Eν πολλοίς αναμενόμενη, χαρακτηρίζουν διπλωματικές πηγές την- από 16 Φεβρουαρίου 2026- επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.
Όπως μάλιστα σχολίασαν επιπροσθέτως, δεν προκαλεί έκπληξη.
«Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές, πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας για μια ακόμη φορά τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ», τονίζουν χαρακτηριστικά.
Οι διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Σημειώνεται ότι οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές της Ελλάδας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Καταλήγουν δε ότι η Τουρκία θα πρέπει να συμμορφωθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας, της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Τουρκία: «Υπερβολικές οι αξιώσεις της Ελλάδας για την υφαλοκρηπίδα των νησιών»
Ακολουθεί περιεχόμενο της επιστολής από τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Τουρκίας Αχμέτ Γιλντίζ (απόδοση στα Ελληνικά):
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη, τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε με τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της ᾽᾽Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου᾽᾽, η και άλλο τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε μέσω του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019.
Οι ισχυρισμοί της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας και της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου στις προαναφερθείσες επικοινωνίες τους, οι οποίοι προϋποθέτουν ότι τα νησιά διαθέτουν αυτομάτως πλήρη θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας όπου και αν βρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη συναφή διεθνή νομολογία.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας εκ μέρους της Ελλάδας, καθώς και οι υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, όπως επαναλήφθηκαν προσφάτως με τις ρηματικές διακοινώσεις της, αναφορικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, καταδεικνύουν την παραγνώριση της αρχής της ευθυδικίας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης θαλασσίων ορίων και την αγνόηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας.
Περαιτέρω, η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και προσβάλλει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη και ανυπόστατη.
Ελλάδα-Αίγυπτος
Όσον αφορά τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που ανακοίνωσε η Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που προσδιορίζονται σε αυτό παραβιάζουν τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία.
Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός Ελλάδας
Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή ΕΔΩ
Πηγή: skai.gr
«Κενό γράμμα» για την Άγκυρα η Διακήρυξη των Αθηνών – Η προκλητική επιστολή στον ΟΗΕ και η επιλογή της ημερομηνίας
Δείτε αναλυτικά την επιστολή της Τουρκίας
Νικολέτα Πετανίδου • npetanidou@naftemporiki.gr
Χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο, η Άγκυρα κατά πάγια τακτική επανήλθε στον αναθεωρητισμό, την αποσπασματική ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου και την πλήρη απόκλιση από τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας.
Μόλις πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο πλαίσιο της προσπάθειας διατήρησης ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, η Άγκυρα απέστειλε επιστολή στον ΟΗΕ με την οποία επαναφέρει στο προσκήνιο τις γνωστές της θέσεις περί θαλάσσιων ζωνών, επικαλούμενη -φυσικά- το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η χρονική στιγμή μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αντιθέτως καταδεικνύει τη σαφή ενόχληση που προκαλεί στην Άγκυρα η ελληνική ενεργειακή στρατηγική, παραμερίζοντας –τουλάχιστον επί του παρόντος– την ατζέντα Δένδια, η οποία την είχε φέρει σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση.
Η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ, εστάλη πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν (11/02), αλλά και την ίδια ημέρα που «έπεσαν» οι υπογραφές μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας Chevron και HELLENIQ ENERGY για τους υδρογονάνθρακες σε Κρήτη και Πελοπόννησο (16/02), ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην αξιοποίηση των εγχώριων υδρογονανθράκων. Εξέλιξη με σαφές ενεργειακό και γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Η ταύτιση των δύο αυτών ημερομηνιών, προσδίδει ιδιαίτερο συμβολισμό στην τουρκική κίνηση, καθώς η Άγκυρα επανέλαβε την αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και επέμεινε στη ρητορική περί «παραβίασης» του Διεθνούς Δικαίου.
Η συγκεκριμένη «ενέργεια» δημιουργεί εύλογα ερωτήματα -και καμπανάκι προς τη διεθνή κοινότητα- ως προς το κατά πόσο η Τουρκία ακολουθεί κατά γράμμα το πνεύμα και το περιεχόμενο της Διακήρυξης των Αθηνών και αποτελεί, όντως, αξιόπιστο συνομιλητή και σύμμαχο για τα γειτονικά κράτη.
Πολλώ δε μάλλον, όταν έχουν απαντηθεί αντίστοιχες προκλήσεις στο παρελθόν όχι μόνο από την Αθήνα, αλλά την Κύπρο και την Αίγυπτο.
