Οι πράξεις της υποταγής μίας πρόθυμης πολιτικής τάξης
Μοναδικά ιστορικά ντοκουμέντα δημόσιων δηλώσεων Δυτικών υπουργών Εξωτερικών και πρέσβεων για την συμμόρφωση Ελλήνων αξιωματούχων προς τις υποδείξεις του ξένου παράγοντα: «Οι Αμερικανοί μας έγραψαν την Συμφωνία της Μαδρίτης για νόμιμα συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, εμείς απλώς την υπογράψαμε!»
Πάυαττ: «Το Υπουργικό Συμβούλιο Μητσοτάκη μοιάζει με τον κατάλογο προσκεκλημένων στην δεξίωση της 4ης Ιουλίου»!
Οι αποκαλύψεις της έγκυρης αμερικανικής εφημερίδας «Wall Street Journal» –τον ιδιοκτήτη της οποίας, Ρούπερτ Μέρντοχ, δεξιώθηκε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Μαξίμου– για τις δηλώσεις της πρέσβεως των ΗΠΑ Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ, αναφορικά με την αποφασιστικότητά τους να ρίξουν από την εξουσία όποια κυβέρνηση επιθυμούν στα Βαλκάνια, ξύπνησαν μνήμες. Οι περισσότεροι θυμήθηκαν τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Γουόρρεν Κρίστοφερ στην Βουλιαγμένη τον Ιούνιο του 1993, με τις οποίες προανήγγειλε την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών για τον Οκτώβριο του ίδιου μήνα στην Ελλάδα.
Η «Εστία της Κυριακής» αποφάσισε να προχωρήσει σε μια διαφορετική προσέγγιση: να υπενθυμίσει, στην βάση αδιάσειστων ιστορικών μαρτυριών, τις πράξεις υποταγής της προθύμου πολιτικής μας τάξης, οι οποίες ικανοποίησαν σε διάφορες στροφές της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας τους συμμάχους μας, ώστε να κινηθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση: να στηρίξουν την παραμονή των προθύμων στην εξουσία. Δεν θα λείψουν, βεβαίως, από την εξιστόρησή μας ντοκουμέντα από την δράση των ολίγων απροθύμων, που όντως πλήρωσαν με την πτώση τους την ανυπακοή τους, στο όνομα του εθνικού συμφέροντος. Υπάρχουν και τέτοιοι.
Μπέρνς: «Ο Σημίτης συζητούσε να παραπέμψουμε την κυριαρχία των Ιμίων και την αποστρατιωτικοποίηση στην Χάγη»
Η αναδρομή μας ξεκινά από την μακρινή περίοδο των Ιμίων. Τότε που δεχθήκαμε, ως Ελλάς, ισχυρή πίεση να θέσουμε θέματα κυριαρχίας στην κρίση τρίτων, όπως το Δικαστήριο της Χάγης. Όπως προκύπτει από τα απόρρητα τηλεγραφήματα της 20ης Ιανουαρίου 1998, του Αμερικανού πρέσβεως Νίκολας Μπέρνς προς το State Department, τα οποία δημοσιεύει στο βιβλίο του ο Μιχάλης Ιγνατίου:
– Πρώτον, η Ελλάς συζητούσε να κριθεί η κυριαρχία των Ιμίων στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά υπό την προϋπόθεσιν ότι θα προσέφευγε η Τουρκία σε αυτό για να αμφισβητήσει την κυριαρχία τους! Σύμφωνα με τον Μπέρνς, «η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αναγνωριστεί ότι είναι η Τουρκία που αμφισβητεί το εδαφικό στάτους κβο. Και έπειτα η Ελλάδα θα αποδεχόταν την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».
– Δεύτερον, η κυβέρνηση Σημίτη «απέρριπτε την ιδέα ότι τα Ίμια μπορούν να διασυνδεθούν με προϋπάρχουσες διαφορές για τα χωρικά ύδατα και την υφαλοκρηπίδα». Σύμφωνα με τον Μπέρνς, ο Σημίτης επεδείκνυε «επιμονή» για τον διαχωρισμό των θεμάτων, «αν και δεν είναι σαφές για πόσο» (σημείωνε ειρωνικώς)».
– Τρίτον, σύμφωνα με τα ίδια τηλεγραφήματα Μπέρνς, «από την άποψη της ελληνικής πλευράς η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μπορεί να ακολουθήσει ή να αποτελέσει αναπόσπαστο μέρος, αλλά όχι να προηγηθεί μιάς συμφωνίας για τις βασικές πολιτικές και νομικές διαφορές στο Αιγαίο».
