθυνση της ένωσης κεφαλαιαγορών, την ενίσχυση του ευρώ, τον καλύτερο συντονισμό επενδύσεων στην άμυνα και την ασφάλεια κρίσιμων πρώτων υλών.

Ο Κλίνγκμπαϊλ κάλεσε επίσης σε ταχύτερη πρόοδο στην Ενωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.

Για το ευρώ, πρότεινε μείωση της γραφειοκρατίας και ενίσχυση της κυριαρχίας στις πληρωμές, προκειμένου να ενισχυθεί ο ρόλος του νομίσματος ως ασφαλούς καταφυγίου, βασισμένου στην προβλεψιμότητα και το κράτος δικαίου.

Στο πεδίο της άμυνας, ζήτησε να ενσωματωθεί ως σαφής προτεραιότητα στον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό της Ε.Ε., «μετατρέποντας την άμυνα σε κινητήρα ανάπτυξης».

[iEpikaira: Η αρχή του τέλους της ΕΕ όπως την ξέραμε (;)]

Πηγή: Reuters, kathimerini.gr

Οι αναλυτές σε όλο τον κόσμο είναι απασχολημένοι με την ανάλυση των συνεπειών της αμερικανικής επέμβασης στη Βενεζουέλα. Οι εξελίξεις στο μέτωπο του Δυτικού Ημισφαιρίου συνδέονται με το παίγνιο καταμερισμού της πλανητικής ισχύος. Ιστορικά, σε μεταβατικές περιόδους όπως η παρούσα, μπορεί η αστάθεια να είναι πολύ υψηλή και οι κίνδυνοι για όλους να μεγιστοποιούνται.

Του Ζαχαρία Μίχα*

Όμως, η βεβαιότητα ότι η έκβαση του παιγνίου θα επηρεάσει τον πλανήτη για πολλές δεκαετίες, τροφοδοτεί τις προσδοκίες μεγάλων και μεσαίων δυνάμεων, να βγουν ωφελημένες από τις νέες ισορροπίες. Αυτό το δεδομένο αυξάνει την προδιάθεση ανάληψης ρίσκου, που μόνο η ιστορία θα αποφανθεί εάν και κατά πόσον αποδείχθηκε στην πράξη υπολογισμένο. Αυτό με τη σειρά του μεγιστοποιεί τους κινδύνους για τις μικρότερες δυνάμεις.

Πρακτικά, ακόμα κι αν έχουν δικές τους φιλοδοξίες, υιοθετούν κατά προτεραιότητα αμυντική στάση σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν αρνητικές συνέπειες από τις πρωτοβουλίες των ισχυρότερων. Ιδιαίτερα εάν γειτνιάζουν γεωγραφικά με αναθεωρητικές δυνάμεις. Σε αυτή την κατηγορία βρίσκεται η Ελλάδα. Εντός αυτού του πλαισίου καλείται να ελιχθεί για να επιβιώσει. Και για τη χώρα μας όμως, ισχύει η συνύπαρξη μεγάλων κινδύνων αλλά και ευκαιριών.

Κατά συνέπεια, η αμιγώς αμυντική στάση δεν επαρκεί. Χρειάζεται προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα με το βλέμμα στραμμένο στην ουσία και το αποτέλεσμα, όχι στην επικοινωνία και μάλιστα κατά προτεραιότητα. Κυρίως όμως, να οικοδομηθεί η στρατιωτική ισχύς της χώρας με τέτοιον τρόπο ώστε να πείθει το γεωπολιτικό, όχι το εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον της χώρας. Το πρώτο δεν πείθεται εύκολα με επικοινωνιακού περιεχομένου αφηγήματα που εμπεριέχουν το στοιχείο της υπερβολής. Ακόμα κι αν πειστεί, αυτό που έχει σημασία είναι η πεποίθηση του αντιπάλου, διότι αυτό κρίνει το παιχνίδι της αποτροπής.

