iEpikaira

Το "σοκ των πάντων"

 

Ο Bruno Maçães υπήρξε υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Πορτογαλίας από το 2013 έως το 2015. Είναι επίσης ο συγγραφέας του βιβλίου "Geopolitics for the End Time: From the Pandemic to the Climate Crisis” (Γεωπολιτική των Έσχατων Καιρών: Από την Πανδημία στην Κλιματική Κρίση), Λονδίνο: C Hurst & Co, 2021. Σε ανάλυσή του για το περιοδικό New Statesman, του οποίου είναι συνεργάτης, εξηγεί ότι ο Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου δεν αποτελεί απλώς ένα ενεργειακό σοκ, αλλά ένα "σοκ των πάντων”, το οποίο εξαπλώνεται σε κάθε κλάδο της διεθνούς οικονομίας και παραχωρεί στην γεωπολιτική τον ρόλο ρυθμιστή που κανονικά είχαν οι αγορές.

Όπως σημειώνει ο Maçães, η ποσότητα πετρελαίου που κατακρατείται αυτή τη στιγμή από την αγορά είναι περίπου 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα και σύντομα θα αυξηθεί σε 12 ή 13 εκατομμύρια. Για να το θέσουμε σε προοπτική: σε μια κανονικά σφιχτή αγορά πετρελαίου, οι τιμές αρχίζουν να ανεβαίνουν με έλλειψη μόλις ενός εκατομμυρίου βαρελιών την ημέρα κατά τη διάρκεια ενός έτους. Ο Φατίχ Μπιρόλ από τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας προειδοποίησε ότι αυτή είναι η χειρότερη ενεργειακή κρίση εδώ και δεκαετίες, "περισσότερο από δύο μεγάλες πετρελαϊκές κρίσεις μαζί”. Προς το παρόν, οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν σχετικά χαμηλές, αλλά όλα εξαρτώνται από το πού κοιτάτε. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου λένε μόνο ένα μικρό μέρος της ιστορίας. Όπου υπάρχει άμεση ανάγκη, οι τιμές ήδη εκρήγνυνται, με τα benchmarks του Ομάν και του Ντουμπάι να φτάνουν σε επίπεδα ρεκόρ και τα καύσιμα να διανέμονται με δελτίο στη Σιγκαπούρη. Ενώ οι ΗΠΑ εισάγουν μόνο το 3% του πετρελαίου τους μέσω του Στενού του Ορμούζ, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για τους συμμάχους τους στην Ασία και την Ευρώπη – αλλά αυτές είναι οι ίδιες οι οικονομίες στις οποίες βασίζεται η Αμερική για να αγοράσουν ομόλογα και μετοχές και έτσι να στηρίξουν το σύστημα του δολαρίου όπως υπάρχει σήμερα.

Οι τιμές μπορεί να μην πουν ποτέ ολόκληρη την ιστορία επειδή οι αγορές είναι ολότελα διαλυμένες. Με τόσο μεγάλες ελλείψεις, είναι η γεωπολιτική και όχι οι αγορές που θα κατανείμει τους ενεργειακούς πόρους. Ήδη η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα έχουν λάβει θέση για τον ρόλο των εξιλαστηρίων θυμάτων. Οι οικονομίες τους εξαρτώνται τόσο πολύ από το παγκόσμιο εμπόριο και τις ενεργειακές εισροές που μια ύφεση είναι πλέον κάτι παραπάνω από πιθανή.

Για τις ΗΠΑ, ωστόσο, το πιο επικίνδυνο σημείο πίεσης μπορεί να μην είναι καθόλου το πετρέλαιο. Είναι η αγορά ομολόγων. Η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου του Δημοσίου αυξήθηκε στο 4,43% στις 23 Μαρτίου, κοντά στο όριο που πέρυσι ανάγκασε τον Τραμπ να υποχωρήσει από την πλήρη ανακοίνωση των δασμών. Η αριθμητική είναι απλή και βάναυση: αν οι αποδόσεις συνεχίσουν να αυξάνονται, οι μετοχές και τα ακίνητα πέφτουν. Η αμερικανική οικονομία δεν θα μπορούσε ποτέ να διαχειριστεί απόδοση της τάξης του 5%. Τα επιτόκια στεγαστικών δανείων ήδη οδεύουν ξανά πάνω από το 7%. Πανικοβάλλεται ο Τραμπ στο 4,60%; Στο 4,70%; Το περιθώριο είναι μικρό και όλοι στη Wall Street το γνωρίζουν.

