iEpikaira

Στην τελική ευθεία για το 2022 λοιπόν. Με την κυβέρνηση να περηφανεύεται ότι επανεξοπλίζει με γοργούς ρυθμούς τη χώρα, αντιμετωπίζοντας σκληρή κριτική όμως για τη μέθοδο υλοποίησης που έχει επιλέξει να υλοποιεί τα εξοπλιστικά προγράμματα. Σειρά φαίνεται πως έχουν οι κορβέτες για το Πολεμικό Ναυτικό. Όποια και να επιλεγεί είναι αξιόλογη λύση. Τα λεφτά επαρκούν; Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα. Την ίδια στιγμή, σοβαροί “θύλακες” εντός του συγκεκριμένου Κλάδου εκφράζουν δυσαρέσκεια με τρόπο που δεν έχουμε συναντήσει στο παρελθόν, ανησυχώντας μήπως ο ελληνικός πολεμικός στόλος πέσει θύμα μιας “αλά γκρέκα προσέγγισης” στην προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος των Ναυπηγείων Ελευσίνας, που έχει συνδεθεί με το πρόγραμμα κορβετών.

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Η κυβέρνηση επικαλείται το “γεωπολιτικό κριτήριο” και τον επείγοντα χαρακτήρα, προσφέροντας όμως ελάχιστα πειστικές απαντήσεις περί του γιατί η έστω στοιχειωδώς τήρηση των υφιστάμενων εκ του νόμου -που ψήφισε η ίδια- διαδικασιών, αντιστρατεύεται την ταχεία υλοποίηση. Κι όταν εμμένεις τόσο πολύ, ότι τήρηση των διαδικασιών συνεπάγεται πολυετή καθυστέρηση στην υλοποίηση των εξοπλιστικών, δικαιούται κάποιος να συμπεράνει, ότι ίσως και να την επιζητεί το σύστημα αυτή την καθυστέρηση. Θα έχει τους λόγους του.

Τα Επιτελεία ξέρουν να τρέχουν όσο χρειάζεται, όποτε χρειάζεται και το έχουν αποδείξει πάρα πολλές φορές. Οπότε, το ζήτημα είναι οι πολιτικές κατευθύνσεις. Άρα, ο -“κουτσός” σε κάθε περίπτωση- νόμος που πέρασαν, αφορά όλους τους υπόλοιπους, πλην αυτών που τον ψήφισαν. Δημιουργώντας επικίνδυνο προηγούμενο γενικευμένης παραβίασης και από όσους ακολουθήσουν. Ψηφίζεις έναν νόμο και “καθάρισες”…

Με αυτά ως δεδομένα, ο “Καζαμίας” για το πρόγραμμα των κορβετών του Πολεμικού Ναυτικού, δεν μπορεί παρά να στηριχτεί έντονα… στη γεωπολιτική. Επί της διαδικασίας μόνο να αναφερθεί εξ αρχής, ότι εφόσον δεν υπάρχει λίστα με πολύ συγκεκριμένα “θέλω” του Πολεμικού Ναυτικού, καθένας υποψήφιος προμηθευτής καταθέτει ό,τι πρόταση θέλει, με αποτέλεσμα να υπάρχουν… εμφανή, κρυφά κόστη. Οι υπεύθυνοι επιμένουν πάντως ότι όλα είναι καλώς καμωμένα…

Αφού λοιπόν συμβουλευτήκαμε την εξαιρετική πηγή “οσμής των ονύχων” πάμε να αποτυπώσουμε τον “Καζαμία του 2022” για το πρόγραμμα των κορβετών. Δηλαδή, κάποιες βασικές παρατηρήσεις που μπορούν όμως να κρίνουν το αποτέλεσμα.

ΟΙ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΚΟΡΒΕΤΕΣ GOWIND

Ξεκινάμε από το λογικό φαβορί που είναι οι Γάλλοι της Naval Group με την κορβέτα Gowind. Την οποία δείχνει “ατύπως” να προτιμά και η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, χωρίς να κάνει λόγο για την εξαιρετική σχέση του Νίκου με την Φλοράνς και το γεωπολιτικό περιεχόμενο της συνεργασίας Ελλάδας-Γαλλίας. Το επιχείρημα παραμένει ισχυρότατο βέβαια, καθώς αφορά την ομοιοτυπία και τη διαλειτουργικότητα.

Μεγάλο αγκάθι της υποψηφιότητας είναι ότι οι φίλοι Γάλλοι ακούν ελληνικά ναυπηγεία και ξεκινούν να μιλούν για τον υπέροχο καιρό της Μεσογείου. Όσον δε αφορά τη συνεργασία με ελληνικές εταιρίες, κάνουν το αυτονόητο. Εάν βάζεις πρώτα υπογραφές και αφήνεις την κουβέντα για ελληνική βιομηχανική συμμετοχή για μετά, έπαιξες και έχασες. Έχει και όρια βέβαια αυτό το παιχνίδι…

ΟΙ ΟΛΛΑΝΔΙΚΕΣ ΚΟΡΒΕΤΕΣ SIGMA 10514

Πάμε και στη δεύτερη υποψήφια την εξ Ολλανδίας και εταιρίας Damen κορβέτας Sigma 10514. Το να υποστηρίξει ότι οι Ολλανδοί έχουν αποδείξει πως ξέρουν από ναυπήγηση πολεμικών πλοίων επιφανείας, είναι σαν να κρούεις ανοιχτές θύρες. Όπως και ότι το Πολεμικό Ναυτικό έχει εξαιρετική εικόνα για τον επαγγελματισμό τους λόγω της πολυετούς συνεργασίας.

