Όταν ο Βρετανός γεωγράφος Sir Halford Mackinder στο δοκίμιό του The Geographical Pivot of History (Ο Γεωγραφικός Άξονας της Ιστορίας), το 1904, διατύπωνε τη θεωρία της Heartland (της Καρδιάς της Γης), που εξελίχθηκε σε μια από τις πιο επιδραστικές γεωπολιτικές θεωρίες, δεν είχε ιδέα ο άνθρωπος ότι είχε ήδη ξεκινήσει η κλιματική αλλαγή και ότι 120 και πλέον χρόνια μετά οι πάγοι στον Αρκτικό Κύκλο θα έλιωναν.
Δεν είχε, λοιπόν, ιδέα ότι θα άνοιγε ένας νέος συντομότερος εμπορικός δρόμος, που θα γινόταν πεδίο ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων. Επιπλέον δεν ήξερε τίποτε για τον ρόλο και τις δυνατότητες των βαλλιστικών πυραύλων. Ο Mackinder όρισε την Heartland ως μια τεράστια εσωτερική περιοχή της Ευρασίας, που περιλαμβάνει κυρίως τη σημερινή Ρωσία, την Κεντρική Ασία και τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης και η οποία διαθέτει τεράστιο πλούτο σε φυσικούς πόρους και γεωργική γη.
Αυτή η γη προστατεύεται από φυσικά εμπόδια (πάγοι στον Βορρά, βουνά και έρημοι στο Νότο) και είναι απρόσιτη από τις ναυτικές δυνάμεις. Γι’ αυτό κατέληξε στο συμπέρασμα πως όποιος ελέγχει την Ανατολική Ευρώπη, κυβερνά τη Heartland και όποιος ελέγχει τη Heartland, εξουσιάζει την Παγκόσμια Νήσο (Ευρώπη, Ασία, Αφρική). Κατ’ επέκταση, όποιος εξουσιάζει την Παγκόσμια Νήσο, κυβερνά τον κόσμο.
Ο Αμερικανός γεωγράφος και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Νicholas John Spykman, θεμελιωτής της γεωπολιτικής σχολής του ρεαλισμού αναθεώρησε τη θεωρία της Heartland με το έργο του America’s Strategy in World Politics, το 1942, λανσάροντας της Θεωρία της Ζώνης Rimland. Σύμφωνα με αυτή, η πραγματική δύναμη βρίσκεται στις παράκτιες περιοχές της Ευρασίας (Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Ινδία, Νοτιοανατολική Ασία και Κίνα) και ο έλεγχός τους είναι πιο σημαντικός από τον έλεγχο της κεντρικής Ασίας.
Μπορεί η αμερικανική στρατηγική της “ανάσχεσης” (containment) κατά τον Ψυχρό Πόλεμο να βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο της Rimland για να εμποδιστεί η Σοβιετική Ένωση (Heartland) να επεκταθεί, αλλά και η θεωρία της Heartland παρέμεινε ενεργή και μάλιστα σε αυτήν αποδίδεται από ορισμένους αναλυτές η συγκρότηση του ΝΑΤΟ. Σήμερα, η σύγκρουση στην Ουκρανία θεωρείται ως μια μάχη για τον έλεγχο της “πύλης” προς τη Heartland. Χωρίς την Ουκρανία (κυρίως την Κριμαία), η Heartland είναι σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένη από τη Μεσόγειο και τις παγκόσμιες ναυτικές οδούς.
Γιa αυτό οι Ρώσοι βλέπουν την Ουκρανία ως Buffer Zone (ουδέτερη ζώνη) και οι Δυτικοί προσβλέπουν στην ενσωμάτωσή της στην Rimland (Μαύρη Θάλασσα). Επιπλέον, αναλυτές βλέπουν το κινέζικο πρόγραμμα “Belt and Road” ως προσπάθεια ενοποίησης της Heartland, μειώνοντας την εξάρτηση από τις θαλάσσιες οδούς, που ελέγχονται από τις ΗΠΑ. Τέλος, η προσέγγιση Ρωσίας και Κίνας δημιουργεί ένα τεράστιο μπλοκ στο κέντρο της Ευρασίας, που μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Δύσης.
Γροιλανδία: 17 βάσεις με 15.000 άτομα
Ένα κρίσιμο ψυχικό συστατικό των λευκών εποίκων των ΗΠΑ ήταν εξ αρχής το real estate. Είχαν μανία με την αγορά μεγάλων εκτάσεων. Πέραν από την εποποιία του Far Ouest, αγόρασαν την τεράστια γαλλική Λουιζιάνα, αγόρασαν την Αλάσκα το 1867, επί προεδρίας Άντριου Τζόνσον, ενώ το State Department εξέτασε σοβαρά την ιδέα απόκτησης και της Γροιλανδίας μαζί με την Ισλανδία. Η λογική ήταν στρατηγική και εμπορική. Δεν υποβλήθηκε ποτέ επίσημη προσφορά στη Δανία. Το σχέδιο εγκαταλείφθηκε σιωπηρά. Την πρόθεση εξαγοράς της Γροιλανδίας επανέφερε ο πρόεδρος Τραμπ στην πρώτη του θητεία και τώρα διατρανώνει ότι πρέπει να την αποκτήσει πάση θυσία για λόγους εθνικής ασφάλειας…
Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr
.png)
