Γράφει ο Γεώργιος Τορνικάντης:
Στον παρόν άρθρο δεν θα αναλωθούμε στην πορεία του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντιμίρ Πούτιν και της αναρρίχησης του στην εξουσία του Κρεμλίνου όπως πολλά άρθρα θυμήθηκαν να αναφέρουν και να μας ενημερώσουν μετά την στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην γειτονική τους Ουκρανία, ούτε θα αναπαράγουμε τις γνωστές θεωρίες και αφηγήσεις από διάφορα άστοχα και υποκριτικά διαδικτυακά μέσα όσον αφορά τον γνωστό φιλόσοφο και ακαδημαϊκό γεωπολιτικής και διεθνών σχέσεων, Αλεξάντερ Ντούγκιν, ούτε θα επαναληφθούμε και θα αναλωθούμε στο πρώην μεγαλείο της Σοβιετικής Ένωσης, το οποίο αναπολεί η ρωσική ελίτ και ο ρωσικός λαός και βρίσκει ανταπόκριση στην Ευρασιατική Ένωση που οραματίστηκε ο δεύτερος και εφαρμόζει ο πρώτος με την ‘’επιχείρηση’’ του στην Ουκρανία. Στις επόμενες γραμμές, θα εξηγήσουμε με έντεχνο τρόπο, πολιτική ανάλυση και γεωπολιτική παρατηρητικότητα γιατί ο Πούτιν έχει δημιουργήσει ένα κίνημα θαυμασμού και σεβασμού γύρω από το όνομα του, γιατί ο Ντούγκιν έχει φιλοτεχνήσει μία φιλοσοφική και γεωπολιτική σχολή μεταξύ Ευρώπης και Ασίας και γιατί η Ευρασιατική Ένωση πρόκειται να αποτελέσει μελλοντικά τον νέο πόλο έλξης στον πολυπολικό κόσμο που αναδύεται μέσα από τις στάχτες της Μαριούπολης, του Χάρκοβου, του Μικολάεβ και του Κιέβου και την σχέση της Ευρώπης και της Ελλάδος μέσα σε αυτόν τον κόσμο.
Οι φίλοι του Πούτιν
Σε αντίθεση με την δαιμονοποίση του Ρώσου Προέδρου και τις αναρίθμητες αναφορές για την επαγγελματική του σταδιοδρομία στις πρώην ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, KGB (σήμερον FSB), και τον ρόλο που του προσάπτουν όλες οι δυτικές και δυτικόφιλες κυβερνήσεις και τα φερέφωνα τους, οφείλουμε εξ’ αρχής να αναφέρουμε το πόσο μας εντυπωσίασε η εξαιρετική και αριστοτεχνική μεταχείριση των Μ.Μ.Ε. τον τρόπο που παρουσίαζαν τον Ρώσο Πρόεδρο ως έξοχο σκακιστή, ψύχραιμο ηγέτη και εφαρμοστή μιας Real Politik να μεταλλάσσεται σε διάστημα ολίγων ημερών σε έναν παράφρον δικτάτορα, αυταρχικό ηγεμονίσκο με μισαλλοδοξία και παροξυσμό. Σαφώς, κανείς νοήμων άνθρωπος και ένας απλός ταξιδιώτης στη Ρωσία του Πούσκιν και του Ντοστογιέφσκι δεν μπορεί να ισχυριστεί πως η Ρωσική Ομοσπονδία είναι ένα δημοκρατικό κράτος δυτικού τύπου (και γιατί να είναι άλλωστε), ούτε ασφαλώς να θριαμβολογήσει με μία στρατιωτική εισβολή ή με έναν πόλεμο όσο στρατηγικός και προληπτικός είναι αυτός. (η ρωσική πληροφόρηση ισχυρίζεται πως ο ρωσικός στρατός επενέβη στην Ουκρανία προλαμβάνοντας χτύπημα των Ουκρανών στην περιοχή του Donbass και στα σύνορα με την Ρωσία για δύο μέρες)
Διαβάστε τη συνέχεια στο amynageostratigiki.eu
.png)