Προσφέρουν το πλοίο τους μάλιστα με γαλλικό οπλισμό για λόγους ομοιοτυπίας και επίτευξης οικονομιών κλίμακος. Άσε που οι πανέξυπνοι στο παγκόσμιο εμπόριο Ολλανδοί, αντιλαμβανόμενοι το γαλλικό λογικό προβάδισμα, δεν θα μπορούσαν να κάνουν και κάτι άλλο. Άσε που υπάρχει και η θυγατρική της γαλλικής Thales, η Thales Netherlands. Οπότε προσφέρουν και ένα… κέρασμα (βλ. επιχείρημα) στο ΥΠΕΘΑ για να γλυκάνει σε πιθανή απώλεια του προγράμματος τους Γάλλους.

Έχουν ελπίδες οι Ολλανδοί; Η απάντηση είναι ένα σαφές ναι! Εξαρτάται όμως από τη συνολικότερη συμπεριφορά των Γάλλων στη διαδικασία, το… βάθος της συνεννόησης Μακρόν-Ντράγκι (σ.σ. γεωπολιτικό κριτήριο γαρ), αλλά και τις φρεγάτες “M” που επιθυμεί το Πολεμικό Ναυτικό μεταχειρισμένες! Μέχρι το 2026 έχουν δεσμεύσεις απέναντι στον προγραμματισμό του ΝΑΤΟ και η κατάσταση με τη Ρωσία δεν είναι καλή.

Άρα αποδέσμευση νωρίτερα δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε απλή. Εκτός κι αν οι ΗΠΑ έχουν θυμώσει με τους Γάλλους και βάλουν ένα χεράκι στο παρασκήνιο ώστε να ενισχυθεί η ολλανδική υποψηφιότητα. Διότι αν σου προσφέρουν λίγο νωρίτερα ό,τι ζητάς σε ανταγωνιστική τιμή, το γαλλικό προβάδισμα θα μπορούσε να βγει… περίπατο. Καζαμίας τα γράφει ό,τι θέλει λέει!

ΟΙ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΚΟΡΒΕΤΕΣ DOHA

Κάπως έτσι περνάμε και στην τρίτη υποψηφιότητα. Τις κορβέτες τύπου Doha των Ιταλών της Fincantieri. Μια χαρά πλοία ναυπηγούν οι Ιταλοί κι αυτό εδώ μοιάζει σε εκτόπισμα με τις MEKO 200HN. Έλα όμως που δεν συμφωνεί το πορτοφόλι… Αν συμφωνούσε, θα μπορούσες να πας και για τη μεγαλύτερη Gowind και να κάνεις αυτήν νέα MEKO 200HN. Ακόμα και αντί των Belh@rra τη σκεπτόντουσαν πολλοί, με στόχο τη ναυπήγηση μεγαλύτερου αριθμού πλοίων. Δοκιμασμένο σκαρί, δεν θα βγάλει παιδικές ασθένειες. Και οι Ολλανδοί θα είχαν άλλα πράγματα να σου δείξουν.

Έλα όμως που καθορίστηκε οροφή αυστηρά το 1,5 δισ. ευρώ και άλλα 500 εκατ. ευρώ για τις MEKO 200HN! Εκεί ό,τι μπορέσει να χωρέσει. Οπότε και “εκπτώσεις” σε οπλικά συστήματα να περιμένουμε οι οποίες θα δικαιολογηθούν όπως όπως. Διότι είπαμε, στον κοσμάκη λες ό,τι και όπως σε βολεύει. Ειδικά στην εποχή μας. Τουλάχιστον έχουν καταλάβει ότι τα εξοπλιστικά “κάνουν γκελ” στην ελληνική κοινωνία και υπάρχει καλός λόγος γι’ αυτό.

Κάπως έτσι, αξιοποιώντας το περιθώριο αοριστίας στις υποβαλλόμενες προτάσεις, καταφέρνουν όλοι να χωρούν στο 1,5 δισ. ευρώ προϋπολογισμό. Πάνω κάτω. Αν και των Ιταλών λέγεται πως είναι πιο κοντά στο 1,6 δισ. ευρώ, με ερώτημα το τι περιλαμβάνεται και τι όχι. Διότι μπορεί δυνατότητα συμπερίληψης σόναρ κύτους και σόναρ μεταβλητού βάθους (VDS) να υπάρχει. Οι κορβέτες Doha του Κατάρ όμως τι να το κάνουν στα ρηχά νερά του Κόλπου; Συνεπάγεται η συμπερίληψη λοιπόν κόστος επανασχεδίασης και ολοκλήρωσης, με δαπάνη που επιβαρύνει τον αγοραστή; Άγνωστο.