«Οι Αμερικανοί έγραψαν την Συμφωνία της Μαδρίτης για νόμιμα συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο και μας ζήτησαν να την υπογράψουμε»
Έναν χρόνο μετά τα Ίμια, Ελλάς και Τουρκία υπέγραψαν την επονείδιστη για τα εθνικά μας συμφέροντα Συμφωνία της Μαδρίτης. Ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποκάλυψε στον Αλέξη Παπαχελά τι ακριβώς συνέβη με αυτήν την συμφωνία. Κρατηθείτε!
Kωνσταντίνος Μητσοτάκης: «Και πήγαν στην Ισπανία τότε, στην Μαδρίτη. Και υπέγραψαν μια συμφωνία στην Μαδρίτη, η οποία είχε μεν αυτά τα στοιχεία στα οποία παγίως συμφωνούσαμε, αλλά είχε και “σκουλαρίκια” συμπληρωματικά, τα οποία δεν χρειαζόντουσαν. Εγώ ήθελα ένα λιτό κείμενο με τρεις φράσεις. Αυτοί προσέθεσαν ότι έχουν θεμιτά συμφέροντα οι Τούρκοι στο Αιγαίο, ένα πράγμα το οποίο είναι μεν αληθές αλλά προστιθέμενο· εκείνη την ώρα δημιουργεί την δυνατότητα παρερμηνειών, πολλών παρερμηνειών. Και μάλιστα ρώτησα εκ των υστέρων: “Γιατί το κάνετε αυτό; Γιατί τα βάζετε αυτά μέσα;”. Μας απάντησαν: “Τα ζήτησαν αυτά οι Αμερικάνοι”. Λέω, άμα οι Αμερικάνοι σας κάνουν τα κείμενα, καλά να πάθετε.
Αλλά πάλι λέω, καλύτερα να σας τα κάνουν οι Αμερικάνοι παρά να σας τα κάνουν οι Τούρκοι. Διότι θυμήθηκα αυτό που μου είχε πεί ο Γιλμάζ, όταν ο Ανδρέας είχε υπογράψει αυτό το φιάσκο στο Νταβός. Είπε ο Ανδρέας: “Αυτό το επαίσχυντο κείμενο ποιος το έγραψε;”. Εγώ ρώτησα τον Γιλμάζ ποιος το έγραψε αυτό το κείμενο και μου είπε: “Εγώ το έγραψα. Αλλά, αφού αυτοί το δεχθήκανε, τι θες να κάνω εγώ; Να μην το δεχθώ; Αφού τους το 'δωσα και δεχθήκανε”. Και έτσι, είπα εγώ μετά την Μαδρίτη: Καλύτερα τουλάχιστον να σ' τα γράφουν οι Αμερικάνοι τα κείμενα παρά να σ' τα γράφει ο Γιλμάζ. Αλλά το καλύτερο θα ήταν να μην σ' τα γράφει κανένας! Να τα γράφεις ο ίδιος».
[Κωνσταντίνος Μητσοτάκης για την Συμφωνία Σημίτη – Ντεμιρέλ στην Μαδρίτη, με την οποία η Ελλάς αναγνώρισε ζωτικά και νόμιμα συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο (Αλέξης Παπαχελάς, «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια», τόμος Β΄, σελ. 210).]
Πάυαττ: «Το Υπουργικό Συμβούλιο του Κυριάκου μου θυμίζει δεξίωση της πρεσβείας την 4η Ιουλίου» – Το ξέσπασμα του αριστερού ΥΠΕΞ: «Πες στους Σκοπιανούς να βρούν άλλον πρόθυμο για να κάνει
την βρωμοδουλειά»
Αποκαλυπτικός στην διήγησή του είναι ο πρώην πρέσβυς Πάυαττ σε συλλογική έκδοση αναμνήσεων πρέσβεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Θυμάται: «Μόλις είχε λήξει η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, με την Ρωσσία ως τιμώμενη χώρα, ο στρατηγός Στεφανής μου είπε πως την επόμενη χρονιά, το 2018, τιμώμενη χώρα θα ήταν η Κίνα. Είπα σε όποιον ήθελε να ακούσει: “Κάτι πάει πολύ στραβά με αυτή την εικόνα. Πότε –είπα– ήταν η τελευταία χρονιά που είχαμε την Αμερική τιμώμενη χώρα;”. Η απάντηση: “Επί Προέδρου Λίντον Τζόνσον”. “Ε, θα το αλλάξουμε αυτό” είπα. (…) Αν το σκεφτείς, ένα από τα ωραία που έχει το να είσαι Αμερικανός πρέσβυς είναι ότι μπορείς να κάνεις διάφορα. Γύρισα στην Αθήνα και είπα στον Εβάν Καλπαδάκη, στο Γραφείο Πρωθυπουργού “θέλω να προσκληθούν οι ΗΠΑ ως τιμώμενη χώρα το 2018”. Πήγα στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο και είπα “τι αηδίες είναι αυτές;”. (…)
Το τελευταίο κομμάτι του παζλ ήταν, όσο καιρό δουλεύαμε για την επίσκεψη του Τσίπρα στον Λευκό Οίκο, στις 17 Οκτωβρίου 2017, πως έπεισα τον Λευκό Οίκο να γράψει στην τοποθέτηση του Προέδρου ότι με… χαρά δεχόμαστε να είμαστε η τιμώμενη χώρα στην ΔΕΘ το 2018. Δεν υπήρχε διαδικασία λήψης αποφάσεων, ούτε έγκρισης, τίποτα – απλώς ένα έξοχο παράδειγμα του πόσο εκπληκτική δουλειά είναι να είσαι Αμερικανός πρέσβυς, γιατί στ' αλήθεια μπορείς να κάνεις πράγματα από το μηδέν. Πρέπει να παίρνεις και μερικά ρίσκα».
