Financial Times: Το Ιράν μπορεί να πλήξει στόχους σε... Βουλγαρία και Κύπρο
Yourvibe
Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτήρισε τα Στενά του Ορμούζ ως «νέα επικράτεια των ΗΠΑ» και το Ιράν σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times προειδοποιεί ότι θα περάσει σε «πλήρη επίθεση». Κι αυτό σημαίνει ότι στο στόχαστρο του μπαίνουν αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το Ιράν διερευνά πλήγματα και πιθανές επιθέσεις σε αμερικανικά στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη νοτιοανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Βουλγαρίας. Κι αυτό γιατί στα τέλη Ιουλίου, η Σόφια ενέκρινε την προσωρινή ανάπτυξη αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού και αμερικανικού στρατιωτικού προσωπικού στην αεροπορική βάση Μπέζμερ.
Όμως και η Κύπρος θεωρείται πιθανός στόχος. Η βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου επλήγη από drone.
Ένα ακόμη σενάριο θέλει το Ιράν να προκαλεί ζημιές στα υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ, επηρεάζοντας κρίσιμες υποδομές επικοινωνιών.
Πηγή: militaire.gr
Βουλγαρία
Ιράν
Κύπρος
πόλεμος
σχόλιο iΕpikaira
Προειδοποιήσεις Αραγτσί σε Σόφια και Λευκωσία για τη χρήση ξένων βάσεων κατά του Ιράν
Yourvibe
Η Τεχεράνη έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα όσα κράτη διαθέτουν το έδαφός τους για αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του, πως ενδέχεται να “έρθουν αντιμέτωπα με συνέπειες”.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, καλεί τη Βουλγαρία να αναθεωρήσει την απόφασή της για την προσωρινή στάθμευση αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών στη βάση Μπέζμερ, σύμφωνα με όσα μεταδίδουν τα ιρανικά κρατικά ΜΜΕ.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τη Βουλγάρα ομόλογό του, Βελισλάβα Πέτροβα-Τσάμοβα, ο Αραγτσί τόνισε ότι η πράσινη κάρτα της Σόφιας στο αμερικανικό αίτημα για τη φιλοξενία αεροσκαφών προς υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων συνιστά διευκόλυνση της επιθετικότητας κατά της Τεχεράνης. Παράλληλα, χαρακτήρισε την κίνηση αυτή απαράδεκτη και αντίθετη με το ιστορικά φιλικό κλίμα ανάμεσα στις δύο χώρες.
Το Ιράν, όπως αναφέρουν οι Times of Israel, έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα όσα κράτη διαθέτουν το έδαφός τους για αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του, πως ενδέχεται να «έρθουν αντιμέτωπα με συνέπειες».
Σε ξεχωριστή τηλεφωνική επαφή με τον Κύπριο Υπουργό Εξωτερικών, Κωνσταντίνο Κόμπο, ο Αραγτσί υπογράμμισε την ανάγκη να αποτραπεί η χρήση των ξένων στρατιωτικών βάσεων στο νησί για χτυπήματα κατά του Ιράν.
Την περασμένη εβδομάδα, το βουλγαρικό κοινοβούλιο ενέκρινε την προσωρινή ανάπτυξη έως και οκτώ αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού KC-135 και 250 ατόμων προσωπικού στην αεροπορική βάση Μπέζμερ, παρά τις αντιρρήσεις της Τεχεράνης. Η Σόφια ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να μεταφερθούν επιθετικά όπλα και ότι η απόφαση αυτή δεν εμπλέκει τη χώρα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Στην Κύπρο εδρεύουν δύο κυρίαρχες βρετανικές στρατιωτικές βάσεις, μεταξύ των οποίων και αυτή στο Ακρωτήρι, η οποία δέχτηκε επίθεση από ιρανικό drone στις αρχές Μαρτίου, λίγες μόλις ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου από τα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα.
Πηγή: news247.gr
βάσεις Κύπρο
Βουλγαρία
Ιράν
Κύπρος
πόλεμος
σχόλιο iΕpikaira
Κάθετος Διάδρομος: Σλοβακία και Ουγγαρία μπαίνουν στο σχήμα
Yourvibe
Σε νέα και πιο ώριμη φάση εισέρχεται ο Κάθετος Διάδρομος Φυσικού Αερίου (Vertical Corridor), καθώς για πρώτη φορά στην συνάντηση των Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς στην Αθήνα συμμετέχουν και τις χώρες της δυτικής πλευράς του διαδρόμου, όπως η Σλοβακία και η Ουγγαρία, διευρύνοντας σημαντικά τη γεωγραφική εμβέλεια της πρωτοβουλίας.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται στον τελευταίο κύκλο προετοιμασίας πριν από την πλήρη διακοπή των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου στο τέλος του 2027 με τις χώρες της ΝΑ και της Κεντρικής Ευρώπης να επισπεύδουν τις κινήσεις τους για να διασφαλίσουν εναλλακτικές πηγές τροφοδοσίας, γράφει στο Energia.gr o Αδάμ Αδαμόπουλος.
Η σημερινή ευρεία τεχνική συνάντηση σηματοδοτεί ουσιαστικά τη μετάβαση από τον πολιτικό σχεδιασμό στην υλοποίηση του έργου. Στόχος πλέον δεν είναι μόνο ο καλύτερος συντονισμός των χωρών που συμμετείχαν μέχρι σήμερα, αλλά η επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου σε ολόκληρη τη διαδρομή του, από τους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς LNG έως την Κεντρική Ευρώπη.
Η εξέλιξη ακολουθεί το θετικό αποτέλεσμα των ετήσιων δημοπρασιών δέσμευσης δυναμικότητας της 6ης Ιουλίου 2026 (δείτε σχετική ειδησεογραφία στο energia.gr, εδώ και εδώ) που αποτέλεσαν το πρώτο εμπορικό κρίσιμο τεστ του νέου μοντέλου λειτουργίας του Διαδρόμου.
Στο σημείο διασύνδεσης Σιδηροκάστρου προσφέρθηκαν περίπου 100 GWh ημερήσιας εξαγωγικής δυναμικότητας, ενώ δεσμεύθηκε ποσοστό άνω του 45% της διαθέσιμης χωρητικότητας για τα επόμενα τέσσερα έτη αερίου. Μεταξύ των μεγαλύτερων χρηστών ήταν η Metlen, η οποία εξασφάλισε 20 GWh/ημέρα, καθώς και η Atlantic SEE LNG Trade, που σε συνεργασία με τη ΔΕΠΑ Εμπορίας έκλεισε 13 GWh/ημέρα, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 4,7 TWh ετησίως.
Η ανταπόκριση της αγοράς θεωρείται ιδιαίτερα ενθαρρυντική, καθώς για πρώτη φορά οι ενεργειακές εταιρείες δεσμεύθηκαν να «κλειδώσουν» δυναμικότητα για χρονικό ορίζοντα τεσσάρων ετών, παρέχοντας ουσιαστική εμπορική επιβεβαίωση ότι ο Κάθετος Διάδρομος μπορεί να λειτουργήσει ως μόνιμη οδός τροφοδοσίας της Νοτιοανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης με μη ρωσικό φυσικό αέριο.
Η δέσμευση άνω του 45% της προσφερόμενης δυναμικότητας στις πρώτες ετήσιες δημοπρασίες αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι οι προμηθευτές προετοιμάζονται ήδη για την περίοδο μετά το 2027, όταν η Ε.Ε. θα τερματίσει πλήρως τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου. Παράλληλα, επιβεβαιώνει τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ελλάδας ως βασικής πύλης εισόδου LNG για τις αγορές της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Μολδαβίας, της Ουκρανίας και πλέον της Κεντρικής Ευρώπης, ενισχύοντας τόσο τη γεωπολιτική όσο και την εμπορική σημασία των ελληνικών υποδομών φυσικού αερίου.
Στη σημερινή συνάντηση, που πραγματοποιείται σε υβριδική μορφή, συμμετέχουν οι Διαχειριστές Συστημάτων Μεταφοράς από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Σερβία, [τα Σκόπια], την Ουκρανία, καθώς και, για πρώτη φορά, η Σλοβακία και η Ουγγαρία, ενώ εξετάζεται και η ένταξη ακόμη μίας χώρας.
Πρόκειται για μια εξέλιξη με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς μέχρι σήμερα ο σχεδιασμός επικεντρωνόταν κυρίως στον ανατολικό άξονα του Κάθετου Διαδρόμου. Η συμμετοχή των χωρών της δυτικής πλευράς μετατρέπει σταδιακά το έργο σε έναν ενιαίο περιφερειακό ενεργειακό διάδρομο που θα συνδέει την Ελλάδα με τις αγορές της Κεντρικής Ευρώπης.
Το αυξανόμενο ενδιαφέρον συνδέεται άμεσα με την ευρωπαϊκή στρατηγική για τον πλήρη τερματισμό των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου έως το τέλος του 2027. Το επόμενο έτος θεωρείται καθοριστικό τόσο για την ολοκλήρωση των απαραίτητων υποδομών όσο και για τη διαμόρφωση των νέων εμπορικών ροών φυσικού αερίου.
Μετά την ισχυρή πολιτική στήριξη που έχει εξασφαλίσει το έργο, οι Διαχειριστές περνούν πλέον στην πιο απαιτητική φάση της τεχνικής προετοιμασίας. Στην Αθήνα θα εξεταστούν οι ανάγκες των δικτύων μεταφοράς, οι απαιτούμενες πιέσεις λειτουργίας, η διαθέσιμη δυναμικότητα, οι ανάγκες για νέους σταθμούς συμπίεσης, τυχόν νέα τμήματα αγωγών, αλλά και οι αναβαθμίσεις που απαιτούνται στις υφιστάμενες υποδομές. Στόχος είναι να καταρτιστεί ένας κοινός τεχνικός οδικός χάρτης, ο οποίος θα προσδιορίζει με ακρίβεια τις επενδύσεις και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους σε κάθε χώρα.
Η γενική εκτίμηση είναι ότι δεν απαιτούνται εκτεταμένες νέες επενδύσεις, καθώς ο βασικός κορμός του Κάθετου Διαδρόμου έχει ήδη διαμορφωθεί. Οι παρεμβάσεις αφορούν κυρίως σε ενισχύσεις υφιστάμενων διασυνδέσεων, πρόσθετους σταθμούς συμπίεσης καθώς και σε καλύτερο συγχρονισμό των εθνικών συστημάτων μεταφοράς.
Η σημερινή συνάντηση αποτελεί την αφετηρία μιας σειράς τεχνικών διαβουλεύσεων που θα συνεχιστούν τους επόμενους μήνες. Εφόσον υπάρξει συμφωνία στα τεχνικά ζητήματα, στόχος είναι τον Σεπτέμβριο να υπογραφεί Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) μεταξύ των Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Φυσικού Αερίου, πιθανότατα στο περιθώριο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Το Μνημόνιο δεν θα αφορά στις κυβερνήσεις αλλά στους ίδιους τους Διαχειριστές, οι οποίοι θα αναλάβουν να υλοποιήσουν το κοινό τεχνικό σχέδιο για τη λειτουργία του Κάθετου Διαδρόμου ως ενιαίου ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση της Σερβίας. Παρότι δεν δεσμεύεται από την ευρωπαϊκή απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου, το Βελιγράδι εμφανίζεται αποφασισμένο να ενταχθεί στον Κάθετο Διάδρομο και να αποκτήσει πρόσβαση σε εναλλακτικές πηγές τροφοδοσίας μέσω της Ελλάδας.
Η επιλογή αυτή ερμηνεύεται όχι μόνο ως ενεργειακή αλλά και ως γεωπολιτική, καθώς ενισχύει τη διασύνδεση της Σερβίας με την ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου και διευρύνει περαιτέρω το ρόλο του Κάθετου Διαδρόμου στα Δυτικά Βαλκάνια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, έκανε ειδική αναφορά στη σημασία της συνεργασίας των Διαχειριστών, μιλώντας, χθες, από το βήμα του συνεδρίου του Economist. Όπως επισήμανε, όταν ξεκίνησε το εγχείρημα πολλοί αμφισβητούσαν ότι θα μπορούσε να προχωρήσει μέσα στο αυστηρό ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο.
«Κάθε χώρα και κάθε διαχειριστής ξεκίνησε έχοντας τις δικές του προτεραιότητες. Σταδιακά όμως δημιουργήθηκε μια πραγματική συμμαχία, η οποία παρουσιάστηκε από κοινού στα ευρωπαϊκά όργανα με τη στήριξη των κυβερνήσεων. Έτσι καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα εμπορικά βιώσιμο προϊόν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός υπογράμμισε ότι η σημερινή συνάντηση αποτελεί ακόμη ένα βήμα στην ωρίμανση του έργου, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνει το νέο κανονιστικό πλαίσιο για την οριστική απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Όπως τόνισε, το βασικό ζητούμενο δεν είναι αν θα ολοκληρωθεί πλέον ο στόχος, αλλά πώς θα διασφαλιστεί η μετάβαση χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ασφάλεια εφοδιασμού των κρατών-μελών. Σε αυτό το νέο ενεργειακό περιβάλλον, ο Κάθετος Διάδρομος αναδεικνύεται σε ένα από τα σημαντικότερα έργα ενεργειακής ασφάλειας της Νοτιοανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης.
