iEpikaira

Η κυβέρνηση Τραμπ δείχνει την έξοδο, ενώ στο Μαξίμου αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι η παρουσία της περισσότερο δημιουργεί πρόβλημα παρά προσφέρει λύσεις.

Η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον σκοντάφτει σε ένα πρόσωπο που ολοένα και περισσότερο περιγράφεται ως «αγκάθι»: την υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.

Αν και η ίδια διαθέτει πολυετή πορεία στο διπλωματικό σώμα, το στίγμα που έχει αφήσει στην αμερικανική πρωτεύουσα μόνο θετικό δεν κρίνεται. Η νέα διοίκηση Τραμπ, όπως όλα δείχνουν, έχει διαμορφώσει μια σαφώς αρνητική άποψη για την παρουσία της, φτάνοντας στο σημείο να τη θεωρεί εμπόδιο στην εμβάθυνση των σχέσεων με την Ελλάδα.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η αδυναμία του πρωθυπουργού να αποστασιοποιηθεί εγκαίρως από μια επιλογή που έχει εξελιχθεί σε τροχοπέδη. Ενώ ο ίδιος φαίνεται να τρέφει προσωπική εκτίμηση προς την κα Παπαδοπούλου, η πραγματικότητα είναι πως η υφυπουργός έχει συνδεθεί με μια περίοδο έντασης στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και με μια διπλωματική πρακτική που δύσκολα πείθει τη σημερινή Ουάσιγκτον. Με άλλα λόγια, η παραμονή της στο υπουργείο Εξωτερικών στέλνει λάθος μήνυμα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

«Αγκάθι» για τις σχέσεις με Τραμπ η υφυπουργός Παπαδοπούλου

Η αλήθεια είναι πως η κα Παπαδοπούλου δεν έχει καταφέρει να πείσει ούτε στο εσωτερικό ότι διαθέτει το απαραίτητο πολιτικό αισθητήριο για να διαχειριστεί τις νέες συνθήκες. Στο διπλωματικό παρασκήνιο ακούγεται όλο και συχνότερα ότι κινείται περισσότερο με βάση προσωπικές σχέσεις και λιγότερο με στρατηγική κατεύθυνση.

Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται η εντύπωση πως η Ελλάδα επιμένει να κρατά σε καίρια θέση ένα πρόσωπο που προκαλεί περισσότερους πονοκεφάλους απ’ όσους λύνει.

Η επιμονή του Μεγάρου Μαξίμου να την υπερασπίζεται ενδέχεται να κοστίσει ακριβά, καθώς το μήνυμα που εκπέμπεται στην Ουάσιγκτον είναι ότι η Αθήνα δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις της αμερικανικής διοίκησης.

Αν ο πρωθυπουργός θέλει πράγματι να ενισχύσει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, τότε θα χρειαστεί να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει δύσκολες αλλά αναγκαίες επιλογές. Η απομάκρυνση της κας Παπαδοπούλου μοιάζει πλέον με μονόδρομο, διαφορετικά η κυβέρνηση θα συνεχίσει να εμφανίζεται αδύναμη και προσκολλημένη σε προσωπικές συμπάθειες εις βάρος του εθνικού συμφέροντος.

Πηγή: newsbreak.gr

Αλ. Παπαδοπούλου: Ατόπημα η φωτογραφία Ελλήνων, μελών Ελληνοτουρκικού Φόρουμ με Τατάρ και κατοχικά σύμβολα

«Η εξωτερική πολιτική της χώρας εκφράζεται από τον πρωθυπουργό και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και όχι από ιδιώτες», δήλωσε στη Βουλή η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, χαρακτηρίζοντας «ατόπημα», «ατυχέστατη» και «εσφαλμένη», «την ενέργεια των Ελλήνων, μελών του Ελληνοτουρκικού Φόρουμ, να φωτογραφηθούν με τον αυτοαποκαλούμενο πρόεδρο του ψευδοκράτους, Ερσίν Τατάρ, δίπλα στα σύμβολα του κατοχικού καθεστώτος».

Παράλληλα, η κ. Παπαδοπούλου ανέφερε ότι «το Υπουργείο Εξωτερικών ουδεμία σχέση έχει με αυτό το θέμα, ούτε ενημερώθηκε», ενώ επεσήμανε ότι η επίλυση του κυπριακού βρίσκεται στην αιχμή των δράσεων και πρωτοβουλιών της ελληνικής κυβέρνησης και είναι σε διαρκή επικοινωνία και απόλυτη συναντίληψη με την Κυπριακή Δημοκρατία, υποστηρίζοντας τις πρωτοβουλίες του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και της προσωπικής του απεσταλμένης για την επανέναρξη των συνομιλιών με στόχο την βιώσιμη και λειτουργική επίλυση του κυπριακού στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου.

Αφορμή ήταν οι επίκαιρες ερωτήσεις του προέδρου της «ΝΙΚΗΣ», Δημήτρη Νατσιού και του ανεξάρτητου βουλευτή, Γιάννη Κόντη, σχετικά με τη συμμετοχή στελεχών του ΕΛΙΑΜΕΠ σε εκδηλώσεις στα κατεχόμενα της Κύπρου και ο ρόλος του Ιδρύματος στην διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής.

Τόσο ο κ. Νατσιός όσο και ο κ. Κόντης, έκαναν λόγο για αδικαιολόγητη αδράνεια του υπουργείου Εξωτερικών, τονίζοντας ότι τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ έδρασαν αντιεθνικά και ανθελληνικά, συμμετέχοντας σε ένα Ελληνοτουρκικό Φόρουμ στις 18 Ιουνίου, όπου και συνομίλησαν με τον ψευδοηγέτη των τουρκοκυπρίων και στη συνέχεια φωτογραφήθηκαν με τα σύμβολα του κατοχικού καθεστώτος δίπλα στον κ. Τατάρ.

«Η ενέργεια των Ελλήνων μελών του Ελληνοτουρκικού Φόρουμ, να φωτογραφηθούν με τον αυτοαποκαλούμενο πρόεδρο του ψευδοκράτους δίπλα στα σύμβολά του, ήταν προφανέστατα ατόπημα, αλλά και ένα επικοινωνιακό παιχνίδι της άλλης πλευράς που δεν εξυπηρετεί την ουσία, που παραμένει η επίλυση του κυπριακού και η επανένωση της Κύπρου», τόνισε χαρακτηριστικά η κ. Παπαδοπούλου και συμπλήρωσε:

«Τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καταδικάζουν την παράνομη αποσχιστική οντότητα και τέτοιες ενέργειες, σαν αυτή των μελών του Ελληνοτουρκικού Φόρουμ, λειτουργούν εν τέλει αντιπαραγωγικά και στις όποιες προσπάθειες δημιουργίας συνθηκών που θα οδηγήσουν στην επανέναρξη διαπραγματεύσεων για την επανένωση της Κύπρου.

Σε κάθε περίπτωση, είμαι βέβαιη ότι όσοι φωτογραφήθηκαν δίπλα στα σύμβολα του ψευδοκράτους έχουν ήδη κατανοήσει ότι η ενέργεια ήταν ατυχέστατη και εσφαλμένη. Ωστόσο, το Υπουργείο Εξωτερικών ουδεμία σχέση με αυτό, δεν ενημερώθηκε, ούτε φυσικά οι ίδιοι οι συμμετέχοντες ήταν υποχρεωμένοι να μας ενημερώσουν.

Η Ελληνική κυβέρνηση, σε κάθε συνάντηση με ξένους ομολόγους, θέτει με συνέπεια στην ατζέντα των συζητήσεων την ανάγκη εφαρμογής του διεθνούς δικαίου, την καταδίκη της παράνομης τουρκικής εισβολής του 1974 και την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου».

Ο κ. Νατσιός, υποστήριξε ότι «το ΕΛΙΑΜΕΠ ακολουθεί την πολιτική κατευνασμού που είναι καταστροφική και έχει εκφράσει κατά καιρούς απαράδεκτες θέσεις για τα εθνικά θέματα», ενώ ζήτησε να ξεκαθαρίσει το υπουργείο Εξωτερικών αν είχε ενημερωθεί για την απαράδεκτη συμμετοχή και στάση του στην τουρκοκυπριακή προπαγάνδα.

«Το θέμα αυτό το έχουμε ήδη καταδικάσει ως λάθος και ως εκούσια -πιστεύω- συμμετοχή σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι της άλλης πλευράς που δεν εξυπηρετεί την ουσία, που παραμένει η επίλυση του κυπριακού στη βάση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και η επανένωση της νήσου», αντέτεινε η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών.

