iEpikaira

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

Η διαφωνία Κίσινγκερ/Βρετανών 18-19 Ιουλίου θα δημοσιευόταν…

Θα πάμε λίγο πίσω στο χρόνο σήμερα για να προσθέσω ορισμένες σημαντικές ιστορικές λεπτομέρειες.

19 Ιουλίου 1974 – Μέσω του βρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον, αναφερόμενος τηλεφωνικώς στη πολιτική του Κάλαχαν στο θέμα της Κύπρου, ο Δρ. Κίσινγκερ του είπε «δεν ήθελε τον Σαμψών να συνεχίσει, ότι μπορούσε να συμφωνήσει με την πολιτική του (Κάλαχαν) ή να κρατήσει κάποια απόσταση πίσω, ήταν έτοιμος να βάλει πίεση πάνω στους ΄Ελληνες όταν όμως θα ήταν πια γνωστό ότι θα επετύγχαναν οι βρετανοί (με την πολιτική τους) γιατί αυτό δεν ήταν ακόμα ξεκάθαρο και ότι , δεν ήταν τόσο ενθουσιασμένος από το πρόχειρο ψήφισμα (στο Σ. Ασφαλείας) που είχαν ετοιμάσει…

(Είχε προηγηθεί στις 18 Ιουλίου η διαφωνία του μαζί τους, και η έντονη προειδοποίησή του ότι δεν είχαν μελετήσει καλά τις μακροπρόθεσμες συνέπειες του τι είχαν συμφωνήσει με τον Ετσεβίτ (εισβολή), ότι έβλεπε τον Μακάριο ως ‘ανδρείκελο των Τούρκων’ έχοντας πληροφορηθεί ότι είχε δώσει την ‘΄συναίνεσή του’ για την ‘συνεργασία Βρετανών με Ετσεβίτ, και ότι δεν υποστήριζε την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών όπως ζητούσαν Μακάριος, Τουρκία, Βρετανία και Σοβιετικοί εδώ και τώρα, γιατί θα δημιουργούσαν ανισοζύγιο δυνάμεων εις βάρος των Ελλήνων. Βλέπε λεπτομέρειες στο άρθρο Φ.Α. 2022 «Ο Δρ Χένρυ Κίσινγκερ ακολούθησε την βρετανική πολιτική το 1974».)

Ο πρέσβης Ραμσπόθαμ τον ρώτησε αν είχε κάποιες σκέψεις για μια συνταγματική λύση. Ο Κίσινγκερ είπε αυτό θα έπρεπε σταδιακά να ακολουθήσει, όμως οι ΗΠΑ δεν θα βιαζόντουσαν να δεσμευθούν με οτιδήποτε. Θα ήθελε να του επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσει τις τακτικές που δεν απέτυχαν (αναφερόμενος καθαρά στην διπλωματία του για τη Μέση Ανατολή) αλλά ο βρετανός πρέσβης του υπέδειξε ότι το θέμα της Κύπρου ήταν πολύ διαφορετικό από το Αραβοϊσραηλινό, ειδικά λόγω των υφιστάμενων Συνθηκών του 1960. Ο Κίσινγκερ, έγραψε ο πρέσβης, μίλησε αν και όχι τόσο καθαρά, ότι θα μιλούσε στους Έλληνες και τους Τούρκους το βράδυ , για τις απόψεις των Ηνωμένων Πολιτειών για λύση…

Αμέσως μετά ακολούθησε δεύτερο τηλεγράφημα του βρετανού πρέσβη προς το Φόρειν ΄Οφις, ενημερώνοντας ότι είχαν σταλεί οδηγίες σε δύο τηλεγραφήματα προς την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα για τον Σίσκο ή αν δεν είχε φθάσει στην Άγκυρα για τον πρέσβη (Μακόμπερ).

Στο πρώτο ζητούσαν να μεταβιβάσουν στον Ετσεβίτ τις έντονες ανησυχίες των ΗΠΑ από τις πληροφορίες για τουρκικές στρατιωτικές κινήσεις ειδικά προτού δοθεί καιρός στη διπλωματία. Τουρκική στρατιωτική επέμβαση θα ήταν το πρώτο βήμα σε μια κατάσταση που θα ήταν δύσκολο να ελεγχτεί. Οι ΗΠΑ ήταν πλήρως αντίθετες με την Ένωση ή την “creeping enosis” (υφέρπουσα Ένωση) όμως ο Κίσινγκερ ήθελε να το έκαναν ξεκάθαρο στον Ετσεβίτ, ως φίλος, ότι κατά τη γνώμη του στρατιωτική επέμβαση θα άρχιζε μια σειρά από γεγονότα που θα ξέφευγαν του τουρκικού ή αμερικανικού ελέγχου. Στο δεύτερο τηλεγράφημα οι οδηγίες του Σίσκο ήταν να τονίσει ότι οι Αμερικανοί μιλούσαν στους Τούρκους ως φίλοι και στο ρόλο αυτό οι ΗΠΑ δεν πίστευαν ότι τα τουρκικά συμφέροντα μακροπρόθεσμα θα εξυπηρετούνταν με τουρκική επέμβαση…

Το δεύτερο πάλι εντολές προς τον Σίσκο. « Να διαβεβαιώσει τον Ετσεβίτ ότι οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονταν τις τουρκικές ανησυχίες και να του τονίσει ότι οι ΗΠΑ μιλούσαν στους Τούρκους ως φίλοι. Με αυτό το ρόλο οι ΗΠΑ δεν πίστευαν ότι τα τουρκικά συμφέροντα μακροπρόθεσμα θα εξυπηρετούνταν με στρατιωτική επέμβαση. Το ζητούμενο πρέπει να είναι να εργαστούν για μια λύση που μακροπρόθεσμα θα περιλαμβάνει ασφάλεια για την τουρκική κοινότητα. Η άμεση ανάγκη, επομένως, ήταν να μην συμβεί κάτι βραχυπρόθεσμα που θα κάνει το μακροπρόθεσμο στόχο αδύνατο.

Δεν υπήρχε αμερικανικό σχέδιο και οι Αμερικανοί ήταν ανοικτοί σε τουρκικές προτάσεις. Εν πάση περιπτώσει ο Σίσκο να ‘πετάξει’ στον Ετσεβιτ την ιδέα για Κληρίδη ως συμβιβαστικό υποψήφιο για την προεδρία…Ο στόχος των ΗΠΑ ήταν να παραμείνουν όσο ευέλικτες μπορούσαν και να μην προχωρήσουν με προτάσεις».

Η διαφωνία θα δημοσιευόταν στους «Financial Times»

Στις 19 Ιουλίου 1974, οι «Financial Times» ήθελαν να δημοσιεύσουν ότι ο Κίσινγκερ είχε διαφωνήσει με τη πολιτική του Κάλαχαν για την Κύπρο (που ήταν αληθές – όπως αποκάλυψαν τα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο). Όμως κατόπιν πιέσεων από αμφότερες τις πλευρές του Ατλαντικού (Στέιτ Ντιπάρτμεντ και Βρετανούς) η δημοσιοποίηση των διαφωνιών αποφεύχθηκε, συγκαλύφθηκε προς όφελος των Τούρκων, Βρετανών και όχι μόνο…

Η χούντα ισχυριζόταν ότι υπήρξε συμπαιγνία μεταξύ Λονδίνου και Άγκυρας

Στις 20 Ιουλίου 1974 ο βρετανός πρέσβης στην Αθήνα Σερ Ρόπιν Χούπερ ενημέρωσε τον Κάλαχαν ότι η κυβέρνηση στην Αθήνα ισχυριζόταν ότι υπήρξε συμπαιγνία μεταξύ Λονδίνου και Άγκυρας. Το Λονδίνο έπρεπε να κάνει κάτι για εξουδετέρωση του ισχυρισμού. Συναντήθηκε με τον αναπληρωτή ΥΠΕΞ της Ελλάδας Κ. Κυπραίο και έστειλε λεπτομέρειες της συνάντησης και τόνισε ότι ο Κυπραίος του είπε η ελληνική κυβέρνηση δεν ήθελε Ένωση «παρόλο ότι αν ο κυπριακός λαός ο ίδιος το ζητούσε, τότε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα». Και τόνισε ο Χούπερ « Δεν είχε, επαναλαμβάνω δεν είχε γνώση πρότασης για διχοτόμηση»…

Οι βρετανοί προέβησαν σε έντονες προσεγγίσεις προς την ελληνική χουντική κυβέρνηση για να αποσυρθεί ο ισχυρισμός (που ήταν αληθής βέβαια) και στη συνέχεια στην νέα κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, Γ. Μαύρο και Ε. Αβέρωφ…

30/11 – 1/12/1974 – Σύσκεψη στην Αθήνα – Ο Κ. Καραμανλής είπε όσον αφορούσε τους Άγγλους «αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι αυτοί ενεθάρρυναν και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και τας διαθέσεις των Τούρκων…». Βιβλίο Σάββα Παύλου, η «Άλλη Κατάθεση»1991.

΄Οσο για τις ευθύνες των για τις διαθέσεις των Τούρκων επιβεβαιώθηκε και τεκμηριώθηκε η δήλωση Κ. Καραμανλή. Παραμένει να ερευνηθεί βαθύτερα και η ευθύνη τους για το πραξικόπημα…

Η τουρκική εισβολή μπορούσε να εμποδιστεί ΜΟΝΟ αν οι αμετανόητοι ΕΝΟΧΟΙ WILSON/CALLAGHAN απέσυραν α) την ανοικτή επιταγή προς Ετσεβίτ να εισβάλει φτάνει να μην ενοχλούσε τις βρετανικές των βάσεις, β) την υπόσχεση ότι ανελάμβαναν να εμποδίσουν οποιαδήποτε ελληνική βοήθεια προς Κύπρο όπως ζήτησε ο Ετσεβίτ και δέχθηκαν να εκτελέσουν και εκτέλεσαν γ) αν δεν υιοθετούσαν την τουρκική θέση ότι το σύνταγμα της ΚΔ είχε καταρρεύσει το 1963/64 και έπρεπε να αντικατασταθεί! Με την εισβολή, για την οποία είχαν ήδη ετοιμάσει και σχέδια υποδοχής προσφύγων στις βρετανικές βάσεις από την δεκαετία του 1960 όπως και σχέδιο για διάσωση του Μακαρίου που προνόησαν από τότε και εκτέλεσαν στις 16 Ιουλίου 1974…

Όταν ο Κίσινγκερ είπε στον Κάλαχαν (14.8.1974 βλέπε Μέρος Ζ’ Σημερινή 30.8.2026) « Και η τραγωδία είναι ότι μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα με τη διπλωματία» εννοούσε ακριβώς την αμετάκλητη απόφαση των Βρετανών να αφήσουν την εισβολή να λάβει χώρα και δεν εισάκουσαν στις προειδοποιήσεις του…

Συνέχεια στο επόμενο.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com φωτο Ονήσιλος

Φανούλα Αργυρού

Τεκμηριωμένα: Callaghan ο «καβαλάρης» και Kissinger το «άλογο», όχι αντίστροφα

ΜΕΡΟΣ Ζ΄

14 Αυγούστου – Η ελληνική Κυβέρνηση, που ανησυχούσε για κατάρρευση της Εθνικής Φρουράς, ζήτησε από τη βρετανική κυβέρνηση αεροπορική κάλυψη για αποστολή Ελληνικής Μεραρχίας 10.000 ανδρών, που ήδη είχαν συγκεντρωθεί στην Κρήτη για αναχώρηση. Ο Γεώργιος Μαύρος το είχε αναφέρει και στη Γενεύη στον James Callaghan.