Πηγή: defence-point.gr
Βουλγαρία
ενέργεια
Μολδαβία
Ουγγαρία
Ουκρανία
Ρουμανία
Σερβία
Σκόπια
Σλοβακία
φυσικό αέριο
Vertical Corridor
σχόλιο iΕpikaira
Ελληνοτουρκικές εξελίξεις (12–18 Μαΐου): Γαλάζια Πατρίδα, διπλωματικό Πινγκ Πόνγκ και αερομαχίες
Yourvibe
Edited by iEpikaira
Νομοσχέδιο «Γαλάζιας Πατρίδας»: Η τουρκική κυβέρνηση προωθεί νομοθετική πρωτοβουλία που στοχεύει στη θεσμική κατοχύρωση θαλάσσιων δικαιοδοσιών σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με τουρκικά και διεθνή ΜΜΕ, το σχέδιο νόμου, αναμενόμενο για ψήφιση τον Ιούνιο, προβλέπει τη δυνατότητα μονομερούς οριοθέτησης ΑΟΖ έως 200 νμ. Η Αθήνα χαρακτηρίζει την κίνηση «ανυπόστατη» και αντίθετη προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η Ελλάδα προετοιμάζει νομική και διπλωματική αντεπίθεση σε επίπεδο ΕΕ και ΟΗΕ.
Διπλωματικές αντιδράσεις μέσω ΟΗΕ: Σε επιστολή της προς τα Ηνωμένα Έθνη, η Ελλάδα αμφισβήτησε τη χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» σε επίσημα κείμενα, επικαλούμενη τη Σύμβαση του Μοντρέ. Η Άγκυρα απάντησε χαρακτηρίζοντας την ελληνική παρέμβαση «εσωτερικής σκοπιμότητας» και επανέλαβε τη θέση της περί κυριαρχικών δικαιωμάτων στη θαλάσσια περιοχή, ενώ κατηγόρησε την Αθήνα για «αβάσιμους ισχυρισμούς».
Παραβιάσεις στο Αιγαίο: Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας καταγράφηκαν πολλαπλές παραβάσεις κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών από τουρκικά αεροσκάφη (F-16, CN-235, ATR-72) και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Τα περιστατικά αφορούσαν κυρίως το βορειοανατολικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο, με τα ελληνικά μαχητικά να προβαίνουν σε αναχαιτίσεις σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα. Παράλληλα, αναφέρθηκε περιστατικό παρενόχλησης δια ασυρμάτου από τουρκική πυραυλάκατο προς το πλοίο Ocean Link, το οποίο ποντίζει καλώδιο με άδεια ελληνικών αρχών ανάμεσα σε Αστυπάλαια και Κω.
Οικονομικές και ενεργειακές διαστάσεις: Η Τουρκία προωθεί σχέδιο αγωγού καυσίμων $1,2 δισ. προς Ρουμανία μέσω Βουλγαρίας, με στόχο -δήθεν- την "ενεργειακή ασφάλεια ΝΑΤΟικών συμμάχων". Παράλληλα, τουρκικά ΜΜΕ ανέδειξαν το αυξανόμενο οικονομικό ενδιαφέρον της Άγκυρας προς την Κίνα, ενώ η τουρκική λίρα δέχθηκε πιέσεις λόγω εξωτερικών παραγόντων και πετρελαϊκού σοκ. Επιβεβαιώθηκε επίσης η συνεργασία Τουρκίας-Καζακστάν για κοινή παραγωγή drones, ενισχύοντας την τεχνολογική αυτονομία της Άγκυρας.
Διμερείς και πολυμερείς επαφές: Σε επίπεδο ΕΕ, ο Έλληνας υπουργός Ναυτιλίας ζήτησε παρέμβαση για την παράνομη αλιεία από Τούρκους ψαράδες σε ελληνικά ύδατα. Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Χριστοδουλίδης επανέλαβε στη Βουλή ότι η λύση των δύο κρατών στο Κυπριακό «δεν υφίσταται ούτε ως σκέψη». Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εκφράστηκαν ερωτήματα σχετικά με τη συμμετοχή της Τουρκίας σε προγράμματα προηγμένων οπλικών συστημάτων, ενώ ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φιντάν πραγματοποίησε επαφές στην Ισπανία.
Στρατιωτική ενίσχυση και αποτροπή: Ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας, από το Αγαθονήσι, επανέλαβε ότι η Ελλάδα είναι «απτόητη» και ότι η παρουσία ελληνικών φρεγατών και F-16 παρέχει «εξαιρετική ασφάλεια» στην περιοχή. Παράλληλα, η Αθήνα απάντησε σε τουρκικές αιτιάσεις περί «αποστρατιωτικοποίησης» νησιών, χαρακτηρίζοντάς τες ανυπόστατες και αντίθετες προς το διεθνές δίκαιο.
Σύντομο σχόλιο: Το διάστημα χαρακτηρίστηκε από εντατικοποίηση νομοθετικών και διπλωματικών κινήσεων εκατέρωθεν, με έμφαση στη θαλάσσια δικαιοδοσία και την αεροναυτική παρουσία στο Αιγαίο. Η οικονομική διάσταση και η τεχνολογική συνεργασία παραμένουν κρίσιμοι παράγοντες στη διαμόρφωση των περιφερειακών ισορροπιών. Η στρατηγική της «ελεγχόμενης έντασης» φαίνεται να συνεχίζεται, με αμφότερες τις πλευρές να δίνουν βαρύτητα σε νομικά και διπλωματικά εργαλεία.
ΑΟΖ
Βουλγαρία
Δαρδανέλια
Καζακστάν
Κίνα
ΟΗΕ
παραβιάσεις
Ρουμανία
Συνθήκη Μοντρέ
Τουρκία
φυσικό αέριο
iEpikaira
Synopsis
σχόλιο iΕpikaira
Συμφωνία Τουρκίας - Shell για έρευνες στα ανοιχτά της Βουλγαρίας
Yourvibe
Η τουρκική Turkiye Petrolleri (TPAO) υπέγραψε συμφωνία με τη Shell για την πραγματοποίηση ερευνών στη θαλάσσια ζώνη της Βουλγαρίας, ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας την Τετάρτη.
Ο υπουργός Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ δήλωσε ότι οι εταιρείες θα διερευνήσουν από κοινού το μπλοκ Khan Tervel, που βρίσκεται κοντά στο πεδίο φυσικού αερίου Sakarya της Τουρκίας, και θα κατέχουν πενταετή άδεια στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Βουλγαρίας.
Από την αρχή του έτους, η TPAO έχει υπογράψει συμφωνίες με τις ExxonMobil, Chevron και BP για πιθανές εργασίες εξερεύνησης στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
Πηγή: capital.gr
Βουλγαρία
Τουρκία
σχόλιο iΕpikaira
Το ειρηνικό «τραπέζι» του διαλόγου
Yourvibe
Στις 22 Ιανουαρίου 2026, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε επίσημα το Συμβούλιο Ειρήνης / Board of Peace, έναν διεθνή οργανισμό που θέτει ως στόχο τη διαχείριση συγκρούσεων και την καθιέρωση ειρηνευτικών πρωτοβουλιών – αρχικά επικεντρωμένων στον πόλεμο Ισραήλ – Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά με ευρύτερες φιλοδοξίες σε παγκόσμια κλίμακα.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της πρώτης φάσης συμμετοχών είναι ότι χώρες με σαφή γεωπολιτικά ζητήματα ή περιφερειακές εντάσεις έναντι της Ελλάδας έχουν δεχθεί την πρόσκληση και έχουν δηλώσει συμμετοχή. Στην τελετή υπογραφής συμμετείχαν επίσημα αντιπροσωπείες από την Τουρκία, την Αλβανία, τη Βουλγαρία και το Κοσσυφοπέδιο (Κόσοβο), ανάμεσα σε άλλες 15-18 χώρες που υπέγραψαν την ίδρυση του σώματος.
Η Τουρκία, εκπροσωπούμενη από τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ήταν μία από τις χώρες που υπογράμμισαν την υποστήριξή τους στο νέο σχήμα, τονίζοντας τη σημασία μιας διεθνούς πλατφόρμας που θα περιλαμβάνει και θέματα ευρύτερης ασφάλειας.
Η Αλβανία και η Βουλγαρία έχουν αποφασίσει επισήμως να ενταχθούν στο Board, με την αλβανική Βουλή να εγκρίνει την ένταξη ως «διπλωματική αναβάθμιση» της χώρας.
Το Κοσσυφοπέδιο, ισχυρός αμερικανικός σύμμαχος στα Βαλκάνια, αποτελεί επίσης μέλος του νέου οργανισμού.
Αντίθετα, η Ελλάδα – αν και προσκλήθηκε – επέλεξε να μην συμμετάσχει και να εκφράσει επιφυλακτικότητα για τον ρόλο και την αρμοδιότητα του νέου σώματος στην παγκόσμια διπλωματική σκηνή, με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να θέτει δημόσια νομικές και θεσμικές ανησυχίες, υποδηλώνοντας ότι το Board μπορεί να ανταγωνιστεί ή να υπονομεύσει τον ΟΗΕ.
Η απουσία της Ελλάδας, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή των παραπάνω χωρών, δημιουργεί ένα διπλωματικό μοτίβο ανταγωνισμού και διαφοροποίησης στην περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου – περιοχές όπου η Ελλάδα διατηρεί ιστορικές και στρατηγικές ανησυχίες κυρίως με την Τουρκία αλλά και με ζητήματα μειονοτήτων και περιφερειακής σταθερότητας που σχετίζονται με Αλβανία και Κόσοβο.
Πρώτη θέση ο Ερντογάν
Για την Ελλάδα, η συμμετοχή της Τουρκίας στο Board of Peace δεν είναι μια απλή διπλωματική λεπτομέρεια. Είναι μια ποιοτική αναβάθμιση της τουρκικής θέσης στην Ουάσιγκτον. Η Άγκυρα, σε μια περίοδο που προσπαθεί να επανακτήσει ρόλο «χρήσιμου συμμάχου» ύστερα από χρόνια συγκρούσεων με το αμερικανικό κατεστημένο, βρίσκει σε αυτό το νέο σχήμα ένα πολύτιμο εργαλείο επιρροής.
Σε ένα τέτοιο φόρουμ, όπου οι ΗΠΑ επιδιώκουν «γρήγορες λύσεις» και πολιτικά διαχειρίσιμες συμφωνίες, η Τουρκία μπορεί να εμφανίζεται ως ο περιφερειακός διαμεσολαβητής, ο παίκτης που «μιλάει με όλους»: από τη Γάζα μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα και από τη Συρία μέχρι την Ουκρανία. Αυτό το αφήγημα λειτουργεί εις βάρος της Ελλάδας, η οποία παραδοσιακά επενδύει σε κανόνες, διεθνές δίκαιο και πολυμερείς θεσμούς – δηλαδή σε ένα πλαίσιο που το Board of Peace έρχεται να παρακάμψει.
Παράλληλα, η Αλβανία αποκτά μέσω της συμμετοχής της μια διπλωματική υπεραξία στην Ουάσιγκτον. Για την Αθήνα αυτό μεταφράζεται σε έναν επιπλέον δίαυλο πίεσης σε θέματα όπως η ελληνική μειονότητα, οι θαλάσσιες ζώνες και η πολιτική ισορροπία στα δυτικά Βαλκάνια. Όταν η Αλβανία κάθεται στο ίδιο τραπέζι με την Τουρκία υπό αμερικανική αιγίδα, δημιουργείται ένα δίπολο περιφερειακής συνεννόησης από το οποίο η Ελλάδα απουσιάζει.
Η Βουλγαρία και το Κόσοβο συμπληρώνουν αυτό το γεωπολιτικό τόξο γύρω από την Ελλάδα. Η Σόφια, παρότι τυπικά εταίρος στην Ε.Ε., δείχνει ότι δεν διστάζει να κινηθεί αυτόνομα όταν διαβλέπει αμερικανική εύνοια. Το Κόσοβο, από την άλλη, λειτουργεί ως προκεχωρημένο φυλάκιο της αμερικανικής επιρροής στα Βαλκάνια – και η συμμετοχή του σε ένα νέο αμερικανικό εγχείρημα ενισχύει αυτή τη δυναμική.
Το ρίσκο
Η άρνηση της Ελλάδας να συμμετάσχει στο Board of Peace δεν είναι αμελητέα. Δεν πρόκειται απλώς για μια «διαφωνία επί θεσμών», αλλά για μια απόκλιση στρατηγικής φιλοσοφίας από την Ουάσιγκτον της εποχής Τραμπ. Εκεί που η Ελλάδα βλέπει ρίσκο αποσταθεροποίησης του διεθνούς δικαίου, η αμερικανική διοίκηση βλέπει εργαλείο ισχύος και ταχύτητας.
Αυτό δημιουργεί μια σειρά από δυνητικά προβλήματα:
-Μείωση ελληνικής επιρροής σε νέες αμερικανικές πρωτοβουλίες. Όταν η Ουάσιγκτον χτίζει ένα παράλληλο δίκτυο «πρόθυμων», όσοι μένουν εκτός χάνουν πρόσβαση στα πρώτα στάδια λήψης αποφάσεων.
-Αναβάθμιση της Τουρκίας ως «λύτη προβλημάτων». Η Άγκυρα μπορεί να εμφανίζεται ως απαραίτητος εταίρος σε κρίσεις, την ώρα που η Ελλάδα προβάλλεται ως «θεσμικά δύσκαμπτη».
-Πίεση σε διμερή ζητήματα. Σε ένα περιβάλλον όπου οι ΗΠΑ επενδύουν πολιτικό κεφάλαιο σε όσους συμμετέχουν, η Αθήνα μπορεί να βρεθεί με λιγότερα περιθώρια διαπραγμάτευσης σε θέματα άμυνας, ενέργειας ή ανατολικής Μεσογείου.