Όπως τόνισε, «το κυπριακό βρίσκεται στην αιχμή των δράσεων και πρωτοβουλιών της εξωτερικής μας πολιτικής και πιστεύουμε ότι έστω και με καθυστέρηση 50 και πλέον ετών, έχουν ωριμάσει οι συνθήκες να τερματιστεί ο ακρωτηριασμός της Κύπρου».

« Όντως η διεθνής συγκυρία είναι κρίσιμη, όντως γίνονται μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές γύρω μας, και για αυτό πιστεύουμε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή η διεθνής κοινότητα να στηρίξει ακόμα πιο πολύ ενεργά τις πρωτοβουλίες των Ηνωμένων Εθνών για το κυπριακό.

'Άλλωστε, αποτελεί πεποίθηση μας ότι βιώσιμη λύση του κυπριακού είναι προς το συμφέρον και των ελληνοκυπρίων, αλλά και της τουρκοκυπριακής κοινότητας» επεσήμανε και συμπλήρωσε:

«Η κυβέρνηση είναι σε διαρκή επικοινωνία και απόλυτη συναντίληψη με την Κυπριακή Δημοκρατία και υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες το γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και της προσωπικής του απεσταλμένης για την επανέναρξη των συνομιλιών με στόχο την βιώσιμη και λειτουργική επίλυση του κυπριακού στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου.

Αυτός είναι ο στόχος όχι μόνο της Ελλάδος, αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας και της διεθνούς κοινότητας στο σύνολο της, όπως εκφράζεται συντεταγμένα μέσω των Ηνωμένων Εθνών.

'Άλλωστε, στο πρόσφατο ψήφισμα του Ιανουαρίου για την ανανέωση της «ΟΥΝΦΙΚΙΠ» περιγράφεται ακριβώς το συμφωνηθέν πλαίσιο που είναι διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα μια κυριαρχία μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο».

Τέλος, η κ. Παπαδοπούλου ανέφερε ότι «το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει σχέση με τη λειτουργία και τη σύνθεση μελών και οργάνων του ΕΛΙΑΜΕΠ και του Ελληνοτουρκικού Φόρουμ, καθώς πρόκειται για δύο οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που χαίρουν ελευθερίας έκφρασης».

«Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η κυβέρνηση θεωρεί ότι η ιστορική του διαδρομή του ΕΛΙΑΜΕΠ έχει θετικό αποτύπωμα και τιμά τα μέλη του, τα οποία είναι διακεκριμένα και καταξιωμένα στελέχη της κοινωνίας και της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Εξάλλου, στη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα εξωτερική πολιτική δεν ασκούν μόνο οι κυβερνήσεις, αλλά και οι δεξαμενές σκέψεις που διαμορφώνουν τις βάσεις εξωτερικής πολιτικής κάτι που γίνεται σε όλο τον κόσμο», σημείωσε η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ liberal.gr

20.06.2025 

Ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ συναντήθηκε προχθές 18 Ιουνίου με εκπροσώπους του «Ελληνο-τουρκικού Φόρουμ» στο λεγόμενο «προεδρικό» στα κατεχόμενα σε μια συνάντηση που κρατήθηκε κρυφή στον ελληνικό Τύπο.

Έντονο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι τα μέλη της ελληνικής πλευράς του Φόρουμ φωτογραφήθηκαν με τα σύμβολα του κατοχικού καθεστώτος μαζί δίπλα στον Τατάρ να προεδρεύει της συνάντησης.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της «Προεδρίας» του ψευδοκράτους, «κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο κ. Τατάρ εξήρε το έργο του φόρουμ –το οποίο αποτελείται από ακαδημαϊκούς και διπλωμάτες από την Τουρκία και την Ελλάδα– τονίζοντας τη σημασία του στην προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των λαών». Όπως σημείωσε, το έργο αυτό συνδέεται άμεσα με την Κύπρο και το μέλλον της.

Πιο κάτω η ανάρτηση με φωτογραφίες στον λογαριασμό Τατάρ στο λογαριασμό τους ψευδοκράτους στο Χ.

Cumhurbaşkanı @ErsinrTatar , Türk-Yunan Formu’nu kabul etti https://t.co/rLeQhgvrFw pic.twitter.com/pWwwNxGGDS— KKTC Cumhurbaşkanlığı (@KKTCCB) June 18, 2025

Ο κ. Τατάρ παρουσίασε τη θέση της Άγκυρας στο Κυπριακό, επαναλαμβάνοντας το «όραμά του» για διχοτόμηση και λύση δύο κρατών, στη βάση της κυρίαρχης ισότητας και της ίσης διεθνούς υπόστασης.

Στη συζήτηση τέθηκαν επίσης θέματα που αφορούν πρωτοβουλίες συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, ενώ ο Τουρκοκύπριος ηγέτης εξέφρασε ανησυχία για «εκφοβισμούς και συλλήψεις» από την «ελληνοκυπριακή πλευρά» σε σχέση το ζήτημα σφετερισμού των ακίνητων περιουσιών. Εξετάστηκαν ακόμη οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, εν μέσω αυξημένης γεωπολιτικής έντασης.

Συνάντηση έγινε μάλιστα και στην ψευδοβουλή όπου τα μέλη του Φόρουμ παρακάθισαν στο ίδιο τραπέζι με τον βουλευτή του CTP, Φικρί Τόρος, και αντάλλαξαν απόψεις για την τελευταία κατάσταση στην Κύπρο.

Στις φωτογραφίες διακρίνονται μεταξύ άλλων οι: Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης, Επικεφαλής του Προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ, Πωλίνα Λάμψα (ΠΑΣΟΚ), ο Ηλίας Κλής, πρέσβης ε.τ, ο κ. Πέτρος Λιάκουρας από το Πανεπιστήμιο Πειραιά.

Η συνάντηση όπως ήταν αναμενόμενο κεφαλαιοποιήθηκε από τους Τούρκους και προβλήθηκε στα Τ/κ ΜΜΕ.

📍Yunanistan ve Rumlardan da oluşan Türk-Yunan Forumu üyeleri KKTC Cumhurbaşkanı @ErsinrTatar’ı ziyaret etti.

Bu önemli ziyarette Tatar forum üyelerine, “Kıbrıs Türk Tarafının egemen eşitlik ve eşit uluslararası statüye dayalı iki Devletli duruşunun nedenleri, işbirliği… https://t.co/JQ53amJEdv pic.twitter.com/QYh0wuzCiR— Dr. Sefa Karahasan (@sefakarahasan) June 19, 2025

Ο Jonathan Constantine, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος του αμερικανικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΜΑΧΗ 99.8, εξέφρασε έντονη κριτική για την υπουργοποίηση του Νίκου Τσάφου ως υφυπουργού Ενέργειας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνου, η επιλογή αυτή δεν αποτελεί τυχαίο γεγονός, αλλά συνδέεται με τις επιρροές του «βαθύ κράτους» των Δημοκρατικών των ΗΠΑ, το οποίο, όπως ισχυρίζεται, επιβάλλει πολιτικές που υπονομεύουν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα υπέρ της Τουρκίας.

Ο Ρόλος του Νίκου Τσάφου και το Παρελθόν του

Ο Κωνσταντίνου υποστηρίζει ότι ο Νίκος Τσάφος, με μακρά θητεία ως σύμβουλος της προηγούμενης αμερικανικής κυβέρνησης υπό τον Joe Biden, έχει ένα «πολύ κακό παρελθόν» στα ελληνοτουρκικά.

Αναφέρει ότι ο Τσάφος συνεργάστηκε με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), το οποίο χαρακτηρίζει «τουρκόφιλο» και χρηματοδοτούμενο, μεταξύ άλλων, από ελληνικά κεφάλαια, όπως και του Ιδρύματος Σ. Νιάρχος.

Επιπλέον, ο Τσάφος φέρεται να υπήρξε στενός συνεργάτης του Amos Hochstein, τον οποίο ο Κωνσταντίνου αποκαλεί «Τούρκο πράκτορα», υποστηρίζοντας ότι ο Hochstein, ως πρώην υφυπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, χρηματοδοτούνταν από την τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίων. [iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ!]

Μέσω αυτής της σχέσης, ο Τσάφος συνδέεται έμμεσα με την τουρκική ενεργειακή βιομηχανία, καθώς και με την ουκρανική κρατική εταιρεία, η οποία, σύμφωνα με τον Κωνσταντίνου, έχει δεσμούς με την Τουρκία.