Κάπως έτσι λέγεται ότι “δεν επιθυμούσε πυροβόλο Strales” το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο έβγαλαν στη σέντρα με κοινή “πολιτική στάση” Ελλάδα και Γαλλία. Και όσο να ‘ναι του κακοφάνηκε. Τουλάχιστον στις Gowind υπάρχει στη βασική διαμόρφωση. Τώρα αν έρθουν μια ωραία μέρα του 2022 και σου πουν ότι… επελέγη ομοιοτυπία και δεν θα βρίσκεται ούτε εκεί, τι να πεις; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου… και του Καζαμία.

Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Έλα όμως που οι Ιταλοί είναι οι μόνοι με συγκεκριμένη πρόταση για την Ελευσίνα! Για την οποία όμως λέγεται ότι έχει ως προϋπόθεση την ανάθεση του προγράμματος των κορβετών για να ενεργοποιηθεί. Αυτό δεν είναι παράλογο. Κι ας μην καταλαβαίνουν εδώ ότι δεν πωλούν σύγχρονο αγωνιστικό αυτοκίνητο, αλλά ένα από αυτά που είχαμε για απόσυρση και μάλιστα σε προηγούμενες δεκαετίες.

Αυτή η υπόθεση της Ελευσίνας όμως, αν την “παντρέψεις” με τις κορβέτες, βγάζει νούμερο πάνω από 2 δισ. ευρώ. Ίσως και αρκετά πιο πάνω. Το λέμε για να έχουμε υπόψη πως θα πρέπει να ακούσουμε ενδεχόμενη υπαναχώρηση στον στοιχειώδη έστω εκσυγχρονισμό δύο τουλάχιστον MEKO 200HN.

ΘΑ ΚΙΝΗΘΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;

Αν όμως θέλουν με 2 δισ. ευρώ τέσσερις κορβέτες και δυο εκσυγχρονισμένες MEKO 200HN, ακόμα κι αν αφήσεις έξω τα ναυπηγεία, ας περιμένουμε καλύτερα κι αυτό το ταξίδι του πρωθυπουργού και των κορυφαίων υπουργών στην Ουάσιγκτον.

Διότι εκεί μπορείς θεωρητικά να ακούσεις πάρε τρεις κορβέτες με το 1,5 δισ. ευρώ και δώσε μου τα 500 εκατ. ευρώ να σου κάνω “τούμπανο” 3+1 LCS που αποσύρω! Κι αν περισσεύει κάτι, θα σε δανειοδοτήσω με ένα επιτόκιο π.χ. 2% που θα είναι σαν να σου χαρίζω λεφτά. “Ας πηγαίνει και κάτι γρήγορα στον ελληνικό στόλο στις μεγάλες μονάδες επιφανείας. Στρατηγικοί σύμμαχοι δεν είμαστε; Οπότε αντί για 3+2 πλοία που περιμένεις ως Πολεμικό Ναυτικό εγώ στα κάνω έξι ή και εφτά. με ηλικία μικρότερη της μισής των MEKO 200HN“.

Θα έρθουν και οι Έλληνες ναύαρχοι από την πλευρά τους και θα πουν: “Αν μου δίνεις φθηνή δανειοδότηση, να δω βρε σύμμαχε τι θα κάνω με τα LCS, αλλά προτιμώ να πάρω μια ακόμη υπερσύγχρονη κορβέτα -όποια επιλέξω- που θα μου ρίξει την τιμή μονάδας, να τις κάνω πέντε και μετά συζητάμε για τα 3+1. Αφού πρώτα διαπιστώσω σε τι κατάσταση είναι όσα μου αποδεσμεύεις και μου πεις σύμμαχε πόσα χρήματα χρειάζονται για να γίνουν πραγματικά αξιόμαχες, για να αντικαταστήσω τις MEKO 200HN που θα αποσύρω… Ώστε στο τέλος της ημέρας να έχω καινούργιο στόλο”, συν τις Belh@rra.

Όλα τα παραπάνω σενάρια του Καζαμία είναι, όμως θα πρέπει να είναι όλοι έτοιμοι να απαντήσουν χωρίς να αιφνιδιαστούν, εάν ξαφνικά τα βρουν μπροστά τους. Και σε όποιον μοιάζουν “αχταρμάς”, άδικο δεν έχει. Εξάλλου με την πραγματική επίσημη ενημέρωση έχουμε πάρει διαζύγιο. Καλά που υπάρχουν καθηγητή Μόσιαλε και τα Χριστούγεννα και απαντούν σε καμιά ερώτηση. Χωρίς να σε κάνουν βέβαια σοφότερο. Άντε καλή μας χρονιά και με το καλό να φτάσουμε σε κορβετο-απόφαση…

Πηγή: defence-point.gr

Μαρόκο και Τουρκία επανέλαβαν τις διαπραγματεύσεις που έχουν ξεκινήσει από το 2018 για την απόκτηση από τους Μαροκινούς τουρκικών επιθετικών ελικοπτέρων T-129. Σύμφωνα με πληροφορίες η μαροκινή πολεμική αεροπορία θέλει να αγοράσει αρκετά ελικόπτερα. Το Μαρόκο είχε δείξει ενδιαφέρον από το 2018 αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει λόγω των αμερικανικών κυρώσεων που είχαν επιβληθεί στην Τουρκία εξαιτίας της προμήθειας των ρωσικών πυραύλων S-400.

