iEpikaira

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα καταφύγια

Στη Γερμανία άρχισαν να πωλούν υπόγεια καταφύγια για σπίτια…

27.10.25

Το πρωτότυπο των 16 τετραγωνικών μέτρων είναι κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα και έχει τοίχους πάχους 20 εκατοστών.

Αυτοσχέδια καταφύγια θα κυκλοφορήσουν σύντομα στην αγορά στη Γερμανία.

Εν μέσω αυξανόμενων φόβων για πιθανή άμεση στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία, εμφανίστηκε το πρώτο «καταφύγιο» της χώρας, αναφέρει η Bild.

Το συμπαγές, προστατευμένο καταφύγιο, σχεδιασμένο για αυτάρκη διαβίωση για έως και μία εβδομάδα, θα είναι σύντομα διαθέσιμο προς αγορά απευθείας από καταστήματα ειδών κήπου.

Το πρωτότυπο, ενός χώρου 16 τετραγωνικών μέτρων, είναι κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα και έχει τοίχους πάχους 20 εκατοστών. Διαθέτει τέσσερα πτυσσόμενα κρεβάτια, τουαλέτα, ντους, μικρή κουζίνα και μια οθόνη που προσομοιώνει θέα από παράθυρο. Ο φωτισμός μπορεί να ρυθμιστεί σε χρώμα και φωτεινότητα.

Όπως δήλωσε στο δημοσίευμα ο Μάριο Πάιντε, επικεφαλής της BSSD Defence και κατασκευαστής του έργου, η δομή μπορεί να αντέξει χτυπήματα από drones, νάρκες, ακόμη και βλήματα 107 χιλιοστών.

Όταν εγκαθίσταται σε βάθος αρκετών μέτρων υπόγεια, το καταφύγιο μπορεί να προστατεύσει ακόμη και από τις συνέπειες μιας πυρηνικής έκρηξης, αρκεί το επίκεντρό του να μην βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 20 χιλιομέτρων.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blo

Τούρκος αναλυτής στο Arabi21: Η στρατηγική της Τουρκίας έναντι Ισραήλ και Κύπρου

4.9.25

Η ΜΙΤ συνιστά την κατασκευή υπόγειων καταφυγίων σε μεγάλες πόλεις

6.8.25

Σε μια νέα έκθεση που χαρακτηρίστηκε από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ως «αξιοσημείωτη», η Τουρκική Εθνική Ακαδημία Πληροφοριών συνέστησε επείγοντα μέτρα ύψιστης σημασίας, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής υπόγειων καταφυγίων σε μεγάλες πόλεις, μετά την αξιολόγησή της για τον ισραηλινό πόλεμο στο Ιράν.

Τουρκικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της εφημερίδας Hurriyet, ανέφεραν ότι η Εθνική Ακαδημία Πληροφοριών δημοσίευσε μια αξιοσημείωτη ανάλυση του 12ήμερου πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, τον οποίο χαρακτήρισε ως «διαταράκτη της ισορροπίας στην περιοχή».

Η έκθεση, με τίτλο «Ο Πόλεμος των 12 Ημερών και τα Διδάγματα που Αποκόμισε η Τουρκία», εξετάζει τα μέτρα που πρέπει να λάβει η Τουρκία, ιδίως στους τομείς της άμυνας και της εσωτερικής ασφάλειας, και προσφέρει επείγουσες συστάσεις στις αρμόδιες τουρκικές αρχές.

Μεταξύ των συστάσεων που παρουσιάζονται στην έκθεση:

Συστήματα αεράμυνας

Η έκθεση υποστηρίζει ότι ο πρόσφατος πόλεμος απέδειξε την απόλυτη αεροπορική υπεροχή του Ισραήλ και, ως εκ τούτου, τονίζει τη σημασία της οικοδόμησης ενός πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας.

Η έκθεση τονίζει τη σημασία της ιδιαίτερης προσοχής στα συστήματα αεράμυνας χαμηλού υψομέτρου, ιδίως όσον αφορά τις στρατηγικές εγκαταστάσεις που απαιτούν προστασία, ιδίως τα κεντρικά γραφεία των υπηρεσιών ασφαλείας.

Συστήματα άμυνας προτεραιότητας

Η έκθεση εξετάζει τους τομείς στους οποίους η Τουρκία θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην αμυντική της βιομηχανία, σημειώνοντας ότι παρά την ισχύ και την ποικιλομορφία των ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας, αυτά δεν ήταν επαρκή για την αντιμετώπιση των ιρανικών υπερηχητικών πυραύλων. Αυτό σημαίνει απαραίτητα αύξηση και επιτάχυνση των τουρκικών επενδύσεων σε βαλλιστικούς και υπερηχητικούς πυραύλους.

Ηλεκτρονικός πόλεμος

Η έκθεση συνιστά επίσης να δοθεί προτεραιότητα στα μη επανδρωμένα συστήματα και στις τεχνολογίες ηλεκτρονικού πολέμου, ενώ παράλληλα επικρίνει αυτό που περιγράφει ως αναποτελεσματικότητα των μακροπρόθεσμων επενδύσεων του Ιράν στην συμβατική άμυνα κατά του ηλεκτρονικού πολέμου.

Υπόγεια καταφύγια

Η έκθεση πρότεινε επίσης στην τουρκική κυβέρνηση να δημιουργήσει καταφύγια εξοπλισμένα με τις απαραίτητες τεχνικές προδιαγραφές σε στρατηγικές εγκαταστάσεις και να κατασκευάσει εύκολα προσβάσιμα συλλογικά καταφύγια, ειδικά στις μεγάλες πόλεις.

Συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης

Η έκθεση τόνισε επίσης την ανάγκη για συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης έναντι πιθανών αεροπορικών επιθέσεων.

Να κλείσει η διείσδυση στρατολογημένων ατόμων στο εσωτερικό της χώρας

Η έκθεση ανέλυσε επίσης τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισαν τα εσωτερικά στρατολογημένα στοιχεία στις ισραηλινές επιθέσεις στο Ιράν, τονίζοντας τη σημασία της ιδιαίτερης προσοχής σε παράγοντες που επηρεάζουν την εσωτερική ασφάλεια, όπως οι οικονομικές δυσκολίες και τα εσωτερικά πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα, ώστε να αποκλειστεί η δυνατότητα παρόμοιων επιχειρήσεων.

Ενίσχυση των στοιχείων της ενότητας και της αδελφοσύνης

Σε μια άλλη σύσταση που φαινομενικά συνδέεται με την προηγούμενη, η έκθεση ανέφερε ότι η Τουρκία θα πρέπει να εργαστεί για την ενίσχυση του αισθήματος εθνικής ενότητας και αδελφοσύνης, να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση πιθανών οικονομικών προβλημάτων και να καταστήσει την κοινωνική αρμονία πιο συμπεριληπτική μέσω έργων όπως το «Τουρκία Χωρίς Τρομοκρατία».

Το Ισραήλ, με την αμερικανική υποστήριξη, εξαπέλυσε ξαφνικά πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος ξεκίνησε στις 13 Ιουνίου και διήρκεσε 12 ημέρες. Οι επιθέσεις στόχευαν στρατιωτικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις, καθώς και πολιτικές εγκαταστάσεις, και οδήγησαν στη δολοφονία στρατιωτικών ηγετών και πυρηνικών επιστημόνων. Σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές, οι επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα 606 θανάτους και 5.332 τραυματισμούς.

Η Τεχεράνη απάντησε στοχεύοντας τα ισραηλινά στρατιωτικά και αρχηγεία πληροφοριών με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, προκαλώντας πρωτοφανή καταστροφή και πανικό, καθώς και 28 θανάτους και 3.238 τραυματισμούς, σύμφωνα με το ισραηλινό Υπουργείο Υγείας και Πληροφοριών.

Αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτέθηκαν σε πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν και η Τεχεράνη απάντησε βομβαρδίζοντας την αεροπορική βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ. Στη συνέχεια, η Ουάσινγκτον κήρυξε κατάπαυση του πυρός μεταξύ Τελ Αβίβ και Τεχεράνης στις 24 Ιουνίου, εν μέσω της ανακήρυξης νίκης τόσο του Ισραήλ όσο και του Ιράν στον «Πόλεμο των 12 Ημερών».

