Η αμερικανική στρατιωτική επίθεση στην Βενεζουέλα και η απαγωγή του προέδρου Μαδούρο, σηματοδοτούν την αποσάθρωση της διεθνούς τάξης, όπως αυτή προέκυψε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε πρωτοφανή βαθμό. Τόσο λόγω “άμεσων πληγμάτων”, όσο και γιατί αυτό γίνεται από τον κύριο εγγυητή της μεταπολεμικής και μεταψυχροπολεμικής διεθνούς τάξης.
Αυτή η διεθνής τάξη, με όλες τις ατέλειες, τις αδικίες και τα double standards που είχε, αποτελούσε ένα στοιχειώδες οργανωτικό πλαίσιο, που σήμερα βρίσκεται εν κινδύνω. Δημιουργείται συνακόλουθα ένα παγκόσμιο κενό, πρωτοφανές μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσα όμως σε ένα εντελώς νέο διεθνές σύστημα. Το κενό προκύπτει αν όντως οι ΗΠΑ – όπως γράφει ξεκάθαρα το νέο αμερικανικό Κείμενο Εθνικής Ασφαλείας– είναι η εφαρμογή ενός ανανεωμένου και ενισχυμένου Δόγματος Μονρόε. Όμως, το Δόγμα Μονρόε δεν περιλάμβανε μόνον την απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο, αλλά και την απομάκρυνση των ΗΠΑ από τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό φαίνεται ότι συμβαίνει και σήμερα ή έστω ότι ενδέχεται να συμβεί.
Από τη μία η επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, μπορεί να θεωρηθεί ως μια ενέργεια γεωπολιτικού μαξιμαλισμού. Προσβάλει εκ θεμελίων το διεθνές δίκαιο και επιβάλει μια αντίληψη ότι οι ΗΠΑ θα δρουν όπως κρίνουν και χωρίς κανέναν περιορισμό για να επιβάλουν την κυριαρχία τους στο Δυτικό Ημισφαίριο. Από την άλλη, όμως, ενδέχεται να είναι και μια ενέργεια δραματικής οπισθοχώρησης. Αυτή η “πύκνωση” της κυριαρχίας των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο, εμμέσως πλην σαφώς, ενδέχεται να σημαίνει και “αραίωση” της κυριαρχίας τους στον υπόλοιπο κόσμο.
Αυτό όμως, μάλλον, δεν θα πρέπει να αναγνωστεί ως πολιτική αδυναμίας των ΗΠΑ. Αντιθέτως, πιθανώς αποτελεί μέρος μιας υψηλής στρατηγικής που πηγάζει από τα σπλάχνα της αγγλοσαξονικής γεωπολιτικής σκέψης, όπως αυτή διαμορφώθηκε από το τρίδυμο των Mackinder, Spykman και Mahan. Και πυρήνας της αμερικανικής-αγγλοσαξονικής σκέψης και πρακτικής είναι να αποφευχθεί η δημιουργία μιας κυρίαρχης δύναμης στην Ευρασία.
“Όλοι εναντίον όλων”
Αναλυτικότερα, στη μεταψυχροπολεμική τάξη και ιδιαίτερα κατά την τελευταία δεκαετία και πολύ περισσότερο μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η πολιτική της “πολλαπλής ανάσχεσης” (multiple containment) που επιχείρησαν οι ΗΠΑ κατά της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν και άλλων οδήγησε σε μια σύζευξη των μεγάλων ευρασιατικών χωρών, η οποία συνδυάστηκε με τη μετακίνηση του οικονομικού και τεχνολογικού βάρους του πλανήτη προς Ανατολάς.
Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr
.png)