Η πολιτική της χώρας δεν μπορεί να αναπτύσσεται αποκλειστικά με τρόπο που να απαντά σε επιλογές τρίτων. Χρειάζεται να καταβάλλεται διαρκής προσπάθεια διαμόρφωσης του περιβάλλοντος με τρόπο ευνοϊκό για τα ελληνικά συμφέροντα. Να γίνεται προσπάθεια να χειραγωγηθούν εάν είναι δυνατό οι καραμπόλες που προκύπτουν. Κι αν ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα απευθύνονται στην πλανητική σκακιέρα, η Ελλάδα έχει τη δική της, την περιφερειακή, που ασφαλώς αλληλεπιδρά με το παγκόσμιο περιβάλλον…

Όπως αποδεικνύει η εμπειρία, η προδιάθεση της Άγκυρας να προσδώσει αντιτουρκικό κίνητρο στις ελληνικές πρωτοβουλίες είναι δεδομένη. Σε συνδυασμό με τον αναθεωρητισμό, κάθε ελληνική προσπάθεια να διατηρείται… σε καταστολή, στην πραγματικότητα είναι καταδικασμένη από την αρχή. Η δε υπερβάλλουσα ευαισθησία για το πώς θα αντιληφθούν οι Τούρκοι τις δικές μας πρωτοβουλίες, καταλήγει σε μια αποτελεσματική μέθοδο «προληπτικής αυτοξουδετέρωσης».

Η επίσκεψη στην Ισπανία και οι εξοπλισμοί

Στο ανωτέρω πλαίσιο, η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ισπανία χρήζει πιο προσεκτικής εξέτασης. Να διευκρινιστεί εξ αρχής ότι το επιχείρημα του σχολίου δεν διατυπώνει ένσταση για την ανάπτυξη σχέσεων σε διμερές επίπεδο με την Ισπανία, ούτε για την επίσκεψη του πρωθυπουργού. Είναι εξάλλου συμβατή με την πάγια επιδίωξη δημιουργίας συμμαχίας ανάμεσα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Εκεί είναι επικεντρωμένη και η ελληνική προσπάθεια επανεξοπλισμού του Πολεμικού Ναυτικού. Στη Γαλλία και την Ιταλία. Θα υπάρξει προσθήκη της Ισπανίας;

Όμως, σε συνδυασμό με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που μας προετοιμάζει για τη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας με την Τουρκία, εγείρεται ζήτημα εάν υπάρχει συναίσθηση γενικότερα, για το πώς οι ελληνικές επιλογές γίνονται αντιληπτές στο Ισραήλ. Και φυσικά, εάν αντιλαμβανόμαστε επαρκώς την έκταση που η πολιτική της Μαδρίτης επηρεάζει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Ένα ορθό και ισχυρό αντεπιχείρημα βέβαια θα ήταν, ότι γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ήταν απαραίτητη η ενίσχυση των επαφών Ελλάδας-Ισπανίας. Για να διασφαλιστεί ότι οι αντίστοιχες Μαδρίτης-Άγκυρας δεν θα λάβουν ανθελληνικό προσανατολισμό.

Εντύπωση προκάλεσαν οι αναφορές του Κυρ. Μητσοτάκη στην αμυντική συνεργασία στο πλαίσιο της ΕΕ. Είναι όμως αμφίβολο το πώς έγιναν αντιληπτές στο Ισραήλ. Επί παραδείγματι, όταν η Ελλάδα δεν κινήθηκε για να εξασφαλίσει χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος SAFE για την ελληνική IDE που έχει εξαγοραστεί από την ισραηλινή IAI, δεν μπορεί να παριστάνει πως δεν αντιλαμβάνεται ότι ευρωπαϊκές εταιρίες που ελέγχονται μετοχικά από τουρκικά συμφέροντα μπορούν να εξασφαλίσουν έργο στο πλαίσιο κοινοπραξιών, μέχρι ποσοστού 35%.

Ναυπηγικά προγράμματα

Κι αν αυτό που έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ο πρωθυπουργός είναι η κοινοπραξία Naviris στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος ναυπήγησης της αποκαλούμενης ως «ευρωκορβέτας», έχει καλώς. Το Πολεμικό Ναυτικό έχει τεράστια ανάγκη από σύγχρονες μονάδες επιφανείας διαφόρων εκτοπισμάτων. Η κοινοπραξία αποτελείται από την ιταλική Fincantieri (ναυπηγεί τις ιταλικές FREMM τύπου Bergamini που διαπραγματευόμαστε να αποκτήσουμε 2+2 μεταχειρισμένες) και τη γαλλική Naval Group (ναυπηγεί τις FDI-HN τύπου «ΚΙΜΩΝ»), ενώ μαζί με την ισπανική Navantia ηγούνται της προσπάθειας ανάπτυξης της ευρωκορβέτας.