Η δράση θα ήταν σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεως, όμως δεν ήταν σύμφωνα με τη συνεννόηση Ετζεβίτ/Βρετανών, 17.7.1974! Η απάντηση στον Κ. Καραμανλή στάλθηκε στις 16.8.1974.

Ενδιαφέρουσα παράμετρος, στην οποία βάσισε ο ΕΝΟΧΟΣ και αιματηρός Κάλαχαν την άρνησή των, βρέθηκε σε αμερικανικό έγγραφο. Και εδώ φαίνεται και η αξία μελέτης των αμερικανικών εγγράφων σε συνδυασμό με τα αντίστοιχα βρετανικά. Τηλεφωνική συνομιλία Callaghan/Kissinger, 15 Αυγούστου:

Callaghan: «Στο θέμα… όσον αφορά την ιστορία με τον Μαύρο ήταν… για τη Μεραρχία… αεροπορική κάλυψη για τη Μεραρχία του –λυπάμαι που δεν εξηγηθήκαμε σωστά με τον Arthur Hartman και δεν προσεγγίστηκες… μόνο εμείς».

Kissinger: «Ακριβώς!».

Callaghan: «Επομένως εκείνο που έκανα ήταν να του στείλω πίσω ένα μήνυμα, λέγοντάς του ότι δεν μπορεί να γίνει για διάφορους λόγους, τους οποίους απαρίθμησα. Ένας ενδιαφέρων λόγος ήταν όταν είδα τον Μακάριο σήμερα το πρωί και τον ρώτησα για τη γνώμη του αν μας ζητούσαν να κάνουμε κάτι τέτοιο, και μου είπε ‘‘όμως τι θα κάνουν τα στρατεύματα όταν φθάσουν εκεί;’’. Οπόταν ήμουν στη θέση να δώσω οδηγίες στον πρέσβη μας ότι ο Μακάριος δεν βλέπει τον λόγο για κάτι τέτοιο. Έτσι νομίζω μπορούμε να θεωρήσουμε το θέμα νεκρό».

(So what I have done is to send back a message to him saying that it can’t be done for a variety of reasons which I have outlined. One of the interesting ones is that when I saw Makarios this morning I asked him what would be his view if we were asked to do such a thing and he said but what would the troops do if they got there. So I have been able to give our Ambassador instructions that Makarios sees no purpose in doing this. So I think we can regard that one as dead).

Kissinger: «Σωστά…».

(Πηγή: Unclassified US Department of State review authority: Robert H. Miller date/case ID: 01 Jun 2006 200102979) (Τα έντονα γράμματα της συγγραφέως.)

Callaghan ο «καβαλάρης» και Kissinger το «άλογο», όχι αντίστροφα

«…Όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία σε δύο φάσεις το 1974, το Ηνωμένο Βασίλειο διακριτικά έπεισε τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να δεχθούν τόσο τη δημιουργία μιας επεκταμένης ντε φάκτο τουρκικής «ζώνης» όσο και μιας «μεγάλης ανταλλαγής πληθυσμού» ως τα απαραίτητα συστατικά για τη συγκρότηση μιας «ομόσπονδης δημοκρατίας» (‘‘federal republic’’).

Για να τονιστούν αυτές οι κρίσιμες ιστορικές πραγματικότητες, πρέπει να γίνει αναφορά στο αποδεσμευμένο βρετανικό έγγραφο ‘‘Record’’ σχετικά με μία ιδιαίτερα σημαντική τηλεφωνική συνομιλία που έγινε στις 2.45 μ.μ. (ώρα Λονδίνου), στις 14 Αυγούστου 1974. Οι συμμετέχοντες ήταν ο Βρετανός τότε Υπουργός Εξωτερικών, James Callaghan, και ο Αμερικανός τότε Υπουργός Εξωτερικών, Δρ Henry Kissinger. Η συνομιλία διεξήχθη καθώς η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη μαζί με τον ξεριζωμό, τις θηριωδίες και άλλα εγκλήματα που εκτελούνταν μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας και εξαναγκασμού με στόχο τη δημιουργία μιας μεγάλης ντε φάκτο τουρκικής «ζώνης» εν μέσω ενός εθνικού και θρησκευτικού ξεκαθαρίσματος. Σε αυτό το αιματηρό περιβάλλον, τι αξιολόγησαν και τι συμφώνησαν στο τηλέφωνο αυτοί οι δύο γίγαντες της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής;

Υπουργός Εξωτερικών (Callaghan): «Henry, αν μπορώ να συνοψίσω την κατάσταση με δύο λόγια, νομίζω έχει ως εξής: Οι Τούρκοι έχουν καλή υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου αυτό τώρα μπορεί να λυθεί μόνο με τη δημιουργία μιας (ντε φάκτο τουρκικής) ζώνης. Μιας ζώνης στην οποία θα έχουν αυτονομία σε μια ομόσπονδη δημοκρατία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διαπραγμάτευση, όμως, με τη σημερινή κατάσταση, κανένας δεν μπορεί να καταφέρει οτιδήποτε με κάτι τέτοιο. Έτσι έχουμε μια στρατιωτική λύση προς το παρόν, στην οποία θα αστυνομεύουν το δικό τους (ντε φάκτο) σύνορο. Θα έχουμε μια μεγάλη (ντε φάκτο) ανταλλαγή πληθυσμού με τους Έλληνες να φεύγουν και μετά απλώς θα αφήσουμε τη διπλωματία ν’ αναλάβει μέχρι να δούμε την ευκαιρία γι’ ακόμα μια φορά, αν μπορούμε να βρούμε μια ειρηνική λύση στη νήσο. Τώρα όσον αφορά την Ελλάδα και την Τουρκία, είναι η Ελλάδα που θα χρειαστεί μασάζ γιατί οι Τούρκοι είναι πολύ σοβινιστές, μάλιστα πολύ κοντά στον Χίτλερ κατ’ εμένα [‘‘too close to Hitler for my liking’’]. Εντάξει;».

Δρ Kissinger: «Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Jim. Και η τραγωδία είναι ότι θα μπορούσε να διευθετηθεί το θέμα μέσω διπλωματίας…».

(Πηγή: Βρετανικό Αρχείο, άρθρο καθηγητή Δρος Κλέαρχου Α. Κυριακίδη, «Οι Συνήγοροι του Τουρκικού Δόγματος της Διαίρεσης: Οι Βρετανοί και οι Πέντε Πυλώνες της Διχοτόμησης». Δημοσιεύθηκε στις 28 Απριλίου 2017 στην ιστοσελίδα www.agora-dialogue.com και βιβλίο γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).

Στις 16 Αυγούστου o Callaghan επανέλαβε τα όσα είπε στον Kissinger και στις «Οδηγίες για χρήση» προς τις διπλωματικές του αποστολές:

«...Στη Γενεύη ΙΙ οι Τούρκοι ήγειραν δύο σημαντικά θέματα:

1) Γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων (είτε σε δύο ζώνες είτε σε διάφορα καντόνια).

2) Απαίτησαν όπως η τουρκική ζώνη καλύπτει το 34% της νήσου.

»Δεύτερη τουρκική εισβολή – Ο στόχος της Τουρκίας φαίνεται να περιορίζεται στην κατάληψη του ενός τρίτου (1/3) της νήσου, μιας γραμμής διαμέσου Λεύκας/Λευκωσίας/Αμμοχώστου... Και να ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις σύντομα...

»Παρόλο που καταδικάζουμε τις τουρκικές μεθόδους, θεωρούμε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν υπόθεση, δοσμένης της μεταχείρισης που υπέστησαν στο παρελθόν. Οι Ελληνοκύπριοι ίσως τώρα να είναι περισσότερο διατεθειμένοι να δεχθούν γεωγραφικό διαχωρισμό, ειδικά λόγω του μεγάλου αριθμού προσφύγων από αμφότερες τις πλευρές. Όμως είναι δύσκολο να δεχθούν να υπογράψουν το 34 τοις εκατόν της νήσου στο 18 τοις εκατόν του πληθυσμού, και ίσως να πάρει χρόνο προτού δικαιολογήσουν την επιστροφή τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων… Η δράση περιορίζεται στον διπλωματικό τομέα.

»Βρετανική θέση – Έτοιμοι (Βρετανοί) να ξαναρχίσουν διαπραγματεύσεις, όμως όχι προτού σταματήσουν οι τουρκικές δυνάμεις».

16 Αυγούστου – Την ίδια μέρα που στο Φόρεϊν Όφις αποφάσισαν ως ‘‘λύση’’ τη βρετανο-τουρκική Δικοινοτική, Διζωνική Ομοσπονδία και επέλεξαν τον Γλ. Κληρίδη ως τον άνθρωπό τους για την προώθησή της…

Όπως έγραψε ο καθηγητής Άντερσον (βλέπε Μέρος Ε΄, «Σημερινή», 23.8.2026) ήταν μια συνεννόηση Τουρκίας/Βρετανίας, σοσιαλο-δημοκρατικής αλληλεγγύης! Αριστεροί ξένοι και δικοί μας (εφόσον και η Μόσχα έδωσε το ίδιο πράσινο φως στον Ετζεβίτ) έκτοτε σοφίστηκαν να φορτώνουν όλες τις ευθύνες στο ΝΑΤΟ και τον Δρα Henry Kissinger. Εφόσον τα ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ βρετανικά έγγραφα για το 1974, με την αδιαμφισβήτητη αλήθεια για την ΕΝΟΧΗ των Βρετανών Εργατικών/Σοσιαλιστών, αποδεσμεύθηκαν το 2004. Αντί αυτών, όμως, ακόμα επιμένουν στο παραπλανητικό αφήγημα, σε σημείο που τόλμησαν να χρησιμοποιήσουν πλαστά κουρελόχαρτα γι’ αυτόν τους τον στόχο και όχι μόνο…

Η αρνητική απάντηση προς Κ. Καραμανλή.

Στο επόμενο: Τι είπε ο Κίσινγκερ στους Βρετανούς 19.7.1974.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού

Τουρκική Εισβολή - Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974

* 9 Αυγούστου 1974, Γενεύη ΙΙ – Το τηλεγράφημα προς Κάλαχαν και CIA

* Πώς εξηγείται ο χάρτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ

Ο επικήδειός της από τη βρετανική «The Guardian», 15.6.2015.

Μέρος Γ΄ - Τα βρετανικά σχέδια πρότειναν διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση

Στις 22 Ιουλίου, πριν ξεκινήσει η Γενεύη Ι, ο Τζέιμς Κάλαχαν πήρε επειγόντως αξιολόγηση από το Φόρεϊν Όφις ως προς τον προσανατολισμό «λύσης». Το έγγραφο ετοιμάστηκε με μεγάλη βιασύνη και σημείωνε ότι θα χρειαζόταν επεξεργασία. Όμως, το περιεχόμενό του είναι υψίστης σημασίας, γιατί εκθέτει τη βρετανική πολιτική από τον Ιούλιο του 1974 μέχρι το «Σχέδιο Ανάν» και το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Και παρουσιάζει και μιαν άλλη ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση - που είχε ξανασυζητηθεί μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης, το 1958 και το 1964, αλλά απορρίφθηκε σε όλες τις περιπτώσεις - εκείνη της πλήρους μετακίνησης των Τουρκοκυπρίων από την Κύπρο...