-Διπλωματική σύγκλιση αντιπάλων. Το γεγονός ότι Τουρκία, Αλβανία και Κόσοβο κάθονται στο ίδιο αμερικανικό τραπέζι δημιουργεί έναν άτυπο άξονα που μπορεί να συντονίζεται σε βάρος ελληνικών θέσεων.
Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι το συμβολικό μήνυμα: στην εποχή Τραμπ οι σχέσεις δεν μετρώνται μόνο με βάσεις και συμφωνίες, αλλά και με το ποιος συμμετέχει στα «προσωπικά projects» του Λευκού Οίκου. Και σε αυτό το project η Ελλάδα απουσιάζει.
Το Board of Peace δεν είναι ακόμη ένας θεσμός τύπου ΟΗΕ. Είναι ένα πολιτικό εργαλείο ισχύος της αμερικανικής προεδρίας. Το γεγονός ότι σε αυτό συμμετέχουν χώρες με τις οποίες η Ελλάδα έχει ανοιχτά ή υπόγεια μέτωπα – με πρώτη και κύρια την Τουρκία – μετατρέπει την ελληνική αποχή από τεχνική επιλογή σε στρατηγικό στοίχημα.
Η Αθήνα ποντάρει ότι οι θεσμοί, η Ευρώπη και το διεθνές δίκαιο θα λειτουργήσουν ως ανάχωμα. Η Ουάσιγκτον, όμως, ποντάρει σε κάτι διαφορετικό: σε ευέλικτους συνασπισμούς πρόθυμων κρατών. Αν αυτό το μοντέλο επικρατήσει, τότε το Board of Peace μπορεί να αποδειχθεί όχι απλώς μια διπλωματική πρωτοβουλία, αλλά ένα πεδίο όπου η Τουρκία, η Αλβανία και άλλοι γείτονες της Ελλάδας θα παίζουν με αμερικανική κάλυψη – χωρίς την Ελλάδα στο τραπέζι.
Πηγή: topontiki.gr
Αλβανία
Βαλκάνια
Βουλγαρία
Δ. Μηλάκας
ΗΠΑ
Ισραήλ
Κόσοβο
Συμβούλιο Ειρήνης
Τουρκία
σχόλιο iΕpikaira
Μυστικά σχέδια για μια ναυτική συμμαχία στη Μαύρη Θάλασσα με επικεφαλής την Τουρκία
Yourvibe
Στο αρχικό στάδιο, το σχέδιο θα περιλαμβάνει την Ουκρανία, καθώς και τους γείτονές της Ρουμανία, Βουλγαρία και Γεωργία.
Ένα εμπιστευτικό σχέδιο για τη δημιουργία ενός ναυτικού συνασπισμού στη Μαύρη Θάλασσα, με επικεφαλής την Τουρκία, συζητείται μεταξύ των χωρών που βρέχονται από τον Εύξεινο Πόντο. Η πρωτοβουλία συνδέεται με την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Κιέβου και Μόσχας.
Σύμφωνα με το Intelligence Online, η Άγκυρα διεξάγει εμπιστευτικές διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία μιας νέας ναυτικής συμμαχίας στη Μαύρη Θάλασσα, χωρίς το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών να έχει προβεί μέχρι στιγμής σε δημόσιες δηλώσεις επί του θέματος. Η στρατιωτική συνεργασία, με επικεφαλής την Τουρκία, θα περιλαμβάνει τελικά όλες τις χώρες κατά μήκος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας.
Τουρκικές πηγές ασφαλείας αναφέρουν ότι η Ουκρανία, καθώς και οι γειτονικές Ρουμανία, Βουλγαρία και Γεωργία, θα συμπεριληφθούν στο έργο στην αρχική φάση.
Η Άγκυρα συζητά την πιθανότητα ενσωμάτωσης της Ρωσίας σε μεταγενέστερο στάδιο, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα αποδεχτεί την κατάπαυση του πυρός και θα υπογράψει ειρηνευτική συμφωνία με την Ουκρανία.
Η ιδέα για αυτόν τον ναυτικό συνασπισμό συζητήθηκε κατά την επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στη σύνοδο κορυφής του «Συνασπισμού των Προθύμων» για την υποστήριξη της Ουκρανίας, που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 6 Ιανουαρίου.
Λίγο μετά το φόρουμ, ενεργοποιήθηκε μια άλλη δομή – η Ομάδα Αντιμέτρων Ναυτικών Ναρκών στη Μαύρη Θάλασσα (MCM Black Sea), η οποία ιδρύθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2024 από την Τουρκία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία σε απάντηση στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.
Την επόμενη μέρα της συνάντησης στο Παρίσι, ρουμανικά και βουλγαρικά πολεμικά πλοία έδεσαν στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια διεξήγαγαν πολυήμερες ασκήσεις αποναρκοθέτησης με τουρκικές δυνάμεις στη δυτική Μαύρη Θάλασσα.
Αυτή είναι η όγδοη φορά που ενεργοποιείται αυτή η ομάδα εργασίας από τη δημιουργία της, σύμφωνα με τουρκικές και βουλγαρικές πηγές.
—
Βουλγαρία
Γεωργία
Ουκρανία
Ρουμανία
Ρωσία
Τουρκία
σχόλιο iΕpikaira
Συμφωνία που σχετίζεται με τον Κάθετο Διάδρομο υπέγραψαν Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία
Yourvibe
Τη συμφωνία υπέγραψαν ο Επίτροπος για τις Βιώσιμες Μεταφορές και τον Τουρισμό, Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Έλληνας αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ο Βούλγαρος αναπληρωτής Πρωθυπουργός και Υπουργός Μεταφορών Γκρόζνταν Καρατζόφ και ο Ρουμάνος υφυπουργός Μεταφορών Ιονουτ Κριστιάν Σεβόιου σηματοδοτώντας την ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας και τη δρομολόγηση ενός έργου υψηλής γεωπολιτικής και οικονομικής σημασίας για την περιοχή.
«Το Μνημόνιο έρχεται να μετατρέψει τη γεωγραφική θέση σε ουσιαστικό στρατηγικό πλεονέκτημα και να εναρμονίσει σχεδιασμό, χρονοδιαγράμματα και χρηματοδότηση», δήλωσε ο Επίτροπος για τις Βιώσιμες Μεταφορές και τον Τουρισμό, Απόστολος Τζιτζικώστας, υπογραμμίζοντας κατά την ομιλία του τον καθοριστικό ρόλο του Κάθετου Διαδρόμου Αιγαίου – Μαύρης Θάλασσας, στο ευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών.
Όπως είπε ο κ. Τζιτζικώστας, κεντρικό ρόλο στο νέο αυτό πλαίσιο διαδραματίζει ο άξονας Θεσσαλονίκη – Αλεξανδρούπολη – Βουκουρέστι, ο οποίος «θα αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές αρτηρίες της Ευρώπης», με κρίσιμη σημασία τόσο για τη συνδεσιμότητα όσο και για τη στρατιωτική κινητικότητα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Ο Επίτροπος υπογράμμισε ότι με την ενεργή συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της CINEA και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, προβλέπεται έως το τέλος του 2026 να έχει διαμορφωθεί πλήρες κοινό σχέδιο για έργα, άξονες και χρηματοδότηση. Παράλληλα, τόνισε πως η νέα αυτή συνεργασία θέτει τα θεμέλια για τον πιο στρατηγικό άξονα μεταφορών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, «μια πρώτη γραμμή άμυνας για την ασφάλεια, την οικονομία και την ανθεκτικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Κ. Κυρανάκης: Ενισχύει τον κρίσιμο άξονα Βορρά – Νότου
Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, στην ομιλία του αναφέρθηκε στη σημασία του έργου που αποτελεί όπως είπε «στρατηγική δέσμευση και όχι τυπική διαδικασία, καθώς ενισχύει έναν κρίσιμο άξονα Βορρά-Νότου, σημαντικό για το εμπόριο, τη στρατηγική ασφάλεια, τις εμπορευματικές ροές και τη συνοχή της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ».
Όπως τόνισε από τις Βρυξέλλες ο κ. Κυρανάκης, «ο διάδρομος θα επανασυνδέσει ιστορικά κέντρα και λιμάνια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σόφια, Ρούσε, Κωνστάντζα, Βουκουρέστι, αναβιώνοντας μια διαδρομή που επί αιώνες καθόριζε το εμπόριο και τις στρατηγικές μετακινήσεις από το Αιγαίο προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη και αυτό θα γίνει με σύγχρονα ευρωπαϊκά πρότυπα».
Ο ίδιος αναφέρθηκε στη σημασία του έργου στη στρατιωτική κινητικότητα και τόνισε ότι η συμφωνία επιταχύνει έργα που «θα καταστήσουν τον διάδρομο αξιόπιστο, γρήγορο, ασφαλή και βιώσιμο. Παράλληλα, αποστέλλει πολιτικό μήνυμα υπέρ της επέκτασης του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών προς Μολδαβία και Ουκρανία, ενισχύοντας τη γεωπολιτική ανθεκτικότητα της ΕΕ».
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στην ολοκλήρωση των ελληνικών τμημάτων, λέγοντας πως «με εθνικούς πόρους και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων κονδυλίων Συνοχής και CEF (Connecting Europe Facility), προωθούμε έργα αξίας άνω του 1,3 δισεκατομμυρίου ευρώ έως το 2030 για την ολοκλήρωση των ελληνικών τμημάτων του διαδρόμου BBA (Baltic-Black Sea-Aegean Corridor), συνολικής αξίας 2,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Επιπλέον, απαιτείται χρηματοδότηση ύψους 700 εκατομμυρίων ευρώ για συμπληρωματικές υποδομές.
Από την πλευρά τους, ο Βούλγαρος υπουργός Μεταφορών Γκρόζνταν Καρατζόφ και ο Ρουμάνος ομόλογός του, αναφέρθηκαν στη συνεργασία τους με τον Επίτροπο Μεταφορών και τον Έλληνα ομόλογό τους, σε ένα έργο που όπως είπαν στηρίζεται στη συνεργασία των κρατών μελών για επενδύσεις σε υποδομές και στρατιωτική κινητικότητα, τονίζοντας τη σημασία του συντονισμού, της διαλειτουργικότητας, της ψηφιοποίησης και της αποτελεσματικής διέλευσης συνόρων για μια πιο συνδεδεμένη και ασφαλή Ευρώπη.
Στην υπογραφή της Συμφωνίας παραβρέθηκε και ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Μάρεκ Μόρα, ο οποίος μίλησε για τη χρηματοδότηση του έργου, τον άριστο συντονισμό όπως είπε των κρατών μελών, ενώ εστίασε στη σημασία της υλοποίησης του διαδρόμου για τη στρατιωτική κινητικότητα στην ανατολική πλευρά της ΕΕ.
[iEpikaira: Το έχουμε γράψει επανειλημμένα ότι ο Κάθετος Διάδρομος ΦΑ (North Corridor) ΕΔΩ, η Καρπαθία Οδός ΕΔΩ, η σιδηροδρομική διασύνδεση και το Three Seas Initiative (το οποίο στην πραγματικότητα είναι Four Seas, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας), συναποτελούν επιμέρους ψηφίδες της αμερικανικής υψηλής στρατηγικής για την περιοχή μας ΕΔΩ, με αιχμή του δόρατος την Αλεξανδρούπολη ΕΔΩ!]
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ defence-point.gr
Ομάδα εργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ για τον κάθετο διάδρομο φυσικού αερίου
Στην ανάγκη δημιουργίας μιας Ομάδας Εργασίας για τα ζητήματα του Κάθετου Διαδρόμου, συμφώνησαν ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρος Παπασταύρου και ο Υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Chris Wright σε συνάντηση στην Ουάσιγκτον.
Ήδη η πρώτη συνάντηση των συμμετεχουσών χωρών (Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Μολδαβία, Ουκρανία) ορίστηκε για τις 10 Δεκεμβρίου.
Ο κ. Παπασταύρου συναντήθηκε επίσης με τον Πρόεδρο της Export-Import Bank of the United States (EXIM), κ. John Jovanovic, ο οποίος – σύμφωνα με το ΥΠΕΝ – επεσήμανε τον κομβικό ρόλο του Κάθετου ‘Αξονα στην ενεργειακή πολιτική εξαγωγών των ΗΠΑ.
Ο Πρόεδρος της EXIM περιέγραψε τη στρατηγική προτεραιότητα των ΗΠΑ στην ανθεκτικότητα της αλυσίδας τροφοδοσίας αμερικανικού LNG σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην περιοχή μας, της οποίας βασική προϋπόθεση είναι η επέκταση των χώρων αποθήκευσης και επαναεριοποίησης του φυσικού αερίου.
Επιπλέον, συζητήθηκε το χρηματοδοτικό πρόγραμμα ύψους 100 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει αναπτύξει η Τράπεζα και αφορά την Ευρώπη, καθώς και χώρες της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Πρόεδρος της EXIM τόνισε τον σταθερό προσανατολισμό της Τράπεζας στις κρίσιμες πρώτες ύλες, με τον Υπουργό να επισημαίνει την ανάπτυξη του γάλλιου στην Ελλάδα ως κρίσιμης ορυκτής πρώτης ύλης.
Τέλος, ο κ. Jovanovic απηύθυνε πρόσκληση στον κ. Παπασταύρου, προκειμένου να συμμετάσχει ως ομιλητής στο ετήσιο Συνέδριο της Τράπεζας που θα λάβει χώρα τον Απρίλιο του 2026.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ defence-point.gr
Αλεξανδρούπολη
Βουλγαρία
ΗΠΑ
Καρπαθία Οδός
Μολδαβία
Ουγγαρία
Ουκρανία
Ρουμανία
Σλοβακία
Three Seas
Vertical Corridor
σχόλιο iΕpikaira
Ενεργειακή συμφωνία με Ουκρανία παρουσία της Γκίλφοϊλ - John Peurifoy is back...