Το ερώτημα όμως παραμένει για ποιον λόγο στις πολλαπλές δρομολογημένες προμήθειες εμβληματικών ισραηλινών οπλικών συστημάτων, δεν επελέγη η προσπάθεια εξασφάλισης χαμηλότοκης χρηματοδότησης από το SAFE (10 χρόνια περίοδος χάριτος και εξόφληση σε 45 χρόνια), επιλέγοντας προμήθεια μέσω ευρωπαϊκών εταιριών – κοινοπραξιών (π.χ. EUROSPIKE, EUROTROPHY, EURO PULS) που έχουν συστήσει οι ισραηλινές κατασκευάστριες με ευρωπαϊκές εταιρίες. Η απευθείας συναλλαγή προφανώς χαροποιεί την Ιερουσαλήμ, αποστραγγίζει όμως τις διαθέσιμες πιστώσεις, ενώ θα μπορούσαν να υλοποιηθούν περισσότερα εξοπλιστικά προτεραιότητας.

Τα περί απώλειας ευκαιρίας ισχύουν και για τις δυο επιλογές που έχουν ήδη γίνει στον τομέα της ναυτικής ισχύος, τις γαλλικές FDI και τις ιταλικές FREMM – Bergamini. Ξεκινώ από τις δεύτερες για να διαφανεί η σκοπιμότητα. Η ελληνική πλευρά έχει πλέον αντιληφθεί ότι οι προειδοποιήσεις για θεαματική αύξηση του κόστους σε περίπτωση που ζητηθούν αλλαγές στα πλοία, δεν συνιστούσαν «αντιπολίτευση» αλλά απηχούσαν τη δυσμενή πραγματικότητα.

Ήταν απόλυτα προβλέψιμο. Τα πλοία βρίσκονται αφενός στο μέσο του επιχειρησιακού τους βίου και χρήζουν αναβάθμισης – εκσυγχρονισμού μέσης ζωής (mid-life upgrade) και αφετέρου, συγκριτικά με τις FDI – HN είναι υποεξοπλισμένα (16 κελιά έναντι 32). Επίσης, έχουν σημαντικά μεγαλύτερο εκτόπισμα (κατά περίπου 50%), πλήρωμα (200 άτομα έναντι 122), δηλαδή αυξημένο λειτουργικό κόστος.

Εξυπακούεται ότι ο οπλισμός των FREMM – Bergamini μπορεί να ενισχυθεί ποσοτικά (προσθήκη επιπλέον συστημάτων κάθετης εκτόξευσης), όμως αυτό θα υπέχει πρόσθετο κόστος που θα προστεθεί στα κόστη αρχικής προμήθειας και εκσυγχρονισμού μέσης ζωής. Επίσης, οι κυβερνητικές αναφορές περί «διακρατικών συμβάσεων», δηλαδή με μοναδικούς αντισυμβαλλόμενους τα κράτη και όχι τις εταιρίες όπως έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής, δείχνουν να έχουν χτυπήσει σε ξέρα και στις συζητήσεις με τους Ιταλούς!

Το δέον γενέσθαι

Που καταλήγει όλο αυτό; Σε δυο συμπεράσματα: Το πρώτο είναι ότι χάνεται πολύτιμος χρόνος. Εάν είχε επιλεγεί τοποθέτηση παραγγελίας για περισσότερες FDI-HN θα επιτυγχανόταν συμπλήρωση ενός εύλογου αριθμού φρεγατών (π.χ. σύνολο έξι) που θα αποκτούσαμε περίπου στον ίδιο χρόνο. Θα ήταν ολοκαίνουργιες μονάδες επιφανείας και όχι μεταχειρισμένες για 15-20 χρόνια (σ.σ. εκτός αν σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να τις διατηρούμε στον Στόλο 40+ έτη). Δεν θα έχρηζαν εκτεταμένων παρεμβάσεων για να αποκτήσουν την ισχύ που απαιτεί το πολύ μεγαλύτερο εκτόπισμα των Bergamini και το αυξημένο κόστος υποστήριξης.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι θα επιτυγχάνονταν οικονομίες κλίμακος λόγω ομοιοτυπίας πλατφορμών, συστημάτων, αισθητήρων και όπλων. Εάν μάλιστα σκοπεύουμε να επενδύσουμε στην απόκτηση ευρωκορβετών, άλλο είναι να υποστηρίζονται δύο και άλλο τρεις διαφορετικοί τύπου πολεμικών πλοίων. Κι αυτά πέραν των καλύτερων τιμών που θα συνεπαγόταν ένα ναυπηγικό πρόγραμμα και τη δυνατότητα διεκδίκησης πολύ πιο ενεργής εμπλοκής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Καταληκτικά, να συνυπολογιστεί ότι Ισπανία και Τουρκία πρωτοστατούν στον «αντιεβραϊκό άξονα» της ευρύτερης περιοχής. Τα πνεύματα στην Ισπανία είναι τόσο οξυμένα, που δεν επιτράπηκε η είσοδος σε φιλάθλους να παρακολουθήσουν τα παιχνίδια της Ευρωλίγκας της ισραηλινής Μακάμπι Τελ Αβίβ με τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα, υπό τον φόβο εκτροπής.