Μεταξύ άλλων μελετήθηκαν ως εναλλακτικές λύσεις:

Τρόπος διαμοιρασμού της εξουσίας σε μια ανεξάρτητη Κύπρο - Εξάλειψη της τουρκικής μειονότητας - Ανταλλαγή πληθυσμών εντός της Κύπρου: διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση.

Το Φόρεϊν Όφις ενδεικτικά ακολούθησε την τελευταία επιλογή. Το έγγραφο είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένο με τη βρετανο-τουρκική πολιτική για γεωγραφικό διαχωρισμό και τη δημιουργία δύο συνιστώντων ομόσπονδων κρατών, που υποστήριξαν από τις 3.1.1964 μέχρι σήμερα, μέσω της Δι-κοινοτικής, Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας, η οποία έχει τις καταβολές της από το 1955…

Γενεύη ΙΙ - Ξεκίνησε στις 8 Αυγούστου με επικεφαλής και πάλι τον Κάλαχαν και το επιτελείο του από το Φόρεϊν Όφις. Αυτήν τη φορά η Διάσκεψη ήταν πενταμελής, με τη συμμετοχή και Βρετανών ανώτερων στρατιωτικών, με συμβαλλόμενα μέρη τον Γλ. Κληρίδη με τους συμβούλους του και τον Ρ. Ντενκτάς με τους δικούς του. Με βωβούς παρατηρητές τον Αμερικανό Άρθουρ Χάρτμαν (στην πρώτη Γενεύη είχε παρευρεθεί ο Γουίλιαμ Πάφουμ) και τον Σοβιετικό Βίκτορ Μίνιν, που επίσης παρευρέθη στη Γενεύη Ι.

Οι Ελληνοκύπριοι σύμβουλοι: Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης, Τάσσος Παπαδόπουλος, Κρίτων Τορναρίτης και Πολύβιος Πολυβίου. Ο μόνος επιζών ο τελευταίος.

9 Αυγούστου – Χάρτες

9 Αυγούστου – Έφθασε από την Κύπρο ο Βρετανός συνταγματάρχης (Colonel) Jerry Hunter, με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης (demarcation maps) της γραμμής Αττίλα (είχαν αναλάβει οι Βρετανοί). Λόγω της ασταμάτητης προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων, οι χάρτες άλλαζαν συνεχώς. Σύμφωνα με αυτούς τους χάρτες, που δόθηκαν και στους Αμερικανούς, σε συνδυασμό με τη ροή των πληροφοριών που έρχονταν για δεύτερη εισβολή, οι Μυστικές Υπηρεσίες Βρετανίας και Αμερικής διαμόρφωναν και προσάρμοζαν τους δικούς τους χάρτες παρακολουθήσεως και προβλέψεως.

9 Αυγούστου - Το τηλεγράφημα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, που φανέρωσε γι’ ακόμα μια φορά πόσα γνώριζαν οι Βρετανοί ΠΡΙΝ από την πρώτη εισβολή ΚΑΙ ΤΙ θα ακολουθούσε!

Απόρρητο τηλεγράφημα μόνο για τα μάτια του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (εστάλη και στη CIA στην Ουάσιγκτον), προς Κάλαχαν (και βρετανικές αποστολές) για τις τουρκικές προθέσεις για δεύτερη εισβολή, με στόχο την κατάληψη περιοχών πέραν της γραμμής πέντε μιλίων ανατολικά της Μόρφου, μέσω Λευκωσίας, φθάνοντας στην Αμμόχωστο. Γραμμή διά μέσου Λευκωσίας που θα περνούσε ανατολικά της πρωτεύουσας, θα αιχμαλώτιζε το ξενοδοχείο «Λήδρα Πάλας», τα δικαστήρια, και τα τουρκικά στρατεύματα θα προχωρούσαν σε μια γραμμή που επεκτεινόταν μέχρι τον κυκλικό κόμβο «Κολοκασίδη» (Colocassides round-about.)

ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: «Πιστεύουμε το σχέδιο στρατιωτικά έχει νόημα (the plan makes military sense). Και θα είναι στο πλαίσιο των δυνατοτήτων των τουρκικών δυνάμεων που βρίσκονται τώρα στην Κύπρο να το εκτελέσουν και οι Τούρκοι μπορούν να εκτελέσουν την 3η φάση δίχως να αντιμετωπίσουν ελληνική επίθεση… Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ό,τι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν από την επέμβαση: Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο… για την οποία είχε μιλήσει ο Ecevit... και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερον της 20ής Αυγούστου…» (Οι υπογραμμίσεις της συγγραφέως).

9 Αυγούστου - Ο Κάλαχαν ενημέρωσε τον Χάρτμαν και αυτός τον Σίσκο στην Ουάσιγκτον για τις πληροφορίες και ότι και oι δικοί τους (Αμερικανοί) είχαν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες για 2η εισβολή από τους Βρετανούς. Το τηλεγράφημα στάλθηκε και στη CIA…

Σχετικό αμερικανικό έγγραφο επιβεβαιώνεται με το πρωτογενές βρετανικό.

Και έτσι εξηγείται και ο χάρτης που βρέθηκε στα αμερικανικά αρχεία, που λανθασμένα ονομάστηκε αρχικά ως ‘‘χάρτης Kissinger’’, ενώ στο πάνω μέρος του χάρτη ο τίτλος λέγει καθαρά ότι «Ο χάρτης αυτός ετοιμάστηκε από την Υπηρεσία Πληροφοριών και Έρευνας προβάλλοντας τις τουρκικές κινήσεις στην Κύπρο, 13 Αυγούστου 1974» (Map done by the Bureau of Intelligence and Research projecting Turkish moves on Cyprus 13 August 1974).

Στον χάρτη καταγράφηκαν οι διάφορες φάσεις των τουρκικών προελάσεων όπως ακριβώς είχαν και όσες θα ακολουθούσαν, σύμφωνα με τις έγκυρες πληροφορίες που είχαν οι Βρετανοί από τις 17 Ιουλίου 1974 και τις οποίες μοιράζονταν με τους Αμερικανούς …

Για όσους διερωτώνται, λοιπόν, πώς και γνώριζαν οι Αμερικανοί από τις 13 Αυγούστου τις επόμενες κινήσεις Ετζεβίτ.

9 Αυγούστου – Το βράδυ, στις 10 μ.μ., ο Κάλαχαν μετέφερε στους Γλ. Κληρίδη και Μιχαλάκη Τριανταφυλλίδη τις τουρκικές απαιτήσεις για μεγάλες αυτόνομες περιοχές και, παρ' όλο που ο Κληρίδης δεχόταν διοικητικό ομόσπονδο σύστημα, κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να το πουλήσει στον κόσμο στην Κύπρο.

Ο Callaghan στη Γενεύη ήταν πλήρως ενήμερος για τις τουρκικές προθέσεις 2ης εισβολής, όπως γνώριζε και για την πρώτη από τις 16 Ιουλίου 1974. Και ενημέρωνε σχετικά τους Αμερικανούς.

10 Αυγούστου – Η Ann Warburton, Βρετανίδα αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη (βρισκόταν στη Γενεύη ΙΙ και παρευρέθη και στη συνάντηση Ετζεβίτ/Γουίλσον 17 Ιουλίου στην πρωθυπουργική κατοικία), ενημέρωσε τον Χάρτμαν ότι στις 17 Ιουλίου ο Ετζεβίτ τούς είχε εξηγήσει μέχρι πού θα έφθανε η γραμμή Αττίλα (Αμμόχωστο) και του ζήτησε να ενημερώσει τον Χένρι Κίσινγκερ…

Η Ann Warburton ήταν η πρώτη γυναίκα πρέσβης της Μ. Βρετανίας, όταν διορίστηκε το 1976 στη Δανία. Πέθανε το 2015. Σ’ αυτήν την προσωπικότητα οφείλουμε τόσο εμείς όσο και οι Αμερικανοί (Κίσινγκερ), τη γνώση ότι ο Ετζεβίτ είχε ενημερώσει τους Βρετανούς μέχρι πού θα τραβούσε τη γραμμή Αττίλα του…

Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, Αμερικανικά Αρχεία – Βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

*Η συνέχεια 9-14/8/1974, στο Μέρος Δ’ το ερχόμενο Σάββατο

Το άκρως απόρρητο τηλεγράφημα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών (Joint Intelligence Committee), 9/8/1974, προς Κάλαχαν και CIA.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού

Τουρκική Εισβολή - Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974

Χ. Κίσινγκερ: «Οι Βρετανοί το μυαλό και οι Αμερικανοί τη γροθιά»

«Βρετανο/τουρκικό gang-up»

Διάσκεψη Γενεύης Ι. Στο κέντρο ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές.

Μέρος Β’

Αφού Βρετανοί και Τούρκοι συμφώνησαν στις 17.7.1974, ο Ετζεβίτ έκανε την εισβολή (όπως συμφώνησαν να μην ενοχλούσε τις Βρετανικές Βάσεις και οι Βρετανοί να εμπόδιζαν ελληνική βοήθεια προς Κύπρο όπως είχε ζητήσει), και εκδόθηκε το Ψήφισμα του Σ.Α. 353, 20 Ιουλίου.

Τα περί Κύπρου Ψηφίσματα τα γράφουν οι Βρετανοί, οι καταγεγραμμένοι ως οι PEN HOLDERS για οτιδήποτε για την Κύπρο, αλλά υποτίθεται με τη σύμφωνη γνώμη των διαδοχικών κυπριακών κυβερνήσεων. Το Ψήφισμα καλούσε μεν τα ξένα στρατεύματα να αποχωρήσουν από την Κύπρο, όμως στην πραγματικότητα εννοούσε τα ελληνικά στρατεύματα, σύμφωνα με τις κατηγορίες Μακαρίου εναντίον της Ελλάδας ως εισβολέα, καμία αναφορά σε ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ και τουρκικά στρατεύματα, και καλούσε τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις (η μία εκ των οποίων είχε ήδη εισβάλει και δολοφονούσε στην Κύπρο), να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις δίχως καθυστέρηση για την αποκατάσταση της ειρήνης στην περιοχή και της συνταγματικής κυβέρνησης στην Κύπρο…

Οι Βρετανοί το μυαλό και οι Αμερικανοί τη γροθιά

22 Ιουλίου – Στις 19 Ιουλίου ο Μακάριος ζήτησε συνάντηση με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, Δρα Χ. Κίσινγκερ. Συναντήθηκαν ιδιωτικά για 1 ώρα και 20 λεπτά στις 22/7 και έδωσε στον Κίσινγκερ χειρόγραφο σημείωμα με έξι προτάσεις για επίλυση του Κυπριακού, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων και τη δημιουργία μεικτής αστυνομικής δύναμης στο νησί…

23 Ιουλίου - Αποκαλυπτικότατες δύο τηλεφωνικές συνομιλίες Δρος Henry Kissinger και Βρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον, Peter Ramsbotham. Η πρώτη στις 3.23 μ.μ.