Πράγματι, με τις αποδόσεις να φλερτάρουν με το 4,50%, ο Τραμπ δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι προγραμματισμένες επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν αναβλήθηκαν για πέντε ημέρες. Οι αγορές πετρελαίου εξέπνευσαν. Το Brent σημείωσε βουτιά. Το επεισόδιο ήταν μια προεπισκόπηση του τι έρχεται: μια ροή δραματικών ανακοινώσεων και βιαστικών ανατροπών, καθεμία από τις οποίες στέλνει τις αγορές σε διαφορετική κατεύθυνση. Η προσπάθεια να εμπορευτούμε τον θόρυβο είναι μια ανόητη υπόθεση. Είναι καλύτερο να επικεντρωθούμε στις υποκείμενες μεταβλητές, οι οποίες επιδεινώνονται σταθερά.

Η Μέση Ανατολή αντιπροσωπεύει το 34% της παγκόσμιας προσφοράς αργού πετρελαίου, τη βασική πρώτη ύλη για καύσιμα και χημικά παγκοσμίως. Λιγότερο γνωστό είναι το μερίδιό της στο 33% της αγοράς ηλίου, μια κρίσιμη εισροή για την κατασκευή ημιαγωγών και τις αεροδιαστημικές εφαρμογές. Η περιοχή προμηθεύει το 30% της παγκόσμιας μεθανόλης, ένα δομικό στοιχείο για πλαστικά και διαλύτες, και το 4% του βουταδιενίου, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή συνθετικού καουτσούκ και πλαστικών μηχανικής. Αυτά τροφοδοτούν ένα τεράστιο φάσμα βιομηχανιών, από την αυτοκινητοβιομηχανία και τις κατασκευές έως την υγειονομική περίθαλψη και τα καταναλωτικά αγαθά. Περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας προσφοράς λιπασμάτων περνάει από το Στενό του Ορμούζ.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι τιμές έχουν ανέβει στα υψηλότερα επίπεδά τους από τον Σεπτέμβριο του 2022, οδηγώντας τις τιμές των τροφίμων υψηλότερα. Το φοινικέλαιο έχει αυξηθεί κατά 13%. Το ρύζι έχει αυξηθεί κατά 7%. Δεν πρόκειται για πετρελαϊκό σοκ, αλλά για ένα σοκ των πάντων. Σύντομα μπορεί να χρειαστεί να καθηλώσουμε τα αεροπλάνα και να αποδεχτούμε χαμηλότερες αποδόσεις καλλιεργειών και ταραχές για τα τρόφιμα στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Όλοι, ακόμη και όσοι είναι ελάχιστα εξοικειωμένοι με τον τομέα, γνωρίζουν πόσο εξαρτημένη έχει γίνει η άνθηση της Τεχνητής Νοημοσύνης από τον πλούτο των κρατών του Κόλπου. Το Ριάντ και το Άμπου Ντάμπι έχουν επενδύσει δεκάδες ή και εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε κέντρα δεδομένων, υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης και κεφάλαια της Silicon Valley. Αυτό το κεφάλαιο τίθεται τώρα υπό αμφισβήτηση. Όταν τα κράτη του Κόλπου διαχειρίζονται μια ενεργή σύγκρουση και καταρρέουν τα ενεργειακά έσοδα, η έκδοση εννιαψήφιων επιταγών σε νεοφυείς επιχειρήσεις της Καλιφόρνιας υποβαθμίζεται στη λίστα προτεραιοτήτων. Αρκετές συμφωνίες επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που βρίσκονται σε εξέλιξη αθόρυβα έχουν ήδη τεθεί σε επ' αόριστον αναμονή.