Yourvibe
 |
| iEpikaira: Κυρία πρέσβη «ιδού ο στρατός σας» |
Ο κ. Ζελένσκι, στις δηλώσεις του, ανέφερε ότι εκτιμά ιδιαίτερα την Ελλάδα για τη στήριξή της στην Ουκρανία: «Η συνεργασία μας αποτελεί σημαντικό μέρος του ενεργειακού πακέτου. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω προσωπικά, εσάς και όλους όσοι συνέβαλαν ώστε αυτό το σχέδιο να γίνει πραγματικότητα», τόνισε.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη συμβολή του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ: «Είναι πολύ σημαντικό ότι στο πρώτο τρίμηνο θα εφαρμοστεί το σχέδιο. Επομένως, έχουμε συμφωνήσει και για άλλες προμήθειες αερίου. Υπάρχουν συμφωνίες, όπως είπε και ο κ. Μητσοτάκης, και ευχαριστούμε τόσο τις αμερικανικές εταιρείες όσο και τον πρόεδρο των ΗΠΑ».
Επίσης, ευχαρίστησε την ελληνική κυβέρνηση για τη στήριξη της ευρωπαϊκής πορείας της Ουκρανίας. «Περιμένουμε από την Ελλάδα να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Παρουσιάσαμε τις δυνατότητές μας στη σύγχρονη παραγωγή αμυντικών όπλων. Η Ουκρανία αμύνεται, αλλά έχει αναπτύξει πολλά όπλα, στα οποία μπορούμε να συνεργαστούμε», τόνισε.
Τη συνδρομή της Ελλάδας στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση ανέφερε, μεταξύ άλλων, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. «Θα είμαστε παρόντες τόσο στον κατασκευαστικό τομέα, μέσω ΣΔΙΤ, όσο και στους τομείς της Παιδείας και της προστασίας καλλιτεχνικών μνημείων», πρόσθεσε.
Νωρίτερα, κατά την υποδοχή του Ζελένσκι, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε τη σταθερή στήριξη της Ελλάδας προς την Ουκρανία: «Η Ουκρανία μπορεί να στηρίζεται στη σταθερή στήριξη της Ελλάδας. Είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε τη χώρα σας και τον λαό σας με κάθε τρόπο. Θα υπογράψουμε σημαντικές συμφωνίες σχετικά με την προμήθεια της Ουκρανίας με φυσικό αέριο από την Ελλάδα. Ουσιαστικά ενεργοποιούμε τον κάθετο διάδρομο και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι το αέριο θα φτάσει στη χώρα σας τον δύσκολο αυτό χειμώνα».
Από την πλευρά του, ο κ. Ζελένσκι εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς την ελληνική κυβέρνηση, υπογραμμίζοντας τη δύσκολη συγκυρία: «Είναι πολύ σημαντική αυτή η στήριξή σας, αυτόν τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται, με καθημερινές επιθέσεις κατά αμάχων».
Πηγή: dimokratia.gr
Η γεωπολιτική σημασία της ενεργειακής συμφωνίας Ελλάδας-Ουκρανίας - Ο ρόλος των ΗΠΑ και τα σημεία-κλειδιά της επίσκεψης Ζελένσκι στην Αθήνα
Του Δημήτρη Γκάτσιου
Ακόμα ένα κομμάτι στο ενεργειακό παζλ που συνθέτει τη μεγάλη εικόνα μετατροπής της Ελλάδας σε αρτηρία για την κεντρική και νοτιοανατολική Ευρώπη των 100 εκατομμυρίων κατοίκων προστέθηκε χθες, στο πλαίσιο της ολιγόωρης αλλά εξόχως ουσιαστικής επίσκεψης του προέδρου Ζελένσκι στην Αθήνα.
Λίγες ημέρες μετά τις συμφωνίες-ορόσημο ανάμεσα στη χώρα μας και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στο πλαίσιο της Συνόδου για τη Διατλαντική Συνεργασία, στο προσκήνιο ήρθε το ενεργειακό deal για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ελλάδα προς την Ουκρανία. Πρόκειται για μία συμφωνία-κλειδί, που έρχεται να δώσει περαιτέρω ώθηση στην ευρωπαϊκή στρατηγική απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, με την Αθήνα να πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις, καθώς σε συνέχεια της παρουσίας των αμερικανικών κολοσσών της Exxon Mobil και της Chevron αυτό που γίνεται σε όλους τους τόνους σαφές, όπως επισημαίνουν κυβερνητικά στελέχη, είναι ότι η Ελλάδα αποτελεί τον στρατηγικό ενεργειακό σύμμαχο της Ουάσινγκτον στην ευρύτερη περιοχή.
Κυριάκος Μητσοτάκης και Βολοντίμιρ Ζελένσκι έσπευσαν να τονίσουν, στο πλαίσιο των κοινών δηλώσεών τους, την ισχυρή προτιθέμενη αξία που παράγει για την ενεργειακή ασφάλεια της Ουκρανίας το συγκεκριμένο deal. Το Κίεβο θωρακίζεται ενεργειακά ενόψει ενός εξαιρετικά δύσκολου χειμώνα και σε μία χρονική συγκυρία κατά την οποία η Μόσχα μαζικοποιεί τα κύματα των επιθέσεών της, τρεις μήνες πριν την τέταρτη επέτειο από τη ρωσική εισβολή.
Η συμφωνία για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ελλάδα στην Ουκρανία, πέρα από τις πολύτιμες ενεργειακές "ανάσες" που παρέχει στο Κίεβο:
Ενεργοποιεί άμεσα τον Κάθετο Διάδρομο, που θα μεταφέρει αμερικανικό φυσικό αέριο από την Αλεξανδρούπολη στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.
Καθιστά τη χώρα μας πάροχο ενεργειακής ασφάλειας, με τον ρόλο της να αναγνωρίζεται από την κυβέρνηση Τραμπ. Στοιχείο που επιβεβαιώνει η χθεσινή, νέα παρουσία στην Ηρώδου Αττικού 19 της πρεσβευτού των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην Αθήνα.
"Η ενεργειακή ασφάλεια είναι εθνική ασφάλεια. Είναι τόσο απλό. Είχα την τιμή να παρακολουθήσω στην Αθήνα την ιστορική υπογραφή επιστολής προθέσεων μεταξύ της ATLANTIC-SEE LNG TRADE, μίας κοινοπραξίας μεταξύ της ελληνικής εταιρείας παροχής ενέργειας ΔΕΠΑ και της Aktor, και της ουκρανικής NAFTOGAZ. Αυτό το επίτευγμα βασίζεται σε πρόσφατες συμφωνίες που θα φέρουν αμερικανικό φυσικό αέριο στους Ευρωπαίους εταίρους μας, δημιουργώντας τις απαραίτητες εναλλακτικές λύσεις έναντι της ρωσικής ενέργειας", έγραψε η Κίμπερλι Γκιλφόιλ στον προσωπικό της λογαριασμό στο "Χ", λίγες ώρες μετά το πέσιμο της αυλαίας στις διευρυμένες συνομιλίες του Έλληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο της Ουκρανίας.
Όπως σχολιάζουν κυβερνητικοί αξιωματούχοι, η υπογραφή της Δήλωσης Προθέσεων μεταξύ της ΔΕΠΑ Εμπορίας και της NAFTOGAZ για την προμήθεια αμερικανικού LNG στην Ουκρανία ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025 μέχρι τον Μάρτιο του 2026 αποτελεί κρίσιμη συνεισφορά στην περιφερειακή και ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια και ανθεκτικότητα, ενώ στηρίζει την Ουκρανία εν μέσω ενός δύσκολου χειμώνα.
"Οι κρίσιμες ενεργειακές υποδομές της Ελλάδας διασφαλίζουν σταθερές ροές φυσικού αερίου κατά μήκος του Κάθετου Διαδρόμου", είναι το μήνυμα που εκπέμπεται, με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Μέγαρο Μαξίμου να μην έχει μεμονωμένα χαρακτηριστικά, αλλά να εντάσσεται στο πλαίσιο ευρύτερης συμφωνίας που υπογράφηκε πριν από μία βδομάδα μεταξύ της αμερικανικής Venture Global και της ελληνικής Atlantic SEE Trade LNG, που αποτελεί κοινοπραξία της ΔΕΠΑ και του ΑΚΤΩΡΑ.
"Η Αμερική επιλέγει τη χώρα μας ως τον αξιόπιστο σύμμαχο για να τροφοδοτήσει με φυσικό αέριο όλες τις χώρες του Κάθετου Διαδρόμου", διαμηνύουν στελέχη της κυβέρνησης, με τον κ. Μητσοτάκη, στις δηλώσεις του, να στέκεται στη νέα ενεργειακή σελίδα που γράφει η Αθήνα, σε μία κρίσιμη γεωπολιτική και γεωοικονομική συγκυρία για τη γηραιά ήπειρο.
"Η Ουκρανία αποκτά άμεσα πρόσβαση σε διαφοροποιημένες και αξιόπιστες πηγές ενέργειας, ενώ η Ελλάδα καθίσταται πλέον κόμβος τροφοδοσίας της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης με αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο. Είναι μία καθοριστική συμβολή στην ενεργειακή σταθερότητα, την ανθεκτικότητα και την ασφάλεια, όχι μόνο της δικής μας αλλά και της δικής σας περιοχής. Πρόκειται για ένα σχέδιο το οποίο τώρα γίνεται εφικτό, μετά από πολύ συστηματική δουλειά της ελληνικής κυβέρνησης, και γίνεται εφικτό χάρη στη γεωγραφική θέση, τις υποδομές αλλά και τις στρατηγικές συνεργασίες της Ελλάδας", σημείωσε ο πρωθυπουργός.
"Οι περισσότεροι σταθμοί παραγωγής ενέργειας στην Ουκρανία, οι εγκαταστάσεις παραγωγής φυσικού αερίου και οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί μας έχουν γίνει στόχοι πυραύλων και drones. Οι συμφωνίες μας με την Ελλάδα αποτελούν σημαντικό μέρος του μεγάλου ενεργειακού πακέτου που έχουμε προετοιμάσει για τον χειμώνα για να διασφαλίσουμε τον εφοδιασμό της Ουκρανίας με φυσικό αέριο. Οι παραδόσεις θα ξεκινήσουν ήδη τον Ιανουάριο. Εκτός από τη συμφωνία για άμεση προμήθεια, υπάρχουν και μακροπρόθεσμες συμφωνίες. Είμαι ευγνώμων στον πρωθυπουργό και σε όσους βοηθούν να γίνουν δυνατές τέτοιες συμφωνίες και να διασφαλιστεί ότι μπορούμε να τις εφαρμόσουμε. Ευχαριστώ, Ελλάδα", έγραψε ο πρόεδρος Ζελένσκι, πριν την αναχώρησή του από την Αθήνα. Τον πρώτο σταθμό της νέας περιοδείας του στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που περιλαμβάνει επίσης το Παρίσι και τη Μαδρίτη.
Οι εντός του Μαξίμου συζητήσεις
Στη συνάντηση των δύο ηγετών στο Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Μητσοτάκης επαναβεβαίωσε τη συνεχιζόμενη στήριξη της Ελλάδας προς την Ουκρανία και την ευρωπαϊκή της προοπτική.
Παράλληλα, συζητήθηκε η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών, με έμφαση στον τομέα των αυτόνομων συστημάτων, ενώ διερευνήθηκαν οι πιθανότητες συνεργασίας στον τομέα των θαλασσίων drones.
"Για την Ελλάδα το απαραβίαστο των συνόρων είναι αδιαπραγμάτευτο και κάθε παράνομο τετελεσμένο θα μας βρίσκει πάντα στην αντίθετη πλευρά. Το λέω αυτό έχοντας επίγνωση της σημασίας του για ένα έθνος, καθώς και για το δικό μας μένει ακόμα ανοιχτή η πληγή της Κύπρου, της εισβολής και της παράνομης κατοχής, 51 χρόνια μετά, μέχρι και σήμερα, του βορρά της Μεγαλονήσου. Είναι επόμενο, λοιπόν, να είμαστε υπέρ της άνευ όρων κατάπαυσης των εχθροπραξιών και φυσικό να ζητάμε τη δικαίωση του αγώνα σας για μια δίκαιη ειρήνη. Και συνεχίζουμε να ενισχύουμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, τη γενναία αντίσταση του λαού της Ουκρανίας, να τον στηρίζουμε σε όλα τα fora, όπως και ειδικότερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, του οποίου η Ελλάδα είναι σήμερα μη μόνιμο μέλος, στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βεβαίως στις διαδικασίες του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη", επεσήμανε ο πρωθυπουργός.
Στην κοινή δήλωση των δύο ηγετών, τονίζεται ότι Αθήνα και Κίεβο επαναβεβαίωσαν την κοινή δέσμευσή τους για την αντιμετώπιση της ένοπλης ρωσικής επίθεσης και την υπέρβαση των λοιπών συνεχιζόμενων προκλήσεων για την περιφερειακή σταθερότητα και την εδαφική ακεραιότητα, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, καθώς και για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων στους τομείς της ασφάλειας, της άμυνας, της οικονομίας, της προστασίας κρίσιμων υποδομών και της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Πηγή: capital.gr
Η Ελλάδα στην εποχή του Πιούριφοϋ
Η χώρα φαίνεται ότι έχει μπει σε χρονομηχανή με κυβερνήτη τον κ. Μητσοτάκη και συγκυβερνήτη τον κ. Δένδια, που φιλοδοξεί να πάρει τη θέση του. Μόνο που η πορεία που έχουν χαράξει είναι προς το παρελθόν και μάλιστα σε περιόδους που ουδείς θυμάται ευχάριστα.