Ο Βρετανός πρέσβης ενημέρωσε ότι ο Κάλαχαν θα προχωρούσε την ίδια μέρα για συνάντηση στις 3.00 η ώρα, με Τουρκία, αντιπροσώπους του ΟΗΕ και Αμερικανούς, αλλά η Ελλάδα αδυνατούσε να στείλει αντιπρόσωπο. Ο Κίσινγκερ ενοχλημένος ρώτησε «Μα, γιατί τέτοια βιασύνη;» και πρόσθεσε: «Κατ’ αρχάς ελπίζω να μην κάνετε τίποτα δίχως να μας μιλήσετε. Εμείς δεν κάναμε βήμα δίχως να σας μιλήσουμε. Έστω και αν αφήνουμε εσάς να βάζετε το μυαλό και εμείς την πυγμή (γροθιά), θα ήταν καλό (να μας μιλήσετε πρώτα). Δεύτερον, δεν βλέπω αυτόν τον καταναγκασμό γι’ αυτήν τη συνάντηση… Kάντε το ξεκάθαρο στους ανθρώπους σας… Σίγουρα όλα τα μέρη πρέπει να παρευρεθούν προτού κάνουμε οτιδήποτε. Ό,τι και να συμβαίνει στην Ελλάδα, πρέπει να δοθούν 48 ώρες να βρουν τα πόδια τους. Εξ όσων γνωρίζω, δεν έχουν Πρωθυπουργό… Δεν νομίζω ο Ετζεβίτ να πεθάνει από καρδιακή προσβολή αν δεν υπάρξει διάσκεψη» (Η υπογράμμιση της συγγραφέως).

(What is the hurry now?.. First of all, I hope you will not act without talking to us. We did not make a move without talking to you. Even though we grant you the brains and us the muscle. It would still be nice. Secondly, I don’t see what the compulsion is to have this meeting… Make it clear to your people… Obviously all parties have to be there before we can do anything. Whatever happens Greece should be given 48 hours to settle down. As far as I can tell they have no PM now… I don’t have the impression that Ecevit will die of a heart attack if there is no conference.)

Η δεύτερη τηλεφωνική συνομιλία στις 5.30 μ.μ.:

«Βρετανο/τουρκικό gang-up»

«Κίσινγκερ: Θέλω να ξέρεις ότι άρχισα να είμαι ανήσυχος με το Λονδίνο… Ο Κανελλόπουλος μού είπε ότι, αν οι Τούρκοι επιτεθούν, η Ελληνική Δημοκρατία θα καταρρεύσει... Τηλεφώνησα στον Ετζεβίτ και του είπα να μην κάνει τίποτα.

Πρέσβης: Να επιτεθούν πού;

Κίσινγκερ: Λευκωσία.

Πρέσβης: Δεν έχω ακούσει τίποτα.

Κίσινγκερ: Το αεροδρόμιο, φοβούνται από γενική επίθεση… Όμως οι Έλληνες δεν είναι εις θέσιν να απαντήσουν. Και δεν υπάρχει τρόπος να το διευθετήσετε αυτό δίχως εμάς, και αν πάνε σόλο εμείς θα τραβήξουμε πίσω… Είναι απαράδεκτο η Ελληνική Δημοκρατική Κυβέρνηση να βρεθεί αντιμέτωπη με μια βρετανο/τουρκική επιβουλή (gang-up). Το καλό που σου θέλω είναι να το ξεκαθαρίσεις στο Λονδίνο ότι νομίζω οι επικοινωνίες μεταξύ μας έχουν σπάσει πλήρως και υπενθύμισέ τους ότι εγώ δεν έκανα βήμα δίχως να πάρω τη συγκατάθεση του Callaghan (clearing it with Callaghan)… Δεν θέλω Διάσκεψη δίχως τους Έλληνες.

Δεν θα είμαστε εκεί και δεν θα έχουμε τίποτα να κάνουμε με μια βρετανο/τουρκική --- (αφαιρέθηκε η λέξη)… Είναι ανήθικο να ζητάς από μια νέα κυβέρνηση, που δεν έχει ακόμα συγκροτηθεί, να πάει εκεί να διαπραγματευτεί. Αυτή είναι η ανησυχία μας. Εφόσον το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλό για την Ελλάδα, δεν πρέπει σίγουρα να φαίνεται --- και μάξιμουμ αδυναμία… Όποια παραχώρηση κάνουν θα φαίνεται ως εκβιασμός» (Η υπογράμμιση της συγγραφέως). (Πηγή: US Dept of State Review authority Robert H. Miller, Date/Case ID: 01 June 2006, 200102979)

(Η λέξη gang-up μεταφράζεται ως «επιβουλή» εφόσον εμπεριέχει την έννοια της δολιότητας/συνωμοσίας).

Γενεύη Ι

Μετά τους διαξιφισμούς και μηνύματα του Δρος Χ. Κίσινγκερ, ο Κάλαχαν ξεκίνησε τη Διάσκεψη στη Γενεύη στις 25 Ιουλίου και ώρα 15.30, στο σπίτι τού εκεί Βρετανού πρέσβη, με παρόντες αξιωματούχους του Φόρεϊν Όφις, του ΟΗΕ και στη συνέχεια τις αντιπροσωπίες Ελλάδας και Τουρκίας, ΥΠΕΞ Τουράν Γκιουνές και Γεώργιο Μαύρο. Απούσα, η Κυπριακή Δημοκρατία.

Στις 30 Ιουλίου, James Callaghan, Γεώργιος Μαύρος και Τουράν Γκιουνές υπέγραψαν μια διακήρυξη ότι, για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην περιοχή της Δημοκρατίας που ήλεγχαν αντίθετες στρατιωτικές δυνάμεις (δεν ονόμαζαν τουρκικά στρατεύματα κατοχής), αυτές έπρεπε να σταματήσουν την προέλαση στις 30 Ιουλίου και ώρα 22.00.

Κατέγραψαν κάποιες ενέργειες που έπρεπε να γίνουν κ.λπ., αλλά το κυριότερο είναι η αναφορά στο έγγραφο με τις τρεις υπογραφές, ότι οι υπουργοί επεσήμαναν την έμπρακτη ύπαρξη στη Δημοκρατία της Κύπρου δύο αυτόνομων διοικήσεων, μία της ελληνοκυπριακής διοίκησης και μία της τουρκοκυπριακής, και ότι στην επόμενή τους συνεδρία, δίχως προκατάληψη, θα συζητούσαν τα προβλήματα που προέκυπταν από την ύπαρξη αυτών των αυτόνομων διοικήσεων.

Και αυτά ενόσω α) οι τουρκικές προελάσεις, ο ξεριζωμός και οι αγριότητες συνεχίζονταν, ενώ οι παραβιάσεις καταγράφονταν καθημερινά, τόσο από τα Ηνωμένα Έθνη όσο και από τους Βρετανούς καθώς και από ελλαδικής πλευράς προς το Φόρεϊν Όφις, τους Αμερικανούς και τα Ηνωμένα Έθνη και β) ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών απαιτούσε όπως η Τουρκία μη ονομάζεται ‘‘εισβολέας’’ - δεν είχε κάνει εισβολή!

27 Ιουλίου ο Γλ. Κληρίδης είχε ήδη συμφωνήσει με τον Ρ. Ντενκτάς, έτοιμος να διαπραγματευθεί ομοσπονδιακή λύση …

Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο και αμερικανικά έγγραφα, βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

*Το 3ο Μέρος (Γενεύη ΙΙ και συνέχεια) την επόμενη Κυριακή

Τα κέρδη της κατοχικής Τουρκίας στη Γενεύη Ι – Η συμφωνία με τις τρεις υπογραφές εκδόθηκε στα Αγγλικά και Γαλλικά.

1) Πρέσβης Ραμσπόθαμ, υπηρετήσας και στις μυστικές υπηρεσίες του ΗΒ.

2) Δρ Χ. Κίσινγκερ.

3) Τζέιμς Κάλαχαν.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

1974 – 22 Ιουλίου: Τουρκική Εισβολή. Γιατί τα Φάντομ δεν έφτασαν ποτέ στην Κύπρο

52 χρόνια μετά τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές στη πατρίδα μας, τέτοιες μαύρες μέρες λέγονται, ξαναλέγονται, γράφονται διάφορα άλλα σωστά και άλλα διαστρεβλωμένα πράγμα που δυσκολεύει πλέον να ξεχωρίσει ένας την αλήθεια. ΄Οσον αφορά τα Φάντομ, ξαναδημοσιεύω το παρόν άρθρο μου που έγραψα το 2014 και το 2018 στην ομογενειακή "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" Λονδίνου. Για το γιατί τα πολύ συζητημένα ελληνικά Φάντομ δεν έφθασαν ποτέ στην Κύπρο (όπως και τα υποβρύχια). Το 2020 το αναδημοσίευσε η ιστοσελίδα www.onisilos.gr και δεύτερη αναδημοσίευση στις 26 Ιουλίου 2026. Οι σύνδεσμοι της "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" στο τέλος.

Βασιλική μου ομορφιά

και ακριβή μου μνήμη…

που ’θελες άνθη λευτεριάς

κι όχι σκλαβιάς αγρίμι…

Σου έχτισαν μια φυλακή,

συρματόπλεκτη, σκαιή…

Κι από παράθυρο μικρό,

κρυφοκοιτάς πια τη ζωή…

Λυπημένη μου γη,

μαραμένο μου άνθος…

Γκρίζα πλέγματα γύρω

κι η σκιά σου στο βάθος…

Πόσα χρόνια σου έκλεψαν

κι η ζωή στεναγμός…

Πόσα χρόνια, μα ξέρεις…

θα ’ρθει ο λυτρωμός…

Πολιτεία του διωγμού,

του μύρου και του στεναγμού…

Αλαργινό μου χελιδόνι,

του άδικου κατατρεγμού…

Τον ήλιο σου τον καθαρό,

πλέγματα τον σκιάσαν

κι οι δρόμοι σου αδειάσαν,

ζητώντας ουρανό…

Τα σπίτια σου τα όμορφα,

ερήμωσαν και σιώπησαν…

τα γέλια των παιδιών με τη σιγή “συμφώνησαν”

αφού σκιές εχθρών παράνομα αλώνιζαν…

Τα πρόσωπά τους σκυθρωπά,

στα πλέγματα αντικριστά…

μα η ψυχή γερή στεριά,

μιλάει με τη λευτεριά…

Η συνέχεια: gaziasanthi

Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974

Φανούλα Αργυρού

Το δίδυμο Τζέιμς Κάλαχαν και Μπουλέντ Ετζεβίτ. Αρχ. Μακάριος.

Μέρος Α΄

Φεβρουάριος 1974 – Η τουρκική κυβέρνηση απαιτεί συνταγματικά «ομόσπονδο σύστημα» για να μη θεωρηθεί ποτέ ξανά η τουρκική κοινότητα ως μειονότητα (σύμφωνα με το σχέδιο Δρος Νιχάτ Ερίμ, Νοέμβριος 1956).