Η Τουρκία χρειάζεται αμερικανική άδεια για να πωλήσει τα Τ-129 καθώς διαθέτουν αμερικανικούς κινητήρες LHTEC T800-4A, εξαγωγική έκδοση του CTS800 της Honeywell και της Rolls-Royce. Τώρα όμως οι ΗΠΑ χαλαρώνουν τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας και έτσι η πώληση τουρκικών ελικοπτέρων στο Μαρόκο μπορεί να προχωρήσει. Οι ΗΠΑ άλλωστε ΄χουν ήδη εγκρίνει την πώληση τουρκικών ελικοπτέρων Τ-129 στις Φιλιππίνες.Πέραν των ελικοπτέρων το Μαρόκο διαπραγματεύεται την αγορά 13 drones Bayraktar από την Τουρκία και διαφόρων άλλων οπλικών συστημάτων.

Πηγή: defence-point.gr

Η Τουρκία έδωσε το «πράσινο φως» για την μαζική παραγωγή του μη επανδρωμένου σκάφους επιφανείας (Unmanned Surface Vessel) με την ονομασία ULAQ, έπειτα από τις επιτυχημένες δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν ανοικτά της Αττάλειας, τον περασμένο μήνα με την εκτόξευση πυραύλων.

Σύμφωνα με τα τουρκικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης, οι Τούρκοι αρμόδιοι αξιωματούχοι εντυπωσιάστηκαν από τις επιδόσεις του νέου αυτού drone και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εγκριθεί η διαδικασία μαζικής παραγωγής τους, ώστε να ενταχθούν το επόμενο χρονικό διάστημα στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, για να χρησιμοποιηθούν από κοινού με άλλων ειδών μη επανδρωμένα οπλικά συστήματα, όπως τα περίφημα drones τύπου TB2 Bayraktar.

Το ULAQ κατασκευάζεται και αναπτύσσεται από τα ναυπηγεία Ares σε συνεργασία με την αμυντική εταιρεία Meteksan, ενώ σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζονται οι Τούρκοι, διαθέτει τεχνολογία αιχμής με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και μπορεί να φέρει μέχρι και τέσσερις καθοδηγούμενους πυραύλους τύπου Cirit, αλλά και δύο αντιαρματικούς πυραύλους μεγάλης εμβέλειας με συστήματα καθοδήγησης λέιζερ.

Τα χαρακτηριστικά του

Oι δύο εταιρείες που συνεργάστηκαν για το ULAQ, ξεκίνησαν το σχεδιασμό και την ανάπτυξη του, πριν από περίπου τρία χρόνια και όπως αναφέρουν, το νέο τουρκικό τεθωρακισμένο μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας θα έχει επιχειρησιακή εμβέλεια 400 χιλιομέτρων, ενώ θα μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητες μέχρι και 65 χιλιόμετρα την ώρα.

Σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του, το ULAQ θα το χειρίζονται εκπαιδευμένοι χειριστές τόσο από χερσαία κέντρα διοίκησης, όσο και από πολεμικά πλοία, όπως φρεγάτες, καθώς θα είναι ικανό να επιχειρεί μαζί με άλλες μονάδες επιφανείας.

Τέλος, όπως αναφέρουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, το ULAQ θα μπορεί να εξοπλιστεί με διάφορα οπλικά και πυραυλικά συστήματα, ανάλογα την αποστολή που θα αναλαμβάνει, όπως αναγνώριση, επιτήρηση, συλλογή πληροφορίων, ενώ λένε ότι θα μπορεί να «επιβιώνει» αποτελεσματικά σε συνθήκες και περιβάλλοντα ηλεκτρονικού πολέμου.

Με πληροφορίες από: Ahval απόδοση onalert.gr

Απλά οχήματα καθιστούν δελεαστική και φτηνή την σύγκρουση

Περίληψη: Τα απλά μη επανδρωμένα drones έχουν βοηθήσει κράτη να σπάσουν μακροχρόνια αδιέξοδα. Τα αυριανά οπλισμένα drones πιθανότατα θα αποδειχθούν ακόμη πιο αποτελεσματικά. Με μια τέτοια προσιτή τεχνολογία στα χέρια τους, οι ηγέτες ίσως να πιεστούν σκληρά για να αντισταθούν στον πειρασμό να ξαναρχίσουν παγωμένους πολέμους ή ακόμη και να υποκινήσουν νέους.

Tου JASON LYALL κατόχου της έδρας Διεθνικών Σπουδών James Wright στο Dartmouth College και συγγραφέα του βιβλίου με τίτλο Divided Armies: Inequality and Battlefield Performance in Modern War [1].

