iEpikaira

Στις "Αντιθέσεις" ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και υλοποιητής επί των ημερών του , του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - Κύπρου , στρατηγός ε.α Μανούσος Παραγιουδάκης σε μια συζήτηση για τα κομβικά εθνικά ζητήματα και την στρατηγική της χώρας, στην εποχή των μεγάλων γεωπολιτικών ανατροπών και των γεωστρατηγικών ανατοποθετήσεων .

Πως προσεγγίζει τις μεγάλες συγκρούσεις σε Μέση και Εγγύς Ανατολή με επίκεντρο τον πολέμο ΗΠΑ- Ισραήλ εναντίον του Ιράν, αλλά και τις εξελίξεις σε Νότιο Λίβανο και Συρία

Τι λέει για τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά και το πως αυτός και ο πόλεμος στον Περσικό κόλπο , άλλαξαν δόγματα και ισχύοντα σε στρατηγικές, σχέδια και δόγματα των πολέμων

Τι σηματοδότησε η επίσκεψη Τραμπ στην Κίνα και η αναφορά του Κινέζου Προέδρου στην « Παγίδα του Θουκυδίδη»…

Πως βλέπει τις εξελίξεις στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και πως εκτιμά την αλλαγή από τα λεγόμενα "ήρεμα νερά" στην νέα στρατηγική αναβάθμιση του Τουρκικού αναθεωρητισμού με την "γαλάζια πατρίδα" ως επερχόμενο νόμο της Τουρκικής εθνοσυνέλευσης .

Πρέπει τελικά να φοβόμαστε την προβολή ισχύος και τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας ;

Πώς βλέπει τις ελληνικές θέσεις και πως σχολιάζει τις αντιδράσεις και την στάση της Ελλάδας στα επίδικα ζητήματα;

Τι λέει για Δηλώσεις των πρώην πρωθυπουργών, Καραμανλή-Σαμαρά με επίκεντρο τα Εθνικά Θέματα

Κύπρος

Το Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας Κύπρου.

Οι Αμυντικές δυνατότητες Κύπρου και ο ρόλος της Ελλάδας ως εγγυήτριας Δύναμης και η παρουσία της , στη μαρτυρική Μεγαλόνησο

ΙΜΙΑ.

Τις πταίει;

-Θα μάθουμε επί τέλους πως και ποιοι άνοιξαν με λάθος χειρισμούς , την αναθεωρητική όρεξη της Τουρκίας

Τι αποκαλύπτει για αθέατες και στρατιωτικά πτυχές, της κρίσης των Ιμίων ;

Τι πιστεύει για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα και τι πρέπει να διαφυλαχθεί ως "κόρη οφθαλμού" ;

Τι λέει για την ουσία των Συμμαχιών και των στρατιωτικών συνεργασιών

Ποια είναι η ουσία της αποτροπής στις ημέρες μας και τι εκτιμά για τα όρια της πολιτικής κατευνασμού;

Στις "Αντιθέσεις" , συζητάμε για το πως έξω από τις συνήθεις αφηγήσεις, είμαστε μέσα σε μια ιδιόμορφη γεωπολιτική και στρατιωτική "επανάσταση", ενός άμορφου και μη σχηματοποιημένου δυνάμει πολυπολικού συστήματος .

Στο στούντιο των «Αντιθέσεων» ο Κωνσταντίνος Γρίβας , Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Οπλικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

Διδάσκει επίσης το µάθηµα της «Διεθνούς Γεωγραφίας και Συστηµικής Γεωπολιτικής Ανάλυσης των Σύγχρονων Οπλικών Τεχνολογιών» και «Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή» στο Τµήµα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστηµίου Αθηνών.

-Πως ερμηνεύει την ασάφεια αναφορικά με ένα από τα βασικά θεμέλια διαμόρφωσης του διεθνούς συστήματος που είναι οι ισορροπίες ισχύος, δεδομένου ότι έχουμε βίαιες και ριζικές ποιοτικές μεταλλάξεις ισχύος.

Τι μας δείχνουν ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο και την Μέση Ανατολή και ποιος ο ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου , με την μεγάλη εικόνα ΗΠΑ Κίνας – Ρωσίας , ΝΑΤΟ- BRICKS;

-Είμαστε ενώπιον μιας αποδόμησης της πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ με την δημιουργία ενός νέου κόσμου και το «τέλος» των υπερπλατφορμών στρατιωτικά;

-Πως τοποθετείται η Τουρκία σε αυτόν τον ασαφή κόσμο και πως θα προσπαθήσει , αφού ήδη το κάνει, να κυριαρχήσει πλήρως στην κρίσιμη περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και να κυριαρχήσει πάνω στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.

-Τι μας λέει ο ανταγωνισμός χερσαίων και ναυτικών Δυνάμεων.

-Πως εξηγείται στο πεδίο ότι οι ναυτικές δυνάμεις αντιλαμβάνονται τα εγγύς ύδατα ως προέκταση των ωκεανών, ενώ οι χερσαίες Δυνάμεις ως προέκταση της στεριάς, ως γεωπολιτική επιχωμάτωση, ως «γαλάζιο έδαφος. -Γιατί δεν είναι τυχαία η εξέλιξη που έχουμε με τον νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα στη Τουρκία, με τις ευρύτερες αυτές γεωπολιτικές εξελίξεις.

-Πως η Τουρκία επεκτείνοντας τον εαυτό της στο Αιγαίο, τοποθετεί τα ελληνικά νησιά (όσα δεν αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία…) μέσα στο τουρκικό γαλάζιο έδαφος και τα μετατρέπει σε θύλακες περιορισμένης κυριαρχίας μέσα στην τουρκική επικράτεια;

-Ποια και πόσα χαρτιά έχει στη πραγματικότητα η Ελλάδα στα χέρια της; -Αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα τον κίνδυνο του γεωπολιτικού αφανισμού ή έχει την δυνατότητα και την προοπτική της γεωπολιτικής αναγέννησης;

-Ποια πρέπει να είναι η μεγάλη στρατηγική του αρχιπελάγους στο Αιγαίο και πως από τον παθητικό νομικισμό, μπορεί να γίνει μετάβαση στην υπαρξιακή ισχύ ;

