iEpikaira

Η Ελλάδα στον καθρέφτη της παρακμής

Του Παντελή Σαββίδη

Δημογραφία, πολιτισμός, οικονομία: τα σημάδια διάλυσης μιας χώρας και μιας Ευρώπης που χάνουν το διεθνές τους βάρος, ενώ η Ανατολή διαμορφώνει νέες ισορροπίες.

«Η Ελλάδα τελείωσε», γράφουν όλο και συχνότερα οι ξένοι αναλυτές, και τα στοιχεία δείχνουν πως δεν πρόκειται για υπερβολή. Οι «Financial Times» αποκάλυψαν πρόσφατα ότι περισσότερα από 750 σχολεία κλείνουν σε όλη τη χώρα λόγω έλλειψης μαθητών. Πρόκειται για πάνω από το 5% του συνόλου – και όχι μόνο σε απομονωμένα χωριά ή νησιά, αλλά και σε περιοχές της Αττικής.

Η δημογραφική κατάρρευση δεν είναι στιγμιαίο φαινόμενο. Από το 2011 οι θάνατοι υπερβαίνουν σταθερά τις γεννήσεις. Από το 2001 έως το 2021, ο αριθμός των γυναικών σε ηλικία τεκνοποίησης μειώθηκε κατά 500.000. Μέχρι το 2023 οι γεννήσεις έπεσαν κάτω από 80.000, ενώ οι θάνατοι ήταν σχεδόν διπλάσιοι.

Σε αυτό προστέθηκε το «brain drain» της κρίσης: δεκάδες χιλιάδες νέοι, μορφωμένοι Έλληνες αναζήτησαν αλλού μέλλον, στερώντας από τη χώρα τους πιο παραγωγικούς πολίτες. Έτσι, το πρόβλημα έγινε διπλό: αριθμητικό και ποιοτικό.

Η παρακμή όμως δεν είναι μόνο δημογραφική. Είναι βαθύτερα πολιτισμική. Στη συλλογική συνείδηση δεν υπάρχει πια το αίσθημα ότι συγκροτούμε μια κοινωνία που μοιράζεται κοινό πολιτισμό και ιστορική συνέχεια στον ελλαδικό χώρο.

Ο λαϊκός πολιτισμός, ο οποίος μέχρι πρότινος έδινε συνοχή στις κοινότητες, σβήνει μαζί με τις γενιές που τον κουβαλούσαν. Η νεότερη γενιά μεγαλώνει χωρίς πρότυπα και χωρίς πολιτισμική αυτοπεποίθηση. Και τότε αναδύεται το κρίσιμο ερώτημα: «γιατί να θέλει κανείς να είναι Έλληνας;» Στο παρελθόν υπήρχε λόγος· σήμερα, δυσκολευόμαστε να τον αρθρώσουμε.

Αν υπάρχει ένας μηχανισμός που ενίσχυσε αυτήν την παρακμή, είναι ο «αθηναϊσμός»: η υπερσυγκέντρωση πληθυσμού, θεσμών και οικονομικών δραστηριοτήτων στην Αθήνα. Σχεδόν οι μισοί κάτοικοι της χώρας ζουν στην πρωτεύουσα.

Όταν το μισό έθνος συρρέει στο Λεκανοπέδιο, τα υπόλοιπα μέρη ερημώνουν. Η ύπαιθρος αδειάζει, οι πόλεις της περιφέρειας φθίνουν, οι θεσμοί καταρρέουν. Ο «Καλλικράτης» ήρθε να επιβεβαιώσει τον συγκεντρωτισμό, καταργώντας μικρότερους θεσμούς τοπικής αυτοδιοίκησης χωρίς να δημιουργήσει πραγματικά αντίβαρα.

Η Θεσσαλονίκη αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα: λιμάνι-κόσμημα, πανεπιστήμια, ιστορία και γεωστρατηγική θέση. Κι όμως, το μετρό παραμένει σε μήκος ανεκδότου, το «fly over» καθυστερεί και κάνει μαρτυρική τη ζωή των πολιτών, και η ανάπλαση της ΔΕΘ ακούγεται κάθε χρόνο χωρίς να υλοποιείται. Ο προβλήτας 6 του λιμανιού, που θα μπορούσε να δώσει ώθηση στη Βόρεια Ελλάδα, μπλοκάρεται από την αθηναϊκή γραφειοκρατία.