Ο Στρατηγός που πολέμησε στη Λευκωσία το 1974, ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος, μέσα σε λίγες λέξεις περιγράφει την ελληνική πολιτική πραγματικότητα:
Ευχαριστούμε πολύ για την υποστήριξη σας.
Μετά την παράταξη στρατιωτικού αγήματος στην υποδοχή της πρεσβευτού των ΗΠΑ στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας , ενέργειας που δεν είχε γίνει ούτε επί εποχής πρέσβεως Τζον Πιουριφόυ, έχουμε την παρουσία της νέας πρέσβεως στη συνάντηση του Αξιοτιμου πρωθυπουργού μας με τον Αζοφικό φίλο του Ζελένσκυ και την στήριξη από την επίσημη Ελλάδα των ενεργειών του και σε βάρος πάντοτε της οικονομικής κατάστασης των Ελλήνων και της συνέχισης αποψίλωσης του πολύτιμου αμυντικού οπλοστασίου μας, όχι μόνον ερήμην του Ελληνικού Λαού αλλά και με πλήρη αντίθεση του σύμφωνα με επίσημες δημοσκοπήσεις, Αν αυτό δεν λέγεται πλήρης υποτέλεια , πλήρης περιφρόνηση του Λαού με τον οποίον ο αξιότιμος πρωθυπουργός μας δήλωσε μόλις προχθές ότι έχει συνάψει συμβόλαιο μέχρι το 2027 και απόλυτος εκτέλεση εντολών του σύγχρονου ιμπεριαλισμού τότε έχουν χάσει πλήρως οι λέξεις την έννοια τους,
Μετά τις βαθύτατες υποκλίσεις του επί των εξωτερικών υπηρέτου του λαού στον Σουλτάνο του έρχονται τώρα οι χαμογελαστές γαλυφιές υποκλίσεις του αξιότιμου πρωθυπουργού μας προς την νέα πρέσβυ, μήπως και του χαρίσει κάποια χειραψία ο Τραμπ,
Επιτελους πετύχαμε “ανεξάρτητη πολιτική της ισχυρής Ελλάδας μας “…..
[εκεί στην αντιπολίτευση[;] όλα καλά;]
Πηγή: militaire.gr
Βουλγαρία
ενέργεια
ΗΠΑ
Μολδαβία
Ουκρανία
Ρουμανία
φυσικό αέριο
LNG
Vertical Corridor
σχόλιο iΕpikaira
Το γεωπολιτικό παιχνίδι πίσω από τα πανηγύρια
Yourvibe
Δημήτρης Μηλάκας
Τι σημαίνει η συμφωνία για το αμερικανικό LNG και η πραγματική επίδραση για την Ελλάδα
Ο λεγόμενος «κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου/LNG» αφορά τον άξονα Αλεξανδρούπολη–Βουλγαρία–Ρουμανία–Ουγγαρία–(εν δυνάμει) Ουκρανία, δηλαδή τη σύνδεση του νέου (τερματικού) FSRU Αλεξανδρούπολης με τα βόρεια Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
Στόχος του σχεδίου από ελληνικής σκοπιάς είναι να καταστεί η Ελλάδα κόμβος εισαγωγής και μεταφοράς LNG προς τις χώρες που εξαρτώνται παραδοσιακά από τη Ρωσία. Από αμερικανικής πλευράς ο στόχος είναι τριπλός:
-Να παγιώσει την απεξάρτηση της Ευρώπης από το Ρωσικό ΦΑ.
-Να εξασφαλίσει ταυτόχρονα άλλη μια πόρτα εισόδου αμερικανικού υγροποιημένου ΦΑ (LNG) στην Ευρώπη.
-Να αποτρέψει την μετατροπή της Τουρκίας σε απόλυτο ενεργειακό παίκτη στην περιοχή ο οποίος θα αντικαταστήσει της Ρωσία ως μονοπωλιακός προμηθευτής.
Με απλούστερα λόγια η «ενθουσιώδης» αμερικανική συμμετοχή στον «κάθετο άξονα» έχει κυρίως γεωπολιτικές παρά οικονομικές επιδιώξεις και έχει κυρίως να κάνει με την επιθυμία της να μην αφήσει ανεξέλεγκτη την Τουρκία.
Παρ όλα αυτά υπάρχουν σοβαρές τεχνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές επιφυλάξεις που καθιστούν την τελική υλοποίηση του Κάθετου Άξονα αμφίβολη ή έστω περιορισμένης εμβέλειας.
1. Τεχνικο-οικονομική βιωσιμότητα
-Υπερκορεσμός δυναμικότητας: Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε. επιδόθηκαν σε μαζική κατασκευή τερματικών υποδοχής υγροποιημένου φυσικού αερίου (FSRU) και αγωγών. Σήμερα, η συνολική δυναμικότητα LNG στην ΕΕ υπερβαίνει τη ζήτηση κατά 30–35%. Ο «κάθετος άξονας» κινδυνεύει να είναι υποχρησιμοποιούμενος. Η Βουλγαρία ήδη εισάγει αέριο μέσω Ρεβυθούσας και Τουρκίας — δεν έχει ανάγκη δεύτερης οδού ίσης κλίμακας.
-Ελλιπής δέσμευση φορτίων: Για να αποσβεστεί το επενδυτικό κόστος, απαιτείται μακροχρόνια δέσμευση φορτίων (ship-or-pay contracts). Οι εταιρείες στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία δεν έχουν υπογράψει αντίστοιχα συμβόλαια. Ουδείς πληρώνει για υποδομή χωρίς εξασφαλισμένη χρήση.
-Διπλή τιμολόγηση και κόστος μεταφοράς: Το LNG της Αλεξανδρούπολης προέρχεται κυρίως από ΗΠΑ και Κατάρ, με υψηλότερη τιμή ανά MMBtu σε σχέση με τις ροές μέσω TurkStream. Οι καταναλωτές στη Βουλγαρία ή Ρουμανία δεν έχουν κίνητρο να πληρώνουν ακριβότερο αέριο «για λόγους ασφάλειας».
2. Πολιτικές ασάφειες
-Ασαφές πλαίσιο διακυβέρνησης: Ο διάδρομος εμπλέκει τουλάχιστον τέσσερις ρυθμιστικές αρχές (ΡΑΕ, Bulgartransgaz, Transgaz, FGSZ). Δεν υπάρχει ενιαίο operator ή μηχανισμός κατανομής δυναμικότητας. Κάθε χώρα προχωρά με διαφορετικό ρυθμό.
-Χρηματοδότηση και ευρωπαϊκή κόπωση: Οι Βρυξέλλες χρηματοδότησαν αρχικά μελέτες μέσω CEF Energy, αλλά πλέον προσανατολίζονται στην απεξάρτηση από ορυκτά καύσιμα έως το 2030–2035. Το LNG θεωρείται μεταβατικό καύσιμο — άρα οι νέες υποδομές μπορεί να χαρακτηριστούν «stranded assets» (επενδύσεις που χάνουν αξία πριν αποσβεστούν).
3. Περιφερειακές και γεωπολιτικές αντιστάσεις
Καταρχήν να πούμε πως ενώ στην Αθήνα σε πανηγυρικό κλίμα με τη συμμετοχή Αμερικανών Υπουργών υπογραφόταν η συμφωνία για τον Κάθετο Άξονα οι αμερικανοτουρκικές συνομιλίες για το ρόλο της Τουρκίας στα ενεργειακά project στην περιοχή βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Η Αγκυρα επιθυμεί ρόλο ανεξάρτητου επόπτη ως περιφερειακή (υπερ)δύναμη και η Ουάσιγκτον επιδιώκει να θέσει υπό έλεγχο στις τουρκικές φιλοδοξίες. Εν ολίγοις, λοιπόν:
-Η Άγκυρα θεωρεί τον κάθετο άξονα ανταγωνιστικό του Turkish Stream και των δικών της φιλοδοξιών να γίνει gas hub της Ανατολικής Μεσογείου. Προωθεί δικό της μοντέλο «ενεργειακής διαμεσολάβησης» που παρακάμπτει την Αλεξανδρούπολη. Πιέζει Βουλγαρία και Ουγγαρία με ευνοϊκότερες τιμές μεταφοράς μέσω δικού της δικτύου.
-Αστάθεια Ουκρανίας: Το τελευταίο τμήμα του άξονα (Ρουμανία–Ουκρανία) είναι πρακτικά ανενεργό ή επισφαλές λόγω πολέμου. Κανείς δεν δεσμεύεται μακροπρόθεσμα όσο υπάρχει ρίσκο βομβαρδισμού υποδομών.
4. Ενεργειακή μετάβαση
Η ΕΕ σχεδιάζει μείωση κατανάλωσης φυσικού αερίου κατά 30% ως το 2030. Ένας νέος αγωγός που θα ολοκληρωθεί μετά το 2027 κινδυνεύει να λειτουργήσει μόλις 5–8 χρόνια προτού χάσει λόγο ύπαρξης. Αυτό αντιβαίνει στη λογική βιωσιμότητας των μεγάλων ενεργειακών projects.
Γεωπολιτικός στόχος όσων προωθούν την ιδέα:
Παρά τα παραπάνω εμπόδια, ο «κάθετος διάδρομος LNG» προωθείται ενεργά. Γιατί; Ο στόχος είναι πολιτικο-γεωστρατηγικός, όχι ενεργειακός.
1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες
-Θέλουν να εμπεδώσουν τη στρατηγική αποσύνδεση της ΝΑ Ευρώπης από το ρωσικό αέριο και να εξάγουν LNG από δικούς τους τερματικούς (Louisiana, Texas) προς την Ε.Ε. μέσω Ελλάδας.
-Η Αλεξανδρούπολη λειτουργεί ως ενεργειακό και στρατιωτικό “δίπολο”: FSRU + αμερικανική βάση.
-Το project έχει συμβολική αξία για την Ουάσιγκτον ως “proof of concept” ότι μπορεί να υποκαταστήσει πλήρως τη Μόσχα στα Βαλκάνια.
2. Η Ελλάδα
-Επιχειρεί να εδραιώσει ρόλο περιφερειακού ενεργειακού κόμβου και να κατοχυρώσει γεωπολιτικό βάρος εντός Ε.Ε.
-Όμως το ρίσκο είναι να μετατραπεί σε ενεργειακό transit country χωρίς έσοδα — δηλαδή να αναλάβει τα κόστη χωρίς αντίστοιχα οφέλη, αν ο όγκος μεταφοράς παραμείνει μικρός.
3. Η ΕΕ
-Υποστηρίζει το έργο ως εργαλείο διαφοροποίησης και ασφάλειας, αλλά όχι πλέον με προτεραιότητα. Στην πράξη, το βλέπει ως «μαξιλάρι» για 5–7 χρόνια ώσπου να αναπτυχθούν τα δίκτυα υδρογόνου.
-Άρα η γεωπολιτική λογική της Ε.Ε. είναι μεταβατική σταθεροποίηση, όχι μακρόπνοη επένδυση.
Συμπέρασμα:
1.Καλά τα πανηγύρια αλλά ας κρατάμε και μικρό καλάθι γιατί: Οικονομική μη βιωσιμότητα (χαμηλή δέσμευση φορτίων, υψηλό κόστος).
2.Αβεβαιότητα ενεργειακής ζήτησης στην Ε.Ε.
3.Αντίδραση Τουρκίας – Εναλλακτικά δίκτυα μέσω Turk Stream.
Πηγή: topontiki.gr
Αλεξανδρούπολη
Βουλγαρία
Δ. Μηλάκας
ΕΕ
ενέργεια
ΗΠΑ
Ρουμανία
Τουρκία
φυσικό αέριο
FSRU
LNG
Turk Stream
Vertical Corridor
σχόλιο iΕpikaira
Συμφωνία για νέο εργοστάσιο πυρομαχικών της Rheinmetall στη Βουλγαρία
Yourvibe
Σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο κτίριο του Υπουργικού Συμβουλίου υπεγράφη συμφωνία από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Rheinmetall Armin Papperger και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του Τομέα Όπλων και Πυρομαχικών της Rheinmetall Roman Kohne, από τη μία πλευρά, και από τον Εκτελεστικό Διευθυντή του Εργοστασίου Πυρομαχικών της VMZ Ivan Getsov, από την άλλη.
Στην τελετή παρευρέθηκαν επίσης ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Rosen Zhelyazkov, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Καινοτομίας και Ανάπτυξης Tomislav Donchev, ο υπουργός Οικονομίας και Βιομηχανίας Peter Dilov, ο πρόεδρος του κόμματος GERB Boyko Borissov και η πληρεξούσια πρεσβευτής της Γερμανίας στη Βουλγαρία Irene Maria Plank.
Μιλώντας στην τελετή, ο πρωθυπουργός Rosen Zhelyazkov δήλωσε ότι αυτή η συμφωνία αποτελεί ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός για τις βιομηχανικές και αμυντικές ικανότητες της Βουλγαρίας και πρόσθεσε ότι υπάρχει πολλή δουλειά για να γίνει η οποία θα οδηγήσει στη δημιουργία τεράστιου δυναμικού μέσω της ίδρυσης του εργοστασίου πυρίτιδας και πυρομαχικών.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Rheinmetall Armin Papperger επαίνεσε τη βουλγαρική πλευρά για τις ταχείες ενέργειές της και δήλωσε ότι η Βουλγαρία θα γίνει κέντρο αριστείας στην αμυντική βιομηχανία για ολόκληρη την Ευρώπη. Πρόσθεσε ότι το έργο θα δημιουργήσει ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια πυρίτιδας και πυρομαχικών στον κόσμο.