2 Ιουλίου – Ο Αρχ. Μακάριος στέλνει την περίφημη επιστολή/τελεσίγραφο στον Πρόεδρο της Ελλάδας, Φαίδωνα Γκιζίκη, αγνοώντας τις έντονες προτροπές να μην το κάνει από τον πνευματικό του πατέρα, ηγούμενο Κύκκου Χρυσόστομο (και αργότερα Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α’) και τον επιχειρηματία Γιώργο Χαραλάμπους (πεθερό του πολιτικού Γιαννάκη Μάτση)*.

10 Ιουλίου – Υπόμνημα προς Φόρεϊν Όφις από την κυπριακή Κυβέρνηση «Ανεφάρμοστη η ομοσπονδία».

Μια εβδομάδα πριν από το πραξικόπημα, ο Αρχ. Μακάριος, που γνώριζε ότι θα γινόταν πραξικόπημα, έστειλε τον Γεώργιο Τομπάζο (προϊστάμενο της ΚΥΠ και στενό του συνεργάτη) στην Τσεχοσλοβακία και έφερε όπλα για να το ανατρέψει…

15 Ιουλίου – Πραξικόπημα εναντίον Αρχ. Μακαρίου.

16 Ιουλίου – Οι βρετανικές στρατιωτικές υπηρεσίες ενημερώνουν το Φόρεϊν Όφις για προετοιμασίες, αυτές υπογραμμίζουν τη συμπαιγνία με την Τουρκία. Ταυτόχρονα, οι Τούρκοι ζητούν συνάντηση με τη βρετανική Κυβέρνηση, η οποία αποδέχεται, και ενημερώνουν για τις προθέσεις τους για εισβολή. Την ίδια μέρα ο Μακάριος ζητά από τους Βρετανούς προστασία, μεταφέρεται στο Ακρωτήρι με τη συνοδεία του και αμέσως στη Μάλτα για Λονδίνο, βάσει άκρως μυστικού σχεδίου, που είχαν προνοητικά ετοιμάσει οι Βρετανοί από νωρίς…

17 Ιουλίου – Ο Μακάριος φθάνει στην Αγγλία. Βλέπει τον Πρωθυπουργό Χάρολντ Γουίλσον στο 10 Ντάουνινγκ Στριτ, στις 2.30 μ.μ. Διακατέχεται από επικίνδυνες ψευδαισθήσεις. Βασίζεται πάνω στις Βρετανία, Τουρκία και ΗΠΑ για να πείσουν την Ελλάδα να αποσύρει τους Έλληνες αξιωματικούς από την Κύπρο. Ο Γουίλσον εισηγείται ότι τα γεγονότα είχαν χαρακτηριστικά εισβολής. Ο Μακάριος συμφωνεί και υπόσχεται πως έτσι θα μιλήσει στα Ηνωμένα Έθνη: ότι η Ελλάδα έκανε εισβολή… Στις 5.45 μ.μ. βλέπει τον Υπ. Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν στο Φόρεϊν Όφις και εξηγεί ότι «δεν ήθελε να έχει στρατό. Οι Έλληνες είχαν πει ότι χρειαζόταν στρατός από φόβο τουρκικής εισβολής. Ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε μεγαλύτερος κίνδυνος από την Ελλάδα». Ο Κάλαχαν ρωτάει «κατά πόσον θα υπήρχε κατανόηση στην Κύπρο να δουλέψουμε (Βρετανοί) στενά με τους Τούρκους στην τρέχουσα κατάσταση». «Μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό γίνεται με τη δική μου συναίνεση», η απάντηση Μακαρίου.

17 Ιουλίου – Η Μόσχα κατηγορεί «κάποιους κύκλους του ΝΑΤΟ» για το πραξικόπημα και ζητά αποχώρηση όλων των Ελλήνων στρατιωτικών, όπως ο Μακάριος, η Τουρκία και η Βρετανία… (διαφωνεί ο Κίσινγκερ).

Ο Μπουλέντ Ετζεβίτ φθάνει στο Λονδίνο με την κουστωδία του και παίρνει το πράσινο φως να εισβάλει, φτάνει να μην ενοχλήσει τις Βρετανικές Βάσεις. Και οι Βρετανοί δέχονται να εμποδίσουν την Ελλάδα να στείλει βοήθεια στην Κύπρο, για να μπορέσει να εκτελεστεί το τουρκικό έγκλημα, ενώ ο Ετζεβίτ τούς ενημερώνει μέχρι πού θα τραβήξει τη γραμμή Αττίλα…

(Δύο χρόνια αργότερα ο Κάλαχαν ομολόγησε τη συμπαιγνία, συμφώνησαν με την τουρκική θέση, η συνταγματική τάξη είχε καταρρεύσει το 1964 και έπρεπε ν’ αντικατασταθεί. Και έκτοτε προσπαθούν να επιβάλουν τα δύο κράτη που απαιτούν οι Τούρκοι μέσω δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας)**.

18 Ιουλίου – Ο Μακάριος αναχωρεί για Νέα Υόρκη, 11.00 π.μ. Φθάνει στο Λονδίνο ο απεσταλμένος του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Χ. Κίσινγκερ, Τζόζεφ Σίσκο και έχει δύο συναντήσεις με τον Ετζεβίτ, ο οποίος ζητά δύο αυτόνομες προσωρινές Κυβερνήσεις… Ο Σίσκο βρίσκει τις απαιτήσεις μαξιμαλιστικές, διχοτομικές. Ο Κίσινγκερ διαφωνεί με τη απόφαση των Βρετανών (να αφήσουν να προχωρήσει η εισβολή), δεν υποστηρίζει την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών εκείνη τη στιγμή, γιατί θα δημιουργείτο επικίνδυνη αλλαγή στο ισοζύγιο δυνάμεων (εις βάρος των Ελλήνων), θεωρεί τον Μακάριο ανδρείκελο των Τούρκων (προφανώς έχοντας ενημερωθεί για τη «συναίνεσή» του προς Κάλαχαν) και προειδοποιεί τους Βρετανούς ότι ίσως να δεσμεύονταν πέραν του δέοντος, χωρίς να υπολογίζουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της πολιτικής τους (την οποία, δυστυχώς, όμως, ακολούθησε εφόσον το Κυπριακό ήταν βρετανικό ζήτημα και όχι αμερικανικό και λόγω ειδικής σχέσεις ΗΠΑ/ΗΒ…).

18-19 Ιουλίου – Ο Μακάριος είδε την τουρκική αντιπροσωπία (το επεδίωξε η τελευταία κατ’ εντολήν Ετζεβίτ για να προλάβουν τον Μακάριο να μην καταφερθεί εναντίον της Τουρκίας). «Ο Μακάριος είχε πέσει στη θάλασσα και αναζητούσε σανίδα σωτηρίας. Έβλεπε την Τουρκία σαν δύναμη σωτηρίας. Έπρεπε λοιπόν να εκμεταλλευτούμε την αδυναμία του, πράγμα που έγινε», έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Φαρούκ Αχμέτ Μπαρουτσιού, υπεύθυνος για την Κύπρο στο τουρκικό ΥΠΕΞ. «Ο Μακάριος ξεγελάστηκε. Χάρηκε πάρα πολύ από την πρωτοβουλία και παρακάλεσε την τουρκική αντιπροσωπία να διαβιβάσει στην τουρκική κυβέρνηση τα αισθήματα ευγνωμοσύνης και υποχρέωσής του» («Σημερινή», 12.7.1993, σελ. 5).

19 Ιουλίου – Το Φόρεϊν Όφις υπολογίζει ότι εντός 48 ωρών η τουρκική εισβολή θα εξασφαλίσει σημαντικά τους στόχους της. Την ίδια μέρα που ο Μακάριος μιλά στα Ηνωμένα Έθνη και κατηγορεί την Ελλάδα 7 φορές για εισβολή, κι ότι ο κίνδυνος από την Ελλάδα είναι μεγαλύτερος από αυτόν από την Τουρκία, δίνει και το λανθασμένο μήνυμα ότι τάχα κινδυνεύουν και οι Τουρκοκύπριοι, όχι μόνο οι Ελληνοκύπριοι… (Πράγμα που διαψεύδεται από τους ίδιους τους Τουρκοκύπριους μέσω του Βρετανού Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία από τις 18 Ιουλίου).

(Ολόκληρη η ομιλία στα Ελληνικά, στο βιβλίο «7 Προεδρικά Πορτραίτα», Κώστα Ν. Χατζηκωστή).

20 Ιουλίου – Ξεκινά η πρώτη τουρκική βάρβαρη εισβολή. Την ίδια μέρα υψηλόβαθμoς του Φόρεϊν Όφις ενημερώνει την Υπ. Αρμοστεία της Αυστραλίας ότι η Βρετανία μυστικά δεν θα είχε αντίρρηση αν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατελάμβαναν περίπου το 1/3 του νησιού πριν συμφωνήσουν σε κατάπαυση του πυρός…

Την ίδια μέρα, πρώτη μέρα της 1ης εισβολής, «Chicago Tribune» και «New York Times» έγραψαν ότι οι Τούρκοι βομβάρδισαν με «Φάντομ» Φ-4 το Ψυχιατρείο Αθαλάσσας δολοφονώντας ασθενείς***…

Καταπάτησαν τη γη μας, βίασαν 800 και πλέον αδελφές μας, έκαψαν, έσφαξαν, λεηλάτησαν και ξερίζωσαν τον μισό πληθυσμό του νησιού μας. Στις 15 Αυγούστου (δεύτερη εισβολή) βομβάρδισαν ξανά το Ψυχιατρείο Αθαλάσσας…

Αλήθεια, Μακαριότατε, ο κίνδυνος από την Ελλάδα ήταν μεγαλύτερος από αυτόν από την Τουρκία;..

(Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).

*«Μόνον ένας τρελός…», 23.12.2018

1974 – Ευθύνες Μακαρίου, Χένρι Κίσινγκερ, πλαστά έγγραφα και οι μισές αλήθειες, 26.7.2020

**Οι πραγματικές προθέσεις του Λονδίνου, 10.9.2015

***Αθαλάσσα: 43 χρόνια ντροπής, 20.7.2017

Αθαλάσσα: 48 χρόνια ντροπής, 8.8.2022

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

*Την επόμενη Κυριακή το Β’ Μέρος

Βρετανική “Evening Standard”, 20.7.1974, «Η Τουρκία εισβάλλει».

Το έγγραφο της Αυστραλίας, που φανέρωσε τη βρετανο-τουρκική συμπαιγνία να αρπάξει η Τουρκία το 1/3 του νησιού!

Όταν οι Τούρκοι βομβάρδισαν το Ψυχιατρείο Αθαλάσσας - Σουηδικό ντοκουμέντο, 17.9.2025.

Σε προκλητική ανάρτηση προχώρησε την Πέμπτη το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, με αφορμή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για τα κατεχόμενα, κάνοντας λόγω για "θηριωδίες" από "συμμορίες Ρωμιών" στην Κύπρο.

Στην εκδήλωση παρέστη ο ηγέτης του ψευδοκράτους, Τουφάν Ερχιούρμαν, με την ανάρτηση να εντάσσεται στο πλαίσιο της πάγιας τουρκικής αφήγησης για τα γεγονότα του 1974.