Ακόμα και πριν εξαντληθεί αυτή η χρηματοδότηση, η φυσική υποδομή της Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκεται υπό πίεση. Η Taiwan Semiconductor Manufacturing Company, η οποία κατασκευάζει το 90% όλων των προηγμένων τσιπ, καταναλώνει περισσότερη ενέργεια από ολόκληρο τον πληθυσμό της Σρι Λάνκα. Το 2020, αντιπροσώπευε περίπου το 6% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας στην Ταϊβάν. Το 2023, το ποσοστό ήταν 8%. Ωστόσο, η χώρα βασίζεται στη Μέση Ανατολή για περισσότερο από το ένα τρίτο των αναγκών της σε υγροποιημένο φυσικό αέριο. Οι υψηλές τιμές ενέργειας θα οδηγήσουν επίσης σε πολύ υψηλότερο κόστος για την εκπαίδευση και τη χρήση μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης. Λιγότερα πλοία μέσω του Ορμούζ σημαίνουν λιγότερα και πολύ πιο ακριβά τσιπ. Η Τεχνητή Νοημοσύνη χρειάζεται χρήματα, κέντρα δεδομένων και ενέργεια. Και τα τρία τίθενται ξαφνικά υπό αμφισβήτηση.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό αυτής της κρίσης είναι το πόσο σκόπιμα κινήθηκε το Ιράν για να την μετατρέψει σε οικονομικό πόλεμο, στοχεύοντας τα τρία πιο αδύναμα σημεία της αμερικανικής οικονομίας: τον πληθωρισμό, τα επιτόκια και μια κορεσμένη χρηματιστηριακή αγορά. Ακόμα και πριν από τον πόλεμο, οι μετοχές ήταν επικίνδυνα πιεσμένες. Μια μόνο ανάρτηση στο ιστολόγιο της Citrini Research σχετικά με την αναστάτωση στην Τεχνητή Νοημοσύνη στις 22 Φεβρουαρίου ήταν αρκετή για να οδηγήσει τις μετοχές λογισμικού σε βουτιά. Με ένα πραγματικό παγκόσμιο σοκ προσφοράς να εκτυλίσσεται τώρα, δεν χρειάζεται καμία αόριστη πρόφαση για μια πολύ μεγαλύτερη διόρθωση.

Ο Τραμπ θέλει να αποκλιμακώσει πριν η ζημιά γίνει μη αναστρέψιμη. Αλλά το Ιράν δεν θα υποχωρήσει απλώς χωρίς αξιόπιστες εγγυήσεις ότι δεν θα βομβαρδιστεί τη στιγμή που θα περάσει η κρίση. Και αυτό ακριβώς είναι που ο Τραμπ δεν μπορεί πλέον να προσφέρει. Έχει περάσει τον τελευταίο χρόνο καταστρέφοντας την καλή θέληση και την προβλεψιμότητα που καθιστούν τέτοιες εγγυήσεις ουσιαστικές. Χωρίς εμπιστοσύνη, οι συμφωνίες δεν έχουν διάρκεια. Χωρίς συμφωνίες, η πίεση συνεχίζει να χτίζεται. Ο πύργος από τραπουλόχαρτα ήδη καταρρέει, όχι σε πλήρη θέα, όχι μονομιάς, αλλά σταθερά, αθόρυβα και από πολλαπλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα, καταλήγει ο Maçães.

Κ.Ρ. capital.gr

Ο κόσμος αντιμετωπίζει ένα ακόμη σοκ. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ανατρέπει τις ζωές των κατοίκων της περιοχής και πέρα ​​από αυτήν, ενώ επίσης, επιδεινώνει τις προοπτικές για πολλές άλλες οικονομίες που μόλις είχαν δείξει σημάδια βιώσιμης ανάκαμψης από προηγούμενες κρίσεις, προειδοποιεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο blog του, τονίζοντας: Το σοκ είναι παγκόσμιο, αλλά ασύμμετρο. Οι εισαγωγείς ενέργειας είναι πιο εκτεθειμένοι από τους εξαγωγείς, οι φτωχότερες χώρες περισσότερο από τις πλουσιότερες και εκείνες με πενιχρά αποθέματα περισσότερο από εκείνες με άφθονα.

Πέρα από τον οδυνηρό ανθρώπινο φόρο, ο πόλεμος έχει προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στις οικονομίες των χωρών που έχουν πληγεί άμεσα, συμπεριλαμβανομένων ζημιών στις υποδομές και τις βιομηχανίες τους που θα μπορούσαν να γίνουν μακροχρόνιες. Αν και αυτές οι χώρες είναι ανθεκτικές, οι βραχυπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξής τους θα επηρεαστούν αρνητικά.

Εν τω μεταξύ, οι μεγάλοι εισαγωγείς ενέργειας στην Ασία και την Ευρώπη επωμίζονται το κύριο βάρος του υψηλότερου κόστους καυσίμων και εισροών: περίπου το 25% έως 30% του παγκόσμιου πετρελαίου και το 20% του υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ, τροφοδοτώντας τη ζήτηση όχι μόνο στην Ασία, αλλά και σε μέρη της Ευρώπης. Οι οικονομίες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές πετρελαίου στην Αφρική και την Ασία δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να έχουν πρόσβαση στις προμήθειες που χρειάζονται, ακόμη και σε διογκωμένες τιμές.