Η πάγια επιδίωξη της Ελλάδας για την σύμπηξη της περίφημης «συμμαχίας του νότου», στη συγκεκριμένη συγκυρία μοιάζει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Άγκυρας όπως εξηγήθηκε παραπάνω. Εάν θεωρούμε ότι δεν θα εκδηλωθούν αντιδράσεις από την Ιερουσαλήμ για να μην επηρεαστεί η διμερής εξοπλιστική συνεργασία, δυστυχώς αυτή είναι μία μόνο διάσταση του προβλήματος.

Το πιο σημαντικό είναι το τελικό μήνυμα που αποκωδικοποιούν οι Ισραηλινοί και δεν είναι άλλο από την πρόταξη της πολιτικής ανάγκης εξασφάλισης «ήρεμων νερών», τουλάχιστον μέχρι το πέρας του βίου της σημερινής κυβέρνησης. Αυτό όμως δεν αποτελεί εθνική, αλλά κομματική προσέγγιση και μάλιστα στο τακτικό επίπεδο. Το Ισραήλ ενδιαφέρεται πρώτιστα για μια συμμαχία ανάσχεσης του τουρκικού αναθεωρητισμού, διότι το αφορά.

Αντί σχολίου, παραθέτω την κατάληξη στο άρθρο του συναδέλφου Μιχάλη Ψύλλου για τη «Ναυτεμπορική» αναφερόμενος στην ευρωπαϊκή αντίδραση απέναντι στις επιλογές Τραμπ. Η κατάσταση στη μεγάλη πλανητική εικόνα, μοιάζει σκανδαλιστικά με την δική μας περιφερειακή και το τρίγωνο Αθήνας, Άγκυρας, Ιερουσαλήμ:

«Η χειρότερη στρατηγική απέναντι σε μια τέτοια κυνική επίδειξη πολιτικής ισχύος είναι αυτή που συνδυάζει την κολακεία με τον κατευνασμό, δύο μορφές υποτακτικής προσαρμογής στις απειλές του αρχηγού του ισχυρότερου στρατού στον κόσμο. Ο νοών νοείτω…»

*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA, defence-point.gr

Θεόδωρος Ανδρεάδης Συγγελλάκης, Ρώμη

Ιδιαίτερη αίσθηση έχει προκαλέσει στην Ιταλία δημοσκοπική έρευνα, που δείχνει ότι συνολικά το 30% των ερωτηθέντων δεν θα είχε πρόβλημα με τυχόν επιστροφή του φασισμού στη χώρα.

Ρεπορτάζ από τη Ρώμη

Πιο αναλυτικά, το 8% του στατιστικού δείγματος τάσσεται ανοικτά υπέρ της δυνατότητας αυτής, θεωρώντας την «την καλύτερη δυνατή λύση». Το 14% απαντά ότι «θα ήταν μια καλή λύση, αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα», και ένα υπόλοιπο 8% δηλώνει ότι το όλο θέμα το βρίσκει αδιάφορο.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το πανεπιστήμιο του Ουρμπίνο, σε συνεργασία με το δημοσκοπικό ινστιτούτο Demos και τον σύνδεσμο Avviso Pubblico. Στην είδηση έδωσε ιδιαίτερη έμφαση η εφημερίδα La Repubblica, η οποία πρόσθεσε ότι στους πολίτες ηλικίας 30-55 ετών η θετική γνώμη για τον φασισμό αγγίζει το ένα τρίτο του στατιστικού δείγματος, ενώ μειώνεται στους ηλικιωμένους. Πιθανότατα, επειδή οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας έχουν ζωντανή τη μνήμη (από προσωπικά βιώματα ή των γονιών τους) του τι προκάλεσε στη χώρα η δικτατορία του Μπενίτο Μουσολίνι.

