iEpikaira

Προς το παρόν, μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία διαθέτουν πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα

Μιχάλης Ψύλος • psilosm@naftemporiki.gr

Η Κίνα κατασκευάζει έναν πρωτότυπο πυρηνικό αντιδραστήρα με στόχο την επέκταση της ναυτικής της ισχύος. Ο αντιδραστήρας κατασκευάζεται σε μια νέα εγκατάσταση κοντά στην πόλη Λεσάν. στην επαρχία Σιτσουάν

Σύμφωνα με ανάλυση του Ινστιτούτου Διεθνών Σπουδών Middlebury στην Καλιφόρνια, η κίνηση αυτή υποδηλώνει ότι η Κίνα εργάζεται για την ναυπήγηση ενός πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου. Το Κινεζικό Ναυτικό είναι ήδη το μεγαλύτερο στον κόσμο από άποψη αριθμού σκαφών και έχει εκσυγχρονιστεί ραγδαία.

Η Κίνα ξεκίνησε την ναυπήγηση του τέταρτου μεγάλου αεροπλανοφόρου, παρόμοιου σχεδιασμού με το «USS Gerald R. Ford», που είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο.

«Η προσθήκη πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων στον στόλο θα ήταν ένα κρίσιμο βήμα προς την κατεύθυνση της μετατροπής της Κίνας σε μια πραγματική «δύναμη των γαλάζιων υδάτων». Αυτό θα επέτρεπε στην Κίνα να δραστηριοποιείται παγκοσμίως και να προκαλεί ολοένα και περισσότερο τις Ηνωμένες Πολιτείες», αναφέρει σε ανάλυσή του το αμερικανικό ινστιτούτο.

Προς το παρόν, μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία διαθέτουν πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα. Οι ΗΠΑ έχουν συνολικά 11, επιτρέποντάς τους να αναπτύσσουν πολλαπλές δυνάμεις κρούσης σε όλο τον κόσμο ανά πάσα στιγμή, συμπεριλαμβανομένου του Ινδο-Ειρηνικού.

Πυρηνοκίνητοι στόλοι και στην Ευρώπη

Εκτός από την Κίνα πάντως και άλλες χώρες πρόκειται να κατασκευάσουν πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα τα επόμενα χρόνια.

Στην Ευρώπη, δημιουργείται επίσης σιγά σιγά, ένας πυρηνοκίνητος στόλος. Στις αρχές του καλοκαιριού, τόσο η Ισπανία όσο και η Ιταλία αποκάλυψαν την πρόθεσή τους να ναυπηγήσουν τα πρώτα, αμιγώς πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα, ακολουθώντας το παράδειγμα της Γαλλίας.

Στη Μαδρίτη, το υπουργείο Αμυνας έχει διατάξει την εταιρεία Navantia να μελετήσει ένα σχέδιο για την κατασκευή του ισπανικού αεροπλανοφόρου. «Οι δύο πιο βιώσιμες επιλογές που υπάρχουν είναι η μίμηση του βρετανικού μοντέλου , με αεροπλανοφόρα δύο καταστρωμάτων και κεκλιμένες ράμπες στην πλώρη ή το γαλλικό σχέδιο με βάση τις προδιαγραφές του αεροπλανοφόρου «Charles de Gaulle », γράφουν οι ισπανικές εφημερίδες.

Στην περίπτωση της Ιταλίας, το Πολεμικό Ναυτικό έχει στραφεί απευθείας στις προδιαγραφές Charles de Gaulle.

Φρενίτιδα επανεξοπλισμού

«Δεδομένου του συνεχιζόμενου ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού και της πλημμύρας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων που θα διατεθούν μέσω κονδυλίων της ΕΕ, αλλά και των εθνικών προϋπολογισμών, τα πυρηνοκίνητα υποβρύχια κερδίζουν έδαφος», εξηγούν στρατιωτικοί αναλυτές.

«Είναι πιθανό μάλιστα, η Γαλλλια, η Ισπανία και η Ιταλία να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε έναν κοινό πυρηνικό στόλο», προσθέτουν.

Πηγές της αμυντικής βιομηχανίας αναφέρουν πάντως ότι τέτοια σχέδια χρειάζονται τουλάχιστον 15 χρόνια για να υλοποιηθούν, με σημαντικές αλλαγές στην πορεία. «Η κύρια αβεβαιότητα είναι το σύστημα πρόωσης των αεροπλανοφόρων: υβριδικό, που χρησιμοποιεί έναν τεχνολογικό συνδυασμό φυσικού αερίου, ντίζελ ή υδρογόνου με ηλεκτρικό σύστημα πρόωσης ή από πυρηνικό αντιδραστήρα».

Στον ίδιο δρόμο και η Ινδία

Τον περασμένο μήνα, η Ινδία ανακοίνωσε επίσης την κατασκευή του τρίτου αεροπλανοφόρου της, το οποίο θα είναι πυρηνοκίνητο και θα διαθέτει ηλεκτρομαγνητικό καταπέλτη.Η καινοτομία του σχεδίου της Ινδίας περιλαμβάνει τη χρήση εγχώριας κατασκευής αεροσκαφών με βάση αεροπλανοφόρα αντί να βασίζεται σε εξωτερικούς προμηθευτές όπως το γαλλικό μαχητικό Rafale.

Τα αεροπλανοφόρα αντικατέστησαν τα θωρηκτά ως ναυαρχίδες των ναυτικών δυνάμεων σε όλο τον κόσμο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ευελιξία και η προσαρμοστικότητα των μαχητικών αεροσκαφών που βασίζονταν σε αεροπλανοφόρα ήταν πιο χρήσιμες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από το επικρατούν μοντέλο μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, το οποίο αποτελούνταν από βαριά πλοία οπλισμένα μέχρι τα δόντια με κάθε είδους κανόνια.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, καθώς και η τεχνολογική πρόοδος όπλων, όπως οι υπερηχητικοί πύραυλοι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, έχουν θέσει όντως υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα αυτών των τύπων πλοίων.

Πηγή: naftemporiki.gr

Πυρά κατά των κρατών - μελών της ΕΕ που προβάλλουν αντιρρήσεις ως προς την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαπέλυσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Ισπανό ομόλογό του Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες στην Άγκυρα.

«Επανέλαβα ότι η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ είναι πολύ σημαντική για να αφεθεί έρμαιο στη φαύλη πολιτική ατζέντα ορισμένων χωρών» δήλωσε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας πως η Ισπανία ήταν μεταξύ των χωρών που υποστήριξαν ειλικρινά τη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την αρχή και εξέφρασε για άλλη μια φορά ότι η ένταξη στην ΕΕ εξακολουθεί να αποτελεί στρατηγικό στόχο για την Τουρκία.

Ο Χακάν Φιντάν επεσήμανε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως συλλογική πολιτική οντότητα των ευρωπαϊκών χωρών, εκφράζει τις δικές της θέσεις, ωστόσο η Τουρκία αναπτύσσει σχέσεις ξεχωριστά, μία προς μία, με τις ευρωπαϊκές χώρες και διατηρεί διαφορετική θεσμική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι σχέσεις που αναπτύσσει απευθείας με πολλές ευρωπαϊκές χώρες η Τουρκία μπορεί να είναι ευκολότερες, είπε ο Τούρκος υπουργός, ενώ αντιθέτως όταν αναπτύσσονται σχέσεις με την ΕΕ, υπάρχουν αποφάσεις που πρέπει να λαμβάνονται ομόφωνα εντός της Ένωσης. Ο ίδιος υποστήριξε ότι αυτή η κατάσταση μπορεί συχνά να λειτουργήσει εις βάρος της Άγκυρας.