Περιοχές της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, της Ασίας-Ειρηνικού και της Λατινικής Αμερικής αντιμετωπίζουν την πρόσθετη πίεση των υψηλότερων τιμών των τροφίμων και των λιπασμάτων και των αυστηρότερων οικονομικών συνθηκών. Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος διατρέχουν ιδιαίτερα τον κίνδυνο επισιτιστικής ανασφάλειας. Ορισμένες μπορεί να χρειάζονται περισσότερη εξωτερική υποστήριξη - ακόμη και καθώς η εν λόγω βοήθεια έχει μειωθεί.

Αν και ο πόλεμος θα μπορούσε να αλλάξει την παγκόσμια οικονομία με διαφορετικούς τρόπους, όλοι οι δρόμοι οδηγούν σε υψηλότερες τιμές και βραδύτερη ανάπτυξη. Μια σύντομη σύγκρουση θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου πριν προσαρμοστούν οι αγορές, ενώ μια μακρά θα μπορούσε να διατηρήσει την ενέργεια ακριβή και να πιέσει τις χώρες που εξαρτώνται από τις εισαγωγές. Ή θα μπορούσε να διαμορφωθεί μια κατάσταση κάπου ενδιάμεσα - με τις εντάσεις να παραμένουν, την ενέργεια να παραμένει ακριβή και τον πληθωρισμός να αποδεικνύεται δύσκολο να τιθασευτεί - με συνεχιζόμενη αβεβαιότητα και γεωπολιτικό κίνδυνο. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πόσο θα διαρκέσει η σύγκρουση, πόσο θα εξαπλωθεί και πόση ζημιά θα προκαλέσει στις υποδομές και τις αλυσίδες εφοδιασμού.

Το Ταμείο σημειώνει στο άρθρο στο blog του ότι παρακολουθεί στενά αυτές τις εξελίξεις και θα παρέχει μια πληρέστερη αξιολόγηση στις εκθέσεις του για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές και την Παγκόσμια Χρηματοοικονομική Σταθερότητα που θα δημοσιευτούν 14 Απριλίου. Θα ακολουθήσει η έκθεση του Ταμείο για τις Δημοσιονομικές Προοπτικές στις 15 Απριλίου.

Τιμές ενέργειας

Η ενέργεια είναι το κύριο κανάλι μετάδοσης. Το de facto κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και οι ζημιές στις περιφερειακές υποδομές έχουν προκαλέσει τη μεγαλύτερη διαταραχή στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου στην ιστορία της, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας. Για τις οικονομίες που εισάγουν καύσιμα, το αποτέλεσμα είναι ένας μεγάλος, ξαφνικός φόρος επί του εισοδήματος.

Ο πολυπεριφερειακός αντίκτυπος είναι εμφανής. Οι οικονομίες που εισάγουν ενέργεια στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Λατινική Αμερική αισθάνονται την πίεση από τους υψηλότερους λογαριασμούς εισαγωγών, επιπλέον του ήδη περιορισμένου δημοσιονομικού χώρου και των εξωτερικών αποθεμάτων ασφαλείας.

Στις μεγάλες μεταποιητικές οικονομίες της Ασίας, οι υψηλότεροι λογαριασμοί καυσίμων και ενέργειας αυξάνουν το κόστος παραγωγής και συμπιέζουν την αγοραστική δύναμη των ανθρώπων. Σε ορισμένες, οι πιέσεις στο ισοζύγιο πληρωμών ήδη επιβαρύνουν τα εγχώρια νομίσματα.

Στην Ευρώπη, το σοκ αναβιώνει το φάσμα της κρίσης φυσικού αερίου του 2021-22, με χώρες όπως η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο να είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες λόγω της εξάρτησής τους από την ενέργεια από φυσικό αέριο, ενώ η Γαλλία και η Ισπανία προστατεύονται σχετικά από τη μεγαλύτερη δυναμικότητά τους στην πυρηνική ενέργεια και τις ΑΠΕ.

Αντίθετα, οι χώρες εξαγωγής πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, σε μέρη της Αφρικής και τη Λατινική Αμερική - οι οποίες μπορούν ακόμα να διοχετεύσουν τα βαρέλια τους στην αγορά - έχουν την προοπτική ισχυρότερων δημοσιονομικών και εξωτερικών θέσεων από τις υψηλότερες τιμές.