Εντός συνόρων, κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι η αξιοποίηση θαλάσσιων οικοπέδων νότια της Κρήτης αποτελεί άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, απολύτως συμβατή με το διεθνές νομικό πλαίσιο.
Μόλις πριν από λίγα 24ωρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης απαντώντας σχετικά, σημείωσε ότι «είναι κρίμα εθνικές επιτυχίες και από ενεργειακής σκοπιάς αλλά και από ευρύτερης γεωστρατηγικής σκοπιάς να τις βαφτίζουμε ως «επικίνδυνες» και μάλιστα επί τη βάσει μιας κριτικής που δεν έχει κανένα βάρος, κανένα βάθος, καμία ουσία».
Η συγκεκριμένη -και αναμενόμενη όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές- εξέλιξη, αποκτά και εσωτερική πολιτική διάσταση, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να απαντήσει σε λίγη ώρα, σε επίκαιρη ερώτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για την ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης, στο πλαίσιο της Ώρας του Πρωθυπουργού.
Δεν αποκλείεται να αναφερθεί τόσο στη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο όσο και στην επιστολή προς τον ΟΗΕ και για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης, ζητώντας «εξηγήσεις» για τη θέση της κυβέρνησης απέναντι στις τουρκικές αιτιάσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα, από την πλευρά ξεκαθαρίζει σε κάθε τόνο ότι ο διάλογος μπορεί να συνεχιστεί μόνο με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, ζητά από την Άγκυρα να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Αναλυτικά η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ
«Κατόπιν οδηγιών της κυβέρνησής και σε συνέχεια της επιστολής με ημερομηνία 27 Μαΐου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/916), της επιστολής με ημερομηνία 5 Αυγούστου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας (A/79/983), της επιστολής με ημερομηνία 18 Αυγούστου 2025 από τους Μόνιμους Αντιπροσώπους της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας (S/2025/519-A/79/997), της επιστολής με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας (A/79/1005) και της επιστολής με ημερομηνία 8 Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Αιγύπτου (A/80/386), επιθυμώ να σας γνωστοποιήσω τα ακόλουθα.
Δεν υφίσταται ενιαία διεθνής πρακτική ή νομικός κανόνας που να αποδίδει αυτομάτως πλήρη επήρεια σε νησιά για τον καθορισμό θαλάσσιων ζωνών. Όπως έχει επανειλημμένα επισημανθεί από την Τουρκία σε προηγούμενες επιστολές της – η πλέον πρόσφατη με ημερομηνία 28 Δεκεμβρίου 2024 (S/2024/987-A/79/711) – τα νησιά δεν μπορούν να δημιουργούν θαλάσσιες ζώνες πέραν όσων επιτρέπει η αρχή της ευθυδικίας.
Όσον αφορά τα όρια θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας βάσει του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία έχει καταθέσει στα Ηνωμένα Έθνη τις γεωγραφικές συντεταγμένες των εξωτερικών ορίων της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με προηγούμενες επιστολές της (2004, 2005, 2013, 2014, 2019 και 2020).
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (A/74/757), η Τουρκία υπέβαλε συντεταγμένες που βασίζονται στη Συμφωνία Οριοθέτησης Θαλάσσιων Ζωνών μεταξύ της Τουρκικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης, η οποία υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου 2019 και καταχωρίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών βασίζεται στην αρχή της ευθυδικίας και στην επίτευξη δίκαιης λύσης. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με τους οποίους τα νησιά διαθέτουν πλήρη επήρεια σε όλες τις περιπτώσεις, αντιβαίνουν στη σχετική διεθνή νομολογία (διαιτησία Ηνωμένου Βασιλείου–Γαλλίας 1977, υπόθεση Ρουμανίας–Ουκρανίας 2009, υπόθεση Νικαράγουας–Κολομβίας 2012).
Η Τουρκία απορρίπτει επίσης τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου της 6ης Αυγούστου 2020, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν έχει νομική ισχύ για την Τουρκία.
Αναφορικά με τις θαλάσσιες περιοχές που ανακοίνωσε η Ελλάδα τον Απρίλιο του 2025, η Τουρκία υποστηρίζει ότι ορισμένες από αυτές παραβιάζουν περιοχές τουρκικής θαλάσσιας δικαιοδοσίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και ότι οι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα έναντι της Τουρκίας.