"Θα συνεχίσουμε να αφηγούμαστε όλες τις αλήθειες ενάντια σε όσους προσπαθούν να σβήσουν από την ιστορία τις θηριωδίες που διέπραξαν στην Κύπρο οι τρομοκρατικές οργανώσεις EOKA και οι συμμορίες των Ρωμιών. Θα στεκόμαστε πάντα δίπλα στον Κυπριακό Τουρκικό λαό" τονίζεται μεταξύ άλλων στην προκλητική ανάρτηση στο Χ.

Η προκλητική ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας

📍 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Akdeniz’in orta yerinde dalgaların bile saygıyla sustuğu bu kutsal topraklar, sadece bir Ada değil, bir gönül memleketidir. Sadece bir yurt değil, Türk milletinin kardeşliğinin ölümsüz belgesidir. Ve bu kardeşlik; öyle bir bağdır ki hiçbir… pic.twitter.com/UNBrjBR4mi— T.C. Millî Savunma Bakanlığı (@tcsavunma) January 8, 2026

"Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”

Αυτά τα ιερά χώματα, όπου ακόμη και τα κύματα στη μέση της Μεσογείου σωπαίνουν από σεβασμό, δεν είναι απλώς ένα νησί, αλλά μια πατρίδα της καρδιάς. Όχι απλώς μια χώρα, αλλά μια αθάνατη μαρτυρία της αδελφότητας του τουρκικού έθνους. Και αυτή η αδελφότητα είναι ένας δεσμός που καμία καταιγίδα δεν μπόρεσε να σπάσει, καμία δυσκολία να καταστρέψει και καμία ιστορία να σβήσει!

Η εκδήλωση "Η Τουρκία και η ‘’Τουρκικής Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου’’ Τιμούν τους Στρατιώτες τους" πραγματοποιήθηκε στο Στρατηγείο των Κυπριακών Τουρκικών Δυνάμεων Ειρήνης, με αφορμή την Εβδομάδα Εθνικού Αγώνα και Μαρτύρων, με τη συμμετοχή του Προέδρου της "ΤΔΒΚ” Τουφάν Ερχιούρμαν, των συγγενών των μαρτύρων, επισκεπτών και φοιτητών. Στο πρόγραμμα μνήμης των μαρτύρων μας αφηγήθηκαν τον αγώνα ύπαρξης του Κυπριακού Τουρκικού λαού και την υποστήριξη που πρόσφερε ο Μεχμέτσικ (ο Τούρκος στρατιώτης) στον αδελφό του.

Αυτά τα χώματα δεν κερδήθηκαν εύκολα! Κάθε σπιθαμή τους κερδήθηκε με το αίμα και τις ζωές των Τουρκοκυπρίων και των Τούρκων στρατιωτών.

Θα συνεχίσουμε να αφηγούμαστε όλες τις αλήθειες ενάντια σε όσους προσπαθούν να σβήσουν από την ιστορία τις θηριωδίες που διέπραξαν στην Κύπρο οι τρομοκρατικές οργανώσεις EOKA και οι συμμορίες των Ρωμιών. Θα στεκόμαστε πάντα δίπλα στον Τουρκοκυπριακό λαό.

Οι ψυχές των αγαπημένων μας μαρτύρων ας είναι ανάλαφρες, η θέση τους ας είναι ο παράδεισος".

Πηγή: capital.gr

Φανούλα Αργυρού

Ο Αττίλας ΙΙ ολοκλήρωσε το σχέδιο διχοτόμησης που επεξεργάστηκαν Τουρκία και Βρετανία

Από το 1956 μέχρι το 1974 στη βάση της έκθεσης Νιχάτ Ερίμ.

Το σημερινό μου κείμενο είναι μια απάντηση στην ελλιπέστατη ανακοίνωση του ΚΥΠΕ της 14ης Αυγούστου 2025, «51 χρόνια από τον Αττίλα ΙΙ: Η κορύφωση της κυπριακής τραγωδίας - 14 Αυγούστου 1974: Η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο».

Καταλήγει: «Ο ‘‘Αττίλας ΙΙ’’ ολοκλήρωσε το σχέδιο για διχοτόμηση του νησιού, ένα σχέδιο που, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, είχε επεξεργαστεί η Τουρκία σε συνεννόηση με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών, Χένρι Κίσινγκερ».

Το σχέδιο η Τουρκία το επεξεργάστηκε με τους Βρετανούς ‘‘εγγυητές’’ Γουίλσον και Κάλαχαν σε τελική φάση στο Λονδίνο, 17 Ιουλίου 1974, και στη βάση της έκθεση ΔΡΟΣ ΝΙΧΑΤ ΕΡΙΜ 1956. Οι Βρετανοί ξεκίνησαν να το επεξεργάζονται με την Τουρκία από τον Δεκέμβριο του 1963 και το 1964 για ανασύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο constituent states, με προετοιμασίες εδάφους για μια εισβολή, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΑΝ, αφαιρώντας εμπόδια ελληνικής βοήθειας και σχέδια υποδοχής ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ στις Βάσεις!

8 Αυγούστου 1974 – Ξεκινά η Γενεύη ΙΙ για διαπραγματεύσεις γεωγραφικού διαχωρισμού με προεδρεύοντα τον Βρετανό Τζέιμς Κάλαχαν, με βάση την απόφαση της Γενεύης Ι, όταν οι τρεις ΥΠΕΞ «εγγυητές» αναγνώρισαν την ύπαρξη στην Κύπρο δύο αυτόνομων διοικήσεων, ενόσω ο Αττίλας προέλαυνε…

9 Αυγούστου – Οι Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες ενημερώνουν τον Κάλαχαν (οι Αμερικανοί είχαν πρόσβαση στην ίδια είδηση) αποκαλύπτοντας ότι οι ίδιοι γνώριζαν για το όλο σχέδιο ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΙΣΒΟΛΗ!

«…Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ό,τι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν από την επέμβαση: Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο… για την οποία είχε μιλήσει ο Ecevit… και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερον της 20ής Αυγούστου…»

Την ίδια μέρα κατέφθασε στη Γενεύη από την Κύπρο και ο Βρετανός συνταγματάρχης Jerry Hunter με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης της γραμμής Αττίλα (demarcation maps).

10 Αυγούστου – Η Βρετανίδα αντιπρόσωπος στα ΗΕ στη Γενεύη ενημέρωσε τον Αμερικανό παρατηρητή Arthur Hartman ότι ο Ετζεβίτ όντως τους είχε ενημερώσει σχετικά στις 17 Ιουλίου και ζήτησε να ενημερωνόταν αμέσως ο Χένρι Κίσινγκερ.

12 Αυγούστου – Ο Ραούφ Ντενκτάς πρότεινε λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας και ο Τούρκος ΥΠΕΞ Γκιουνές έναν χάρτη με μολυβιές για καντόνια (τον οποίο την επομένη ζήτησε και πήρε πίσω). Αμφότερες οι προτάσεις με το 34% του εδάφους τουρκικό.

13 Αυγούστου – Ο Γλαύκος Κληρίδης έδωσε στον Ντενκτάς αντιπρόταση δεχόμενος διοικητική αυτονομία εξαιρουμένης γεωγραφικής ζώνης ή μετακίνησης πληθυσμών. Ο Κάλαχαν ετοίμαζε προσχέδια ζητώντας αποδοχή για γεωγραφικό διαχωρισμό από τον Γλαύκο Κληρίδη και τον Γεώργιο Μαύρο. Ο Κάλαχαν ζήτησε από τον Κίσινγκερ να μιλήσει του Ετζεβίτ γιατί είχε πείσει τους Μαύρο και Κληρίδη να πάνε πίσω στις πρωτεύουσές τους να διαβουλευθούν και να επιστρέψουν. Πίστευε ότι ο Κληρίδης ήταν έτοιμος να δηλώσει προκαταβολικώς πριν φύγει ότι δεχόταν τη γεωγραφική ζώνη αλλά κάτω του 34%.

Οι Τούρκοι όμως ήθελαν να ολοκληρώσουν την αρπαγή πριν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις και το γνώριζε ο Κάλαχαν, ο οποίος έπαιξε επιτήδεια το παιχνίδι του ‘‘μεσολαβητή’’. Έτσι, «η Αϊσιέ πήγε διακοπές», διακόπτοντας τις διαπραγματεύσεις στις 2.25 το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974.

14 Αυγούστου – Βάλντχαϊμ με Γουίλσον – 10 Downing Street. Ο Γουίλσον δεν θέλει ψήφισμα κάτω από το άρθρο 7 του ΟΗΕ, εκτός κι αν οι Τούρκοι ξεκινήσουν γενική σφαγή των Ελληνοκυπρίων, σύμφωνος ο Βάλντχαϊμ.

14 Αυγούστου - Κάλαχαν τηλεφωνικώς με Κίσινγκερ. Ερωτά ο Κίσινγκερ «τι κάνουμε τώρα» και εξηγεί ο ηθικός αυτουργός:

«Callaghan: Henry, αν μπορώ να συνοψίσω την κατάσταση με δύο λόγια, νομίζω έχει ως εξής: Οι Τούρκοι έχουν καλή υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου αυτό τώρα μπορεί να λυθεί μόνο με τη δημιουργία μιας (ντε φάκτο τουρκικής) ζώνης. Μιας ζώνης, στην οποία θα έχουν αυτονομία σε μια ομόσπονδη δημοκρατία…. Θα έχουμε μια μεγάλη (ντε φάκτο) ανταλλαγή πληθυσμού, με τους Έλληνες να φεύγουν, και μετά απλώς θα αφήσουμε τη διπλωματία ν’ αναλάβει μέχρι να δούμε την ευκαιρία γι’ ακόμα μια φορά, αν μπορούμε να βρούμε μια ειρηνική λύση στη νήσο… Εντάξει;

Δρ Kissinger: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Jim. Και η τραγωδία είναι ότι θα μπορούσε να διευθετηθεί το θέμα μέσω διπλωματίας…».

Κάλαχαν ο καβαλάρης, Κίσινγκερ το άλογο

16 Αυγούστου – Ο Κάλαχαν επανέλαβε όσα είπε στον Κίσινγκερ και στις «οδηγίες για χρήση» προς τις βρετανικές διπλωματικές αποστολές «οι Τούρκοι έχουν δίκαιο».

16 Αυγούστου - Φόρεϊν Όφις - Αποφάσισε α) γεωγραφική διζωνική ομοσπονδία, όπως ήθελε ο Ντενκτάς, αλλά λιγότερο του 34% και β) Κληρίδη για την 3η φάση…

27 Αυγούστου – Ο Κάλαχαν έστειλε ομάδα αξιωματούχων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για συνάντηση με τον Χένρι Κίσινγκερ και εξασφάλιση ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ στο ΣΧΕΔΙΟ τους για ΔΔΟ.

1) Ο Κίσινγκερ τούς είπε ότι ενόσω εκείνοι καθοδηγούσαν τα πράγματα, άφησαν να φανεί ότι εκείνος ήταν ο κακός. 2) Οι Έλληνες ουδέποτε θα δεχθούν τη λύση τους (ΔΔΟ). Την επομένη τούς υποσχέθηκε πως θα την υποστήριζε. Ο Κίσινγκερ μέχρι σήμερα δεν διαψεύσθηκε…

Το πολυσέλιδο των πρακτικών της ιστορικής συζήτησης επιβεβαιώνει γι’ ακόμα μια φορά ποιοι διαχειρίζονταν το Κυπριακό και συνεχίζουν μέχρι σήμερα …

https://www.onisilos.gr/?p=34963 28.8.2022

https://www.onisilos.gr/?p=9991 20.7.2017

Το Φ.Ο. ήταν που από τις 20/7/74 δεχόταν να έπαιρνε η Τουρκία το 1/3 – «ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ» ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ/ΤΟΥΡΚΙΑΣ, 17 Ιουλίου 1974.