Ο κόσμος έχει εισέλθει σε μια εποχή πολέμων με drone. Σε τέσσερις μεγάλους διακρατικούς πολέμους τα τελευταία πέντε χρόνια -αυτοί στην Λιβύη, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, την Συρία και την Ουκρανία- τα οπλισμένα drones έπαιξαν κυρίαρχο, ίσως αποφασιστικό, ρόλο. Ωστόσο, οι συζητήσεις σχετικά με τα drones εξακολουθούν να επικεντρώνονται στην χρήση τους εναντίον μη κρατικών δρώντων, όπως οι Ταλιμπάν [2], ή σε εικασίες σχετικά με τον πιθανό ρόλο τους σε πολέμους μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και κοντινών ανταγωνιστών, όπως η Κίνα. Αυτές οι συζητήσεις οδήγησαν πολλούς μελετητές στο συμπέρασμα ότι τα drones είναι τόσο περίπλοκα και ευάλωτα, ώστε να είναι περιορισμένης χρήσης σε [3] ή σχέσης [4] με πολέμους μεταξύ κρατών. Ορισμένοι παρατηρητές υποστηρίζουν ότι τα drones μπορούν ακόμη και να προωθήσουν την διεθνή σταθερότητα [5]: οι χώρες ενδέχεται να είναι λιγότερο πιθανό να κλιμακώσουν μια σύγκρουση εάν καταρριφθεί ένα drone, παρά ένα αεροσκάφος με πιλότο άνθρωπο [6].

—————————————————–

Όμως, αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν μια πιο ανησυχητική τάση. Τα φθηνά drones με επιβιωσιμότητα, σε συνδυασμό με τεθωρακισμένα και πυροβολικό, προσφέρουν πραγματικά πλεονεκτήματα στους στρατούς που τα έχουν. Οι τέσσερις πρόσφατες συγκρούσεις στις οποίες εμφανίστηκαν drones δείχνουν ότι ακόμη και τα μέτρια οχήματα μπορούν να βοηθήσουν να κερδηθούν στρατιωτικές νίκες και να αναμορφώσουν την γεωπολιτική. Και καθώς τα drones γίνονται μέρος των οπλοστασίων [7] περισσότερων χωρών -που αυξάνονται από οκτώ το 2015 σε 20 σήμερα- οι νέοι δρώντες είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που προσφέρουν για να αρπάξουν εδάφη ή να αναφλέξουν προηγουμένως παγωμένες συγκρούσεις. Οι κυβερνήσεις και οι αναλυτές πρέπει να επανεξετάσουν τον ρόλο που αυτά τα όπλα μπορεί να διαδραματίσουν στην αύξηση του κινδύνου διακρατικής βίας.

ΕΝΑΣ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΣ ΣΤΟΛΟΣ

Οι μελετητές πιστεύουν εδώ και πολύ καιρό ότι τα επιθετικά όπλα αποσταθεροποιούν [8], επειδή μειώνουν το κόστος της κατάκτησης ενώ αυξάνουν τους φόβους για την ασφάλεια μεταξύ των πιθανών στόχων τους. Τα οπλισμένα drones πηγαίνουν αυτήν την ιδέα ακόμη πιο μπροστά. Τα μη επανδρωμένα οχήματα είναι σημαντικά λιγότερο ακριβά από τα αεροσκάφη με πιλότο και οι στρατιωτικοί μπορούν να τα στείλουν σε επικίνδυνες αποστολές χωρίς φόβο να χάσουν προσωπικό. Επιπλέον, επειδή τα drones είναι φθηνά, οι χώρες μπορούν να τα αποκτήσουν σε αρκετά μεγάλο αριθμό για να τα σωρεύσουν στις άμυνες του αντιπάλου. Στρατιωτικοί έχουν ήδη χρησιμοποιήσει δεκάδες drones σε πρόσφατους πολέμους, και σε μελλοντικές συγκρούσεις είναι πιθανό να αναπτύξουν χιλιάδες, αν όχι δεκάδες χιλιάδες, για να καταστρέψουν ή να υποβαθμίσουν τις αντίπαλες δυνάμεις προτού εκείνες μπορέσουν να αρθρώσουν μια απάντηση.

Τα φτηνά, οπλισμένα drones ανταλλάσσουν έτσι την αναλωσιμότητα με την επιβιωσιμότητα. Ένας στρατός μπορεί να χάσει μεγάλο αριθμό από αυτά, αρκεί να παραμείνουν αρκετά για να καταστρέψει καθορισμένους στόχους. Ακόμα κι αν κάθε drone είναι ατομικά ευάλωτο, η χρήση τους μαζικά παρέχει ασφάλεια λόγω του πλήθους. Το σωρευτικό αποτέλεσμα μπορεί να κατακλύσει ακόμη και τις ισχυρότερες άμυνες.

Οι παρατηρητές πήραν μια ματιά αυτής της τακτικής στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όπου το Αζερμπαϊτζάν πρόσφατα χρησιμοποίησε [9] διπλάνα An-2 της δεκαετίας του 1940, τα οποία είχαν μετατραπεί για να λειτουργούν εξ αποστάσεως. Το αεροσκάφος αποτέλεσε δόλωμα για τους Αρμένιους χειριστές ραντάρ για να ενεργοποιήσουν τα συστήματά τους, αποκαλύπτοντας τις τοποθεσίες τους, ώστε οι πιλότοι του Αζερμπαϊτζάν να μπορέσουν να τους καταστρέψουν από απόσταση με ισραηλινής κατασκευής drones Harop. Ενώ το Αζερμπαϊτζάν τελικά έχασε [10] ένδεκα An-2, η στρατηγική βοήθησε να δημιουργήσει τρύπες στην αεράμυνα της Αρμενίας.