Aπό τον εγκλωβισμό, στην ηγεσία και ποια πρέπει να είναι η νέα ελληνική στρατηγική στον παγκόσμιο ωκεανό ;

-Στην εκπομπή παρεμβαίνει ο άλλοτε Δήμαρχος Καλύμνου και γεωπολιτικός σχολιαστής, Δημήτρης Διακομιχάλης

Οι προεκτάσεις της διευρυμένης σύγκρουσης ΗΠΑ- Ισραήλ με το Ιράν και η παγκόσμια εμπλοκή

Ένας κόσμος χωρίς διέξοδο με τον πόλεμο να έχει «τελειώσει» ως γεγονός, και να κυριαρχεί πλέον ως κατάσταση…

Πως η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν και η στρατηγική "εξαγωγής χάους" στην απέναντι πλευρά από το Ιράν, προκαλεί παγκόσμια κρίση σε οικονομία, ενέργεια, θαλάσσιες μεταφορές, εφοδιαστικές αλυσίδες με την Μέση και Εγγύς Ανατολή να φλέγονται , τις εκατόμβες αμάχων νεκρών και τα γεωστρατηγικά παίγνια ισχύος .

Μία μεγάλη συζήτηση στις "Αντιθέσεις" για αυτό το ανεξέλεγκτο "ραντεβού στα τυφλά με τον πόλεμο" που διαπερνά την αγωνία των κοινωνιών

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων": 

Ο Δημήτρης Ξενάκης καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Ασφάλειας στη Μεσόγειο , στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Στην εκπομπή παρεμβαίνουν και καταθέτουν την οπτική τους οι :

Μαίρη Μπόση, Καθηγήτρια Διεθνούς Ασφάλειας - Πανεπιστήμιο Πειραιώς

-Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής- Αντιστράτηγος ε.α.

Ελένη Θεοχάρους, Πολιτικός, γιατρός - παιδοχειρουργός και κοινωνική ακτιβίστρια , άλλοτε Ευρωβουλευτής της Κυπριακής Δημοκρατία, ιδρύτρια του κόμματος "Αλληλεγγύη"

Γιώργος Αϋφαντής, Πρέσβης ε.τ.

Γιώργος Μαργαρίτης, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας

Δημήτρης Μπαλαούρας, Εκτελεστικός Διευθυντής Γαστρονομίας στο Αμπού Ντάμπι

και ο ΒΑΓΙΑΖΗΤ ΚΑΡΙΜΙ Ιρανοκούρδος που ζει στην Ελλάδα

Πως η γεωγραφική κλιμάκωση του πολέμου στο Ιράν έχει συμπεριλάβει και την Ανατολική Μεσόγειο. Πως , έχει χτυπήσει την πόρτα του Ελληνισμού σε Κύπρο και Ελλάδα .

Γιατί η γεωπολιτική το 2026 δεν μπορεί πλέον να διαβαστεί ως απλή κατανομή ισχύος πάνω σε έναν χάρτη, ούτε ως στατική σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε μεγάλες δυνάμεις.

Πως η κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, εμφανίζει την γεωπολιτική να μετατρέπεται σε μια αρένα όπου συμπυκνώνονται ταυτόχρονα η κρίση , η επιστροφή της ωμής στρατιωτικής αποτροπής, η αποσύνθεση του διεθνούς δικαίου ως ρυθμιστικού πλαισίου και η ανάδυση ενός πολυκεντρικού κόσμου χωρίς σταθερό κέντρο βάρους.

Γιατί το γεγονός αυτό δεν είναι απλώς μια ακόμη στρατιωτική επιχείρηση στη Μέση Ανατολή, αλλά επιταχυντής ιστορικών διεργασιών;

Πως στο επίπεδο της περιφερειακής ισορροπίας, η σύγκρουση αναδιατάσσει συμμαχίες.

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ με τον Γιώργο Σαχίνη στην ΚΡΗΤΗ TV

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση πάνω στην γεωπολιτική σκακιέρα των μεγάλων αναδιατάξεων με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, τις εξελίξεις στην Ευρασία και τον παγκόσμιο χάρτη ισχύος

Η αναθεωρητική Τουρκία ως περιφερειακός παίκτης και οι πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων για Ελλάδα και Κύπρο δύο ημέρες μετά την συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Άγκυρα

Τα "ήρεμα νερά" , η "Διακήρυξη των Αθηνών" δύο χρόνια μετά και οι πραγματικότητες της στο πεδίο , το σκηνικό μίας χορογραφίας «Ελεγχόμενης Κλιμάκωσης» στο Αιγαίο , το παχνίδι των Navtex και Notam

Διάλογος «ανάγκης» υπό τη σκιά Τραμπ και ο γρίφος των χωρικών υδάτων;

Το συστηματικό τουρκικό "παίγνιο" ανατολικά του 25ου μεσημβρινού και το κλειδί του συμπλέγματος του Καστελλορίζου

Πως μπορεί να ανασχεθεί ο τουρκικός αναθεωρητισμός

Τι συμβαίνει με τους όρους συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο , που η στρατηγική της αναθεωρητικής Τουρκίας προωθεί , ποια η στάση της Ελλάδας ;

Η παραμέτρος του Κυπριακού και οι εξελίξεις που συνδέονται με το στρατηγικό βάθος του Ελληνισμού

Στο στούντιο των " Αντιθέσεων" ο Δημήτρης Ξενάκης καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Ασφάλειας στη Μεσόγειο , στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Στην εκπομπή καταθέτουν την οπτική τους οι :

Μαίρη Μπόση, Καθηγήτρια Διεθνούς Ασφάλειας - Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Δημήτρης Τσαϊλάς, Υποναύαρχος ε.α - ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

Βασίλης Μπορνόβας, Πρέσβης ε.τ.