Ο Κωνσταντίνου τονίζει ότι το βιογραφικό του Τσάφου, το οποίο έχει δημοσιευθεί τόσο από τον ίδιο όσο και από τους Έλληνες Ρεπουμπλικανούς, αποδεικνύει τη φιλοτουρκική του στάση.

Ειδικότερα, κατηγορεί τον Τσάφο ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ακύρωση του αγωγού EastMed, ενός έργου που θα συνέδεε την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, ενισχύοντας την ενεργειακή τους συνεργασία. [iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ!]

Αντιθέτως, ο Τσάφος φέρεται να υποστήριξε τον ανταγωνιστικό αγωγό TurkStream, που προωθεί τα συμφέροντα της Τουρκίας ως διαμετακομιστικού κόμβου ενέργειας για το Κατάρ, το Αζερμπαϊτζάν και τη Ρωσία.

Η Επιβολή του Τσάφου στον Μητσοτάκη

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνου, η τοποθέτηση του Τσάφου δεν ήταν επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά επιβλήθηκε από την αμερικανική κυβέρνηση των Δημοκρατικών κατά τη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Joe Biden. 

«Όταν ο Μητσοτάκης πήγε στην Αμερική, του υπέδειξαν να προσλάβει τον Τσάφο ως σύμβουλο», υποστηρίζει, σημειώνοντας ότι το γεγονός αυτό δεν έχει διαψευσθεί ποτέ. [iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ!]

Η επιλογή αυτή, κατά τον Κωνσταντίνου, αποτελεί «υψωμένο μεσαίο δάχτυλο» προς τη νέα Ρεπουμπλικανική διοίκηση των ΗΠΑ υπό τον Donald Trump, η οποία, όπως λέει, επιθυμεί την επανεκκίνηση του EastMed και την ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. [iEpikaira: Το ότι το επιτελείο Τραμπ επιθυμεί την νεκρανάσταση του EastMed δεν προκύπτει από πουθενά...]

Το Βαθύ Κράτος των Δημοκρατικών και η Ελληνική Κυβέρνηση

Ο Κωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι το «βαθύ αμερικανικό κράτος» των Δημοκρατικών, το οποίο παραμένει ισχυρό παρά την αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ, συνεχίζει να επηρεάζει την Ελλάδα μέσω χρηματοδότησης ΜΚΟ και πολιτικών μεσαζόντων.

Αυτοί οι μεσολαβητές, όπως λέει, διαβεβαιώνουν την ελληνική κυβέρνηση ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα αποδυναμωθούν σύντομα, είτε μέσω δικαστικών διώξεων είτε στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026.

Ωστόσο, θεωρεί αυτές τις διαβεβαιώσεις «χοντρά ψέματα», καθώς η δημοτικότητα του Trump αυξάνεται συνεχώς.

Επιπλέον, επικρίνει την ελληνική κυβέρνηση ότι, αντί να ευθυγραμμιστεί με τη νέα αμερικανική διοίκηση, επιλέγει να συνεργάζεται με το «βαθύ κράτος» των Δημοκρατικών και την Τουρκία.

Ως παράδειγμα, αναφέρει τη διαφορετική προσέγγιση στα ανακοινωθέντα του Μάρκο Ρούμπιο και του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη: Ενώ ο Ρούμπιο τόνισε τη συζήτηση για ενεργειακά ζητήματα και τη λαθρομετανάστευση, ο Γεραπετρίτης τα παρέλειψε, γεγονός που ο Κωνσταντίνου ερμηνεύει ως απόδειξη υποταγής της Ελλάδας στις επιταγές του «βαθέως κράτους».

Συνέπειες και το Μέλλον

Ο Κωνσταντίνου προειδοποιεί ότι η επιμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη να διατηρεί στελέχη όπως ο Τσάφος, ο Γεραπετρίτης και η Παπαδοπούλου, καθώς και η ανοχή σε πρόσωπα με δεσμούς με το Ίδρυμα Σόρος, όπως ο Κυριάκος Δοξιάδης, θα έχει συνέπειες.

«Έχουμε στείλει το μήνυμα, αλλά δεν το πήρατε χαμπάρι», λέει, υπονοώντας ότι οι ΗΠΑ μπορεί να «τραβήξουν το χαλί» κάτω από την ελληνική κυβέρνηση.

Ωστόσο, διευκρινίζει ότι η τελική απόφαση ανήκει στον ελληνικό λαό, ο οποίος, κατά την άποψή του, θα πρέπει να αντιδράσει για να απελευθερωθεί από μια κυβέρνηση που θεωρεί «βλαπτική» για τα εθνικά συμφέροντα.

Κλείνοντας, ανακοινώνει μια ημερίδα στις 26 Μαρτίου 2025 στην Αργυρούπολη, με συντονιστή τον καθηγητή Ιωάννη Μάζη, που θα επικεντρωθεί στη γεωστρατηγική, την ενέργεια και τις διεθνείς ανακατανομές ισχύος. [iEpikaira: Περισσότερα ΕΔΩ!]

Εκεί, οι Έλληνες Ρεπουμπλικανοί θα παρουσιάσουν τις θέσεις τους, οι οποίες ευθυγραμμίζονται με το όραμα του Trump για μια ισχυρή Ελλάδα, αντί για μια χώρα που, όπως λέει, παραμένει «μαθημένο κοτόπουλο» στους επιβουλευτές της κυριαρχίας της.

Συμπέρασμα

Η συνέντευξη του Jonathan Κωνσταντίνου αποτυπώνει μια σκληρή κριτική στην ελληνική κυβέρνηση, τονίζοντας ότι η υπουργοποίηση του Τσάφου αποτελεί απόδειξη της επιρροής του «βαθύ κράτους» των Δημοκρατικών και της υποταγής της Ελλάδας σε ξένα συμφέροντα, ιδίως της Τουρκίας.

Με έντονο ύφος, καλεί τον ελληνικό λαό να αναλάβει δράση, προειδοποιώντας ότι η σημερινή πολιτική οδηγεί τη χώρα στη «μιζέρια, τη φτώχεια και την παρακμή».

Ο κ. Κούνδουρος κάνει λόγο, μέσω της επιστολής του, για κρυφή ατζέντα και αποκλεισμό έμπειρων και αρμόδιων διπλωματών στον ελληνοτουρκικό διάλογο

Η μυστική ατζέντα Μητσοτάκη - Γεραπετρίτη στα ελληνοτουρκικά προκαλεί πρωτοφανείς τριγμούς στα ανώτατα κλιμάκια του διπλωματικού σώματος, οι οποίοι οδήγησαν στην παραίτηση - βόμβα του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών Ρούσου Κούνδουρου.

Πιο συγκεκριμένα, Α΄ Γενικός Διευθυντής του ΥΠΕΞ πρέσβης Ρούσος Κούνδουρος παραιτήθηκε, καταγγέλλοντας την συνεχιζόμενη υλοποίηση της μυστικής ατζέντας συνομιλιών με την Τουρκία, η οποία υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Ο κ. Κούνδουρος κάνει λόγο, μέσω της επιστολής του, για μυστική ατζέντα και αποκλεισμό έμπειρων και αρμόδιων διπλωματών στον ελληνοτουρκικό διάλογο, εξαπολύοντας έτσι εμμέσως πλην σαφώς καρφιά προς την υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.

Σοβαρές αιχμές για τη συνάντηση Γεραπετρίτη - Fidan - «Αδιαφάνεια, αδιαφορία, έλλειψη ενημέρωσης» - «Αδυνατώ να εκπληρώσω τα καθήκοντά μου»

Όπως επισημαίνει ο κ. Κούνδουρος στην επιστολή παραίτησής του, που είδε το φως της δημοσιότητας μέσω του ηλεκτρονικού Τύπου, στην πρόσφατη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και Hakan στις 8 Νοεμβρίου στην Αθήνα ο ίδιος δεν εκλήθη στις συνομιλίες, σε αντίθεση με τα όσα αντίστοιχα έπραξε η τουρκική αντιπροσωπεία.

Την ίδια στιγμή, ο πρέσβης υπογραμμίζει ότι δεν ελήφθη υπόψη από το ΥΠΕΞ κανένας προβληματισμός του ιδίου περί του υφιστάμενου ελληνοτουρκικού διαλόγου, αν και ο ίδιος είχε εκφράσει εγγράφως τις απόψεις του πριν την συνάντηση της 8ης Νοεμβρίου.