Ο Papperger δήλωσε ότι το εργοστάσιο θα έχει ετήσια παραγωγική ικανότητα 100.000 βλημάτων των 155 χιλιοστών που θα εξαχθούν τα επόμενα 10 χρόνια και πρόσθεσε: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ χρειάζονται εκατομμύρια τέτοια βλήματα και, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, η συμμαχία θα χρειαστεί περίπου 50 εκατομμύρια».
Το υπουργικό συμβούλιο της Βουλγαρίας ανακοίνωσε ότι το έργο έχει στρατηγική σημασία όχι μόνο για τη Βουλγαρία αλλά και για την Ευρώπη στο σύνολό της. Η επένδυση ύψους σχεδόν 1 δισεκατομμυρίου λέβα είναι μια από τις σημαντικότερες των τελευταίων ετών και αποτελεί βασικό βήμα στον εκσυγχρονισμό της βουλγαρικής αμυντικής βιομηχανίας. Εντάσσεται επίσης στις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ για την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων και της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης στο πλαίσιο του μεταβαλλόμενου γεωπολιτικού περιβάλλοντος.
Σύμφωνα με το υπουργικό συμβούλιο, η οικονομική ανάπτυξη, η ανάπτυξη υπερσύγχρονων εγκαταστάσεων παραγωγής και οι σχεδόν 1.000 νέες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης είναι μόνο μερικά από τα οφέλη που θα αποκομίσει η Βουλγαρία από την υλοποίηση αυτού του έργου. Με την κατασκευή του εργοστασίου, η Βουλγαρία θα αποκαταστήσει ένα βασικό στοιχείο της αμυντικής της ικανότητας και θα ενισχύσει τη θέση της στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. Το καινοτόμο εργοστάσιο για την παραγωγή πυρίτιδας και βλημάτων των 155 mm και αρθρωτών συστημάτων γόμωσης θα υλοποιηθεί μέσω κοινοπραξίας μεταξύ της Rheinmetall και της VMZ Sopot, η οποία λειτουργεί το μεγαλύτερο κρατικό αμυντικό εργοστάσιο της Βουλγαρίας.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ liberal.gr
αμυντική βιομηχανία
Βουλγαρία
Γερμανία
σχόλιο iΕpikaira
Βουλγαρία, το νέο πολεμικό εργοστάσιο της Ευρώπης
Yourvibe
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναδεικνύει τον ρόλο της Βουλγαρίας στα εξοπλιστικά προγράμματα. Eπενδύσεις δισεκατομμυρίων αναμένονται στην αμυντική βιομηχανία της χώρας.
Αξιόλογο μερίδιο στους εξοπλισμούς για την Ουκρανία φαίνεται ότι εξασφαλίζει η Βουλγαρία. Μάλλον δεν είναι σύμπτωση αυτό. Τα τελευταία χρόνια η χώρα προσελκύει διεθνείς επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία, κάποιοι μάλιστα κάνουν λόγο για το «πολεμικό εργοστάσιο της Ευρώπης». Όπως λέει στην Deutsche Welle ο πρώην υπουργός Άμυνας Τοντόρ Ταγκάρεφ, «ήδη από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης η βουλγαρική αμυντική βιομηχανία είχε αποκτήσει εξειδίκευση στην παραγωγή ελαφρών όπλων, αλλά και πυρομαχικών»
Από τότε που ξεκίνησε η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία, η Βουλγαρία άρχισε να προμηθεύει το Κίεβο με πολεμικό υλικό σοβιετικών προδιαγραφών, με το οποίο ήταν εξοικειωμένοι οι Ουκρανοί. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η Σόφια κρατούσε μυστικές τις προμήθειες, θέλοντας να αποφύγει πιθανή ρωσική δολιοφθορά. Συνήθως τα όπλα στέλνονταν στην Ουκρανία με ενδιάμεσο σταθμό το πολωνικό στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ζέζουφ που βρίσκεται κοντά στα σύνορα και προστατεύεται από συστοιχίες αμερικανικών πυραύλων «Πάτριοτ».
Ο ίδιος ο Ταγκάρεφ, ως υπουργός Άμυνας, συμμετείχε στις αποφάσεις για την αποστολή μεγάλης ποσότητας πολεμικού υλικού στην Ουκρανία από τον Ιούνιο του 2023 ως τον Απρίλιο του 2024, κάτι που δεν είχε δημοσιοποιηθεί την εποχή εκείνη. Για τον Τοντόρ Ταγκάρεφ «η Βουλγαρία έχει ήδη μία σημαντική συνδρομή, η οποία μπορεί και να αυξηθεί».
Επένδυση-σταθμός από τη Rheinmetall
Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Τοντόρ ΤαγκάρεφΕικόνα: BGNES
Αυτό αποδεικνύει και η απόφαση της γερμανικής Rheinmetall να επενδύσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε μία νέα μονάδα παραγωγής πυρομαχικών στη Βουλγαρία. Όπως αναφέρει ο Βελίζαρ Σαλαμάνοφ, αναλυτής για αμυντικά θέματα στο Atlantic Club Bulgaria, «όλα αυτά μας οδηγούν σε μία νέα αγορά. Νομίζω ότι η επένδυση της Rheinmetall αποτελεί αναγνώριση για την ικανότητα και την ποιότητα παραγωγής των εταιρειών μας στο κομμάτι των πυρομαχικών».
Η νέα μονάδα συγχρηματοδοτείται από δάνεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υλοποιείται σε συνεργασία με την κρατική αμυντική βιομηχανία VMZ-Sopot. Όπως είχε δηλώσει στην Deutsche Welle ο επικεφαλής της Rheinmetall Άρμιν Πάπεργκερ στην τελευταία Διεθνή Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, πρόκειται να γίνουν και άλλες επενδύσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Η εμπλοκή της Rheinmetall μπορεί να διευκολύνει και μεσοπρόθεσμα τις βουλγαρικές εξαγωγές πολεμικού υλικού ανοίγοντας νέους εμπορικούς διαύλους, εκτιμά ο Βελιζάρ Σαλαμάνοφ. «Από τη στιγμή που χρησιμοποιούμε τα logistics της Rheinmetall», λέει ο Βούλγαρος ειδικός στην Deutsche Welle, «θα είναι πιο εύκολο να κινηθούμε μέσω Ρουμανίας. Γιατί όχι και μέσω της δυτικής Μαύρης Θάλασσας…»
«Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις» για ειρήνη
Πόσο πιθανή είναι η ειρήνευση στην Ουκρανία;Εικόνα: Gleb Garanich/REUTERS
Σύμφωνα με εκπροσώπους του κλάδου, για το 2025 η ουκρανική αγορά όπλων εκτιμάται γύρω στα 30-35 δισεκατομμύρια δολάρια. Τίθεται βέβαια το ερώτημα, εάν και πότε θα ευοδωθούν οι προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες με αμερικανική «σφραγίδα».
Πάντως ο πρώην υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Τοντόρ Ταγκάρεφ δεν φαίνεται αισιόδοξος: «Δυστυχώς, δεν βλέπω να τερματίζεται ο πόλεμος στο άμεσο μέλλον», λέει. «Ούτε καν για εκεχειρία δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις - για να μην μιλήσουμε για ειρήνη. Ο Πούτιν δεν παίρνει πίσω τις φιλοδοξίες του να υποτάξει την Ουκρανία, εδαφικά αλλά και πολιτικά…»
Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου dw.com
αμυντική βιομηχανία
Βουλγαρία
Γερμανία
σχόλιο iΕpikaira
Κομοτηνή: Βούλγαρος κατέβασε την ελληνική σημαία και την έκαψε!
Yourvibe
Ο 26χρονος άνδρας κατηγορείται για βεβήλωση εθνικού συμβόλου
Ένας 26χρονος Βούλγαρος συνελήφθη χθες στην ελληνική πόλη της Κομοτηνής, αφού κατέβασε την εθνική σημαία της Ελλάδας από έναν στύλο και την έκαψε, ανέφεραν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, γράφει η βουλγαρική dnes.dir.
Το σοκαριστικό περιστατικό συνέβη το απόγευμα μπροστά από το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών.
Ο Βούλγαρος κατέβασε την ελληνική σημαία που κρεμόταν από έναν στύλο μπροστά από το ΚΕΠ και την πυρπόλησε. Ο 26χρονος άνδρας συνελήφθη από μηχανοκίνητο περιπολικό της αστυνομίας.
Προκαταρκτική έρευνα για την υπόθεση διεξάγεται από το ανακριτικό τμήμα και την εισαγγελία στην Κομοτηνή. Ο Βούλγαρος πολίτης κατηγορείται για βεβήλωση εθνικών συμβόλων. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τους λόγους που οδήγησαν τον άνδρα να βάλει φωτιά στην ελληνική σημαία.
Παρόμοιο περιστατικό είχε λάβει χώρα παλαιότερα και στην Καβάλα, όπου Βούλγαρος πολίτης κατέβασε την ελληνική σημαία από το λιμάνι.
Τότε, ο εθνικιστής Βούλγαρος χαρακτηρίστηκε ως ‘ψυχασθενής’.
—
Βουλγαρία
σχόλιο iΕpikaira
Η Τουρκία ερευνά για φυσικό αέριο στη βουλγαρική ΑΟΖ
Yourvibe
Η ημερήσια παραγωγή φυσικού αερίου στο βασικό κοίτασμα Sakarya στη Μαύρη Θάλασσα έφτασε τα 9,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα , ανακοίνωσε ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ. Το πεδίο καλύπτει ήδη περίπου το 6,6% της ετήσιας κατανάλωσης της χώρας, που ανέρχεται σε 53 δισ. κυβικά μέτρα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Reuters.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους στην επαρχία της Κερασούντας, ο Μπαϊρακτάρ ανακοίνωσε ότι τον επόμενο μήνα αναμένεται να υπογραφεί συμφωνία μεταξύ της κρατικής εταιρείας ενέργειας TPAO και ενός ξένου εταίρου για την εξερεύνηση ενός νέου μπλοκ φυσικού αερίου στη βουλγαρική οικονομική ζώνη στη Μαύρη Θάλασσα.
«Σύντομα θα οριστικοποιήσουμε μια συμφωνία στα βουλγαρικά ύδατα . Πιθανότατα, τον επόμενο μήνα η TPAO και μια ξένη εταιρεία θα υπογράψουν σύμβαση», είπε ο υπουργός.
Η Τουρκία, η οποία εισάγει πάνω από το 90% των ενεργειακών της αναγκών, εντείνει τις προσπάθειες για να μειώσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές αναπτύσσοντας εγχώριους πόρους και επεκτείνοντας τις διεθνείς ενεργειακές συνεργασίες.
Ο υπουργός Μπαϊρακτάρ ανακοίνωσε ότι η χώρα ενδιαφέρεται για δύο νέα υπεράκτια τετράγωνα στην περιοχή της Κασπίας, συμπεριλαμβανομένου του Αζερμπαϊτζάν, καθώς και για κοιτάσματα στο βόρειο και νότιο Ιράκ. Στη Σομαλία, όπου πρόσφατα υπογράφηκε συμφωνία για εξερεύνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι σεισμικές έρευνες αναμένεται να ολοκληρωθούν έως τα τέλη Μαΐου και η απόφαση για τη γεώτρηση θα ληφθεί μέχρι το τέλος του έτους.
Η Τουρκία έχει επίσης επεκτείνει τα χερσαία δικαιώματά της αδειοδότησης στη Σομαλία και έχει υπογράψει συμφωνίες με πακιστανικές εταιρείες για από κοινού υποβολή προσφορών για άδειες υπεράκτιων στα ανοικτά των ακτών του Πακιστάν.
Επιπλέον, η Άγκυρα εργάζεται για τη δημιουργία συνεργασιών για την ανάπτυξη κοιτασμάτων στο Τουρκμενιστάν, από όπου άρχισε πρόσφατα να εισάγει φυσικό αέριο.
Maritime.bg
—
ΑΟΖ
Βουλγαρία
Τουρκία
σχόλιο iΕpikaira
Η θρησκεία ως διπλωματικό εργαλείο
Yourvibe
Η Ρωσία έχει όλες τις προϋποθέσεις για να ενισχύσει την επιρροή της σε πέντε ορθόδοξες χώρες με τις δικές τους τοπικές εκκλησίες – Σερβία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ελλάδα και Ρουμανία.
Το γεγονός ότι η Σερβία, την οποία ξεκάθαρα αντιλαμβανόμαστε ως αδελφική χώρα, μας καταψήφισε για άλλη μια φορά στον ΟΗΕ προκάλεσε τεράστια απήχηση στη Ρωσία.
Προς τούτο, η διπλωματία μας θα πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο την Ορθοδοξία ως μέσο εξωτερικής πολιτικής. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ρωσικοί και σλαβικοί παράγοντες θα φανούν χρήσιμοι, γράφει ο Βαντίμ Τρουχάτσεφ (πολιτικός επιστήμονας, υποψήφιος ιστορικών επιστημών, αναπληρωτής καθηγητής στο Ρωσικό Κρατικό Πανεπιστήμιο για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες).
Το γεγονός ότι ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς το αποκάλεσε «τεχνικό λάθος» δεν άλλαξε καθόλου τη δυσάρεστη επίγευση.