Κυριάκος Ροδουσάκης, Διπλωμάτης, πρώην διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου

Ευάγγελος Βενέτης, Ιστορικός- Διεθνολόγος, διδάκτορας Ισλαμικών και Μεσανατολικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου και διδάσκων στο Τμήμα Αραβικών- Περσικών- Τουρκικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λέϊντεν της Ολλανδίας

Λεωνίδας Πηγαδιώτης, Αντιπτέραρχος ε.α. επί χρόνια αντιπρόσωπος του ΓΕΑ στο ΝΑΤΟ, γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας

Σαχίνης Γιώργος

Εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες η Ανατολική Μεσόγειος δοκιμάζει την ικανότητα των περιφερειακών κρατών να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους απέναντι σε ισχυρούς διεθνείς παίκτες. Είναι μια σκακιέρα όπου τα πιόνια αλλάζουν χέρια, οι κανόνες γράφονται εκ του συστάδην αλλού και οι τοπικοί παίκτες συχνά αδυνατούν να πείσουν για τις προτεραιότητές τους. Σ’ αυτή τη σκακιέρα η Ελλάδα και η Κύπρος κρατούν τα πιο σημαντικά κομμάτια, αλλά παράδοξα εμφανίζονται να μην τα αξιοποιούν.

Το κεντρικό σημείο της σύγκρουσης δεν είναι απλά οι υδρογονάνθρακες, το ενεργειακό. Είναι ποιος ορίζει τους κανόνες, ποιος χαράσσει τα θαλάσσια σύνορα και ποιος αποφασίζει για τις επενδύσεις που μετατρέπουν υποθαλάσσιους πόρους σε εθνική ισχύ. Στην “καρδιά” αυτού του ζητήματος βρίσκεται το σύμπλεγμα του Καστελόριζου - όχι ως περιφερειακή λεπτομέρεια, αλλά ως αποφασιστικός μοχλός: Όποιος ελέγχει τη νομική και γεωπολιτική του θέση, ελέγχει το νότιο άκρο της ελληνικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κι όμως, την ώρα που η περιοχή αναδιατάσσεται, βλέπουμε σχέδια και “σκέψεις εργασίας” να κυκλοφορούν, από εγχώρια think tanks όπως το περίφημο ΕΛΙΑΜΕΠ, που έχει γίνει περίπου ο επίσημος σύμβουλος της εξωτερικής μας πολιτικής αν και ιδιωτικός φορέας, έως διεθνή γραφεία στρατηγικής και forum - σχέδια που εισηγούνται ειδικά καθεστώτα ή ευελιξίες στην αντιμετώπιση του Καστελόριζου. Είναι σχέδια που δεν εκφέρονται πάντα φωναχτά, αλλά υλοποιούνται βήμα-βήμα στο πεδίο. Αυτά τα σενάρια έχουν πλέον μεταβληθεί σε πρακτική - όχι επειδή είναι απαραίτητα, αλλά επειδή κάποιοι μεγάλοι παίκτες τα θεωρούν βολικά.

Αν δεν υπάρξει άμεση, ξεκάθαρη και αδιαπραγμάτευτη απάντηση από την Αθήνα και τη Λευκωσία - την οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών - τότε το Καστελόριζο κινδυνεύει να μετατραπεί από μοχλός εθνικής ισχύος σε εργαλείο “ευελιξίας” τρίτων. Και αυτό δεν είναι θεωρητική απειλή: Είναι το κεντρικό σημείο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης που παίζεται αυτή τη στιγμή.

Το καλώδιο που δεν τόλμησε να περάσει

Το πρόγραμμα ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου- Κρήτης- Ελλάδας, που για χρόνια παρουσιάστηκε ως κορυφαίο έργο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, απέδειξε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο πόσο εύθραυστη είναι η διεθνής σφαίρα εμπιστοσύνης, όταν στις θαλάσσιες περιοχές υπάρχουν ασαφείς οριοθετήσεις. Η διακοπή ή αναβολή των εργασιών δεν οφείλεται μόνο σε τεχνικά ή οικονομικά ζητήματα - ο κύριος λόγος ήταν πολιτικός: η Τουρκία ξεκαθάρισε ότι δε θα επιτρέψει την έξοδο του καλωδίου πέρα από τα 6 ν.μ. σε ορισμένες περιοχές, κι αυτό ήταν η αφορμή για την αναβολή που εξελίχθηκε σε ουσιαστική καθυστέρηση.

Μπορεί κάποιοι να μιλούν για «οικονομοτεχνικά εμπόδια» ή για «επανασχεδιασμό»(δηλαδή ακόμη και επενδυτικά, φτου και από την αρχή και σε νέα βάση παιχτών με κεφάλαια από ΗΠΑ έως αραβικές χώρες του Κόλπου), όμως η ουσία είναι μία: Απουσία οριοθετημένων θαλάσσιων ζωνών αφήνει τα έργα εκτεθειμένα σε πιέσεις και απειλές. Και όταν η απειλή είναι στρατιωτική, η πολιτική επιλογή συχνά είναι το πιο εύκολο εργαλείο. Η ακύρωση ή αναστολή τέτοιων έργων σημαίνει πρακτικά αποδέσμευση γεωπολιτικής πρωτοβουλίας.

Αν η Αθήνα και η Λευκωσία είχαν προχωρήσει από καιρό σε πλήρη και αμοιβαία οριοθέτηση ΑΟΖ, το πεδίο διαπραγμάτευσης θα ήταν διαφορετικό - δε θα υπήρχε το κενό που σήμερα εκμεταλλεύονται τρίτοι. [iEpikaira: Σωστά αλλά στην Κάσο ούτε εντός οριοθετημένης ΑΟΖ με την Αίγυπτο δεν διασφαλίσαμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Επομένως το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο και πολύ χειρότερο!]

Το “υπαρκτό σενάριο” ανασχεδιασμού: όταν οι ιδέες γίνονται πολιτική

Σε διπλωματικά και ακαδημαϊκά γραφεία κυκλοφορεί εδώ και καιρό ένα σχέδιο που δεν αποτελεί θεωρία εργασίας, αλλά λειτουργεί ως πρακτική γραμμή: η “ειδική διαχείριση” του συμπλέγματος του Καστελόριζου. Το σενάριο αυτό - που έχει μάλιστα διατυπωθεί σε αναλύσεις εγχώριων και διεθνών think tanks - προτείνει ευελιξίες στην εφαρμογή των δικαιωμάτων, ώστε να διευκολυνθεί ο διάλογος ΗΠΑ-Τουρκίας και να αποφευχθούν εντάσεις που θεωρούνται επικίνδυνες για το ΝΑΤΟ.

