Το δημοσίευμα της αγγλικής εφημερίδας Independent αλλά και πληροφορίες στον τουρκικό Τύπο για το συγκεκριμένο περιεχόμενο ενός περιγράμματος/πλαισίου λύσης του Κυπριακού, που «χρεώνεται» στην προσωπική απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ Μαρία Άνχελα Ολγκίν, προκάλεσε εύλογες απορίες αλλά και… οργή κατά Ολγκίν. Αν αληθεύει, ασφαλώς πρέπει να πάει σπίτι της. Κι αυτό γιατί το αναφερόμενο σαν «ευέλικτο μοντέλο χαλαρής ομοσπονδίας» δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια λύση «δύο κρατών», η οποία με τη δομή που προτείνεται επιτρέπει στην Τουρκία (διότι εκεί καταλήγουν όλες οι «τουρκοκυπριακές εξουσίες») να έχει επικυρίαρχο ρόλο σε ολόκληρο το νησί. Ιδιαίτερα το δημοσίευμα της Independent είναι έντονα φιλοτουρκικό, σε σημείο που να παραποιεί τα ιστορικά δεδομένα δικαιολογώντας εμμέσως την τουρκική εισβολή και το τουρκικό αφήγημα ότι οι Ε/κ δεν θέλουν λύση.
Το πλαίσιο, λοιπόν, που αποδίδεται στην κυρία Ολγκίν είναι ενάντια στο διεθνές δίκαιο και παράλληλα προσβλητικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή παραγνωρίζει εντελώς τους όρους λειτουργία και τους ισχύοντες κανόνες της Ένωσης.
Η μη ξεκάθαρη διάψευση των δημοσιευμάτων από τον ΟΗΕ δημιουργεί ερωτηματικά…
Ευτυχώς – κι αυτό ακούστηκε λυτρωτικά – ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης διέψευσε τα όσα δημοσιεύονται. Ο Πρόεδρος επιβεβαίωσε ότι θα υπάρξουν εξελίξεις (φάνηκε ότι είναι ενήμερος) που θα ανακοινωθούν σύντομα από τους αρμόδιους. Αυτές οι εξελίξεις είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας της δικής μας πλευράς για κινητικότητα στο Κυπριακό, ώστε να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις από εκεί που σταμάτησαν στο Κραν Μοντάνα. Ο Ν. Χριστοδουλίδης τόνισε ότι η λύση πρέπει να είναι απόλυτα συμβατή με τις αρχές της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, ώστε να είναι λειτουργική και βιώσιμη.
Στην ίδια γραμμή και ο διαπραγματευτής Μενέλαος Μενελάου, ο οποίος τόνισε ότι δεν τίθεται θέμα να παρασυρθούμε σε εξεύρεση λύσης ίσης απόστασης μεταξύ ομοσπονδίας και «δύο κρατών». Υπογράμμισε ότι στο νέο ομοσπονδιακό κράτος όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι πρέπει να απολαμβάνουν όλες τις ελευθερίες που έχουν οι Ευρωπαίοι πολίτες.
Στην αντιπέρα όχθη, όμως, οι Τούρκοι επιμένουν ότι δεν πρόκειται να αποστούν από τη λύση «δύο κρατών» και τα εγγυητικά δικαιώματα. Προς τούτο, μάλιστα, και για να «διατρανώσει» τη θέλησή της για εσαεί παραμονή στην Κύπρο, η Άγκυρα υπέγραψε με το ψευδοκράτος συμφωνία για κατασκευή αγωγού, ώστε να προμηθεύει, τάχα, τα κατεχόμενα με φυσικό αέριο. Απώτερος στόχος της Τουρκίας είναι να προλάβει τις εξελίξεις και να μιλά για έτοιμες υποδομές εξαγωγής του κυπριακού φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας…
Εν αναμονή, λοιπόν, των εξελίξεων στο Κυπριακό, που δικαίως και επιμόνως εργάστηκε ο Ν. Χριστοδουλίδης, ώστε να τερματιστεί η τουρκική κατοχή, να επανενωθεί το έδαφος και να δημιουργηθούν στο νησί ενοποιητικοί θεσμοί στο πλαίσιο ενός κανονικού κράτους, είναι φυσικό να γεννώνται ερωτήματα και επιφυλάξεις λόγω της γνωστής τουρκικής αδιαλλαξίας και αδηφαγίας. Η Τουρκία, μετά την αποθέωση του Ερντογάν από τον Τραμπ, την «πολύτιμη συνεργασία» με τον Πούτιν και τις… δοξολογίες από παντού, αν προσέλθει στις συνομιλίες θα έχει την αίσθηση του ακόμα πιο ισχυρού στις διαπραγματεύσεις. Ο Ν. Χριστοδουλίδης γνωρίζει πού γέρνει η πλάστιγγα της ισχύος, άρα και στο πού θα κατευθυνθούν οι πιέσεις. Γι’ αυτό πολύ επιδέξια περιχαρακώθηκε στην ΕΕ. Ο διορισμός ανώτατου αξιωματούχου της Κομισιόν, «ανθρώπου» της Μελόνι, στο Κυπριακό δεν είναι τυχαίος. Όπως τυχαία δεν είναι και η δήλωση Λάιεν ότι η πρόοδος στο Κυπριακό προηγείται της προόδου στα ευρωτουρκικά.
Μια άλλη παράμετρος αμύνης εν όψει συνομιλιών έναντι τυχόν πιέσεων προς τον «αδύνατο», είναι και ομοθυμία και σύμπνοια στο εσωτερικό. Εάν αρχίσει η υπόσκαψη του Προέδρου με «παραινέσεις» τύπου Αβέρωφ ή δικαιολόγηση της Τουρκίας, όπως έγινε με το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά από τον Άντρο Κυπριανού, τότε τα πράγματα θα είναι δυσάρεστα για εμάς.
Ασφαλιστική δικλείδα για την όποια έκβαση των συνομιλιών (που πολύ αμφιβάλλουμε αν θα καταλήξουν οπουδήποτε) είναι ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, κατά δήλωσή του, δεν πρόκειται να παρουσιάσει στο λαό σχέδιο αν κατά τη γνώμη του δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του τόπου και των κατοίκων του.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΝΔΙΝΟΥ (16.7.2026) σελ. 4
.png)