Επιπλέον, συνεχίζουν να εμφανίζονται αναφορές για σερβικές οβίδες σε υπηρεσία με τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Επισήμως, η Σερβία δεν τα προμηθεύει στην Ουκρανία, αλλά παρόλα αυτά… Πώς είναι δυνατόν «τα αδέρφια να πούλησαν όπλα στον εχθρό»; Άλλη μια προδοσία;
Ας αφήσουμε τα συναισθήματα στην άκρη και ας δούμε ποιους αντιμετωπίζουμε στη Σερβία. Φυσικά, πρόκειται για τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Ίσως όμως η πιο αποτελεσματική στη συνεργασία με τους Σέρβους είναι… η Τσεχία.
Είναι αυτή που αγοράζει οβίδες από τους Σέρβους και μετά τις στέλνει στην Ουκρανία.
Ήταν οι Τσέχοι, Σλάβοι, που ανέλαβαν το ρόλο της «γέφυρας» μεταξύ Σερβίας και Δύσης και σημείωσαν σημαντική επιτυχία σε αυτό.
Οι τρέχουσες διαδηλώσεις στη χώρα, που υποστηρίζονται από δυτικές πρεσβείες, δείχνουν ότι στην πιο φιλορωσική χώρα της Ευρώπης, ο κώδωνας του κινδύνου κρούει όλο και πιο συχνά.
Αν και είναι απολύτως αδύνατο να πούμε ότι τα πράγματα είναι εντελώς άσχημα.
Η Σερβία εξακολουθεί να παραμένει η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει ενταχθεί στις αντιρωσικές κυρώσεις.
Το 17% των ψήφων στις εκλογές λαμβάνεται από ειλικρινείς ορθόδοξους ρωσόφιλους – αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στον κόσμο. Έως και το 85% των Σέρβων δηλώνουν ότι έχουν κάποιο βαθμό συμπάθειας για τη Ρωσία και αντιτίθενται στις κυρώσεις. Τουλάχιστον το 70% κατανοεί γιατί η ρωσική ηγεσία ξεκίνησε τη ρωσική πολεμική επιχείρηση στην Ουκρανία. Και το 24% στον κουμπαρά των φιλοδυτικών κομμάτων μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2023 δεν είναι καθόλου κρίσιμο.
Αυτή η ιστορία λέει απλώς ένα πράγμα:
«οι αδελφικές σχέσεις με τους συμμάχους δεν επιτυγχάνονται μια για πάντα».
Η καλή στάση των Σέρβων απέναντι στη Ρωσία πρέπει να καλλιεργείται συνεχώς δημιουργώντας μια ελκυστική εικόνα για τη χώρα μας και το μέλλον των ρωσο-σερβικών σχέσεων. Και αυτή τη στιγμή, οι Σέρβοι πρέπει να ενημερωθούν περισσότερα, για παράδειγμα, για το τι έκανε η Ρωσία για να ανακαλέσει την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από ορισμένες αφρικανικές χώρες. Αλλά το έκανε… Και η ίδια Τσεχία, που αναγνώρισε το Κοσσυφοπέδιο (αν και με μεγάλες επιφυλάξεις), δεν θα έχει τίποτα να πει εναντίον μας εδώ.
Η κατάσταση στη Βουλγαρία
Σε αντίθεση με τη Σερβία, η κατάσταση με τη Βουλγαρία είναι πολύ χειρότερη. Είναι από καιρό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, προμηθεύει τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις με όπλα και λειτουργεί ως διαμετακομιστικός κόμβος για την παράδοση όπλων στην Ουκρανία από τρίτες χώρες.
Οι πρώην πρωθυπουργοί Κύριλ Πετκόφ και Νικολάι Ντένκοφ και ο πρώην πρόεδρος Ρόσεν Πλεβνέλιεφ έχουν επανειλημμένα επιδοθεί σε ρωσοφοβικές ομιλίες και ενέργειες. Ο επί μακρόν αρχηγός της κυβέρνησης, Μπόικο Μπορίσοφ, και ο σημερινός κάτοχος της πρωθυπουργικής θέσης, Ρόζεν Ζελιάζκοφ, εμφανίζονται πιο μετριοπαθείς, αλλά η «δυτική επιλογή» και η αποστασιοποίηση από εμάς δεν αμφισβητούνται.
Είναι όμως όλα τόσο άσχημα εκεί; Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2024 έδειξαν ότι τα κόμματα που υποστηρίζουν στενότερους δεσμούς με τη Ρωσία έλαβαν συνολικά 22%, ενώ ένα άλλο 14% ήταν απλώς αντίθετα στον οπλισμό της Ουκρανίας.
Ο τελευταίος περιλαμβάνει τον Πρόεδρο Ρούμεν Ράντεφ. Παρεμπιπτόντως, η συμμετοχή στις εκλογές ήταν μόλις 39%. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε ένα τεράστιο απόθεμα για συνεργασία με τη βουλγαρική κοινωνία. Υπάρχει ξεκάθαρα μια απαίτηση για αποκατάσταση των δεσμών με τη Ρωσία, και ακόμη περισσότερο να σταματήσει η χώρα να τροφοδοτεί τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Ας στραφούμε τώρα στη Γεωργία
Για προφανείς λόγους, δεν έχει νόημα να μιλάμε για μαζική συμπάθεια προς τη Ρωσία εδώ – οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ μας δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί. Ωστόσο, οι ντόπιοι ψηφοφόροι, έχοντας ψηφίσει το Γεωργιανό Όνειρο, κατέστησαν σαφές ότι δεν σκοπεύουν να εμπλακούν σε πόλεμο με τον βόρειο γείτονά τους. Ο Πρωθυπουργός Ηρακλή Κομπαχίντζε αντιστέκεται εδώ και αρκετούς μήνες στη σκληρή πίεση από τη Δύση (κυρίως την Ευρωπαϊκή Ένωση) και οι συγκεντρώσεις της ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης έχουν σταδιακά σβήσει.
Παρά όλα τα παράπονα, οι Γεωργιανοί βλέπουν ότι η προσέγγιση με τη Δύση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ρωσική αγορά και τους Ρώσους τουρίστες.
Και η διαρκώς αυξανόμενη ενίσχυση της Τουρκίας στον Υπερκαύκασο τους προκαλεί ένα κατανοητό, ιστορικά υποκινούμενο αίσθημα άγχους.
Επομένως, η Ρωσία παραμένει φυσικό αντίβαρο τόσο για τους Τούρκους όσο και για την ενωμένη Ευρώπη.
Και όσο δύσκολο κι αν είναι, πρέπει να συνεργαστούμε με τον λαό της Γεωργίας. Δεν πρέπει να περιμένετε «αιώνια φιλία» και αδερφικά συναισθήματα, αλλά σίγουρα μπορείτε να βελτιώσετε τη σχέση σας.
Η Ελλάδα
Το επόμενο παράδειγμα είναι η Ελλάδα. Ο σημερινός Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθεί μια σαφώς αντιρωσική πολιτική.
Οι Έλληνες μοιράζονται όπλα με την Ουκρανία (αν και όχι σε πολύ μεγάλες ποσότητες) και οι Αμερικανοί παρέδωσαν όπλα στην Ευρώπη για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις μέσω του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης.
Είναι αλήθεια ότι η ηγεσία μερικές φορές το κάνει αυτό σε αντίθεση με τη γνώμη της ελληνικής κοινωνίας, οι εκπρόσωποι της οποίας συχνά εμποδίζουν τον δρόμο των αμερικανικών όπλων. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η νομιμοποίηση του γάμου ομοφύλων. Η Ελλάδα έγινε η πρώτη ορθόδοξη χώρα που το έκανε αυτό.
Ωστόσο, ο Μητσοτάκης δεν είναι όλη η Ελλάδα. Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του περασμένου καλοκαιριού έδειξαν το κόμμα του Νέα Δημοκρατία με μόλις 28% υποστήριξη.
Περίπου το ένα τρίτο ήταν σκληροπυρηνικοί δεξιοί και αριστεροί ευρωσκεπτικιστές που επιμένουν στην αποκατάσταση των δεσμών με τη Ρωσία και στην άρση των κυρώσεων.
Και μαζί με αυτούς που «απλώς» αντιτάχθηκαν στον οπλισμό της Ουκρανίας, κέρδισαν περίπου τις μισές ψήφους. Γι’ αυτό η Ρωσία έχει τα μεγαλύτερα περιθώρια συνεργασίας με τους Έλληνες. Οι περισσότεροι από αυτούς σαφώς δεν μας βλέπουν ως εχθρούς.
Τέλος, η Ρουμανία.
Μέχρι πρόσφατα, σχεδόν δεν μιλούσαμε γι’ αυτό και τη θεωρούσαμε μια βαθιά εχθρική χώρα. Υπήρχαν λόγοι για αυτό – αυτή η χώρα έχει γίνει ένας από τους κύριους κόμβους εφοδιασμού για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και τη βάση επισκευής τους.
Ο πρόσφατα παραιτηθείς Πρόεδρος Κλάους Γιόχανις και οι πρωθυπουργοί Νικολάε Ζιούζα και Μαρσέλ Σιολάσου έχουν κάνει αμέτρητες σκληρές αντιρωσικές δηλώσεις. Και η παρουσία ρουμανικών διαβατηρίων μεταξύ των σημερινών αντιρωσικών αρχών της Μολδαβίας ενίσχυσε μόνο την αίσθηση της έντονης εχθρότητας της Ρουμανίας.
Τι βλέπουμε όμως;
Ο Καλίν Τζορτζέσκου, ο οποίος υποστηρίζει τη δημιουργία δεσμών με τη Ρωσία και είναι κατά της υποστήριξης της Ουκρανίας, σχεδόν έγινε πρόεδρος της χώρας.
Και σύμφωνα με τα αποτελέσματα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών (που δεν ακυρώθηκαν από κανέναν), τα κόμματα που επιθυμούν να δημιουργήσουν δεσμούς με τη Ρωσία κέρδισαν συνολικά 15%. Και αν προσθέσουμε σε αυτούς απλώς αυτούς που είναι κατά του εξοπλισμού της Ουκρανίας, το ποσοστό θα είναι 35%. Άρα δεν υπάρχει παθολογική ρωσοφοβία ούτε στη ρουμανική κοινωνία. Και η Ρωσία θα μπορούσε κάλλιστα να συνεργαστεί μαζί της.
Οι Ορθόδοξες χώρες και η Ρωσία
Αποδεικνύεται ότι, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, όλες οι Ορθόδοξες χώρες έχουν ένα συγκεκριμένο αίτημα για συνδέσεις με τη χώρα μας. Και είναι ξεκάθαρο από πού προέρχεται. Εκτός από την ελκυστικότητα των οικονομικών σχέσεων, μιλάμε για αρκετά συντηρητικές κοινωνίες. Και στις πέντε χώρες, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι κατά του γάμου ομοφύλων. Σε όλες αυτές οι τοπικές ορθόδοξες εκκλησίες απολαμβάνουν τεράστια εξουσία στην κοινωνία. Το ποσοστό των Ορθοδόξων Χριστιανών (τουλάχιστον εν μέρει τηρούν τα τελετουργικά) σε καθένα από αυτά ξεπερνά το 70%.
Κανείς από αυτούς δεν θα ήθελε να δει σημαντικό αριθμό μεταναστών στη χώρα του. Σε όλα αυτά υπάρχει η απαίτηση να σταματήσουν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ να στρίβουν τα χέρια τους, αναγκάζοντάς τα να βοηθήσουν την Ουκρανία με όλες τους τις δυνάμεις.
Σε αυτό μπορούμε να προσθέσουμε ότι όλοι βλέπουν με ανησυχία την ενίσχυση της Τουρκίας, με την οποία έχουν ιστορικά περίπλοκες σχέσεις.
Και του δεδομένου ότι η Τουρκία είναι ενταγμένη στο ΝΑΤΟ, η Δύση δεν μπορεί να λειτουργήσει πλήρως ως αντίβαρο στους Τούρκους. Αλλά η Ρωσία είναι η καταλληλότερη για αυτόν τον ρόλο.
Ποια εργαλεία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η Ρωσία για να συνεργαστεί μαζί τους;
Φυσικά, ένα από αυτά είναι τα χρήματα.
Ωστόσο, πρέπει να αγωνιστούμε πρώτα και κύρια για τις ψυχές των Σέρβων, Βουλγάρων, Γεωργιανών, Ελλήνων και Ρουμάνων.
Και εδώ δεν χρειάζεται να εφεύρουμε ξανά τον τροχό… Η βάση των σχέσεων μαζί τους είναι η Ορθοδοξία.
Και η διπλωματία μας σε αυτόν τον τομέα πρέπει να περιλαμβάνει συχνότερα τον παράγοντα αυτόν.
[iEpikaira: Κλασική ανάλυση με ρίζες στη θεωρία του Σάμιουελ Χάντιγκτον, την πολυσυζητημένη "Σύγκρουση Πολιτισμών", βάσει της οποίας ο νέος πολυκεντρικός κόσμος καθορίζεται από πολιτισμικές συμμαχίες που επηρεάζονται από: το Ισλάμ, την Ορθοδοξία (Πανσλαβισμό) και όσον αφορά στην Ανατολή, από τις αρχές του Κομφουκιανισμού.]
—
Βουλγαρία
Γεωργία
πανσλαβισμός
Ρουμανία
Ρωσία
Σερβία
σύγκρουση πολιτισμών
Χάντιγκτον
σχόλιο iΕpikaira
Σκοπιανό δημοσίευμα: Ηνωμένες Βαλκανικές Πολιτείες - Είναι δυνατό ένα τέτοιο σούπερ κράτος;
Yourvibe
[iEpikaira: Ετοιμαστείτε να αναγουλιάσετε...]
Η ιδέα μια βαλκανικής ομοσπονδίας που οραματίστηκε ο Ρήγας Φεραίος δεν έπαυσε να υπάρχει στους λαούς των Βαλκανίων. Αυτό επισημαίνει δημοσίευμα της ενημερωτικής ιστοσελίδας των Σκοπίων Racin.