Επιπροσθέτως καταγγέλλει ότι λόγω της αδιαφάνειας και έλλειψης ενημέρωσης, αδυνατεί να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, ακόμη και στην επικοινωνία με ομολόγους του τρίτων χωρών που υποβάλουν ερωτήσεις.

Όπως προκύπτει από την επιστολή, ο Ρούσος Κούνδουρος εγκαλεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη για το γεγονός ότι δεν έλαβε υπόψιν της σοβαρότατα ζητήματα ελληνοτουρκικών και ελληνοευρωπαϊκών σχέσεων.

Η επίσημη επιστολή παραίτησης του Α' Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών

Ο σκοτεινός ρόλος της Υφυπουργού Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου

Σύμφωνα με πληροφορίες, καθοριστικό ρόλο στον αποκλεισμό του κ. Κούνδουρου από τον ελληνοτουρκικό διάλογο, και κατ' επέκτασιν στην παραίτησή του από τη Διεύθυνση του ΥΠΕΞ, έπαιξε η υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.

Η κ. Παπαδοπούλου, έχει βρεθεί επανειλημμένως στο στόχαστρο ανώτατων διπλωματών, οι οποίοι την εγκαλούν για απαξίωση της διπλωματικής υπηρεσίας, για μετατροπή του ΥΠΕΞ σε «όχημα ΙΧ» και κυρίαρχα για την άνευ όρων στήριξη της θεωρίας του προκεχωρημένου φυλακίου - το οποίο ως γνωστόν αποτελεί το πάγιο δόγμα της οικογένειας Μητσοτάκη και όχι τη διαχρονική εθνική γραμμή.

Υπενθυμίζεται ότι η κυρία Παπαδοπούλου είχε απομακρυνθεί κακήν κακώς από την Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην ΕΕ, το 2015, καθώς , «συνελήφθη» να διοχετεύει πληροφορίες σε συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά για τις διαπραγματεύσεις του Αλέξη Τσίπρα και της τότε κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΕ, το πρώτο εξάμηνο του 2015, προκαλώντας την οργή του τότε πρωθυπουργού που ζήτησε την αποπομπή της.

Πηγές ΥΠΕΞ: Ο Ρούσσος Κούνδουρος αφυπηρετεί σε έναν μήνα

Σύμφωνα με κυβερνητική διαρροή, ο παραιτηθείς διευθυντής του ΥΠΕΞ πρέσβης Ρούσσος Κούνδουρος, ως υπηρεσιακός προϊστάμενος των πολιτικών διευθύνσεων του υπουργείου, είχε την επίβλεψη της λειτουργίας τους και ήταν σε συνεχή επικοινωνία με την πολιτική ηγεσία για τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο πρέσβης κ. Κούνδουρος αφυπηρετεί σε ένα μήνα, και σημειώνουν ότι "η εμπιστοσύνη της παρούσας πολιτικής ηγεσίας στο πρόσωπό του καταδείχτηκε από την παράταση που έλαβε, για ένα χρόνο, από τον ίδιο τον υπουργό Εξωτερικών, κ. Γ. Γεραπετρίτη για την άσκηση των καθηκόντων του, παρά τη συμπλήρωση του ορίου συνταξιοδότησης".

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, ενόψει της συνταξιοδότησής του, λόγω της συμπλήρωσης του εκ του Συντάγματος ανώτατου ηλικιακού ορίου στα τέλη του 2025, είχε δρομολογηθεί η αντικατάστασή του από το νυν διευθυντή της διεύθυνσης Ελληνοτουρκικών, ο οποίος και συμμετείχε στην τελευταία συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών και του Τούρκου ομολόγου του, ενόψει της προετοιμασίας του ΑΣΣ Ελλάδας-Τουρκίας τον ερχόμενο Ιανουάριο.

Οι ίδιες πηγές καταλήγουν:

"Στις διευρυμένες συνομιλίες των αντιπροσωπειών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας-Τουρκίας της 8ης Νοεμβρίου, δεν συμμετείχε ο ομόλογός του.

Μέχρι τη συνάντηση αυτή, ο Πολιτικός Διευθυντής συμμετείχε στο σύνολο των συναντήσεων του ελληνοτουρκικού πολιτικού διαλόγου".

Πηγή: bankingnews.gr

Δημήτρης Μηλάκας

Παρά τη σύντομη (30 λεπτά) συνάντησή τους στο περιθώριο της Γ.Σ. του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, Μητσοτάκης και Ερντογάν έστειλαν το μήνυμα ότι η διαδικασία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης «τρέχει» ανακοινώνοντας νέο ραντεβού τον Γενάρη στην Άγκυρα και δίνοντας εντολή στις αντιπροσωπείες των δύο χωρών να προχωρήσουν τη συζήτηση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Από το βήμα της Γ.Σ. του ΟΗΕ τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασαν την ετοιμότητά τους (ο καθένας με τον τρόπο του) να αναλάβουν το ρίσκο της προσπάθειας με στόχο την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.

Οι εν λόγω τοποθετήσεις, πέραν του επικοινωνιακού τους χαρακτήρα με στόχο την καλλιέργεια της κοινής γνώμης και της προσμέτρησης τυχόν αντιδράσεων, υποδηλώνουν ότι στο παρασκήνιο, στις μυστικές συνομιλίες που εξελίσσονται υπό την εποπτεία της εξωκοινοβουλευτικής υφυπουργού Εξωτερικών (Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου) και έμπιστης του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχουν ήδη γίνει σημαντικά βήματα. Κι αυτό γιατί η οριοθέτηση της ΑΟΖ προϋποθέτει μια σειρά από βήματα / συμφωνίες για τα μείζονα ζητήματα που συναπαρτίζουν το «σώμα» των ελληνοτουρκικών διαφορών. Πρόκειται με άλλα λόγια για τις τουρκικές διεκδικήσεις που εδώ και δεκαετίες με συστηματική προσπάθεια η Άγκυρα έχει καταφέρει να τοποθετήσει στο τραπέζι του ελληνοτουρκικού πολιτικού διαλόγου.

Προϋποθέσεις για συμφωνία

Για να υπάρξει, λοιπόν, οποιαδήποτε οριοθέτηση ή κάποιο συνυποσχετικό για την παραπομπή των διαφορών σε διεθνές διαιτητικό όργανο, οι προϋποθέσεις είναι προφανείς:

-Με 12 ή έξι μίλια ελληνικών χωρικών υδάτων θα γίνει ο υπολογισμός;

-Με ελληνική ή τουρκική κυριαρχία θα γίνει η οριοθέτηση στα Ίμια και τα εκατοντάδες άλλα νησιά και νησίδες που η Τουρκία διεκδικεί;

-Τα νησιά έχουν δικαιώματα πέραν των χωρικών τους υδάτων ή απλώς επικάθονται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, όπως υποστηρίζει η Τουρκία;

-Και ένα ακόμη, συναφές, ζήτημα: ποιο είναι το εύρος του ελληνικού εναέριου χώρου; Τα 10 μίλια που είναι η επίσημη ελληνική θέση / διακήρυξη ή τα έξι όπως ζητά η Άγκυρα προκειμένου να συμπίπτει ο εθνικός εναέριος χώρος με τα χωρικά ύδατα;

Παρασκηνιακές διευθετήσεις

Όπως είπαμε, η ανακοίνωση «καλών προθέσεων» για να προχωρήσει η συζήτηση στην οριοθέτηση της ΑΟΖ προϋποθέτει απαντήσεις / συμφωνίες στις παραπάνω από τις ερωτήσεις. Και όπως φαίνεται, στο πεδίο κάποιες από αυτές τις απαντήσεις έχουν ήδη δοθεί από την ελληνική αντιπροσωπεία στην οποία προΐσταται η εξωκοινοβουλευτική υφυπουργός Εξωτερικών. Να δούμε, λοιπόν, τι γίνεται στο πεδίο το τελευταίο διάστημα, στον αέρα και τη θάλασσα δηλαδή, καθώς προκύπτουν βάσιμα συμπεράσματα και εκτιμήσεις:

-Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχτεί στην πράξη όριο εθνικού εναέριου χώρου τα έξι και όχι τα 10 μίλια. Αυτό εξηγεί και τις μηδενικές τουρκικές παραβιάσεις τις οποίες η κυβέρνηση αποδίδει στο καλό κλίμα της προσέγγισης. Με απλούστερα λόγια, τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη δεν πετούν πέραν των έξι μιλίων, ούτε τα τουρκικά μπαίνουν στον χώρο μεταξύ των έξι και 10 μιλίων. Έτσι δεν έχουμε αναχαιτίσεις και εμπλοκές, αλλά έχουμε «στα μουλωχτά» de facto εγκατάλειψη εθνικού εναέριου χώρου.