«Λάθος του Μουσολίνι η συμμαχία με τον Χίτλερ»

Ρεκόρ θετικών απαντήσεων καταγράφεται, επίσης, στους ερωτηθέντες που αυτοπροσδιορίζονται ως «Δεξιοί»: το 62% θα έβλεπε θετικά μια επιστροφή του φασισμού. Στον χώρο της Κεντροδεξιάς, το σχετικό ποσοστό πέφτει στο 29% και στην Αριστερά στο 7%.

Πρόκειται σαφώς για στοιχεία, τα οποία προκαλούν ανησυχία. Και που φαίνεται να επιβεβαιώνουν μια άποψη, την οποία -έως τώρα- πολλοί θεωρούσαν περιθωριακή, αλλά στις ιταλικές πόλεις ακούγεται -πλέον- όλο και συχνότερα: ότι δηλαδή «το λάθος που έκανε ο Μουσολίνι ήταν να συμμαχήσει με τον Χίτλερ». Για όλα τα άλλα τρομακτικά συμβάντα (από την δολοφονία πολιτικών αντιπάλων, τις εξορίες, τους κατατρεγμούς των ομοφυλόφιλων μέχρι και τον ολικό αποκλεισμό των Εβραίων από τη δημόσια ζωή) κάποιοι, προφανώς, αποφάσισαν να δώσουν συγχωροχάρτι.

Διαδήλωση στο Μιλάνο για την 80ή επέτειο της απελευθέρωσης από τον φασισμόΕικόνα: Alessandro Bremec/NurPhoto/picture alliance

Την ίδια ώρα, έναν αιώνα μετά την κήρυξη της φασιστικής δικτατορίας και ογδόντα χρόνια μετά την πτώση της, το 58% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι «τα τελευταία χρόνια, η ιταλική αβασίλευτη δημοκρατία έχει υποστεί φθορά». Πρόκειται για ένα θέμα και για επιμέρους στοιχεία που μπορεί να μην ταιριάζουν στο γενικότερο χριστουγεννιάτικο κλίμα, αλλά είναι σαφές ότι αποτελούν αντικείμενο για τεράστια και σε βάθος συζήτηση. Με αναφορά στον ρόλο των κομμάτων, στην πτώση των ιδεολογιών και στην εξασθένιση -ή και στον κίνδυνο εξαφάνισης- της ιστορικής μνήμης.

Έκθεση-κόλαφος της Διεθνούς Αμνηστίας

Την όλη πολιτική πραγματικότητα της χώρας αφορά άμεσα και η τελευταία έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, στην οποία αναφέρεται ότι «τα τελευταία τρία χρόνια, στην Ιταλία καταγράφηκε βαθιά οπισθοδρόμηση στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Στην έκθεση υπογραμμίζεται, επίσης, ότι εγκρίθηκαν αποφάσεις για τη δημιουργία 14 νέων αδικημάτων τα οποία -σε μεγάλο βαθμό- αφορούν την δυνατότητα έκφρασης, από μέρους των πολιτών, του δικαιώματος στη διαφωνία.

Ετοιμάζεται να εδραιωθεί και στην Ιταλία ο αυταρχισμός;Εικόνα: Claudio Sisto/Just Pictures/IMAGO

«Τα μέτρα στον τομέα της ασφάλειας δείχνουν ότι ο αυταρχισμός ετοιμάζεται να εδραιωθεί και στη χώρα μας», δήλωσε η Ανελίζε Μπαλντατσίνι, από τους κύριους υπεύθυνους της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ιταλία. Αναφερόμενη στο μεταναστευτικό πρόσθεσε, δε, ότι η κυβέρνηση Μελόνι «δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει τεράστια δημόσια κονδύλια» για τη δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης στην Αλβανία, τα οποία «παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο».

Στην έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, τέλος, υπογραμμίζεται ότι με τη στάση της,η κυβέρνηση της Ρώμης υποβαθμίζει ανοικτά το κύρος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Πρόκειται για ευθεία αναφορά στην έκδοση στην Τρίπολη Λίβυου βασανιστή, μετά τη σύλληψή του στην Ιταλία, όπως και στο ότι αγνοήθηκε το ένταλμα του Ποινικού Δικαστηρίου για σύλληψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Βενιαμίν Νετανιάχου.