Στην πράξη, η παραχώρηση σημαντικού μεριδίου σε διεθνή όμιλο με όρους που του επιτρέπουν αποχώρηση χωρίς συνέπειες σημαίνει ότι η εθνική απόδοση από μια πιθανή ανακάλυψη συχνά μειώνεται δραστικά

Είναι κρίσιμο να σημειωθεί πως δε γίνεται λόγος για επισήμως προτεινόμενη “παραίτηση δικαιωμάτων”, το αφήγημα παρουσιάζεται ως “ρεαλιστική ρύθμιση”, ως “διπλωματική ευελιξία”. Η μετάφραση όμως στη γεωπολιτική γλώσσα είναι μία: αν αποδέχεσαι ότι ένα νησιωτικό σύμπλεγμα δεν έχει το ίδιο βάρος που το δίνει το διεθνές δίκαιο, τότε διαπραγματεύεσαι την ουσία.

Αυτό το “υπαρκτό σενάριο”, όσα ονόματα κι αν αλλάξουν γύρω του, έχει την ίδια φόρμουλα: η αποδυνάμωση του ρόλου του Καστελόριζου ανοίγει παράθυρο για μεγαλύτερη “ευελιξία” στην περιοχή - ευελιξία που εξυπηρετεί πρωτίστως τις ισχυρές πλευρές του παιχνιδιού.

Οι ΗΠΑ και το παιχνίδι των διαδρόμων

Η Ουάσινγκτον έχει καταστήσει τον ενεργειακό ανασχεδιασμό εργαλείο διεθνούς επιρροής: η προώθηση του ακριβού και λιγότερο φίλιου στο περιβάλλον αμερικανικού LNG και η προσπάθεια σύνδεσης πλωτών ή χερσαίων διαδρόμων προς την Ανατολική Ευρώπη είναι καθαρά στρατηγικές επιλογές που εξυπηρετούν τον γεωπολιτικό στόχο περιορισμού ρωσικής επιρροής.

Για να λειτουργήσει αυτή η στρατηγική, χρειάζονται σταθεροί συνεργάτες και ασφαλείς θαλάσσιες οδοί - και συχνά προτιμά λύσεις που καθιστούν την περιοχή εξαρτώμενη από συστήματα και υποδομές υπό αμερικανικό έλεγχο. Η Ελλάδα εμφανίζεται ως ιδανικός ενδιάμεσος: θέση, λιμάνια, υποδομές. Όμως το τίμημα αυτού του ρόλου δεν έχει υπολογιστεί σωστά: περιλαμβάνει απώλεια στρατηγικής αυτονομίας, μετατόπιση αποφάσεων εκτός της χώρας και αποδοχή λύσεων που δε διασφαλίζουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου. Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές είναι πως η προώθηση ενός κάθετου διαδρόμου LNG προς την Ουκρανία ή την κεντρική Ευρώπη δεν εξασφαλίζει αυτόματα την ενίσχυση της ελληνικής θέσης. Χωρίς πλήρη οριοθέτηση, χωρίς αποθήκες και χωρίς δομές που να ωφελούν πραγματικά τη χώρα, η Ελλάδα παραμένει πάροχος υποδομών, όχι παραγωγός του δικού της φυσικού αερίου - όχι κυρίαρχος παράγοντας.

ExxonMobil και οι άλλες “σφήνες”

Όταν μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι επενδύουν “ψίχουλα” σε σεισμικές έρευνες και όρους που τους επιτρέπουν δικαίωμα αποχώρησης χωρίς κόστος, το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: οι εταιρείες παίρνουν πρόσβαση σε γεωλογικά δεδομένα με χαμηλό ρίσκο και η χώρα χάνει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει πλήρως τυχόν ανακαλύψεις. Στην πράξη, η παραχώρηση σημαντικού μεριδίου σε διεθνή όμιλο με όρους που του επιτρέπουν αποχώρηση χωρίς συνέπειες σημαίνει ότι η εθνική απόδοση από μια πιθανή ανακάλυψη συχνά μειώνεται δραστικά. Επιπλέον, οι εταιρείες συχνά λειτουργούν ως παράγοντας αδρανοποίησης: το αφήγημα ότι «είναι νωρίς να δεσμευτούμε, χρειάζονται περισσότερα δεδομένα» χρησιμοποιείται ως κάλυμμα για να κερδηθεί χρόνος - χρόνος που εξυπηρετεί εσωτερικά και εξωτερικά συμφέροντα που δεν ταυτίζονται με την εθνική στρατηγική. [iEpikaira: Όπως συμβαίνει με το κοίτασμα Αφροδίτη της Κύπρου επί σχεδόν μια 15ετία με βεβαιωμένα κοιτάσματα που παραμένουν στο βυθό τους ΕΔΩ... Είναι τυχαίο ότι οι ίδιες διαχειρίστριες αμερικανικές εταιρίες του κοιτάσματος Αφροδίτη ΕΔΩ ενώ κωλυσιεργούν, ταυτόχρονα θέλουν να εξασφαλίσουν και τα πιθανά κοιτάσματα της Κρήτης/Πελοποννήσου;]

Κύπρος: η μικρή που πληρώνει για τα μεγάλα λάθη

Η Κύπρος, με τους δικούς της περιορισμούς λόγω τουρκικής κατοχής στο βόρειο τμήμα της αν και χώρα-μέλος της Ε.Ε. και γεωπολιτικής έκθεσης, είναι θύμα μιας διπλής αδυναμίας: της δικής της υποδομής και της εθνικής αστάθειας των συμμάχων της. Η επίδραση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά κυρίως πολιτική: Όταν τα ενεργειακά της σχέδια υπεισέρχονται σε διεθνείς ισορροπίες χωρίς να υπάρχει πολιτική θωράκιση, η Λευκωσία βλέπει τα οφέλη της να συρρικνώνονται.

Η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει: Όχι για να δείξει μεγαλοψυχία, αλλά για να κατοχυρώσει νομικά και στρατηγικά τα δικαιώματα που διαθέτει. Χωρίς αυτήν την οριοθέτηση, κάθε project, κάθε καλώδιο και κάθε γεώτρηση παραμένει ευάλωτο στις πολιτικές πιέσεις άλλων.