Τα πρώτα στοιχεία από πρόσφατες συγκρούσεις υποδηλώνουν περαιτέρω ότι τα βασικά οπλισμένα drones μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πιο ανθεκτικά από όσο εκτιμάτο αρχικά. Τα εξελιγμένα ρωσικά συστήματα αεράμυνας, όπως το S-300 και το μικρής εμβέλειας Pantsir, αποδείχθηκαν εκπληκτικά ευάλωτα στην Λιβύη, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, και την Συρία. Σε κάθε περίπτωση, τα οπλισμένα drones ήταν σε θέση να ξεφύγουν από την ανίχνευση και να εκμεταλλευτούν κενά κάλυψης των παλαιότερων συστημάτων που έχουν κατασκευαστεί έχοντας κατά νου μεγαλύτερα αεροσκάφη με πιλότο. Τα μη επανδρωμένα οχήματα κατέστρεψαν αρκετά ρωσικά Pantsir στην Λιβύη και την Συρία και γλέντησαν με παλαιότερα συστήματα αεροπορικής άμυνας στην Αρμενία.

Για τα κράτη που επιδιώκουν να σπάσουν μακροχρόνια γεωπολιτικά αδιέξοδα, η άνοδος σχετικά φθηνών, αναλώσιμων, οπλισμένων drones προσφέρει μια δελεαστική ευκαιρία. Τέτοια οχήματα μπορούν να βοηθήσουν τα κράτη να αρπάξουν γρήγορα έδαφος, να κατακλύσουν γρήγορα τους αντιπάλους τους και να απειλήσουν με μεγαλύτερη τιμωρία στο μέλλον.

ΠΑΡΑΓΩΝ ΑΛΛΑΓΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Τα drones έχουν γίνει ακόμα πιο δελεαστικά καθώς έχουν καταφέρει να αλλάξουν την παλίρροια στα πραγματικά πεδία μάχης. Η Τουρκία έχει χρησιμοποιήσει drones με ιδιαίτερα αποτελέσματα. Μια συριακή αεροπορική επίθεση σκότωσε 36 Τούρκους στρατιώτες που επιχειρούσαν κοντά στην βόρεια επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας τον περασμένο Φεβρουάριο, και η Άγκυρα αντέδρασε χρησιμοποιώντας drones TB2 για να καταστρέψει δεκάδες άρματα μάχης, αεράμυνες και θωρακισμένα οχήματα, σκοτώνοντας εκατοντάδες, πιθανώς χιλιάδες Σύρους στρατιώτες. Εκ μέρους μιας τιμωρημένης Συρίας, η Ρωσία ζήτησε κατάπαυση του πυρός. Τα τουρκικά TB2 ήταν επίσης αποφασιστικά [11] στο να σπάσουν ένα στρατιωτικό αδιέξοδο στην Λιβύη κατά την διάρκεια της Επιχείρησης Peace Storm [12]: το συνδυασμένο βάρος των drones TB2 και των χερσαίων δυνάμεων έσπρωξαν τις δυνάμεις του Εθνικού Λιβυκού Στρατού έξω από την Τρίπολη και το προπύργιό του στην Tarhouna.

Ωστόσο, τα οπλισμένα drones δεν λειτουργούν μόνα τους. Τα μη επανδρωμένα συστήματα είναι πιο αποτελεσματικά ως πολλαπλασιαστές ισχύος, σε συνδυασμό με παραδοσιακό υλικό όπως το πυροβολικό και οι πύραυλοι μεγάλης εμβέλειας ή για την υποστήριξη κινητών επίγειων μονάδων. Το Αζερμπαϊτζάν, για παράδειγμα, χρησιμοποίησε τα drones του [13] για να εντοπίζει τις αρμενικές αμυντικές θέσεις και στην συνέχεια να καθοδηγεί έμμεσα πυρά από πυροβολικό και εκτοξευτές πυραύλων. Τα drones μπορούν τώρα να αντικαταστήσουν την παραδοσιακή αεροπορική δύναμη και να κάνουν αυτές και άλλες πλατφόρμες πιο θανατηφόρες. Η ίδια η παρουσία τους στο πεδίο της μάχης αλλάζει τους υπολογισμούς των στόχων τους σε σχεδόν κάθε επίπεδο λήψης αποφάσεων.

Στρατοί που γνωρίζουν ότι οι αντίπαλοί τους χρησιμοποιούν drones αναγκάζονται να αλλάξουν την συμπεριφορά τους για να αντιμετωπίσουν μια εναέρια απειλή. Συνήθως τα κινητά θωρακισμένα οχήματα τόσο στην Λιβύη όσο και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ κρύβονταν σε οχυρωμένες θέσεις για να μειώσουν την ορατότητά τους από ψηλά. Ανίκανες να αφήσουν τις αμυντικές τους θέσεις, αυτές οι δυνάμεις δεν μπόρεσαν να συντονίσουν επιθέσεις και κατέληξαν να παραχωρήσουν πλεονέκτημα στους εχθρούς τους. Ο Εθνικός Λιβυκός Στρατός και οι αρμενικές δυνάμεις θα μπορούσαν να προστατέψουν τους ευάλωτους σχηματισμούς τους, εναρμονίζοντάς τους καλύτερα με την αεροπορική άμυνα, αλλά μόνο με το κόστος να τους αλυσοδέσουν στο εύρος και την διαθεσιμότητα αυτών των συστημάτων. Επιπλέον, η απειλή των ένοπλων drones που εμφανίζονται ξαφνικά σε υποτιθέμενα ασφαλείς περιοχές οπισθοφυλακής περιπλέκει την κίνηση των εφεδρειών και των προμηθειών.