Πηγή: dw.com

Ευρωπαϊκές χώρες ενισχύουν τις ένοπλες δυνάμεις τους

Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν τις επαφές για ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προειδοποιούν ότι η Ρωσία συνιστά απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, αρκετές χώρες της Ευρώπης αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη στελέχωση των ενόπλων δυνάμεών τους και αναζητούν τρόπους ενίσχυσης των στρατιωτικών δυνατοτήτων τους με οικονομικά κίνητρα ή με επέκταση της στράτευσης σε γυναίκες. Η Μόσχα αρνείται πάντως ότι σχεδιάζει επίθεση κατά ευρωπαϊκών χωρών.

Γερμανία: Η κυβέρνηση συμφώνησε τον Νοέμβριο σε νέο καθεστώς στρατιωτικής θητείας, με αυξημένες αποδοχές και κίνητρα. Η θητεία παραμένει εθελοντική, αλλά προβλέπεται δυνατότητα υποχρεωτικής επιστράτευσης αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι προσλήψεων. Ζητούμενο είναι η αύξηση του αριθμού των στρατιωτών στις 260.000 από περίπου 180.000 σήμερα και ο διπλασιασμός των εφέδρων στις 200.000.

Γαλλία: Η Γαλλία σχεδιάζει την εισαγωγή εθελοντικής στρατιωτικής υπηρεσίας για νέους 18-19 ετών, διάρκειας 10 μηνών και με αμοιβή, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει στα μέσα του 2026. Ο Εμανουέλ Μακρόν έχει θέσει στόχο 3.000 συμμετέχοντες το 2026, 10.000 έως το 2030 και 50.000 έως το 2035. Παράλληλα επιδιώκει να αυξήσει τους εφέδρους στις 100.000 έως το 2030 από περίπου 47.000 σήμερα, με συνολικό αριθμό ενόπλων δυνάμεων περί τις 210.000.

Βρετανία: Η κυβέρνηση στοχεύει στην αύξηση του στρατού σε τουλάχιστον 76.000 επαγγελματίες στρατιώτες στη διάρκεια της επόμενης κοινοβουλευτικής περιόδου, που θα ξεκινήσει το 2029, όταν το επιτρέψουν τα δημοσιονομικά της χώρας. Σήμερα ο στρατός αριθμεί περίπου 74.000 στελέχη, με 25.000 εφέδρους. Η έμφαση δίνεται στη διατήρηση προσωπικού και στον εκσυγχρονισμό, χωρίς σχέδια επαναφοράς της υποχρεωτικής θητείας.

Δανία: Η Δανία σχεδιάζει να αυξήσει σταδιακά τη διάρκεια της υποχρεωτικής θητείας από τέσσερις σε 11 μήνες το 2026 και να ανεβάσει τον αριθμό των κληρωτών από 5.000 σε 7.500 έως το 2033. Από το 2025 και οι γυναίκες υποχρεούνται να εγγράφονται για ενδεχόμενη στράτευση.

Φινλανδία: Η Φινλανδία διατηρεί πολεμική δύναμη 280.000 στρατιωτών μέσω υποχρεωτικής στράτευσης των ανδρών, προσθέτοντας περίπου 20.000 νέους εφέδρους ετησίως. Η μείωση των γεννήσεων απειλεί μελλοντικά τα αποθέματα εφέδρων. Η κυβέρνηση αύξησε το όριο ηλικίας από τα 60 στα 65 έτη, με στόχο ένα εκατ. εφέδρους έως το 2031.

Ιταλία: Η Ιταλία εξετάζει τη δημιουργία νέας μονάδας για την αντιμετώπιση απειλών υβριδικού πολέμου. Σύμφωνα με τον υπουργό Αμυνας Γκουίντο Κροζέτο, η μονάδα θα μπορούσε αρχικά να απασχολεί 1.200-1.500 άτομα, με στόχο τις 5.000 θέσεις, ενώ σχεδιάζει την πρόσληψη 6.000 εθελοντών με συμβάσεις ορισμένου χρόνου το 2026.

Ολλανδία: Η Ολλανδία επιδιώκει την αύξηση του στρατιωτικού δυναμικού της από 74.000 σε 200.000, με έμφαση στην ενίσχυση των εφέδρων.

