Οι σύμμαχοι ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα ρόλο φύλακα σε μια γειτονιά όπου συμπεριφέρεται ως εμπρηστής
Η Άγκυρα ετοιμάζεται να υποδεχθεί τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σαν να ανεβαίνει σε σκηνή που περίμενε χρόνια. Όχι απλώς ως οικοδέσποινα. Ως χώρα που ζητά να της αναγνωριστεί ρόλος περιφερειακού ρυθμιστή – από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή και από την Ουκρανία έως την Ανατολική Μεσόγειο.
Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν είναι τι θέλει η Τουρκία. Αυτό το ξέρουμε. Το ενδιαφέρον είναι πόσοι εμφανίζονται διατεθειμένοι να της το δώσουν.
Διότι πίσω από τις μεγάλες λέξεις περί «νότιας πτέρυγας», «ανθεκτικότητας», «ενεργειακής ασφάλειας» και «νέας αρχιτεκτονικής του ΝΑΤΟ», υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα: μπορεί η Τουρκία να εμφανίζεται ως πυλώνας ασφάλειας σε μια περιοχή όπου η ίδια παραμένει μέρος του προβλήματος;
Η Άγκυρα θέλει αναβαθμισμένο ρόλο στα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία, λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο, εμπλοκή στη θαλάσσια ασφάλεια, στα καύσιμα, στις κρίσιμες υποδομές, στις επιχειρήσεις. Θέλει, με λίγα λόγια, να μετατρέψει τη «Γαλάζια Πατρίδα» από σύνθημα εσωτερικής κατανάλωσης σε επιχειρησιακή πραγματικότητα με ΝΑΤΟϊκή σφραγίδα.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για Αθήνα και Λευκωσία. Γιατί άλλο πράγμα να συζητείται ο ρόλος της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα ή στη Συρία και άλλο να ανοίγει η πόρτα για κεντρικό ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που συνεχίζει την κατοχή στην Κύπρο, κρατά ανοιχτό το casus belli στο Αιγαίο και αμφισβητεί ελληνικές και κυπριακές θαλάσσιες ζώνες.
Το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι η Ευρώπη δείχνει να βολεύεται με αυτή την ανάγνωση. Η Τουρκία παρουσιάζεται ξανά ως «κλειδί» για την ασφάλεια, το μεταναστευτικό, την ενέργεια. Μόνο που αυτό το κλειδί, όπως ξέρουμε καλά στην περιοχή, ανοίγει και πόρτες που η Αθήνα και η Λευκωσία δεν θα ήθελαν καθόλου να δουν ανοιχτές.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχουμε και τα μαχητικά. Πρώτα θα δοθούν οι αμερικανικοί κινητήρες για τα τουρκικά μαχητικά KAAN και μετά η επανένταξη στο πρόγραμμα F-35. Αυτό τουλάχιστον θέλει ο Τραμπ, αυτό εννοούσε όταν μιλούσε για «δώρο» στον Ερντογάν. Το Κογκρέσο παραμένει παράγοντας-κλειδί και οι ομογενειακές οργανώσεις Ελλάδας και Ισραήλ στις ΗΠΑ προσπαθούν να φρενάρουν μια εξέλιξη που θα άλλαζε ισορροπίες. Τα πράγματα όμως είναι πιο δύσκολα από ποτέ.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν η Τουρκία θέλει περισσότερα. Πάντα ήθελε. Το ερώτημα είναι αν, στο όνομα της νέας ΝΑΤΟϊκής ανάγκης για έναν ισχυρό φρουρό στον Νότο, οι σύμμαχοι ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα ρόλο φύλακα σε μια γειτονιά όπου συμπεριφέρεται ως εμπρηστής. [...]
Πηγή: naftemporiki.gr σκίτσο με χρήση εργαλείων ΤΝ
.png)