-Την ίδια ώρα που η «ησυχία» επικρατεί στον αέρα έχουμε κατακόρυφη αύξηση της παραβίασης των ελληνικών χωρικών υδάτων (στα έξι μίλια) σε πρωτόγνωρο μέχρι σήμερα βαθμό, χωρίς ταυτόχρονα να ακούσουμε μια επίσημη διαμαρτυρία από την ελληνική κυβέρνηση. Τα στοιχεία των παραβιάσεων των ελληνικών χωρικών υδάτων (επαναλαμβάνουμε: των ελληνικών χωρικών υδάτων των έξι μιλίων από τις ακτές των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας) από τουρκικά πολεμικά πλοία σοκάρουν και οι αριθμοί που ακολουθούν είναι τουλάχιστον διπλάσιοι σε σχέση με πέρυσι. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από ΥΠΕΞ και ΥΠΑΜ (που έχει στα χέρια του το «Π»): από τον Γενάρη μέχρι και τον Αύγουστο είχαμε συνολικά 1.652 παραβιάσεις των έξι μιλίων στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Οι 889 από αυτές τις παραβιάσεις έγιναν από πολεμικά πλοία ή ακταιωρούς του λιμενικού και οι υπόλοιπες από αλιευτικά που ψαρεύουν ανενόχλητα μέσα στα έξι ναυτικά μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων. Ακόμη 197 παραβιάσεις είχαμε αυτό το διάστημα στα χωρικά ύδατα των Ιμίων που το ελληνικό ΥΠΕΞ τοποθέτησε σε «ειδική στήλη», αποδεχόμενο ουσιαστικά την τουρκική επιχειρηματολογία ότι οι εν λόγω νησίδες, όπως και εκατοντάδες ακόμη, βρίσκονται υπό καθεστώς αδιευκρίνιστης κυριαρχίας.

Παραχωρήσεις στην πράξη

Συνοψίζοντας, λοιπόν, για να φτάσουμε στην εκκίνηση της συζήτησης για την ΑΟΖ, η ελληνική πλευρά στην πράξη φαίνεται πως, πρώτον, έχει «περιορίσει» τον εθνικό εναέριο χώρο στα έξι μίλια (αντί 10 που επισήμως ακόμη ισχύουν) και, δεύτερον, δέχεται αδιαμαρτύρητα την παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων των έξι μιλίων, γεγονός που de facto συντηρεί την τουρκική επιχειρηματολογία περί ύπαρξης νησιών, νησίδων και βραχονησίδων επί των οποίων η κυριαρχία είναι, στην καλύτερη περίπτωση, αμφισβητήσιμη.

Πέραν τούτων, η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται ότι στην πράξη έχει προχωρήσει στην ικανοποίηση και ενός ακόμη τουρκικού (αλλά και αμερικανικού) αιτήματος: τη μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στη μεθόριο.

-Ικανοποιήθηκε, λοιπόν, σε απόλυτο βαθμό η τουρκική απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών που βρίσκονται κοντά στα μικρασιατικά παράλια. Πέρα από τα ρωσικά αντιαεροπορικά που απομακρύνθηκαν (προς Ουκρανία), αποσύρθηκαν και ρωσικά άρματα κρίσιμης σημασίας για την αντιμετώπιση τυχόν αποβατικών προσπαθειών. Μάλιστα, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις πως αυτά τα ρωσικά άρματα θα αντικατασταθούν από 100 νεότερης τεχνολογίας γερμανικά, κανένα απ’ αυτά δεν έφτασε σε κάποιο ελληνικό νησί. Τα 20 μεταφέρθηκαν στον Έβρο και τα υπόλοιπα 80 πήγαν κατ’ ευθείαν στην Ουκρανία και τον Ζελένσκι…

-Συναφές με το προηγούμενο είναι και το κλείσιμο Κέντρων Κατάταξης και Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων σε Ρόδο και Κω.

Αυτό, λοιπόν, είναι το πλαίσιο / σχέδιο για μια συνολική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών για χάρη (ας μην το ξεχνάμε αυτό) της εύρυθμης λειτουργίας της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Όσο για το χρονοδιάγραμμα, αυτό θα εξαρτηθεί από τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες των δύο χωρών και τις δυνατότητες του Κυριάκου Μητσοτάκη να αντιμετωπίσει τις όποιες διαφωνίες (δες Κώστα Καραμανλή, Αντώνη Σαμαρά κ.λπ.) εντός της Ν.Δ…

Πηγή: topontiki.gr

Κρίση εμπιστοσύνης στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Του Σωτήρη Σιδέρη

Σοβαρά εκτεθειμένος στα μάτια των διπλωματών, Ελλήνων και ξένων , πολλών βουλευτών της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, αλλά κυρίως σε πανεπιστημιακούς που μελετούν επί δεκαετίες την εξωτερική πολιτική της χώρας, είναι ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης. Ιδιαίτερα αιχμηρά , είναι τα σχόλια και για την υφυπουργό Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η οποία έχει την πραγματική εξουσία λόγω των στενών σχέσεων με την οικογένεια Μητσοτάκη. Ο Γεραπετρίτης είναι σχεδόν ένας εικονικός υπουργός που δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί καμία κρίση με επιτυχία.

Είναι αόρατος στην διεθνή σκακιέρα, είναι αυτός που χρεώθηκε την ταπεινωτική για τη χώρα μας κρίση με το Ουρούτς Ρέις, την αρνητική πορεία των σχέσεων με όλες σχεδόν τις χώρες των δυτικών βαλκανίων, αποδέχθηκε σιωπηλά την ετεροβαρή Διακήρυξη των Αθηνών και τελευταία , επικρίθηκε με σφοδρότητα για την επίσης ταπεινωτική κρίση της Κάσου, ενώ το θαλάσσιο πάρκο του Αιγαίου αναζητείται…

Το υπουργείο Εξωτερικών “βράζει” κυριολεκτικά καθώς η υφυπουργός Παπαδοπούλου το έχει καθηλώσει. Διευθύνσεις υπολειτουργούν, οι πρέσβεις στο εξωτερικό δεν έχουν ποτέ σαφείς οδηγίες και κατευθύνσεις, σχεδιασμός δεν γίνεται, η διπλωματική υπηρεσία έχει παροπλιστεί πλήρως, οι οικονομικοί πόροι ελάχιστοι, τα κενά σε προσωπικό είναι πηγή κινδύνων, η εικόνα τραγική. Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή για να συνεχιστεί η σιωπή του πολιτικού συστήματος και των ΜΜΕ.

Αναξιόπιστη και αναιμική διπλωματία

Σε αυτό το κλίμα η Ελλάδα πορεύεται εν μέσω σοβαρών κρίσεων και κινδύνων. Μόνο που οι εξωτερικοί κίνδυνοι δεν θα αντιμετωπιστούν ποτέ, αν πρώτα δεν αλλάξει ριζικά η εικόνα του ΥΠΕΞ. Πόλεμοι, αστάθεια, κρίση ασφάλειας, νέες συμμαχίες αναδύονται και δημιουργούνται άξονες όπως μεταξύ Ρωσίας, Κίνας, Ιράν και Βόρειας Κορέας, ενώ η Μέση Ανατολή βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου και ήδη σχεδιάζονται νέοι χάρτες. Η κομβική γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, όχι μόνο δεν αξιοποιείται, αντίθετα γίνεται λόγος για μια απόλυτα χειραγωγημένη εξωτερική πολιτική που δεν μπορεί να αναβαθμίσει τη θέση της χώρας και να την ισχυροποιήσει στην διεθνή κοινότητα. Εκ των πραγμάτων , η θέση της χώρας αποδυναμώνεται και αυτή η υποβάθμιση αντανακλάται και στην αδυναμία της να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Ήταν γνωστό σε πολλούς και είχαν γίνει και πολλά σχόλια μάλιστα , ότι ο Γεραπετρίτης ανέλαβε τιμητικά το ΥΠΕΞ μετά τις εκλογές του 2023 , με στόχο να μελετήσει, όσο μπορούσε, την κατάσταση στην Ευρώπη και τον κόσμο και να τοποθετηθεί Επίτροπος της ΕΕ. Αυτό δεν διαψεύστηκε ποτέ . Ο Μητσοτάκης όμως είχε άλλα σχέδια. Οι φήμες ότι ο Γεραπετρίτης, επιστρέφει στο Μέγαρο Μαξίμου , εντάθηκαν το τελευταίο διάστημα, καθώς εκτιμήθηκε ότι τα νομικά μπερδέματα με τις υποθέσεις των υποκλοπών , η κακή κοινοβουλευτική παρουσία της ΝΔ και η επικοινωνία με τους υπουργούς, απαιτούσαν την επιστροφή του. Με την τοποθέτηση όμως του Τζιτζικώστα στη θέση του Επιτρόπου, υπονομεύθηκε ακόμη περισσότερο το όποιο κύρος διέθετε ο Γεραπετρίτης. Τα γεγονότα της Κάσου που οδήγησαν στην λήψη άδειας από την Τουρκία για να συνεχιστούν οι έρευνες για το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας -Κύπρου ήταν η χαριστική βολή στην προσωπικότητα του.