Υπενθύμισε ακόμη ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επανέλαβε μετά την επανεκλογή του το 2023 ότι η προοπτική της Άγκυρας σχετικά με την ένταξη στην ΕΕ δεν έχει αλλάξει και ότι οι στρατηγικές προθέσεις και το όραμα της Τουρκίας παραμένουν τα ίδια.

Ο Τούρκος υπουργός υπενθύμισε ότι υπάρχει μια ανοικτή διαδικασία ένταξης στην ΕΕ και τόνισε ότι πρέπει να επιδειχθεί πολιτική βούληση πριν από αυτό. Όπως είπε, οι χώρες-κλειδιά της ΕΕ είναι εκείνες από τις οποίες η Τουρκία αναμένει δήλωση βούλησης για το θέμα αυτό και σημείωσε ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει να προβούν σε τέτοια δήλωση.

Υπενθυμίζοντας ότι μια τέτοια πολιτική βούληση διατυπώθηκε το 2004-2005, ο Χακάν Φιντάν προσέθεσε: «Αργότερα είδαμε ότι αυτή η πολιτική βούληση διαβρώθηκε και σταδιακά εξαφανίστηκε και ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυριαρχεί μία εντελώς διαφορετική πολιτική αντίληψη και κλίμα έναντι της Τουρκίας».

Μεταξύ των τομέων που πρέπει να βελτιωθούν υπέρ και των δύο πλευρών στις σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ, ο Χακάν Φιντάν απαρίθμησε την επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης, την χαλάρωση του καθεστώτος θεωρήσεων προς τους Τούρκους πολίτες που ταξιδεύουν στην ΕΕ, εμπορικά προνόμια και το θέμα της αντιμετώπισης της παράτυπης μετανάστευσης.

Ο Ισπανός υπουργός ανταπάντησε ότι η χώρα του έχει ταχθεί υπέρ της ανάπτυξης και της ενίσχυσης του διαλόγου των Βρυξελλών με την Τουρκία και επεσήμανε ότι οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει να εργαστούν για το θέμα αυτό. Τόνισε ότι επιθυμία της Ισπανίας είναι να μην σταματήσει αυτή η δυναμική και ζήτησε από την Τουρκία να συνεχίσει να εξετάζει το «μέλλον της στην Ευρώπη».

Ο Χακάν Φιντάν ανέφερε επίσης ότι η Ισπανία είναι ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της Τουρκίας στην ΕΕ και ότι ο στόχος για ετήσιο όγκο εμπορίου με την Ισπανία είναι τα 20 δισεκ. δολάρια και φαίνεται ότι ο στόχος αυτός σχεδόν επιτεύχθηκε πέρυσι, καθώς υπερέβη τα 19 δισεκ. δολάρια. Περισσότερες από 700 εταιρείες με έδρα την Ισπανία έχουν παρουσία στην Τουρκία.

Οι διαπραγματεύσεις για το αεροπλανοφόρο

O Τούρκος υπουργός τόνισε ιδιαίτερα ότι «θέλουμε να προωθήσουμε τη συνεργασία μας στην αμυντική βιομηχανία με συγκεκριμένα έργα».

Η Ισπανία συνεργάζεται στο τομέα αυτό με την Τουρκία και συνέβαλε στην κατασκευή του τουρκικού μίνι αεροπλανοφόρου / πλοίου αμφίβιων επιχειρήσεων «Anadolu», ενώ ο πρόεδρος Ερντογάν έχει προαναγγείλει ότι η χώρα του σκοπεύει να κατασκευάσει μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο και για τον σκοπό αυτό βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Ισπανία. Εξάλλου «η Ισπανία έχει αναπτύξει συστοιχίες (σ.σ. του αντιαεροπορικού συστήματος) Patriot στα Άδανα από το 2015».

Οι αναφορές για τη Γάζα και το ΝΑΤΟ

Αναφορικά με τον πόλεμο στη Γάζα, ο Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Τουρκία συνεχίζει να πιέζει σε όλα τα fora, μονομερώς ή συλλογικά, για μέτρα που μπορούν να ληφθούν ώστε να ασκηθεί πίεση στο Ισραήλ.

Δήλωσε ακόμη ότι στηρίζει την Ισπανία στις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει στο θέμα αυτό και σημείωσε ότι η διοργάνωση μιας ειρηνευτικής διάσκεψης, η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και η εφαρμογή εγγυήσεων ασφαλείας είναι πολύ σημαντικές εναλλακτικές προτάσεις προς την κατεύθυνση της λύσης, τονίζοντας ότι και η Τουρκία έχει καταθέσει προτάσεις.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας, Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, απάντησε από την πλευρά του ότι η Ισπανία έχει μια πρόταση για τη διοργάνωση μιας ειρηνευτικής διάσκεψης για το Παλαιστινιακό. «Στην ειρηνευτική διάσκεψη μπορούμε να έρθουμε όλοι μαζί, να αναγνωρίσουμε το παλαιστινιακό κράτος και το Ισραήλ να μας δώσει την εγγύηση ασφαλείας», δήλωσε.

Ο Αλμπάρες υπενθύμισε ότι η Ισπανία «καταδικάζει τις επιθέσεις» της Χαμάς και τόνισε ότι πολλοί Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας βομβών και πείνας. «Δεν θέλουμε να γίνουμε μάρτυρες αυτού του επιπέδου βίας» σημείωσε, προσθέτοντας ότι η «διάχυση της σύγκρουσης στον Λίβανο» ανησυχεί επίσης τη χώρα του.

Τέλος, ο Χακάν Φιντάν σημείωσε ότι η Τουρκία και η Ισπανία είναι δύο σημαντικές χώρες της λεκάνης της Μεσογείου, συμπληρώνοντας ότι η περιοχή αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως οι συγκρούσεις, η τρομοκρατία, η κλιματική αλλαγή και η παράτυπη μετανάστευση.

«Η Τουρκία και η Ισπανία, που βρίσκονται στο ανατολικό και στο δυτικό άκρο της Μεσογείου, βιώνουν αυτές τις κρίσεις από κοντά. Ως δύο χώρες που μάχονται εδώ και χρόνια κατά της τρομοκρατίας, αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στη βελτίωση της συνεργασίας μας στον τομέα της ασφάλειας», ανέφερε.

Εκτίμησε επίσης ότι οι δυνατότητες της Τουρκίας και της Ισπανίας για το τι μπορούν να κάνουν μαζί, ειδικά για την περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια, δεν έχει συζητηθεί πλήρως και δήλωσε ότι η συζήτηση αυτή πρέπει να ξεκινήσει.

Επεσήμανε ότι τα γεγονότα στην περιοχή τα τελευταία χρόνια έχουν φέρει στο προσκήνιο την προοπτική της ασφάλειας των σχέσεων της Τουρκίας, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, σημειώνοντας ότι υπάρχουν πολύ σοβαρά ζητήματα που πρέπει να συζητηθούν μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ liberal.gr

The 65,000-tonne vessel is said to have suffered a "significant technical fault" - with unconfirmed reports about damage to the starboard propeller shaft.

Deborah Haynes

The UK's biggest warship has broken down off the south coast shortly after setting sail on what had been billed as a "landmark mission" to the United States.

HMS Prince of Wales, the second of the Royal Navy's two aircraft carriers, was experiencing an "emerging mechanical issue", a spokesperson said. The problem is being investigated.

The £3bn carrier, which became fully operational only last year, is reportedly anchored south east of the Isle of Wight while the investigation is carried out.

