Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, εκτός από τη χορήγηση καθημερινής δόσης τουρκικών απειλών και προκλήσεων μέσω της τηλεόρασης, είναι απαραίτητο να υπονομευτούν οι αντιστάσεις του Έλληνα πολίτη και από το εσωτερικό. Τον τελευταίο καιρό καλλιεργείται εντέχνως στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ η άποψη ότι τάχα η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οι ένοπλες δυνάμεις είναι πρόθυμες και έτοιμες να πολεμήσουν, αλλά μάλλον δεν είναι πρόθυμος και έτοιμος ο ελληνικός λαός. Επιχειρούν δηλαδή ξεδιάντροπα να φορτώσουν την ευθύνη ενός επώδυνου συμβιβασμού με την Τουρκία στον ελληνικό λαό, και μάλιστα χωρίς καν να τον ρωτήσουν, παραθέτοντας μόνο τις κουταμάρες που ψυχανεμίζονται κάποιοι άσχετοι αλλά βαλτοί δημοσιογράφοι οι οποίοι γράφουν ανοησίες με την απόλυτη σιγουριά της αυθεντίας στα στρατιωτικά ζητήματα. Δείτε, για παράδειγμα, τι έγραψε στις 17 Οκτωβρίου 2022 στον ιστότοπο liberal ο οσονούπω υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Καμπουράκης:
«Είμαστε όμως έτοιμοι να πολεμήσουμε; Η κυβέρνηση, αλλά και το κεντρικό πολιτικό προσωπικό της, πιστεύω πως είναι. Για τις ένοπλες δυνάμεις μας, δεν το πιστεύω απλώς, είμαι σίγουρος ότι είναι έτοιμες. Πλην έναν πόλεμο δεν τον κερδίζουν ούτε τα ντουφέκια, ούτε οι επαγγελματίες στρατιώτες, ούτε οι ηγεσίες. Δίχως αυτούς τους ανθρώπους και δίχως αυτά τα μέσα δεν γίνεται, αλλά κι αυτά από μόνα τους δεν αρκούν. Τους πολέμους τους κερδίζουν ή τους χάνουν σύσσωμες οι κοινωνίες. Δίνοντας τους γιους τους για τα πεδία όπου πέφτουν κορμιά, αδειάζοντας τις τσέπες τους πάνω στο εθνικό τραπέζι για τα πολεμικά έξοδα, υπομένοντας υποχωρήσεις πενταετιών και δεκαετιών στο επίπεδο της ζωής τους. Είναι έτοιμος, το λοιπόν, ο Έλληνας να πολεμήσει; Αυτός που φωνάζει κάθε μέρα "ρίξτους" ή "βούλιαξέ τους" ή "απάντησέ τους σκληρά", έχει έτοιμο και τον γιο να φύγει για Λέσβο ή Έβρο; Έχει βγάλει τα λεφτά του πάνω στο τραπέζι; Ή μήπως εννοεί ότι θα πολεμήσουν κάποιοι άλλοι γιοί; Και θα πληρώσουν κάποιοι άλλοι συν-πατριώτες; Και θα ταλαιπωρηθούν κάποιοι άλλοι συν-χωριανοί; Μήπως εννοεί ότι το δικό του αδιαπραγμάτευτο εθνικό καθήκον εξαντλείται στο να φωνάζει "απάνω τους" απ’ τα μετόπισθεν κι έπειτα να στείλει άλλους να ματώσουν και να πληρώσουν; Κι αν μεν κερδίσουν (αυτοί που θα πολεμήσουν) εκείνος να μείνει ανικανοποίητος απ’ τα λιγοστά κέρδη, ενώ αν χάσουν να τους βγάλει προδότες και ριψάσπιδες; Εδώ σε θέλω κάβουρα. Αν πράγματι έχουμε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει το "θα πολεμήσουμε", τότε να πούμε ευθέως και ξεκάθαρα στους απέναντι "ελάτε νύχτα ρε μάγκες και δεν θα δείτε ξημέρωμα". Αλλιώς, αν παριστάνουμε τα αντράκια εκ του μακρόθεν, αν φαντασιωνόμαστε νίκες δίχως κόστη και θυσίες, τότε καλύτερα να κάτσουμε σ’ ένα τραπέζι από τώρα κι ό,τι περισώσουμε».