Η χώρα αδυνατεί να δημιουργήσει δεύτερο, τρίτο και τέταρτο πόλο ισχύος. Όλα καταλήγουν στο Κέντρο – και όλα νεκρώνουν μακριά από αυτό.

Οι αριθμοί δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. σε όρους παραγωγικότητας, ενώ οι χώρες που μπήκαν στην Ένωση μετά το 2004 μάς έχουν προσπεράσει.

Η ανάπτυξη που διαφημίζεται κάθε Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ είναι πλασματική. Η αύξηση του ΑΕΠ βασίζεται σε επιδοτήσεις της Ε.Ε. και όχι σε ενδογενή δυναμισμό. Το 70% του χρέους μας βρίσκεται στα χέρια «θεσμικών» δανειστών εκτός αγορών, άρα τα χαμηλά επιτόκια δεν σημαίνουν πραγματική επιτυχία.

Αντί για μεταρρυθμίσεις που θα έδιναν ώθηση, κυριαρχεί η «πολιτική πρόσοδος»: εισοδήματα που προκύπτουν από τη μεταφορά πόρων μέσω του κρατικού μηχανισμού σε ομάδες πολιτικών πελατών. Η διαφθορά δεν είναι απλώς παθολογία, είναι δομικό στοιχείο του συστήματος.

Η κρίση δεν είναι μόνο ελληνική. Η Ευρώπη συνολικά παρακμάζει. Η εικόνα των οκτώ Ευρωπαίων ηγετών που κάθονταν στο Οβάλ Γραφείο απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ, αποδεχόμενοι την ηγεσία του χωρίς αντίλογο, είναι εμβληματική.

Ο Πούτιν και ο Τραμπ συναντώνται μαζί με τον Μόντι και διαμορφώνουν έναν άλλο πόλο.. Η Ευρώπη απουσιάζει. Ούτε στρατηγικό βάρος ούτε γεωπολιτική βούληση. Και όσο η Ευρώπη χάνει το κύρος της, τόσο η Ελλάδα, εξαρτώμενη πλήρως από αυτήν, βυθίζεται κι άλλο.

Ενώ η Δύση παρακμάζει, ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) επεκτείνεται και δυναμώνει. Η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία, το Ιράν και –κυρίως– η Τουρκία συμμετέχουν ενεργά.

Η Άγκυρα αξιοποιεί το SCO ως πλατφόρμα για να δείξει ότι δεν είναι δέσμια του ΝΑΤΟ ή της Ε.Ε. Μπορεί να παίζει σε δύο ταμπλό, να αντλεί οφέλη από Ανατολή και Δύση, και να ενισχύει τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Δεν είναι, όμως, όλα ρόδινα και για την Τουρκία. Τα σχέδια Ερντογάν–Μπαχτσελί να ελέγξουν τη Συρία και να εξουδετερώσουν το Κουρδικό αποτυγχάνουν. Η Τουρκία παγιδεύεται ανάμεσα σε εχθρικές μειονότητες, το Ισραήλ και τις μεταβαλλόμενες αμερικανικές θέσεις, ενώ στο εσωτερικό η ειρηνευτική διαδικασία φθίνει. Το «σπίτι» (οι τουρκικοί υπολογισμοί) δεν ταιριάζει με το «παζάρι» (την πολύπλοκη πραγματικότητα της Συρίας).

Για την Ελλάδα, που παραμένει εγκλωβισμένη στον ευρωπαϊκό μικρόκοσμο, αυτό είναι καμπανάκι κινδύνου. Το γεωπολιτικό παιχνίδι μετακινείται προς Ανατολάς, κι εμείς δεν έχουμε θέση στο τραπέζι.

Η Ελλάδα, χώρα με ιστορικό βάθος, πολιτισμό και στρατηγική γεωγραφία, μοιάζει να ακολουθεί την Ευρώπη στην παρακμή. Αντί να αναδεικνύει τη μοναδικότητά της, αφομοιώνεται σε ένα σύστημα συγκεντρωτισμού, εξάρτησης και πολιτικής αδράνειας.

Η ειρωνεία είναι πως κάποτε ήμασταν πηγή πολιτισμού και δημοκρατίας· σήμερα θυμίζουμε «είδος προς εξαφάνιση», όπως ο λύγκας ή η μεσογειακή φώκια. Κι όμως, δεν πρόκειται μόνο για αριθμούς, αλλά για μια «συλλογική παραίτηση».