Αντίθετα, οι παραγωγοί των οποίων οι εξαγωγές περιορίζονται ή μειώνονται -συμπεριλαμβανομένων αρκετών μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου- μπορούν να περιμένουν πολύ λιγότερη ανοδική πορεία. Ακόμα και μετά την επανέναρξη της διαμετακόμισης, τα υψηλότερα ασφάλιστρα κινδύνου και η αβεβαιότητα ενδέχεται να περιορίσουν τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Αλυσίδες εφοδιασμού

Ο πόλεμος αναδιαμορφώνει επίσης τις αλυσίδες εφοδιασμού για μη ενεργειακές και κρίσιμες εισροές. Η αναδρομολόγηση των δεξαμενόπλοιων και των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων αυξάνει το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης και επιμηκύνει τους χρόνους παράδοσης.

Οι διαταραχές στην εναέρια κυκλοφορία γύρω από βασικούς κόμβους του Κόλπου επηρεάζουν τον παγκόσμιο τουρισμό, προσθέτοντας παράλληλα ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας στο εμπόριο.

Εκτός από τις υψηλότερες τιμές των βασικών προϊόντων, χώρες, εταιρείες και καταναλωτές αντιμετωπίζουν ήδη τις επιπτώσεις αυτών των επιπλοκών στην αλυσίδα εφοδιασμού. Με τις αποστολές λιπασμάτων -εκ των οποίων περίπου το ένα τρίτο διέρχεται από το Στενό του Ορμούζ- να έχουν διακοπεί, οι ανησυχίες για τις τιμές των τροφίμων αυξάνονται. Η διακοπή από τον Κόλπο έρχεται ακριβώς την ώρα που ξεκινά η περίοδος σποράς στο Βόρειο Ημισφαίριο, απειλώντας τις αποδόσεις και τις συγκομιδές καθ' όλη τη διάρκεια του έτους και ωθώντας τις τιμές των τροφίμων υψηλότερα.

Οι πιο ευάλωτοι θα επωμιστούν το βαρύτερο βάρος. Οι άνθρωποι σε χώρες χαμηλού εισοδήματος διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο όταν οι τιμές αυξάνονται, επειδή τα τρόφιμα αντιπροσωπεύουν περίπου το 36% της κατανάλωσης κατά μέσο όρο, σε σύγκριση με 20% στις αναδυόμενες οικονομίες της αγοράς και 9% στις προηγμένες οικονομίες. Αυτό καθιστά οποιαδήποτε αύξηση των τιμών των λιπασμάτων και των τροφίμων όχι μόνο οικονομικό πρόβλημα αλλά και κοινωνικοπολιτικό, ειδικά όταν οι δημοσιονομικοί πόροι για την άμβλυνση του πλήγματος είναι περιορισμένοι.

Επίσης, ενδέχεται να υπάρξουν ελλείψεις ή αυξήσεις τιμών σε άλλα υλικά. Ο Κόλπος παρέχει ένα μεγάλο μερίδιο στο παγκόσμιο ήλιο, το οποίο χρησιμοποιείται σε μια τεράστια γκάμα προϊόντων, από ημιαγωγούς έως συσκευές ιατρικής απεικόνισης. Η Ινδονησία, η οποία παρέχει περίπου το ήμισυ του παγκόσμιου νικελίου - ένα βασικό συστατικό στις μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων - θα μπορούσε να αντιμετωπίσει έλλειψη θείου που απαιτείται για την επεξεργασία του μετάλλου. Οι οικονομίες της Ανατολικής Αφρικής που εξαρτώνται από εμπορικούς δεσμούς με τις χώρες του Κόλπου και από εμβάσματα από αυτές αντιμετωπίζουν μειωμένη ζήτηση για τις εξαγωγές υπηρεσιών τους, προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης και μειωμένα εμβάσματα.

Πληθωρισμός και προσδοκίες για τον πληθωρισμό

Εάν οι υψηλές τιμές ενέργειας και τροφίμων διατηρηθούν, θα τροφοδοτήσουν τον πληθωρισμό παγκοσμίως. Ιστορικά, οι παρατεταμένες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου τείνουν να οδηγούν σε υψηλότερο πληθωρισμό και χαμηλότερη ανάπτυξη. Με την πάροδο του χρόνου, τα αυξημένα κόστη μεταφοράς και παραγωγής μετακινούνται στις τιμές των βιομηχανικών προϊόντων και των υπηρεσιών. Για πολλές χώρες που μόλις είχαν αρχίσει να επαναφέρουν τον πληθωρισμό κοντά στους στόχους τους —και ακόμη περισσότερο για εκείνες με πιο επίμονο πληθωρισμό— αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο μιας νέας περιόδου έντονων πιέσεων στις τιμές.