Η λέξη “συνεκμετάλλευση” ως εργαλείο χειραγώγησης

Η συνεκμετάλλευση, όταν προτείνεται από τρίτους χωρίς προηγούμενη και πλήρη οριοθέτηση δικαιωμάτων, αποτελεί καμουφλαρισμένη υποχώρηση και επί της ουσίας είναι συνδιαχείριση επί των δικών σου δικαιωμάτων. Η επιχείρηση να παρουσιάζεται ως “ευέλικτη λύση” την καθιστά προοδευτικά αποδεκτή, ενώ στην ουσία πρόκειται για μετατροπή δικαιωμάτων σε διαπραγματευτικό αντικείμενο.

Αν την ίδια ώρα το πολιτικό σύστημα επιτρέπει τέτοια θέματα να απασχολούνται περισσότερο από την επικοινωνία παρά από τη στρατηγική, το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: η χώρα χάνει πρωτοβουλία. Και όταν χάνει πρωτοβουλία, χάνει και την ικανότητα να προφυλάξει κρίσιμα συμφέροντα.

Το σύστημα ευθύνης: κυβέρνηση, αντιπολίτευση, θεσμοί

Η ευθύνη γι’ αυτήν την κατάσταση δεν καταλογίζεται αποκλειστικά σε μία παράταξη. Είναι συλλογική: Η κυβέρνηση φέρει την κύρια ευθύνη γιατί έχει στη διάθεσή της τα εργαλεία πολιτικής και δεν τα χρησιμοποίησε για να κατοχυρώσει πλήρως τα συμφέροντα της χώρας. Αντί για αποφασιστικές πρωτοβουλίες, επέλεξε τη διαχείριση ρίσκου που τελικά ισοδυναμεί με αποδοχή τετελεσμένων. Η αντιπολίτευση έχει μερίδιο ευθύνης γιατί πολύ συχνά περιορίζεται στη μικροπολιτική αντιπαράθεση και στην καταγραφή λαθών, αντί να παρουσιάζει θεσμικό και μακρόπνοο εθνικό σχέδιο. Η απουσία ρεαλιστικού, αξιόπιστου και συναινετικού σχεδίου από την πλευρά των κομμάτων μειώνει την πίεση για αποφασιστικές κινήσεις. Οι θεσμοί - ακαδημαϊκοί, νομικοί, τεχνοκρατικοί - πολλές φορές αναλαμβάνουν ρόλο “διαχειριστή” και όχι “σχεδιαστή”, αποδεχόμενοι εισήγηση τρίτων ως δεδομένο, αντί να αναπτύσσουν ανεξάρτητη και εθνικά προσανατολισμένη πολιτική. Η κοινωνία επίσης έχει ευθύνη, καθώς η δημόσια σφαίρα συχνά δεν απαιτεί ή δεν κατανοεί το βάθος των επιλογών που διακυβεύονται. Όταν όλα τα παραπάνω συνδυαστούν, το αποτέλεσμα είναι ένα πολιτικό σύστημα που δεν ασκεί στρατηγική, αλλά διαχειρίζεται ανακολουθίες και στο βάθος, πικρές ήττες...

Τι πρέπει να γίνει - και γιατί πρέπει να γίνει τώρα

Υπάρχει μία και μόνη πρακτική, νομικά και γεωπολιτικά ισχυρή απάντηση: άμεση, πλήρης και αμοιβαία οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου. Όχι ως τελεσίγραφο, αλλά ως θεμέλιο της εθνικής στρατηγικής.

Αυτό σημαίνει:

- Να “κλειδώσουν” τα σύνορα με νομικό τρόπο και να τεθεί τέλος στις αμφισβητήσεις που γεννούν ευελιξίες.

- Να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν έργα (αγωγοί, καλώδια, αποθήκες) με όρους που διασφαλίζουν τη μέγιστη προστιθέμενη αξία για Ελλάδα και Κύπρο - όχι με όρους που υπαγορεύονται από τρίτους.

- Να μην παραχωρούνται αποκλειστικά δικαιώματα διαχείρισης σε εξωτερικούς ομίλους χωρίς ρητή πρόβλεψη για εθνικά οφέλη (τεχνογνωσία, αποθήκευση, βιομηχανία).

- Να επανεξεταστεί κάθε “σενάριο ευελιξίας” και να αποκρουστούν τυχόν εισηγήσεις που στοχεύουν στην αποδυνάμωση του ρόλου του συμπλέγματος Καστελόριζου.

- Να υπάρξει εθνική και διακομματική συμφωνία που να δίνει σταθερότητα στο εγχείρημα μακράς πνοής.

Αν αυτά δε συμβούν τώρα, δεν υπάρχει λογική βάση να αναμένουμε ότι σε μερικά χρόνια οι συνθήκες θα είναι ευκολότερες. Η ιστορία δείχνει το αντίθετο: όποιος διστάζει, χάνει έδαφος.

Η πραγματικότητα: Σκληρή γεωπολιτική, σκληρή ευθύνη

Η Ανατολική Μεσόγειος δε συγχωρεί αναβολές. Δεν αναγνωρίζει καλές προθέσεις χωρίς πράξεις. Και πάνω απ’ όλα, δεν περιμένει τις εσωτερικές πολιτικές μας αδυναμίες.

Η ευθύνη είναι συλλογική αλλά συγκεκριμένη: Οι κυβερνήσεις οφείλουν να πράξουν ως κυρίαρχοι θεματοφύλακες, η αντιπολίτευση οφείλει να παράξει στρατηγική πέρα από μιντιακές επικοινωνίες, οι θεσμοί οφείλουν να σχεδιάσουν με βάση το εθνικό συμφέρον και η κοινωνία να απαιτήσει από τους πολιτικούς της να μην παραδίδουν τα “κλειδιά” της γεωπολιτικής.

Το πρώτο βήμα είναι ένα και σαφές: οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου τώρα. Χωρίς αυτό, κάθε συζήτηση για αγωγούς, καλώδια, LNG ή κοιτάσματα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, διαχείριση μιας ήδη χαμένης μάχης.

Αν οι ελληνικές και κυπριακές ηγεσίες δεν κατανοήσουν αυτό το απλό αλλά κομβικό γεγονός, τότε το μέλλον της περιοχής θα συνεχίσει να γράφεται από άλλους - με συνέπειες που δεν περιορίζονται σε οικονομικούς δείκτες, αλλά που αφορούν την ίδια την εθνική ασφάλεια και τη διεθνή θέση των δύο κρατών. Η μεγάλη εικόνα είναι αδυσώπητη: όποιος δε χαράσσει στρατηγική, δεν απειλείται μόνο να χάσει ενεργειακά οφέλη, απειλείται να χάσει το δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον του και την εθνική του κυριαρχία.