Η Ελλάδα είναι θύμα δύο παράλληλων παρακμών:

* της δικής της, εσωτερικής, που τροφοδοτείται από δημογραφική συρρίκνωση, πολιτισμική αδράνεια, αθηναϊσμό και διαφθορά,

* και της ευρωπαϊκής, που απογυμνώνει την ήπειρο από ρόλο και βαρύτητα.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία βρίσκει διεξόδους στο SCO, χτίζει νέες συμμαχίες και αποκτά γεωπολιτικό βάρος.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να μένει αδρανής. Αν δεν τολμήσει να ανατρέψει το συγκεντρωτικό μοντέλο, να χτυπήσει τη διαφθορά και να χαράξει στρατηγική έξω από την παραπαίουσα Ευρώπη, τότε η φθορά θα γίνει μη αναστρέψιμη.

Η επιλογή είναι ξεκάθαρη: είτε παραμένουμε στο περιθώριο ενός κόσμου που αλλάζει, είτε επινοούμε ξανά τον εαυτό μας.

Εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” anixneuseis.gr

Δημογραφική κατάρρευσις στα σύνορα – 458 γεννήσεις στην Δράμα, 898 στον Έβρο, 903 στην Καβάλα, 723 στην Ξάνθη – Ραγδαία η συρρίκνωσις του πληθυσμού – Τι αποκαλύπτουν τα επικαιροποιημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης

ΕΙΝΑΙ μια κραυγή αγωνίας από την ακριτική Θράκη. Ο αναγνώστης μας Γεώργιος Καρακωστίδης επισημαίνων την διαρκή συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή καταγγέλλει την αδράνεια του Κράτους. Όπως πολύ χαρακτηριστικώς επισημαίνει: «Υπάρχουν ρεαλιστικές λύσεις όχι απαραίτητα πάντα κοστοβόρες. Ευήκοα ώτα δεν υπάρχουν».

Ουδείς ανησυχεί παρ’ ότι τα γεγονότα ομιλούν από μόνα τους. Τα επικαιροποιημένα στοιχεία της ΕΛΣΑΤ (ιδέ σχετικούς πίνακες) είναι χαρακτηριστικά. Μόνον 398 οι γεννήσεις στην Ροδόπη του 2024 με τους θανάτους να ανέρχονται στους 1545. Εμειώθη δηλαδή ο πληθυσμός κατά 1.147!

Ανάλογη η εικόνα και στους γειτονικούς νομούς Δράμας, Έβρου, Καβάλας και Ξάνθης. 459 γεννήσεις με 1.469 θανάτους στην Δράμα, 898 γεννήσεις με 2.056 θανάτους στον Έβρο, 903 γεννήσεις με 1.976 θανάτους στην Καβάλα και 723 γεννήσεις με 1.248 θανάτους στην Ξάνθη. Εφθάσαμε να είναι ο λόγος 0,579 της Ξάνθης ο καλύτερος για την περιοχή, όταν ο αντίστοιχος για την Ροδόπη είναι 0,257.

Υπερτριπλάσιοι οι θάνατοι των γεννήσεων!

Πράγματι, το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, με ιδιαίτερη έμφαση στην Θράκη, έχει επισημανθεί ήδη από την δεκαετία του 1990. Από την εποχή της κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Και από τότε μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις και το σύνολον του πολιτικού κόσμου εκφράζουν τον προβληματισμό τους και εξαγγέλλουν μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Ο,τι όμως και αν έχει εξαγγελθεί, ακόμη και θεσμοθετηθεί, έχει αποδειχθεί ατελέσφορο. Χωρίς κανείς ποτέ να δείξει ότι ενοχλείται, χωρίς ποτέ κανείς να ανησυχήσει, χωρίς ποτέ κανείς να αναθεωρήσει την γενική προσέγγιση στο πρόβλημα, ώστε να τεθεί σε νέα, ρεαλιστική βάση η προσπάθεια για την επίλυσή του.

Στα χρόνια που πέρασαν, η πλέον αξιόλογη προσπάθεια έγινε από την Εκκλησία, επί των ημερών του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ο οποίος κινητοποίησε όλες τις δυνάμεις του για την στήριξη των χριστιανικών οικογενειών της Θράκης.