"HMS Prince of Wales remains in the South Coast Exercise Area while conducting investigations into an emerging mechanical issue," the Royal Navy spokesperson said.

The problem was first reported by UK Defence Journal, an online news site focused on defence issues, which cited unconfirmed reports about damage to the starboard propeller shaft.

A second specialist news site, Navy Lookout, said the 65,000-tonne warship had suffered a "significant technical fault".

"Should the issue prove to be serious it goes without saying that this is extremely unfortunate and not a good look for the RN [Royal Navy]," it reported.

The warship had departed from nearby Portsmouth on Saturday on what was described by the Royal Navy as a mission to "shape the future of stealth jet and drone operations off the coast of North America and in the Caribbean".

The trip - provided it goes ahead - is set to see the carrier visit New York, Halifax in Canada and the Caribbean, operating fifth generation F-35 fast jets off the deck as well as drones.

Commanding Officer, Captain Richard Hewitt, said in a statement to mark the departure - and prior to the mechanical glitch: "Taking the HMS Prince of Wales task group across the Atlantic for the rest of this year will not only push the boundaries of UK carrier operations, but will reinforce our close working relationship with our closest ally.

"From operating the F35 Lightnings and drones to hosting the Atlantic Future Forum, none of this would be possible without the efforts of the amazing sailors on board, many of which are on their first deployment with the Royal Navy."

HMS Prince of Wales, which heads a carrier task group, deployed with a frigate, tanker and an air group of helicopters and drones.

The F-35 warplanes are set to join the ship in the US.

Source: https://news.sky.com/story/uks-biggest-warship-hms-prince-of-wales-breaks-down-off-south-coast-shortly-after-setting-sail-for-us-12684290

Το πρακτορείο ειδήσεων MAP, που είναι φιλικό στη μαροκινή κυβέρνηση, μεταδίδει «ως τελειωμένη» την αγορά του τουρκικού πλοίου TCG Anadolu. Μεταδίδουν μάλιστα πληροφορίες για συμφωνία που έχει υπογράψει ο Μαροκινός πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Πρόκειται για το σκάφος που προορίζεται για ναυαρχίδα του τούρκικου στόλου με χαρακτηριστικά αμφίβιου πλοίου επιθέσεων πολλαπλού ρόλου ( LHD ) , το οποίο θα μπορεί να αξιοποιήσει αμφίβια τεθωρακισμένα οχήματα, συστήματα UAV ‘s (ΜΕΑ), επιθετικά, μεταφορικά, και ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα, ενώ θα διαθέτει τις υποδομές αξιοποίησης και μαχητικών καθέτου απονηώσεως Harrier ή F-35B.

Η κοινοπραξία Sedef- Navantia κέρδισε τον διαγωνισμό για το προγραμμα αυτο του Τουρκικού Ναυτικού και χρησιμοποιεί το ίδιο σχέδιο με το ισπανικό πλοίο SPS Juan Carlos I (L-61) . Όλο το σύστημα όπλων του πλοίου προέρχεται από τις τουρκικές εταιρείες Aselsan και Havelsan, με ενσωματωμένες ξένες τεχνολογικές λύσεις – εξ ου και το ονομάζουν ”εθνικό πλοίο”.

Η ναυπήγηση του είχε ξεκινήσει στις 30 Απριλίου 2016 στο ναυπηγείο Sedef Shipbuilding Inc. στην Κωνσταντινούπολη και η τρόπιδα τοποθετήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2018.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται από το Μαρόκο , «η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα F-35 τον Ιούλιο του 2019 κι έτσι το Anadolu μένει χωρίς αυτό που θα ήταν το κύριο όπλο του…Αν και το τουρκικό ναυτικό ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιούσε τα οπλισμένα UCAV του από το νέο πλοίο, εδώ και λίγους μήνες φημολογείται ότι η χώρα, που πλήττεται από μια βαθιά οικονομική κρίση , θα μπορούσε να απαλλαγεί από το πλοίο».

Σύμφωνα με το πρακτορείο MAP, το Μαρόκο θα αποκτήσει το πλοίο έναντι 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Ήδη οι Αμερικανοί έχουν εγκρίνει πώληση 14 αεροσκαφών κάθετης απογείωσης και προσγείωσης Harrier Plus στο Μαρόκο.

Το Μαρόκο έχει επίσης δείξει ενδιαφέρον για δύο ιταλικές φρεγάτες Bergamini (FREMM).

Πηγή: militaire.gr

Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έδωσε το «πράσινο φως» για πιθανές Στρατιωτικές Πωλήσεις Εξωτερικού [Foreign Military Sales – FMS] στη Γαλλία, που αφορούν εξοπλισμό για την κατασκευή και την λειτουργία αεροπλανοφόρων, κάτι που φέρνει στο προσκήνιο τα όσα είχε ανακοινώσει πριν από περίπου ένα χρόνο ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν για τον «αντικαταστάτη» του θρυλικού αεροπλανοφόρου «Charles de Gaulle».

Ειδικότερα, ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της αμερικανικής Υπηρεσίας για τη Συνεργασία σε θέματα Άμυνας και Ασφάλειας (US Defense Security Cooperation Agency) δήλωσε ότι το Παρίσι αιτήθηκε μέσω FMS την δυνητική προμήθεια ενός «πακέτου» συνολικής αξίας 1,321 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που περιλαμβάνει :

-ένα ηλεκτρομαγνητικό σύστημα εκτόξευσης αεροσκαφών (Electromagnetic Aircraft Launch System – EMALS),

-δύο συστήματα εκτόξευσης (διαφορετικής διαμόρφωσης),

-ένα σύστημα έγκαιρης προσγείωσης αεροσκαφών (Advanced Arresting Gear – AAG),

-τρεις κινητήρες (διαφορετικής διαμόρφωσης) και

-σχετικός εξοπλισμό και υλικοτεχνική υποστήριξη και εκπαίδευση προσωπικού.

Είναι σαφές ότι πρόκειται για συστήματα που η Γαλλία θέλει να ενσωματώσει στο νέο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο, το οποίο ήδη βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης και ονομάζεται PANG «Porte Avion Nouvelle Generation» ή αλλιώς «αεροπλανοφόρο επόμενης γενιάς».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα ναυαρχίδα του γαλλικού Στόλου θα είναι πολύ μεγαλύτερη και πιο βαριά από το Charles de Gaulle, καθώς θα έχει μήκος 302 μέτρα, πλάτος 40 μέτρα και εκτόπισμα 75.000 τόνων, ενώ θα μπορεί να αναπτύσσει μέγιστη ταχύτητα 26 – 27 κόμβων και να μεταφέρει συνολικά 32 μαχητικά αεροσκάφη επόμενης γενιάς, δύο ή τρία αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου E-2D Advanced Hawkeyes και ένα σημαντικό αριθμό drones.

Η έναρξη της κατασκευής του έχει οριστεί για το 2025, ενώ οι δοκιμές στη θάλασσα πρόκειται να ξεκινήσουν το 2036, ώστε να ενταχθεί στο γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό το 2038, ενώ η Γαλλία είχε αρχικά ανακοινώσει ότι θα επενδύσει 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής του, ένα ποσό κοντά σε αυτό των FMS.

