Άριστος Μιχαηλίδης
«Το Κυπριακό και πάλι για πολλοστή φορά θυσία στο βωμό των εκλογικών σκοπιμοτήτων!», γράφει η πρώην υπουργός και νυν παράγοντας, Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, αλλά κατά την ανάλυσή της όλες οι εκλογικές σκοπιμότητες είναι του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Τα κόμματα, ας πούμε, είναι αφοσιωμένα στο Κυπριακό, όλοι το βλέπουμε! Ειδικά το μεγάλο κόμμα της δεξιάς, που βάζει πάνω από όλα την Κύπρο και την επίλυση του εθνικού θέματος. Άλλη δουλειά δεν κάνουν παρά να αγωνίζονται μακριά από εκλογικές σκοπιμότητες. Και ο Τουφάν Έρχιουρμαν, επίσης, κι αυτός αφοσιωμένος στην επίλυση του Κυπριακού. Ο οποίος Έρχιουρμαν δεν έχει ψηφοφορίες σε δύο χρόνια αλλά σε δυο μήνες (6 Δεκεμβρίου). Δεν τον αφορούν προσωπικά αλλά αφορούν το κόμμα του, το οποίο θέλει να είναι πρώτο και θέλει να γίνει και «κυβέρνηση».
Αλλά, αυτό δεν έχει σημασία, παρότι τον περασμένο Φεβρουάριο η Ολγκίν έκανε και γραπτή δήλωση να μας αποχαιρετίσει, διότι όπως έλεγε, στη μια πλευρά ήθελε χρόνο ο Έρχιουρμαν για «εδραίωση της νέας ηγεσίας» και στην άλλη πλευρά «υπάρχουν οι βουλευτικές εκλογές και η Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ». Τώρα που έχουν «βουλευτικές» και «τοπικές» εκλογές στα κατεχόμενα δεν υπάρχει πρόβλημα.
Τα σημειώνω, διότι οι σπουδαίοι αναλυτές μας, που βάζουν το Κυπριακό πάνω από όλα, δεν τα βλέπουν όλα, βλέπουν μόνο αυτά που πιάνει η ιδεοληπτική τους εμβέλεια.
«Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης προσπαθεί συνεχώς να δημιουργεί εντυπώσεις ότι κάτι κινείται στο Κυπριακό», γράφει λοιπόν η κ. Ερατώ, και «έχουμε δει μέχρι σήμερα δεκάδες σαπουνόφουσκες να σκάνε, αποκαλύπτοντας το κενό και τα κούφια λόγια που βρίσκονται πίσω από τις μεγαλοστομίες και τις πομπώδεις δηλώσεις».
Δεν λέω, αρέσκεται ο Πρόεδρος στις δηλώσεις, απανωτές τις κάνει, αλλά αυτή η διαπίστωση δεν μπορεί να είναι η ουσία για όποιον πραγματικά επιθυμεί να προωθηθεί μια διαδικασία προς την κατεύθυνση της λύσης. Και σε αυτή την ουσία ο Νίκος Χριστοδουλίδης πέτυχε πράγματι κινητικότητα και δημιούργησε κάποιες πιθανότητες για επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Πέρα όμως από αυτό υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα, που οι φωτισμένοι εμπειρογνώμονές μας αρνούνται να αγγίξουν. Ότι στην άλλη πλευρά του τραπεζιού δεν θέλει να κάτσει κανένας. Ούτε η Άγκυρα, ούτε ο αγιοποιημένος (από τους ίδιους) Έρχιουρμαν.
Γι΄ αυτό, όπως έγραψα και προχτές, καλύτερα να μας πουν τι θέλουν να κάνει η πλευρά μας για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες. Αν εννοούν ότι πρέπει να δεχτεί τους όρους του Έρχιουρμαν, να το εξηγήσουν και να μην ντρέπονται. Για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες, όχι για να λυθεί το Κυπριακό. Όταν ξεκινήσουν θα έχουμε άλλες απαιτήσεις.
Θα ήθελα να δω κάποιον από αυτούς τους εμπειρογνώμονες του Κυπριακού, που δεν τους αρέσουν οι σαπουνόφουσκες αλλά οι σουρεαλιστικές σαπουνόπερες, να καταγράψει και μια φορά τι δέχτηκε η πλευρά μας (και οι ίδιοι προπάντων) και τότε ίσως καταλάβουμε σε ποια άβυσσο μας οδήγησαν, και πάλι σκάβουν να βρουν κι άλλη.
Πού βρισκόμαστε τώρα είναι γνωστό. Στον εκβιασμό να κάνει παραχωρήσεις ο Χριστοδουλίδης για να δημιουργηθεί ευνοϊκό κλίμα. Το λέει και η απεσταλμένη Μαρία Άνχελα Ολγκίν, στην τελευταία της δήλωση από τη Νέα Υόρκη. Θα έρθει, λέει, τον Οκτώβριο για να «συνεχίσω να ενθαρρύνω τα δύο μέρη να δημιουργήσουν το ευνοϊκό κλίμα που απαιτείται για την έναρξη μιας νέας διαδικασίας».
Πείσθηκε κι αυτή ότι είναι το ευνοϊκό κλίμα που χρειαζόμαστε και όχι να αλλάξει σκοπούς η κατοχική Τουρκία. Και για το ευνοϊκό κλίμα ουδέν ζητείται από τον Έρχιουρμαν. Μόνο από τον Χριστοδουλίδη. Να δώσει υπηκοότητες σε 30 – 40 χιλιάδες παιδιά εποίκων, να ανοίξει το οδόφραγμα της Μιας Μηλιάς, να αφαιρεθούν νάρκες από τη νεκρή ζώνη για να πηγαινοέρχονται με ασφάλεια οι μετανάστες που ξεφορτώνονται από την Τουρκία και άλλα τέτοια, που δεν ευνοούν το κλίμα, αλλά την κανονικοποίηση της οντότητας (έτσι το λέει πια η Άγκυρα, «οι δύο οντότητες») των κατεχομένων.
Αλλά, ατού οι φωστήρες μας! Δώσε – δώσε διότι θέλουμε ευνοϊκό κλίμα. Θέλουμε ναι, αλλά να έχει και προοπτικές για απαλλαγή από την κατοχή, όχι προοπτικές νομιμοποίησής της.
Πηγή: philenews.com
.png)