Η Τουρκία οφείλει να προετοιμάσει τον πληθυσμό σε κάθε ενδεχόμενο από τις σύγχρονες απειλές.

ترك برس- (Τουρκικός Τύπος)

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Πολεμικά Καταφύγια: Μια υπόγεια πόλη κάτω από την Αθήνα

26.2.25

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος

Κάτω από την αχανή πρωτεύουσα, κρύβονται πολλά μυστικά…

Ένας σκοτεινός και σιωπηλός κόσμος με υπόγεια γεμάτα υγρασία, δαιδαλώδεις στοές, χορταριασμένα σκαλοπάτια, δωμάτια με σκουριασμένα λουκέτα, σιδερένιες πόρτες και σπασμένους πάγκους!

Απλώνεται σε πολλές περιοχές και είναι τα παλιά πολεμικά καταφύγια που κατασκευάστηκαν τα περισσότερα, λίγο πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να προστατευσουν τους κατοίκους της Αθήνας από αεροπορικούς βομβαρδισμούς.

Άγνωστος ο ακριβής αριθμός τους, και η κατάσταση που βρίσκονται…

Ο αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος στα απομνημονεύματα του κάνει λόγο για 400 δημόσια καταφύγια.

Παράλληλα στρατιωτικές πηγές εικάζουν ότι σε νεόδμητα κτίρια (πολυκατοικίες, τράπεζες, εργοστάσια, κλπ), κατασκευάστηκαν περίπου 5.500 νέα καταφύγια.

Επειδή το κράτος δεν μπορούσε (οικονομικά και χρονικά) να κατασκευάσει μόνο του όλα τα καταφύγια που έπρεπε, μοιραία μετακύλισε ένα μέρος αυτού του έργου, στον ιδιωτικό τομέα (σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα).

Συγκεκριμένα, με αναγκαστικό νόμο του 1936, απαγορευόταν να χτιστεί κτίριο από τρεις ορόφους και πάνω (του ισογείου συμπεριλαμβανομένου) αν δεν υπήρχε πρόβλεψη για καταφύγιο.

Αυτός ο νόμος καταργήθηκε το 1956.

Η ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

Όλα ξεκίνησαν το 1936, επί Ιωάννη Μεταξά, όταν άρχισε να διαφαίνεται στο διεθνές περιβάλλον, ότι οδεύουμε σύντομα προς έναν μεγάλο πόλεμο.

Έτσι διέταξε να κατασκευαστούν καταφύγια –όπερ και εγένετο σε μια φρενήρη κατασκευαστική δραστηριότητα μιας γεμάτης τετραετίας, δηλαδή μεταξύ 1936-1940.

Τότε υπήρχε η Ανωτέρα Διοίκηση Αντιαεροπορικής Αμύνης (ΑΔΑΑ), μια ειδική «επιτροπή σοφών», στην οποία μετείχαν στρατιωτικοί, αλλά και πολίτες, όπως αρχιτέκτονες, καθηγητές πανεπιστημίου και μηχανικοί, οι οποίοι ρύθμισαν από κοινού το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, από το οποίο εξαρτάτο η κατασκευή τους.

Έτσι λοιπόν, υπήρχαν πολύ συγκεκριμένες προδιαγραφές γι’ αυτά.

Όλα ήταν ξεκάθαρα ρυθμισμένα, π.χ. το πλήθος και το μέγεθος των θαλάμων, η διαρρύθμιση των χώρων, η φύση των δομικών υλικών, το πάχος των τοίχων, το είδος των θωρακισμένων θυρών.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, Κωνσταντίνο Κυρίμη που έχει χαρτογραφήσει, φωτογραφίσει και αναδείξει πολλά καταφύγια, κάποια κατασκευαστικά στοιχεία, όπως θωρακισμένες πόρτες, κεντρικοί θάλαμοι, βοηθητικοί θάλαμοι, προθάλαμοι, στοές, έξοδοι διαφυγής, χώροι υγιεινής, δεξαμενές ύδατος, απαντώνται στα περισσότερα από αυτά.

Επίσης, στα καταφύγια απαγορευόταν ρητώς να περνάνε οι κεντρικές σωληνώσεις νερού του κτιρίου, γιατί αν τρυπούσαν, τότε θα πλημμύριζε το καταφύγιο και οι άνθρωποι θα πέθαιναν σαν τα ποντίκια.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ

Η τότε φιλοσοφία του καθεστώτος Μεταξά ήταν η εξής.

Για να σωθούμε από μια αεροπορική επιδρομή, δεν φτάνει μόνο να υπάρχει ένα γερό καταφύγιο, αλλά χρειάζεται να εκπαιδευτεί και ο κόσμος.

Κάπως έτσι, ξεκίνησαν στην Αττική ειδικές ασκήσεις αεράμυνας, οι οποίες εντατικοποιήθηκαν ιδιαίτερα από το 1938. Οι ασκήσεις αυτές ήταν τόσο ρεαλιστικές, ώστε στον αττικό ουρανό πετούσαν κανονικά αεροπλάνα ερχόμενα σε κύματα, υπήρχαν κανονικά πυρά που έριχναν οι πυροβολαρχίες από το Φάληρο, ενώ υπήρχε μέχρι και προσομοίωση φωτιάς –ήταν μια εξαιρετικά ρεαλιστική στρατιωτική άσκηση.

ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ο ερευνητής αποκάλυψε δυο χαρακτηριστικές περιπτώσεις στις οποίες τα καταφύγια αποδείχθηκαν παγίδα θανάτου γι’ αυτούς που κρύφτηκαν μέσα τους.

Στην πρώτη, ο μηχανικός που το έφτιαξε, σε αντίθεση με ότι όριζαν οι κανονισμοί, άφησε να περάσουν από το καταφύγιο οι κεντρικές σωληνώσεις ύδατος, οι οποίες λόγω των βομβαρδισμών έσπασαν.

Το καταφύγιο πλημμύρισε με νερό και οι άνθρωποι πνίγηκαν προτού προλάβουν να απεγκλωβιστούν.

Στην δεύτερη και πλέον χαρακτηριστική (όπως και εξίσου τραγική) περίπτωση, τον Ιανουάριο του 1944 όταν βομβάρδισαν οι Σύμμαχοι τον Πειραιά, χτυπήθηκε ένα καταφύγιο κοντά στο λιμάνι που άνηκε στην «Ηλεκτρική Εταιρεία του Πειραιά» και στο οποίο είχαν βρει προστασία περίπου 70 μαθήτριες της Οικοκυρικής Σχολής μαζί με τις δασκάλες τους.

Το καταφύγιο άντεξε μεν, αλλά η πολυκατοικία από πάνω του γκρεμίστηκε και τα θραύσματά της έφραξαν την έξοδο. Οι κάτοικοι προσπαθούσαν με πρόχειρα μέσα να ανοίξουν μια τρύπα προκειμένου να βγάλουν έξω τις εγκλωβισμένες μαθήτριες αλλά μετά από λίγο ακολούθησε και δεύτερος βομβαρδισμός και η είσοδος φράκαρε εντελώς.

Αυτό συνέβη, γιατί εν μέσω Κατοχής, δεν υπήρχαν πλέον οργανωμένα αγήματα παθητικής Αεράμυνας.

Και τα κορίτσια αυτά πέθαναν από ασφυξία»

Καταφύγια, δεν υπάρχουν μόνο στην Αθήνα και τον Πειραιά, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, στο Αγρίνιο, στα Χανιά, στη Μήλο, στο Βόλο, στην Πάτρα και στην Κέρκυρα.

Στο Αγρίνιο έχει γίνει επισκέψιμο το αντίστοιχο πολεμικό καταφύγιο, όπως και στον Αδάμαντα στην Μήλο.

Πολύ κοντά στο Σύνταγμα, έχει ένα εντυπωσιακότατο και σχετικά καλοδιατηρημένο καταφύγιο, με δεκάδες θαλάμους.