Και εδώ, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη. Σε μεγάλο μέρος της Ασίας και σε τμήματα της Λατινικής Αμερικής, όπου ο πληθωρισμός ήταν σχετικά χαμηλός, οι αυξήσεις στις τιμές ενέργειας και τροφίμων θα δοκιμάσουν την ανθεκτικότητα των προσδοκιών, ιδιαίτερα σε οικονομίες με ασθενέστερα νομίσματα και υψηλές εισαγωγές ενέργειας.

Στην Ευρώπη, μια νέα αύξηση τιμών λόγω ενέργειας θα προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες πιέσεις στο κόστος ζωής, αυξάνοντας τον κίνδυνο πιο επίμονων μισθολογικών απαιτήσεων.

Στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου οι άνθρωποι δαπανούν μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τρόφιμα —ιδιαίτερα στην Αφρική, σε τμήματα της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Αμερικής— οι υψηλότερες τιμές τροφίμων έχουν σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες.

Αν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις σε αυτές τις περιοχές πιστέψουν ότι ο πληθωρισμός θα παραμείνει υψηλότερος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ενδέχεται να ενσωματώσουν αυτή την προσδοκία σε μισθούς και τιμές, καθιστώντας δυσκολότερο τον περιορισμό του σοκ χωρίς μια πιο έντονη οικονομική επιβράδυνση. Έτσι, ο πόλεμος αυξάνει όχι μόνο τον τρέχοντα πληθωρισμό, αλλά και τον κίνδυνο οι προσδοκίες να αποσταθεροποιηθούν.

Χρηματοπιστωτικές συνθήκες

Τέλος, ο πόλεμος έχει αναστατώσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Οι παγκόσμιες τιμές των μετοχών έχουν υποχωρήσει, οι αποδόσεις των ομολόγων έχουν αυξηθεί στις μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες και σε πολλές αναδυόμενες αγορές, ενώ η μεταβλητότητα έχει ενισχυθεί. Η πτώση των αγορών μέχρι στιγμής έχει παραμείνει περιορισμένη σε σύγκριση με προηγούμενα παγκόσμια σοκ. Παρ’ όλα αυτά, αυτές οι εξελίξεις έχουν οδηγήσει σε αυστηρότερες χρηματοπιστωτικές συνθήκες παγκοσμίως.

Και εδώ, οι επιπτώσεις διαφέρουν. Στην Ευρώπη και σε πολλές αναδυόμενες αγορές, οι υψηλότερες αποδόσεις και τα διευρυμένα περιθώρια πιστωτικού κινδύνου αυξάνουν το βάρος εξυπηρέτησης του χρέους και δυσκολεύουν την αναχρηματοδότηση τόσο για τις κυβερνήσεις όσο και για τις επιχειρήσεις.

Στην υποσαχάρια Αφρική και σε ορισμένες χώρες χαμηλού εισοδήματος στη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, τα ήδη περιορισμένα συναλλαγματικά αποθέματα και η περιορισμένη πρόσβαση στις αγορές καθιστούν τα εξωτερικά χρηματοπιστωτικά σοκ πιο επικίνδυνα — ιδίως καθώς οι αυξημένες δαπάνες για εισαγωγές καυσίμων, λιπασμάτων και τροφίμων διευρύνουν τα εμπορικά ελλείμματα και ασκούν πιέσεις στα νομίσματα.

Στη Μέση Ανατολή και αλλού, τα υψηλά επίπεδα χρέους και οι πιο αυστηρές χρηματοπιστωτικές συνθήκες ενδέχεται να αυξήσουν περαιτέρω το κόστος δανεισμού.

Αντίθετα, οι ανεπτυγμένες οικονομίες με βαθιές εγχώριες κεφαλαιαγορές και ορισμένες χώρες εξαγωγείς εμπορευμάτων με ισχυρά αποθέματα — όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ή παραγωγοί εμπορευμάτων της Λατινικής Αμερικής όπως η Βραζιλία και ο Ισημερινός — μπορούν να απορροφήσουν καλύτερα τις πιέσεις των αγορών, παρότι δεν είναι πλήρως προστατευμένες από την αύξηση των ασφαλίστρων κινδύνου, προειδοποιεί το Ταμείο. [...]