Προσέξτε με πόσο ύπουλο τρόπο ο φιλοκυβερνητικός δημοσιογράφος πετάει στους απλούς Έλληνες πολίτες το μπαλάκι της ευθύνης για τις «Πρέσπες του Αιγαίου» που μαγειρεύονται παρασκηνιακά από τον Μητσοτάκη. Γιατί ποιο άλλο νόημα έχει το ερώτημά του αν ως λαός είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε; Μήπως μια κυβέρνηση που εκλέγεται και ορκίζεται να υπερασπίζεται την πατρίδα το κάνει υπό την αίρεση αν η πλειοψηφία του λαού έχει όρεξη να πολεμήσει ή όχι; Μήπως θα κάνουμε δημοψήφισμα όταν θα μας επιτεθούν οι Τούρκοι για να αποφασίσουμε αν θα πολεμήσουμε ή θα παραδοθούμε; Ή μήπως θα προλάβουμε να κάνουμε επιστράτευση; Τι φαντάζεται άραγε ο Καμπουράκης; Ότι θα έχουμε πόλεμο με τους Τούρκους κανά οκτάρι μήνες όπως οι Ρώσοι με τους Ουκρανούς, με τους νέους μας να είναι στο μέτωπο και τις γυναίκες στα μετόπισθεν να πλέκουν τις «κάλτσες του στρατιώτη» όπως το 1940; Τα πάντα θα κριθούν μέσα σε ελάχιστες μέρες, κυρίως από τους επαγγελματίες στρατιωτικούς που ήδη είναι στις θέσεις τους, για την ετοιμότητα και το αξιόμαχο των οποίων ο Καμπουράκης εκφράζει την απόλυτη σιγουριά του - διότι αντιλαμβάνεται ότι δεν τον παίρνει να κάνει αλλιώς αφού δεν μπορεί να τα βάλει με ένα οργανωμένο επαγγελματικό κομμάτι της κοινωνίας που ενδεχομένως θα του προσπορίσει ψήφους αύριο.
Οι νέοι μας που υπηρετούν ανά πάσα στιγμή τη στρατιωτική θητεία τους δεν είναι περισσότεροι από 30.000. Ο στόχος του Καμπουράκη είναι να προσβάλει τα εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών που δεν έχουν κάποιον γιο να υπηρετεί τώρα στις ένοπλες δυνάμεις, να τους κάνει να νιώσουν ενοχή που τάχα δεν συμμετέχουν σε μια ενδεχόμενη υπέρτατη θυσία για την πατρίδα, και να τους πείσει εμμέσως ότι είναι κουταμάρα να πολεμήσουμε για την εθνική μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και ότι είναι «καλύτερα να κάτσουμε σ’ ένα τραπέζι από τώρα» με τους Τούρκους «κι ό,τι περισώσουμε» προκειμένου να μην χυθεί αίμα νέων ανθρώπων. Δεν πιστεύω ότι το κάνει επειδή υπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας. Δεν είναι προδότης - απλά είναι φιλοτομαριστής. Υπηρετεί το προσωπικό και κομματικό του συμφέρον, επιδιώκοντας τη διατήρηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξουσία πάση θυσία, και την αποφυγή κάθε πολιτικού κραδασμού που θα μπορούσε να την απομακρύνει από αυτή. Δεν τον νοιάζει αν η εξυπηρέτηση του προσωπικού και κομματικού του συμφέροντος μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα ολέθριες συνέπειες για την πατρίδα. Ακόμη κι αν η Ελλάδα ακρωτηριαστεί εδαφικά, αυτός θα βγαίνει και θα λέει «ναι, μπορεί να χάσαμε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ αλλά σώθηκαν ζωές. Θα βάλουμε στην ίδια ζυγαριά το πετρέλαιο με την ανθρώπινη ζωή; Και άλλωστε οι Έλληνες δεν ήθελαν πόλεμο γιατί είχαν συνηθίσει την καλοζωία και δεν ήθελαν να ξεβολευτούν». Με τέτοιας ποιότητας πολιτικούς και δημοσιογράφους έχουμε μπλέξει σήμερα...
.png)