Με λίγα λόγια, τα drones αναθεωρούν τα σύγχρονα πολεμικά σενάρια σε πραγματικό χρόνο. Ακόμα και τα σημερινά σχετικά απλά οχήματα είναι θανατηφόρα και αρκετά ανθεκτικά για να αλλάξουν τις ισορροπίες σε περιφερειακές συγκρούσεις. Με εκπληκτικά περιορισμένες δυνατότητες, τα drones μπορούν να βοηθήσουν τα κράτη να εκμεταλλευτούν νέες ευκαιρίες στο πεδίο της μάχης.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

Τα οπλισμένα drones δεν είναι ασυναγώνιστα. Πράγματι, είναι περιορισμένες, ακόμη και ακατέργαστες, συσκευές, ευάλωτες σε ηλεκτρονικές παρεμβολές, προσδεμένες σε αεροπορικές βάσεις, και συχνά προσγειωμένες από κακές καιρικές συνθήκες. Με δυνατότητα μεταφοράς μόνο μέτριων ωφέλιμων φορτίων, τα drones όπως το TB2 έχουν μικρές εμβέλειες μόλις 93 μιλίων από σταθμούς ελέγχου εδάφους ή σταθμούς που επαναλαμβάνουν τα σήματα [καθοδήγησης]. Παρ’ όλη του την επιτυχία, το Αζερμπαϊτζάν έχασε πολλά TB2 από επίγεια αρμενικά πυρά, όπως και η Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στην Λιβύη.

Οι αναλυτές πρέπει να αντισταθούν στον πειρασμό να υπερβάλλουν σχετικά με τα αποτελέσματα των οπλισμένων drones: αυτά τα οχήματα δεν προκαλούν συγκρούσεις τόσο πολύ όσο τις καθιστούν ικανές. Αλλά ούτε οι παρατηρητές δεν πρέπει να παραβλέψουν το αποσταθεροποιητικό δυναμικό των drones. Τα απλά μη επανδρωμένα drones έχουν βοηθήσει κράτη να σπάσουν μακροχρόνια αδιέξοδα. Τα αυριανά οπλισμένα drones, που προωθούνται από ταχείες καινοτομίες στον εμπορικό τομέα [14], πιθανότατα θα αποδειχθούν ακόμη πιο αποτελεσματικά. Η Τουρκία εργάζεται ήδη για να επεκτείνει το φάσμα των TB2 που χρησιμοποιήθηκαν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ μόλις πριν από τέσσερις εβδομάδες. Και καθώς μειώνεται το μοναδιαίο κόστος, τα μαζικά παραγόμενα drones σύντομα θα είναι σε θέση να συρρέουν στις εχθρικές άμυνες. Με τον καιρό, τα drones με εξατομικευμένες δυνατότητες μπορεί να συνδυαστούν για να σχηματίσουν ομάδες κυνηγών-δολοφόνων για να εκμεταλλευθούν τις ευπάθειες του εχθρού στο πεδίο της μάχης. Με μια τέτοια προσιτή τεχνολογία στα χέρια τους, οι ηγέτες ίσως να πιεστούν σκληρά για να αντισταθούν στον πειρασμό να ξαναρχίσουν παγωμένους πολέμους ή ακόμη και να υποκινήσουν νέους, ειδικά αν πιστεύουν ότι τα πλεονεκτήματά τους είναι προσωρινά.

Ήδη, ορισμένες χώρες επενδύουν σε συστήματα για την καταπολέμηση των drones, αλλά αυτές οι τεχνολογίες βρίσκονται στα σπάργανα. Η άμυνα προσπαθεί να προλάβει ενώ η επίθεση παρελαύνει πηγαίνοντας μπροστά. Τα κενά στην μικρής εμβέλειας και χαμηλού ύψους αεροπορική άμυνα θα είναι δύσκολο να καλυφθούν, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Και η επιθετική τεχνολογία είναι απλά φθηνότερη: ένα ρωσικό σύστημα πυραύλων S-400 Triumpf κοστίζει 300 εκατομμύρια δολάρια και ένα Pantsir περίπου 14 εκατομμύρια δολάρια. Αντίθετα, ένα TB2 κοστίζει μόλις 5 εκατομμύρια δολάρια, και ο πύραυλός του MAM-L, που χρησιμοποιήθηκε με θανατηφόρα αποτελέσματα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ανέρχεται σε μόλις 100.000 δολάρια ανά χτύπημα. Οι χώρες που βασίζονται σε ακριβά παραδοσιακά συστήματα για την άμυνα ενδέχεται να βρεθούν σε θέση να μην μπορούν να προστατεύσουν τους στρατούς τους ή να αντικαταστήσουν τις απώλειές τους στον πόλεμο. Έως ότου η άμυνα μετατοπιστεί σε βασισμένα σε drones αντίμετρα, αυτά τα δαπανηρά συστήματα πιθανότατα θα παραμείνουν ευάλωτα.