Η Τουρκία επαναλαμβάνει ότι οι εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές άλλων κρατών δεν μπορούν να δημιουργήσουν διεθνή δικαιώματα εις βάρος της ούτε να επηρεάσουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Τέλος, η Τουρκία δηλώνει ότι παραμένει προσηλωμένη στην εξεύρεση δίκαιης, ειρηνικής και αμοιβαία αποδεκτής λύσης μέσω διαλόγου και συνεργασίας, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με στόχο τη σταθερότητα και την ευημερία στην Ανατολική Μεσόγειο.»
Η επιστολή απορρίπτεται και θα απαντηθεί δεόντως, η απάντηση της Αθήνας
Σε απάντησή της η Αθήνα υπογραμμίζει ότι εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Τονίζει ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Τέλος υπενθυμίζει πως, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζεται, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Πηγή: naftemporiki.gr
Διπλωματικές πηγές για την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ: Αναπαράγει γνωστές ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου
Διπλωματικές πηγές της Αθήνας σχολιάζοντας την επιστολή της Τουρκίας προς τον ΟΗΕ, την χαρακτήρισαν αναμενόμενη και νομικά αβάσιμη, κατηγορώντας την Άγκυρα ότι επαναλαμβάνει αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου και αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη» αναφέρουν διπλωματικές πηγές σχετικά με την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».
Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, «Η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη».
Και υπογραμμίζουν πως «Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».
Νέα πρόκληση της Τουρκίας: Επιμένει για «Γαλάζια Πατρίδα» και τουρκολιβυκό μνημόνιο - Κατηγορεί Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο για ΑΟΖ
Τη στιγμή που έχουν περάσει μόλις πέντε μέρες από τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Άγκυρα επιδίδεται σε νέες προκλήσεις και μέσω επιστολής της προς τον ΟΗΕ κατηγορεί Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο ότι παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας καθώς και τη «μονομερώς» οριοθετημένη ΑΟΖ της στο πλαίσιο του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Σε επιστολή της προς τον ΟΗΕ, με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου, η Τουρκία ισχυρίζεται για ακόμη μία φορά ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι νόμιμο και κατηγορεί την Ελλάδα ότι προχώρησε μονομερώς στη χάραξη της μέσης γραμμής βάσει του Ν. 4001/2011 (νόμος Μανιάτη). Υπογραμμίζει δε, πως δεν την αναγνωρίζει και ότι είναι παράνομη.
Επί της ουσίας, η Άγκυρα δείχνει να αντιδρά με έμμεσο τρόπο στις ενεργειακές συμφωνίες που έκλεισε η Αθήνα με τον αμερικανικό πετρελαϊκό «κολοσσό» της Chevron, σε ό,τι αφορά τα οικόπεδα που βρίσκονται νοτίως της Κρήτης.
Σημειώνεται πως τα εν λόγω οικόπεδα έχουν χαραχθεί στη βάση του Ν. 4001/2011, ο οποίος προβλέπει ότι, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης, για την Ελλάδα θα ισχύει, μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία, η μέση γραμμή, όπως την ορίζει η χώρα μας. Τα οικόπεδα αυτά επικαλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της αυθαίρετης, βάσει του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου, «οριοθέτησης» ΑΟΖ από την πλευρά της Λιβύης.
«Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο», αναφέρεται στην επιστολή των Τούρκων προς τον ΟΗΕ.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το σημείο της επιστολής, στο οποίο η Τουρκία κατηγορεί Αθήνα και Λευκωσία για δήθεν «επιλεκτική ερμηνεία» του Δικαίου της Θάλασσας, ισχυριζόμενη ότι αμφότερες επιμένουν στην πλήρη επήρεια των νησιών, επικαλούμενη τις γνωστές θέσεις ότι τα νησιά είτε πρέπει να αγνοηθούν εάν βρίσκονται στη «λανθασμένη πλευρά της μέσης γραμμής», είτε πρέπει να τους αναγνωρισθεί «περιορισμένη επήρεια κατά την οριοθέτηση, εφόσον η θέση τους στρεβλώνει μια δίκαιη οριοθέτηση ή συντρέχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, περιλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών ακτών».
Δείτε αυτούσια την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ
Ακολουθεί το κείμενο της τουρκικής Επιστολής στον ΟΗΕ (A/80/642):
«Κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησής μου και με αναφορά στη ρηματική διακοίνωση της 27ης Μαΐου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη και στο παράρτημά της (A/79/916), στη ρηματική διακοίνωση της 5ης Αυγούστου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/983), στην επιστολή της 18ης Αυγούστου 2025 της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου (A/79/997-S/2025/519), στη ρηματική διακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/1005) και στην επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), θα ήθελα να θέσω υπόψη σας τα ακόλουθα.