Με πληροφορίες από: Defense World / USNI πηγή onalert.gr

Γιώργος Διονυσόπουλος

Στην ενίσχυση των στρατιωτικών σχέσεων με την Ισπανία προχωρά η Τουρκία, σε μία προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τα νέα γεωστρατηγικά δεδομένα που δημιούργησε στην περιοχή της Ν.Α Μεσογείου η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία και η ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με υπερσύγχρονα γαλλικά οπλικά συστήματα, όπως τα μαχητικά Rafale και οι φρεγάτες Belharra. Άγκυρα και Μαδρίτη, έχοντας τα τελευταία χρόνια αναπτύξει κοινά συμφέροντα και επιδιώξεις στην περιοχή της Μεσογείου, έχουν προχωρήσει στην σύναψη στενών διπλωματικών, αμυντικών και οικονομικών σχέσεων με στόχο η μεν πρώτη να βρει ερείσματα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η δεύτερη να βάλει φρένο στην προσπάθεια της Γαλλίας να ανακτήσει, εκ νέου, τον ηγετικό της ρόλο στη Βόρειο Αφρική και την εγγύς Μέση Ανατολή. Πρόκειται για μία προοπτική που έχει θορυβήσει την Ισπανία, (αλλά και την Ιταλία) με τη Μαδρίτη να βάζει εμπόδια στους στόχους του Παρισιού, καθώς σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να δει τη Γαλλία σε ρόλο περιφερειακής δύναμης, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα ξεκάθαρα κατά τον λιβυκό εμφύλιο όταν οι δύο πλευρές υποστήριξαν αντίπαλες παρατάξεις.

Κάτι ανάλογο επιχειρούν τώρα να κάνουν οι Ισπανοί και στην Ν.Α Μεσόγειο προχωρώντας στη σύναψη αμυντικής συνεργασίας με την Τουρκία με σκοπό αφενός την πώληση όπλων αφετέρου την ανάσχεση της γαλλικής παρουσίας στην περιοχή μέσω της αμφισβήτησης, επί του πεδίου, της ελληνογαλλικής στρατιωτικής συνεργασίας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η σημερινή επίσκεψη του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ στην Άγκυρα, η οποία τυγχάνει ευρείας κάλυψης από τα τουρκικά ΜΜΕ, καθώς, όπως εκτιμάται, πραγματοποιείται σε μία χρονική συγκυρία που η τουρκική αμυντική βιομηχανία βρίσκεται απομονωμένη από τους δυτικούς συμμάχους της, αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα ως προς την μεταφορά τεχνογνωσίας και την παροχή ανταλλακτικών και κεφαλαιακής υποστήριξης, λόγω κυρίως της φιλορωσικής στροφής της κυβέρνησης Ερντογάν. Ο Πέδρο Σάντσεθ θα συνοδεύεται από το μισό σχεδόν υπουργικό του συμβούλιο, καθώς Τούρκοι και Ισπανοί πρόκειται να προχωρήσουν σε διευρυμένες συνομιλίες, η διεξαγωγή των οποίων εντάσσεται στο πλαίσιο της 7ης Ισπανοτουρκικής Συνόδου που αυτή την φορά θα πραγματοποιηθεί στην τουρκική πρωτεύουσα (σ.σ. Η προηγούμενη σύνοδος είχε πραγματοποιηθεί το 2018 επί πρωθυπουργίας Μαριάνο Ραχόι).

Αν και η ατζέντα της Συνόδου περιλαμβάνει μια σειρά από θέματα συζήτησης όπως είναι το μεταναστευτικό, η κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο και οι διμερείς εμπορικές σχέσεις, το βασικό ζήτημα που θα τεθεί στο τραπέζι των συνομιλιών ανάμεσα στις δύο αντιπροσωπείες δεν είναι άλλο παρά από την αναζήτηση τρόπων ενδυνάμωσης της ισπανοτουρκικής αμυντικής συνεργασίας και πώλησης όπλων και μεταφοράς τεχνογνωσίας από την ισπανική πολεμική βιομηχανία προς τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και τις πολλές αμυντικές βιομηχανίες που αυτές ελέγχουν. Η Μαδρίτη, άλλωστε, αποτελεί έναν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Τουρκίας στην Ε.Ε αλλά και τους πλέον στενούς συμμάχους της στο ΝΑΤΟ. Προς αυτή την κατεύθυνση, ενδεικτικά να σημειώσουμε, πως η Ισπανία είναι η μόνη εταίρος του ΝΑΤΟ που από το 2015 μέχρι και σήμερα διατηρεί πυραύλους Patriot στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας, παρότι οι υπόλοιπες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ έχουν ήδη αποχωρήσει. Ο εξ ανατολών γείτονας αποτελεί άλλωστε έναν από τους πέντε καλύτερους πελάτες της ισπανικής αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και έναν αξιόλογο οικονομικό εταίρο του ισπανικού τραπεζικού συστήματος, αφού, όπως εκτιμάται, οι ισπανικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους τουρκικό χρέος που ξεπερνά τα 65 δις δολάρια, γεγονός που θεωρείται πως αποτελεί έναν ακόμη καταλυτικό παράγοντα που επιτείνει τον σφιχτό εναγκαλισμό των δύο χωρών. Ένας απότομος κλυδωνισμός της τουρκικής οικονομίας η μία παρατεταμένη κυβερνητική αστάθεια θα μπορούσε, σύμφωνα με τους ειδικούς, να κλονίσει σημαντικά και την Ισπανία, κάτι που κατ’ επέκταση θα είχε συνέπειες και στη δική της πολιτική αλλά και οικονομική σταθερότητα.

Μίνι αεροπλανοφόρο

Ως προς την αμυντική τους συνεργασία Ισπανία και Τουρκία έχουν ήδη υπογράψει αμυντικές συμφωνίες για την ανάπτυξη και κατασκευή ενός ελικοπτεροφόρου ή μίνι αεροπλανοφόρου, στα πρότυπα του ισπανικού αντίστοιχου πλοίου «Χουάν Κάρλος». Η κατασκευή του εν λόγω πλοίου, παρά τις όποιες δυσκολίες, αποτελεί διακαή πόθο για το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό, ενώ στρέφεται ευθέως και κατά της χώρας μας καθώς ανάμεσα στα βασικά ατού του είναι η μεταφορά ενός σημαντικού αριθμού μικρών αποβατικών σκαφών. Μέσα στα σχέδια των Τούρκων είναι το συγκεκριμένο πλοίο να μπορεί επίσης να φιλοξενήσει πέρα από ελικόπτερα και έναν αριθμό αεροσκαφών κάθετης απογείωσης όπως μία από τις εκδόσεις του αμερικανικού μαχητικού 5ης γενιάς F-35, το οποίο, να υπενθυμίσουμε, πως μέχρι ώρας τουλάχιστον η Ουάσιγκτον αρνείται να πουλήσει στην Άγκυρα.

Να επισημάνουμε πως η Τουρκία έχει αναθέσει στο ισπανικό ναυπηγείο Navantia το σχέδιο του εν λόγο πλοίου, η κατασκευή του οποίου αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, με την προοπτική απόκτησης, βάση σχετικού συμβολαίου ανάμεσα στις δύο πλευρές, ακόμη ενός στο μέλλον. Οι πληροφορίες θέλουν πάντως την Τουρκία, λόγω των προβλημάτων που έχει με τις ΗΠΑ και το μίνι εμπάργκο που οι τελευταίες έχουν εφαρμόσει σε βάρος της, να σχεδιάζει να εξοπλίσει το συγκεκριμένο πλοίο αρχικά με Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη, τύπου Bayraktar. Το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό εμφανίζεται επίσης να ενδιαφέρεται και για την προμήθεια ισπανικών φρεγατών F-110 αλλά και υποβρυχίων S-80, τα οποία επίσης η ισπανική εταιρεία Navantia κατασκευάζει για το ισπανικό Πολεμικό Ναυτικό. Μόνο τυχαίο δεν είναι άλλωστε πως η Navantia συμμετείχε τον περασμένο Αύγουστο στην έκθεση όπλων Idef στην Κωνσταντινούπολη, όπου και παρουσίασε τα παραπάνω οπλικά συστήματα σε Τούρκους αξιωματούχους. Να σημειώσουμε πως οι Ισπανοί είχαν υποβάλει επίσημα πρόταση αναφορικά με την ναυπήγηση τεσσάρων φρεγατών F-110 και προς το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Η πρότασή τους, ωστόσο, αποκλείστηκε κατά την πρώτη φάση αξιολόγησης της σχετικής διαδικασίας που έλαβε χώρα τον περασμένο Ιούνιο.