Παρά τις δεκάδες συνεντεύξεις του, δεν κατάφερε να πείσει κανέναν ότι δεν ζήτησε άδεια από την Άγκυρα για την έρευνα σχετικά με το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας -Κύπρου. Για το συγκεκριμένο έργο δεν απαιτείται άδεια από κανέναν πουθενά στον κόσμο. Λέγεται μάλιστα ότι ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν διαβεβαιώνει τους πάντες στην Ευρώπη, ότι ο Γεραπετρίτης ζήτησε την άδεια κατά την τηλεφωνική τους συνομιλία για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση.

Χαρακτηριστική λεπτομέρεια της κατεδάφισης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας είναι οι παρεμβάσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ, δημόσια μάλιστα υπέρ του καλωδίου γιατί μετά την Κύπρο θα συνδεθεί το Ισραήλ. Ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος βοούσαν από την επιθετικότητα της Τουρκίας, η Αθήνα , ο Γεραπετρίτης και ο πρωθυπουργός δεν βρήκαν ούτε μια λέξη να πουν προς το Τελ Αβίβ και την Ουάσιγκτον, ότι δηλαδή, αφού καίγονται για τη ηλεκτρική σύνδεση ας συμβάλλουν στην ασφάλειά του. Ούτε λέξη. Ούτε η ΕΕ έκανε κάποια ουσιαστική παρέμβαση αν και χρηματοδοτεί το έργο, αν και αφορά την ασφάλεια δύο κρατών μελών της, της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τέτοια διάλυση...

Τι συμβαίνει στο ΥΠΕΞ- Τι συμβαίνει στο Μαξίμου

Οι διευθύνσεις δεν παράγουν πολιτική. Υπολειτουργούν γιατί η αρμόδια υφυπουργός συνεργάζεται μόνο με έναν στενό κύκλο εμπίστων. Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές είναι αναγκαία η νέα αναδιάρθρωση του ΥΠΕΞ, γιατί υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αποτελεσματικότητας και παραγωγής πολιτικής.

Οι οικονομικοί, αλλά και οι ανθρώπινοι πόροι είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι για ένα υπουργείο όπως το Εξωτερικών, ωστόσο τα προβλήματα είναι δραματικά, αλλά και τραγελαφικά, όταν για παράδειγμα θα πρέπει να αναζητούνται χρήματα για να επισκευάζονται κλιματιστικά ή να αγοράζονται αναλώσιμα των πρεσβειών. Το προσωπικό είναι δραματικά μειωμένο σε σχέση με τις ανάγκες ενός υπουργείου που οφείλει να έχει μάτια και αυτιά σε όλον τον πλανήτη.

Συσκέψεις δεν γίνονται. Σπάνια ο Γεραπετρίτης συνεργάζεται με τις Διευθύνσεις και ειδικούς επιστήμονες. Πολιτική δεν παράγεται και αυτό είναι εμφανές στο τι λέει και πως τοποθετείται ο υπουργός Εξωτερικών σε όλα τα ζητήματα διεθνών σχέσεων της χώρας.

Η σχέση Μεγάρου Μαξίμου -ΥΠΕΞ είναι τραγικά προβληματική. Ο πρωθυπουργός έχει δική του ατζέντα που διεκπεραιώνει εν μέρει το διπλωματικό του γραφείο και συνεργάζεται ενίοτε με την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου για να δώσει οδηγίες ή για να διαμορφώσουν το ημερολόγιο των υποχρεώσεων. Η Παπαδοπούλου εξακολουθεί να διατηρεί τον φάκελο των ελληνοτουρκικών , αλλά κανείς άλλος στην κυβέρνηση, τα κόμματα, τη βουλή, δεν γνωρίζει τι συζητείται μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Όπως επισημαίνουν διπλωμάτες, η Παπαδοπούλου έχει έναν πολύ κλειστό κύκλο συνεργατών, που δεν γνωρίζουν καλά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η δυσλειτουργία του ΥΠΕΞ είναι εμφανής ακόμη και στις τοποθετήσεις του πρωθυπουργού, που επί πέντε χρόνια δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει μια σταθερή ιδέα ή πρωτοβουλία.

Η Ελλάδα απουσιάζει από τα μεγάλα think tank, δεν καταθέτει προτάσεις ή ιδέες, η ελληνική διπλωματία είναι υποβαθμισμένη . Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν είναι καθόλου ελκυστική, γιατί δεν έχει τίποτα να προσφέρει σε επίπεδο πολιτικής δράσης και ιδεών, είναι δεδομένη και σε κάθε σύνοδο, συμβούλιο , διεθνή οργανισμό ή συζητήσεις περνά απαρατήρητη. Το ειδικό βάρος της χώρας δεν υφίσταται πια, ούτε στα βαλκάνια όπου διατηρούσε υπεροχή έναντι όλων των χωρών της περιοχής που απογειώθηκε μετά την Συμφωνία των Πρεσπών. Μετά ήρθαν οι “κατεδαφιστές”. [iEpikaira: Το παρόν βήμα έχει ξεκάθαρα τοποθετηθεί επί του ζητήματος και εδώ επαναλαμβάνει ότι η Τραγωδία των Πρεσπών ήταν η απαρχή της τελικής φάσης της εθνικής κατρακύλας η οποία πλέον έχει πάρει διαστάσεις εθνικής αποσύνθεσης!]

Η χώρα όμως έχει οξυμένα περιφερειακά προβλήματα. Από τα βαλκάνια μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο και την στάση της στους πολέμους της Ουκρανίας και της Γάζας χάνει διαρκώς έδαφος που καλύπτουν άλλοτε η Τουρκία, άλλοτε η Αλβανία και εσχάτως η Σερβία που συζητά με ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ και Κίνα. Αντίθετα η Ελλάδα είναι περιορισμένη .

Για την ακρίβεια, η εξωτερική πολιτική της χώρας αποτελεί προνόμιο του πρωθυπουργού και ενίοτε της αδελφής του Ντόρας Μπακογιάννη της οποίας επιλογή είναι η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Σε πολλές περιπτώσεις ταξιδιών του πρωθυπουργού ακόμη και αρμόδιοι παράγοντες του ΥΠΕΞ δεν γνωρίζουν τι ακριβώς συζητά ο πρωθυπουργός στις διεθνείς επαφές, ούτε την τυπική ενημέρωση δεν έχουν. Δεν λειτουργούν έτσι τα κράτη, πόσο μάλλον τα σοβαρά κράτη . Δεν αντιμετωπίζονται έτσι οι κίνδυνοι, πόσο μάλλον οι μεγάλοι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Ενόψει λοιπόν μιας ακόμη συνάντησης Μητσοτάκη -Ερντογάν, ας είμαστε προετοιμασμένοι για τα δύσκολα. Και όχι μόνο. Η εικόνα της Ελλάδας στην περιοχή ξεθωριάζει και υπάρχει αιτία γι αυτό.

Πηγή: omegapress.gr

Δημήτρης Μηλάκας

Όλα καλά και στην Κάσο λοιπόν, σφυρίζουν συντονισμένα κυβερνητικοί παράγοντες, (πρώην) κόμματα εξουσίας και μιντιακοί «Ηρακλείς» του αμερικανόφιλου (ή μήπως αμερικανόδουλου;) «λόμπι» των Αθηνών. Είναι, όμως, «όλα καλά»;…

Ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά καταρχάς στο τι έγινε στην Κάσο:

Η Τουρκία παραβίασε την ελληνική ΑΟΖ (με βάση τις συντεταγμένες της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας) νότια των νήσων της Κάσου και της Καρπάθου, την ώρα που το ιταλικό πλοίο Levoli Relume, στο πλαίσιο navtex που εξέδωσαν οι ελληνικές αρμόδιες αρχές, πραγματοποιούσε έρευνα για την πόντιση υποβρύχιων καλωδίων πλησίον των νησιών. Με antinavtex που εξέδωσε η Τουρκία:

-αμφισβήτησε τα δικαιώματα σε ΑΟΖ των ελληνικών νησιών

-επανέλαβε / υπογράμμισε πως η εν λόγω θαλάσσια περιοχή (λίγα μίλια νότια των ακτών της Κάσου) αποτελεί τμήμα της τουρκικής υφαλοκρηπίδας

-και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία περί των τουρκικών προθέσεων, δυνατοτήτων και αποφασιστικότητας έστειλε στολίσκο πέντε πολεμικών πλοίων στην περιοχή.