Κι αυτό δεν είναι απλώς γεωπολιτική ρητορεία. Είναι η σκληρή πραγματικότητα που απαιτεί αποφασιστική πολιτική και όχι αναβολές.

Πηγή: neakriti.gr φωτο protagon.gr

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση για τις οριακές γεωπολιτικές, γεωστρατηγικές, οικονομικές και εθνικές πτυχές των μεγάλων και περιφερειακών ανασχεδιασμών ισχύος και συμφερόντων με παγκόσμια διάσταση

Ο γενικευμένος πόλεμος στην Μέση Ανατολή, η αλλαγή του "χάρτη" της στο πεδίο των δυνάμεων προβολής ισχύος και η επίδραση στις παγκόσμιες γεωστρατηγικές τοποθετήσεις.

Η εύθραυστη εκεχειρία Ισραήλ- Ιράν το σηματοδοτεί στο βάθος, ο ρόλος που διαμορφώνει για την υπερδύναμη στο διεθνές πεδίο ο Τράμπ, οι θέσεις Κίνας - Ρωσίας - Ινδίας και οι άλλοι περιφερειακοί παίκτες

Οι προεκτάσεις στους μεγάλους ενεργειακούς δρόμους, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και οι διεθνοπολιτικές συνέπειες

Τι σκηνικό διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο , ο ρόλος της Τουρκίας και η θέση της Ελλάδας σε ένα κόσμο γενικευμένης αβεβαιότητας

Που και πως οδηγείται ο σύγχρονος κόσμος μας και οι κοινωνίες ;

Στο στούντιο της εκπομπής ο Δρ. Σωτήρης Μητραλέξης

Ερευνητικός εταίρος στο University College London, επισκέπτης καθηγητής στο IOCS του Cambridge, διδάκτορας φιλοσοφίας της Freie Universität Berlin, διδάκτορας πολιτικής επιστήμης και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και διδάκτορας θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει διατελέσει επίκουρος καθηγητής στο Istanbul Sehir University και έχει εργαστεί ως ερευνητής στα Πανεπιστήμια Princeton, Cambridge, Ερφούρτης και Peterhouse, Cambridge

Στην εκπομπή καταθέτουν την οπτική τους οι :

Κωνσταντίνος Γρίβας

Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δημήτρης Σταθακόπουλος

Οθωμανολόγος-τουρκολόγος, Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου και συνεργάτης του Εργαστηρίου Τουρκικών και Ευρασιατικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο Πειραιά- Νομικός

Στις "Αντιθέσεις", μία αποκαλυπτική συζήτηση για τις τοποθετήσεις στη Σκακιέρα των Θαλασσίων Ζωνών , της Ισχύος, του Δικαίου της Θάλασσας και των Οδηγιών της Ε.Ε. , από το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την κυριαρχία , στη γεωπολιτική και την γεωοικονομία στο πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Ελλάδα απέκτησε Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό ή έναν Χάρτη Σκαρίφημα με 4 Θαλάσσιες Χωρικές Ενότητες μετά και παρά την επιβολή προστίμου από την Ε.Ε. για εκκρεμούσα οδηγία από το 2014;

Τι δείχνει και τι δεν εμφανίζει ο Χάρτης που δημοσιοποίησε το ΥΠΕΝ με συνευθύνη του ΥΠΕΞ;

Ποιος είναι στη πράξη ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, τι συμβαίνει με τα Θαλάσσια Πάρκα και τις δραστηριότητες της αλιείας , των ενάλιων πολιτιστικών θησαυρών ως τις υπεράκτιες ΑΠΕ και τις εξορύξεις φυσικού αερίου

Ο ρόλος κλειδί της ΑΟΖ και των χωρικών υδάτων στον Χάρτη της Ε.Ε. , το σύμπλεγμα Καστελλορίζου, η ανακήρυξη και οι οριοθετήσεις ΑΟΖ , η εξήγηση της Τουρκικής εμμονής στη ορλογία "υφαλοκρηπίδα" και το Ελληνικό παράδοξο με "τμηματική" ΑΟΖ στο Ιόνιο και "υφαλοκρηπίδα" στο Αιγαίο

Ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων και οι δοκιμασίες πεδίου για τα καλώδια ηλεκτρικής διασύνδεσης και αγωγών

Οι Τουρκικές αντιδράσεις και επιδιώξεις

Οι Γεωπολιτικές και Γεωοικονομικές προεκτάσεις από την Ανατολική Μεσόγειο σε Παγκόσμια διάσταση

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων"

Η καθηγήτρια Στέλλα Kυβέλου-Χιωτίνη, Eμπειρογνώμονας και καθηγήτρια Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, Γαλάζιας οικονομίας και Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ) στο Πάντειο Πανεπιστήμιο . Ως μέλος του Μηχανισμού Στήριξης για τον ΘΧΣ, είναι η γεωγραφική εμπειρογνώμονας για την Ανατολική Μεσόγειο. Διετέλεσε Διευθύντρια του Εθνικού Σημείου Επαφής ESPON2013 (2008-2014) παρέχοντας, παράλληλα, συμβουλευτικές υπηρεσίες στο ελληνικό Υπουργείο Ανάπτυξης. Έχει συμμετάσχει ως εμπειρογνώμονας σε πολλά έργα ΘΧΣ και γαλάζιας οικονομίας. Σήμερα είναι Επιστημονική Υπεύθυνη του εθνικού ερευνητικού προγράμματος HER-SEA «Ανάπτυξη Δικτύου Παρατήρησης για τη Θαλάσσια Πολιτιστική Κληρονομιά (MCH/UCH) στην Ελλάδα» και συντονίστρια (για την Ελλάδα) του Έργου REGINA-MSP (EMFAF) που ασχολείται με τις Περιφέρειες για την ενίσχυση του εθνικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, υπό τον συντονισμό του Γαλλικού CEREMA. Στο πλαίσιο αυτό, συνέβαλε, εκτός των άλλων, στο σχεδιασμό ενός Εκπαιδευτικού Προγράμματος για το ΘΧΣ για τοπικά και περιφερειακά στελέχη στην Ευρώπη.