Πηγή: protothema.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν από την ισπανική ιστοσελίδα που ειδικεύεται σε ειδήσεις της αμυντικής βιομηχανίας, Info Defensa, στις 17 Νοεμβρίου 2021, η Ισπανία σκοπεύει να πουλήσει ένα δεύτερο αμφίβιο επιθετικό πλοίο Navantia LHD στην Τουρκία.

Μάλιστα η εν λόγω συμφωνία, σύμφωνα με όσα έγραψε η ισπανική El Pais, θα συζητηθεί στη διμερή σύνοδο που θα έχουν οι αντιπροσωπίες των δύο χωρών στην Τουρκία, τις επόμενες μέρες.

Η Ισπανία είχε προμηθεύσει την Τουρκία με το πρώτο της "μίνι" αεροπλανοφόρο, το TCG Anadolu.

Το TCG Anadolu είναι ένα αμφίβιο επιθετικό πλοίο που μπορεί να διαμορφωθεί ως ελαφρύ αεροπλανοφόρο. Η τελική σύμβαση για την κατασκευή του πλοίου υπογράφηκε με την κοινοπραξία Navantia-Sedef στις 7 Μαΐου 2015. H παράδοση του πλοίο είχε προγραμματιστεί για το 2021 και το εκτιμώμενο κόστος του πλοίου σύμφωνα με τις τελικές προδιαγραφές ήταν 1 δισεκατομμύριο δολάρια το 2015. Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν στις 30 Απριλίου 2016 στο ναυπηγείο της Sedef Shipbuilding Inc. στην Κωνσταντινούπολη.

Τα χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις του τελικού σχεδίου είναι 231 μέτρα σε μήκος, δοκός 32 μέτρων, βύθισμα 6,8 μέτρων και 58 μέτρα σε ύψος. Το εκτόπισμά του θα είναι 24.660 τόνοι αν διαμορφωθεί ως "ελαφρύ αεροπλανοφόρο" ή 27.079 τόνοι αν διαμορφωθεί ως "LHD".

Η μέγιστη ταχύτητά του θα είναι 21,5 κόμβοι ως "ελαφρύ αεροπλανοφόρο" ή 29 κόμβοι ως "LHD", ενώ η μέγιστη εμβέλειά του θα είναι 9.000 ναυτικά μίλια.

Το πλήρωμα αποτελείται από 261 άτομα: 30 αξιωματικούς, 49 υπαξιωματικούς, 59 κορυφαίους ναυτικούς και 123 ναυτικούς.

Η αναποδιά με τα F-35

Oι Ηνωμένες Πολιτείες το 2019 ακύρωσαν τη συμφωνία F-35 της Τουρκίας και τερμάτισαν τη συμμετοχή πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στο πρόγραμμα μαχητικών stealth αεροσκαφών. Ο τουρκικός στρατός πήρε τελικά τα S-400, αλλά με τεράστιο κόστος. Το πλήγμα όμως για την Τουρκία μετά την έξωσή της από το προγραμμα F-35 δεν έχει τελειωμό.

Ο στόλος της Τουρκίας επρόκειτο να αναπτύξει το TCG Anadolu για να εξοπλιστεί με F-35. Τώρα το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό έχει αεροπλανοφόρο χωρίς αεροπλάνα. Το Anadolu βρίσκεται στα τελικά στάδια της κατασκευής και θα μπορούσε να ενταχθεί στον στόλο το 2022. Το Anadolu σε κάθε περίπτωση μπορεί να λειτουργήσει ως αποβατικό σκάφος. Αμφισβητείται όμως η δυνατότητα, πλέον, του πολεμικού σκάφους να λειτουργήσει, εν τη απουσία των F-35, ως ελαφρύ αεροπλανοφόρο.

Για να είμαστε σαφείς, το Anadolu σε κάθε περίπτωση μπορεί να λειτουργήσει ως αποβατικό σκάφος. Αμφισβητείται όμως η δυνατότητα, πλέον, του πολεμικού σκάφους να λειτουργήσει, εν τη απουσία των F-35, ως ελαφρύ αεροπλανοφόρο.

Η απόγνωση της τουρκικής κυβέρνησης είναι ολοφάνερη. Υπήρξαν πολλές αναταραχές τις τελευταίες εβδομάδες καθώς η Άγκυρα αγωνίζεται να βρει μια εναλλακτική των F-35.

Το Anadolu θα μπορούσε να εξοπλιστεί με τα τουρκικής παραγωγής μη επανδρωμένα αεροσκάφη TB-2/3, καθιστώντας το έτσι το πρώτο μητρικό πολεμικό σκάφος με drones. Αυτό το σενάριο είναι πιο ρεαλιστικό, πάντως, από αυτό που περιέγραψε ο Ισμαΐλ Ντεμίρ, επικεφαλής της τουρκικής Υποδιεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM), ο οποίος επέμενε ότι το Anadolu θα μπορούσε να εξοπλιστεί με μια ναυτική έκδοση του εκπαιδευτικού αεροσκάφους Hürjet, που αναπτύσσει η SSM για την τουρκική αεροπορία. Ωστόσο, ακόμα και με τροποποιήσεις, το Hürjet σίγουρα δεν θα μπορέσει να είναι ένα ικανό μαχητικό αεροσκάφος του πολεμικού ναυτικού.

Αυτό σημαίνει ότι το Anadolu είναι πιθανό να ναυπηγηθεί χωρίς αεροσκάφη σταθερών πτερύγων. Είναι μια υπενθύμιση κόστους δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη συνεχιζόμενη ζημία της έξωσης της Άγκυρας από το πρόγραμμα των F-35.

Πέτρος Κράνιας capital.gr

Τα αεροπλανοφόρα έχουν αντικαταστήσει τα πολεμικά πλοία ως το πιο ισχυρό πλοίο του Ναυτικού πριν από 75 χρόνια, αλλά η περίοδος κυριαρχίας τους φαίνεται σύντομη στην εποχή της ιστορίας και σχεδόν πλησιάζει στο τέλος της, σύμφωνα με αναφορά των μέσων ενημέρωσης.

Τα αεροπλανοφόρα εμφανίστηκαν στη μάχη του Midway κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου , η οποία ξέσπασε μεταξύ αμερικανικών και ιαπωνικών δυνάμεων στον Ειρηνικό το 1942, και αυτή η μάχη ήρθε μήνες μετά την περίφημη ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ.

Το αεροπλανοφόρο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόκρουση της ιαπωνικής επίθεσης σε αυτή τη μάχη και τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο σε 5 άλλες μάχες στον Παγκόσμιο Πόλεμο που καθιέρωσαν την κατάσταση των αεροπλανοφόρων στην ανοικτή θάλασσα.

Από το 1945, όταν τελείωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ δεν συμμετείχε σε ναυμαχίες.

