Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σύνθετο γεωπολιτικό και πολιτικό αδιέξοδο, καθώς ο πόλεμος με το Ιράν, που η Ουάσινγκτον θεωρούσε αρχικά σύντομη στρατιωτική επιχείρηση, έχει πλέον εισέλθει στη δέκατη εβδομάδα χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου και με το πολιτικό κόστος να αυξάνεται διαρκώς.
Σύμφωνα με αναλύσεις του CNN και του Politico, η αμερικανική κυβέρνηση δυσκολεύεται όχι μόνο να επιβάλει στρατιωτικά τους στόχους της, αλλά και να διαμορφώσει ένα αξιόπιστο διπλωματικό πλαίσιο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλιμάκωση της κρίσης.
Παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου ότι μια συμφωνία βρίσκεται κοντά, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει ιδιαίτερα περίπλοκη. Η Τεχεράνη συνεχίζει να αντιστέκεται, αξιοποιώντας ως βασικό διαπραγματευτικό όπλο τα Στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων διακινείται σημαντικό μέρος του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Την ίδια στιγμή, βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακές επαφές μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, για ένα προσωρινό πλαίσιο συμφωνίας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάπαυση του πυρός και νέο κύκλο διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, διπλωμάτες και αναλυτές εκτιμούν ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο μιας πιθανής συμφωνίας, αλλά και τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ διαχειρίζεται πολιτικά τη σύγκρουση.
Όπως σημειώνει το Politico, αρκετοί Αμερικανοί και Άραβες αξιωματούχοι ανησυχούν ότι η επιθετική ρητορική και οι δημόσιες προσβολές του Αμερικανού προέδρου προς την Τεχεράνη υπονομεύουν τις διπλωματικές προσπάθειες. Ο Τραμπ έχει χαρακτηρίσει Ιρανούς αξιωματούχους «τρελούς» και «ψυχικά άρρωστους», ενώ έχει απειλήσει ακόμη και με καταστροφή του «ολόκληρου πολιτισμού» του Ιράν.
Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η ιρανική ηγεσία δύσκολα θα αποδεχθεί μια συμφωνία αν παρουσιαστεί δημόσια ως πλήρως ηττημένη, καθώς η έννοια της πολιτικής αξιοπρέπειας θεωρείται κρίσιμο στοιχείο στην πολιτική κουλτούρα της χώρας.
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο Τραμπ δέχεται αυξανόμενη πίεση λόγω της πτώσης της δημοτικότητάς του, των υψηλών τιμών καυσίμων και της εντεινόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας για τον πόλεμο. Παράλληλα, η αμερικανική στρατηγική εμφανίζεται αποσπασματική, με συνεχείς αλλαγές σχεδίων και χωρίς ξεκάθαρο τελικό στόχο.
Παρά τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς και τις σοβαρές απώλειες που έχουν υποστεί οι ιρανικές στρατιωτικές υποδομές, η Τεχεράνη δεν έχει καταρρεύσει ούτε έχει εγκαταλείψει τις στρατηγικές της επιδιώξεις. Αντίθετα, το Ιράν φαίνεται να αξιοποιεί όλο και περισσότερο τη γεωπολιτική του θέση ως μέσο πίεσης προς τη Δύση.
Το βασικό ερώτημα που παραμένει ανοιχτό, σύμφωνα με τις δύο αναλύσεις, είναι αν ο Ντόναλντ Τραμπ είναι διατεθειμένος να αποδεχθεί μια συμφωνία στην οποία και οι δύο πλευρές θα μπορούν να ισχυριστούν ότι βγήκαν πολιτικά κερδισμένες.
Πηγή: liberal.gr
.png)