Εξέλιπε όμως ο Χριστόδουλος, εγκατελείφθη και η προσπάθεια. Η δε Πολιτεία συνεχίζει να κινείται στον κατήφορο της αναποτελεσματικότητος την οποία επιδεικνύει σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τέτοια ζητήματα που απαιτούν μέριμνα για το αύριο, προγραμματισμό και ανάληψη ευθυνών.

Γράφει συγκεκριμένως ο αναγνώστης μας:

«Σε μια Ελλάδα που γερνάει και μικραίνει συνεχώς τα τελευταία χρόνια η “ψαλίδα” μεταξύ των γεννήσεων και των θανάτων σε κάποιες περιοχές φαίνεται να διευρύνεται με πρωτόγνωρους και ίσως ανεξέλεγκτους ρυθμούς υποθηκεύοντας έτσι την οικονομική αλλά και κοινωνική τους δυναμική.

Μια τέτοια πρωτόγνωρη κατάσταση βιώνει η Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, η οποία σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία παρουσιάζει όχι απλά μείωση αλλά ολική καθίζηση των γεννήσεων σε ένα και μόνο έτος και σε ποσοστό που φτάνει το 36%. Μεταξύ δηλαδή των ετών 2023 και 2024! Γεννήσεις οι οποίες για το έτος 2024 ήταν 398 στον αριθμό έναντι 622 το 2023 και 870 το 2015. Παρατηρείται δηλαδή μια μείωση σε ποσοστό 50% το 2024 σε σχέση με τις γεννήσεις των ετών 2015, 2016 αλλά και 2017. Μια ακριτική περιοχή που δείχνει να απειλείται πλέον με μεγάλη πληθυσμιακή συρρίκνωση τα επόμενα χρόνια αν δεν υπάρξει ένα φρένο και μια εξισορρόπηση στο φυσικό ισοζύγιο (γεννήσεις – θάνατοι).

Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών δείχνουν την δημογραφική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Περιφερειακές Ενότητες της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Οι αιτίες του δημογραφικού προβλήματος και της υπογεννητικότητας στην χώρα μας όπως και σε κάθε επί μέρους Περιφερειακή ή Δημοτική Ενότητα σίγουρα είναι πολλές, όχι μόνο οικονομικές αλλά πολύ σύνθετες και βαθιά κοινωνικές. Η μελέτη ωστόσο και η κατανόηση των τοπικών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων και δεικτών, των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών αλλά και άλλων παραμέτρων θα βοηθούσε σε πολύ μεγάλο βαθμό να κατανοήσουν οι αρμόδιοι καλύτερα την πραγματικότητα που βιώνει η Ροδόπη σήμερα.

Δυστυχώς ούτε το πόρισμα της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής για την Ανάπτυξη της Θράκης αλλά ούτε όπως φαίνεται και η ολιστική προσέγγιση και αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος της χώρας από την πολιτεία μέχρι σήμερα φαίνεται να έχουν βοηθήσει στον περιορισμό αυτής της δημογραφικής κατάρρευσης των γεννήσεων στην Ροδόπη.

Μια Ροδόπη που απαιτεί πλέον την προσοχή της πολιτείας αλλά και στοχοποιημένες παρεμβάσεις σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, και φυσικά την στενή συνεργασία όλων των αρμοδίων Υπουργείων με την τοπική αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμού, τους τοπικούς βουλευτές αλλά και όλους τους τοπικούς φορείς.

Η λύση ενός τέτοιου πολυσύνθετου προβλήματος στην Ροδόπη προϋποθέτει αποφασιστικότητα και φυσικά πολιτική Βούληση».

Πηγή: estianews.gr

Παρακολουθήστε τις τοποθετήσεις:

Ένα πρωτοσέλιδο μεγάλης εφημερίδας που εμφανίστηκε πριν μερικούς μήνες έγραφε πως, με βάση την τάση των δημογραφικών δεδομένων, ο τελευταίος Έλληνας θα γεννηθεί το 2181, δηλαδή σε 157 χρόνια από σήμερα. Φυσικά το ζήτημα δεν τράβηξε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, ούτε απασχόλησε καθόλου τον δημόσιο διάλογο παρ' ότι θίγει το πιο κρίσιμο εθνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το 1940 που ο ελληνισμός μεγαλούργησε με τη σθεναρή απόφασή του να αντισταθεί στον φασισμό, είχε δημογραφικά μεγέθη εντελώς αντίστροφα από τα σημερινά. Τότε, ήμασταν πολύ φτωχότεροι από ό,τι είμαστε σήμερα και βιώναμε ακόμα τις ολέθριες συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής και του ξεριζωμού 1,5 εκατομμυρίου Ελλήνων, αλλά η κοινωνία μας έσφυζε από δυναμισμό και είχε ακμαίες ηθικές δυνάμεις, ενώ σήμερα βρισκόμαστε σε βαθιά παρακμή, πρωτίστως ηθικής φύσεως, η οποία αντικατοπτρίζεται στη δημογραφική μας συρρίκνωση και στη μαζική φυγή των νέων μας στο εξωτερικό.

Διατρέχουμε άμεσο και τρομερό κίνδυνο εθνικής επιβίωσης και το πολιτικό σύστημα στην καλύτερη περίπτωση σφυρίζει αδιάφορα και προσπαθεί να θεραπεύσει το πρόβλημα με ημίμετρα, και στη χειρότερη περίπτωση εφαρμόζει εγκληματικές επιλογές όπως το άνοιγμα των συνόρων σε αλλοεθνείς και αλλόθρησκους που ούτε μοιράζονται τις ίδιες αξίες με εμάς, και ούτε μπορούν ούτε θέλουν να αφομοιωθούν μαζί μας. Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις τεράστιες ευθύνες που φέρουμε κι εμείς οι πολίτες για αυτή την κατάσταση αφού πριν λίγους μήνες οι μισοί από εμάς προτιμήσαμε να πάμε για μπάνιο αντί να πάμε στην κάλπη και να αποφασίσουμε για το μέλλον της πατρίδας μας, και οι άλλοι μισοί ψηφίσαμε με 41% για πρωθυπουργό έναν πολιτικό ο οποίος δηλώνει ανοικτά ότι είναι αντινατιβιστής, δηλαδή ότι εχθρεύεται την ίδια την έννοια του αυτόχθονα Έλληνα. Ο κ. Στούπας καλεί τώρα τον Μητσοτάκη να μας εκπλήξει θετικά αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για την αντιστροφή της ραγδαίας πληθυσμιακής μας συρρίκνωσης. Το πόσο λογικό είναι όμως να περιμένουμε από έναν δεδηλωμένο αντινατιβιστή να λύσει το δημογραφικό μας πρόβλημα το αφήνω στην κρίση του καθενός.

Το δημογραφικό χρειάζεται πολλές δεκαετίες για να ανασχεθεί και ξεπερνά τους εκλογικούς κύκλους καθώς αφορά το μέλλον, τους αγέννητους Έλληνες, αυτούς στους οποίους θα παραδώσουμε τα ηνία της πατρίδας μας (όσης θα έχει απομείνει μετά τις υποχωρήσεις που έχει προαναγγείλει η κυβέρνηση ότι θα κάνουμε έναντι των Τούρκων). Χρειαζόμαστε επειγόντως μια εθνική πολιτική για το δημογραφικό που να ξεφεύγει από τους εκλογικούς κύκλους και την κομματική αντιπαράθεση. Χρειάζεται να επιστρατεύσουμε όλες μας τις δυνάμεις, να σχεδιάσουμε με τη μέγιστη δυνατή διορατικότητα και να εφαρμόσουμε μεθοδικά και αταλάντευτα μία δημογραφική πολιτική στην οποία θα δεσμευτούν όλα τα κόμματα. Ο ελληνισμός έχει επιβιώσει χιλιάδες χρόνια κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες και έχει δείξει μια εκπληκτική ανθεκτικότητα στον χρόνο, σήμερα όμως παρουσιάζει έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς μείωσης του πληθυσμού παγκοσμίως. Αν θέλουμε να διασφαλίσουμε την ιστορική μας συνέχεια και την εθνική μας κυριαρχία θα πρέπει να δράσουμε πιο αποφασιστικά, και κυρίως γρήγορα. Διαφορετικά το τέλος μας θα είναι πιο κοντά από όσο νομίζουμε, και δεν θα χρειαστεί να πέσει ούτε τουφεκιά για να σβηστούμε από τον παγκόσμιο χάρτη.