Αλλά τα αεροπλανοφόρα έχουν γίνει το εργαλείο των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στους εχθρούς τους σε όλο τον κόσμο, καθώς έχουν σχηματίσει πλωτές πόλεις και βάσεις κινητών εκτοξεύσεων που μπορούν να μετακινηθούν σε όλα τα μέρη της γης. Έχουν ακόμη χαρακτηριστεί ως «το ισχυρότερο αμερικανικό όπλο».

Και τώρα υπηρετούν στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ 10 αεροπλανοφόρα που περιφέρονται στις θάλασσες και τους ωκεανούς του κόσμου, που αποτελούν τα δύο τρίτα της έκτασης του πλανήτη.

Για δεκαετίες, αυτά τα γιγάντια πλοία ήταν το προτιμώμενο μέσο των Ηνωμένων Πολιτειών για την αντιμετώπιση συγκρούσεων και πολέμων, λόγω της ευκολίας μετακίνησής τους κοντά στα επίκεντρα των συγκρούσεων.

Αλλά το θέμα δεν θα παραμείνει ως έχει, σύμφωνα με έκθεση της αμερικανικής ιστοσελίδας «National Interest», η οποία ασχολείται με στρατηγικές και στρατιωτικές υποθέσεις.

Ένας από τους λόγους απροθυμίας να επενδύσουν σε αεροπλανοφόρα είναι το τεράστιο κόστος.

Για παράδειγμα, το κόστος του αεροπλανοφόρου George Bush, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία το 2009, ανήλθε σε περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το αεροπλανοφόρο Gerald Ford, το οποίο έχει προγραμματιστεί να τεθεί σε λειτουργία το 2022, βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης. Εκτιμάται ότι αυτά τα αεροπλανοφόρα κόστισαν στο αμερικανικό ταμείο περίπου 14 δισεκατομμύρια δολάρια.

Όχι μόνο αυτό, αλλά τα αεροπλανοφόρα καταλαμβάνουν το 46 % του προϋπολογισμού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και αυτό ασκεί μεγάλη πίεση στον προϋπολογισμό του αμερικανικού στρατού.

Το Γραφείο Προϋπολογισμού και Στρατηγικών Αξιολογήσεων του Πενταγώνου αναφέρει ότι το αεροπλανοφόρο είναι το πιο ακριβό στρατιωτικό κομμάτι στον κόσμο, καθιστώντας τον πρωταρχικό στόχο λιτότητας.

Εκτός από το οικονομικό κόστος, τα αεροπλανοφόρα δεν είναι πλέον απρόσβλητα από τις πυραυλικές επιθέσεις, καθιστώντας τα ευάλωτα σε κινδύνους, ειδικά με την ανάπτυξη

τεχνολογίας πυραύλων και drones .

Η πρόοδος αυτής της τεχνολογίας θα αποτρέψει τα αεροπλανοφόρα να πλησιάσουν τις ακτές, όπως κάνουν εδώ και δεκαετίες.

Ένα ερευνητικό έγγραφο που κυκλοφόρησε πριν από χρόνια για το μέλλον των αεροπλανοφόρων εκτιμά ότι η Κίνα θα μπορούσε να παράγει 1.227 βαλλιστικούς πυραύλους κατά των πλοίων.

Αν και ένας μεμονωμένος πύραυλος δεν θα μπορεί να βυθίσει ένα αεροπλανοφόρο, θα του προκαλέσει τουλάχιστον σημαντική ζημιά.

Ένα από τα τρομακτικά σενάρια που περιμένουν οι ερευνητές είναι μια έντονη πυραυλική επίθεση σε αεροπλανοφόρα, παραλύοντας την ικανότητά τους να αμυνθούν και να τα αντιμετωπίσουν.

Οι στρατιωτικοί ειδικοί πιστεύουν ότι το κόστος των βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύονται από τη θάλασσα θα μειωθεί τα επόμενα χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι θα πέσουν στα χέρια μικρών χωρών ή ένοπλων κινήσεων.

--

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος

Η συζήτηση για την κεντρική θέση που κατέχουν τα αεροπλανοφόρα στη δομή των μεγάλων ωκεάνιων στόλων συνεχίζεται αμείωτη πάνω από 70 χρόνια από την ενηλικίωσή του κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι αμφισβητήσεις εστιάζονται στο ότι όπλα κατά της πρόσβασης/άρνησης περιοχής (A2/AD), όπως υποβρύχια, πύραυλοι και σμήνη drones στο μέλλον, θα εκθρονίσουν τον “βασιλιά των κυμάτων”.

Μεγάλο μέρος της συζήτησης επικεντρώνεται στο πόσο επικίνδυνες είναι αυτές οι απειλές για τα αεροπλανοφόρα. Υπάρχει βάση σε αυτά τα επιχειρήματα, αλλά δεν έχουν δοκιμαστεί στην πράξη. Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα δεν έχουν διεξαχθεί ναυμαχίες με τη συμμετοχή αεροπλανοφόρων. Επομένως, η βιβλιογραφία για τους “δολοφόνους αεροπλανοφόρων” βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εικασίες.

Η συζήτηση άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν η αμερικανική Αεροπορία, στο γνωστό καυγά με το Ναυτικό για τον ρόλο, την σπουδαιότητα, αλλά βασικά τα κονδύλια, υποστήριζε ότι στις τότε συνθήκες (πολλαπλασιασμός των πυρηνικών όπλων) τα καθιστούσε έναν πανάκριβο στόχο, όπου με μια κίνηση θα μπορούσε να προκληθεί ανεπανόρθωτη ήττα και απώλεια γοήτρου.

Ασχέτως του πόσο αποτελεσματικές μπορεί να είναι οι επιθέσεις κατά αεροπλανοφόρων, είναι σαφές ότι και μόνη η απειλή μειώνει την αποτελεσματικότητα του “βασιλιά των κυμάτων”. Σε μια σύγκρουση υψηλής έντασης, το αεροπλανοφόρο θα κινηθεί με μεγαλύτερη εγκράτεια, λόγω της απειλής. Η αποτελεσματικότητα των “δολοφόνων αεροπλανοφόρων” δεν είναι επιχειρησιακά αποδεδειγμένη, αλλά δημιουργεί αβεβαιότητα και διστακτικότητα στο ναύαρχο.

Η συμβολική αξία και το τεράστιο κόστος κάνει τους ηγέτες πιο διστακτικούς για τολμηρή χρήση ενός όπλου που σχεδιάστηκε σαν κατ’ εξοχήν επιθετικό. Τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα στοιχίζουν 6 δισ. δολάρια χωρίς να υπολογίζονται τα αεροσκάφη, τα πυρομαχικά και οι ζωές των πληρωμάτων. Τα δύο αεροπλανοφόρα της Ινδίας και τα ιαπωνικά “σκάφη ανθυποβρυχιακού πολέμου” (όπως αποκαλούνται κατ’ ευφημισμό λόγω συνταγματικών επιταγών) επίσης αξίζουν πολλά δισ. δολάρια το καθένα.

Ο φόβος της απώλειας

Μια πρόσφατη μελέτη ανέφερε ότι «το μεγάλο μέγεθος του αεροπλανοφόρου καθιστά τον συμβολισμό του για τον ιδιοκτήτη του σχεδόν φαλλικό». Το αμερικανικό Nimitz έχει εκτόπισμα περίπου 100.000 τόνων, ενώ μικρότερα αεροπλανοφόρα, όπως αυτά της Ινδίας είναι 40.000 τόνων. Αυτό εγείρει το ερώτημα πως θα χρησιμοποιηθούν επιχειρησιακά σε μια πιθανή σύρραξη.