Πηγή: capital.gr

Προαπαιτούμενο για την επενδυτική βαθμίδα η «δικαίωση» του τέως διοικητή της ΕΛ.ΣΤΑΤ... Με ευθεία προσβολή στους δικαστές μας ότι δεν είναι ανεξάρτητοι! Δεν είναι όμως η πρώτη φορά! Η τρόικα είχε θέσει γραπτώς προς τον Τσακαλώτο το ίδιο αίτημα προκειμένου να εγκρίνει αξιολογήσεις και να εκταμιεύσει δόσεις

Τη «γραμμή» έδωσε πρώτο το επίσημο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το οποίο διευθύνει ο τέως συνεργάτης του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου Αιμίλιος Περδικάρης: «Αθώος» ο τέως διοικητής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ανδρέας Γεωργίου για την αλλοίωση των στατιστικών του 2009 με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. «Δικαίωση».

Τη σκυτάλη ευθύς αμέσως έλαβαν η Χαριλάου Τρικούπη και ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος με πανηγυρικές ανακοινώσεις τους. Επιτέλους, το ΠΑΣΟΚ «απηλλάγη» από το άγος της ευθύνης για τα Μνημόνια. Είναι όμως έτσι;Από τον Μανώλη Κοττάκη

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Ο κ. Γεωργίου απηλλάγη με βούλευμα του Αρείου Πάγου για την υπόθεση της αλλοίωσης του ελλείμματος του 2009 με οριακή πλειοψηφία και με την ισχυρά μειοψηφία να είναι καταπέλτης για τις ευθύνες του. Για την υπόθεση αυτή εκκρεμεί ακόμη αναίρεση στον Αρειο Πάγο, όπως ακούω. Ο κ. Γεωργίου καταδικάστηκε επίσης από την ελληνική Δικαιοσύνη με δύο τελεσίδικες αποφάσεις για παράβαση καθήκοντος, επειδή φέρεται ότι παραβίασε τους ιδρυτικούς νόμους της ΕΛ.ΣΤΑΤ. και άλλαξε τους αριθμούς αυξάνοντας το έλλειμμα του 2009 κατά 1,5% του ΑΕΠ χωρίς να συγκαλέσει Ολομέλεια της Αρχής.

Ο Αρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση της καταδικαστικής απόφασής του και αρνήθηκε, όπως είχε την ευχέρεια, να στείλει το προδικαστικό ερώτημα που ζητούσε ο κ. Γεωργίου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κατόπιν αυτού ο τέως διοικητής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. κατέθεσε προσφυγή στο ΔΕΕ με το επιχείρημα ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά του από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Μέχρι να εκδικαστεί η προσφυγή του κ. Γεωργίου στο ΔΕΕ συνέβησαν τα εξής ωραία, αθέμιτα και σε κάθε περίπτωση αναντίστοιχα για μία καταδίκη Ελληνος αξιωματούχου από ελληνικό δικαστήριο για πλημμέλημα:

Πρώτον, ετέθη ζήτημα αθώωσης του κ. Γεωργίου στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη από τον δημοσιογράφο της «Washington Post» κ. Ιγνάσιους κατά τη συνομιλία μαζί του στο πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν στις ΗΠΑ την άνοιξη του 2002, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στη φίλη χώρα.

Δεύτερον, πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Financial Times» συνέδεσε ευθέως την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας με την… παύση της δίωξης του κ. Γεωργίου από την ελληνική δικαιοσύνη! Συγκεκριμένα, στις 26 Ιανουαρίου η εφημερίδα του οικονομικού κατεστημένου έγραψε τα εξής εξοργιστικά για μια χώρα που υποτίθεται ότι είναι κράτος δικαίου: «Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας απαιτεί κάτι περισσότερο από τα πρωτογενή πλεονάσματα που η ελληνική κυβέρνηση ελπίζει να πετύχει φέτος. Απαιτεί η Ελλάδα να δείξει ότι διαθέτει ισχυρούς θεσμούς και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Και αυτό σημαίνει να λήξει η αβάσιμη δίωξη του Ανδρέα Γεωργίου». Προαπαιτούμενο για την επενδυτική βαθμίδα λοιπόν η αθώωση Γεωργίου! Οπως και οι πλειστηριασμοί. Με ευθεία προσβολή στους δικαστές μας ότι δεν είναι ανεξάρτητοι!

Δεν είναι η πρώτη φορά

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά! Η τρόικα είχε θέσει γραπτώς προς τον πρώην υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο το αίτημα-προαπαιτούμενο για αθώωση του Γεωργίου προκειμένου να εγκρίνει σειρά αξιολογήσεων και να εκταμιεύσει δόσεις. Απαίτησε επίσης από τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα να ανακαλέσει δηλώσεις του 2011 για τον Γεωργίου και να αναγνωρίσει ότι δεν αμφισβητεί τους αριθμούς, αν και το πόρισμα κοινοβουλευτικής επιτροπής για το χρέος τούς αμφισβητούσε ευθέως.