Είναι δυνατόν να σχηματιστεί μια σούπερ χώρα Ηνωμένες Βαλκανικές Πολιτείες (ΗΒΠ) και πώς θα ήταν μια τέτοια ομοσπονδία; Θα μπορούσε ένα τέτοιο υπερκράτος να αλλάξει το παιχνίδι; , όπως σημειώνεται.
Ας δούμε.
Η περιοχή των Βαλκανίων περιλαμβάνει 11 χώρες: Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία, Κόσοβο, Αλβανία, Μαυροβούνιο και Ελλάδα.
Αν και η Σλοβενία και η Ελλάδα δεν θεωρούν τους εαυτούς τους βαλκανικές χώρες, αν ενώνονταν σε μία, αυτές οι 11 χώρες θα σχημάτιζαν μια νέα χώρα με πληθυσμό άνω των 72 εκατομμυρίων κατοίκων.
Όσον αφορά τον πληθυσμό, αυτή η χώρα θα ήταν μεγαλύτερη από την Ισπανία ή την Ιταλία και θα ήταν η 20η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα, λίγο πριν από την Ταϊλάνδη ή πίσω από τη Γερμανία.
Η συνολική έκταση των Ηνωμένων Βαλκανικών Ηνωμένων Πολιτειών θα ήταν μια εντυπωσιακή έκταση 831.687 τετραγωνικών χιλιομέτρων που θα κατανέμονται μεταξύ της Αδριατικής και της Μαύρης Θάλασσας.
Ως εκ τούτου, οι ΗΒΠ θα ήταν μια από τις πιο διαφορετικές χώρες που θα συνέδεε τη ρουμανική, βουλγαρική, σερβική, αλβανική, σλαβομακεδονική, σλοβενική, βοσνιακή, μαυροβούνικη, κροατική γλώσσα και την ελληνική γλώσσα.
Πρωτεύουσα… πιθανώς μια από τις μεγαλύτερες πόλεις όπως η Αθήνα, το Βελιγράδι, η Σόφια, το Βουκουρέστι…
Οικονομικά, μια τέτοια ομοσπονδία θα είχε ΑΕΠ αξίας άνω των 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων, καθιστώντας την μια χώρα που ανταγωνίζεται τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες των Βαλκανίων θα είχαν στρατό 333.000 στρατιωτών, 2.446 άρματα μάχης, 1.881 αεροσκάφη και 18 υποβρύχια, καθιστώντας τις τη 16η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο.
Με χώρες που είναι ήδη μέλη του ΝΑΤΟ, θα ήταν ένα από τα πιο ισχυρά συμμαχικά κράτη στη Συμμαχία.
Συμπτωματικά ή όχι, αυτή η ιδέα που εμφανίστηκε αυτές τις μέρες στα κοινωνικά δίκτυα συνέπεσε με παρόμοια του Μπράνκο Αζέσκι, προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Βόρειας Μακεδονίας, ο οποίος ανακοίνωσε στα κοινωνικά δίκτυα ότι για αυτόν «τα Βαλκάνια ήταν πάντα μια πρόκληση».
«Δεν υπάρχει πουθενά τέτοια ομορφιά σε έναν τόσο μικρό χώρο», έγραψε ο Αζέσκι.
Υπενθυμίζει ότι γύρω από τα Βαλκάνια υπάρχουν 5 θάλασσες: Μαύρη, Μαρμαρά, Αιγαίο, Ιόνιο και Αδριατική. Υπάρχουν απέραντες πεδιάδες, βουνά, ποτάμια, λίμνες…
«Δεν υπάρχει μόνο ένα», επισημαίνει ο Αζέσκι και λέει «δεν υπάρχει μυαλό που θα καταφέρει να συνδέσει όλα αυτά τα πλεονεκτήματα υποδομικά».
Στη συνέχεια θα μπορείτε να πάρετε πρωινό στο Ντουμπρόβνικ, μεσημεριανό στη Θεσσαλονίκη και δείπνο στην Κωνσταντινούπολη. Ή, να φάω πρωινό στο Βουκουρέστι, να γευματίσω στην Πρίστινα, να δειπνήσω στο Δυρράχιο».
Αυτές οι παραλλαγές μπορεί να είναι αμέτρητες και ο καθένας μπορεί να κάνει τους δικούς του συνδυασμούς σύμφωνα με τις δικές του προτιμήσεις, επιθυμίες ή γούστα.
Μια σύντομη ιστορία ιδεών για ενωμένα Βαλκάνια
Η πολυετής οικονομική εμπειρία και η περιφερειακή παρουσία καθιστούν αυτά τα λόγια του Αζέσκι αρκετά πειστικά, αλλά η ιστορική εμπειρία όλων των λαών αυτής της περιοχής κάνει αυτό το όραμα μάλλον ουτοπικό.
Μερικές από αυτές τις ιδέες εφαρμόστηκαν, αν όχι με όλες τις βαλκανικές χώρες. Η τελευταία μεγάλη ένωση ήταν αυτή των έξι δημοκρατιών της Σλοβενίας, της Κροατίας, της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, του Μαυροβουνίου, της Σερβίας και της Νοτιοσλαβίας του Βαρδάρη (Σκόπια) που ενώθηκαν στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.
Η ΣΟΔΓ /SFRY διαλύθηκε σε πόλεμο και είχε προηγηθεί η Γιουγκοσλαβία, δηλαδή το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (SHC), και μετά η γιουγκοσλαβική ιδέα “αραιώθηκε” στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ) από το 1992 έως το 2003 στο έδαφος της Σερβίας (συμπεριλαμβανομένων και των αυτόνομων επαρχιών της Βοϊβοντίνας και του Κοσσυφοπεδίου) και του Μαυροβουνίου.
Το 2003, το όνομα Γιουγκοσλαβία καταργήθηκε επίσημα και η χώρα έγινε μια χαλαρή ένωση που ονομάζεται Σερβία και Μαυροβούνιο.
Ανάμεσα στις ιδέες για μια ένωση ή ομοσπονδία των βαλκανικών χωρών, θυμόμαστε αυτές όπως η Βαλκανική Ομοσπονδία ή η Βαλκανική Συνομοσπονδία. Η ιδέα αυτή παρουσιάστηκε στην Ευρώπη και διαδόθηκε από τον Παύλο Αργυριάδη (1869-1894), αλλά «έπεσε» στο Μακεδονικό.
Δηλαδή, αφού οι βαλκανικές χώρες απελευθερώθηκαν από την τουρκική σκλαβιά τον 19ο αιώνα και όταν σχηματίστηκαν τα εθνικά κράτη στη Σερβία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, άρχισε να διαδίδεται η ιδέα της Βαλκανικής Ομοσπονδίας.
Ωστόσο, δεδομένου ότι οι Νοτιοσλάβοι σοσιαλιστές υποστήριξαν τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης «μακεδονικής δημοκρατίας» σε μια ομοσπονδία των βαλκανικών δημοκρατιών, δεν μπόρεσε να επιτευχθεί συμφωνία για αυτό το θέμα και η ιδέα έγινε ανέφικτη.
Είναι ενδιαφέρον ότι πριν από τη συγκρότηση της ΣΟΔΓ το 1943, η Μεγάλη Βρετανία ξεκίνησε μια ελληνογιουγκοσλαβική συμφωνία για την ίδρυση βαλκανικής ομοσπονδίας ένα χρόνο νωρίτερα.
Υπογράφηκε μάλιστα συμφωνία για αυτό στις 15 Ιανουαρίου 1942 στο Υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας και η βασική αρχή της συμφωνίας είναι «τα Βαλκάνια των Βαλκανικών λαών», μεταξύ των οποίων φυσικά δεν αναφέρεται καθόλου ο νοτιοσλαβικός λαός του Βαρδάρη (κατόπιν ‘σλαβομακεδονικός’ λαός.
Λίγες μόλις ώρες αργότερα, οι δύο βασιλιάδες, ο βασιλιάς των Ελλήνων Γεώργιος Β’ και ο βασιλιάς της Γιουγκοσλαβίας Πέταρ Καρατζόρτζεβιτς, που βρίσκονται εξόριστοι στο Κάιρο, δίνουν ομιλίες με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας.
Στην ομιλία, μεταξύ άλλων, εκφράζουν την ελπίδα ότι η ομοσπονδία θα εξασφαλίσει «ευτυχία και ευημερία των λαών της χερσονήσου», ότι η ομοσπονδία συγκροτείται προς «το συμφέρον των περισσότερων λαών» και ότι θα κάνει αμοιβαία τις συγκρούσεις εντελώς αδύνατες, αλλά θα αποτελέσει επίσης μια ισχυρή αμυντική στρατιωτική δύναμη ενάντια σε οποιαδήποτε εξωτερική επίθεση».
Αυτή η ιδέα, όπως επιβεβαιώνει η ιστορία, δεν έγινε πραγματικότητα γιατί το Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας, με τις αποφάσεις για την ίδρυση του SFRJ που ελήφθησαν στις 29 Νοεμβρίου στο AVNOJ, απέρριψε το ενδεχόμενο επιστροφής του βασιλιά της Γιουγκοσλαβίας και αντί για μοναρχία, ίδρυσε μια δημοκρατία που διοικούνταν από τους κομμουνιστές.
Ανοιχτά και συνδεδεμένα Βαλκάνια
Από τις πιο πρόσφατες ιδέες για την ένωση των βαλκανικών κρατών, θυμόμαστε αυτή για μια Βαλκανική Ένωση στην οποία θα βρίσκονταν η οντότητα των Σκοπίων, η Σερβία, η Αλβανία, το Μαυροβούνιο, το Κόσοβο και η Β-Ε, που σύμφωνα με τις τότε πληροφορίες, υποστηρίχθηκε ότι η ιδέα ήρθε από τη Σερβία.
Υποστήριξε ότι ο Σέρβος πρόεδρος Βούτσιτς έλαβε υποστήριξη για αυτήν την ιδέα και από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φέρεται να είπε ότι ήταν καλό για τις πέντε βαλκανικές χώρες να ενταχθούν σε μια ένωση που θα λειτουργούσε σύμφωνα με τις αρχές της ΕΕ.
Μια άλλη παραλλαγή σε αυτό το θέμα ήρθε λίγο αργότερα για το σχηματισμό του ALMAKOS (Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία και Κόσοβο), στο οποίο αρχικά οραματιζόταν το Μαυροβούνιο.
Αν και αυτές οι ιδέες μπορεί να έχουν συζητηθεί κάπου και σε κάποιους κύκλους, ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε ότι βασίζονται σε σοβαρές συζητήσεις σχετικών παραγόντων.
Ωστόσο, είναι προφανές ότι όντως εμφανίζονται κατά καιρούς και συνοδεύονται πάντα από διαμάχες και βαθιά αμφιβολία ότι είναι εφικτές, αλλά οι αριθμοί και τα στατιστικά στοιχεία που διατυπώνονται προς υποστήριξη αυτών των οραμάτων είναι πραγματικά ενδιαφέροντα. Και, πιθανότατα, θα παραμείνουν ακριβώς αυτό.
Η πρωτοβουλία των Ανοιχτών Βαλκανίων, η οποία βασίστηκε στις ιδέες της οικονομικής σύνδεσης σύμφωνα με τις αρχές των τεσσάρων ελευθεριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακολουθήθηκε από μεγάλες αμφιβολίες.
Αυτή η πλατφόρμα συνεργασίας βασίζεται σε ευρωπαϊκή βάση για τη δημιουργία αλληλεγγύης με την οικοδόμηση μιας ενιαίας περιφερειακής αγοράς βασισμένης στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, ανθρώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων, στην υλοποίηση κοινών επενδύσεων που θα διευκολύνουν τη μετάβασή μας σε μια ψηφιακή και πράσινη οικονομία και την αμοιβαία βοήθεια για την αντιμετώπιση κρίσεων και φυσικών καταστροφών.
Την περίοδο από την προώθηση της πρωτοβουλίας το 2019, η οποία ξεκίνησε ως «Μίνι Σένγκεν» μέχρι τη βάπτισή της στα Σκόπια τον Ιούλιο του 2021 ως «Ανοιχτά Βαλκάνια», αρκετά «καθήκοντα για το σπίτι» που τέθηκαν ως στόχοι και αφορούσαν τη διευκόλυνση στις μεταφορές, καθώς και η κυκλοφορία προϊόντων και ανθρώπων, άνοιξαν την αγορά εργασίας και απέφεραν άλλα απτά οφέλη στους πολίτες, που επηρεάζουν άμεσα την ανάπτυξη του τουρισμού και της οικονομικής συνεργασίας, όπως οι πράσινες λωρίδες στα σύνορα για την ταχεία ροή των μεταφορέων και η εισαγωγή κοινού M-Tag στους δρόμους με διόδια.
Μέσα από αυτά τα συγκεκριμένα βήματα προσέγγισης, τα Ανοιχτά Βαλκάνια ουσιαστικά ενισχύουν και προάγουν τις σχέσεις καλής γειτονίας των χωρών της περιοχής που διεκδικούν την ένταξη στην ΕΕ.
Φυσικά, η ενοποίηση των βαλκανικών χωρών μέσα στους κόλπους της ΕΕ είναι ένα πολύ πραγματικό όραμα, αλλά αυτό είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
—
Αποκλειστικά στο ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ
Αλβανία
Βαλκάνια
Βοσνία
Βουλγαρία
Κροατία
Μαυροβούνιο
Ρουμανία
Σερβία
Σκόπια
Σλοβενία
σχόλιο iΕpikaira
.png)