Του Μιχάλη Ψύλου

Σε τουρκικά χέρια πέρασε το πρώην γαλλικό αεροπλανοφόρο “Foch” το οποίο είχε αγοραστεί από τη Βραζιλία και είχε μετονομαστεί σε «NAe São Paulo». Το αεροπλανοφόρο που ναυπηγήθηκε το 1963 για το Γαλλικό Ναυτικό, είχε πουληθεί το 2000 στο Πολεμικό Ναυτικό της Βραζιλίας για 12 εκατομμύρια δολάρια.

Επί δύο δεκαετίες, το αεροπλανοφόρο «Σάο Πάολο», έγινε το σημαντικότερο πολεμικό πλοίο της Βραζιλίας, αλλά οι επισκευές που χρειάστηκαν για τον εκσυγχρονισμό του ανήλθαν σε 250 εκατομμύρια ευρώ. Το 2017, η Βραζιλία αποφάσισε να το ξεφορτωθεί.

Όπως αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα Aydinlik, πριν λίγες ημέρες, το αεροπλανοφόρο αγοράστηκε σε δημοπρασία του πολεμικού ναυτικού της Βραζιλία, από την τουρκική εταιρεία SÖK Denizcilik, αντί 1,6 εκατομμυρίων ευρώ.

Για …παλιοσίδερα, κατ` αρχήν! Η βραζιλιάνικη ιστοσελίδα OpexNews, αναφέρει ότι η πρώην ναυαρχίδα του Ναυτικού της Βραζιλίας θα διασχίσει ρυμουλκούμενη τον Ατλαντικό και θα φτάσει στη Σμύρνη μέχρι τον Ιούνιο.

Η τουρκική εταιρεία SÖK Denizcilik δεσμεύτηκε να διαλύσει και να ανακυκλώσει τα χαλύβδινα μέρη του αεροπλανοφόρου, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) και τις απαιτήσεις της Σύμβασης της Βασιλείας.

Μόνο που φαίνεται ότι η Αγκυρα έχει άλλα σχέδια.

Η Aydinlik κάνει πάντως λόγο για «μια νέα αποστολή για το πρώην Foch που γιορτάζει τα 58α γενέθλιά του φέτος». Αντί να διαλυθεί το αεροπλανοφόρο, ο απόστρατος Ναύαρχος Μουσταφά Τσιχάτ Γιάιτσι, πρώην επιτελάρχης του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, προτείνει «την ανακαίνιση του αεροπλανοφόρου ώστε να χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση του προσωπικού για τα αεροπλανοφόρα που θα ναυπηγήσει μελλοντικά η Τουρκία».

Με τον τρόπο αυτό «θα εξοικονομήσουμε χρόνο» λέει ο απόστρατος ναύαρχος που αναγκάστηκε να παραιτηθεί πέρυσι, αφού κατηγορήθηκε από τον υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ για λοβιτούρες στις προμήθειες του ναυτικού.

«Αν και απόστρατος, ο Τούρκος ναύαρχος εξακολουθεί να έχει μεγάλη επιρροή» σημειώνει η ιστοσελίδα Nimrod, που ειδικεύεται σε θέματα γεωστρατηγικής. «Είναι από τους πρωτεργάτες του σχεδίου της “Γαλάζιας Πατρίδας”, του πολιτικο-στρατιωτικού προγράματος που υποστηρίζει την επιθετική προστασία των τουρκικών θαλάσσιων συνόρων», επισημαίνει η ιστοσελίδα Nimrod.

Mιλώντας στην Aydinlik, ο ναύαρχος Τσιχάτ Γιάιτσι εξηγεί ότι «η χρήση του αεροπλανοφόρου για εκπαίδευση θα αυξήσει την τεχνική μας τεχνογνωσία. Ως εκ τούτου, είναι πολύ σημαντικό να έχουμε στη διάθεσή μας ένα αεροπλανοφόρο για να επιτρέψουμε στις διάφορες ομάδες εργασίας να εκπαιδευτούν στα καθήκοντά τους αποτελεσματικά. Να προετοιμάζουμε προσομοιώσεις για να παρέχεται «εικονική εκπαίδευση» στο προσωπικό».

Το πρώην «Foch» έχει μήκος 265 μέτρων και πλάτος 51 μέτρων στο επίπεδο του καταστρώματος και βάρος 24.000 τόνων. Είχε πλήρωμά 1000 ατόμων και μπορούσε να μεταφέρει 40 αεροσκάφη.

Το παράδειγμα της Κίνας

Ο Τούρκος ναύαρχος λέει μάλιστα ότι «το πρώην αεροπλανοφόρο Foch μπορεί να συνδυαστεί με την αγορά ρωσικών αεροσκαφών Sukhoi Su-27 που έχουν τη δυνατότητα κάθετης απονήωσης και προσνήωσης σε αυτό το πλοίο. Είναι μια σημαντική εναλλακτική λύση σε πολλές πτυχές σε σύγκριση με το τεχνικά και πολιτικά προβληματικό F-35. Το πολιτικό κλίμα με τη Ρωσία είναι πιο κατάλληλο από ποτέ για την αγορά/παραγωγή αεροσκαφών στη χώρα μας» υποστηρίζει ο Τσιχάτ Γιάιτσι.

Η εφημερίδα Aydinlik υπενθυμίζει μάλιστα ότι υπάρχει προηγούμενο με τον ουκρανικό αεροπλανοφόρο «Varyag»,το οποίο είχε ξεκινήσει τη δράση του ως «Κουζνετσώφ» στο ρωσικό ναυτικό.

Πωλήθηκε το 1998 για 20 εκατομμύρια δολάρια σε μια τουριστική εταιρεία του Μακάο υπό τον όρο ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά θα μετατραπεί σε καζίνο. Οι κινεζικές αρχές αναθεώρησαν όμως τη σύμβαση, ανακαίνισαν και εξόπλισαν το αεροπλανοφόρο και από το 2011 έγινε το «Liaoning», το πρώτο κινεζικό αεροπλανοφόρο.

Σύμφωνα με τον ρωσικό τύπο, η τουριστική εταιρεία χρησίμευσε ως «κάλυμμα» για την κινεζική κυβέρνηση. Το 2019, η Κίνα ξεκίνησε τη ναυπήγηση ενός δεύτερου αεροπλανοφόρου το οποίο θα τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία στα τέλη του χρόνου.

«Απομένει να δούμε τώρα εάν, πέρα ​​από το φθόνο και τις φιλοδοξίες, η Τουρκία θα υιοθετήσει την κινεζική μέθοδο και αν έχει τα μέσα για να κάνει το ίδιο με το πρώην αεροπλανοφόρο Foch» γράφει στην ιστοσελίδα του το τηλεοπτικό δίκτυο ΒFM.

Ετοιμο σχεδόν και το ελικοπτεροφόρο Anadolu

Το αμερικανικό Forbes γράφει πάντως ότι «η Τουρκία θα μπορούσε να κατασκευάσει τον πρώτο δικό της αεροπλανοφόρο με τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου».

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις ιστοσελίδες Daily Sabah και Middle East Eye στις 3 Φεβρουαρίου, η Τουρκία ξεκίνησε διαβουλεύσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο για την απόκτηση ενός νέου ή μεταχειρισμένου αεροπλανοφόρου.