Με αυτές τις κινήσεις της η Άγκυρα υπενθύμισε / υπογράμμισε τα εξής:

-τα «κεκτημένα» που δημιούργησαν οι πολυήμεροι πλόες του Ορούτς Ρέις, όταν το καλοκαίρι του 2020, συνοδευόμενο από ισχυρή δύναμη του τουρκικού στόλου, «χαρτογράφησε» την ανατολική Μεσόγειο φτάνοντας μέχρι και το όριο (6 μίλια) των χωρικών υδάτων των ελληνικών νησιών (Καστελλόριζο, Ρόδος, Κάσος, Κάρπαθος, Κρήτη), επιβάλλοντας την τουρκική θέση πως τα νησιά δεν έχουν δικαιώματα πέραν των χωρικών τους υδάτων, καθώς απλώς επικάθονται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα

-όπως το καλοκαίρι του 2020, έτσι και φέτος, με την εμφάνιση των τουρκικών πολεμικών στην Κάσο, τη «διευθέτηση» της επαπειλούμενης ελληνοτουρκικής κρίσης ανέλαβαν παρασκηνιακά οι αμερικανοΝΑΤΟϊκοί μηχανισμοί «αποσυμπίεσης» οι οποίοι, ενασχολούμενοι με τις ελληνοτουρκικές προστριβές απλώς επιβεβαιώνουν την ύπαρξη προβλήματος που πρέπει να ρυθμιστεί, για να μη διαταράσσεται η εύρυθμη λειτουργία της Νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ

-η ρύθμιση (και) του προβλήματος της ελληνικής ΑΟΖ στην Κάσο παραπέμπεται (από τους… ανιδιοτελείς αμερικανοΝΑΤΟϊκούς φίλους) στις εν εξελίξει ελληνοτουρκικές μυστικές διαπραγματεύσεις που γίνονται – υπό τη στενή εποπτεία του Έλληνα πρωθυπουργού – από την έμπιστή του εξωκοινοβουλευτική υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.

Συνοψίζοντας, το περιστατικό της Κάσου αποτελεί τμήμα / μέρος των μυστικών ελληνοτουρκικών συνομιλιών. Αποτελεί υποσύνολο των αναζητούμενων διευθετήσεων στην ανατολική Μεσόγειο μετά την επιτυχή (για την Τουρκία) αποστολή του Ορούτς Ρέις, καθώς η κρίση που προκάλεσε το 2020 είχε ως αποτέλεσμα, όχι την καταδίκη (από τους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς) της Τουρκίας, που δημιούργησε τετελεσμένα ερευνώντας σε θαλάσσιες περιοχές 6,1 μίλια από ακτές ελληνικών νησιών, αλλά την τοποθέτηση αυτών ακριβώς των τετελεσμένων στο τραπέζι του ελληνοτουρκικού διαλόγου…

Στο μενού και το Κυπριακό

Αποτελεί αξιοσημείωτη «λεπτομέρεια» πως το περιστατικό της Κάσου συνέπεσε με την αναζωπύρωση του «πόθου» του γ.γ. του ΟΗΕ, τον οποίον, πριν καλά – καλά εκδηλωθεί, υιοθέτησαν οι κυβερνήσεις σε Αθήνα και Λευκωσία, να λύσει το Κυπριακό ξεκινώντας διαβουλεύσεις για την επανέναρξη των συνομιλιών. Το αξιοπρόσεκτο, στην προκειμένη περίπτωση είναι πως η εκκίνηση της διαδικασίας για τη διευθέτηση του μείζονος ΝΑΤΟϊκού (δηλαδή αμερικανικού) προβλήματος δίνεται μόλις 4 μήνες πριν από τις αμερικανικές εκλογές, γεγονός που σημαίνει ότι η παρούσα αμερικανική διοίκηση των Δημοκρατικών επιχειρεί να «μαζέψει τον τραχανά» που έχει απλώσει πριν την πιθανή αντικατάστασή της από την επόμενη (Τραμπ) κυβέρνηση.

Το Κυπριακό πρόβλημα (εισβολής και κατοχής) εξακολουθεί να αποτελεί ανάχωμα πάνω στο οποίο εξαντλούνται οι προσπάθειες τακτοποίησης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων που ταλαιπωρούν τους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς επιτελείς. Η επικοινωνιακή έστω, κινητικότητα, στο Κυπριακό προσφέρει το άλλοθι στην ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει σε αποτελέσματα που προκύπτουν στις μυστικές ελληνοτουρκικές συνομιλίες.

Παρά την ακραία ελαστικότητα και καλή θέληση που επιδεικνύουν κυβέρνηση και (πρώην) κόμματα εξουσίας στην Αθήνα, ο Ερντογάν, στην εορταστική φιέστα που οργάνωσε για να γιορτάσει τον μισό αιώνα από την εισβολή στην Κύπρο, ξεκαθάρισε στις δηλώσεις του πως για την Τουρκία το Κυπριακό έχει λυθεί το 1974 και πως η μόνη διαπραγμάτευση για τις «λεπτομέρειες» μπορεί να γίνει μόνο αν αναγνωριστεί ισότιμο στάτους της κυβέρνησης του ψευδοκράτους με την κυπριακή κυβέρνηση. Με απλούστερα λόγια, για την Τουρκία η μόνη εκκρεμότητα είναι η νομιμοποίηση της διχοτόμησης.

Εσωκομματική ομφαλοσκόπηση

Ενώ, λοιπόν, τα μηνύματα της Τουρκίας είναι σαφή (διχοτόμηση στην Κύπρο, χωρίς δικαιώματα ΑΟΖ τα ελληνικά νησιά) και η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να συνομιλεί για ζητήματα που αφορούν σε κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η αμερικανική οδηγία για τακτοποίηση των ελληνοτουρκικών προς όφελος της εύρυθμης λειτουργίας του ΝΑΤΟ, εντύπωση προκαλεί η σιωπή / αφωνία των κομμάτων που κυβέρνησαν και φιλοδοξούν να ξανακυβερνήσουν.

Έχοντας την προσοχή τους επικεντρωμένη αποκλειστικά στο ταραχώδες εσωκομματικό τους σκηνικό, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ παραπαίουν αναζητώντας νέες ηγεσίες ή ισορροπίες και όπως φαίνεται με τη σιωπή τους αποδέχονται τις δρομολογημένες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά / Κυπριακό, δίνοντας λευκή επιταγή για τους χειρισμούς στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η αποδοχή από Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ της υποτιθέμενης προστασίας των ελληνικών συμφερόντων που εξασφαλίζει η «νέα» ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας (την οποία διαπραγματεύτηκε ως πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας και υπέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν ανέλαβε το 2019 την εξουσία) έχει καθορίσει την «αυτόματη» πορεία που ακολουθούν οι εξωτερικές υποθέσεις της χώρας, η οποία σύρεται αδιαμαρτύρητα πίσω από το άρμα της Ουάσιγκτον στις τυχοδιωκτικές του εξορμήσεις (πόλεμος διά αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας, ανοχή / υποστήριξη στον πολεμοκάπηλο Νετανιάχου κ.λπ.).