Πολωνία: Η Πολωνία, που διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ, εγκαινιάζει πρόγραμμα για τη στρατιωτική εκπαίδευση περίπου 400.000 πολιτών το 2026. Το πρόγραμμα θα είναι εθελοντικό και θα περιλαμβάνει βασική στρατιωτική κατάρτιση, εκπαίδευση επιβίωσης, πρώτες βοήθειες και κυβερνοασφάλεια.

Σουηδία: Επανέφερε την υποχρεωτική θητεία το 2017. Το 2025 εντάχθηκαν λίγο πάνω από 7.000 κληρωτοί, με στόχο ο συνολικός αριθμός να φθάσει στις 12.000 έως το 2032. Η μεγαλύτερη πρόκληση θεωρείται η στελέχωση με επαγγελματίες αξιωματικούς, καθώς πολλοί αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν τα επόμενα χρόνια.

Πηγή: kathimerini.gr

«Η δύναμη των στρατών και η αξιοπιστία τους, είναι το ισχυρότερο μέσο ενάντια στους πολέμους. Ο διάλογος, η διπλωματία, οι καλές προθέσεις ασφαλώς και χρειάζονται, αλλά πρέπει να διαθέτουν στέρεες βάσεις», τόνισε η Ιταλίδα πρωθυπουργός, Τζόρτζια Μελόνι, σε μήνυμά της προς τις ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις που μετέχουν σε ειρηνευτικές αποστολές στο εξωτερικό.

«Η λατινική ρήση "αν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο", δεν αποτελεί φιλοπόλεμη, αλλά ρεαλιστική προσέγγιση. Για τον λόγο αυτό, δεν συμφώνησα ποτέ με όσους θεωρούν ότι ο ειρηνισμός πρέπει να αντιτάσσεται στις ένοπλες δυνάμεις. Μόνον μια αξιόπιστη ειρηνευτική δύναμη, απομακρύνει τον πόλεμο, διότι η ειρήνη δεν έρχεται αυθόρμητα. Η ειρήνη είναι, κυρίως, μια ισορροπία δυνάμεων», πρόσθεσε η Μελόνι.

«Η αδυναμία ενθαρρύνει όποιον θέλει να επιτεθεί, ενώ η δύναμη τον απομακρύνει. Eίναι η δύναμη της αποτροπής, μια λέξη που στα ιταλικά, από τις λατινικές της ρίζες, σημαίνει "προκαλώ φόβο, σε σημείο που καταφέρνω να απομακρύνω"», ολοκλήρωσε η Ιταλίδα πρωθυπουργός.

Νωρίτερα, το ιταλικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι η Ιταλία θέλει να διατηρήσει τη στρατιωτική της παρουσία στον Λίβανο μετά την αποχώρηση των κυανοκράνων του ΟΗΕ, η οποία θα αρχίσει την 31η Δεκεμβρίου 2026.

«Ακόμη και μετά την αποχώρηση της ειρηνευτικής δύναμης στον νότιο Λίβανο (FINUL στα γαλλικά, UNIFIL στα αγγλικά) του ΟΗΕ, η Ιταλία θα συνεχίσει να παίζει τον υποστηρικτικό ρόλο της με προσήλωση στη διεθνή παρουσία σε αυτή τη χώρα», σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού Άμυνας, Γκουίντο Κροσέτο στην πλατφόρμα Χ.

Όταν ρωτήθηκε από το Γαλλικό Πρακτορείο εάν αυτό σημαίνει μια ιταλική «στρατιωτική παρουσία», εκπρόσωπος του υπουργείου δήλωσε «ναι».

Ο Κροσέτο υπογράμμισε επίσης «τον θεμελιώδη ρόλο» των ενόπλων δυνάμεων του Λιβάνου «για να εγγυηθούν τη σταθερότητα όχι μόνο στον Λίβανο αλλά και σε όλη την περιοχή».

Ο υπουργός διαβεβαίωσε επίσης ότι η Ρώμη εργάζεται ώστε οι συζητήσεις που είναι σε εξέλιξη στην περιοχή να αποφέρουν «συγκεκριμένα αποτελέσματα και ότι κανείς δεν μπορεί να αντλεί οφέλη από μια κατάσταση αστάθειας στον νότιο Λίβανο».