Η αραβική ιστοσελίδα Μiddle East Eye γράφει ότι «η Τουρκία ζήτησε πέρυσι την αγορά ενός νέου αεροπλανοφόρου κατηγορίας Queen Elizabeth. Αυτό απορρίφθηκε από το Λονδίνο και μετά από διαβουλεύσεις με τη βρετανική κυβέρνηση, συμφωνήθηκε να ξεκινήσει η Αγκυρα την ναυπήγηση του πρώτου δικού της αεροπλανοφόρου, αντί να το αγοράσει».

Η Τουρκία ολοκληρώνει έχει τη ναυπήγηση με ισπανική βοήθεια του ελικοπτεροφόρου «TCG Anadolu» στα ναυπηγεία Σεντέφ στην Κωνσταντινούπολη. Το «Anadolu» θα έχει μήκος 231 μέτρων ,πλάτος 32 μέτρων, θα διαθέτει κατάστρωμα πτήσεων 5.440 m² και υπόστεγο 990 m² που μπορεί να φιλοξενήσει έως και 25 ελικόπτερα μεσαίου μεγέθους.

Εχει πάντως και τη δυνατότητα μεταφοράς μικρών μαχητικών αεροσκαφών κάθετης απονήωσης (STOVL). Η Τουρκία αναμενόταν να αναπτύξει αεροσκάφη F-35 Lightning-II στο Anadolu , αλλά το μοντέλο F-35B STOVL δεν παραγγέλθηκε ποτέ. Η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 διακόπηκε ούτως ή άλλως τον Ιούλιο του 2019.

Σύμφωνα με το Forbes , το πρώτο ελικοπτεροφόρο του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, θα είναι η ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, που «θα είναι πλέον καλύτερα εξοπλισμένος για επιχειρήσεις στο εξωτερικό».

Αυτοκρατορία εξοπλισμών

«Ο Ερντογάν χτίζει μια αυτοκρατορία εξοπλισμών» γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung.

«Με τη μαζική επέκταση της βιομηχανίας εξοπλισμών, η Τουρκία επιδιώκει να εμφανιστεί όλο και περισσότερο ως ισχυρισμό της περιφερειακή δύναμη» . Όταν το AKP κέρδισε εκλογές για πρώτη φορά το 2002, ούτε μία τουρκική αμυντική βιομηχανία περιλαμβανόταν στη λίστα των 100 μεγαλύτερων εταιρειών όπλων.

Το 2006, η Aselsan ήταν η πρώτη τουρκική εταιρεία που συμπεριλήφθηκε στη λίστα του αμερικανικού εμπορικού περιοδικού "Defense News" και το 2012 η Tusas ήταν η δεύτερη.

Απο το 2017, προστίθεται μία κάθε χρόνο. Σήμερα υπάρχουν επτά τουρκικές αμυντικές βιομηχανίεςστη λίστα των 100.

Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Μεγάλη Βρετανία και η Κίνα έχουν περισσότερες εταιρείες οπλικών συστημάτων.

Οπως σημειώνει άλλωστε η FAZ «Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη μετείχαν στις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Καύκασο και τη Λιβύη. Ο τουρκικός στρατός χρησιμοποιεί ένα ευρύ φάσμα πυραύλων για να βομβαρδίζει τις θέσεις του PKK στο βόρειο Ιράκ και τη νοτιοανατολική Τουρκία. Και για να διατηρεί μόνιμη στρατιωτική παρουσία σε μεγάλα μέρη της Συρίας, η Άγκυρα χρειάζεται βαρύ οπλισμό».

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία»

Το ότι η Ρωσία δεν έχει σκοπό να επιτεθεί σε καμιά χώρα γι' αυτό και τα χρήματά της ενισχύονται σε διαφορετικούς στρατιωτικούς τομείς σε σχέση με τις ΗΠΑ, όπως τα αεροπλανοφόρα για παράδειγμα, τόνισε ο υπουργός Άμυνας, Σεργκέι Σοϊγκού.

Ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Σεργκέι Σοϊγκού, υπεραμύνθηκε της αμυντικής και αποτρεπτικής ισχύος της Μόσχας, λέγοντας πως οι ΗΠΑ μπορεί να ξοδεύουν περισσότερα στον στρατιωτικό τομέα, αλλά ο ρωσικός Στρατός δεν έχει σκοπό να επιτεθεί σε καμιά άλλη χώρα, πέρα από το να υπερασπιστεί τη δική του.

Σύμφωνα με το Διεθνές Ερευνητικό Κέντρο για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, η Ρωσία είναι έκτη στον κόσμο ως προς τα έξοδα για την άμυνα το 2018, πίσω από τις ΗΠΑ, την Κίνα, τη Σαουδική Αραβία, την Ινδία και τη Γαλλία. Άλλωστε, o στρατιωτικός προϋπολογισμός της Ρωσίας ανασυγκροτήθηκε μαζικά πριν από μερικά χρόνια αν και αυτό, πλέον, έχει αλλάξει.

Ο Σεργκέϊ Σοιγκού, σε δηλώσεις του σε ρωσική εφημερίδα, καθησύχασε τους συμπατριώτες του επισημαίνοντας ότι τα χρήματά τους ξοδεύονται σωστά.

«Οι ΗΠΑ ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά σε ιδιωτικούς στρατιωτικούς εργολάβους, για αεροπλανοφόρα. Λοιπόν, η Ρωσία χρειάζεται πραγματικά πέντε έως δέκα αεροπλανοφόρα επίθεσης, θεωρώντας ότι δεν σκοπεύουμε να επιτεθούμε σε κανέναν;» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ρώσος υπουργός Άμυνας.

Φυσικά, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας σχολίασε και τις στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ σε άλλες χώρες, οι οποίες αιτιολογούνται από την Ουάσινγκτον σαν υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού στο εκάστοτε κράτος.

«Σε ποια από από τα έθνη που πήγαν "για να φέρουν τη δημοκρατία", η δημοκρατία άνθισε; Ήταν το Ιράκ, το Αφγανιστάν ή η Συρία; Και σίγουρα μπορεί κανείς να ξεχάσει την κυριαρχία και την ανεξαρτησία μετά την αμερικανική εμπλοκή» δήλωσε ο κ. Σοϊγκού.

Ο ίδιος, μάλιστα, υπογράμμισε το ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν χάσει τη διάθεσή τους να καταστρέφουν άλλες χώρες, είτε μέσω στρατιωτική εμπλοκής είτε με άλλα μέσα.

Συγκεκριμένα, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας ανέφερε: «Οι δυτικοί συνάδελφοί μας αγαπούν να κατηγορούν τη Ρωσία ότι διεξάγει "υβριδικούς πολέμους" ή οτιδήποτε άλλο. Λοιπόν, λέω ότι η Δύση είναι αυτή που διεξάγει τον πραγματικό υβριδικό πόλεμο. Οι ΗΠΑ τώρα πρόκειται να εγκαταλείψουν το μισοερειπωμένο Αφγανιστάν και ταυτόχρονα εργάζονται σκληρά για να αναμοχλεύσουν πράγματα στη Βενεζουέλα - όλα αυτά για τον "θρίαμβο της δημοκρατίας" φυσικά».

Οι ΗΠΑ, φέτος, επιχείρησαν να ανατρέψουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, υποστηρίζοντας τον Χουάν Γκουαϊδό ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε μεταβατικός πρόεδρος της χώρας. Παρ' όλα αυτά, ο Γκουαϊδό απέτυχε δύο φορές να υποκινήσει μεγάλης κλίμακας λαϊκή εξέγερση και να ανατρέψει τον Μαδούρο, παρά τις αμερικανικές υποσχέσεις για άρση των οικονομικών κυρώσεων κατά της Βενεζουέλας με το που εκείνος θα αναλάμβανε την εξουσία.

Πηγή: sputniknews.gr