Η επιβεβαίωση: Τηλεγράφημα ημερ. 21.7.1974 από την Υπάτη Αρμοστεία της Αυστραλίας στο Λονδίνο προς το Αυστραλιανό Υπ. Εξωτερικών ότι (20.7.1974), «υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Φόρεϊν Όφις (τούς) είπε ότι η Βρετανία μυστικά δεν θα είχε αντίρρηση αν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατελάμβαναν περίπου το 1/3 του νησιού πριν συμφωνήσουν σε κατάπαυση του πυρός (παρακαλώ προστατεύσετε)….».

Το 1976 ο Τζέιμς Κάλαχαν ομολόγησε ότι είχαν συμφωνήσει με τον Ετζεβίτ στην εισβολή γιατί το στάτους κβο της ΚΔ είχε καταρρεύσει και έπρεπε ν’ αντικατασταθεί!

Οι πραγματικές προθέσεις του Λονδίνου, 10.9.2015

Αυτά όλα τα ιστορικά γεγονότα γιατί το ΚΥΠΕ αποφεύγει να τα προβάλλει για σωστή ενημέρωση και προωθεί μετά από 51 χρόνια διαστρεβλωμένα αφηγήματα;

(Πηγές – Βρετανικά και αμερικανικά αρχεία – βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Το προσχέδιο Κάλαχαν για γεωγραφική λύση.

Το δίδυμο ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ, Τζέιμς Κάλαχαν και Μπουλέντ Ετζεβίτ.

Το έγγραφο της Αυστραλίας, που φανέρωσε τη βρετανο-τουρκική ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ν’ αρπάξει η Τουρκία το 1/3 του νησιού!

Φανούλα Αργυρού

1974: Tουρκική εισβολή με βόμβες «Ναπάλμ»…

* Το τίμημα της ψευδαίσθησης Μακαρίου…

*Όταν ο Μακάριος 19 Ιουλίου 1974 έλεγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι θεωρούσε τον κίνδυνο από την Τουρκία μικρότερο από εκείνο από τους Έλληνες αξιωματικούς (Ελλάδα) και πως αποδείχθηκε ότι οι φόβοι του είχαν δικαιωθεί!

Οι Τούρκοι εισέβαλαν την αυγή του Σαββάτου, 20 Ιουλίου 1974. Επικέντρωσαν την επίθεσή τους στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Τουρκικές αμφίβιες δυνάμεις αποβιβάστηκαν στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας και αλεξιπτωτιστές προσγειώνονταν στη Λευκωσία. Βομβαρδισμοί της τουρκικής αεροπορίας έσπερναν τον θάνατο και, παρόλο που είχε συμφωνηθεί εκεχειρία για τις 22 Ιουλίου, οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν με πέραν των 110 αεροπορικών επιθέσεων των τουρκικών αεροπλάνων, χρησιμοποιώντας και τις απαγορευμένες βόμβες «Ναπάλμ», από την πρώτη μέρα της πρώτης εισβολής. Επίσης μετέφεραν όλο και περισσότερα πολεμοφόδια… (Από βρετανικές εκθέσεις που κατέγραφαν τα πάντα).

21 Ιουλίου 1974

Εκθέσεις του ΓΓ του ΟΗΕ Δρος Kurt Waldheim καταγράφουν τη χρήση βομβών «Ναπάλμ»

«In the Famagusta district… there were reports of sporadic small-arms fire throughout the distract and of National Guard artillery fire on the old city and of Turkish aircraft bombing Famagusta, with the use of napalm reported» (Source: Report of the UN Secretary-General, S/11353, 21 July 1974).

«Στην περιοχή Αμμοχώστου… υπήρχαν αναφορές σποραδικών πυροβολισμών και εκείνων του πυροβολικού της Εθνικής Φρουράς στην παλαιά πόλη και αεροπορικών βομβαρδισμών της τουρκικής αεροπορίας με τη χρήση βομβών ‘‘Ναπάλμ’’» (Πηγή: Έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ S/11353, 21 July 1974 - Αρχείο Ηνωμένων Εθνών).

21.07.1974: «Η τουρκική αεροπορία επιτέθηκε στο λιμάνι της Πάφου, αναφορά για χρήση ‘‘Ναπάλμ’’». (Πηγή: Έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ S/11353/Add.1, 21 July 1974).

22 Ιουλίου 1974

Ο Ζήνωνας Ρωσσίδης (πρέσβης τότε της Κύπρου στον ΟΗΕ) κατήγγειλε στο ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας τους τουρκικούς βομβαρδισμούς με βόμβες «Ναπάλμ» εις παραβίαση των Συμβάσεων της Χάγης, και τις καταστροφικές τους συνέπειες που επηρέαζαν, έλεγε, τόσο τους Έλληνες όσο και τους Τούρκους της Κύπρου…

«39. Furthermore, there has been resort not only to such bombing but also to the use of napalm, causing untold suffering by slow burning to death… on the people of Cyprus, the victim of aggressive and inhuman attacks…this new attack with napalm bombs to destroy hospitals, to destroy public and humanitarian institutions like the prestigious Armenian Institute…

»77. Mr. ROSSIDES (Cyprus): I spoke about napalm bombing by air… is undisputed proof that there were bombings from the air by the Turkish air force against open towns, civilians, hospitals, other things, and that there were napalm bombs.

»118. Now, with reference to what I said before regarding the bombing from the air, including napalm bombing… both Greek and Turk, who have suffered from the fighting in Cyprus, from the napalm bombing and other bombing from the air… Turkish villages have also suffered from that bombing.

»119. In Cyprus napalm bombs have been used by Turkey… against a civilian population in open cities, in violation of The Hague Convention of 1907. Furthermore, the use of napalm bombs is a violation of General Assembly resolution 2932 A (XXVII) forbidding the use of…

»125. What I said was that I am interested in the protection of human rights in Cyprus, and that that applied both to Greek and to Turkish Cypriots …»

(Βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019», Πηγή: βιβλιοθήκη ΟΗΕ και βιβλίο οργανισμού ERPIC για Ζήνωνα Ρωσσίδη «Cyprus in the UN Archives January 1974-December 1974»).

Ο Μακάριος προς Τζέιμς Κάλαχαν, 17 Ιουλίου 1974: «Οι Έλληνες είχαν πει ότι ο στρατός χρειαζόταν, λόγω φόβου τουρκικής εισβολής. Ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε μεγαλύτερος κίνδυνος από την Ελλάδα».

Το επανέλαβε στην ομιλία του στις 19 Ιουλίου 1974, στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Όταν ο Έλληνας Πρέσβης στην Κύπρο (Ε. Λαγάκος) τον επισκέφθηκε, είπε, για να του μεταφέρει το μήνυμα από την κυβέρνησή του ότι η αριθμητική μείωση στην Εθνική Φρουρά ή η αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών θα εξασθενούσε την άμυνα της Κύπρου σε περίπτωση κινδύνου εκ Τουρκίας, του απάντησε: «Τούτο αποτελεί ισχυρισμό, ο οποίος αν και εμφανίζετο λογικός, δεν ήταν πειστικός καθότι γνώριζε ότι όπισθεν του ισχυρισμού τούτου κρύπτονταν άλλα συμφέροντα. Απάντησα πως όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, θεωρώ τον κίνδυνο εκ της Τουρκίας μικρότερο παρά τον κίνδυνο εκ μέρους των (Ελλήνων αξιωματικών) και αποδείχθηκε ότι οι φόβοι μου δικαιώθηκαν».

(Η ομιλία στα Ελληνικά, στο βιβλίο του Κ. Ν. Χατζηκωστή «7 Προεδρικά Πορτραίτα»).

Στην ίδια ομιλία, 19 Ιουλίου 1974, είπε ότι κινδύνευαν και οι Τ/κ, όχι μόνον οι Ε/κ, ενώ αυτό διέψευσαν τόσο ο Βρετ. ΄Υπ. Αρμοστής Όλβερ με διαβεβαίωση από Οσμάν Ορέκ (Τ/κ Υπουργό Άμυνας της ΚΔ), όσο και ο ίδιος ο Ραούφ Ντενκτάς, ότι το πραξικόπημα ήταν μεταξύ Ελλήνων. Τελικά ήταν οι τουρκικές δολοφονικές «βόμβες ‘‘Ναπάλμ’’ που επηρέασαν τόσο τους Ε/κ όσο και τους Τ/κ» (Ρωσσίδης) και όχι οι Έλληνες αξιωματικοί…

Δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές. Πέραν των 800 βιασμών Ελληνίδων, με ιατρική βοήθεια και από τα νοσοκομεία των Βρετανικών Βάσεων. 1.619 αγνοούμενοι. Εγκλωβισμένοι. 6.000 νεκροί, 200.000 Έλληνες εκτοπισμένοι μέχρι ΣΗΜΕΡΑ. Με την Τουρκία να ελέγχει 420.55 χιλιόμετρα της ακτογραμμής της ΚΔ και η τελευταία μόνο 316.19!

Νησιωτική χώρα χωρίς… ακτογραμμές

«Δεύτερος βιασμός 42 χρόνια μετά», 12.1.2016 Φ.Α.

Η πρώτη φορά που η Τουρκία βομβάρδισε με «Ναπάλμ» ήταν την περιοχή Τηλλυρίας το 1964, σκορπώντας τον θάνατο και την ερήμωση.

https://simerini.sigmalive.com/article/2014/4/2/oi-tourkikoi-bombardismoi-tes-tellurias/ 2.4.2014 Φ.Α.

Οι τουρκικοί βομβαρδισμοί της Τηλλυρίας

https://www.onisilos.gr/?p=10553 8.8.2017

«The Greek Ambassador in Cyprus called on me, on instructions from his Government, in order to explain to me that the decrease in the numerical strength of the National Guard or the withdrawal of the Greek officers would weaken the defence of Cyprus in case of danger from Turkey. This was an argument which, even though it appeared logical, was not convincing because I knew that behind this argument other interests were hidden. I replied that as things developed I consider the danger from Turkey of a lesser degree than the danger from them. And it was proved that my fears were justified”.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Το φωνητικό της ομιλίας.

Ένα από τα άρθρα που έγραψα για τον Ζ. Ρωσσίδη, 2/9/2018, «Ο εις και μόνος Ζήνωνας Ρωσσίδης». http://www.sigmalive.com/simerini/politics/527218/o-eis-kai-monos-zinonas-rossidis

Ο αείμνηστος Ζήνωνας Ρωσσίδης, πρέπει να λεχθεί, με κάθε ευκαιρία κατήγγελλε την Τουρκία και τα εγκλήματά της εις βάρος της πατρίδας μας.

