Δραματική μείωσις των μαθητών που φοιτούν στην πρώτη Δημοτικού
Συρρικνώθηκαν στις 69.000, μειούμενοι κατά 6.000 εντός μιάς πενταετίας – Κλείνουν 47 σχολεία – «Σκάει» η βόμβα του δημογραφικού
Δεν εΙναι απλώς ο κώδων του κινδύνου. Είναι κραυγή αγωνίας για το μέλλον του Έθνους. Όπως αναφέρει σε πρόσφατη ανακοίνωσή της η Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, κάθε χρόνο εγγράφονται ολιγώτερα Ελληνόπουλα στην Α΄ Δημοτικού. Πέρυσι ήσαν 500 ολιγώτερα, εφέτος αναμένεται να είναι 600 ολιγώτερα. Όπως δε τονίζει η ΑΣΠΕ: «Να σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά προέρχονται από γεννήσεις προ εξαετίας, που ήταν πολύ περισσότερες από τις 65.000 του 2026, οι οποίες, κατά την ΕΛΣΤΑΤ (18/6/2026), μειώθηκαν κατά 4,2% σε σχέση με το 2024».
Δηλαδή, ενώ κατά το σχολικό έτος 2020-21 στην Α΄ Δημοτικού ενεγράφησαν 74.000 μαθητές, ο αντίστοιχος αριθμός για το 2026-27 περιορίζεται στους 69.895. Αναλυτικώς, κατά την τελευταία επταετία η μείωσις των μαθητών εξελίχθη ως ακολούθως:
Σχολικό έτος Εγγραφές
Α΄ Δημοτικού
2020-2021 74.000
2021-2022 73.000
2022-2023 72.000
2023-2024 71.500
2024-2025 71.000
2025-2026 70.500
2026-2027 69.895
Αποτέλεσμα είναι φέτος να κλείσουν 47 Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία, τα περισσότερα από τα οποία μάλιστα στην ανατολική Μακεδονία και την Θράκη. Η απόφασις ελήφθη βάσει των δεδομένων εγγραφών και της γεωγραφικής κατανομής του μαθητικού δυναμικού ανά Διεύθυνση Πρωτοβαθμίου Εκπαιδεύσεως. Δυστυχώς, το δημογραφικό πρόβλημα υπάρχει από την δεκαετία του ’90. Από τότε μέχρι σήμερα, όλες οι ελληνικές Κυβερνήσεις εξαγγέλλουν μέτρα και πολιτικές για την αντιμετώπισή του. Είτε όμως μένουν στις εξαγγελίες είτε τα μέτρα αποδεικνύονται αναποτελεσματικά. Διότι το πρόβλημα όχι μόνον επιμένει, αλλά χρόνο με τον χρόνο εντείνεται.
Πρόκειται δηλαδή για την μεγαλύτερη αποτυχία του ελληνικού κράτους. Δημιουργήσαμε Υπουργείο Οικογενείας και σε λίγο δεν θα έχουμε παρά ελάχιστες ελληνικές οικογένειες. Τι χρειάζεται αυτό το υπουργείο όταν αποτυγχάνει τόσο τραγικά στην αποστολή του; Θα περιμέναμε τουλάχιστον να προβεί σε καταγραφή των δεδομένων και να κάνει μια στοιχειώδη ανάλυση του προβλήματος. Να προσπαθήσει να διαπιστώσει τα αίτια της αποτυχίας. Τους λόγους για τους οποίους επί τέσσερεις σχεδόν δεκαετίες οι κυβερνητικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του δημογραφικού απέβησαν ατελέσφορες.
Δεν έχουν κάνει ούτε αυτό. Κινούμενος σε αδιέξοδη κατεύθυνση, ο Πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει προ ετών ότι θα επιχειρηθεί να αντιμετωπισθεί το δημογραφικό διά της εντάξεως μεταναστών! Που σημαίνει ότι δεν είχε την παραμικρή κατανόηση για το πρόβλημα. Από την άλλη, ασχολούνται με τον γάμο των ομοφύλων και ουδόλως ασχολούνται με την στήριξη της παραδοσιακής οικογενείας, της μόνης που μπορεί να φέρει λύση στην υπογεννητικότητα και το δημογραφικό, ούτε βεβαίως των πολυτέκνων, που δίδουν αγώνα επιμένοντας έναντι πληθώρας εμποδίων και προβλημάτων.
Θα τολμήσουμε την διαπίστωση ότι το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό και δεν αντιμετωπίζεται με επιδόματα, που ούτως ή άλλως είναι ανεπαρκή και χορηγούνται με τον κλασσικό «μίζερο» και γραφειοκρατικό τρόπο με τον οποίο κινείται το ελληνικό κράτος. Ακόμη και κατά τις εποχές της αφθονίας, που επιδόματα και συντάξεις διενέμοντο αφειδώς, το επιδόματα των πολυτέκνων εδίδοντο με το σταγονόμετρο.
Κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, σε μιάν Ελλάδα καθημαγμένη από τους πολέμους, όπου η φτώχεια εδυνάστευε τους περισσοτέρους, δημογραφικό δεν υπήρχε. Η οικονομική ανέχεια δεν αποτελούσε ανασταλτικό παράγοντα για να κάνουν παιδιά οι οικογένειες. Υπήρχε όμως κάτι πολύ σημαντικώτερο. Οι Έλληνες προσέβλεπαν με εμπιστοσύνη προς το μέλλον. Εργάζονταν, δημιουργούσαν, εύρισκαν ανταπόκριση από ένα κράτος πολύ πιο φιλικό, πολύ πιο υποστηρικτικό, πολύ πιο ελληνικό και είχαν την βεβαιότητα ότι το αύριο θα είναι καλύτερο.
Αυτή η ελπίδα έχει εκλείψει τα τελευταία χρόνια και ταυτοχρόνως έχει επικρατήσει η καταναλωτική αντίληψις, η «βασιλεία της ποσότητος», η επιδίωξις του προσκαίρου ευδαιμονισμού. Για όλα αυτά τα προβλήματα, τα πραγματικά αίτια του δημογραφικού, ουδεμία Κυβέρνησις έπραξε το παραμικρό. Απεναντίας, επιτείνουν το πρόβλημα, καθώς οι εξαγγελίες τους είναι ελάχιστα πειστικές. Ομιλούν για ανάπτυξη και η χώρα δεν έχει παραγωγή σε κανέναν τομέα της οικονομίας, ομιλούν για ευημερία και οι οικογένειες μαστίζονται από την ακρίβεια. Πως θα πείσουν τους πολίτες να μην ανησυχούν για το αύριο, οπότε θα ενθαρρυνθούν να κάνουν πολυμελείς οικογένειες;
Πηγή: estianews.gr
.png)
