Η υπογραφή, την 3 Οκτωβρίου 2026 του «Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας» μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας δεν είναι ένα απλό τυπικό διπλωματικό γεγονός που μπορεί να περάσει απαρατήρητο στην Αθήνα. Πολλοί στην Ελλάδα θορυβήθηκαν λόγω και της εικονικής πραγματικότητας που καλλιεργήθηκε από κυβερνητικούς κύκλους περί “ακλόνητων συμμαχιών που φράσουν την τουρκική επιθετικότητα”.
Αν και το ακριβές περιεχόμενο του «Οδικού Χάρτη» δεν έχει μέχρι σήμερα δημοσιοποιηθεί, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι δεν πρόκειται για ένα αμυντικό σύμφωνο, ούτε για συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής. Η τουρκική πλευρά βέβαια δηλώνει ότι ο στόχος του είναι να αναπτύξει περαιτέρω την αμυντική συνεργασία των δύο χωρών, να ενισχύσει τον στρατηγικό διάλογο και να δημιουργήσει τακτικές, «αποτελεσματικές και προσανατολισμένες σε αποτελέσματα» επαφές.
Δεν θα λέγαμε ότι Γαλλία “εγκαταλείπει” την Ελλάδα, αλλά ότι ανοίγει πλέον έναν νέο οργανωμένο αμυντικό δίαυλο με την Τουρκία, όταν κάποιοι στην Ελλάδα έχουν καλλιεργήσει προσδοκίες ότι οι Γάλλοι θα μας λύσουν «το πρόβλημα της… Κάσου»!
Η Άγκυρα ακολουθεί εδώ και χρόνια μια πολιτική διαφοροποίησης των αμυντικών της συνεργασιών. Η συνεργασία με τις ΗΠΑ, η ανάπτυξη σχέσεων με τη Βρετανία, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και η διεύρυνση της αμυντικής της βιομηχανικής βάσης, αποτελούν τμήματα μιας ευρύτερης στρατηγικής που η Αθήνα παρακολουθούσε όλα αυτά τα χρόνια αμήχανα και αδύναμη να αντιδράσει.
Türkiye ile Fransa arasındaki askerî iş birliği faaliyetleri kapsamında, Fransa Silahlı Kuvvetler ve Gaziler Bakanı Nezdinde Bakan Alice Rufo, Fransa Cumhurbaşkanı Askerî Özel Kalem Başkanı Orgeneral Vincent Giraud ve Uluslararası İlişkiler ve Strateji Genel Müdürü Guillaume Ollagnier ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir.Görüşmelerde, ikili savunma ve askerî ilişkiler, stratejik diyalog ile mevcut iş birliğinin geliştirilmesine yönelik imkânlar ele alınmış; düzenli ve sonuç odaklı temasların sürdürülmesinin önemi teyit edilmiştir.Bu kapsamda, Savunma İş Birliği Yol Haritası imzalanarak Türkiye ile Fransa arasındaki savunma iş birliğinin daha da geliştirilmesi ve stratejik diyaloğun güçlendirilmesi yönünde önemli bir adım atılmıştır.Söz konusu imza, son dönemde iki ülke liderleri tarafından verilen karşılıklı olumlu mesajların savunma alanında anlamlı ve somut bir iş birliği adımına dönüştüğünü göstermektedir.Yol Haritası’nın, düzenli ve sonuç odaklı temaslarla stratejik diyaloğu güçlendirmesi ve iki ülkenin karşılıklı faydasına dayalı iş birliğini daha da ileri taşıması hedeflenmektedir.#MillîSavunmaBakanlığı— T.C. Millî Savunma Bakanlığı (@tcsavunma) October 3, 2026
Τώρα προστίθεται και ένας περισσότερο θεσμοποιημένος γαλλο-τουρκικός αμυντικός δίαυλος. Πάντως δεν δικαιολογείται αιφνιδιασμός. Κατά τη συνάντηση Ερντογάν-Μακρόν στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία τον Ιούλιο, συζητήθηκε μεταξύ άλλων και η διμερής αμυντική συνεργασία. Ο Μακρόν χαρακτήρισε τότε τη συζήτηση εποικοδομητική και δήλωσε ότι υπήρξε συμφωνία για συνέχιση της συνεργασίας σε υπουργικό επίπεδο. Τρεις μήνες αργότερα, η πολιτική αυτή επαφή μετατρέπεται σε συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο. Και αυτό αναπόδραστα μας προβληματίζει.
Η Τουρκία διευρύνει τις επιλογές της
Βέβαια η Τουρκία έχει ήδη ανοίξει την πόρτα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και δεν περιμένει την υπογραφή του γάλλο-τουρκικού «Οδικού Χάρτη» για να αρχίσει τη συνεργασία της με την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. Η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει πάρει ιδιαίτερα συγκεκριμένη μορφή.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Baykar και της γαλλικής Safran. Τον Μάιο του 2026 οι δύο εταιρείες υπέγραψαν στρατηγική συμφωνία συνεργασίας στον τομέα των αισθητήρων, των οπλικών συστημάτων και των προηγμένων τεχνολογιών πλοήγησης. Η συνεργασία προβλέπει, μεταξύ άλλων, την ενσωμάτωση συστημάτων Safran Euroflir στα τουρκικά UAV Bayraktar TB2, καθώς και ευρύτερη συνεργασία σε έξυπνα όπλα και συστήματα πλοήγησης.
Ακόμη σημαντικότερη είναι η συνεργασία Baykar-Leonardo. Οι δύο εταιρείες δημιούργησαν το 2025 την LBA Systems, μια ισότιμη κοινοπραξία 50:50 με έδρα την Ιταλία, η οποία δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη, την παραγωγή και την υποστήριξη μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων. Η Leonardo εισφέρει συστήματα αποστολής, ηλεκτρονικά, αισθητήρες, C4I και τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, ενώ η Baykar την τεχνογνωσία και τις πλατφόρμες UAV.
Και η συνεργασία με την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία δεν περιορίζεται στα UAV. Η Τουρκία συμμετέχει ως εταίρος στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Airbus A400M, ενώ το 2026 η Τουρκία, μαζί με Γαλλία, Βρετανία, Ισπανία, Πολωνία, Βέλγιο και Κροατία, συμμετείχε σε νέα πολυεθνική πρωτοβουλία για τη δημιουργία πολυεθνικού στόλου A400M. Η Τουρκία έχει ήδη εισέλθει σε σημαντικά τμήματά της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και επιχειρεί να διευρύνει αυτή την παρουσία. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που πρέπει να αξιολογήσει η Αθήνα.
Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr
.png)