Δεν υφίσταται ενιαία αρχή η οποία, νομικώς ή πραγματικώς, να είναι αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκυπρίους και τους Ελληνοκυπρίους και το σύνολο της νήσου Κύπρου. Όσον αφορά το Κυπριακό ζήτημα, οι θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων έχουν εκτεθεί σε πολυάριθμες επιστολές στο παρελθόν, πλέον προσφάτως στις 28 Δεκεμβρίου 2024 (A/79/711-S/2024/987).
Αναφορικά με τα θαλάσσια όρια της Τουρκίας κατά το διεθνές δίκαιο, η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλασσίων ζωνών της στην Ανατολική Μεσόγειο, κατά περίπτωση, βάσει των ipso facto και ab initio νομικών και κυριαρχικών της δικαιωμάτων, ιδίως μέσω των ρηματικών διακοινώσεων της Μόνιμης Αντιπροσωπείας υπ’ αριθ. 2004/Turkuno DT/4739 της 2ας Μαρτίου 2004, 2005/Turkuno DT/16390 της 4ης Οκτωβρίου 2005 και 2013/14136816/22273 της 12ης Μαρτίου 2013, καθώς και των επιστολών της 25ης Απριλίου 2014 (A/68/857), 18ης Μαρτίου 2019 (A/73/804), 13ης Νοεμβρίου 2019 (A/74/550) και 27ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727).
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (A/74/757, παράρτημα), τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη, τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε με τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, η οποία υπεγράφη στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 και υποβλήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 25 Απριλίου 2014 (A/68/857, παράρτημα), και άλλο τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε μέσω του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του θαλασσίου συνόρου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, όπως καθορίστηκαν με το εν λόγω Μνημόνιο Κατανόησης, υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη με ρηματική διακοίνωση της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της 11ης Δεκεμβρίου 2019, η οποία περιλαμβάνεται στην επιστολή της 27ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727, παράρτημα).
Το ανωτέρω Μνημόνιο Κατανόησης τέθηκε σε ισχύ κατόπιν επικύρωσής του από αμφότερες τις χώρες από 8ης Δεκεμβρίου 2019 και καταχωρίστηκε στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών στις 11 Δεκεμβρίου 2019, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Με αναφορά στις προηγούμενες επιστολές μας της 2ας Ιουλίου 2020 (A/74/936) και της 21ης Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), επιθυμώ να επαναλάβω ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών δικαιοδοσίας αναδεικνύει την αρχή της ευθυδικίας και τον στόχο μιας δίκαιης λύσης. Οι ισχυρισμοί της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας και της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου στις προαναφερθείσες επικοινωνίες τους, οι οποίοι προϋποθέτουν ότι τα νησιά διαθέτουν αυτομάτως πλήρη θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας όπου και αν ευρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη συναφή διεθνή νομολογία. Σχετικές δικαστικές αποφάσεις, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της απόφασης του 1977 του Διαιτητικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Γαλλίας–Ηνωμένου Βασιλείου, της απόφασης του 2009 του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης στην υπόθεση Ρουμανίας–Ουκρανίας και της απόφασης του 2012 του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης στην υπόθεση Νικαράγουας–Κολομβίας, είτε αγνόησαν πλήρως νησιά που βρίσκονται στη «λανθασμένη» πλευρά της μέσης γραμμής ως προς τη δημιουργία θαλασσίων ζωνών είτε τους αναγνώρισαν περιορισμένη επήρεια κατά την οριοθέτηση, εφόσον η θέση τους στρεβλώνει μια δίκαιη οριοθέτηση ή συντρέχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, περιλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών ακτών.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας εκ μέρους της Ελλάδας, καθώς και οι υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, όπως επαναλήφθηκαν προσφάτως με τις ρηματικές διακοινώσεις της 5ης Αυγούστου 2025 (A/79/983) και της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), αναφορικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, καταδεικνύουν την παραγνώριση της αρχής της ευθυδικίας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης θαλασσίων ορίων και την αγνόηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας. Επ’ αυτού παραπέμπω στις προηγούμενες επιστολές μας της 13ης Νοεμβρίου 2020 (A/75/598-S/2020/1116) και της 9ης Δεκεμβρίου 2022 (A/77/646-S/2022/936).
Περαιτέρω, η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και προσβάλλει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη και ανυπόστατη, όπως εξηγήθηκε στη ρηματική διακοίνωσή μας της 14ης Αυγούστου 2020 (A/74/990).