Στην εκπομπή παρεμβαίνουν και καταθέτουν την οπτική τους οι :

-Δημήτρης Σκουτέρης , Πολιτικός Επιστήμονας - αναλυτής σε θέματα γεω-οικονομίας

Βαγγέλης Χωραφάς , Δρ. Οικονομολόγος με διδακτορικό στις Πολιτικές Επιστήμες.

Εργάζεται ως σύμβουλος σε θέματα algorithmic geopolitical forecasts και crisis management. Διευθύνει την ιστοσελίδα γεωπολιτικής, Geoeurope.org.

Και από την Ουάσιγκτον ,ο Θεόδωρος Καρυώτης , ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου στις ΗΠΑ και αναγνωρισμένος ως ο "πατέρας της Ελληνικής ΑΟΖ" μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στο Montego Bay στη Τζαμάϊκα το 1982, που ψηφίστηκε και από την Ελλάδα η UNCLOS

Παγκόσμιοι και περιφερειακοί ανασχηματισμοί, στη γεωπολιτική σκακιέρα , την οικονομία, τους αγωγούς, τα δίκτυα μεταφορών και τις κοινωνίες.

Μία μεγάλη συζήτηση στις "Αντιθέσεις", με τα επιφαινόμενα και τις επιδράσεις τους σε Ουκρανία- Μέση Ανατολή- Ευρασία και Ανατολική Μεσόγειο και τις παγκόσμιες αναταράξεις από τον Αρκτικό κύκλο έως την Άπω Ανατολή και την Αμερικανική ήπειρο.

Το δόγμα των σχέσεων ισχύος Τράμπ , το σύμπλοκο ΗΠΑ-Ρωσία - Κίνα , η Ινδία και η αμήχανη Ευρώπη…

Η οικονομία πολέμου , το αφήγημα της Ευρωπαϊκής Άμυνας και η εισδοχή της Τουρκίας στην αμυντική πολιτική της Ευρώπης

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και το αιματηρό υπόδειγμα σε Συρία και Γάζα, για την Ανατολική Μεσόγειο

Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις , η αναζήτηση εθνικής στρατηγικής και οι ραγδαίες εξελίξεις στο Κυπριακό ως θέμα πενταμερούς, από υπόθεση εισβολής και Κατοχής

Η απουσία κουλτούρας ασφάλειας και η ανυπαρξία πολιτικής βάθους στις θαλάσσιες ζώνες και την στρατηγική προσαρμογής της Ελλάδας, στις παγκόσμιες γεωπολιτικές ανατροπές

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων" ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος Αντιστράτηγος ε.α // γεωπολιτικός-γεωστρατηγικός αναλυτής

Στην εκπομπή καταθέτουν την οπτική τους οι :

Γιώργος Αϋφαντής , πρέσβης ε.τ.

Ελπίδα Τσαμπουράκη , Περιβαλλοντολόγος MSc, γεωπόνος , ειδική στην επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας στο Περιβάλλον

και ο Πάρις Καρβουνόπουλος , Δημοσιογράφος και επικεφαλής του militaire.gr, ιστότοπου με εξειδίκευση στα εθνικά θέματα, θέματα άμυνας και ασφάλειας.

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση για την νέα γεωπολιτική και γεωοικονομική πραγματικότητα και τα μεγάλα ζητήματα ζητήματα στρατηγικής ασφάλειας ακόμη και των κρίσιμων υποδομών όπως η κυβερνοασφάλεια, οι μεταφορές , η ενέργεια και η προστασία του πολίτη

Το νέο σύμπλοκο στην εποχή Τραμπ στις ΗΠΑ , οι παγκόσμιες προεκτάσεις από την Ουκρανία και την Μέση Ανατολή, έως την Ασία και τον κομβικό ρόλο της Ανατολικής Μεσογείου

Ο ρόλος της Τουρκίας και τι αποδεικνύει η υπεράκταση στη Συρία για την "τζιχάντ του Ερντογάν" , με αφορμή το νέο ομώνυμο βιβλίο του ειδικού σε θέματα στρατηγικής ασφάλειας Κώστα Πικραμένου

Η "τουρκοποίηση" των πρακτικών της "Γαλάζιας Πατρίδας" στο Αιγαίο και το κλειδί μίας εθνικής στρατηγικήςΧωρικά ύδατα, ΑΟΖ, νησιά, θαλάσσια πάρκα, θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, περιοχές natura, υπεράκτια αιολικά και πλατφόρμες εξόρυξης

Εσωτερική στρατηγική ασφάλειας

Η ανυπαρξία κουλτούρας ασφάλειας

Τέμπη η ακτινογραφία των θεσμών σε τρεις πράξεις

Greek Mafia- Police Mafia και η " σπαζοκεφαλιά " της πολιτικής προστασίας , τι αποκαλύπτει το πρόγραμμα "ΑΙΓΙΣ"

Η διαφθορά και η κατάρρευση των θεσμών ως παγκόσμιο φαινόμενο με τις ελληνικές ιδιαιτερότητεςΗ τεράστια απόκλιση πολιτικών συστημάτων και ηγεσιών από τις κοινωνικές προτεραιότητες και προτάγματαΠως ανίκανοι και αδαείς ηγέτες συζητούν για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), διοχετεύοντας τεράστιες χρηματοδοτήσεις σε φαραωνικά έργα ΤΝ, την ίδια στιγμή που οι κοινωνικές παροχές υποβαθμίζονται.