Πηγή: militaire.gr

Υπουργείο Εσωτερικών Γερμανίας: «Μετατρέψτε τα υπόγειά σας σε καταφύγια»

26.11.24

Το υπουργείο Εσωτερικών της Γερμανίας, σε μία περίοδο αυξανόμενων εντάσεων με τη Ρωσία, ανακοίνωσε τη Δευτέρα (25/11) ότι η χώρα συντάσσει κατάλογο καταφυγίων που θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι πολίτες σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

Ο κατάλογος θα περιλαμβάνει υπόγειους σιδηροδρομικούς σταθμούς και πάρκινγκ αυτοκινήτων, καθώς και κρατικά κτίρια και ιδιωτικές ιδιοκτησίες.

Θα καταρτιστεί ακόμη ψηφιακός κατάλογος καταφυγίων έκτακτης ανάγκης, ώστε οι πολίτες να μπορούν να τα βρίσκουν γρήγορα χρησιμοποιώντας εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα.

Επίσης, οι πολίτες θα ενθαρρυνθούν να δημιουργήσουν καταφύγια προστασίας στα σπίτια τους μετατρέποντας υπόγεια και γκαράζ.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών αρνήθηκε να δώσει χρονοδιάγραμμα, λέγοντας ότι πρόκειται για ένα μεγάλο έργο που θα πάρει αρκετό χρόνο και στο οποίο θα συμμετέχουν το Γραφείο Πολιτικής Προστασίας και Βοήθειας σε Καταστροφές και άλλες κρατικές Αρχές.

Σύμφωνα με τον Guardian, η Γερμανία διαθέτει 579 καταφύγια για τα 84 εκατ. πολίτες της. Ωστόσο, είναι της εποχής του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου, τα οποία μπορούν να στεγάσουν περίπου 480.000 ανθρώπους. Στο παρελθόν η χώρα είχε περίπου 2.000 καταφύγια.

Τα βασικά σημεία του σχεδίου συμφωνήθηκαν σε διάσκεψη ανώτερων αξιωματούχων το καλοκαίρι και πλέον το εξετάζει ειδική ομάδα.

Να σημειωθεί ότι αυξάνονται οι ανησυχίες για το ενδεχόμενο η Μόσχα να στοχεύσει άλλα μέλη του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας και τις απειλές Πούτιν και τις αναφορές του για «παγκόσμιο χαρακτήρα» συγκρούσεις, ενώ ήδη τον περασμένοι Οκτώβριο, οι επικεφαλής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών προειδοποίησαν ότι η Ρωσία θα ήταν πιθανώς σε θέση να εξαπολύσει επίθεση κατά της στρατιωτικής συμμαχίας έως το 2030.

Γερμανοί αξιωματούχοι αναφέρουν μάλιστα ότι η χώρα αντιμετωπίζει ήδη μια απότομη αύξηση των ρωσικών δραστηριοτήτων κατασκοπείας και σαμποτάζ.

«Operation Deutschland»: Το μυστικό σχέδιο της Γερμανίας σε περίπτωση πολέμου

Υπενθυμίζεται ότι το μυστικό σχέδιο της Γερμανίας σε περίπτωση που ξεσπάσει Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, αποκάλυψε η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ).

Πρόκειται για ένα απόρρητο έγγραφο υπό τον τίτλο: «Operation Deutschland» που κατάρτισαν οι Αρχές του Βερολίνου, εν μέσω κλιμακούμενης πολεμικής σύρραξης ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της FAZ, το οποίο αναδημοσιεύει η βρετανική εφημερίδα The Sun, το σχέδιο προβλέπει ότι η Γερμανία θα είναι έτοιμη να μετακινήσει 200.000 στρατιωτικά οχήματα, όπως επίσης και 800.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ στο έδαφός του, εάν η κατάσταση με τη Ρωσία εξελιχθεί σε ολοκληρωτικό πόλεμο.

Η αποκάλυψη αυτή έρχεται την ώρα που οι κυβερνήσεις σκανδιναβικών χωρών προειδοποίησαν την Δευτέρα τους πολίτες να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο εμπόλεμης σύρραξης και τους έδωσαν οδηγούς επιβίωσης, καθώς μαίνεται ο ρωσικός πόλεμος εναντίον της Ουκρανίας από τον Φεβρουάριο του 2022, ενώ υπάρχουν φόβοι για τη διάχυση του πολέμου με τη Γερμανία να ακολουθεί τις βόρειες χώρες εντείνοντας τα προληπτικά μέτρα.

Οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν την «Επιχείρηση Deutschland», η οποία έχει συμφωνηθεί μεταξύ πολιτικών. Τα άκρως απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτουν συγκεκριμένα κτίρια και εγκαταστάσεις υποδομής που χρειάζονται ειδική προστασία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για στρατιωτικούς λόγους, σύμφωνα με την Frankfurter Allgemeine.

Η έκθεση περιέχει επίσης σχέδια για το πώς θα ενεργούσε η Γερμανία σε περίπτωση κάποιου είδους απειλής για την άμυνα ή ακόμα και εντάσεις εκ των προτέρων - πιθανώς να υπαινίσσεται τον πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας.

Das ist der Kriegsplan "Operation Deutschland".

Die größte Gefahr liegt natürlich für Westdeutschland vor - dort, wo seit der Wende alles niedergewirtschaftet wurde und zerfällt.

Antideutsche fordern Bomber Vitali do it again .. https://t.co/6dzxI24lNk pic.twitter.com/XaiNMGL1Zi— Der selbsternannte Sultan (@Sultanat_Nr5) November 20, 2024

Μια πρώτη συνάντηση μάλιστα έγινε στο Εμπορικό Επιμελητήριο του Αμβούργου όπου απευθύνθηκαν συγκεκριμένες εταιρείες αμέσως μετά την αποκάλυψη της έκθεσης για τα ευάλωτα επαγγέλματα ενόψει του πολέμου.

Οι παρευρισκόμενοι έλαβαν συμβουλές για χρήση γεννήτριας ντίζελ ή ακόμη και μιας ανεμογεννήτριας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Επιπλέον, δόθηκαν κατευθύνσεις σχετικά με την οδήγηση φορτηγών από τον Αντισυνταγματάρχη Γιέρν Πλίσκε, ο οποίος τόνισε ότι «για κάθε 100 εργαζόμενους, αντιστοιχούν τουλάχιστον πέντε επιπλέον οδηγοί φορτηγών, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση».

«Το 70% όλων των φορτηγών στους δρόμους της Γερμανίας οδηγούνται από Ανατολικοευρωπαίους. Αν γίνει πόλεμος εκεί, πού θα είναι αυτοί οι άνθρωποι;», διερωτήθηκε ο Πλίσκε.

Από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Γερμανίας Μάλτε Χέιν έστειλε το δικό του μήνυμα: «Πρέπει να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες για το πόσο σημαντική είναι μια καλά προετοιμασμένη και ανθεκτική οικονομία για την πολιτική και την στρατιωτική άμυνα της Γερμανίας».

Στη Γερμανία, σχέδια καταρτίζονται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με το Υπουργείο Άμυνας της χώρας να επιβεβαιώνει τον Ιούλιο ότι θα μετακινήσει «εκατοντάδες χιλιάδες» στρατιώτες του ΝΑΤΟ σε περίπτωση πολέμου με το Κρεμλίνο.

Τον περασμένο Ιούλιο, η Υπηρεσία Εθνικής Άμυνας της Bundeswehr (γερμανικό στράτευμα) στο Βερολίνο επιβεβαίωσε ότι η μυστική «Operation Deutchland» (Επιχείρηση Γερμανία) συνεχίζει να τελειοποιεί το σχέδιό της.

Πηγή: liberal.gr

Έκκληση στους Λετονούς να μετατρέψουν τα υπόγεια σε καταφύγια αεράμυνας

29.4.24

EURACTIV.com with AFP | Μεταφρασμένο από Μαριάνθη Πελεκανάκη

Τον Μάρτιο, η πρωθυπουργός της Λετονίας Evika Silina παρομοίασε τη Ρωσία με έναν απρόβλεπτο μεθυσμένο. [Shutterstock/Noel V. Baebler]

Οι αρχές της Λετονίας κάλεσαν τους κατοίκους να χρησιμοποιήσουν την ετήσια «Μεγάλη Ημέρα Καθαρισμού» του Σαββάτου (27 Απριλίου) για να μετατρέψουν τα υπόγεια σε καταφύγια αεράμυνας, με πολλούς στη χώρα της Βαλτικής να ανησυχούν ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον επόμενο στόχο της Ρωσίας.

Η πρώην σοβιετική δημοκρατία, η οποία είναι πλέον μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει σύνορα 214 χιλιομέτρων με τη Ρωσία και είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους υποστηρικτές της Ουκρανίας μετά την εισβολή της Ρωσίας.

«Σας καλούμε όλους κατά τη διάρκεια του μεγάλου καθαρισμού, αλλά και μετά, να διασφαλίσετε ότι τα υπόγεια και τα κελάρια σας μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καταφύγια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης», δήλωσε ο Vilnis Kirsis, δήμαρχος της πρωτεύουσας Ρίγα.

Σε ανακοίνωσή του ανέφερε ότι οι δημοτικοί υπάλληλοι θα κάνουν το ίδιο για τα κτίρια που ανήκουν στην πόλη.

Ο Gints Reinsons, επικεφαλής μιας επιτροπής πολιτικής άμυνας της Ρίγας, δήλωσε ότι «τα υπόγεια των δημόσιων κτιρίων, των σχολείων, των γηροκομείων, των νοσοκομείων και των δημαρχείων θα επιθεωρηθούν από τις αρχές που θα τα προετοιμάσουν ώστε να χρησιμεύσουν ως κρυψώνες σε περίπτωση επίθεσης».

Δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό TV24 ότι στόχος είναι να προετοιμάζονται εκατό αντιβομβαρδιστικά καταφύγια τον μήνα μέχρι το τέλος του έτους.

Τον Μάρτιο, η πρωθυπουργός της Λετονίας Evika Silina παρομοίασε τη Ρωσία με έναν απρόβλεπτο μεθυσμένο.

«Ζούμε δίπλα σε έναν γείτονα που, ας πούμε, είναι σαν αλκοολικός ή ναρκομανής, του οποίου τις πράξεις δεν μπορούμε να προβλέψουμε», δήλωσε στο δημόσιο ραδιόφωνο.

Από το 2008, χιλιάδες Λετονοί συγκεντρώνονται κάθε άνοιξη για να συμμετάσχουν σε μια εθνική ημέρα καθαρισμού, μια παράδοση την οποία έχουν πλέον ακολουθήσει και οι γείτονες της Βαλτικής Λιθουανία και Εσθονία.

Εκτός από τη συλλογή σκουπιδιών, οι Λετονοί χρησιμοποιούν επίσης την ημέρα αυτή για να φυτέψουν δέντρα και να φτιάξουν πάρκα και δημόσιους χώρους.

Πηγή: euractiv.gr

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα παλιά καταφύγια σε περίπτωση πολέμου;

22.4.24

Warsaw coughs up €30M for bomb shelters with eye on aggressive Putin

14.3.24

"Σκέψεις" για ενεργοποίηση των πυρηνικών καταφυγίων στη Γερμανία... Προετοιμάζουν τον λαό σιγά-σιγά

12.3.24

Στη Σουηδία περιζήτητα τα σπίτια με καταφύγια σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου - Προετοιμασίες από το Σουηδικό κράτος

4.3.24

«Σουηδικό σπίτι προς πώληση, με ένα καταφύγιο πυρηνικού πολέμου»

Σπίτια που δημιουργήθηκαν κατά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, και διαθέτουν ισχυρά καταφύγια, βρίσκονται τελευταία στην προσοχή των Σουηδών οι οποίοι θέλουν να αποκτήσουν το δικό τους καταφύγιο εν καιρώ πολέμου, καθώς ξεδιπλώνεται η κλιμάκωση σε όλη την Ευρώπη, αποκαλύπτοντας φόβους για τις εξελίξεις στον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και την επέκτασή του, στη χώρα που πρόσφατα και μετά δυσκολίας εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ.

Η Σουηδία έχει ένα δίκτυο καταφυγίων που αποτελείται από 64.000 δημόσια καταφύγια και στοχεύουν να φιλοξενήσουν 7 εκατομμύρια ανθρώπους.

Ξεκίνησε η κατασκευή τους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά τα περισσότερα από αυτά κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Μετά όμως το έτος 2002, δηλαδή, μετά το τέλος της απειλής από τη Σοβιετική Ένωση, σταμάτησαν να λειτουργούν και παραμελήθηκαν.

Αν και θεωρητικά είναι έτοιμα, έχουν καταστεί σε μεγάλο βαθμό ξεπερασμένα, αλλά τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει, σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα The Guardian, από το ξέσπασμα της Ρωσο-Ουκρανικής σύγκρουσης.

Μάρκετινγκ καταφυγίου

Οι Σουηδοί έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για ακίνητα που περιέχουν καταφύγια και καταφύγια χτισμένα σε βράχους και υπόγεια τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με κτηματομεσίτες, και την ίδια στιγμή οι εταιρείες άρχισαν να εμπορεύονται ιδιωτικά καταφύγια κατά των πυρηνικών επιθέσεων, με το μάρκετινγκ κατασκευής ιδιωτικών καταφυγίων για πλούσιους στα σπίτια τους.

Οι δηλώσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας κλιμακώθηκαν τις τελευταίες ημέρες, καθώς η Γαλλία πρότεινε την ιδέα να υποστηρίξει τον ουκρανικό στρατό με στρατιώτες του ΝΑΤΟ, που υπηρετούν μακριά από τα πεδία των μαχών, στην οποία η Ρωσία απάντησε αμέσως ότι ήταν ένα βήμα που θα μπορούσε οδηγήσει σε έναν βέβαιο πυρηνικό πόλεμο.

Το καταφύγιο Katarinaberget στη Στοκχόλμη

Τα περισσότερα από τα δίκτυα καταφυγίων της Σουηδίας, που επισημαίνονται με ένα πορτοκαλί και μαύρο τρίγωνο, βρίσκονται κάτω από κτίρια κατοικιών, σχολεία και αθλητικές αίθουσες και χρησιμοποιούνται συχνά ως χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων και ποδηλάτων ή χώροι αποθήκευσης, αλλά υπάρχουν επίσης καταφύγια μεγαλύτερης χωρητικότητας σε μεγαλύτερες πόλεις, όπως το τεράστιο καταφύγιο Katarinaberget στη Στοκχόλμη, που είναι και χώρος στάθμευσης, μπορεί να φιλοξενήσει 16.000 άτομα σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Το κράτος προετοιμάζεται

Τα τελευταία δύο χρόνια, με το ξέσπασμα του ρωσο-ουκρανικού πολέμου, οι κλιμακούμενοι φόβοι για πόλεμο οδήγησαν σε αυξημένο ενδιαφέρον για τέτοια καταφύγια, καθώς εντάθηκαν οι επιθεωρήσεις σε χιλιάδες καταφύγια, τα οποία υποτίθεται ότι θα είναι έτοιμα για χρήση μόλις χρειαστούν, αφού η ίδια η κυβέρνηση προειδοποίησε τον πληθυσμό να προετοιμαστεί για τον πόλεμο τον περασμένο Ιανουάριο.

Μάλιστα, η Υπηρεσία Πολιτικής Έκτακτης Ανάγκης έλαβε 7 εκατομμύρια λίρες στερλίνες για να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες προετοιμασίες για καταφύγια, όπως σημειώνει ο Guardian.

Αυτοί οι φόβοι προκύπτουν καθώς η Ρωσία ελέγχει το ένα τέταρτο της χώρας της Ουκρανίας, με τις συνεχιζόμενες σκληρές μάχες στο επίπεδο όλων των αξόνων της σύγκρουσης, καθώς ο ουκρανικός στρατός αντιμετωπίζει μια σοβαρή αμυντική συστολή, μετά την αποτυχία της αντεπίθεσης πριν από μήνες, και έλλειψη εξοπλισμού από τους συμμάχους, που ώθησε τη Μόσχα να ελέγξει περισσότερα εδάφη, η τελευταία από τις οποίες ήταν η πόλη Αβντίιβκα.

—

The Hellenic Information Team

Μια πόλη κάτω από την Αθήνα - Τα πολεμικά καταφύγια της πρωτεύουσας

1.3.24

«Tο 1941 όλοι οι Αθηναίοι γνώριζαν πού ήταν το πλησιέστερο καταφύγιο στη δουλειά ή στο σπίτι τους, όπως είχε γράψει ένας χρονογράφος της εποχής», αναφέρει στην «Κ» ο Κωνσταντίνος Κυρίμης, ενώ ετοιμάζεται να κατέβει στον σκοτεινό κόσμο που φτιάχτηκε όχι για τους νεκρούς, αλλά –αντιθέτως– για την προστασία της ζωής των αμάχων.

Δημήτρης Καραΐσκος

Μια πόλη κάτω από την πόλη. Οχι οι διάσημες κατακόμβες της Ρώμης ή του Παρισιού, όχι η υπόγεια πόλη του Εδιμβούργου, του Μόντρεαλ ή της Σαγκάης, ούτε τα τούνελ κάτω από το Πόρτλαντ του Ορεγκον, αλλά ένα δίκτυο χιλιάδων υπόγειων χώρων που κρύβεται διάσπαρτο κάτω από την Αθήνα, συχνά σε κοινή θέα. Οι διαβάτες περνούν βιαστικά από πάνω τους, χωρίς να υποψιάζονται πως το μεταλλικό καπάκι ενός φρεατίου που μόλις πάτησαν αποτελεί μια από τις πύλες ενός αχανούς ιστού, που εδώ και δεκαετίες μένει σφραγισμένος μέσα στη σιωπή και τη λήθη. Ο λόγος γίνεται για τα αντιαεροπορικά καταφύγια που θεμελίωσε το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά κατά την περίοδο 1936-1940, τα οποία καταγράφει μεθοδικά εδώ και πάνω από μια δεκαετία ο συγγραφέας – ερευνητής Κωνσταντίνος Κυρίμης. Στην κουβέντα που κάναμε μαζί του έγινε ο οδηγός μας σε μια νοερή επίσκεψη στην υπόγεια Αθήνα και σε μια συναρπαστική, άγνωστη αστική ιστορία με πολυσχιδές ενδιαφέρον.

Θάλαμος με δεξαμενή νερού, ηλεκτρικό ρεύμα και σήμανση σε ένα από τα καταφύγια που βρίσκονται κάτω από τους αθηναϊκούς δρόμους.

– Πώς ξεκίνησε για εσάς αυτή η περιπέτεια;

– Eχοντας επισκεφθεί τυχαία προ 12ετίας ένα αντιαεροπορικό καταφύγιο στον Πειραιά, μου γεννήθηκε το ενδιαφέρον να μάθω αν υπάρχουν κι άλλα, καθώς και αν μπορώ να τα επισκεφθώ. Στην πορεία είδα πως όχι μόνο υπήρχαν πολλά παρόμοια καταφύγια από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και πως αυτά έπαιξαν μείζονα ρόλο στην κοινωνία της εποχής. Το βιβλιογραφικό κενό που ανακάλυψα πως υπήρχε θεώρησα πως αποτελούσε ένα είδος ιστορικής αδικίας και έτσι αποφάσισα να συνεχίσω την έρευνα και να γράψω μια σειρά βιβλίων πάνω στο θέμα, προς όφελος και της ιστορικής μας μνήμης αλλά και των μελλοντικών ερευνητών.

– Ποια ήταν τα πρώτα συμπεράσματα και ποια τα πρώτα σημαντικά βήματα της έρευνάς σας;

– Αρχικά με συνεπήρε η καθαρά αισθητική αξία των χώρων αυτών, το πόσο ατμοσφαιρικοί ήταν και πόσο γοητευτικές εικόνες και εμπειρίες μπορούσαν να προσφέρουν. Eπειτα είδα πως υπάρχει και ένας άλλος άξονας ενδιαφέροντος, ο κατασκευαστικός, καταλαβαίνοντας πως δεν αρκούσε να φτιάξεις ένα υπόγειο και να το βαφτίσεις «πολεμικό καταφύγιο», αλλά πως εκείνο όφειλε να ακολουθήσει μια σειρά από αυστηρές προδιαγραφές. Κυρίως, όμως, είδα πως η όλη υπόθεση περιείχε και μια πολύ σημαντική κοινωνική διάσταση, είτε αυτό σήμαινε τον αντίκτυπο των καταφυγίων στην ψυχολογία των πολιτών είτε την εκπαίδευση που όφειλαν αυτοί να αποκτήσουν για να τα χρησιμοποιήσουν είτε την παραφιλολογία, τους αστικούς μύθους και τα πάθη που αυτά ενέπνεαν.

– Ενα πεδίο μελέτης, λοιπόν, με ποικίλες προεκτάσεις.

– Ακριβώς, και αυτό το κατάλαβα καλά όταν βγήκε το πρώτο μου βιβλίο, επειδή έτσι εντόπισα το αναγνωστικό μου κοινό, ανάμεσα στο οποίο συνυπήρχαν οι λάτρεις της στρατιωτικής ιστορίας, οι «αστικοί εξερευνητές», οι αρχιτέκτονες ή οι λαογράφοι. Μια πανσπερμία από κοινά, δηλαδή, που το καθένα προσέγγιζε το θέμα από τη δική του αφετηρία.

– Τι είδους δυσκολίες αντιμετωπίσατε κάνοντας την επιτόπια έρευνα;

Καταφύγιο στο Πέραμα. Η ευρύτερη περιοχή του Πειραιά βομβαρδίστηκε από εχθρούς και συμμάχους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

– H πιο μεγάλη δυσκολία ήταν ο ίδιος ο εντοπισμός των χώρων. Κάποιοι αναφέρονταν σε αρχεία, για κάποιους άλλους με πληροφόρησαν οι αναγνώστες μου, για αρκετούς έμαθα ρωτώντας και, στην περίπτωση ακόμη περισσότερων, έπεφτα σε αδιέξοδο. Μια άλλη δυσκολία ήταν ο εντοπισμός του υπεύθυνου του κάθε χώρου και η προσπάθεια να τον πείσεις να τον επισκεφθείς. H συνεργασία που ξεκίνησα με τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού ήταν ο καταλύτης που μου άνοιξε πολλές πόρτες, κυριολεκτικές και μεταφορικές, είτε αυτό σημαίνει την πρόσβαση σε χώρους που ως ιδιώτης δεν θα μπορούσα ποτέ να πάω είτε τη χρήση πολύτιμου αρχειακού υλικού. Οταν λοιπόν αποκτούσα την πολυπόθητη πρόσβαση, ενίοτε προέκυπτε μια σειρά από επιτόπιους κινδύνους, όπως π.χ. οι κακές συνθήκες υγιεινής. Χαρακτηριστικό είναι πως κάποιες φορές έφυγα από τέτοιες επισκέψεις με βρογχίτιδα. Επιπλέον, αρκετοί χώροι ήταν πλημμυρισμένοι, ενώ άλλοι είχαν προβλήματα στατικότητας. Υπήρχαν και οι φορές που βρήκα στο διάβα μου ίχνη από παραβατικά άτομα τα οποία, ευτυχώς, δεν συνάντησα, καθότι τέτοιες τυχαίες συναντήσεις σε υπόγειους και «κρυφούς» χώρους είναι πάντοτε δυνητικά επικίνδυνες. Γι’ αυτό και ποτέ δεν κάνω αυτές τις εξορμήσεις μόνος μου – πάντα είμαστε τουλάχιστον δύο άτομα μαζί.

Την ημέρα του «ΟΧΙ» υπήρχαν περίπου 12.000 καταφύγια

– Σε πόσα καταφύγια έχετε μπει και πόσα υπάρχουν συνολικά στην Αθήνα;

– Εχω επισκεφθεί μέχρι στιγμής τουλάχιστον 150 καταφύγια. Στα αρχεία του Στρατού υπάρχει μια επίσημη αναφορά ότι το καθεστώς Μεταξά κατασκεύασε στην Αθήνα περί τα 400 δημόσια καταφύγια, ενώ επέβαλε διά νόμου την κατασκευή καταφυγίου σε κάθε νεοανεγειρόμενη οικοδομή, με το σύνολο αυτών να εντοπίζεται στο ιλιγγιώδες νούμερο των 5.500. Αυτά λοιπόν τα συνολικά περίπου 6.000 καταφύγια ήταν αμιγώς στρατιωτικού τύπου, με αυστηρές προδιαγραφές. Υπάρχουν όμως και αυτά που ονομάζονται «καταφύγια εξ διασκευής», δηλαδή υφιστάμενοι υπόγειοι χώροι (στοές, υπόγεια κτιρίων, σπηλαιώματα κ.ά.) που ενισχύονταν δομικά και μετατρέπονταν σε καταφύγια. Βρίσκουμε λοιπόν στα αρχεία την εντυπωσιακή πληροφορία πως ο πόλεμος ξεκίνησε με την Αθήνα να διαθέτει συνολικά 12.000 καταφύγια.

– Μπορείτε να μας δώσετε μερικά ενδιαφέροντα παραδείγματα από τέτοια καταφύγια στο κέντρο της πόλης;

– Μπορώ να αναφέρω δύο σε πολύ κεντρικό σημείο, τα οποία βρίσκονται λίγα μέτρα από την πλατεία Συντάγματος. Το ένα είναι συνολικού εμβαδού 400 τ.μ. και βρίσκεται στην οδό Καραγεώργη Σερβίας και το άλλο εμβαδού 200 τ.μ. και κρύβεται κάτω από την οδό Βουλής. Χωροταξικά πολύ εντυπωσιακό είναι και το καταφύγιο του Λυκαβηττού, επειδή δεν χτίστηκε για τον άμαχο πληθυσμό, αλλά ως κέντρο επιχειρήσεων της αεράμυνας. Αξίζει να αναφέρουμε και το καταφύγιο στον λόφο του Αρδηττού, που έχει ονομαστική χωρητικότητα πάνω από 1.300 άτομα.

Λίγα μέτρα από την πλατεία Συντάγματος, στην οδό Καραγεώργη Σερβίας και στην οδό Βουλής, υπάρχουν καταφύγια με εμβαδόν 400 τ.μ. και 200 τ.μ. αντίστοιχα.

– Πρόκειται, λοιπόν, για ένα ολόκληρο δίκτυο από υπόγειους χώρους που δεν βρίσκονται σε δημόσια θέα.

– Πράγματι, και είναι πολύ γοητευτικό το γεγονός πως ενώ βρίσκονται σε τόσο κεντρικά σημεία καταφέρνουν να κρατούν κρυφό το εσωτερικό τους αποτύπωμα. Ομως, την εποχή που φτιάχτηκαν κάθε άλλο παρά κρυφά ήταν. Μάλιστα, ήταν υποχρεωτικό να φέρουν ειδική σήμανση ώστε να ξέρουν όλοι οι πολίτες πού βρίσκονται. Οπως είχε γράψει ένας χρονογράφος το 1941, όλοι οι Αθηναίοι γνώριζαν πού ήταν το πλησιέστερο καταφύγιο στη δουλειά ή στο σπίτι τους. Ηταν κάτι σαν ένα «κοινό μυστικό» της εποχής.

Είναι πολύ γοητευτικό το γεγονός πως ενώ βρίσκονται σε τόσο κεντρικά σημεία, καταφέρνουν να κρατούν κρυφό το εσωτερικό τους αποτύπωμα.

– Τι σας φανέρωσε η έρευνά σας για την κοινωνία της εποχής;

– Πως αυτά τα καταφύγια συνιστούσαν μια υπόγεια κοινωνία και έναν καθρέφτη της εποχής. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως η τότε έντονη διάκριση μεταξύ «πλουσίων και φτωχών» αυτομάτως μέσα σ’ αυτά ακυρωνόταν. Αυτή η διάκριση άλλοτε λειτουργούσε καλώς και άλλοτε όχι. Υπάρχουν π.χ. αναφορές για κυρίες της «καλής κοινωνίας» που έκαναν παράπονα πως δεν ήθελαν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο με τους «κοινούς ανθρώπους». Στον αντίποδα, υπάρχουν αναφορές πλουσίων που υποδέχονταν στο καταφύγιό τους τους γείτονες με γλυκίσματα. Γενικά μιλώντας, τα αντιαεροπορικά καταφύγια της Αθήνας αποτέλεσαν μια αταξική κοινωνία.

Στοά σε καταφύγιο του Πολεμικού Ναυτικού. Αποστολή των καταφυγίων είναι η προστασία της ζωής του άμαχου πληθυσμού από αεροπορικές επιδρομές.

– Ηταν επιτυχημένες τελικά αυτές οι δομές; Kαι εντέλει χρησιμοποιήθηκαν;

– Ο Μεταξάς είχε καταλάβει πως το αεροπλάνο ήταν ο μεγάλος κίνδυνος των αστών της εποχής και στο πλαίσιο της πολιτικής προστασίας που εφάρμοσε, μπορούμε να πούμε πως αποτέλεσαν ένα εξαιρετικά πετυχημένο έργο. Η Αθήνα τελικά δεν βομβαρδίστηκε, αλλά ας μην ξεχνάμε και τα καταφύγια του Πειραιά (λιγότερα από της Αθήνας και κυρίως κάτω από βιομηχανικές δομές) τα οποία μια χαρά «τα βγάλανε τα λεφτά τους», εφόσον η περιοχή βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, και, χειρότερα από όλους, από τους συμμάχους. Θα έλεγα κιόλας πως αποτελεί ιστορικό παράδοξο πως μας προστάτευσαν πιο πολύ από τους συμμάχους μας, παρά από τους ίδιους μας τους εχθρούς. Υπάρχουν όμως και αναφορές πως χρησιμοποιήθηκαν για προστασία του άμαχου πληθυσμού και κατά τα Δεκεμβριανά. Σε ένα βάθος πενταετίας, λοιπόν, μας προστάτευσαν και από τους εχθρούς μας, και από τους συμμάχους μας, αλλά και από τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Οι αυτοεκδόσεις του Κωνσταντίνου Κυρίμη σχετικά με τα αντιαεροπορικά καταφύγια της Αττικής είναι διαθέσιμες κατόπιν επικοινωνίας μαζί του στο email: kkirimis@otenet.gr. Το δίτομο έργο του «Τα καταφύγια της Αττικής, 1936-1956» είναι διαθέσιμο κατόπιν επικοινωνίας με τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. Οργανωμένες επισκέψεις σε επιλεγμένα καταφύγια πραγματοποιούνται από το ταξιδιωτικό γραφείο Kedros Travel, με τη συμμετοχή του συγγραφέα. Πληροφορίες στο email: info@kedrostravel.com.

Πηγή: kathimerini.gr

Moscow Times: Εντολή του Κρεμλίνου για αποκατάσταση των ρωσικών καταφυγίων

7.2.23

Τα καταφύγια σε όλη τη Ρωσία υποβάλλονται σε συστηματικές επιθεωρήσεις και επισκευές μετά από εντολή του Κρεμλίνου για την αναβάθμιση των ετοιμόρροπων υποδομών της χώρας που χρονολογούνται από τη σοβιετική εποχή, σύμφωνα με νυν και πρώην αξιωματούχους που μίλησαν στους Moscow Times.

Πολλά από τα χιλιάδες καταφύγια της Ρωσίας, τα ενισχυμένα κελάρια και άλλα ασφαλή κρησφύγετα είχαν παραμεληθεί εδώ και δεκαετίες. Αλλά καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία παρατείνεται, οι τοπικές αρχές έχουν αρχίσει να ξοδεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια ρούβλια για να τα καταστήσουν και πάλι κατάλληλα για κατοίκηση.