Με αναφορά στην επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), σχετικά με το κύρος των δύο Μνημονίων Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης, το πρώτο για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο, που υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου 2019 και καταχωρίστηκε δεόντως στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, και το δεύτερο για Συνεργασία στον Τομέα των Υδρογονανθράκων, που υπεγράφη στις 3 Οκτωβρίου 2022, θα ήθελα να επισημάνω τα ακόλουθα.
Με αναφορά στην κοινή επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2022 των Μόνιμων Αντιπροσώπων της Τουρκίας και της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη (A/77/646-S/2022/936), επιθυμώ να τονίσω ότι η λιβυκή εθνική νομοθεσία εξουσιοδοτεί δεόντως τη λιβυκή Κυβέρνηση να συνάπτει μνημόνια κατανόησης με άλλα κράτη. Πολλά κράτη, περιλαμβανομένων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν συνάψει παρόμοια μνημόνια κατανόησης με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης σε τομείς που απαιτούν μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις από τα συμβαλλόμενα μέρη. Η Τουρκία επαναλαμβάνει ότι όλα ανεξαιρέτως τα μνημόνια κατανόησης που έχουν υπογραφεί μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης έχουν συναφθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και είναι έγκυρα και σε ισχύ, περιλαμβανομένου του μνημονίου κατανόησης μεταξύ της Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı και της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης, που υπεγράφη στις 25 Ιουνίου 2025.
Όσον αφορά το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που ανακοίνωσε η Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που προσδιορίζονται σε αυτό παραβιάζουν τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία, όπως αναφέρεται στο επίσημο δελτίο Τύπου υπ’ αριθ. 84 της 16ης Απριλίου 2025 του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, η εξήγηση που δόθηκε από τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας με τη ρηματική διακοίνωσή της της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), αναφορικά με τα λεγόμενα θαλάσσια όρια όπως απεικονίζονται στο Ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο σε θαλάσσιες περιοχές όπου δεν υφίσταται ακόμη συμφωνία οριοθέτησης, είναι ότι τα σχετικά όρια του Ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδίου καθορίζονται από τη λεγόμενη «μέση γραμμή» σύμφωνα με το ελληνικό εσωτερικό δίκαιο (άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 2289/1995, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 156 παρ. 1 του ν. 4001/2011 (ΦΕΚ 179/Α/22.8.2011)). Παραπέμπω στις προηγούμενες επιστολές μας της 2ας Ιουλίου 2020 (A/74/936) και της 21ης Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), στις οποίες διευκρινίστηκε ότι μονομερώς χαρακτηρισμένοι εσωτερικοί νόμοι και πρακτικές άλλων κρατών δεν δεσμεύουν την Τουρκία και δεν μπορούν να προβληθούν έναντί της σε σχετικές διαδικασίες.
Επιπλέον, κατά το διεθνές δίκαιο, ένα κράτος δεν δύναται να επικαλείται το εσωτερικό του δίκαιο ως νομική βάση ή δικαιολογία των αξιώσεών του έναντι άλλων κρατών σε διαφορά που αφορά ζητήματα οριοθέτησης. Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Επωφελούμενος της ευκαιρίας αυτής, θα ήθελα να υπογραμμίσω την ετοιμότητα και την πλήρη στήριξη της Τουρκίας για τη διασφάλιση δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής λύσης όλων των εκκρεμών ζητημάτων, περιλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών δικαιοδοσίας με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να συμβάλει περαιτέρω στη σταθερότητα και την ευημερία ολόκληρης της λεκάνης της Μεσογείου. Η Τουρκία θεωρεί ότι η οικοδόμηση ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι δυνατή μόνο μέσω διαλόγου και συνεργασίας. Με γνώμονα την αντίληψη αυτή, επιθυμώ να τονίσω ότι η Τουρκία παραμένει προσηλωμένη στο πνεύμα και στον σκοπό της Διακήρυξης των Αθηνών περί Φιλικών Σχέσεων και Καλής Γειτονίας, που υπεγράφη από τον Πρόεδρο Ερντογάν και τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στις 7 Δεκεμβρίου 2023 στην Αθήνα, η οποία υπογραμμίζει ότι οι δύο χώρες θα επιδιώκουν την επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς ανακύπτει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευθείας διαβουλεύσεων ή άλλων μέσων κοινής επιλογής, όπως προβλέπεται στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, υπό το θέμα 75 της ημερήσιας διάταξης, και να δημοσιευθεί στον ιστότοπο της Διεύθυνσης Ωκεάνιων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου Δικαίου της Θάλασσας.
(Υπογραφή)
Ahmet Yıldız
Πρέσβης
Μόνιμος Αντιπρόσωπος»
Πηγή: liberal.gr
.png)