Οι χώρες που επενδύουν σε ένοπλα drones θα αντιμετωπίσουν έναν ισχυρό πειρασμό να ξαναρχίσουν εδαφικές συγκρούσεις που σιγοβράζουν ή να αναζητήσουν νέα πλεονεκτήματα σε εκείνες [τις συγκρούσεις] που βρίσκονται σε αδιέξοδο. Ανατριχιαστικά, από τις επόμενες δέκα χώρες που προβλέπεται να αποκτήσουν ένοπλα drones, εννέα [15] είναι παγιδευμένες σε μακροχρόνιες εδαφικές διαμάχες ή πολεμούν εσωτερικούς πολέμους. Το διεθνές σύστημα μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσει έναν νέο γύρο συγκρούσεων που θα προωθείται από την διάδοση των ένοπλων drone.

Πηγή: foreignaffairs.gr

Το ότι η Ρωσία δεν έχει σκοπό να επιτεθεί σε καμιά χώρα γι' αυτό και τα χρήματά της ενισχύονται σε διαφορετικούς στρατιωτικούς τομείς σε σχέση με τις ΗΠΑ, όπως τα αεροπλανοφόρα για παράδειγμα, τόνισε ο υπουργός Άμυνας, Σεργκέι Σοϊγκού.

Ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Σεργκέι Σοϊγκού, υπεραμύνθηκε της αμυντικής και αποτρεπτικής ισχύος της Μόσχας, λέγοντας πως οι ΗΠΑ μπορεί να ξοδεύουν περισσότερα στον στρατιωτικό τομέα, αλλά ο ρωσικός Στρατός δεν έχει σκοπό να επιτεθεί σε καμιά άλλη χώρα, πέρα από το να υπερασπιστεί τη δική του.

Σύμφωνα με το Διεθνές Ερευνητικό Κέντρο για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, η Ρωσία είναι έκτη στον κόσμο ως προς τα έξοδα για την άμυνα το 2018, πίσω από τις ΗΠΑ, την Κίνα, τη Σαουδική Αραβία, την Ινδία και τη Γαλλία. Άλλωστε, o στρατιωτικός προϋπολογισμός της Ρωσίας ανασυγκροτήθηκε μαζικά πριν από μερικά χρόνια αν και αυτό, πλέον, έχει αλλάξει.

Ο Σεργκέϊ Σοιγκού, σε δηλώσεις του σε ρωσική εφημερίδα, καθησύχασε τους συμπατριώτες του επισημαίνοντας ότι τα χρήματά τους ξοδεύονται σωστά.

«Οι ΗΠΑ ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά σε ιδιωτικούς στρατιωτικούς εργολάβους, για αεροπλανοφόρα. Λοιπόν, η Ρωσία χρειάζεται πραγματικά πέντε έως δέκα αεροπλανοφόρα επίθεσης, θεωρώντας ότι δεν σκοπεύουμε να επιτεθούμε σε κανέναν;» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ρώσος υπουργός Άμυνας.

Φυσικά, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας σχολίασε και τις στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ σε άλλες χώρες, οι οποίες αιτιολογούνται από την Ουάσινγκτον σαν υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού στο εκάστοτε κράτος.

«Σε ποια από από τα έθνη που πήγαν "για να φέρουν τη δημοκρατία", η δημοκρατία άνθισε; Ήταν το Ιράκ, το Αφγανιστάν ή η Συρία; Και σίγουρα μπορεί κανείς να ξεχάσει την κυριαρχία και την ανεξαρτησία μετά την αμερικανική εμπλοκή» δήλωσε ο κ. Σοϊγκού.

Ο ίδιος, μάλιστα, υπογράμμισε το ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν χάσει τη διάθεσή τους να καταστρέφουν άλλες χώρες, είτε μέσω στρατιωτική εμπλοκής είτε με άλλα μέσα.

Συγκεκριμένα, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας ανέφερε: «Οι δυτικοί συνάδελφοί μας αγαπούν να κατηγορούν τη Ρωσία ότι διεξάγει "υβριδικούς πολέμους" ή οτιδήποτε άλλο. Λοιπόν, λέω ότι η Δύση είναι αυτή που διεξάγει τον πραγματικό υβριδικό πόλεμο. Οι ΗΠΑ τώρα πρόκειται να εγκαταλείψουν το μισοερειπωμένο Αφγανιστάν και ταυτόχρονα εργάζονται σκληρά για να αναμοχλεύσουν πράγματα στη Βενεζουέλα - όλα αυτά για τον "θρίαμβο της δημοκρατίας" φυσικά».

Οι ΗΠΑ, φέτος, επιχείρησαν να ανατρέψουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, υποστηρίζοντας τον Χουάν Γκουαϊδό ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε μεταβατικός πρόεδρος της χώρας. Παρ' όλα αυτά, ο Γκουαϊδό απέτυχε δύο φορές να υποκινήσει μεγάλης κλίμακας λαϊκή εξέγερση και να ανατρέψει τον Μαδούρο, παρά τις αμερικανικές υποσχέσεις για άρση των οικονομικών κυρώσεων κατά της Βενεζουέλας με το που εκείνος θα αναλάμβανε την εξουσία.

Πηγή: sputniknews.gr

Σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας του UC Berkeley, Ντάτσερ Κέλτνερ, οι ισχυροί άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν να έχουν υποστεί εγκεφαλική βλάβη.