-Μήπως το πρόβλημα απαιτεί ισχυρούς θεσμούς και όχι απλώς τεχνολογικές λύσεις; Μπορεί ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου να λειτουργήσει ως θεσμικός ηγέτης ή τελικά είναι ο λύκος που φυλάει τα πρόβατα;

-Στο στούντιο ο Κώστας Πικραμένος, Διευθυντής Ερευνών της CP Consulting - Εμπειρογνώμονας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα Τουρκίας, Υπηρεσιών Πληροφοριών, Ασφάλειας και θεμάτων Πολιτικού ΙσλάμΣτην εκπομπή παρεμβαίνουν και καταθέτουν την οπτική τους οι :

Γιώργος Αϋφαντής Πρέσβης ε.τ. / πρώην διπλωματικός σύμβουλος γραφείου Πρωθυπουργού

Ελπίδα Τσαμπουράκη Δρ. Περιβαλλοντολογίας- γεωπόνος , συντονίστρια περιηγητικών διαδρομών

Φεντερίκο Καράσκο Επιστήμονας πληροφορικής με εξειδίκευση στην Τεχνητή Νοημοσύνη την Κυβερνοασφάλεια, τα Πολυμέσα και το Metaverse- Ιδρυτής της πολυεθνικής εταιρείας Graypes,

Στις "Αντιθέσεις", μια συζήτηση- έκπληξη για το περιβάλλον της παγκόσμιας γεωπολιτικής αβεβαιότητας με όρους γεω-οικονομίας και γεω-στρατηγικής και την παράμετρο κλειδί του δημογραφικού παγκόσμια, στη λεκάνη της Μεσογείου και την Ελλάδα . Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος ,που διδάσκει Διαχείριση Κινδύνων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ο.Π.Α) , επί χρόνια επιτελικό στέλεχος στο τομέα Διαχείρισης Κινδύνων σε μεγάλους ελληνικούς και διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς , συνεργάτης διεθνών ελεγκτικών οίκων κα συγγραφέας των βιβλίων: «Η Θράκη στο μεταίχμιο» και «Σιωπηρή Άλωση - Το Δημογραφικό και το Μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας», σε μια συνέντευξη έκπληξη που θα προκαλέσει συζητήσεις

Το σύμπλοκο των γεωπολιτικών ανακατατάξεων και ο αντίκτυπος στη παγκόσμια οικονομία, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τους ανταγωνισμούς ισχύος

Τι αποκαλύπτει το παγκόσμιο χρέος , οι ρυθμοί ανάπτυξης, η πολυπολικότητα , ο Δυτικός κόσμος τα BRICS και η ανάδυση και νέων παγκόσμιων οικονομικών δρόμων

Για πρώτη φορά η αποκαλυπτική ακτινογραφία με στοιχεία ντοκουμέντο της τουρκικής οικονομίας και της παραγωγικής και δημογραφικής της βάσης

Δημογραφικό , υπογεννητικότητα και οι τάσεις σε Δύση και Ανατολή με τις παράλληλες πολυεπίπεδες επιδράσεις τους

Οι προβλέψιμες χώρες και ο μελλοντικός δημογραφικά "γίγαντας" της Μεσογείου

Γιατί το Δημογραφικό είναι το Νο1 υπαρξιακό ζήτημα με επίδραση σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, της οικονομίας, της εθνικής κυριαρχίας , του πολιτισμού και της επιβίωσης της Ελλάδας, στη νέα παγκόσμια πραγματικότητα

Η διαχρονική ανυπαρξία εθνικής στρατηγικής με πολυσχιδείς δράσεις και όχι στενές επιδοματικές πολιτικές που οδηγεί ;

Πως στοιχεία με αριθμητικά δεδομένα ανά δήμο και γεωγραφικές περιφέρειες αποδεικνύουν πως η Θράκη, η Δυτική Μακεδονία , νησιά του Αιγαίου αλλά και η ηπειρωτική ενδοχώρα βρίσκονται σε υπαρξιακό μεταίχμιο …

Οι "Αντιθέσεις" άνοιξαν την αυλαία των εκπομπών τους για την τηλεοπτική περίοδο 2024-2025 σε μια οριακή συγκυρία δραματικών εξελίξεων για την Μέση και την ευρύτερη Ανατολή , την Μεσόγειο και τις παγκόσμιες γεωστρατηγικές προεκτάσεις. Το "Σοκ και Δέος" σε όλο το φάσμα του Μεσανατολικού με την ανθρωπότητα στο χείλος της Αβύσσου, με επίκεντρο μία από τις σημαντικότερες περιφερειακές συγκρούσεις του πλανήτη, που επηρεάζει γεωπολιτικά, ενεργειακά, οικονομικά, εφοδιαστικά και υπαρξιακά, όχι μόνο τους εμφανείς πρωταγωνιστές σε Ισραήλ , Παλαιστίνη, Λίβανο, Ιράν , Υεμένη , Αραβικό κόσμο και Μεσόγειο, αλλά και όλους τους μεγάλους παίκτες ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα. Η αδιέξοδη σύγκρουση και ο φαύλος κύκλος στη μεσανατολική διένεξη εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων , πλανητικών προεκτάσεων. 

-Τι διαδραματίζεται στην περίμετρο της Ευρασίας που στις μέρες μας αποτελεί το κύριο πεδίο των ηγεμονικών ανταγωνισμών

-Τα όρια της προβολής ισχύος, αποτροπής, γοήτρου υπεροχής και τα εφιαλτικά σενάρια γενικευμένης κλιμάκωσης με την απενοχοποίηση στη διεθνή σκηνή ακόμη και των πυρηνικών πληγμάτων

-Οι προεκτάσεις της κρίσης στο τρίγωνο Ελλάδα- Κύπρος - Τουρκία

-Οι συνέπειες του αναδυόμενου πολυπολικού κόσμου, η στάση των νέων παικτών ισχύος και οι στρατηγική στόχευση των παλαιών δυνάμεων ισχύος

Στο στούντιο της εκπομπής ο Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Δημήτρης Ξενάκης, με πεδίο έρευνας την Διεθνή Πολιτική στην Μέση Ανατολή και τα θεάμτα Ασφάλειας στη Μεσόγειο Στην εκπομπή παρεμβαίνουν και καταθέτουν την οπτική τους οι :

-Μαίρη Μπόση, Καθηγήτρια Διεθνούς Ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο ΠειραιάΙωάννης Μάζης

-Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ

-Παναγιώτης Τσάκωνας, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, σπουδών ασφάλειας και ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής στο ΕΚΠΑ - Επικεφαλής του Προγράμματος Ασφάλειας στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).

-Δημήτρης Καραϊτίδης Πρέσβης ε.τ.

-Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος Πρέσβης ε.τ

-Θέμης Τζήμας Νομικός και διδάκτορας Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης του ΑΠΘ και μεταδιδακτορικός ερευνητής

-Αλέξης Λεκάκης - Κερκυραίος Υποψήφιος διδάκτορας Ιρανικής Εξωτερικής Πολιτικής στο τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου