iEpikaira

Φανούλα Αργυρού

Το Φόρεϊν Όφις από τον Αύγουστο του 1974 γνώριζε ότι η Τουρκία θα άρχιζε τον εποικισμό - το είπε και στον Κίσινγκερ!

Στόχος, η δημογραφική αλλαγή και εθνικό ξεκαθάρισμα βάσει σχεδίου Δρος Νιχάτ Ερίμ 1956. Ο σκόπιμος εποικισμός των κατεχομένων αναφέρθηκε δύο φορές από την Επιτροπή Μετανάστευσης, Προσφύγων και Δημογραφίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 1992 (Εισηγητής: Αλφόνς Κουκό, Ισπανία) και το 2003 (Εισηγητής: Τζαάκο Λάξο, Φινλανδία).

Η έκθεση Κουκό ανέφερε ότι η δημογραφική σύνθεση της Κύπρου αλλοιώνεται ριζικά με την εγκατάσταση χιλιάδων ξένων, που μεταφέρονται από την Τουρκία.

Έγραψε σχετικά ο Δρ Ερίμ:

«...Η αρχή της αυτοδιάθεσης θα πρέπει να εφαρμοσθεί αφού πρώτα μετακινηθεί ο ελληνικός πληθυσμός, έτσι ώστε να υπάγεται στη διοίκηση της αρεσκείας του... Θα πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο. Αφού η Τουρκία λάβει τα μέτρα της (Φ.Α. βλέπε εισβολές!) Το σύνολο του τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στον αριθμό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε μόνο δεν θα ανησυχεί για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης...».

(Σημ.: Στα απαράδεκτα διπλά δημοψηφίσματα το 2004 για το «Σχέδιο Ανάν», ήταν οι κουβαλητοί που βοήθησαν στην αποδοχή του στα κατεχόμενα).

31.8.1955. Ο Τούρκος Υπ. Εξωτερικών, Φατίν Ζορλού, είπε προκαταβολικά στον Βρετανό ομόλογό του, Χάρολντ Μακμίλαν, στη διαβόητη Τριμερή στο Λονδίνο, ότι στην Τουρκία υπήρχαν 300.000 Τούρκοι που είχαν κυπριακή καταγωγή, άρα είχαν το δικαίωμα επιστροφής. Η Τουρκία ουδέποτε θα δεχόταν η Κύπρος να περάσει στα χέρια της Ελλάδας, και η αρχή τής αυτοδιαθέσεως στην Κύπρο έπρεπε να θεωρηθεί ως εξαίρεση και έπρεπε να βρεθεί μια άλλη λύση, που να την δίδει και στους Τούρκους, δηλαδή στη μειονότητα του 18%.

Και βρέθηκε! Στις 19.12.1956, ο Βρετανός Υπουργός Αποικιών, Alan Lennox-Boyd, τρεις μέρες μετά την κρυφή συμφωνία με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Α. Μεντερές στην Κωνσταντινούπολη, δήλωσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι, σε «τελική λύση του Κυπριακού δεν θα αποκλείεται η διχοτόμηση και η ξεχωριστή αυτοδιάθεση και στους Τούρκους της Κύπρου…».

Ερευνώντας τα βρετανικά αρχεία, βρήκα ότι η δήλωση Ζορλού διαψευδόταν όταν αξιωματούχος του Φόρεϊν Όφις, στις 5.6.1959, σημείωνε πως ο κ. Μπαγιουλκέν (Τούρκος αξιωματούχος) τούς είπε ότι η Τουρκία δεν σκόπευε να στείλει πίσω όλες τις 47.000 Τουρκοκυπρίων που βρίσκονταν τότε στην Τουρκία... (Αυτά δημοσιεύσαμε στη «Σ» κατά τη διάρκεια της τρίμηνης, για πρώτη φορά, παρουσίασης βρετανικών εγγράφων το 1989/90 και στη συνέχεια στο βιβλίο «Έτσι κατέστρεψαν την Κύπρο», που εκδώσαμε το 1992).

Στις 27 Αυγούστου 1974, στη συνάντηση που είχε ομάδα του Φόρεϊν Όφις με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, Δρα Χένρι Κίσινγκερ στην Ουάσιγκτον, όταν πήγαν ειδικά για ν’ αποσπάσουν την υποστήριξή του στη λύση που είχαν αποφασίσει στις 16 Αυγούστου 1974 (όπως ήθελαν οι Τούρκοι), τη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία, ο αξιωματούχος Σερ Τζον Κίλικ είπε στον Κίσινγκερ ότι «η Άγκυρα σύντομα θα ξεκινούσε τη μεταφορά Τούρκων από την Τουρκία στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου» (Βλέπε άρθρο γράφουσας, «Σημερινή», 28.8.2022, «Όταν ο Κίσινγκερ αποφάσισε να υποστηρίξει τη βρετανική ΔΔΟ»).

Επιβεβαίωση - Τον εποικισμό γνώριζε και η Κ.Κ.

Στις 21 Φεβρουαρίου 1975, ο Υπ. Αρμοστής στην Κύπρο, κ. Όλβερ, έγραψε ότι οι Τούρκοι ξεκίνησαν μεγάλης κλίμακας εποικισμό από την Τουρκία προς τα κατεχόμενα. Και πως ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι η ελληνική πλευρά δεν έπρεπε ν’ αναμένει επιστροφή εδαφικού στη δυτική περιοχή και πως ο εποικισμός και η επανεγκατάσταση της Μόρφου και της πέριξ περιοχής συνεχίζονταν εντατικά. Οι τουρκικές προετοιμασίες ήταν το ίδιο και στην περιοχή της νέας πόλης της Αμμοχώστου..

Άλλη αναφορά έλεγε:

«Φθάνουν εδώ με δύο γεμάτα φέρι μπόουτ την εβδομάδα και το γνωρίζει και η Κυπριακή Κυβέρνηση. Το SS Truva κάνει δρομολόγια μεταξύ Μερσίνης και Αμμοχώστου κάθε μέρα εκτός Κυριακής... Όλο το σχέδιο είναι φοβερά ορχηστρωμένο και οριστικός εποικισμός λαμβάνει χώραν ειδικά στην περιοχή Καρπασίας και οι έποικοι καταφθάνουν μαζί με τους μουχτάρηδές τους... Το ομόσπονδο τουρκικό κρατίδιο προνόησε κονδύλι γι’ αυτούς τους ανθρώπους και εξασφάλισε οικονομική βοήθεια από την Άγκυρα για την εγκατάστασή τους. Οι συνθήκες της εγκατάστασης εδώ 40.000 - 50.000 από την Τουρκία είναι ανυπολόγιστες. Θα έχει σοβαρές δημογραφικές επιπτώσεις... οι έποικοι θ’ αντιπροσωπεύονται στα ψηλότερα πολιτικά στρώματα και η φωνή τους θα ακούγεται».

Επίσης στην ετήσια έκθεση για το 1975 «...Ενισχύσεις του πληθυσμού (στα κατεχόμενα) καταφθάνουν σιωπηρά ως μόνιμοι έποικοι από την Τουρκία, συνολικός αριθμός στο τέλος του χρόνου 15.000 ή περισσότεροι, αναμένοντας άλλες 20.000 για να εξισώσουν τον πληθυσμό μεταξύ των δύο πλευρών της νήσου...».

Έκθεση προς το Φόρεϊν Όφις 1976

«…Με τη μεταφορά των Τουρκοκυπρίων στον Βορρά στις 7 Σεπτεμβρίου, μόνο 130 έμειναν στις ελεύθερες περιοχές. Ο αριθμός τους μεγαλώνει ραγδαία με τους εποίκους από την Τουρκία, που έρχονται για τακτική διαμονή. Είναι δύσκολο να ξέρεις πόσοι, αλλά υπολογίζεται να έχουν μεταφερθεί σχεδόν 20.000. Οι Ελληνοκύπριοι διαμαρτύρονται ότι αυτή είναι πολιτική δημογραφικής αλλαγής. Ο στόχος φαίνεται να είναι η αύξηση του πληθυσμού στον Βορρά στις περίπου 160.000....».

Πώς θα προχωρούσε η εκτέλεση του σχεδίου του Δρος Νιχάτ Ερίμ και ο εποικισμός, αναφέρεται και στο έγγραφο που βρέθηκε στο γραφείο του Τούρκου υπουργού Γεωργίας, κ. Πλουμέρ, με ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 1963, υπογραμμένο από τον Δρα Φαζίλ Κουτσιούκ, κατά τα άλλα Αντιπρόεδρο της ΚΔ, και τον Ραούφ Ντενκτάς, Πρόεδρο της Κοινοτικής Συνέλευσης. (Βλέπε στο προηγούμενό μου άρθρο στη «Σημερινή», 8.9.2022 εδώ –

https://simerini.sigmalive.com/article/2022/9/8/to-phorein-ophis-mas-enemerose-apo-to-1974-gia-to-xekinema/)

Γιατί οι Τουρκοκύπριοι ποτέ δεν αναφέρονται στο σχέδιο Νιχάτ Ερίμ 1956; Tο οποίο μέχρι σήμερα ακολουθεί πιστά το τουρκικό ΥΠΕΞ, για πλήρη αρπαγή και ισλαμοποίηση της νήσου...

Και να θυμίσουμε ότι κάποιοι υποστήριζαν (υποστηρίζουν;) νομιμοποίηση αυτών των κουβαλητών του Δρος Νιχάτ Ερίμ…

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Το έγγραφο αναφέρει ότι «καταφθάνουν με φέρι μπόουτ μαζί με τους μουχτάρηδές τους…».

Έκθεση Υπ. Αρμοστή, 21 Φεβρουαρίου 1975: «Η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να αναμένει επιστροφή εδαφικού…».

Ο Δρ Ισμαήλ Νιχάτ Ερίμ. Δολοφονήθηκε το 1980 στην Κωνσταντινούπολη, αφού διετέλεσε και για 14 μήνες Πρωθυπουργός της Τουρκίας.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού 

Επιστολή Στρατηγού Παντελίδη προς Peter Young.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1963 ο Δρ Φαζίλ Κουτσιούκ, αντιπρόεδρος της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας, και ο Ραούφ Ντενκτάς, πρόεδρος της τότε Κοινοτικής Συνέλευσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπέγραψαν ένα απόρρητο έγγραφο, στο οποίο κατέγραψαν το προμελετημένο τουρκικό εγκληματικό σχέδιό τους, εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, βασισμένο στο σχέδιο Δρoς Νιχάτ Ερίμ, Νοεμβρίου 1956, για «επανάκτηση» της Κύπρου.

Στο βιβλίο του «Τα δύσκολα χρόνια - Αναμνήσεις μιας ζωής», ο πρώην Υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας και Επαρχιακός Διοικητής Λεμεσού, Χριστόδουλος Βενιαμίν (πέθανε 16.11.2016), δημοσίευσε στην ολότητά του το έγγραφο εκείνο, το οποίο οι Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας βρήκαν στο γραφείο τού Τουρκοκύπριου Υπουργού Γεωργίας, Φαζίλ Πλουμέρ. Ο οποίος, προφανώς, στη βιασύνη του να εγκαταλείψει το γραφείο του στις 22 Δεκεμβρίου 1963, εφόσον οι σχεδιασμένες τουρκικές επιθέσεις εναντίον των Ελλήνων ξαφνικά ξεκίνησαν 3 μέρες νωρίτερα -αρχικά ήταν προγραμματισμένες για την ημέρα των Χριστουγέννων, όταν ο κόσμος θα βρισκόταν στις εκκλησίες- το εγκατέλειψε μεταξύ άλλων εγγράφων. Το αποκαλυπτικό περιεχόμενό του προηγήθηκε των 13 σημείων Αρχ. Μακαρίου. Συντομευμένο από το βιβλίο Βενιαμίν στο βιβλίο της γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

Ένα μικρό απόσπασμα:

«...Τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου δεχθήκαμε ως προσωρινό μεταβατικό στάδιο… Με αυτές αναγνωρίσθηκαν σε διεθνές επίπεδο τα δικαιώματα της Τουρκίας επί της Κύπρου... Θα ωφεληθούμε από τα λάθη των Ρωμιών και αφού ετοιμασθούμε καλύτερα... θα περιμένουμε την ημέρα που θα θέλουν να χαλάσουν τις Συμφωνίες, οπότε θα επιτύχουμε την πλήρη ελευθερία μας... πρέπει να υποστηρίζεται ο αγώνας μας αυτός από πολλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες, αλλά πρωτίστως από τη Μητέρα Πατρίδα… Οι Ρωμιοί θα αντιδράσουν εναντίον των Τούρκων εμπράκτως και έτσι θα αρχίσει ένας αγώνας μεταξύ των δύο κοινοτήτων και το αποτέλεσμα θα καθορίσει τον αγώνα. Όταν αρχίσει ο αγώνας, η τουρκική κοινότητα η οποία είναι διεσπαρμένη εις όλην τη νήσο να μαζευτεί εις μία ζώνη διά της βίας και να είναι υποχρεωμένη όπως κρατήσει εκείνη τη ζώνη...».

Η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο έγγραφο στις 21 και 23 Φεβρουαρίου 1964.

H κυπριακή Κυβέρνηση καλεί τη Βρετανία να βοηθήσει!

Μετά το προμελετημένο τουρκικό πραξικόπημα τον Δεκέμβριο του 1963, η κυβέρνηση Αρχ. Μακαρίου ζήτησε από τη Βρετανία βοήθεια για ν’ αντιμετωπίσει την κατάσταση. Οι Βρετανοί ανταποκρίθηκαν με τα στρατεύματά τους στην Κύπρο, με επικεφαλής τον Βρετανό στρατηγό Peter Young, ο οποίος και επέβαλε τη δεύτερη διχοτομική γραμμή στη Λευκωσία. Την ούτω καλούμενη έκτοτε χαρακτηριστικά «Πράσινη Γραμμή» - ήταν συνέχεια της προηγούμενης διχοτομικής γραμμής στην κεντρική Λευκωσία, που επέβαλαν οι ίδιοι ως αποικιοκράτες το 1956, την Mason - Dixon…

«Η ιστορία της ‘‘Πράσινης Γραμμής’’ 1963», Φ.Α. 29.1.2024

Δεν άργησαν όμως οι Βρετανοί να δείξουν τις επιδιώξεις τους, για ν’ αρχίσουν κυπριακή Κυβέρνηση και λαός να τους επικρίνουν για τους ξεκάθαρους φιλο-τουρκισμούς τους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χριστόδουλου Βενιαμίν, ο Στρατηγός Young ήθελε να τραβήξει διχοτομική γραμμή και στη Λεμεσό, αλλά χάρη στην επέμβασή του (Βενιαμίν) αποτράπηκε.

Στις 31.12.1963 ο Βρετανός τότε Πρωθυπουργός Sir Alec Douglas-Home (πέθανε το 1995) εξέδωσε την πιο κάτω οδηγία προς τον Υπουργό Κοινοπολιτείας που βρισκόταν στην Κύπρο. «...Δεν έχουμε πρόθεση να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας, έστω και αν οι Τούρκοι εισβάλουν, και δεν νομίζω ότι με το να μπλοφάρουμε θα μας βοηθήσει...». Η ίδια απόφαση πάρθηκε και τον Ιανουάριο του 1972 και εκτελέστηκε το 1974…

Ο Sir Alec Douglas-Home

Στις 3 Ιανουαρίου 1964 οι Βρετανοί στο Φόρεϊν Όφις ξεκίνησαν μελέτη/σχέδιο ανασύστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που οι ίδιοι ίδρυσαν, σε δύο ‘‘constituent states’’, ένα ελληνικό και ένα τουρκικό…

Στις 16 Ιανουαρίου 1964 ο Ντενκτάς απαίτησε γεωγραφική ομοσπονδία στη συνάντηση στο Λονδίνο…

Επειδή τα μακριά εκείνα γεγονότα θα γίνουν σε λίγες εβδομάδες πιο κοντά γι’ ακόμα μια χρονιά, στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο υπάρχει και η πιο κάτω επιστολή του Στρατηγού Παντελίδη, διοικητή τότε του στρατού της Κύπρου, με ημερομηνία 7 Φεβρουαρίου 1964, προς τον Βρετανό Στρατηγό Peter Young.

«Αγαπητέ Στρατηγέ,

Νιώθω υποχρεωμένος να εκφράσω την έκπληξή μου για τη συμπεριφορά των στρατιωτών σας προς το ελληνικό στοιχείο στην Κύπρο, που τελικά αποτελεί την πλήρη επιβεβαίωση ότι η βρετανική αντιμετώπιση στην Κύπρο είναι εχθρική προς τους Έλληνες σε εμφανή αντίθεση με τη συμπεριφορά της προς τους Τούρκους, η οποία είναι φιλική, ευνοϊκή και μεροληπτική.

»Επομένως και ως εκ τούτου οι Έλληνες δεν έχουν πλέον καμία εμπιστοσύνη στον βρετανικό στρατό να περιπολεί για να κρατήσει την ειρήνη.

»Τραγικό παράδειγμα είναι το ακόλουθο συμβάν:

»O 2oς Υπολοχαγός Κώστας Βύρωνος (τραγική ειρωνεία φέρει το ίδιο όνομα με τον μεγάλο Άγγλο Φιλέλληνα Λόρδο Βύρωνα), επιστρέφοντας χθες απόγευμα, 6 Φεβρουαρίου 1964, στη Λεμεσό… χάλασε το αυτοκίνητό του λίγο μετά τη Σκαρίνου (ελληνικό χωριό), όταν ο ίδιος και ο συνοδός του βοηθήθηκαν από Βρετανούς στρατιώτες να τους μεταφέρουν στον αστυνομικό σταθμό της Σκαρίνου (ελληνικός σταθμός). Αντιθέτως όμως οι Βρετανοί στρατιώτες, δίχως να σταματήσουν στον ελληνικό σταθμό της Σκαρίνου, προχώρησαν προς τον τουρκικό αστυνομικό σταθμό της Κοφίνου… Οπόταν αμφότεροι αναγκάστηκαν να πηδήξουν από το αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν σοβαρά και να μεταφερθούν στον νοσοκομείο Δεκέλειας.

»Σήμερα ενημερώθηκα ότι ο Κώστας Βύρωνος είναι σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο Δεκέλειας…

»Με διακατέχει βαθιά λύπη γι’ αυτό το συμβάν καθώς σκέφτομαι με αγανάκτηση τη συμπεριφορά των Βρετανών εναντίον των Ελλήνων, που είναι απαράδεκτη, άδικη και ακατανόητη…

»Κατά τους δύο πολέμους οι Έλληνες πολέμησαν δίπλα στους Βρετανούς και εγώ προσωπικά. Πολέμησα στο Μακεδονικό μέτωπο τον Σεπτέμβριο το 1918… και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον των Ιταλών και Γερμανών στη βόρεια Ήπειρο…

»Δεν νομίζω η Ιστορία να κατέγραψε συμμετοχή των Τούρκων σε αυτούς τους δύο πολέμους. Ξέρουμε όμως ότι χιλιάδες Βρετανών πολεμιστών σκοτώθηκαν από τους Τούρκους στην Καλλίπολη!

»Γι’ αυτούς τους λόγους είναι που διερωτώμαι για τα αισθήματα των Βρετανών στρατιωτών έναντι των Ελλήνων της Κύπρου και δεν βρίσκω δικαιολογία τον καιρό του αγώνος της ΕΟΚΑ, τότε ήταν φυσικό…

»Οι Έλληνες ήταν πάντα με τους Βρετανούς, επομένως γιατί η δηλητηριασμένη αλλαγή! Πιστεύω είναι ανάγκη σοβαρής προσπάθειας για αλλαγή μεθόδων.

»Με εκτίμηση,

»Μ. Παντελίδης

»Αντίγραφα – Πρόεδρο της Δημοκρατίας

»Βρετανό ΄Υπατο Αρμοστή

»κ. Λέλλο Δημητριάδη»

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

«Φιλελεύθερος» - 21 Φεβρουαρίου 1964.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού

Ο Αττίλας ΙΙ ολοκλήρωσε το σχέδιο διχοτόμησης που επεξεργάστηκαν Τουρκία και Βρετανία

Από το 1956 μέχρι το 1974 στη βάση της έκθεσης Νιχάτ Ερίμ.

Το σημερινό μου κείμενο είναι μια απάντηση στην ελλιπέστατη ανακοίνωση του ΚΥΠΕ της 14ης Αυγούστου 2025, «51 χρόνια από τον Αττίλα ΙΙ: Η κορύφωση της κυπριακής τραγωδίας - 14 Αυγούστου 1974: Η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο».

Καταλήγει: «Ο ‘‘Αττίλας ΙΙ’’ ολοκλήρωσε το σχέδιο για διχοτόμηση του νησιού, ένα σχέδιο που, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, είχε επεξεργαστεί η Τουρκία σε συνεννόηση με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών, Χένρι Κίσινγκερ».

Το σχέδιο η Τουρκία το επεξεργάστηκε με τους Βρετανούς ‘‘εγγυητές’’ Γουίλσον και Κάλαχαν σε τελική φάση στο Λονδίνο, 17 Ιουλίου 1974, και στη βάση της έκθεση ΔΡΟΣ ΝΙΧΑΤ ΕΡΙΜ 1956. Οι Βρετανοί ξεκίνησαν να το επεξεργάζονται με την Τουρκία από τον Δεκέμβριο του 1963 και το 1964 για ανασύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο constituent states, με προετοιμασίες εδάφους για μια εισβολή, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΑΝ, αφαιρώντας εμπόδια ελληνικής βοήθειας και σχέδια υποδοχής ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ στις Βάσεις!

8 Αυγούστου 1974 – Ξεκινά η Γενεύη ΙΙ για διαπραγματεύσεις γεωγραφικού διαχωρισμού με προεδρεύοντα τον Βρετανό Τζέιμς Κάλαχαν, με βάση την απόφαση της Γενεύης Ι, όταν οι τρεις ΥΠΕΞ «εγγυητές» αναγνώρισαν την ύπαρξη στην Κύπρο δύο αυτόνομων διοικήσεων, ενόσω ο Αττίλας προέλαυνε…

9 Αυγούστου – Οι Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες ενημερώνουν τον Κάλαχαν (οι Αμερικανοί είχαν πρόσβαση στην ίδια είδηση) αποκαλύπτοντας ότι οι ίδιοι γνώριζαν για το όλο σχέδιο ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΙΣΒΟΛΗ!

«…Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ό,τι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν από την επέμβαση: Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο… για την οποία είχε μιλήσει ο Ecevit… και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερον της 20ής Αυγούστου…»

Την ίδια μέρα κατέφθασε στη Γενεύη από την Κύπρο και ο Βρετανός συνταγματάρχης Jerry Hunter με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης της γραμμής Αττίλα (demarcation maps).

10 Αυγούστου – Η Βρετανίδα αντιπρόσωπος στα ΗΕ στη Γενεύη ενημέρωσε τον Αμερικανό παρατηρητή Arthur Hartman ότι ο Ετζεβίτ όντως τους είχε ενημερώσει σχετικά στις 17 Ιουλίου και ζήτησε να ενημερωνόταν αμέσως ο Χένρι Κίσινγκερ.

12 Αυγούστου – Ο Ραούφ Ντενκτάς πρότεινε λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας και ο Τούρκος ΥΠΕΞ Γκιουνές έναν χάρτη με μολυβιές για καντόνια (τον οποίο την επομένη ζήτησε και πήρε πίσω). Αμφότερες οι προτάσεις με το 34% του εδάφους τουρκικό.

13 Αυγούστου – Ο Γλαύκος Κληρίδης έδωσε στον Ντενκτάς αντιπρόταση δεχόμενος διοικητική αυτονομία εξαιρουμένης γεωγραφικής ζώνης ή μετακίνησης πληθυσμών. Ο Κάλαχαν ετοίμαζε προσχέδια ζητώντας αποδοχή για γεωγραφικό διαχωρισμό από τον Γλαύκο Κληρίδη και τον Γεώργιο Μαύρο. Ο Κάλαχαν ζήτησε από τον Κίσινγκερ να μιλήσει του Ετζεβίτ γιατί είχε πείσει τους Μαύρο και Κληρίδη να πάνε πίσω στις πρωτεύουσές τους να διαβουλευθούν και να επιστρέψουν. Πίστευε ότι ο Κληρίδης ήταν έτοιμος να δηλώσει προκαταβολικώς πριν φύγει ότι δεχόταν τη γεωγραφική ζώνη αλλά κάτω του 34%.

Οι Τούρκοι όμως ήθελαν να ολοκληρώσουν την αρπαγή πριν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις και το γνώριζε ο Κάλαχαν, ο οποίος έπαιξε επιτήδεια το παιχνίδι του ‘‘μεσολαβητή’’. Έτσι, «η Αϊσιέ πήγε διακοπές», διακόπτοντας τις διαπραγματεύσεις στις 2.25 το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974.

14 Αυγούστου – Βάλντχαϊμ με Γουίλσον – 10 Downing Street. Ο Γουίλσον δεν θέλει ψήφισμα κάτω από το άρθρο 7 του ΟΗΕ, εκτός κι αν οι Τούρκοι ξεκινήσουν γενική σφαγή των Ελληνοκυπρίων, σύμφωνος ο Βάλντχαϊμ.

14 Αυγούστου - Κάλαχαν τηλεφωνικώς με Κίσινγκερ. Ερωτά ο Κίσινγκερ «τι κάνουμε τώρα» και εξηγεί ο ηθικός αυτουργός:

«Callaghan: Henry, αν μπορώ να συνοψίσω την κατάσταση με δύο λόγια, νομίζω έχει ως εξής: Οι Τούρκοι έχουν καλή υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου αυτό τώρα μπορεί να λυθεί μόνο με τη δημιουργία μιας (ντε φάκτο τουρκικής) ζώνης. Μιας ζώνης, στην οποία θα έχουν αυτονομία σε μια ομόσπονδη δημοκρατία…. Θα έχουμε μια μεγάλη (ντε φάκτο) ανταλλαγή πληθυσμού, με τους Έλληνες να φεύγουν, και μετά απλώς θα αφήσουμε τη διπλωματία ν’ αναλάβει μέχρι να δούμε την ευκαιρία γι’ ακόμα μια φορά, αν μπορούμε να βρούμε μια ειρηνική λύση στη νήσο… Εντάξει;

Δρ Kissinger: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Jim. Και η τραγωδία είναι ότι θα μπορούσε να διευθετηθεί το θέμα μέσω διπλωματίας…».

Κάλαχαν ο καβαλάρης, Κίσινγκερ το άλογο

16 Αυγούστου – Ο Κάλαχαν επανέλαβε όσα είπε στον Κίσινγκερ και στις «οδηγίες για χρήση» προς τις βρετανικές διπλωματικές αποστολές «οι Τούρκοι έχουν δίκαιο».

16 Αυγούστου - Φόρεϊν Όφις - Αποφάσισε α) γεωγραφική διζωνική ομοσπονδία, όπως ήθελε ο Ντενκτάς, αλλά λιγότερο του 34% και β) Κληρίδη για την 3η φάση…

27 Αυγούστου – Ο Κάλαχαν έστειλε ομάδα αξιωματούχων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για συνάντηση με τον Χένρι Κίσινγκερ και εξασφάλιση ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ στο ΣΧΕΔΙΟ τους για ΔΔΟ.

1) Ο Κίσινγκερ τούς είπε ότι ενόσω εκείνοι καθοδηγούσαν τα πράγματα, άφησαν να φανεί ότι εκείνος ήταν ο κακός. 2) Οι Έλληνες ουδέποτε θα δεχθούν τη λύση τους (ΔΔΟ). Την επομένη τούς υποσχέθηκε πως θα την υποστήριζε. Ο Κίσινγκερ μέχρι σήμερα δεν διαψεύσθηκε…

Το πολυσέλιδο των πρακτικών της ιστορικής συζήτησης επιβεβαιώνει γι’ ακόμα μια φορά ποιοι διαχειρίζονταν το Κυπριακό και συνεχίζουν μέχρι σήμερα …

https://www.onisilos.gr/?p=34963 28.8.2022

https://www.onisilos.gr/?p=9991 20.7.2017

Το Φ.Ο. ήταν που από τις 20/7/74 δεχόταν να έπαιρνε η Τουρκία το 1/3 – «ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ» ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ/ΤΟΥΡΚΙΑΣ, 17 Ιουλίου 1974.

Η επιβεβαίωση: Τηλεγράφημα ημερ. 21.7.1974 από την Υπάτη Αρμοστεία της Αυστραλίας στο Λονδίνο προς το Αυστραλιανό Υπ. Εξωτερικών ότι (20.7.1974), «υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Φόρεϊν Όφις (τούς) είπε ότι η Βρετανία μυστικά δεν θα είχε αντίρρηση αν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατελάμβαναν περίπου το 1/3 του νησιού πριν συμφωνήσουν σε κατάπαυση του πυρός (παρακαλώ προστατεύσετε)….».

Το 1976 ο Τζέιμς Κάλαχαν ομολόγησε ότι είχαν συμφωνήσει με τον Ετζεβίτ στην εισβολή γιατί το στάτους κβο της ΚΔ είχε καταρρεύσει και έπρεπε ν’ αντικατασταθεί!

Οι πραγματικές προθέσεις του Λονδίνου, 10.9.2015

Αυτά όλα τα ιστορικά γεγονότα γιατί το ΚΥΠΕ αποφεύγει να τα προβάλλει για σωστή ενημέρωση και προωθεί μετά από 51 χρόνια διαστρεβλωμένα αφηγήματα;

(Πηγές – Βρετανικά και αμερικανικά αρχεία – βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Το προσχέδιο Κάλαχαν για γεωγραφική λύση.

Το δίδυμο ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ, Τζέιμς Κάλαχαν και Μπουλέντ Ετζεβίτ.

Το έγγραφο της Αυστραλίας, που φανέρωσε τη βρετανο-τουρκική ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ν’ αρπάξει η Τουρκία το 1/3 του νησιού!

25.7.2025

Ένα σχόλιο στο άρθρο του κ. Κρίς Κωνσταντινίδη:

Σίγουρα φέρουν ευθύνη όσοι την στήριξαν αρχικά από το 1974/75 και συνεχίζουν να φέρουν μέρα με τη μέρα ακόμα περισσότερη ευθύνη και όσοι ζουν, αμετανόητοι συνεχιστές τους, υπηρέτες των ξένων, και ακολουθούν τυφλά πιστά τις πάγιες υποδείξεις και πολιτική του βρετανικού Φόρεϊν Όφις. Το οποίο υιοθέτησε τελεσίδικα - αφού άφησε πρώτα την Τουρκία να εισβάλει και να αρπάξει τη μισή Κύπρο προτού ‘διαπραγματευθεί’ - και προώθησε την ΔΔΟ από τις 16 Αυγούστου 1974. Επιλέγοντας τότε ως το ‘πρωτοπαλίκαρο’ του για αυτή τη ‘δουλειά’ τον μ. Γλαύκο Κληρίδη…

Με την ευκαιρία αυτή και την 51 μαύρη επέτειο των δύο βάρβαρων τουρκικών εισβολών ας υπενθυμίσουμε πως ξεκίνησε η διαιρετική, ρατσιστική βρετανο-τουρκική Δικοινοτική, Διζωνική Ομοσπονδία. Μια πολιτική του Φόρεϊν Όφις, αποικιοκρατικής πολιτικής του διαίρει και βασίλευε, που δεν είχε και δεν έχει, πιστεύω τίποτα να κάνει με το τι συμβαίνει στη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου…

Καταρχήν να τονίσω ότι είναι λάθος να λέμε ότι η Τουρκία εγκατέλειψε τη ΔΔΟ επειδή απαιτεί αναγνώριση δύο κρατών. Δύο κράτη η Τουρκία πάντοτε απαιτούσε βάση της στρατηγικής Δρ. Νιχάτ Ερίμ 1956 για επανάκτηση ολόκληρης της Κύπρου. Και η ΔΔΟ ήταν και παραμένει το κύριο συστατικό για τα δύο κράτη. Ήταν και είναι η ραχοκοκαλιά των δύο κρατών. Προσέφερε τον απαιτούμενο αναγκαίο, γεωγραφικό διαχωρισμό δύο κοινοτήτων, δίχως τον οποίο δεν μπορούσε να προχωρήσει η στρατηγική Δρ. Νιχάτ Ερίμ, για εξασφάλιση του τελικού στόχου και η πολιτική του Φόρεϊν Όφις…

Πιο αναλυτικά για όσους δεν γνωρίζουν:

Η βρετανο-τουρκική ΔΔΟ ξεκίνησε από το 1956 χέρι- χέρι με το σχέδιο του Δρ. Νιχάτ Ερίμ (Νοεμβρίου 1956) για επανάκτηση της Κύπρου.

Σ' αυτές τις γραμμές συνεννοήθηκαν (όπως κακή ώρα στις 17 Ιουλίου 1974 στο 10 Downing Street οι δύο σοσιαλιστές Ετσεβίτ/Γουίλσον) ο τότε βρετανός Υπ. Αποικιών στην μυστική συνάντησή του με τον Τούρκο πρωθυπουργό Μεντερές στις 16 Δεκ 1956 στην Κωνσταντινούπολη. Τρείς μέρες πριν ανακοινώσει από τη Βουλή των Κοινοτήτων (όπως του υπαγόρευσε ο Μεντερές στις 16/12) στις 19 Δεκεμβρίου 1956 την δέσμευση του ΗΒ ότι σε τελική λύση του Κυπριακού δεν θα αποκλείεται η διχοτόμηση με ξεχωριστή αυτοδιάθεση στο 18% των Τούρκων της Κύπρου. Εκεί και τότε εισήγαγαν οι Βρετανοί την ΔΙΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, όπως ζητούσε ο Δρ. Ερίμ.

Αφού πήραν την υπόσχεση της 19ης Δεκεμβρίου 1956 οι Τούρκοι εντός του 1957 προχώρησαν και απαίτησαν ΔΥΟ ΖΩΝΕΣ στην Κύπρο μια ελληνική και μια τουρκική. Με ‘διορατικότητα’ που ούτε οι Βρετανοί θεωρούσαν πιθανό, έλεγαν ότι με κάποια βοήθεια από τους Ελληνοκύπριους θα τα κατάφερναν! Δεν έπεσαν έξω και οι Έλληνες ηγέτες της Κύπρου και Ελλάδας έγιναν οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της βρετανο-τουρκικής τερατουργίας του 1956. Και εγένετο η ΔΔΟ!

Επειδή όμως οι ΗΠΑ απέρριψαν το 1957 τα βρετανικά σχέδια για διχοτόμηση, οι Βρετανοί τον Ιανουάριο του 1958 είπαν στον Δρ. Ερίμ ότι η διεθνής κοινότητα δεν δεχόταν διχοτόμηση. Θα έπρεπε να ικανοποιείτο με ότι έπαιρνε τότε (εξού και η λεγόμενη δικοινοτική ανεξαρτησία της Κύπρου) και τα υπόλοιπα με… ‘σταδιακές συνταγματικές ρυθμίσεις’… ΄Όπως και έγινε!

Αποφάνθηκαν τότε (1958) στο Γραφείο Αποικιών ότι η ιδέα για γρήγορη διχοτόμηση με χωριστές κυριαρχίες θα ήταν πολύ δαπανηρή για το Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτός του ότι μια τέτοια λύση θα έπρεπε να επιβληθεί ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΥ και θα ήταν πολύ δαπανηρή για το ΗΒ παρά μια σταδιακή προσέγγιση του θέματος. Ακριβώς όπως σχεδίασαν στο Τμήμα Σχεδιασμού του Φ.Ο το 1964… (Βιβλίο γράφουσας Έτσι Κατέστρεψαν την Κύπρο» Σεπτέμβριος 1992 έκδοση σε συνεργασία με εφημερίδα «Σημερινή»).

Καθώς ο Βρετανός Στρατηγός Young στη Λευκωσία τέλος του 1963, τραβούσε την ‘Πράσινη Γραμμή’, όταν οι Τ/κ αποπειράθηκαν το πρώτο πραξικόπημα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, το Φόρεϊν Όφις στις 3.1.1964 ξεκίνησε μελέτη: «Σχέδιο για την ανασύσταση της Κύπρου σε ένα ομοσπονδιακό κράτος», Εννιασέλιδο Memorandum με αναφορές σε «Greek and Turkish constituent states» και στη συνέχεια πως θα διευκολυνόταν η Τουρκία να κάνει την εισβολή, 10 χρόνια μπροστά, εκτέλεση 20 Ιουλίου 1974… (Βιβλίο Φ.Α. ‘Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019’).

Στις 16/1/1964, στο Λονδίνο, ο Ντενκτάς ζήτησε γεωγραφική ομοσπονδία με ανταλλαγή πληθυσμών.

Στις 28/2/1964, ο Τούρκος Υπ. Εξωτερικών Feridun Cemal Erkin διαμήνυσε στο Φόρεϊν Όφις ότι «η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είχαν μία πολιτική, μία απαίτηση, γεωγραφικό διαχωρισμό, και οποιαδήποτε υπόδειξη προς τους Τουρκοκύπριους και την Άγκυρα προς το αντίθετο ήταν σαν να τους καλούσαν να απαρνηθούν τον στόχο τους, που ήταν η γεωγραφική ομοσπονδία. Και υπενθύμισε στους Βρετανούς ότι πολλάκις στο παρελθόν τούς είχαν δώσει εμπιστευτικές διαβεβαιώσεις ότι συμφωνούσαν με τον στόχο της Ομοσπονδίας...»)

Τον Ιούνιο 1964, η τουρκική κοινοτική συνέλευση ζήτησε κράτος στη «Βόρεια Κύπρο» με διαχωριστική γραμμή από τη Γιάλα μέχρι την Αμμόχωστο με 37% του εδάφους της Κύπρου.

«Η διχοτόμηση και η ομοσπονδία με δύο χωριστά κράτη με το 38% του κυπριακού εδάφους να δοθεί στους Τούρκους, συζητείτο έντονα για οκτώ χρόνια στο Λονδίνο 1956-1964». (Βιβλίο “Cyprus What now? Λονδίνο 1964 του Ελληνοκύπριου κομμουνιστή Εύδωρα Ιωαννίδη με χάρτη.)

«Η ομοσπονδία επινοήθηκε το 1956 από τους Βρετανούς και τους Τούρκους για τη λύση της διχοτόμησης και όχι για την όποια επανένωση», Δρ. Γιάννου Χαραλαμπίδη, «Σημερινή», 14/5/2017. Η θέση του Δρ. Χαραλαμπίδη τεκμηριώνεται πλήρως με τα βρετανικά ιστορικά επίσημα έγγραφα.

«Η πατρότητα της «Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδίας» από το 1974, είναι τουρκική: Των Τούρκων εισβολέων κατακτητών και των Τ/κ συνεργατών τους. Η πατρότητα των «Συνιστώντων Στέιτς» είναι, με τη σειρά της, επίσης βρετανική, με την προσωπική σφραγίδα του επίλεκτου του Φόρεϊν Όφις λόρδου Χάνεϊ, στο περιώνυμο Σχέδιο Ανάν. Άπαντες, λοιπόν, οι όροι και οι έννοιες, (1) Συνεταιρισμός, (2) Διζωνική, (3) Δικοινοτική, (4) Ομοσπονδία (5) Συνιστώντα Στέιτς, επινοήθηκαν από τους Εγγλέζους και τους Τούρκους, προς εξυπηρέτηση των βρετανικών και τουρκικών στρατηγικών σχεδιασμών, εναντίον και εις βάρος του Ελληνισμού στην Κύπρο», Λάζαρος Μαύρος, 9/5/2009, «Σημερινή».

23/8/1974 - Βρετανός Υπ. Αρμοστής στη Λευκωσία: «Αν ο Κληρίδης εξασφάλιζε την υποστήριξη της Ελλάδας... θα μπορούσε να πουλήσει τη διζωνική ομοσπονδία στους Ελληνοκύπριους».

24/8/1974 - Ο Ρ. Ντενκτάς δηλώνει ότι η θέση του είναι μια δι-περιφερειακή ομόσπονδη δημοκρατία της Κύπρου.

11/9/1974 - Συνάντηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου/Callaghan στο Λονδίνο. Ο Μακάριος διαφωνεί με την επιδιωκόμενη από τον Callaghan γεωγραφική ομοσπονδία. Ο Callaghan ανένδοτος συμβουλεύει τον Μακάριο να διασώσει ό,τι μπορεί.

23/9/1974 - Η Τουρκία επιμένει σε δύο ζώνες και ο Callaghan ήθελε δέσμευση από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο για λόγους ρεαλισμού. Ο Γ. Μαύρος δεν μπορούσε να δεχθεί σε εκείνη τη φάση τη διζωνική ομοσπονδία.

2/10/1974 - Μακάριος - «Ουδέν επιχείρημα δύναται να δικαιολογήσει την απαίτησιν της Τουρκίας για γεωγραφική ομοσπονδία, η οποία ουχί μόνο θα είναι απάνθρωπος, αλλά ωσαύτως, θα επέφερε αλλαγήν του χαρακτήρος της Κύπρου...»

΄Όμως, συμφωνούσε με καντόνια ακόμα πριν την δεύτερη εισβολή και δέχθηκε τη ΔΔΟ εντός του 1975 κρυφά από το λαό. Και ο Κληρίδης δέχεται τα τετελεσμένα της εισβολής πριν την δεύτερη εισβολή και λέγει στο Βρετ. Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία, 27 Ιουλίου 1974, έτοιμος να διαπραγματευθεί ομοσπονδιακή (εννοείται γεωγραφική) όπως ο Ραούφ Ντενκτάς..

16/10/1974 - Οι Τούρκοι απαιτούν από τον Κληρίδη δημόσια αποδοχή της αρχής μιας δι-περιφερειακής ομοσπονδίας (διζωνικής).

9/11/1974 - Ο Γλ. Κληρίδης υποστηρίζει την τουρκική απαίτηση για γεωγραφική ομοσπονδία σε ομιλία στην γκαλερί Αργώ στη Λευκωσία και εξασφαλίζει τα συγχαρητήρια και θαυμασμό του James Callaghan. (Υπενθυμίζεται το Φόρεϊν Όφις τον είχε επιλέξει ως τον άνθρωπό του για την προώθησή της).

15/11/1974 - Εζεκίας Παπαΐωάννου και Ανδρέας Φάντης (Γ.Γ. και βοηθός Γ.Γ. του ΑΚΕΛ) πάνε Λονδίνο μέσω βρετανικών βάσεων καθ' υπόδειξιν του Γλ. Κληρίδη, επειδή αμφότεροι υποστήριζαν τις απόψεις του για λύση. Αμφότεροι παρέδωσαν στον Μακάριο υπόμνημα 9 σελίδων της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ που καλούσε τον Μακάριο να προβεί σε δήλωση προς την τουρκοκυπριακή πλευρά ότι δέχεται να συζητήσει τη γεωγραφική ομοσπονδία.

20/11/1974 - Γλ. Κληρίδης προς Αμερικανό Τζόζεφ Σίσκο: «Μόνο η διζωνική θα αρκούσε για τους Τούρκους» .Το Λονδίνο ζητεί ξανά διαβεβαιώσεις από Κίσινγκερ ότι συνεχίζει να υποστηρίζει τη λύσης για ΔΔΟ (όπως τους υποσχέθηκε στις 27/8/74 όταν του την πρότειναν και είχαν ζητήσει την υποστήριξή τους ). Ο Κάλαχαν παρέμενε ανήσυχος για τη στάση του Κίσινγκερ…

23/11/1974 - Ο Τούρκος νέος ΥΠΕΞ Melih Esenbel διαβεβαιώνει τον Αμερικανό Πρέσβη στην Άγκυρα Macomber ότι δεν επρόκειτο να διαφοροποιηθούν από τον στόχο της δι-περιφερειακής (Δ.Δ.) Ομοσπονδίας.

30/11/1974 έως 1/12/1974 - Σύσκεψη στην Αθήνα - Ο Κ. Καραμανλής είπε ότι όσον αφορούσε τους Άγγλους «αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι αυτοί ενεθάρρυναν και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και τας διαθέσεις των Τούρκων...». Βιβλίο Σάββα Παύλου, η «Άλλη Κατάθεση»1991.

10/12/1974 - Ο Ντενκτάς δηλώνει ότι η διζωνική ομοσπονδία παραμένει ο στόχος.

12/12/1974 - Η Τουρκία επιδιώκει διζωνικό σύστημα με κάποιες αναπροσαρμογές. Οι Βρετανοί απαιτούν όπως ο Μακάριος εξουσιοδοτήσει τον Κληρίδη να μπορεί να αποφασίζει μόνος του.

Μάρτιος 1975 - Το Economist δημοσιεύει «προφητικό» άρθρο με χάρτη για δύο «component parts», ότι οι Τούρκοι θέλουν μια πολύ χαλαρή ομοσπονδία με σύστημα δύο ζωνών.

17/6/1975 - Ο Βρετανός Υπ. Αρμοστής γράφει ότι για αρκετό καιρό πιέζει Ντενκτάς, Κληρίδη και Αρχιεπίσκοπο να δεχθούν προκαταρκτική αποδοχή της διζωνικής ομοσπονδίας.

1975 - Μακάριος, Κληρίδης και ΑΚΕΛ υποστηρίζουν πλέον την ΔΔΟ…

12/2/1977 – 4 κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου/Ντενκτάς δεν περιλαμβάνουν την ΔΔΟ όμως ο Μακάριος την είχε δεχθεί και είχε ζητήσει από τον Ντενκτάς να μην αναφέρεται στα πρακτικά για να του διδόταν καιρός να ενημέρωνε το απληροφόρητο λαό του, εξού και έδωσε διζωνικό χάρτη στη Βιέννη τέλος Μαρτίου 1977 δια χειρός μ. Τάσου Παπαδόπουλου… Πέθανε τον Αύγουστο 1977.

Ο δεύτερος πρόεδρος μ. Σπύρος Κυπριανού είναι ο μόνος που δεν δέχθηκε τη ΔΔΟ γι' αυτό Βρετανοί και Αμερικανοί δεν τον ήθελαν και οι Βρετανοί τελικά ‘ανακάλυψαν’ το «πολύτιμο τους κεφάλαιο» ονόματι Γιώργος Βασιλείου στις επόμενες εκλογές και εκτόπισαν τον Σπύρο Κυπριανού.

Ο Γ. Βασιλείου δίχως εξουσιοδότηση από το λαό έκανε ότι ζητούσαν οι Βρετανοί και δέχθηκε το διαβόητο ψήφισμα 649/90 το πρώτο που εισήγαγε τελικά τη ΔΔΟ, δέχθηκε το 99% των τουρκικών αξιώσεων, και έτσι ξεκίνησαν οι Βρετανοί να εμφανίζουν πλέον τα διζωνικά σχέδιά των με πρώτες τις τάχα «Ιδέες Γκάλι» το 1992. Απορρίφθηκαν από το λαό με λαϊκές διαμαρτυρίες, χιλιάδες λαού στους δρόμους…

Οι Βρετανοί συνέχισαν προσαρμόζοντας και τροποποιώντας προς το χειρότερο τα σχέδιά τους … σε «Σχέδιο Ανάν» από τον Σερ Ντέιβιντ Χάνει (Φ.Ο). Απορρίφθηκε και αυτό με το 76% ΟΧΙ των Ελλήνων στις 24/4/2004.

Με τελικό ναυάγιο σε ακόμα μια προσπάθεια των Βρετανών να εξασφαλίσουν αποδοχή των βρετανο-τουρκικών επιδιώξεων τους βάση του «Σχεδίου(τους)Αναν» δηλαδή αναγνώριση δύο κρατών και όχι μόνο, στο Κραν Μοντανά το 2017…

Εκεί οι ‘μάστορες’ Βρετανοί πήγαν με μια αποστολή άνω των 30 αξιωματούχων έχοντας πάρει υποσχέσεις από την κυβέρνηση Αναστασιάδη ότι θα έκλειναν ‘λύση’ αλλά έπεσαν έξω και ο εκνευρισμός τους ήταν απαρηγόρητος… Καταγράφτηκε στο βιβλίο του τότε υφυπουργού στο Φόρεϊν Όφις και επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής στο Κραν Μοντανά Σερ Άλαν Ντάνκαν , “In the Thick of it”…

«Τα στρατηγικά συμφέροντα είχαν μετακινηθεί και η επιμονή σε μια δομή τύπου ΔΔΟ έπαψε να θεωρείται απαραίτητη. Η μη ενδοτικότητα δεν ήταν προσωπική επιλογή, αλλά έκφραση νέου διεθνούς πλαισίου. Η αποτυχία της διάσκεψης δεν σήμανε το τέλος της διαδικασίας, αλλά την έναρξη μιας νέας φάσης...», έγραψε ο κ. Κρις Κωνσταντινίδης στο προαναφερθέν άρθρο του.

Αντιθέτως, «η μη ενδοτικότητα» πιστεύω ήταν προσωπική επιλογή. Εκεί έστω και την τελευταία στιγμή ο Ν. Αναστασιάδης δίστασε, απλά και μόνο γιατί διαχρονικά με όλες τις χρόνο με χρόνο παραχωρήσεις και υποχωρήσεις, έφθασαν πλέον στο τέρμα. Έκτοτε δεν έχουν άλλη επιλογή από την ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ!!!

Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Ν. Αναστασιάδης στον εκδότη συγγραφέα κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή, του ζητούσαν να υποταγεί, να παραδώσει τον έλεγχο της Κύπρου στην Τουρκία… (βιβλίο Κωστή Χατζηκωστή  «7 Προεδρικά Πορτραίτα»). Δεν το άντεξε…

΄Όμως οι Βρετανοί δεν σταμάτησαν. Συνεχίζουν απαιτώντας την δική μας υποταγή στα πάγια βρετανο-τουρκικά τους σχέδια με τον 8ο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη με τη … σειρά του να βρίσκεται στον τοίχο. Αναγνώριση του κατοχικού μορφώματος μέσω ΔΔΟ, αποτέλεσμα δικής τους διαχρονικής φιλο-τουρκικής πολιτικής. Υπενθυμίζεται όπως ξεκίνησαν από τις τις 16 Αυγούστου 1974. Όταν έβαλαν μπροστά πλέον ως τελικό στόχο την υφέρπουσα αναγνώρισή τους (creeping recognition) η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα άσχετο με τι συμβαίνει στην πέριξ περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Αναμένουμε να γραφτεί και το επόμενο βιβλίο του κ. Κ. Ν. Χατζηκωστή με τα κατορθώματα και του νυν 8ο Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας…

Πιο κάτω οι σύνδεσμοι με τις δημοσιεύσεις της γράφουσας για τα προσφάτως αποδεσμευμένα βρετανικά επίσημα έγγραφα παρουσιάζοντας τη συνεχιζόμενη επίμονη βρετανική προσπάθεια επιβολής των βρετανο-τουρκικών σχεδιασμών με στόχο την αναγνώριση…

«…Ο Τάσσος έχασε και μια άλλη ιστορική ευκαιρία: Να αλλάξει την στρατηγική της πλευράς μας στο Κυπριακό, αφού το ΟΧΙ ακύρωσε όλες τις υποχωρήσεις της. Τι ειρωνεία και οποία τραγωδία:

Ο ηγέτης που κάλεσε τον κυπριακό Ελληνισμό να βροντοφωνάξει ένα ηχηρό ΟΧΙ στο τερατούργημα και στην τουρκο-διζωνική, για να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία από την κατάλυσή της, ο ίδιος προσυπέγραψε με τον κατοχικό Ταλάτ το ανακοινωθέν της 8ης Ιουλίου 2006, που βρυκολάκιαζε την διζωνική, η οποία ακριβώς οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αντί ως εθνικός ηγέτης, λειτούργησε και αυτός ως επιτήδειος κομματάρχης όπως όλοι οι προκάτοχοι και οι διάδοχοί του. Ουδείς Πρόεδρος σεβάστηκε το ΟΧΙ των Ελλήνων. Όλοι Αναν-ιστές και τουρκο-διζωνιστές, ασέβησαν βάναυσα και ξεδιάντροπα στην λαϊκή ετυμηγορία…» έγραψε ο Σάββας Ιακωβίδης στη «Σημερινή» (στις 23/4/2025 σε άρθρο του υπό τον τίτλο: «Οι πολίτες διέσωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία το 2004, ΟΧΙ η Αναν-ική, τουρκοδιζωνική ηγεσία»).

Δεν βρέθηκε ακόμα ένας ‘Μαντέλα’ για την Κύπρο. Να τους την τρίψει στα μούτρα… απαιτώντας καθαρά και σταράτα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (sic) από την τουρκική κατοχή σε ένα ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ για όλους τους νόμιμους και μόνιμους κατοίκους της ΚΔ…

Φανούλα Αργυρού

Σχέδιο επανάκτησης της Κύπρου Νιχάτ Ερίμ 1956. Με αυτό συνηγόρησε η Βρετανία από το 1956, υποστήριξε το 1974 και προωθεί μέχρι σήμερα!

Ο Νιχάτ Ερίµ στα τέλη του 1956 παρέδωσε δύο Εκθέσεις στον Μεντερές, οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό στρατηγικό σχέδιο βάσει του οποίου υλοποιήθηκε η τουρκική πολιτική επί του Κυπριακού, που ακολουθείται ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Η μετάφραση των Εκθέσεων του Δρος Νιχάτ Ερίμ, από τον κ. Χρήστο Ιακώβου, από τα Τουρκικά στα Ελληνικά, με εισαγωγή και επιμέλεια από τον ίδιο, πρωτο-δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή, «Έξι Προεδρικά Πορτραίτα», εκδόσεις «Γερμανός», Θεσσαλονίκη, 2015 και στο «7 Προεδρικά Πορτραίτα» 2023. Στα ίδια βιβλία και η «Ομιλία του Μακαρίου στα Ηνωμένα Έθνη» (19 Ιουλίου 1974, ώρα 15.45 Νέας Υόρκης).

Οι απόρρητες Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ

Το 1956 ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Αντνάν Μεντερές, καθώς είχε ξεκινήσει ο αγώνας της ΕΟΚΑ για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, προσέλαβε τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Δρα Νιχάτ Ερίμ, και του ανέθεσε σύνταξη σχεδίου για επανάκτηση της Κύπρου.

Ο Νιχάτ Ερίµ τού παρέδωσε στα τέλη του 1956 δύο Εκθέσεις (24 Νοεμβρίου και 22 ∆εκεµβρίου), οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό στρατηγικό σχέδιο βάσει του οποίου υλοποιήθηκε η τουρκική πολιτική επί του Κυπριακού, που ακολουθείται ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ!

Οι οδηγίες του Μεντερές προς Ερίμ ήταν όπως αποτρεπόταν η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αν οι Άγγλοι εγκατέλειπαν την Κύπρο αυτή έπρεπε να επιστραφεί στη Τουρκία και αν αυτό δεν ήταν δυνατό, να επιδιωκόταν η διχοτόμηση της νήσου.

Οι βασικοί πυλώνες των Εκθέσεων: Οι τουρκικές διεκδικήσεις επί της Κύπρου δεν θα πρέπει να στηρίζονται σε νομικά επιχειρήματα αλλά σε πολιτικούς λόγους. Όμως, προκειμένου να µη δημιουργείται πρόβλημα στις σχέσεις Βρετανίας - Τουρκίας - Ελλάδας, αν παραχωρηθεί αυτοδιοίκηση στο νησί, η καλύτερη λύση είναι η µέση λύση, αυτή της διχοτόμησης.

(Φ.Α.: Η Βρετανία από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων ακολούθησε το τουρκικό αίτημα υποσχόμενη στις 19.12.1956, διά Υπ. Αποικιών, τη διχοτόμηση σε τελική λύση, με αυτοδιάθεση και στο 18% των Τούρκων της Κύπρου. Εξ ου και τα υπερ-προνόμια των Τ/κ στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπίας στη σύνταξή του ήταν ο Δρ Νιχάτ Ερίμ).Θα πρέπει η Τουρκία να επιμένει διεθνώς ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο διαφορετικές κοινότητες, η καθεµία από τις οποίες έχει το δικαίωμα της ξεχωριστής αυτοδιάθεσης. Το µέλλον των δύο ξεχωριστών λαών, είτε ανεξαρτησία είτε ένωση µε τη µητέρα-πατρίδα είτε συνέχιση της βρετανικής κυριαρχίας, θα πρέπει να αποφασισθεί κατόπιν δημοψηφίσματος ξεχωριστά σε καθεµία εκ των δύο.

(Φ.Α.: Αυτό κάνει η Τουρκία έκτοτε, εξ ου και το πρώτο πραξικόπημα για διάλυση της ΚΔ που επιχείρησαν οι Τούρκοι της Κύπρου παραμονές Χριστουγέννων το 1963 και η αυτο-απομόνωσή τους σε δικό τους γκέτο. Το Φόρεϊν Όφις ξεκίνησε σχέδιο ανασύστασης της ΚΔ σε δύο συνιστώντα κράτη από τις 3.1.1964… και σχέδιο πώς να διευκολυνόταν η μελλοντική τουρκική εισβολή…).Η αρχή της αυτοδιάθεσης θα πρέπει εφαρμοσθεί αφού πρώτα μετακινηθεί ο ελληνικός πληθυσμός, έτσι ώστε να υπάγεται στη διοίκηση της αρεσκείας του. Τέτοια μετακίνηση δεν θα συνιστά αδικαιολόγητη ταλαιπωρία αλλά θα βοηθήσει να µην καταπατηθούν τα δικαιώματα της τουρκικής κοινότητας, που σήμερα είναι μειοψηφική, επιπλέον θα ικανοποιηθεί η ασφάλεια της Τουρκίας…

(Φ.Α.: Αυτό επιτεύχθηκε με τις δύο τουρκικές βάρβαρες εισβολές το 1974, τον ξεριζωμό των 170.000 χιλιάδων Ελλήνων και τη μεταφορά παράνομων εποίκων για αντικατάσταση του κενού που άφησε ο ξεριζωμός των Ελλήνων).Η Τουρκία θα πρέπει να προσδιορίσει την προσφορότερη γι’ αυτήν μορφή διχοτόμησης, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα οικονομικά και στρατιωτικά της συμφέροντα, καθώς και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων. Στην ασφάλεια της περιοχής που θα παραχωρηθεί στους Ρωµιούς της νήσου θα πρέπει να συµµετέχει αναγκαστικά και η Τουρκία, γιατί το θέμα σχετίζεται µε την ασφάλειά της καθώς και την πολιτική της στη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητήσει το ίδιο δικαίωμα για την τουρκική περιοχή, διότι το νησί απέχει από την Τουρκία 45 ν.µ., ενώ από την Ελλάδα 600 ν.µ.

(Φ.Α.: Ακριβώς αυτό επιδιώκεται με όλα τα σχέδια των Βρετανών μέσω των ΓΓ του ΟΗΕ (Ιδέες Γκάλι, Σχέδιο Ανάν, Κραν Μοντανά…), όπου η Τουρκία θα έχει υπερ-δικαιώματα και θα ελέγχει ολόκληρο το νησί, μέσω της βρετανο-τουρκικής δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας ή δύο κρατών με ραχοκοκκαλιά τη ΔΔΟ. Σημειώνεται η δουλοπρεπής αποδοχή της ΔΔΟ από τον Γ. Βασιλείου δίχως καμιάν εξουσιοδότηση από τον λαό με το ψήφισμα 649/90).Θα πρέπει να επιδιωχθεί η ελεύθερη μετάβαση Τούρκων προς την Κύπρο. Αφού η Τουρκία λάβει τα μέτρα της, το σύνολο του τουρκικού πληθυσμού μπορεί να αυξηθεί στον αριθμό που ανερχόταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε µόνο δεν θα ανησυχεί για την έκβαση του δημοψηφίσματος που θα γίνει είτε για τον καθορισμό του συνόλου της νήσου είτε της διχοτόμησης.

(Φ.Α.: Ο εποικισμός που ξεκίνησε προς τα κατεχόμενα, ακριβώς μετά τις δύο εισβολές, ήταν για να αυξηθεί ο αριθμός των Τ/κ, που ήταν μόνο το 18%. Τα διπλά δημοψηφίσματα το 2004 ήταν τουρκικό αίτημα, που είχε συμφωνηθεί στις 16.12.1956 στην Κωνσταντινούπολη με τον Υπ. Αποικιών. Γι’ αυτό δεν έπρεπε καθόλου να γίνονταν δεκτά, αλλά δυστυχώς…).

Με τις απαράδεκτες, λοιπόν, ελληνικές υποχωρήσεις, παραχωρήσεις, υποταγές προς βρετανικές υποδείξεις, εθελοτυφλούντες προς τις επιδιώξεις Βρετανών και Τούρκων με την τρισκατάρατη ΔΔΟ, κηδεμονεύσεις, λεγόμενα ΜΟΕ και απίστευτους συμβιβασμούς από το 1960 μέχρι σήμερα και ειδικά, κατά και μετά τις δύο τουρκικές βάρβαρες εισβολές, ουσιαστικά ακολουθούνται και υλοποιούνται οι στρατηγικές Ερίμ/Μεντερές…

Μια συμπληρωματική απάντηση στο άρθρο της «Σημερινής», «Ο ‘‘μεσσίας’’ της διχοτόμησης», 18.3.2025.

Προηγούμενο άρθρο της γράφουσας – «Το Τουρκικό Σχέδιο Εποικισμού - Νιχάτ Ερίμ 1956 – που έκτοτε γνώριζε το Φόρεϊν Όφις και υποβοηθούσε…»

Σημ.: Οι Εκθέσεις Ερίμ βρίσκονται επίσης αναρτημένες από τις 7.2.2023 στην πιο κάτω ιστοσελίδα. Με μετάφραση από Ελληνικά στα Αγγλικά από τη γράφουσα.

*Ερευνήτρια/Δημοσιογράφος

Δανείζομαι τη χαρακτηριστική λεζάντα που συνόδεψε την αναδημοσίευση του άρθρου μου στη «Σημερινή» 11.9.2023, η ελληνική ιστοσελίδα Άμυνα και Γεωστρατηγική.

Συνυφασμένο με τη στρατηγική Ερίμ και το βιβλίο του Δρα Φαζίλ Κουτσιούκ το 1957, με τη διχοτομική γραμμή στο εξώφυλλό του.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Ιωάννης Μάζης: Από το σχέδιο του Νιχατ Ερίμ το 1956 μέχρι σήμερα βλέπουμε ότι το 70% των όσων βημάτων έθετε έχουν συμβεί. Οι ρυθμίσεις του Ερντογάν στοχεύουν στον εκτουρκισμό της Κύπρου και δεν το κρύβει κανείς. Στο στρατηγικό βάθος ο Νταβούτογλου λέει, ότι ούτε ένας Τούρκος αν δεν ζούσε στην Κύπρο θα ήμασταν ανόητοι αν δεν συντηρούσαμε το κυπριακό πρόβλημα, λόγω της στρατηγικής θέσης του νησιού.

Το θέμα είναι ότι χτίζοντας παλάτια και προεδρικά μέγαρα προσπαθεί να εδραιώσει τη σουλτανική διάσταση της υπάρξεώς του. Πρέπει όμως να πείσει και κάποιους που δεν πείθονται. Αναφέρομαι στο Ισραήλ που θεωρεί υπαρξιακό εχθρό του την Τουρκία. Αυτή είναι μια παράμετρος που πρέπει να τονίζουμε. Πρέπει όμως και οι ηγεσίες μας σε Αθήνα και Λευκωσία ότι η ειλικρίνεια της Τουρκίας στα ΜΟΕ είναι ανεπαρκής.

Η ιστορία διδάσκει. Ο Ερντογάν προσπαθεί να δημιουργήσει γνώμη στη διεθνή κοινότητα με αυτά τα έργα για να πει, ότι εδώ υπάρχει ένα κράτος με θεσμούς που στηρίζονται από υλικά δεδομένα, τα οποία η Τουρκία τα στηρίζει, τα οργανώνει και τα υλοποιεί. Δείχνει μια πραγματικότητα επί του εδάφους. Αυτός είναι ο σκοπός του.

Εμείς όταν υπονομεύουμε τις θέσεις μας πως απαιτούμε τους άλλους να είναι βασιλικότεροι του βασιλέως; Όταν εμείς οι ίδιοι πιστεύουμε και διαλαλούμε ότι έχουμε ήρεμα νερά και ειρηνικές διαδικασίες με την Τουρκία, όταν ερχόμαστε και κάνουμε συναντήσεις υπουργικών συμβουλίων με την Τουρκία και όταν στους διεθνείς οργανισμούς δεν θεωρούμε το Κυπριακό πρόβλημα εισβολής και κατοχής και επτά εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, γιατί αναρωτιόμαστε που η Ιταλία εξασφαλίζει επενδύσεις με την Τουρκία. Δεν λέμε ότι είναι η Τουρκία υπαρξιακός μας εχθρός όχι μόνο για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός δείχνει, ότι το Αιγαίο είναι κλειστή θάλασσα με ειδικές συνθήκες, στην οποία εμείς ζητούμε άδεια για οτιδήποτε από την Τουρκία. Τί θέλετε μετά να κάνει η Μελόνι;

Ουσιαστικά στα διεθνή φόρα έχουμε βγάλει από την εξίσωση των ελληνοτουρκικών την Κύπρο. Αν την είχαμε στην εξίσωση θα λέγαμε ότι μέρος των ελληνοτουρκικών είναι και η Μεγαλόνησος, στην οποία υπάρχει θέμα εισβολής και κατοχής σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πρέπει τώρα με αφορμή την ουκρανική συγκυρία να θέτουμε ζητήματα όχι μόνο για τη Ρωσία αλλά και για την Τουρκία.

Δείτε την παρέμβαση του καθηγητή Γεωπολιτικής και Οικονομικής Γεωγραφίας Ιωάννη Μάζη στην τηλεόραση “ΣΙΓΜΑ”.

Πηγή: geopolitico.gr

Φανούλα Αργυρού

Πόσο εύκολα το 1956 υιοθέτησαν τη λέξη «τρομοκράτες»

Γιορτάσαμε φέτος τα 70χρονα της θρυλικής ΕΟΚΑ 1955-59, που ξεκίνησε την 1η Απριλίου 1955 έναν ένδοξο αγώνα για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Αλλά, δυστυχώς, η Κύπρος μας την Ένωση δεν κατάφερε να την αξιωθεί το 1960 αλλά ούτε την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της, από τον τουρκικό ζυγό που υπέφερε με τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές το 1974. Οι οποίες συνεχίζονται με 40.000 τουρκικών στρατευμάτων στα καταπατημένα της εδάφη, με χιλιάδες Τούρκους κουβαλητούς (βάσει σχεδίου Δρος Νιχάτ Ερίμ 1956), για να γεμίσουν το κενό που άφησε ο ξεριζωμός των 170.000 και πλέον Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες…

Πηγαίνοντας τον χρόνο πίσω στην Ιστορία, που δεν ξεγράφεται, σύντομα μετά την έναρξη του Αγώνα της ΕΟΚΑ για Ένωση με την Ελλάδα, οι Βρετανοί αποικιοκράτες διερωτώντο τι να ονόμαζαν τους αγωνιστές μας. Το πλούσιο βρετανικό Εθνικό Αρχείο μάς ενημέρωσε ΚΑΙ για τούτο.

Με τηλεγράφημά του προς τον Υπουργό Αποικιών στο Λονδίνο ο τότε αποικιακός Κυβερνήτης, Στρατάρχης Σερ Τζον Χάρντινγκ (Sir John Harding), δέχθηκε να ονομάζονταν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ «τρομοκράτες».

Το θέμα πιο αναλυτικά είχε ως εξής: Ήταν τότε που στο Λονδίνο προσπαθούσαν να καθορίσουν στους αντάρτες της ΕΟΚΑ έναν χαρακτηρισμό. Είτε παράνομους είτε φυγόδικους και άλλα, ή τρομοκράτες. Η πρόταση έγινε λοιπόν από το Λονδίνο και, σύμφωνα με το απαντητικό τηλεγράφημα του Σερ Τζον Χάρντινγκ ημερομηνίας 31 Μαΐου 1956, με τίτλο «Φυγοδικία» (Outlawry), προς τον Υπουργό Αποικιών, για το θέμα της ονομασίας, έγραψε:

«Όσον αφορά την παράγραφο τέσσερα (που αναφερόταν στην ονομασία) δεν δίνω και μεγάλη σημασία στην επιλογή λέξεως. Ας τους ονομάσουμε ‘‘τρομοκράτες’’». Όπερ και έγινε και διατηρήθηκε μέχρι τις 23.1.2019!

(As regards paragraph four, I attach no great importance to choice of words. Let us call them ‘terrorists’).

Έγραψα «μέχρι τις 23.1.2019», γιατί τότε έγινε μια ανατροπή.

Προσέξαμε με ιδιαίτερη προσοχή ότι στη γραπτή, μάλιστα, δήλωση του Υπουργού Ευρώπης και Βορείου και Νοτίου Αμερικής, Sir Alan Duncan, ανακοινώνοντας τότε, στις 23.1.2019 από τη Βουλή των Κοινοτήτων, τη συνθηκολόγηση της βρετανικής κυβέρνησης στο αίτημα των Αγωνιστών της ΕΟΚΑ 1955-59 για αποζημίωση για τα βασανιστήρια που υπέστησαν τότε από τα Σώματα Ασφαλείας, άλλαξε το λεξιλόγιο του Υπουργείου Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας. Εγκατέλειψαν την από το 1956 αναφορά τους προς τους Αγωνιστές ως «τρομοκράτες» και προς τον αγώνα ως «τρομοκρατία».

Στη δήλωση ο Sir Alan Duncan επίσης αναφέρει ότι ο αγώνας είχε στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Έγραψε: «Ελληνοκύπριοι παραστρατιωτικοί διεξήγαγαν μια ένοπλη αντάρτικη εκστρατεία προσπαθώντας να τερματίσουν την Αγγλοκρατία στην Κύπρο και να εγκαθιδρύσουν ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα».

(Greek Cypriot paramilitaries fought an armed guerrilla campaign to try to bring to an end British rule in Cyprus and establish a union between Cyprus and Greece).

Ολόκληρη η δήλωση εδώ:

I would like to update Parliament on a legal settlement that the UK Government have reached concerning civil law claims arising from the emergency period in Cyprus from 1955-59 (“the emergency”).

During the emergency, Greek Cypriot paramilitaries fought an armed guerrilla campaign to try to bring to an end British rule in Cyprus and establish a union between Cyprus and Greece. As part of the response to this campaign, the Governor of Cyprus instituted emergency measures which included the deployment of UK military and police personnel.

In July 2015, 35 individuals (since reduced to 33) brought claims against the Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs and the Secretary of State for Defence regarding their treatment in detention during the emergency.

The Government have now reached an agreement with the claimants, in full and final settlement of those claims. The UK Government have agreed to pay a settlement sum of £1.000.000 in damages with an amount in legal costs to be determined by the court in due course. The settlement does not constitute any admission of liability and is not a precedent in respect of any potential future claims against the Government. Indeed, the Government have maintained throughout proceedings that the passage of time means that it is now no longer possible to establish all of the facts with certainty. However, the Government have settled the case in order to draw a line under this litigation and to avoid the further escalation of costs, which would ultimately be borne by the taxpayer.

In reaching this settlement, the UK Government reaffirm their highest respect for the memory and sacrifice of British and Cypriot service personnel and employees of the Crown who gave their lives, who lost family members or loved ones, or whose lives suffered permanent disruption as a result of the emergency.

The UK Government acknowledge the strongly held views of many Cypriots about the emergency. It is a matter of regret for the UK Government that the transition of Cyprus from British administration to independence should have been preceded by five years of violence and loss of life, affecting all residents of the island.

We must not forget the past—and indeed we must learn from it. But it is most important to look to the future. Today, the bilateral relationship that the UK shares with Cyprus is one of friendship and close partnership; spanning a broad network of security, personal, business, administrative, cultural and educational ties. The Government reaffirm their commitment to building a modern, forward-looking relationship between the UK and Cyprus, built on shared values of mutual respect and full equality.

[HCWS1269]

Υ.Γ.: Πρώτη δημοσίευση Φ.Α. «Σημερινή», 26.1.2019.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού

Ronald Storrs: «Η Ελληνικότητα των Κυπρίων είναι αδιαμφισβήτητος»

Η κάλπικη βρετανικής εφεύρεσης «κυπριοσύνη» και η προϊστορία της

Επανέρχομαι, σε συνέχεια του άρθρου μου στην ιστοσελίδα της «Σημερινής», 14.3.2025, «Χαίρει στον τάφο ο Δρ Νιχάτ Ερίμ – ‘‘ΞΥΠΝΑΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ’’», για την περιβόητη «έρευνα» του Πανεπιστημίου Κύπρου έναντι 38 εκ. ευρώ (!) για να μας πουν ότι δεν… πλειοψηφούμε ως ΕΛΛΗΝΕΣ, άρα η Κύπρος δεν είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

«Η πραγματική μας πολιτιστική κληρονομιά και η εθνική μας φυσιογνωμία είναι η γλώσσας μας», έγραψε τον Μάιο του 1993 στη «Σημερινή» ο εντιμότατος και σεμνότατος μ. Αντώνης Ζ. Κουδουνάρης. Ακριβώς αυτήν την πραγματική μας φυσιογνωμία την γνώριζαν, την φοβούνταν και την έβλεπαν διαχρονικά ως καθημερινό εφιάλτη οι Βρετανοί από τότε που πάτησαν το πόδι τους στο νησί το 1878. Όμως, ήταν τη δεκαετία του 1950, μετά το Ενωτικό Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950 για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, που δραστηριοποιήθηκαν για την καταπολέμησή της. Δυστυχώς, όπως σε όλα (κακή ώρα με τη ΔΔΟ), βρήκαν εκ των ένδον υποστηρικτές και νεροκουβαλητές…

Όλες οι υπηρεσίες και Μέσα Ενημέρωσης είχαν τεθεί υπό τον έλεγχο του Γραφείου Πληροφοριών και άνθρωποι που γνώριζαν την ελληνική γλώσσα είχαν μετατεθεί στην Κύπρο. Όπως, π.χ., ο C. Mackenzie από το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας…

1954

Μεταξύ 22 και 25 Σεπτεμβρίου 1954, ο Επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών του Γραφείου Αποικιών στο Λονδίνο επισκέφθηκε την Κύπρο και ετοίμασε μια μακροσκελή έκθεση. Την 1η Σεπτεμβρίου 1954, επικεφαλής των Υπηρεσιών Πληροφόρησης στην Κύπρο (σημερινό ΓΤΠ) ανέλαβε ο Βρετανός πράκτορας, Laurence Durrell, ο οποίος βρισκόταν στην Κύπρο. Ναι, ο διαβόητος συγγραφέας του βιβλίου «Τα πικρολέμονα». Παραμένει η καλύτερη κάλυψη των πρακτόρων της Intelligence Service η γνώση της γλώσσας των ιθαγενών – ειδικά στον Ελληνισμό, όπου αφελέστατα εκλαμβάνονται με μεγάλη ελαφρότητα ως «φιλέλληνες» ή ως «φιλοκύπριοι»! Με κάποιες εξαιρέσεις.

Η έκθεση, εκτός των άλλων σημαντικών αναφορών, εισηγήθηκε την ανάγκη «ενθάρρυνσης και προώθησης μιας συγκεκριμένης κυπριακής ταυτότητας».

Έγραψαν:

«Αυτό θα είναι, βέβαια, ένα βραχυπρόθεσμο σχέδιο και θα χρειαστεί να το χειριστούμε με διακριτικότητα, εφόσον οι Κύπριοι οπωσδήποτε θα απομακρύνονται από οποιανδήποτε εισήγηση που να λέγει πως η Κυβέρνησή τους επιβάλλει μίαν πλασματική και καθόλου ελληνική ταυτότητα… Ένας σίγουρος τρόπος να εκνευρίσεις έναν Ελληνοκύπριο, ανεξάρτητα από το πόσο φιλο-Βρετανός και εναντίον της Ενώσεως μπορεί να είναι, είναι να του αρνηθείς την ‘‘Ελληνικότητά του’’»…

Ο πράκτορας Lawrence Durrell συνεργαζόταν στενά με τον πράκτορα της Intelligence Service, Γραμματέα στο κυβερνείο, J. Reddaway. Ήταν ο Durrell που πήγε το 1956 στην Αθήνα για να μεταφέρει το ανθελληνικό υλικό που είχε παραγγείλει ο Reddaway, ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως προπαγάνδα εναντίον της Ενώσεως (Βιβλίο Φ.Α. «Έτσι κατέστρεψαν την Κύπρο»,1992).

Ευτυχώς, όμως, που υπήρξαν και άξιες εξαιρέσεις που άφησαν τα αποτυπώματά τους.

«Η Κύπρος δεν ήταν τίποτα άλλο από ΕΛΛΗΝΙΚΗ από την αρχή της Ιστορίας»

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1956, τρεις μήνες πριν από τη διαβόητη δήλωση/υπόσχεση τού Υπουργού Αποικιών Lennox-Boyd, 19.12.1956, από τη Βουλή (για ξεχωριστή αυτοδιάθεση και διχοτόμηση σε τελική λύση), έλαβεν χώραν μια πολύ σημαντική συζήτηση, όπου ο Philip Noel-Baker (πατέρας του Francis Noel-Baker), κατέθεσε ένα κατηγορητήριο για τη βρετανική στάση έναντι της Κύπρου και του Ελληνισμού. Κτυπά κατάμουτρα την απαράδεκτη «έρευνα DNA» και όσους «νεοκύπριους» αρνητές της Ιστορίας «υιοθέτησαν» τη βρετανική ψευτοκυπριοσύνη…

Σημειώνεται ότι οι Συντηρητικοί το 1956, για να δικαιολογήσουν τα σχέδιά των υπέρ των Τούρκων, διένειμαν φυλλάδιο, επικαλούμενοι ότι η Κύπρος δεν υπήρξε ποτέ Ελληνική!

Είπε, λοιπόν, μεταξύ άλλων ο Philip Noel-Baker (ελεύθερη μετάφραση):

«Δεν υπήρξε η Κύπρος ποτέ ελληνική; Το διάβασα τις προάλλες σε ένα φυλλάδιο των Τόρηδων (που διένειμαν σε σπίτια). Δεν υπήρξε η Κύπρος ποτέ ελληνική; Η Κύπρος δεν υπήρξε τίποτα άλλο από ελληνική από την αρχή που ξεκίνησε να γράφεται η Ιστορία. Είχε πολλούς κατακτητές, όπως είχε και η Βρετανία. Οι Γάλλοι ήταν στην Κύπρο πριν από τους Τούρκους, και περισσότερο. Όμως, οι ελληνικές της παραδόσεις και κουλτούρα δεν υποτάχτηκαν ποτέ. Δεν υπήρξε ποτέ μέρος της Βασιλείας της σημερινής Ελλάδας, όχι. Ούτε όμως τα νησιά του Ιονίου. Ούτε η Κρήτη, ή η Μυτιλήνη, ούτε τα Δωδεκάνησα, μέχρι που δόθηκαν στην Ελλάδα από τη Βρετανία (ή από μία από τις άλλες Δυνάμεις).

»Σίγουρα μπορούμε να πάρουμε τα λόγια του Ronald Storrs, του κυβερνήτη (στην αποικία Κύπρο), την κατοικία του οποίου έκαψαν στις ταραχές το 1931. (Είπε ο Storrs): ‘‘Η Ελληνικότητα των Κυπρίων είναι αδιαμφισβήτητος. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα αρνηθεί ότι οι Κύπριοι μιλούν ελληνικά, σκέπτονται ελληνικά, αισθάνονται ελληνικά’’. Ξεχάσαμε ότι το 1941 Έλληνες σκοτώθηκαν στους δρόμους της Αθήνας από τους Γερμανούς γιατί αρνήθηκαν να αφήσουν Βρετανούς αιχμαλώτους πολέμου να ταπεινωθούν καθαρίζοντας δρόμους, θυσιάστηκαν ελληνικές ψυχές για να σωθούν οι δικοί μας από την ντροπή…»

Σύνταγμα ΚΔ

Ακόμα και το Σύνταγμα της ΚΔ με όλες τις ελλείψεις του αναγνωρίζει Έλληνες και Τούρκους στην Κύπρο και όχι «Κυπρίους».

Αν ρωτηθούν ο Πρόεδρος της ΚΔ, ο Υπ. Εξωτερικών, η Πρόεδρος της Βουλής, για την καταγωγή τους, δεν θα πουν ότι είναι ελληνική; Πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας με καταγωγή ελληνική;

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

O F.N. Baker.

Αποσπάσματα για τη δημιουργία της κάλπικης «κυπριοσύνης», έκθεση Σεπτεμβρίου 1954.

Απόσπασμα από την καταπελτική ομιλία του Philip Noel-Baker, 14.9.1956.ό την καταπελτική ομιλία του Philip Noel-Baker, 14.9.1956.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Μια «έρευνα» προσβολή προς των Ελληνισμό της Κύπρου…

Διαβάσαμε μια πολύ ανησυχητική είδηση στην αγγλόφωνη «Cyprus Mail» της 12ης Μαρτίου 2025. Στην οποία συνοψίζονται ξαφνικά τα αποτελέσματα μιας περίεργης το ελάχιστον, «έρευνας» του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Που ούτε λίγο ούτε πολύ αποφαίνεται (όπως προβάλει και ο τίτλος της είδησης) ότι «Οι Κύπριοι δεν είναι και τόσο Έλληνες τελικά»!

Δρ. Νιχάτ Ερίμ

Μεγάλη σύμπτωση θα έλεγε ένας, παραμονές της περιβόητης Πενταμερούς στις 17 Μαρτίου 2025, να τίθεται σε διάλογο το πόσο «Έλληνες» είναι οι «Ελληνοκύπριοι» από την “Cyprus Mail”, με ένα χρηματοδοτούμενο project εκατομμυρίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κυπριακή Κυβέρνηση!

Ακόμα πιο περίεργο το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η επιχορήγηση έχει ημερομηνία ξεκινήματος την 1.10.2019 και ολοκλήρωσης την 30.9.2027. Γιατί λοιπόν, η δημοσιότητα της «έρευνας» αυτή την εβδομάδα, από τόσες άλλες πριν ή μετά;

'CY-BIOBANK Grant agreement ID: 857122' has a 'Start date' of 1 October 2019 and an 'End date' of 30 September 2027.

Είχαμε την εντύπωση ότι τέτοιου είδους «έρευνες», για τις φυλετικές (racial) και τις γενετικές καταβολές (genetic origins) ανθρώπων είχαν εγκαταλειφθεί με την ήττα του καθεστώτος του Χίτλερ στη Γερμανία.

Η «έρευνα» του Πανεπιστημίου της Κύπρου σύμφωνα με τον σύνδεσμο πιο κάτω, αναφέρεται σε πηγές χρηματοδότησής της, ως από την Κυπριακή Κυβέρνηση, από τους πολίτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και της ΚΔ) μέσω του «EU Horizon project» και το Πανεπιστήμιο Κύπρου.

H επιχορήγηση από την ΕΕ φθάνει σχεδόν τα €15 εκ. ευρώ. ( €14.999.976,25).

Προστίθενται και από την Κυπριακή Δημοκρατία άλλα €15 εκ. και €8 εκ. από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Δηλαδή σύνολο €38 εκατομμύρια ευρώ για να μας πουν ότι …«Οι Κύπριοι δεν είναι τόσο Έλληνες τελικά»…

Αυτό που προβάλει αυτή η «έρευνα» ενσυνείδητα ή ασυνείδητα και συνοπτικά είναι ένα δώρο στην κατοχική Τουρκία και το σχέδιο δρα Νιχάτ Ερίμ Νοεμβρίου 1956 για επανάκτηση της Κύπρου.

(Ολόκληρη η έκθεση Ερίμ σε ελληνική μετάφραση από τον κ. Χρ. Ιακώβου βρίσκεται στα βιβλία Κώστα Ν. Χατζηκωστή «Επτά Προεδρικά Πορτραίτα» 2023 και «ΞΥΠΝΑΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ - ΚΡΙΤΕΣ σας οι ΝΕΚΡΟΙ και οι ΑΓΕΝΝΗΤΟΙ» 2025).

Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία έκφρασης είναι σεβαστές αλλά όλα έχουν τα ηθικά όριά τους. Ειδικά σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα από μια Τουρκία που από το 1956 έχει σχέδιο για επανάκτηση της Κύπρου με χίλιους δύο τρόπους εξού και οι δύο τουρκικές εισβολές του 1974. Που περιλάμβαναν και τον σκόπιμο εποικισμό με κουβαλητούς από τα βάθη της Ανατολίας.

Ο οποίος (σκόπιμος εποικισμός βάση σχεδίου Ερίμ 1956) ξεκίνησε ευθύς μετά τις δύο εισβολές και εντατικοποιήθηκε το 1975… Μεταφέροντας καραβάνια εποίκων από τα βάθη της Ανατολίας μαζί με τους μουχτάρηδές τους, όπως αναλυτικά αναφέρουν βρετανικές εκθέσεις της Βρετ. Ύπατης Αρμοστείας στη Λευκωσία προς το Λονδίνο. Ακριβώς για να αυξήσουν τον αριθμό των Τούρκων της Κύπρου από το μειονοτικό του 18% που ήταν το 1960.

Σημειώνω εδώ, ότι ο ανώτερος αξιωματούχος στο Φόρεϊν Όφις Sir John Killick, στη συνεδρία στην Ουάσιγκτον με τον Αμερικανό Υπ. Εξωτερικών Dr. Henry Kissinger στις 27 Αυγούστου 1974, είχε αναφέρει ότι η Τουρκία θα ξεκινούσε ενίσχυση του τουρκικού πληθυσμού κουβαλώντας εποίκους από την Τουρκία.

(Ο Sir John Killick είχε ηγηθεί της ομάδας που εστάλη από τον Βρετ. Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας James Callaghan για να εξασφάλιζαν πρόσωπο με πρόσωπο την υποστήριξη του Kissinger στην ΛΥΣΗ ΤΟΥΣ, τη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία όπως ήθελαν οι Τούρκοι, που είχαν ήδη αποφασίσει στο Φόρεϊν Όφις στις 16.8.1974).

(Βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία – 1955-2019»).

Γι’ αυτό τέτοιες έρευνες επηρεάζουν προς τον διαχωρισμό, την πόλωση και τις άμεσες αλλά και έμμεσες διακρίσεις που είναι ικανές να προκύψουν τονίζοντας εθνικές διαφορές. (Κοιτάξτε τι συμβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο).

Εκείνο που το Πανεπιστήμιο Κύπρου όφειλε και οφείλει είναι να διεξάγει έρευνες, με τις χορηγίες ή μη της ΕΕ, για να καταγράψει τον σκόπιμο εποικισμό και την έκτασή του πάνω στις κλεμμένες περιουσίες των Ελλήνων (όχι τον Ελληνόφωνων) της Κύπρου. Να ενισχύσει τα όσα καταγράφονται στις ετήσιες εκθέσεις του Αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το δουλεμπόριο που διεξάγεται εκεί, την πορνεία, την εκμετάλλευση και κακομεταχείριση γυναικών και παιδιών και πάσης φύσεως διαφθορά, καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνών συμβάσεων…

Τελικά, το τελευταίο βιβλίο του κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή του συγκροτήματος ΔΙΑΣ, «ΞΥΠΝΑΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ» δεν μπορούσε να εκδοθεί σε καλύτερο χρόνο…

Φανούλα Αργυρού

Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Υ.Γ.: Ήδη βρήκαμε τρεις αναρτήσεις που άρχισαν να κεφαλαιοποιούν την «έρευνα» αυτή εις βάρος των ελληνικών μας συμφερόντων στην Κύπρο και της καταγωγής μας. Η πρώτη μάλιστα είναι τουρκική με έδρα το Λονδίνο, η οποία ανοικτά υποστηρίζει τον διαχωρισμό και το παράνομο καθεστώς στα κατεχόμενα.

Η τουρκική ιστοσελίδα www.tcexist.com φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Cyprus’s Genetic Truth: Debunking the Myth of Greek Cypriot DNA» με την πρώτη παράγραφο:

«A recent genetic study published in Cyprus Mail has unveiled that Cypriot men possess, only 10% and rarely at most, 30% Greek ancestry, debunking the long-held belief that Cyprus is an inherently Greek island.»

«Cypriot DNA Study Reveals Limited Greek Ancestry, Diverse Origins»

«Most Cypriots Don’t Have Greek Descent – Nor Turkish – Study Finds»

Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ - Ανάρτηση του Βρετανικού Υπουργείου Άμυνας σε ιστοσελίδα των βρετανικών βάσεων για δεκαετίες και που μεταφέρθηκε στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο.

Few countries can trace the course of their history over 10,000 years, but in approximately 8,000 BC the island of Cyprus was already inhabited and going through its Neolithic Age. Of all the momentous events that were to sweep the country through the next few thousand years, one of the most crucial was the discovery of copper - or Kuprum in Latin - the mineral which took its name from “Kypros”, the Greek name of Cyprus, and generated untold wealth.

The island’s strategic position, its copper deposits and its timber attracted the first Greeks who came to the island over 3,000 years ago at the end of the Trojan wars. They settled down, bringing in with them and establishing the Greek identity.

Over the centuries Cyprus came under the sway of various rulers including the Egyptians. Assyrians, Persians, the successors to Alexander the Great and the Romans, before Cyprus became part of the Byzantine Empire. Later came the Crusaders, the Frankish Lusignans and Venetians, Ottomans and British.

Cyprus gained its independence in 1960, for the first time in 3,500 years, but the Greek identity of language and culture has been retained.

Πηγή: simerini.sigmalive.com