Ο πρώην πρέσβυς γύρισε, επίσης, το ρολόι της μνήμης στην περίοδο των διαπραγματεύσεων για την Συμφωνία των Πρεσπών: Αφού τόνισε ότι ο Νίκος Κοτζιάς ήταν σκληρό αφεντικό και στρατηγικός παίκτης, επεσήμανε: «Πάντα θα θυμάμαι ένα τηλεφώνημα. Ήταν από τον Κοτζιά. Ούρλιαζε σαν τρελλός, γιατί είχε στραβώσει κάτι στις διαπραγματεύσεις. Και ήθελε ουσιαστικά να μου πεί “πες σε αυτούς στα Σκόπια πως, αν δεν συμφωνήσουν τώρα, εγώ τελείωσα μαζί τους. Ας κάτσουν να περιμένουν κάνα-δυό δεκαετίες, να βρεθεί άλλος Έλληνας πολιτικός πρόθυμος να κάνει όλη την βρωμοδουλειά για το θέμα».
«Από την λίστα των καλεσμένων μας το Υπουργικό Συμβούλιο της ΝΔ»!
Ενδιαφέρον έχουν οι αναμνήσεις του κυρίου πρέσβεως από την πρώτη θητεία Μητσοτάκη. Σημειώνει με ελαφρά ειρωνεία: «Ο Μητσοτάκης εκλέγεται πρωθυπουργός. Από πολλές απόψεις, το υπουργικό του συμβούλιο έμοιαζε με τον κατάλογο των καλεσμένων της 4ης Ιουλίου στην πρεσβευτική κατοικία. Άνθρωποι με τους οποίους είχα έρθει κοντά, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, και ο Κωστής Χατζηδάκης, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Ήταν πολύ φιλική ομήγυρη». Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο πως κλείστηκε μια τηλεφωνική επικοινωνία του Πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο Τράμπ: «Είπα (σε συνεργάτες του αντιπροέδρου Πενς), μην ανησυχείτε, ο Πρόεδρος Τράμπ θα πεί έτσι και αλλιώς ό,τι θέλει, και δεν έχετε καλύτερο αγγελιοφόρο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, οπότε δώστε του το τηλέφωνο, και τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους».
(Τζέφφρυ Πάυαττ, πρέσβυς των ΗΠΑ, σελ. 400-402, σημείωμα στο βιβλίο του Ρίτσαρντ Τζάκσον «Μακριά και αγαπημένοι», εκδόσεις ΕΣΤΙΑ.)
Μπλίνκεν: «Ασκήσαμε πίεση στην Ελλάδα να ψηφίσει τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών» Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, επί προεδρίας Μπάιντεν, Άντονυ Μπλίνκεν, δήλωσε: «Από το 2021 το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών ηγήθηκε μιάς συνολικής προσπάθειας της Αμερικανικής Κυβερνήσεως για να εξασφαλίσουν ότι κάθε άνθρωπος, σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη, θα ζει ελεύθερος, χωρίς βία και διακρίσεις, και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Αμερικανική Κυβέρνησις υπερασπίζεται και προωθεί τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητος σε όλο τον κόσμο, και αυτό το κάνει με ξεχωριστούς τρόπους. Πρώτον, ασκούμε διπλωματική πίεση στις κυβερνήσεις να αναιρέσουν νόμους και πρακτικές διακρίσεων που είχαν υιοθετήσει. Επτά χώρες αποποινικοποίησαν τις ομόφυλες σχέσεις τα δύο τελευταία χρόνια. Η Ελλάς, το Λίχτενσταιν και η Ταϋλάνδη νομοθέτησαν υπέρ της ισότητος του γάμου μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών» (27-6-2024).