The Moscow Times reports that an order was imposed to prepare bomb shelters all over #Russia. pic.twitter.com/YCeGH4Gdix— NEXTA (@nexta_tv) February 7, 2023

"Η απόφαση για την επιθεώρηση του δικτύου των καταφυγίων ελήφθη από την κυβέρνηση την άνοιξη", δήλωσε ένας Ρώσος αξιωματούχος, επικαλούμενος γνώση των κυβερνητικών συνεδριάσεων που έλαβαν χώρα για το θέμα.

"Η εντολή για μια μεγάλης κλίμακας επιθεώρηση και για να διορθωθούν τα πράγματα δόθηκε από το Υπουργείο Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης, το Υπουργείο Άμυνας και [άλλα] πολιτικά υπουργεία".

Η αναμόρφωση του δικτύου καταφυγίων της χώρας έρχεται με φόντο τις πυρηνικές απειλές του Κρεμλίνου και την αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας, καθώς οι μάχες στην Ουκρανία φαίνεται να επηρεάζουν περιοχές της ρωσικής ενδοχώρας.

Συγκεκριμένα, τρεις επιθέσεις σε αεροπορικές βάσεις εκατοντάδες χιλιόμετρα εντός των ρωσικών συνόρων τον Δεκέμβριο αποδόθηκαν σε ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Σύμφωνα με την πολιτική του για τις επιθέσεις εντός της Ρωσίας, το Κίεβο δεν επιβεβαίωσε ότι εμπλέκεται.

Ενώ το Κρεμλίνο εξέδωσε τον Οκτώβριο διάταγμα με το οποίο διέταξε ορισμένες περιοχές στη δυτική Ρωσία να προετοιμαστούν για πιθανή στρατιωτική σύγκρουση σε αυξημένο επίπεδο "συναγερμού", τα στοιχεία από ανοικτές πηγές και οι πηγές των Moscow Times υποδεικνύουν ότι η διαδικασία αυτή - σε διαφορετικό βαθμό - συμβαίνει στην πραγματικότητα σε όλη τη χώρα.

Για παράδειγμα, οι τοπικές αρχές στη νότια περιοχή του Κρασνοντάρ θα δαπανήσουν φέτος πάνω από 6 εκατομμύρια ρούβλια (260.000 δολάρια) για καταφύγια ενώ 50 εκατομμύρια ρούβλια (712.000 δολάρια) θα δαπανηθούν στο Νίζνι Νόβγκοροντ και σχεδόν ένα εκατομμύριο ρούβλια (14.240 δολάρια) στην πόλη Ριαζάν.

Οι αρχές του Καζάν, στον ποταμό Βόλγα, δήλωσαν τον περασμένο μήνα ότι περίπου το 30% των καταφυγίων της πόλης δεν ήταν σε κατάλληλη κατάσταση για να στεγάσουν ανθρώπους.

[iEpikaira: Η Ρωσία προετοιμάζεται για το απευκταίο... Εμείς έχουμε ιδέα σε τί κατάσταση βρίσκονται και πού τα καταφύγιά μας; Περισσότερα ΕΔΩ!]

Πηγή: liberal.gr

Τι θα κάνουν οι πολίτες σε περίπτωση πολέμου; Μια συζήτηση που έχει αργήσει πολύ να ανοίξει!

11.1.23

Του Θοδωρή Γιάνναρου

Έχουμε την ατυχία να ανήκουμε σε ένα κράτος που πιάνεται συνεχώς απροετοίμαστο, με πολίτες που δεν θα ξέρουν τι να κάνουν σε περίπτωση που ηχήσουν οι σειρήνες… δεν θα ξέρουν πως να προστατευθούν και απλά θα τρέχουν δεξιά και αριστερά χωρίς προορισμό… ένα "Μάτι” δηλαδή τεραστίων διαστάσεων που θα κοστίσει χιλιάδες άδικους και αχρείαστους θανάτους Ελλήνων πολιτών.

Δράττομαι της ευκαιρίας, με αφορμή τις φρικτές εικόνες που βλέπουμε στην Ουκρανία, να αναρωτηθώ πού ακριβώς βρίσκονται τα καταφύγια στην Αθήνα, πότε αυτά κατασκευάστηκαν και αν είναι έτοιμα να δεχθούν πολίτες αν χρειαστεί, αν και η Αθήνα διαθέτει ένα πολύ οργανωμένο σύστημα αεράμυνας για τους άμαχους πολίτες. Διότι το να υπάρχει ένα καταφύγιο δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, αν δεν είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο με κοιτώνες, αποθέματα νερού και τροφίμων, σύστημα αερισμού και εξαερισμού σε άριστη κατάσταση και ιατρικό εξοπλισμό σε οργανωμένο ιατρείο εντός του καταφυγίου… οι δε γιατροί και νοσηλευτές που θα το στελεχώσουν, πρέπει ήδη να γνωρίζουν που πρέπει να παρουσιαστούν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Αφετηρία ίσως για την κατασκευή νέων καταφυγίων στην ελληνική πρωτεύουσα και όχι μόνον καθώς και λειτουργικότητα των υφιστάμενων παλαιών πρέπει να αποτελέσει η περίοδος που διανύουμε, όπου τα μαχητικά αεροπλάνα, τα μη επανδρωμένα και οι πύραυλοι που εκτοξεύονται από μεγάλες αποστάσεις κυριαρχούν πλέον στις πολεμικές συγκρούσεις, πολλαπλασιάζοντας τη θανάσιμη απειλή για τους άμαχους.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η απειλή βομβαρδισμών πλέον, κυρίως από ψηλά καθιστούν ακόμη μεγαλύτερες τις ανάγκες για την προστασία του πληθυσμού, γεγονός που σημαίνει ότι εκτός από τη βελτιστοποίηση και την αύξηση της "ενεργητικής” αεράμυνας (αντιαεροπορικά, UAV’s, μαχητικά αεροπλάνα κλπ.), εξ’ ίσου αναγκαία είναι και η "παθητική” αεράμυνα στα μέρη που βρίσκονται κοντά στο πρώτο κύμα μιας πιθανής επίθεσης, αλλά και σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα… Φαίνεται όμως πως το δεύτερο κάποιοι είτε το υποτιμούν, είτε αρνούνται να το λάβουν υπόψη. Το γιατί ειλικρινά δεν το γνωρίζω.

Για να δούμε λοιπόν, τι ακριβώς είναι το δεύτερο, δηλαδή η παθητική αεράμυνα και τι περιλαμβάνει, αν και αρκετά έχουν ήδη αναφερθεί…

Ένα άρτια οργανωμένο σύστημα Πολιτικής Προστασίας, προβλέπει κατ’ αρχάς… εκπαίδευση των πολιτών στις έκτακτες καταστάσεις και συνθήκες ενός πολέμου, αλλά και την ύπαρξη όσο το δυνατόν περισσότερων αντιαεροπορικών καταφυγίων, Κανονικά κάθε κατασκευαστής θα έπρεπε να είναι αναγκασμένος με νόμο, ώστε κάθε νέα πολυκατοικία άνω π.χ. των 3 ορόφων να διαθέτει υπόγειο χώρο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο, που μάλιστα θα έχει κατασκευαστεί με αυστηρές στατικές προδιαγραφές και θα διαθέτει χώρους, ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει τουλάχιστον τους ενοίκους της πολυκατοικίας.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα σχέδια ανέγερσης των πολυκατοικιών θα πρέπει να περνούν πρώτα από έγκριση των υπευθύνων για την αεράμυνα του Υπουργείου Αμύνης και μάλιστα ως προϋπόθεση για την έγκριση της οικοδομικής αδείας που απαιτείται για την έναρξη των εργασιών και βεβαίως και της Πολεοδομίας, ώστε να εξασφαλιστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι χώροι προστασίας στον αστικό ιστό της Αθήνας και των άλλων σημείων της επικράτειας, ειδικά εκείνων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εκδήλωσης του πρώτου κύματος της επίθεσης. Οι συγκεκριμένοι χώροι πρέπει να διαθέτουν πολλαπλό σύστημα εξαερισμού με αρκετές διόδους για τον αέρα, καθώς και ισχυρή μεταλλική θωράκιση σε κρίσιμα σημεία του καταφυγίου.