Πηγή: simerini.sigmalive.com

Φανούλα Αργυρού

1974 – Μέρες πριν από την πρώτη βάρβαρη τουρκική εισβολή… Το ΑΚΕΛ είχε όπλα – Η Τουρκία εισβάλλει

“…Η Βρετανία έχει συνεχείς ιστορικούς δεσμούς με την Κύπρο και ομολογουμένως δίχως να μας τιμούν οι περισσότεροι. Ακόμα περισσότερο, η λύση διχοτόμησης – η γνωστή βρετανική προσέγγιση τού «διαίρει και βασίλευε» για λύση στα προβλήματα των ιθαγενών στις πρώην αποικίες – έχει το μειονέκτημα να οχυρώνει και να θεσμοθετεί εθνικούς διαχωρισμούς και να τους προικίζει με κακόβουλες εδαφικές διαστάσεις…».

(Βρετανική εφημερίδα «Evening Standard», Λονδίνο, 15 Αυγούστου 1996).

Οι δύο σοσιαλιστές της εισβολής, James Callaghan (πέθανε 2005) και Bulent Ecevit (πέθανε 2006).

Μέρος Γ’

Στις 2 Μαρτίου 2000 δύο δημοσιογράφοι του ΡΙΚ (Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου), ο Γ. Νικολάου και Ι. Γεωργίου, αποκάλυψαν ότι, μετά από ταξίδι τους στη Μόσχα και έρευνα σε αρχεία της KGB (Μυστικές Υπηρεσίες Σοβιετικής Ένωσης 1954-1991), όπλα είχαν σταλεί στο ΑΚΕΛ τον Ιούνιο του 1974. Έφθασαν στην Κύπρο στις 13 Ιουνίου και παραδόθηκαν στις 4 Ιουλίου 1974, 100 πιστόλια και 25.000 σφαίρες. Ο οπλισμός στάλθηκε κατόπιν προσωπικής αίτησης του τότε ΓΓ του ΑΚΕΛ, Εζεκία Παπαϊωάννου, προφανώς με σκοπό την προστασία επίλεκτων στελεχών του κόμματος. Η ενέργεια αυτή δημιουργεί την υποψία ότι κάποιοι στο κόμμα γνώριζαν για τα γεγονότα που θα ακολουθούσαν τον Ιούλιο του 1974, ότι η Μόσχα σιωπηρά θα υποστήριζε το «σχέδιο», δεν θα επενέβαινε και έπαιρναν μέτρα για αυτο-προστασία…

(Σχετικό το άρθρο του μ. Λάζαρου Σκαλιστή, πρώην μέλους της KE του ΑΚΕΛ «Ο ρόλος του ΑΚΕΛ στο πραξικόπημα του 1974», ανάρτηση από Σάββα Καλεντερίδη στο Infognomon 26.8.2009 και στη «Σημερινή»).

17 Ιουλίου 1974 – Συνάντηση Μακαρίου/Harold Wilson και Μακαρίου/James Callaghan.

Γι’ αυτές βλέπε:

Ο Μ. Σιζόπουλος προσποιήθηκε ότι ο Μακάριος δεν είδε τους Βρετανούς στις 17 Ιουλίου 1974!.. Στην τηλεοπτική εκπομπή ΑΙΧΜΕΣ, 24.3.2025.

Μέρος Α΄

https://simerini.sigmalive.com/media/documents/SHMERINH_13.04.2025_15298.pdfσελ. 13 - 13.4.2025.

Το «ημερολόγιο» του Μακαρίου από Ακρωτήρι – Λονδίνο – Νέα Υόρκη, 16.7.1974 – 22.7.1974 – Μετά παρρησίας…

Μέρος Β΄

17 Ιουλίου 1974 –Το Λονδίνο δίνει το πράσινο φως στον Ecevit να εισβάλει.

Η συμπαιγνία

Ο Τούρκος Πρωθυπουργός B. Ecevit και η κουστωδία του συναντήθηκαν με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Harold Wilson και τον Βρετανό Υπ. Εξωτερικών μετά τον Μακάριο. Ο Ecevit ζήτησε από τη Βρετανία να εισβάλουν στην Κύπρο μαζί, αλλά οι Wilson/Callaghan αρνήθηκαν γιατί η θέση του Ηνωμένου Βασιλείου ως εγγυήτριας χώρας ήταν λεπτή, είπαν. Αρνήθηκαν επίσης αίτημα του Ecevit να περάσουν τα τουρκικά στρατεύματα από τις Βρετανικές Βάσεις. Όμως, δέχθηκαν την έκκλησή του ν’ αφήσουν την Τουρκία να κάνει τη δουλειά δίχως ανάμειξη, νοουμένου ότι η Τουρκία δεν θα ενοχλούσε τις Βρετανικές Βάσεις και να εμπόδιζαν ελληνική βοήθεια να φθάσει στην Κύπρο.

18 Ιουλίου – O Μακάριος αναχώρησε από Λονδίνο για Νέα Υόρκη. Πριν από την ομιλία του στο Συμβούλιο Ασφαλείας τον προσέγγισε η τουρκική αντιπροσωπία (με εντολή Ecevit να τον προλάβαιναν να μην καταφαινόταν εναντίον της Τουρκίας). Ευχαρίστησε την Τουρκία, ήταν ευγνώμων… («Σημερινή», 12.7.1993. Απομνημονεύματα Faruk Ahmet Barutçu «Το συγκλονιστικό παρασκήνιο της εισβολής». Ο Barutçu ήταν ο υπεύθυνος των Κυπριακών Υποθέσεων στο τουρκικό Υπ. Εξωτερικών και συμμετείχε στη συνεννόηση, 17.7.1974).

Ο James Callaghan ομολογεί

Δύο χρόνια αργότερα, ο James Callaghan ομολόγησε τη συμπαιγνία στην Επιτροπή του Κοινοβουλίου ότι συμφώνησαν στην τουρκική εισβολή για αλλαγή του στάτους κβο, η συνταγματική τάξη είχε καταρρεύσει το 1964 και έπρεπε ν’ αντικατασταθεί. Η Επιτροπή, όμως, στο πόρισμά της το 1976 κάλυψε τον Callaghan, τονίζοντας μόνο ότι «η βρετανική κυβέρνηση είχε και τις δυνάμεις και την υποχρέωση να σταματήσει την εισβολή αλλά δεν το έπραξε, για λόγους που αρνείται να εξηγήσει». Η γράφουσα βρήκε σε άλλους φακέλους την αλήθεια και την δημοσίευσε («Σημερινή», «Οι πραγματικές προθέσεις του Λονδίνου», 10 Σεπτεμβρίου 2015).

18 Ιουλίου - Οι τουρκικές απαιτήσεις προς Αμερικανούς.

Ο Ecevit εξήγησε τις απαιτήσεις του και στον Αμερικανό απεσταλμένο τού Δρος Kissinger, Joseph Sisco, στις 18.7.1974, στο Λονδίνο, αφού είχε συμφωνήσει τα πάντα με τους Βρετανούς. Του παρουσίασε κάποιες ιδέες που ταυτίζονταν με διχοτόμηση, και απαίτησε δημιουργία δύο αυτόνομων προσωρινών κυβερνήσεων, μια για κάθε κοινότητα, με τους εγγυητές της συνθήκης. Με την τουρκική κοινότητα να είχε ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα αεροδρόμια και λιμάνια ή όλα να διοικούνταν από κοινού και ζήτησε να τις παρουσιάσει στους Έλληνες ίσως συμφωνούσαν σε αμοιβαία λύση… Ο Sisco βρήκε τις απαιτήσεις Ecevit ακραίες και μαξιμαλιστικές…

Να κατορθώσουν τον στόχο εντός 48 ωρών

Έκθεση Φόρεϊν Όφις 19 Ιουλίου 1974 αποκαλύπτει ότι ο λόγος που δεν απομάκρυναν τους Βρετανούς υπηκόους (πριν από την τουρκική εισβολή) ήταν γιατί τότε οι Έλληνες θα το εκλάμβαναν ως συμπαιγνία με τους Τούρκους. Εξάλλου ήδη η απόφασή τους να μην επέμβουν σε περίπτωση τουρκικής εισβολής είχε παρθεί από το 1963 και 1972…

Υπολόγιζαν ότι μια τουρκική εισβολή μπορούσε να κατορθώσει σημαντικά τους στόχους της εντός 48 ωρών…

Το Φ.Ο. δεχόταν να έπαιρνε η Τουρκία το 1/3

Ιδού και η επιβεβαίωση. Τηλεγράφημα ημερ. 21.7.1974 από την Υπάτη Αρμοστεία της Αυστραλίας στο Λονδίνο προς το αυστραλιανό Υπ. Εξωτερικών αναφέρει ότι την προηγούμενη (20.7.1974), «υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Φόρεϊν Όφις (τούς) είπε ότι η Βρετανία μυστικά δεν θα είχε αντίρρηση αν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατελάμβαναν περίπου το 1/3 του νησιού πριν συμφωνήσουν σε κατάπαυση του πυρός (παρακαλώ προστατεύσετε). Η θέση αυτή θα έπρεπε να επιτευχθεί μέχρι τις 21-07 για να μην τεθούν περαιτέρω εν κινδύνω οι πιθανότητες ειρήνευσης…».

(«Πέρι Άντερσον για 17η Ιουλίου 1974 – όταν σφράγισαν τη μοίρα της Κύπρου…» https://simerini.sigmalive.com/article/2025/6/9/peri-anterson-gia-17e-iouliou-1974-otan-sphragisan-te-moira-tes-kuprou/ )

19 Ιουλίου - Η ομιλία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στα Ηνωμένα Έθνη συνέτεινε στο να μην αναφέρεται το ψήφισμα 353, 20/7/1974 (που έγραψαν οι Βρετανοί) σε τουρκική εισβολή. Κατηγόρησε την Ελλάδα 7 φορές για εισβολή στην Κύπρο (όπως υποσχέθηκε στον Βρετανό Πρωθυπουργό, 17.7.74), είπε πως θεωρούσε τον κίνδυνο από την Τουρκία μικρότερο από εκείνο των Ελλήνων αξιωματικών κα ότι κινδύνευαν όχι μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και οι Τουρκοκύπριοι …

Η ομιλία σε ελληνική μετάφραση στο βιβλίο του κ. Κώστα Χατζηκωστή, «7 προεδρικά πορτραίτα» και από το Αρχείο του ΟΗΕ αυτούσια στα Αγγλικά στον σύνδεσμο εδώ:

Ο Βρετ. ΄Υπ. Αρμοστής στη Λευκωσία Stephen Olver και ο Αμερικανός Joseph Sisco είχαν ήδη διαψεύσει τους ισχυρισμούς Μακαρίου. Μαρτυρία Τουρκοκύπριου Υπ. Άμυνας κ. Orek προς Βρετανούς. Tα γεγονότα στην Κύπρο δεν είχαν μέχρι τότε ενοχλήσει την τουρκική κοινότητα…

20 Ιουλίου 1974 – «Η Τουρκία εισβάλλει» -στην Κύπρο- πρωτοσέλιδο της βρετανικής «Evening Standard».

Πηγές : Βρετανικό Εθνικό Αρχείο – αναλυτικά στο βιβλίο γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

Την επόμενη Δευτέρα το τελευταίο Μέρος Δ΄.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος simerini.sigmalive.com

Το έγγραφο της Αυστραλίας, που φανέρωσε τη βρετανική συμπαιγνία η Τουρκία να πάρει το 1/3 του νησιού!