Τα επικαιροποιημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις γεννήσεις και θανάτους, όπως είπε ο κ. Λαυρέντζος, απλά επιβεβαιώνουν την επιτάχυνση της δημογραφικής κατάρρευσης στη χώρα

Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος, που έχει εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στον τομέα Διαχείρισης Κινδύνων σε μεγάλους ελληνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, συνεργάζεται με διεθνείς ελεγκτικούς οίκους ως σύμβουλος επιχειρήσεων και διδάσκει Διαχείριση Κινδύνων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, είναι ο συγγραφέας των πλέον επίκαιρων βιβλίων για το δημογραφικό με τα βιβλία: “Η Θράκη στο μεταίχμιο” και “Σιωπηρή Άλωση - Το Δημογραφικό και το Μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας”.

Μιλώντας σήμερα στον 98.4 για την αδράνεια του πολιτικού συστήματος στη χώρα, πάνω στο Νο1 ζήτημα επιβίωσης του Ελληνισμού, το δημογραφικό, έκανε λόγο για μια κατάσταση που οδηγεί κάθε χρόνο στην εξαφάνιση μιας πόλης των 70χιλιάδων κατοίκων, χωρίς κανείς να συγκινείται.

Όπως είπε χαρακτηριστικά, «πεθαίνουμε ησύχως» και δυστυχώς καμία στρατηγική βάθους δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Τα επικαιροποιημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις γεννήσεις και θανάτους, όπως είπε, απλά επιβεβαιώνουν την επιτάχυνση της δημογραφικής κατάρρευσης στη χώρα.

Πηγή: neakriti.gr

Υπεγράφη μνημόνιο συνεργασίας του Πολεμικού Ναυτικού με τη μη κερδοσκοπική εταιρεία HOPEgenesis - Ποια νησιά καλύπτονται

Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, υπεγράφη στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Πολεμικού Ναυτικού και της μη κερδοσκοπικής εταιρείας HOPEgenesis, προκειμένου να προχωρήσουν από κοινού σε δράσεις με σκοπό την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως την ενίσχυση των πληθυσμών 24 ακριτικών νησιών της χώρας.

Τα νησιά που καλύπτει το μνημόνιο, είναι τα εξής: Άγιος Ευστράτιος, Γαύδος, Κάσος, Λειψοί, Σκύρος, Φούρνοι, Ανάφη, Δονούσα, Καστελόριζο, Νίσυρος, Σχοινούσα, Χάλκη, Αρκιοί, Ηρακλειά, Κίμωλος, Οινούσσες, Τήλος, Ψαρά, Αστυπάλαια, Θύμαινα, Κουφονήσια, Σίκινος, Φολέγανδρος, Ψέριμος.

Συγκεκριμένα το Πολεμικό Ναυτικό πρόκειται να παρέχει, μέσω της Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΜΙΥΑ) του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, υπηρεσίες θεραπειών υπογονιμότητας σε γυναίκες του προγράμματος που είναι μόνιμοι κάτοικοι 24 ακριτικών νήσων, ενώ η εταιρεία HOPEgenesis πρόκειται να τους παρέχει τις υπηρεσίες της, ήτοι κάλυψη εξόδων τοκετού, εξετάσεων, μεταφορικών, διαμονής κλπ.

Το εν λόγω μνημόνιο υπεγράφη, παρουσία του Αρχηγού ΓΕΝ Αντιναύαρχου Στυλιανού Πετράκη ΠΝ, από τον κο Στέφανο Χανδακά, πρόεδρο της εταιρείας HOPEgenesis και τον Υποναύαρχο (ΥΙ) Δ. Δαμιανό ΠΝ εκ μέρους του ΠΝ.

Πηγή: protothema.gr

Ο αναλυτής και επί χρόνια ερευνητής στη δημογραφική εξέλιξη της Ελλάδας Αναστάσιος Λαυρέντζος, μιλώντας στο ράδιο 98.4 εξήγησε με στοιχεία και δεδομένα γιατί το δημογραφικό είναι το Νο1 εθνικό θέμα αυτή την ώρα στην Ελλάδα, όπου κάθε χρόνο χάνεται σε αριθμό γεννήσεων μία πόλη πληθυσμού όπως η Καβάλα, σημειώνοντας ότι η προβολή δείχνει ότι το 2050 , η Ελλάδα με αυτό τον αριθμό θα έχει μείωση γηγενούς πληθυσμού κατά 50% , όταν για να παραμείνει στα ίδια επίπεδα ο δείκτης θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον ανά μια γυναίκα δύο γεννήσεις. Όπως είπε με εξαίρεση την Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο, οι δείκτες είναι τραγικοί και ιδίως σε ευαίσθητες περιοχές όπως στην Θράκη.