Ειδικά στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, μεταλλικές πλάκες σε κάποια πεζοδρόμια καθώς και κλειστοί χώροι φραγμένοι με μεταλλική πόρτα στα υπόγεια κάποιων πολυκατοικιών, μαρτυρούν την ύπαρξη τέτοιων καταφυγίων, που όμως δεν αρκούν. Η Αθήνα από την εποχή του Μεσοπολέμου μέχρι σήμερα έχει γιγαντωθεί, ενώ ο πληθυσμός της έχει δεκαπλασιαστεί, με το ίδιο να συμβαίνει και στις άλλες μεγαλουπόλεις, με κάτι αντίστοιχο όμως να μην υπάρχει σε επάρκεια ούτε στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης θα δεχθούν με σιγουριά τα πρώτα πλήγματα.

Στην Πρωτεύουσα υπάρχουν οργανωμένα καταφύγια που είχαν αναπτυχθεί στο παρελθόν, σε εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα, που διαθέτουν δεξαμενές για πόσιμο νερό, ηλεκτροφωτισμό, χώρους υγιεινής, καθώς και πολλαπλούς κοιτώνες, όμως σε σχεδόν κανένα δεν υπάρχει υποδομή για ιατρείο έκτακτων αναγκών. Αυτά όμως τα καταφύγια, κανένας σχεδόν από τους Αθηναίους δεν γνωρίζει πού βρίσκονται, με το ίδιο να ισχύει και σε άλλες μεγαλουπόλεις ή κωμοπόλεις, ούτε βρίσκονται στην κάλύτερη κατάσταση… δυστυχώς.

Η Αθήνα έχει πληθυσμό περίπου 5 εκατομμύρια, με τα υπάρχοντα καταφύγια, να μπορούν να καλύψουν μετά βίας και στριμωγμένα περίπου 50-60.000 ανθρώπους! Οι υπόλοιποι πού θα πάνε; Η μόνη δυνατότητα που υπάρχει… και μιλάμε μόνο για την Αθήνα είναι στα υπόγεια του Μετρό ή στις δαιδαλώδεις σήραγγες που υπάρχουν κάτω από την Αθήνα… μόνο που δεν είναι καταφύγια και βρίθουν από κατσαρίδες και όλων των ειδών τα τρωκτικά, ενώ δεν υπάρχει ούτε καν σύστημα εξαερισμού.

Υπάρχουν μεν καταφύγια στην Αθήνα, από την εποχή του Μεσοπολέμου, της Γερμανικής Κατοχής ή του Ψυχρού Πολέμου και κάποια άλλα -πολύ λίγα όμως νεότερα, αν και όχι σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση -το αντίθετο μάλιστα, αλλά είναι ελάχιστα σε σχέση με τον πληθυσμό που κατοικεί στην πρωτεύουσα! Θα πει κανείς: "…μα υπάρχουν τα υπόγεια του Μετρό και οι σήραγγες στην Αττική Οδό. Το ερώτημα όμως που εύλογα τίθεται είναι πόσοι θα προλάβουν να μπουν σε αυτά αν μια επίθεση ξεκινούσε ξαφνικά; Μόνο μέσω ραντεβού με τον εχθρό, όπου η ακριβής ώρα της επίθεσης θα είναι… προσυνεννοημένη… θα προλάβαιναν, πράγμα αδύνατον, ίσως και αστείο… για πολλά πολλά γέλια!

Ας αναφέρουμε λοιπόν κάποια από τα υπάρχοντα καταφύγια των Αθηνών!

* Γνωρίζω πως κάτω από τον Υμηττό υπάρχουν υπόγειες περιοχές που ανήκουν στο Υπουργείο Άμυνας, αλλά δεν γνωρίζω, κατά πόσον αυτές μπορεί να είναι προσβάσιμες σε πολίτες.

* Το πιο γνωστό καταφύγιο της Αθήνας είναι αυτό του Λυκαβηττού με 3 ή τέσσερις εισόδους. Η πιο γνωστή σε κάποιους λίγους είναι εκείνη δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων που είναι περίπου 80-85 ετών! Διετέλεσε ένα από τα κύρια καταφύγια των Αθηναίων κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της πρωτεύουσας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανήκει στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, αλλά παρ’ όλο που θεωρητικά διαθέτει τα πάντα, εν τούτοις είναι εγκαταλειμμένο με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται να είναι πραγματικά τραγική.

* Καταφύγιο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού στα υπόγεια του πολυκαταστήματος Attica. Είναι ένας θωρακισμένος κλωβός από οπλισμένο σκυρόδεμα με τοίχους εντυπωσιακού πάχους και με θωρακισμένες και αεροστεγείς ατσάλινες πόρτες εισόδου.

Είναι ένα μεγάλο καταφύγιο στο κέντρο της Πρωτεύουσας.

* Στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα επί της οδού Κοραή 4 υπάρχουν δύο σχετικά μεγάλα υπόγεια από οπλισμένο σκυρόδεμα, με θωρακισμένες κατά παντός κινδύνου πόρτες, που θεωρείται ένα από τα λίγα μεγάλα καταφύγια της πρωτεύουσας. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται δεν είναι σίγουρα η καλύτερη, αλλά είναι πολύ πιο διατηρημένο απ’ ό,τι είναι το προηγούμενο.

* Καταφύγιο επί της Καραγιώργη Σερβίας 10 κάτω από το Υπουργείο των Οικονομικών στο Σύνταγμα. Είναι αρκετά μεγάλο και σε καλή κατάσταση… αλλά άδειο από πλευράς αναγκαίου εξοπλισμού. Είναι εμβαδού περίπου 100 τμ. Είναι ένα καταφύγιο δύο επιπέδων.

* Το καταφύγιο της Αρδηττού είναι ένα σχετικά μεγάλο καταφύγιο από οπλισμένο σκυρόδεμα, με χώρους για όλες τις χρήσεις, ικανό να φιλοξενήσει περίπου 1.500 με 1.800 άτομα σε περίπτωση κινδύνου. Κάποτε ονομαζόταν καταφύγιο της βασιλικής οικογένειας και κάποιοι ισχυρίζονται πως έφθανε μέχρι τα υπόγεια των Ανακτόρων.

* Επί της Ζαλοκώστα 7 υπάρχει ένα μεσαίου μεγέθους καταφύγιο στην καλύτερη ίσως κατάσταση από όλα τα υπόλοιπα, χωρητικότητος 100 ατόμων.

* Καταφύγιο στη γωνία Πιπίνου και Επτανήσου για περίπου 100 άτομα. Στο παρελθόν ήταν εξοπλισμένο με τα πάντα, αλλά σήμερα είναι απλά ένας υπόγειος χώρος, με τον οποίο κανένας δεν ασχολήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Διαθέτει θωρακισμένες πόρτες και υποδομές για εξαερισμό.

* Στον Πειραιά το πλέον γνωστό είναι εκείνο της Καστέλλας, που είναι τριών επιπέδων.

* Στην Ανατολική Αθήνα καθώς και στη Νότια υπάρχουν επίσης κάποια δημοτικά καταφύγια.

* Καλό θα ήταν να γίνουν γνωστές και οι θέσεις των εκατοντάδων ιδιωτικών καταφυγίων για την περίπτωση που κριθεί απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν.

Σε κάθε περίπτωση, η Πολιτεία πρέπει να φροντίσει να ενημερώσει τους πολίτες, ώστε να γνωρίζουν πού βρίσκεται τι καθώς και τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση ανάγκης και αυτό πρέπει να γίνει σε όλη την Ελλάδα, ειδικά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Όπου δεν υπάρχουν καταφύγια να δημιουργηθούν με fast track διαδικασίες και τα υπάρχοντα να φρεσκαριστούν και να εξοπλιστούν με τον αναγκαίο εξοπλισμό.

Το να είσαι προετοιμασμένος για το χειρότερο, συχνά αποδεικνύεται το φάρμακο για το χειρότερο.

Πηγή: capital.gr

Φόρμα επικοινωνίας