Ντέμπορα Μακάρθυ, επιτετραμμένη Πρεσβείας ΗΠΑ: «Απερίσκεπτες οι συμφωνίες με την Ρωσσία – Θα τις ανατρέψουμε»
Η ενεργειακή πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων βρέθηκε πολύ γρήγορα στο επίκεντρο της αμερικανικής προσοχής. Τον Αύγουστο του 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή κατέθεσε στην Βουλή την συμφωνία κύρωσης συνεργασίας με την Ρωσσική Ομοσπονδία για την κατασκευή και την διέλευση του αγωγού South Stream. Aυτό όμως εξόργισε τις ΗΠΑ. Τηλεγράφημα της επιτετραμμένης Ντέμπορα Μακάρθυ, που αποκάλυψε ο ιστότοπος Wikileaks, προιδέαζε για την επερχόμενη πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή ως εξής: «Η απόπειρα κύρωσης της συμφωνίας για τον South Stream είναι απερίσκεπτη κίνηση (ill advised), την οποία η πρεσβεία εργάζεται για να ανατρέψει (παύσει). Εργαζόμαστε για να ακυρώσουμε τις δύο αυτές απερίσπαστες κινήσεις». («Οι Απόρρητοι Φάκελοι Καραμανλή, σελ. 202, τηλεγράφημα της 22ας Αυγούστου 2008.)
Και οι απρόθυμοι
Εκτός, βεβαίως, από τους προθύμους, υπήρχαν και οι απρόθυμοι. Παραθέτουμε δύο διηγήσεις και διαλόγους. Του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για τις συνθήκες αποσταθεροποίησης της κυβέρνησής του. Και του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην συνομιλία με τον Πρόεδρο Μπούς τον Ιούλιο του 1991, τυπικό δείγμα του πως μιλά ο ηγέτης μιάς χώρας προς τον ηγέτη μιάς υπερδύναμης:
Κώστας Καραμανλής: «Ο τρόπος που συμπεριφέρθηκαν ορισμένοι Αμερικανοί διπλωμάτες είναι τουλάχιστον περίεργος»
Ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε, στο πλαίσιο της ιστορικής επισκόπησης της περιόδου εκείνης: «Μετά την πολιτική των αγωγών άρχισαν να συμβαίνουν διάφορα περίεργα πράγματα, όπως απαγωγές επιχειρηματιών, οι φωτιές του 2007 και ο Δεκέμβριος του 2008, κατά την διάρκεια του οποίου έγιναν επεισόδια ασύμμετρα σε σχέση με το αναμφισβήτητα θλιβερό γεγονός. Δεν ξέρω αν πίσω από αυτά κρύβονταν Κοσοβάροι, Τούρκοι, Αλβανοί, Σκοπιανοί, όποιοι άλλοι. Αλλά οι ΗΠΑ είναι μια δύναμη με παγκόσμια ματιά. (…) Οι αγωγοί ήταν εθνική πολιτική, γιατί παρέκαμπταν την Τουρκία και έλεγχαν την ροή φυσικού αερίου προς Αλβανία – Σκόπια. Δεν ήταν αντιαμερικανική πολιτική. Ο τρόπος που συμπεριφέρθηκαν ορισμένοι Αμερικανοί διπλωμάτες είναι τουλάχιστον περίεργος». («Οι Απόρρητοι Φάκελοι Καραμανλή», σελ. 142-147.)
Κωνσταντίνος Καραμανλής σε Μπούς: «Αντί για όπλα στους Τούρκους, δώστε τους περισσότερες συμβουλές!»
Πρόεδρος Μπούς: «Τι μπορούν να κάνουν οι ΗΠΑ, αν μπορούν να κάνουν κάτι;». Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Αντί οι ΗΠΑ να δίνουν χρήματα και όπλα στην Τουρκία, που πρέπει να της δίνουν, γιατί είναι σύμμαχος, θα ήταν καλλίτερο να της έδιναν περισσότερες συμβουλές. (…) Το Αιγαίο είναι 50% ελληνικός χώρος, 42% διεθνής και 8% τουρκικός. Και παρά ταύτα, οι Τούρκοι θέλουν να το μοιράσουμε στην μέση. Αν γίνει αυτό, διχοτομείται η ελληνική επικράτεια. Πρόκειται για περίπλοκο πρόβλημα». («Αρχεία Καραμανλή», τόμος 12Β, σελ. 508, 18 Ιουλίου 1991.)
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Πηγή: estianews.gr
.png)