Κατά τον κ. Λαυρέντζο μία αποσπασματική επιδοματική πολιτική δεν είναι λύση, χρειάζεται μια εθνική διακομματική στρατηγική βάθους με πολυπαραγοντικές λύσεις – κίνητρο για να σπάσει η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα , ει δυνατόν χθες , διαφορετικά ο ελληνικός πληθυσμός με τα χαρακτηριστικά της νεοελληνικής πραγματικότητας 70 χρόνων να οδεύει προς εξαφάνιση. Ο ίδιος αναφέρθηκε σε επιτυχημένα εγχειρήματα αναστροφής αυτής της τάσης από το Ισραήλ και την Γαλλία έως την Σκανδιναβία, σημειώνοντας ότι το θέμα αποκτά και γεωπολιτικά κομβική σημασία για την Ελλάδα.

Πηγή: neakriti.gr

Η Ουγγαρία του Βίκτορ Ορμπάν έχει καταγάγει τη μεγαλύτερη επιτυχία της όχι στο οικονομικό πεδίο αλλά στο δημογραφικό το οποίο αποτελεί αναμφίβολα πολύ δυσκολότερη πρόκληση.

Κατά το διάστημα 2002-2010 που η χώρα αυτή είχε αριστερή κυβέρνηση, είχε καταγραφεί πτώση των γάμων κατά 23%. 

Επειδή ο δείκτης γονιμότητας στην Ουγγαρία είχε πέσει στα 1,49 παιδιά ανά γυναίκα όταν ανέλαβε πρωθυπουργός ο Ορμπάν, και είχε φτάσει να είναι από τους χαμηλότερους σε ολόκληρη την Ευρώπη, η νέα ουγγρική κυβέρνηση έθεσε την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος ως υπ' αριθμόν 1 προτεραιότητά της. 

Ένα από τα κίνητρα που έδωσε ο Ορμπάν στα νέα ζευγάρια για να τεκνοποιήσουν ήταν και η διαγραφή ενός κρατικού στεγαστικού δανείου 30.000 ευρώ σε περίπτωση που αποκτούσαν τρίτο παιδί. 

Το κίνητρο αυτό σε συνδυασμό και με άλλες πολιτικές που αποσκοπούσαν στην αντιστροφή της δημογραφικής συρρίκνωσης της Ουγγαρίας, είχε θεαματικά αποτελέσματα. 

Το ποσοστό γυναικών στην Ουγγαρία που παντρευόταν σε ηλικία 20-24 ετών, ενώ έπεφτε σταθερά καθ' όλη τη διάρκεια των δεκαετιών 1990 και 2000, άρχισε να ανακάμπτει από το 2014 και μετά.

Από το 2010 μέχρι σήμερα οι γάμοι στην Ουγγαρία αυξήθηκαν κατά 44% ενώ τα διαζύγια ελαττώθηκαν κατά 23% και οι εκτρώσεις κατά 33%!

Και φυσικά αυτοί οι εντυπωσιακοί αριθμοί αποσιωπήθηκαν εντέχνως τόσο από τα ελληνικά όσο και από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά ΜΜΕ διότι χαλούσαν το παραμύθι της δαιμονοποίησης του Ορμπάν ο οποίος αντιστέκεται σθεναρά στην εθνολογική αλλοίωση της χώρας του δια της μουσουλμανικής λαθρομετανάστευσης.

Αυτά να τα βλέπουν στην Ελλάδα που επιμένουν σώνει και καλά ότι ο μόνος τρόπος επίλυσης του δημογραφικού προβλήματος και εξασφάλισης της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος είναι η αθρόα εισαγωγή λαθρομεταναστών από την κεντρική Ασία και την Αφρική, οι οποίοι λόγω κουλτούρας και θρησκείας ούτε μπορούν αλλά και ούτε θέλουν να αφομοιωθούν με τους Έλληνες αλλά αναγκαστικά γκετοποιούνται και αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της χώρας και του έθνους.

Πηγή: dakedepeiraia.blogspot.com