Τρίτον (μέχρι να εκδοθεί η απόφαση του ΔΕΕ), εξεδόθη το βιβλίο του υποψήφιου με το ΠΑΣΟΚ ευρωβουλευτή Παντελή Καψή «Η πτώση», ο οποίος υποστηρίζει ότι η Ελλάς υπέστη τιμωρητικά Μνημόνια εξαιτίας των δηλώσεων Παπανδρέου περί διεφθαρμένης χώρας και εξαιτίας των λανθασμένων πολλαπλασιαστών οι οποίοι εφαρμόστηκαν (αυτό το προσθέτουμε εμείς) επί των φερόμενων λανθασμένων αριθμών του κ. Γεωργίου! Προς επίρρωσιν των ισχυρισμών του για τιμωρητικά Μνημόνια στα οποία καταδίκασε τη χώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου, ο κ. Καψής επικαλείται δηλώσεις του κ. Σημίτη, της κυρίας Λαγκάρντ και ανώτατου αξιωματούχου της ΕΚΤ («φωτογραφίζεται» ο Λουκάς Παπαδήμος).

Ο κ. Καψής υπενθυμίζει επίσης (κάτι που κάνει και στο βιβλίο του «Χρόνια δοκιμασίας» ο πρώην υπουργός Χάρης Καστανίδης) ότι αμέσως μετά την αναθεώρηση του ελλείμματος στο 15,4% από τη διοίκηση Γεωργίου η τρόικα ζήτησε πρόσθετα μέτρα και την ψήφιση του ΔΕΥΤΕΡΟΥ Μνημονίου με ΕΥΡΕΙΑ πλειοψηφία! Γιατί το πρώτο με το οποίο εκχωρείτο εθνική κυριαρχία ήταν με βάση του άρθρο 28 αντισυνταγματικό και οι τροϊκανοί είχαν ποινικές ευθύνες.

Μπανανία

Επειτα από όλα αυτά λοιπόν έρχονται χθες το ΠΑΣΟΚ και ο Ευάγγελος Βενιζέλος και πανηγυρίζουν περίπου ως… αθώωση το αίτημα του ΔΕΕ προς τον Αρειο Πάγο να επαναλάβει τη διαδικασία αναίρεσης επειδή δεν του έστειλε προδικαστικό ερώτημα! Αντί να πανηγυρίζουν, καλύτερα ας κοιτάξουν γύρω τους και ας δουν πώς αντιμετωπίζεται η χώρα μας από το βαθύ κατεστημένο του ΔΝΤ και τις απολήξεις του στον Τύπο.

Ως μπανανία της οποίας η αγέρωχη μέχρι στιγμής ελληνική Δικαιοσύνη διατάσσεται να παύσει διώξεις. Γιατί, αλλιώς, επενδυτική βαθμίδα γιοκ. Είναι ντροπή. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά ως πρωθυπουργό άκουγε επί δύο ώρες τον πανικόβλητο Πρόεδρο της Κομισιόν Γιούνκερ να τους ζητά μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου να παρέμβουν στη Δικαιοσύνη για να αθωωθεί ο κ. Γεωργίου, θα έπρεπε κανονικά να σιωπά. Διότι γνωρίζει άριστα ότι τυχόν τελεσίδικη καταδίκη του κ. Γεωργίου ανοίγει θέμα ποινικών ευθυνών για στελέχη της Eurostat και του ΔΝΤ και προπάντων ανοίγει διάπλατα τον δρόμο σε εκατομμύρια Ελληνες πολίτες που επλήγησαν από τα Μνημόνια, τους αλλοιωμένους αριθμούς και τους λανθασμένους πολλαπλασιαστές να προσφύγουν στο ΔΕΕ ζητώντας υπέρογκες αποζημιώσεις.

Με πρώτους τους μικροομολογιούχους, κύριε Βενιζέλε. Ανοίγει ο δρόμος στην ελληνική Δημοκρατία να ζητήσει επιστροφή κονδυλίων έναντι παράλογης λιτότητας. Αυτός είναι ο ορισμός της δίκαιης δίκης και κάθε παρεμπόδισή της συνιστά προσβολή στο κράτος δικαίου και στην ανεξαρτησία της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Πηγή: newsbreak.gr