…Και σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό η Ουάσιγκτον περιμένει από το ελληνικό πολιτικό σύστημα να «κατανοήσει» πως τα τουρκικά συμφέροντα / αξιώσεις στην περιοχή δεν γίνεται να αγνοηθούν…

Πηγή: topontiki.gr

Ο Έλληνας ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αφού επέτρεψαν στην Τουρκία να αμφισβητήσει επί του πεδίου την οριοθετημένη ελληνική ΑΟΖ με την Αίγυπτο με την παρουσία στολίσκου του τουρκικού πολεμικού ναυτικού (1, 2, 3), τώρα προβαίνουν και σε δηλώσεις που τορπιλίζουν την νομική βαρύτητα της ελληνοαιγυπτιακής οριοθέτησης ΑΟΖ. Σε πρόδηλη προσπάθεια παραπληροφόρησης του κυρίαρχου λαού προέβη ο Γ. Γεραπετρίτης με συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ (01/08/24). Εκεί επανέλαβε: 

1) «Από την πρώτη στιγμή λειτούργησαν οι δίαυλοι επικοινωνίας, οι οποίοι υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα, έτσι ώστε να αποσυμπιεστεί η ένταση, να αποχωρήσουν τα τουρκικά πλοία και να ολοκληρωθεί η έρευνα» ενώ σύμφωνα με την kathimerini.gr και τη ρηματική διακοίνωση προς το τουρκικό ΥΠΕΞ: «Η Άγκυρα καταγγέλλεται για μονομερείς ενέργειες [...] στην περιοχή όπου εκτυλίχθηκε την περασμένη εβδομάδα η παρεμπόδιση ερευνών του πλοίου «Ievoli Relume» από πλοία του τουρκικού ναυτικού, τα οποία δεν τηρούσαν καν τους βασικούς κανόνες ασφαλούς ναυσιπλοΐας, ήτοι να κρατούν απόσταση μεγαλύτερη του ενός ναυτικού μιλίου». 

2) «Σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαμε να είχαμε δει συγκρούσεις. Θα μπορούσαμε να είχαμε δει μία τεράστια κλιμάκωση που θα έφτανε ακόμη και σε θερμό επεισόδιο», ανέφερε ο ΥΠΕΞ και υποστήριξε ότι το «Ievoli Relume» ολοκλήρωσε την έρευνά του σαρώνοντας την περιοχή για περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι είχε αρχικώς προβλεφθεί, κάτι που οι ίδιες οι ελληνικές Navtex διαψεύδουν. Η πρώτη ελληνική Navtex (693/24 στις 17/07/24) ήταν για το διάστημα από 17 μέχρι τις 29/07/24, ενώ το πλοίο σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές απέπλευσε για το Ηράκλειο ώρα 03:40 στις 24/07/24. Επίσης, το ότι δεν υπήρξε κλιμάκωση, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην κατευναστική στάση της Αθήνας η οποία απέναντι στα 5 τουρκικά πλοία αντέταξε μία κανονιοφόρο, ένα περιπολικό του Λιμενικού και μια Φρεγάτα η οποία βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση στο Στενό της Κάσου.

3) «Δεν υπήρξε καμία άμεση, έμμεση αναγνώριση τουρκικής αξίωσης. Δεν ελήφθη καμία άδεια από την Τουρκία για να γίνει η έρευνα αυτή, η οποία σε κάθε περίπτωση με βάση το Διεθνές Δίκαιο δεν απαιτείται κιόλας. Άρα δεν υπήρξε καμία de facto αναγνώριση» είπε ο Έλληνας ΥΠΕΞ αλλά σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του Σταύρου Λυγερού, τα τουρκικά πολεμικά επέτρεψαν στο «Ievoli Relume» να ολοκληρώσει το τμήμα των εργασιών που είχε αρχίσει μόνο αφού ζήτησε άδεια από την Τουρκία. Έτσι εξηγείται άλλωστε και η εσπευσμένη έκδοση της τουρκικής Navtex (0702/24) εν μέσω της νυκτός (23:44 στις 23/07/24) η οποία αφορούσε το επίμαχο σημείο όπου η όδευση του πλοίου ήταν οριακά εκτός των 6 ν.μ. αλλά εντός της ελληνικής ΑΟΖ, την οποία η Τουρκία διεκδικεί με το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο (δείτε χάρτες εδώ). Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι τα τουρκικά πολεμικά πλοία -τα οποία σύμφωνα με ομολογία του Κ. Μητσοτάκη προς τους επιτελείς των Ενόπλων Δυνάμεων και στον αρχηγό του Πολεμικού Ναυτικού, «μας ταλαιπώρησαν λιγάκι αλλά στο τέλος όλα καλά»- αποχώρησαν αμέσως μετά τον απόπλου του «Ievoli Relume» και δεν παρέμειναν στην περιοχή για επιτήρηση. Στο προηγούμενο σημείωμά (01/08/24) μας εξηγήσαμε ότι: «Δεν αποσύρεις 5 πολεμικά πλοία εάν δεν έχεις πετύχει τους στόχους σου ή δεν κινδυνεύεις...» και πώς θα μπορούσε να κινδυνέψει ο τουρκικός στολίσκος από τις πολύ μικρότερες ελληνικές δυνάμεις στην περιοχή;

4) Το χειρότερο όμως είναι ότι ο «εξαμιλίτης» εξωκοινοβουλευτικός υπουργός -ο οποίος δίχως λαϊκή νομιμοποίηση, τυπικά ηγείται του ελληνοτουρκικού διαλόγου, ενώ πρακτικά συντονίζει η επίσης εξωκοινοβουλευτική υφυπουργός και έμπιστη του πρωθυπουργού, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου-, τορπίλισε τη νομική βαρύτητα της ελληνοαιγυπτιακής οριοθέτησης ΑΟΖ δηλώνοντας ότι «ακόμη και το ζήτημα που ανέκυψε στην Κάσο οφείλεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει οριοθέτηση. Και εκεί υπάρχει μία επικάλυψη μεταξύ ενός νομίμου και υπαρκτού συμφώνου, όπως είναι το ελληνοαιγυπτιακό, και μεταξύ ενός άκυρου και ανυπόστατου που είναι το τουρκικό». Με άλλα λόγια έδωσε πάτημα στην Τουρκία ανοίγοντας τον δρόμο για την ευθεία αμφισβήτηση της ελληνοαιγυπτιακής οριοθέτησης, εφόσον -κατά την άποψη του ιδίου- «δεν υπάρχει οριοθέτηση» και με την Τουρκία, δήλωση την οποία επανέλαβε σκοπίμως για δεύτερη φορά -η πρώτη ήταν το 2021-, προφανώς για να την τονίσει, κλείνοντας το μάτι στους απέναντι αλλά και σε τρίτους που εμπλέκονται στις μυστικές ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις.

5) Τέλος, το δεξί χέρι του Κ. Μητσοτάκη, επιχείρησε για άλλη μια φορά να υποβαθμίσει την ακραία τουρκική πρόκληση που αμφισβήτησε δια των όπλων την επήρεια νησιών όπως η Κάσος και η Κάρπαθος στην ΑΟΖ, υποστηρίζοντας ότι «Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε έτσι ώστε να έχουμε μία κατάσταση ηρεμίας και ασφάλειας, χωρίς παρά ταύτα να είμαστε αφελείς στην προσέγγισή μας. Θα συνεχίσουμε να έχουμε μία καλή συνεργασία στο μεταναστευτικό, καλή συνεργασία στην επιχειρηματικότητα, καλή συνεργασία, έτσι ώστε να αναπτύσσονται δράσεις όπως αυτή που σήμερα συντελείται με την επιτόπια θεώρηση σε δέκα νησιά για Τούρκους επισκέπτες, που έχουν όχι απλώς αναζωογονήσει τις τοπικές οικονομίες, αλλά έχουν δώσει μία τεράστια ώθηση». Με άλλα λόγια η κυβέρνηση Μητσοτάκη είτε έχει πάρει την απόφασή της να συνεχίσει την κατευναστική της πολιτική η οποία ροκανίζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα ή κάτι άλλο πολύ χειρότερο συμβαίνει... 

Εναπόκειται στην κρίση κάθε νουνεχούς παρατηρητή να αποφασίσει πόσο αθώο ή μη είναι το να βαφτίζεται «κατάσταση ηρεμίας και ασφάλειας» η παρουσία 5 τουρκικών πολεμικών πλοίων στο όριο των 6 ν.μ. της Κάσου για τον οποιοδήποτε λόγο. Εμείς πάντως επιμένουμε ότι όλα τα παραπάνω συναποτελούν προοίμιο σταδιακής εφαρμογής συγκεκριμένου σχεδίου διαμοιρασμού των θαλασσίων ζωνών (1, 2, 3, 4). Και αν θέλουν ας μας κατηγορήσουν ως καχύποπτους... Η συνέχεια στις εργασίες του «Ievoli Relume» το οποίο θα ερευνήσει(;) την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ Κρήτης-Κύπρου (νοτίως του Καστελόριζου), θα αποδείξει ποιός επιχειρεί να μας παρουσιάσει το άσπρο-μαύρο και ποιός λέει την αλήθεια...