Υπενθυμίζεται ότι, η Ιταλία με τους 1.099 στρατιωτικούς της είναι η δεύτερη σε μέγεθος δύναμη της FINUL, μετά την Ινδονησία (1.232) και πέντε Ιταλοί στρατηγοί συμπεριλαμβάνονταν στους επικεφαλής των κυανοκράνων κατά τη διάρκεια των 20 τελευταίων ετών.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ liberal.gr

Η Ρώμη προσανατολίζεται στη σταδιακή αύξηση των αμυντικών δαπανών της συμμορφούμενη με τους υψηλότερους στόχους του ΝΑΤΟ

Η ιταλική κυβέρνηση ζήτησε από το κοινοβούλιο να εγκρίνει μια επένδυση ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ σε διάστημα 15 ετών για τη συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό του στόλου των φρεγατών της, σύμφωνα με κοινοβουλευτικό έγγραφο που είδε το Reuters.

Το σχέδιο έρχεται καθώς η Ιταλία κινείται για να αυξήσει σταδιακά τις αμυντικές της δαπάνες για να συμμορφωθεί με τους υψηλότερους στόχους του ΝΑΤΟ, αφού τα μέλη της συμμαχίας συμφώνησαν στην απαίτηση των ΗΠΑ να αυξήσουν τους ετήσιους αμυντικούς προϋπολογισμούς τους στο 5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Το πρόγραμμα, έως το 2039, στοχεύει στη «διατήρηση των επιχειρησιακών συνθηκών και της υλικοτεχνικής υποστήριξης», καθώς και στην λεγόμενη «αναβάθμιση μέσης διάρκειας ζωής» των ναυτικών μονάδων φρεγατών τύπου FREMM, ανέφερε το έγγραφο.

Τόνισε την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η Ιταλία θα συνεχίσει να λειτουργεί σκάφη ικανά να παρακολουθούν αποτελεσματικά τις θαλάσσιες περιοχές εθνικού ενδιαφέροντος.

Τι είναι οι φρεγάτες FREMM

Οι φρεγάτες FREMM είναι πολεμικά πλοία πολλαπλών χρήσεων που σχεδιάστηκαν από κοινού από την ιταλική Fincantieri και τη γαλλική Naval Group. Πέρυσι, η κοινοπραξία ναυπηγικής, μαζί με τον αμυντικό όμιλο Leonardo, κέρδισε μια σύμβαση αξίας περίπου 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ για την κατασκευή δύο φρεγατών για τη Ρώμη.

Το έγγραφο ανέφερε ότι η συνεργασία με τη βιομηχανία αναμένεται να συνεχιστεί βάσει των υφιστάμενων ρυθμίσεων, μεταξύ άλλων μέσω του ευρωπαϊκού οργανισμού προμηθειών OCCAR (Οργανισμός για τη Συνεργασία στον Κοινό Εξοπλισμό).

Η νέα επένδυση θα χρηματοδοτηθεί τόσο από τα ιταλικά υπουργεία βιομηχανίας όσο και από τα ιταλικά υπουργεία άμυνας. Το πρόγραμμα περιγράφεται ως «ζωτικής σημασίας» και προσφέρει «σαφή οφέλη σε έναν από τους τομείς υψηλότερης στρατηγικής αξίας για την άμυνα».

Οι επιτροπές άμυνας του κοινοβουλίου πρέπει να εγκρίνουν το αίτημα έως τις 12 Ιανουαρίου, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της κάτω βουλής. Άλλα σχέδια δαπανών που υποβλήθηκαν στο κοινοβούλιο περιλαμβάνουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, υποβρύχια και τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη για την πολεμική αεροπορία.

Αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης επέκριναν τα νέα σχέδια αμυντικών δαπανών της κυβέρνησης – αξίας άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ – υποστηρίζοντας ότι προωθούνται παρά την ανεπαρκή επένδυση της κυβέρνησης στις κοινωνικές υπηρεσίες της χώρας.

«Αυτό μου φαίνεται σαν ένα πραγματικό χαστούκι στο πρόσωπο των ιταλικών οικογενειών. Ένα πραγματικά δυσάρεστο χριστουγεννιάτικο δώρο», δήλωσε την Τρίτη ο Νίκολα Φρατογιάννι, βουλευτής του κόμματος της Πράσινης-Αριστεράς Συμμαχίας.

Πηγή: Reuters, naftemporiki.gr